maandag 9 juni 2014

Boodschap van liefde

"hier zijn geen woorden voor" | aantal woorden: 744 |
Een boodschap van Liefde kan makkelijk verkeerd geïnterpreteerd worden. Soms wordt het een "Boos-Schap" ;-) Als iemand mij iets zegt of vraagt voel ik altijd de bedoeling meekomen, als meta-boodschap. "Je bent je intentie", zeg ik wel eens. Gek genoeg reageer ik altijd dáárop en niet op de woorden zelf. Heel mijn leven gedaan. Nu pas zie ik wat ik doe.

Ik schreef zojuist een verzoenend briefje aan een dierbare die ik ken via facebook. Een persoon om van te houden maar Emotioneel Onhandig. Om het netjes uit te drukken. Wees eerlijk: zo zijn we feitelijk allemaal. Iedereen is snel uit evenwicht bovendien, dus Misverstand, Woede en Oorlog liggen om de hoek. Kijk even mee naar een boodschap van liefde die ik zojuist de wereld ingeslingerd heb.

Trouwens... De naam kun je probleemloos veranderen in de tal van anderen die mij ontvriend hebben uit angst of onwetendheid. Of emotionele onhandigheid. Kortom, een bericht voor alle Marije's, Dunja's, Susan's, Jeanette's, Ingrid's, Esther's, Clemi's, Anne-Kee's, Vanessa's, Trudy's, Sabine Helena's, Annette's - en uiteraard de toekomstige ontvriendingen... ;-)


Boodschap van Liefde

Moge Marije. Ik mis je. Laat me mijn gedachten op je legen. ;-)

Je bent weggelopen door een misverstand. Je bedoelde het niet zo cru als dat het wellicht overkwam en jij vond mij grof, zo vernam ik van onze gemeenschappelijke vriendin, Vanessa.

Vanessa beschreef het als 'menselijke onhandigheid' hoe wij mensen elkaar benaderen en een verschillende communicatiewijzen hebben.


Ben op je gesteld, ook al zijn we geen vrienden - in real life bedoel ik. We kennen elkaar niet eens, feitelijk. Nooit ontmoet.

Toch vind ik: het is niet normaal om elkaar buiten te sluiten terwijl we in de kern allemaal hetzelfde willen.
Waarom? Omdat we hier zijn om te leren.

Dus?
Kom je weer buiten spelen? 

Kom je nu weer terug als facebook-vriendje/dinnetje?


Je ziet/zag mijn woorden als aanval. Dat mag natuurlijk. Probeer de liefde er eens in te zien?

Alles maar dan ook alles wat ik merk, zeg of doe komt linea recta uit het hart. 
Per definitie zelfs, want ik denk niet, maar voel. Zo sta ik in het leven.
Probeer de liefde er eens in te zien?
Ik heb mijn denken alléén nodig voor praktische zaken, dus om te zorgen dat ik niet naast de pot pies èn om ingevingen te kunnen verwoorden en je te presenteren via internet. Zo zimpel dus. Check mijn dagboek van een vreemdeling maar 's (weblog). Dan zie je het zelf.  

Liefs, en fijne dag."

Notitie van de schrijver: 

Dit bericht is verstuurd. Wij zijn inmiddels weer vriendjes. Dezelfde dag nog. Moeiteloos. 

Ik had nog een "noten-kraker" achter de hand, die staat hieronder, als 'PS'.
Deze 'PS' is niet verzonden, maar acht ik wel vermeldenswaardig. Als gedachtengang.


Wat we bedoelen als we zeggen: "Daar heb ik geen behoefte aan!!!"

Weer vriendjes worden mág, maar hoeft niet. Sommigen blijven in boosheid zitten en dan is het makkelijk om stoer te doen en te roepen "daar heb ik geen behoefte aan!" maar... dat is tegenstrijdig aan de hulpbehoevende mens die we allemaal zijn... 

Anders gezegd: ik merk dat niet iedereen openstaat voor dialoog. Sommigen verzetten zich uit alle macht om hun "standpunt" te verdedigen, dat vaak op niets anders gebaseerd lijkt te zijn dan op emotionele onvrede
Het "met hand en tand verdedigen" is als een kat in het nauw en vermakelijk om te zien hoe mensen zich in bochten wringen om de Waarheid, die ze wel voelen maar die weggedrukt wordt, niet te hoeven zeggen...

Hier is de "PS", die ik spontaan voor mezelf opschreef na het verzenden van de prachtige "verzoeningsbrief".

PS: notitie voor mezelf 


PS: "Nog boos? Wie kaatst, kan de bal terug verwachten. Uit liefde! Graag gedaan. Je kijkt in de spiegel. Daarvoor mag je een ander nooit straffen!
Of je dat nu gelooft of niet... zo werkt het universum. Zo werkt... je bloedeigen ziel. Die zet anderen om je heen aan om je te helpen in te zien. Als... een spiegel dus.


Doe je dat niet? Kun je dat niet? Wil je dat niet? Is helemaal prima. Mag. Jouw keuze. Of je het gelooft of niet... het neemt niet weg, dat het wel zo werkt.

En roep nou niet “dat weet ik wel” met zo'n kwaaie kop zonder er naar te handelen, want dan ben je tegenstrijdig bezig;

"Relationships do not cause pain and unhappiness. They bring out the pain and unhappiness that is already in you"
Citaat van Eckhart Tolle. En die kan het weten. Ik natuurlijk niet. Ik ben maar iemand die met een "soort van spiritualiteit" bezig is... ;) 

Hoe schreef je dat ook weer, precies?

“Hoi RJ. Ik wil je iets vragen... omdat jij een spiritueel bent in welke vorm dan ook." 
Zie daar "emotioneel onhandig" :-p. Je schrijft krenkend zonder het te beseffen. Dat doe je met je hele wezen trouwens, continu bovendien. Dus je "besmet" anderen ermee! Wist je niet hè. Mag niemand je daarop wijzen? Wil je zo blijven dan? Emotio-kreupel? Zonde hoor... voor zulke mooie mensen als jij en ik... als we ons niet zouden corrigeren door terug te gaan naar de innerlijke schoonheid die we werkelijk zijn...

NB: het zou van Denk-Fout (fout van het denken namelijk) getuigen om te stellen: 
"Joh, val je nu over één zin?? Miereneuker!" 
Zo ís het niet. Je bént je intentie. Eén woord is genoeg voor mij om te door-voelen waar de ander zit. Eén woord. Je geeft uiting aan "waar je zit" en dat is angst. Angst om te staan voor wie je bent bijvoorbeeld. Zonde toch?
Zo zijn wij mensen niet gemaakt..!


Naschrift: dit is verantwoordelijkheid nemen. Anderen attenderen op hun gedrag valt daar óók onder

Dit artikel heeft bestaansrecht, zo valt me net in. Dat leg ik uit. Immers, ik had me tijdig kunnen stilhouden en de mensen niet mijn wijsheid door de neus duwen. Confrontatie vindt niemand leuk immers. Toch?
Wacht even. Dat doet iedereen al!

Kijk hoe weinigen zich uit durven spreken!
 

Ik stá voor mijn visie en laat dat weten. Of mensen het nu kunnen horen of niet - dat is mijn zaak niet.
Mijn taak is: te zeggen wat ik merk en dat hardop (of schriftelijk) uit te spreken - en dat doe ik. Dat ... is verantwoordelijkheid nemen.
Mijn ingeving vertelde me om je op te zoeken, en idd, bij mij is het altijd recht door zee, ik kronkel nergens om heen, benoem wat ik zie; da's voor sommigen schrikken soms maar da's de missie die ik ten uitvoer breng; en mensen weten wat ze aan me hebben, ik ga nooit 'mooi praten' of 'voor de lieve vrede'

ik zie films over krijgers en ben dolenthousiast, ben nu de film over Leonidas aan het bestuderen, '300', de belangrijke dialogen bekeken en de heldhaftigheid en ware woorden aan het doorvoelen: wie waarheid spreekt vanuit ingeving (en je ziet dat de WIND rond de voeten waait als Leonidas naar binnen keert voor een antwoord), spreekt vanuit passie en vooral vanuit de waarheid die zich via de Ziel presenteert

Dit is verantwoordelijkheid nemen. Anderen attenderen op hun gedrag valt daar óók onder...
Ingeving. Niet zelf bedacht, wel zelf geschreven. Voor wat het waard is...

1 opmerking:

  1. Een boodschap van Liefde kan makkelijk verkeerd geïnterpreteerd worden. Soms wordt het een "Boos-Schap" ;-) Als iemand mij iets zegt of vraagt voel ik altijd de bedoeling meekomen, als meta-boodschap. "Je bent je intentie", zeg ik wel eens. Gek genoeg reageer ik altijd dáárop en niet op de woorden zelf. Heel mijn leven gedaan. Nu pas zie ik wat ik doe.

    Ik schreef zojuist een verzoenend briefje aan een dierbare die ik ken via facebook. Een persoon om van te houden maar Emotioneel Onhandig. Om het netjes uit te drukken. Wees eerlijk: zo zijn we feitelijk allemaal. Iedereen is snel uit evenwicht bovendien, dus Misverstand, Woede en Oorlog liggen om de hoek. Kijk even mee naar een boodschap van liefde die ik zojuist de wereld ingeslingerd heb :-)

    BeantwoordenVerwijderen