Posts tonen met het label autoritair. Alle posts tonen
Posts tonen met het label autoritair. Alle posts tonen

donderdag 17 juni 2021

Valse vlag. Men verwijt de ander wat men zelf doet

In de westerse wereld is de gewoonte ontstaan om via uitlokking de ander te verwijten wat men zelf doet of creëert. Zowel in het groot tussen landen als in het klein, tussen mensen onderling.

Mensen worden tegen elkaar opgezet maar draaien het zo dat hen niets te verwijten valt; na het uitdelen van een (mentale) klap weet men opeens van niets meer.

Valse vlag: men verwijt de ander wat men zelf doet


We leren onze kinderen de slechtste gewoontes aan in de categorie: "slecht voorbeeld doet slecht volgen". Bezitsdrang is de belangrijkste en best verhulde.

Een voorbeeld dat iedereen kent of toepast:

Vrouwen willen bezit en macht en lokken uit, zodra de man hapt heeft hij het gedaan. Het ligt nooit aan de vrouw.

Zijsprong, voorwaarde of disclaimer: Mannen hebben ook fratsen maar we concentreren ons eerst hierop, juist omdat het in de taboesfeer zit en nooit besproken kan worden. We moeten namelijk ontdekken wat er gebeurt, waar dat vandaan komt en waar het toe dient en dat lukt niet als mensen gelijk gaan gillen dat mannen óók niet zuiver handelen; zo houd je de vicieuze cirkel in stand zonder ooit iets op te lossen. Tot zover de zijsprong.

Dit noemt men valse vlag. Het toont hoe de westerse samenleving van leugens, bedrog en verraad aan elkaar hangt.

Mijn eigen kinderen hebben van jongs af aan danig op hun kop gekregen bij hun moeder die een psychiatrisch geval bleek te zijn (ze vertoonde identiek gedrag aan latere vriendin die met schizofrenie, depressiviteit en bipolariteit werd gediagnosticeerd hetgeen mij deed vermoeden dat mijn eigen moeder daar eveneens aan leed) maar die niet opvalt in een schizofreen makende wereld waarin de duistere drie regeren; narcisme, psychopathie en machiavellisme, vol intrige. Het gevolg was dat ze niet alleen tegen hun vader zijn opgezet maar hem verweten wat ze zelf deden. Iemand kan nog zo vredelievend zijn. Kinderen leren door voorbeeld hoe ze onderhuids hun furie op een ander projecteren om die zo over de rooie te jagen.

Mijn eigen kinderen bleken in staat te zijn om jarenlang het - bij moeder geleerde - gewelddadige idee, uit hun eigen hoofd, pardoes bij een ander op te dringen, zonder woorden of daden verder, gewoon alleen met intentie dus, waardoor zij de ontspannen, fijne en liefdevolle atmosfeer in één klap konden veranderen in een dreigende donderwolk waarin werd geschreeuwd en de sfeer om zeep ging. Dat was althans hun opzet. Na jaren observatie zie je dat ze op de vrijdag losgeslagen zijn, de zaterdag relatief rustig was en dat er op zondag altijd strijd is. Ieder kind neemt mee wat die thuis leert, door voorbeeld.

Iedere vrouw leert van jongs af aan hoe ze haar charmes inzet. Dat lijkt onschuldig maar is het niet als jonge meisjes al flirten en onschuldige en nietsvermoedende jongens en mannen het hoofd op hol brengen, uit het niets, gewoon "omdat het kan". Er wordt te pas en ongepast geflirt, verleid en gemanipuleerd. Da's een ware epidemie van wellust met de omgekeerde bewijslast want mannen krijgen er de schuld van omdat zij daarop reageren. "Mannen hebben de naam, vrouwen doen het", dus.

Mijn eigen kinderen heb ik hier op moeten wijzen. Ik zag het hen doen. Tijdens het opgroeien leren de meiden flirten door na te doen wat hen continu wordt voorgedaan; ze ervaren de hypnose die anderen bedwelmend voordoen en doen dat na. Manipulatie, dwang en chantage zijn de mentale werktuigen van de westers gevormde mens.
Op diezelfde manier dwingen mensen zich door het verkeer met een "Ik moet erdoor"-mentaliteit waarbij men laat voelen aan anderen dat zij hen nu inhalen en maar even niet maar links moeten gaan zodat de inhaler vrij baan houdt. Als iemand achter je zit te duwen merk je dat, kijk je onwillekeurig om en zie je een grimmig gezicht, omdat jij in de weg zit.
Anders gezegd: iedereen kent dit. Het is niet onschuldig maar één groot spanningsveld vol stress.

Wat jou wordt aangedaan kun je ook zelf nadoen en zo wordt een hele maatschappij vol autoriteitjes gekweekt die zichzelf te pas en te onpas (en dus ongepast) autoriteit aanmeten. Men speelt dus continu de baas over elkaar. Omdat we zo spiegelen waaraan we heel ons leven blootgestaan hebben.

Dit is niet waar zolang men het eigen gedrag niet onder de loep durft te nemen en verdedigt, met hand en tand, tegen beter weten in en tot bloedens toe.

Ik had begin juni een ontmoeting met iemand die ik had uit te leggen dat onder de façade van vriendelijkheid een heel andere intentie schuilging. Na een rustig gesprek liep zij weg terwijl ik bleef zitten om nog wat te genieten van de buitenlucht in de zon aan de kade. Er landde en insect op mijn arm en ik meende dat ik gebeten werd zodat ik onwillekeurig heftig bewoog en daarmee de telefoon in mijn hand met een zwieper de lucht in gooide. Toen die neerkwam op de kade was het glazen scherm ervan gebroken. Het insect bleek overigens een lieveheersbeestje te zijn; een teken van geluk, liefde en geweldloosheid.

Het daagde mij hoe er symboliek achter deze gebeurtenis stak nadat ik even verbaasd hiernaar gekeken had. Het lieveheersbeestje stond symbool voor de vriendelijke benadering van die ander en de vermeende insectenbeet illustreerde de stiekem verborgen agressie waarop ik mijn gesprekspartner zojuist had gewezen, voor zij wegliep, waarna zij mij als het ware vervloekte, hetgeen resulteerde in dit voorval, vol symboliek, om mij te tonen hoe het werkelijk zat.

Mensen leren niet om zich uit te spreken. Mensen leren zich te wreken.

Zodra je hen daarop aanspreekt ontkennen ze alles, weten zij van niets en zijn hoogst gepikeerd over zo'n motie van wantrouwen terwijl ze zich omhullen met een air van verbolgenheid. "Hoe durf je...?!"
En ja, Greta is een terecht voorbeeld...

Ter illustratie, een filmpje van Greta met aansluitend professioneel commentaar erop:


Zo kweken we slachtoffertjes van geboorte die zich zogenaamd van geen kwaad bewust zijn terwijl ze zelf de situatie creëren, die ze een ander opdringen en verwijten, en waarvoor ze die ander verantwoordelijk houden, schuldig stellen en straffen, èn vervolgens ook nog uitlachen, openlijk of stiekem.
Dat is gelukkig geen ziek gedrag van een zieke maatschappij maar juist héél normaal en dat willen we vooral koesteren, zodat we de rest van ons leven anderen stiekem dwars kunnen blijven zitten en ons sadisme stiekem kunnen blijven voeden. Omdat ons dat zo voorgedaan en geleerd is en ons kortstondig genoegen geeft.

Zo ontstaat parasitair gedrag en de onmogelijkheid om erover te praten, omdat dat waterdicht dichtgetimmerd is. Wie zich bedient van autoriteit wenst te krijgen waarop die recht heeft en reageert geïrriteerd en uit de hoogte bij obstructie of protest, om zo alsnog de zin door te drukken, met geweld dus.

We zijn tweetalig opgevoed; macho en agressie zijn de twee talen. Geweld en machogedrag zijn de norm. Autoritair gedrag duidt erop dat wij tweetalig zijn opgevoed; macho en agressie zijn de twee talen. De twee talen zijn macho en agressie.

Punt is dat we zo tegen onszelf worden opgezet van jongs af aan, zonder dat we door hebben wat we nu eigenlijk doen noch waar het voor dient. Het is verdeel en heers. We worden tegen elkaar en onszelf opgezet en leren dat letterlijk niemand is te vertrouwen. Ook ons zelf niet.

Het opmerkelijke is dat niemand de interesse laat zien om daaruit te breken om zo de kwaliteit van leven te verbeteren. Die wens lijkt vooralsnog te ontbreken.

Dit is echter de gouden eeuw van grote veranderingen en de kans bestaat dat dat snel verandert, nu (sinds 15 juni 2021, bevrijdingsdag) heel Nederland uit het niets opeens spiritueel beschermd is zodat de talenten in ere zijn hersteld en als vanzelf de mensen de komende jaren wakker gaan worden om in te zien wat er nu eige
nlijk gaande is.

De truc is dat wij elkaar op karikaturaal gedrag hebben te blijven attenderen zodat we inzien, waar we nu eigenlijk mee bezig zijn. Wij zijn allemaal spiegels voor elkaar. We mogen terug naar ons gevoel geleid worden, een met onszelf worden en en menselijk collectief op aarde gaan vormen.

Of we dat halen, weet niemand.
De reis is echter het mooiste dat er is en steekt ieder in vuur en vlam.++

rj



bron:
facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/3929399023836402
facebook.com/verdwenenkennis/posts/130745862488839
dagboek: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/06/valse-vlag.html
website: verdwenenkennis.webnode.nl/l/valse-vlag
bevrijdingsdag - zie: verdwenenkennis.webnode.nl/behandeling

meerleeslinks:

Valse vlag noemt men Blame the victim. 'Problem, Reaction, Solution'; schreef daar een artikeltje over: "Problem - Reaction - Solution - zo in het groot, zo in het klein" - https://facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/1616490421793952/


maandag 12 september 2016

De strijd met onze pijn

De strijd met onze pijn | (Ik heb) "Last van mijn rug" is ingekort van "er moet een last van mijn rug." Oftewel: "Ik draag kennelijk de last van een ander op mijn rug" - dus: "Iemand valt mij lastig."
Mensen vallen elkaar lastig met hun probleem en maken daar liefst een probleem van en maken er zo een probleem bij.
Wiens probleem is dat?? "Jouw pijn; jouw probleem."

Gesprek is onmogelijk wanneer en zolang iemand nu eenmaal besloten heeft jou aan te vallen. Wegwezen dus, wanneer confrontatie zinloos blijkt te zijn.

Confronteren oftewel anderen voorhouden wat ze doen is echter al-tijd zinvol; op termijn is niemand immuun voor verbetering van levenskwaliteit. Mensen zorgen daar immers zelf voor; we lokken anderen uit ons uit te spreken over wat we van iemand merken.

Het ultieme antwoord op mensen die er niet van willen horen als ze hun lasten bij een ander dumpen: "Jouw pijn; jouw probleem."

Daarna moet je zorgen dat je weg bent, wanneer een aanvaller z'n bloeddorst nog niet heeft gelest.

Overlevingsmechanisme


Sommigen zitten hartstochtelijk vast in hun overlevingsmechanisme; aangeleerd gedrag dat botst met het innerlijk weten zorgt voor extreem gedrag en dat moet er op de één of andere manier uit. Als een schuifkaas: als je een broodje hardhandig samenknijpt schuift de kaas eruit.

Aangeleerd gedrag, overlevingsmechanismen en "slecht menselijk gedrag" houden in dat mensen niet "natuurlijk" handelen maar "vanuit hun pijn" in plaats vanuit "gezond verstand" - datgene waar het hart bij zit. Het woord overlevingsmechanisme houdt trouwens in, dat men niet leeft maar over-leeft. 

Een ander onze pijn laten voelen


Terwijl ik dit schrijf bevind ik mij in de bieb waar iemand mij voor de deur heeft bedreigd door een keel-doorsnij-beweging te maken en te roepen "Je bent aan de beurt". Op zichzelf kinderachtig gedrag en een storm in een glas water, ware het niet dat de INTENTIE die hij daarbij liet voelen tot doel had om mij lastig te vallen maar dan letterlijk: de man wilde dat ik zijn leven een stukje prettiger maakte door mij zijn ellende te laten voelen. Ik voel zijn intentie door mij heen gaan.

Over aangeleerd, slecht menselijk gedrag gesproken. Zó "overleven"  wij mensen: door elkaar naar het leven te staan, onze pijn te laten voelen en te proberen een ander onze lasten te laten dragen; de definitie van "elkaar lastig vallen".

Hetzelfde gevoel had ik bij mijn exgenote die bij het brengen van de kinderen het niet de moeite waard vond om mij te begroeten - en nadien stelde "nou jij mij ook niet" en zo haar innerlijke leeftijd kenbaar maakte, die van een kind van twaalf. Ben nooit binnen gestapt, bleef buiten wachten en een beetje internetten maar ze "vroeg" wanneer ik weg ging en op mijn vraag wat ik haar ooit misdaan heb, joeg ze mij weg met de onvrede die haar deel was; ze legde haar lasten bij mij neer.

Ik straf jou voor hoe ik mij voel


Zo straffen wij elkaar voor wat wij zelf voelen. Zit daar verantwoordelijkheid in?
Dat geen westers opgevoed mens ooit volwassen is geworden, wordt zo wel heel pijnlijk duidelijk.

We hebben te maken met een wereld vol kleingehouden kinderen.
Iedereen weet dat je kinderen de ruimte dient te geven om zichzelf te ontplooien en te ontwikkelen. Iedereen weet ook, wat er gebeurt als je dat onderdrukt en dat kinderen ontneemt; dat stuit op protest. PROTEST om AANDACHT te vestigen op een Groot Probleem.

Protest om aandacht


Juist zulk protest is waar we ons dag-en-nacht mee bezig houden; dat gevoel van onvrede wentelen we consequent af op anderen in onze omgeving. Met name op zwakkeren of lager geplaatsten; bij uitstel leven we ons uit op kinderen omdat we op een miraculeuze manier hebben verzonnen dat kinderen de minderen zijn. 
Terwijl kinderen juist het dichtst bij hun gevoel staan van iedereen en daarvoor op handen gedragen dienen te worden, in plaats dat wij collectief en onterecht onze ouderen de hand boven het hoofd houden voor de afgedwongen loyaliteit omdat we anders zonder eten naar bed moeten of van andere privileges verstoken raken. 
Straf dus, uit het trefzekere assortiment SBS-Z van de kerk - Straf, Boete, Schuld en Zonde... de verzonnen onzin die ons al eeuwenlang in de greep heeft uit de categorie Verdeel-en-heers dat uitgroeide tot Verwar en Plunder. 
Onderdrukking en vernedering en vooral iedereen isoleren die afwijkt want die doet niet meer mee. Zo is eeuwenlang blindelings gehoorzamen uitgevonden met als titel: "Doe nu maar wat ik zeg," dat voorbij alle logica of rechtvaardigheid streeft.

Autoritair


Mensen die zich afreageren op anderen plaatsen dus automatisch die ander op een lager niveau en (je raad het al) zichzelf hoger; dat van ongenaakbare. Hoog boven een ander. In een toren van ivoor.*)

Met zulk autoritair gedrag tonen we hoe we jarenlang zelf zulke vernederingen hebben ondergaan. In feite spiegelen wij dus precies onze leefomgeving. 

Het doel ervan is, dat we ermee geconfronteerd (willen en zullen) worden door de ander die we lastig vallen, zodat we ervan kunnen leren; we dienen te beseffen dat we dat doen en waarom, zodat we onszelf de gelegenheid gunnen om te ontwikkelen door er overheen te groeien. 

Gevoelsverstand


Dat begint met ons te realiseren wat we doen en willen en vervolgens door los te breken van zulk karikaturaal gedrag en... ons hart volgen. Het innerlijk weten in ere herstellen; het gevoelsverstand.

Aquarius rekent af met guru-en-volgelingen-gedrag


Daar gaat dit tijdperk over: Aquarius. Tijdperk van grote veranderingen. Tot in-zicht komen en de vrijheid weer omarmen als levenskwaliteit.
Aquarius is de waterdrager; water is symbool van vrijheid. Probeer water maar eens te houden. Met twee handen lukt dat niet en met meer ben je niet geboren.

Water. Vrijheid. Tijd om tot bezinning te komen en het bij ons-zelf te zoeken in plaats van bij de ander; de tijd van guru's en volgelingen nadert in ras tempo een einde, terwijl scholen en kerken zich eeuwenlang als zodanig hebben opgeworpen - en auwders dat naadloos overnamen richting hun kroost - en dat dus radicaal aan verandering van opzet toe is.

Kinderen weten zelf wel hoe ze opgevoed moeten worden.
Zelf is het sleutelwoord in deze; zelf is een ander woord voor ziel. Dat, wat we in wezen zijn, dus. 
Dat hebben we te volgen. Dan krijg je als vanzelf weer "natuurlijk handelen".++

-

Meerleeslinks:


De wonderlijke energie van kinderen - een wat school met ze doet: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html

Wat wij mensen doen en waarom: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/07/wat-wij-mensen-doen.html

Op termijn is niemand immuun voor verbetering | de “Ivoren Toren”:
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/04/op-termijn-is-niemand-immuun-voor-verbetering.html

- - 

*) Naschrift | 

Mensen leggen hun pijn bij een ander door anderen - zoals een jonger iemand naar volstrekte willekeur lastig te vallen en schrik aan te jagen.

Bijvoorbeeld door een sneer naar aanleiding van iets onbeduidends; feitelijk iets wat zo iemand niet van een jonger of lager geplaatst persoon horen wilde omdat die direct of indirect confronteerde met iets wat dwars zit over hoe die lager geplaatste behandeld wordt en de hoger geplaatste de dialoog niet wilde aangaan... zelfs nooit eigenlijk.

Alles wat iemand met autoritair gedrag doet is niet alleen onderdrukkend maar vooral ontkennend van aard oftewel negatief. Wat negatief is kan onmogelijk ooit waar zijn. Het getuigt immers van een tekort en dat moet iemand anders maar aanvullen; aanvallen is wat er dan volgt.

Ontkenning blijkt overigens ook wanneer we zeggen wat we níet willen en niet wat we wél willen.

-

Samenvatting in sleutelzinnetjes:


Wiens probleem is het?? Jouw pijn; jouw probleem. |
Kinderen zijn de minderen |
PROTEST om AANDACHT | 

Aangeleerd gedrag en afgedwongen loyaliteit | 
Tekort aanvullen met levensenergie van een ander | 
Intentie is altijd voelbaar en altijd merkbaar. | 
Autoritair gedrag is ontkennend, dus negatief en duidt op tekort en dat moet iemand anders maar aanvullen; aanvallen volgt bij gebrek daaraan.