maandag 12 augustus 2019

Droom over onverzettelijke moeder die alles en iedereen in de greep had, heeft en houdt

Iets over de oorsprong van ons onbegrijpelijke, ondoorgrondelijke, tegenstrijdige gedrag

[herplaatsing van de blog omdat ik de opmaak niet goed kreeg - die versprong steeds naar klein/kleiner letterformaat... over sabotage gesproken; het boze oog, dus...]

"yesterday we obeyed kings;
today we kneel only to truth,
follow only beauty
and obey only love"
Mijn ex gaat niet volmondig akkoord met de omgangsregeling maar geeft haar dochter en mij net genoeg tijd samen, net genoeg brokjes, om stil te blijven en net te weinig om het prettig te vinden, kortom: zij stelt de omgang van en met onze dochter op rantsoen zonder enige verklaring of overleg. Een vorm van kidnapping eigenlijk en haar gedrag er omheen noemt men harassment, dus intimidatie, pesterij, sabotageVernederend gedrag ten einde de ander te overheersenBezitsdrang, eigenlijk.

Dit gedrag kent bijna iedereen, uit eigen ervaring of van horen zeggen. Het is algemeen of in ieder geval wijd verspreid gedrag dat niemand begrijpt noch doorgrondt en wat beslist zo niet hoort tussen mensen maar wat wel een oorsprong kent.
Ik heb haar te confronteren met haar gedrag en stel vragen. Dat heet verantwoordelijkheid nemen. Je dient uit te leggen wat je ziet en dat heb ik netjes voor haar gedaan. Wat zij ermee doet is haar zaak verder.

Hier is mijn bericht van vanmorgen. Zie, hoe onberispelijk dit gesteld is; alsof ik naast haar sta en samen met haar wil kijken naar wat er nu eigenlijk gebeurt. De toon is uitnodigend, natuurlijk, rustig en kalm en verlokt tot dialoog. In feite zegt dit: "Kijk even wat je nu doet" en dat mag altijd. Het is beschrijvend van aard zonder enig verwijt of oordeel in de trant van "wat gaat er goed, wat kan er beter" en het toont het goeie voorbeeld oftewel hoe het wel hoort, vanuit... gezond verstand.

--

​Moge. Ik heb 'm. Ik heb de boodschap! Kreeg een droom met herinnering aan mijn rokende moeder. Die zat gewoon op het werk [ons familiebedrijf, in de jaren '90] te roken. Mijn zus en ik, die niet rookten, zaten daar gewoon bij. Vreselijk. Als je na de pauze de trap op kwam, kwam de dikke walm je tegemoet hetgeen ieder deed kotsen.
Je kon ervan zeggen wat je wilde; zij zei niets terug en ze rookte gewoon. Punt. Dit was duidelijk niet bespreekbaar.
En zo was het met ÀLLES. Wat wij kinderen er ook van vonden... zij besliste en deed het gewoon.
En jij hebt dat gedrag ook.

Mijn zus en zwager zijn na zoveel jaar eindelijk helemaal klaar met haar en ze hebben onze moeder de wacht aangezet, nadat zus door haar verraden was en voor een tribunaal tantes terecht was gekomen die haar mentaal vierendeelden. Zus was er ziek van naar huis gegaan.

Zus heeft geen zin om naar oma's pijpen te dansen en haar huis voor haar leeg te halen dus te bewaren wat er bewaard moet worden, terwijl zus zelf zo druk is. Dat vond oma niet leuk! Dus lulde oma kwaadaardig achter zus' rug om met de zussen van tachtig die furieus aanvielen.

De boodschap: "Waag het eens te tornen aan mijn wil." Anders gezegd: wie afwijkt, wordt gestraft. De wet van de kerk met haar tegenstrijdige regels die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft maar ieder opgedrongen krijgt - SBZ-Z dus Schuld, Boete, Straf en Zonde. Ten voeten uit!
Zus en zwager hebben nu voorlopig afstand genomen van oma.

Ik heb daarop een mail gestuurd, vragen gesteld en vanuit gezond verstand suggesties gedaan. Zoals dat hoort als mensen zich als klein kind gedragen en de confrontatie met gezond verstand over zich afroepen. Zie bijgaand mijn mail waarmee ik de familie tot de orde roep, zoals een familie-oudste dat hoort te doen. Zie hoe onze dochter dat ook al over zich heeft. Da's gezond verstand en dat hoort te prevaleren.

Oma heeft altijd een vreselijke houding naar haar man en kinderen gehad. Zij ging gewoon haar eigen gang en jij moest maar zien. Zij ging pontificaal dwarsliggen in protesthouding zo van "zoek jij het zelf maar uit". Precies het gedrag dat ik nu bij jou zie; je stelt je onverzettelijk op nadat je eerst een onhoudbare situatie gecreëerd hebt. Herken je het van jezelf? Dit doe jij al-tijd.

Leg nog even uit hoe je geweldloze communicatie toepast op zoiets, zodat je iemand ongemerkt kunt (blijven) naaien; wil je?

Dat is wat het is. Jouw interesse en neurotische gekte voor geweldloze communicatie is ontstaan doordat jij zelf jarenlang emotioneel en mentaal verkracht bent door al die krengen bij jou thuis, jouw drie moeders dus, en sindsdien dus een weg zocht om anderen om je heen te treffen met jouw furie maar wel zo dat het niet aan de taal te merken zou zijn.
Een misselijke en knap doorzichtige zet met jou zelf als slachtoffer dus doe jij nu of je volledig in je recht staat. Maar dat sta jij niet. Jij pakt de verkeerde. Jij reageert je af op anderen die jij niet moet hebben en die niets met jouw emotioneel-mentale verkrachtingszaak te maken hebben. Mensen die jij zonder enige voorgeschiedenis of aankondiging zomaar opeens te lijf gaat uit het niets schrikken zich wild en lopen voor je weg. Heb ik ook moeten doen, om onze dochter de kans te geven geestelijk zo gezond mogelijk op te laten groeien door nooit aan haar te gaan trekken (het zou haar geest verscheuren als ik daarin mee zou zijn gegaan).

Trekken aan haar doe ik nu ook niet maar jij wel. En hoe. Je kent niets anders en doet dit op het ziekelijke af.

Jij reageert je af op anderen voor pijn die tijdens jouw opgroeien uit jouw leefomgeving bij jou gedumpt is.
Is dat werkelijk de manier? Welke rechtvaardiging zit daar in?
Hoe haal je het in je zieke hoofd om dit normaal te vinden - en er gewoon mee door te gaan, ook nadat anderen STOP geroepen hebben?

Mijn moeder rookte gewoon door. Ze was en is niet te stoppen met haar ziekelijke, dwangmatige gedrag. Geen gesprek haalt haar in het hier en nu. Ze zit gevangen in het verleden.
Zus heeft daar nu afstand van genomen. Na 48 jaar was het eindelijk genoeg. Misschien heb jij nog tien jaar nodig maar ik vermoed dat jij nooit zult veranderen en je altijd net zo klein van geest zult blijven doen in deze kleingehouden wereld, in plaats van afstand te nemen van jouw drie moeders.

Jouw probleem. Moet jij weten. Jij zoekt hen nog steeds op en gaat GRETIG terug met kerst naar die dis-functionele rotfamilie vol zure gezichten en vreselijk gedrag. Niet om er kerst te vieren maar om ze te kunnen terugpakken voor wat jou aangedaan is. Zo ging je ook met mij om. Je joeg mij de tent uit. Ik ben in jouw geboorteland uiteindelijk maar in een hotel gaan zitten, dagenlang, voor ik de terugweg aanvaardde, alleen, omdat jij geen normaal warm-menselijk gedrag kon produceren; wat jij deed was hatelijk, vijandig en was verstoken van gezond verstand. Nog steeds laat jij dit zien.

Jouw moeder hebben jullie er uiteindelijk onder gekregen. Da's niet lullig bedoeld maar een feit [zij is gestorven]. Zussen en jij waren er klaar mee en vochten het uit met haar. Ze heeft opgegeven. Check maar; is zo.
Mijn zus en ik deden dat niet zo. Zus nam haar zelfs drie vakanties mee op reis en zorgde voor moeder, liet haar gezond mee-eten. Maar nu dus niet meer. De koek is op. Moeder heeft het verbruid bij zus en daar heeft ze behoorlijk lang over gedaan.
Waarom? Hoe kan dat?
Omdat iedereen altijd in de betovering zit van Moeder De Vrouw. Die heeft een enorme greep op alles en iedereen en die is thuis de baas. En daar gaat iedereen in mee. Je zit gewoon in de ban en doet wat moeder zegt, wil en vindt.

Kijk maar om je heen. Mannen die "trouw en loyaal" achter hun wijf aan sjokken om haar te plezieren en alles te doen wat zij wil. Is dat mannelijk gedrag van hem? Is dat vrouwelijk gedrag van haar? Nee, natuurlijk niet. Geen van beiden zijn ze zichzelf. Het is kinderachtig gedrag van onvolwassenen die onderdrukt werden en worden en nooit volwassen mochten worden. Daarom zie je louter onvolwassen, kleinzielig gedrag om je heen in plaats van grootzielig, volwassen gedrag. Gezond verstand wordt bestreden, gevoel is verboden en gelukkig mag niemand zijn.

Nog eens?
"Gezond verstand wordt bestreden, gevoel is verboden en gelukkig mag niemand zijn." 
"It is no measure of health to be well
adjusted to a profoundly sick society"

Daarom heeft deze Man zich losgemaakt van dat eenzijdige contract dat er niet is maar wel aanvaard en toegestaan werd door anderen. Alleen dan kun je volwassen worden, wanneer jij je onder de greep van de moeder uitwringt. Reken maar dat dat een rel gegeven heeft. Een moeder geeft haar steunpilaar nooit op. Dus ging dat met verbaal geweld (zie: "HarT boven harD: liefdevolle woorden van zoon haalt moeder uit isolement" http://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2017/10/hart-boven-hard-liefdevolle-woorden-van.html). Maar het was nodig en je hebt dat door te zetten anders word je nooit volwassen; dan blijf je altijd mamma's kindje... gruwelijk...

Vergeet niet dat kinderen van nu veel sneller zijn, alles zien, alles doorhebben en jou, ouder (auw-der), in de spiegel laten kijken, net zolang tot je het durft te zien. Zie www.hetnieuwekind.nl Geschreven door een VROUW en dus WAAR; ook voor vrouwen. Daar zie je dit óók staan. Het is zo. En dat weet iedereen. Dus niet lullen.

Bedenk vervolgens dat ik het kind van mijn moeder ben en haar netjes heb te spiegelen - en dat ik dat al-tijd gedaan heb, als van-zelf.
En nu ben jij aan de beurt.

Dank je wel voor de gelegenheid; voor mij een les vanuit een droom en dus vanuit de ziel; voor jou een duchtige confrontatie met jezelf.

rj.


E-mail aan de familie.​​


---------- Forwarded message ---------
Van: rj
Date: wo 31 jul. 2019 om 18:29
Subject: Verraad
To: familie


Lieve mensen. Zus is voor het tribunaal gezet van de tantes, in de positie van aanklager, rechter en beul in één, kennelijk voor het feit dat ze NEE zei tegen oma.

Hoe zit dat? Sinds wanneer heeft een kind in deze familie niet langer het RECHT om nee te zeggen tegen haar ouder?
Zus en zwager hebben jaren klaargestaan voor oma - en ik ook. Nooit was iets te gek. Ook voor mij niet.
Maar niets is ooit goed genoeg en da's een familiekwaal waar jullie zelf mee om mogen leren gaan ZONDER dat bij een ander te dumpen, op agressieve manier.
Oma hoort haar eigen broek op te kunnen halen door alles zelf te regelen. Dus ze mag iedereen iets vragen maar niet zeuren noch dwingen noch chanteren noch doordrammen als iemand dat niet wil. Zus is 48 jaar oud en mag zeggen wat ze wil. Da's juist heel belangrijk, "zeggen wat je wilt", en dat doet bijna niemand.Ik stel voor dat je eens achter je oren gaat krabbelen over de misstappen en denkfouten die nu in deze ego-gevoede familie regeren.
Weet je wat je krijgt als je denkfout op denkfout stapelt en misvatting op misvatting? Een scheve toren van pisa.

Jullie waren uitgenodigd bij iets heel erg leuks, de koperen bruiloft van zus in september. Dan zeg je niet af omdat oma het niet bevalt hoe zus tegen haar sprak; dan ga je ervoor om de boel bij elkaar te brengen en een leuke avond te hebben, SAMEN.

Maar nee, zo werkt het niet in deze familie waar de diepgewortelde regels van de kerk alles nog altijd bepalen; regels over HOE HET HOORT; regels, die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft maarr ieder opgedrongen krijgt.Smelt dat ijs. Ga terug naar de warmte van het hart.

Tip: wees niet langer lui maar kijk in de spiegel en doe je eigen onderzoek.

Dus hoe zit dat?

Ik ben de vijftig gepasseerd en word nog steeds als een kleine jongen behandeld. Hoe halen jullie het in godsnaam in je hoofd  om zoiets normaal te vinden? Hoe gestoord is dat? Zie even in dat zulk achterbaks gedrag NIET PAST tussen mensen en bij familie al helemaal niet. Jullie gedrag hoort zo echt niet maar getuigt van een indoctrinatie, dat haat en strijd past maar liefde en goedmaken niet, iets, waarvan jij afstand hebt te nemen.

Moge.
Neem er nog één.

Besef gerust, dat jij je schuldig maakt aan het opstellen van regels waar anderen ALTIJD van afwijzen zolang jij die regels maakt, breekt en tussentijds wijzigt naar hoe het je uitkomt, uit EIGENBELANG en BEZITSDRANG.

Besef gerust, dat de kerk van oudsher mensen tegen elkaar en zichzelf opzet door het spel van Verdeel en Heers met als grote klapper: je mag niet gelukkig zijn, dus iedereen is "verboden vrucht van een verboden samenleving/huwelijk" dus iedereen wordt verketterd.
Vergis je niet; JIJ OOK.

Ik noem dat "Verwar en Plunder" of SBS-Z; Schuld, Boete, Straf en Zonde. Elkaar de self fulfilling prophecy aanlullen, slachtoffers creëren en ze dat nog verwijten ook. Dus verwijt je in wezen anderen wat je zelf doet - en daar straf jij die ander dan ook nog voor. In dit geval zijn zus en ik geëxcommuniceerd oftewel "geïsoleerd" en horen niet meer bij de familie.

Dat is ziek. Dit is exact het teken van de KOU die rondwaart in een ego-gevoede samenleving-die-niet-samenleeft.
Dit lijkt nergens op.
Maak het goed, herstel wat je verkeerd deed, komt tot inzicht en volg je hart.
Al het andere getuigt van haat​, wraak​ en terreur en dat past niemand.

rj.

Epiloog | nabeschouwing


Gisteravond stuurde ik overigens dit nog even na aan ex-je; it says it all:

--

Punt is dat jij ab-so-luut geen enkele reden hebt om zo hatelijk, vijandig, kleinerend wreed en gemeen te doen. Maar jij doet het wel en je weet niet eens waarom.
Je gunt een ander niet wat jou nooit gegund was.
Bovendien levert dit gedrag jou wat op: afleiding. Nu heb je iets om-maar-wat-te-hebben. Anderen roken, drinken, flirten. Jij doet dit. Saboteren en je voeden op de ander. Zuigen dus.
Is slecht-menselijk gedrag volgens olof. Ik noem het slechtst-menselijk gedrag en mens-onterend oftewel mens-onwaardig. Jij degradeert jezelf zo.

Vergeet niet dat ik de allerleukste kerel in jouw leven was, voor even. Tot jouw BOOSHEID omhoog kwam waardoor je alles en iedereen wegjoeg en in feite alles kort en klein wenste te slaan. Dat is iets voor jou om aan te werken. Het is jouw zaak. Maar jij maakt er de mijne van door al die ellende bij mij neer te leggen. En dat doe je keer op keer. Dus je bent onverzadigbaar oftewel hardleers want je vervalt in herhalingen. Zie daar de reeds geschetste vicieuze cirkel...

Intussen hou jij jouw dochter met alle GEWELD bij mij weg. Dus je kunt lullen wat je wilt maar dit is niet zakelijk [ex dringt altijd aan op "zakelijke communicatie"] en niet in dochter's voordeel maar zuiver emotioneel van aard want je houdt haar klein en verstoot de andere ouder.

Kijk even in de spiegel. Herken jij jezelf hierin? Zo niet, zie dan dat je wegvlucht voor wat je zelf doet en vervolgens de ander daarvan beschuldigt - van wat jij deed.

Dat MAG, zeggen we in dit tolerante land. Maar... is het ethisch? En moet dat maar zo doorgaan, ook als is het onaanvaardbaar?

Je weet wat ik wil. De omgangsregeling ligt er en er zijn geen ontzeggingsgronden.

Vragen?

rj.++

zondag 28 juli 2019

De strijd tussen mensen onderling in het algemeen en de self fulfulling prophecy

"Het spel tussen MAN en VROUW en de self fulfulling prophecy" |

Beschouwing op ons man/vrouw-zijn en de strijd tussen mensen onderling in het algemeen

In een wereld waar het instituut 'opvoeding' elk individu probeert van het gevoel weg te jagen is het geen wonder, dat man en vrouw vergeten hoe ze met elkaar om te gaan hebben - en met zichzelf.

Wat overblijft is een houding zonder houvast dus dient de ander daarin te voorzien.

Spel tussen man en vrouw heeft dus meer weg van touwtrekken en is zo in wezen verworden tot Machtsstrijd; wie het hardst trekt is de baas over de ander en bepaalt wat 'men' 'denkt', 'wil' en 'vindt'. Als collectief.

Wie toeschouwer van zijn of haar eigen situatie en gedrag durft te zijn kan dit inzien en trekt vroeg of laat dezelfde conclusie;
* Mensen dienen samen lol te maken maar dat zijn we vergeten.
* Mensen dienen "op eigen benen" te staan maar hebben dat verleerd.
* Mensen dienen het hart te gebruiken maar zijn daar weggejaagd omdat gevoel verboden is.

Wat resteert is jacht en de ander is prooi; de buit heet trofee.

Vertel jezelf gerust dat het dan een gezellig samenzijn is...

Zulks corrigeren is geen klein ding omdat ons gedrag diep geworteld zit, van generatie op generatie doorgegeven wordt en afleren jaren kost. Logisch. Het heeft er ook jaren over gedaan om zo te groeien.

In die drang om elkaar te overheersen zie je de tegenstrijdige 'regels' die wij allemaal van thuis hebben meegekregen;
* Regels die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt;
* De gemiddelde tiener m/v van 16 kreeg in z'n leven driehonderdduizend keer nee naar zijn hoofd geslingerd.
* We verlokken elkaar tot self fulfilling prophecy door stellig met een stelling te komen die nergens op slaat maar vals, leugenachtig en gemeen is en de ander klem zet, en zodra de ander erin trapt roepen we: "...zie je wel..."

Zo'n (vaak briljant) verzonnen stelling wordt als (onoverkomelijk) Probleem gedumpt bij de ander, maakt de ander verantwoordelijk dus die moet het maar oplossen; de ander wordt dit verweten èn wordt ervoor gestraft. Victim blaming en valse vlag bij uitstek, dus.

Dat is heel erg en heel erg KOUD; wij mensen hebben danig in de KOU gestaan en die is emotioneel van aard. Niet fysiek. Totaal niet, zelfs. Alhoewel het menselijk lichaam er wel als zodanig op reageert en het er koud van krijgt met alle nare gevolgen van dien; de meeste van onze klachten en kwalen zijn hier naar te herleiden; meer  dan 80% zelfs. Het zijn signalen. Ons lichaam reageert op zulke shit.

Wat uit het hart komt is warm. En positief.

Wat uit het verstand afkomstig is is weliswaar briljant maar 'onvermogend koud' oftewel: tot niets in staat. Want afbreken is nog geen opbouwen.

Wie een tijdje rondwaart in de westerse wereld die wij abusievelijk 'beschaving' noemen krijgt er moeie ogen van. Het is vreselijk om te zien hoe ouders en school met kinderen menen mogen omgaan.
Daar staat tegenover dat we het toestaan. En ook nog uit nieuwsgierigheid, durf ik daaraan toe te voegen.

De programmering die we daarmee ontvangen aan het begin van ons leven brengt ons niet bij ons levensdoel - gelukkig zijn - maar er zo ver mogelijk vanaf, maximaal zelfs.

Het voordeel is, dat we de rest van ons leven iets te doen hebben, door op zoek te gaan om dat te corrigeren. We zouden ons anders kunnen vervelen en nu is daar geen kans op.

Want de mens is niet zo hard en koud gemaakt. We dienen dat individueel te beseffen zodat we collectief voor verbetering van levenskwaliteit gaan en weer vanuit het hart leren leven.

Alles wat je leest op deze pagina illustreert, dat we die zoektocht aan onszelf verplicht zijn en niemand anders. Wij zijn zelf verantwoordelijk voor onze levenskwaliteit.

Je ziet daarbij wel een enorm verschil in innerlijke ontwikkeling. De één wil vooruit en de ander vindt het wel best zo; de één volgt het hart, de ander niet, de derde saboteert dat liever. Dat heet: "liever lui dan moe"-gedrag en is veel voorkomend.

Dat weerhoudt een klein promillage van de wereldbevolking overigens niet om die weg toch alvast te gaan, en zo klaar te zijn met hun zoektocht en hun antwoorden om de rest van het volk terzijde te staan als die eenmaal zover zijn om die weg ook te willen gaan.

Wie serieus zich afvraagt waar deze shit nu eigenlijk over gaat en zich geraakt en enthousiast voelt door deze woorden kan eens gaan lezen op earthfather.eu en in het boek Vader Aarde en de aardse taal. Dit boek brengt ons terug bij onszelf en - met zelfstudie - stimuleert en helpt het ons weer terug te keren bij onszelf, als onmisbaar opstapje.
Want wie zover afgedwaald is van zijn of haar zelf heeft geen fundament en wil dat zelf weer opbouwen om zo een begin te kunnen maken - om te leren Leven. Daar voorziet dit boek in. Net als het artikel Machtmannetjes, duidend op de leenheren en adel die in een onderonsje met de kerk de hele wereld heeft onderworpen zodat we daar nog steeds onder gebukt gaan. Stiekem, achter de schermen.++
rj
-

Mooi begin van het weekend; een luchtige maar duchtige beschouwing op ons man/vrouw-zijn en de strijd tussen mensen onderling in het algemeen |

Meerleeslink: het gedicht 'voel jij het ook' - zie: https://facebook.com/1474654462644216/

--

[gepubliceerd 26 juli 2019 op https://facebook.com/2125559570887032 als "Het spel tussen MAN en VROUW en de self fulfulling prophecy" | Beschouwing op ons man/vrouw-zijn en de strijd tussen mensen onderling in het algemeen"]

maandag 17 juni 2019

Onderdrukking door seks | drieluik

ONDERDRUKKING DOOR SEKS | 

blog van 9 juni om 11:57 | 

In de moderne, beschaafde, westerse wereld is seks uitgegroeid tot iets anders dan plezier. Hoe zit dat? Wat gebeurt er werkelijk "onder water"? Ik werd wakker met wat inzichten en dat deed mij beginnen bij Freud. 't Oedipus- en Electra-complex zijn ooit door Freud beschreven maar hoe die syndromen ontstaan vertelde de goede man er niet bij. Laat staan hoe die fenomenen zijn verweven met ons dagelijkse bestaan...

Oedipus trouwde met zijn moeder zonder het te weten; voor Electra geldt dat voor de dochter naar de vader toe. In het moderne beschaafde westen is seks overal, alom en onontkoombaar. Het wordt ons opgedrongen en heeft inmiddels tegennatuurlijke en overheersende vormen aangenomen. Van voortplanting is seks uitgegroeid tot maatschappijdominerend fenomeen en onderdeel van Verdeel En Heers oftewel Verwar En Plunder, met zijn commerciële variant SBS-Z oftewel Schuld, Boete, Straf en Zonde. Een ziek zooitje maar daar hebben kerk en adel, en later de multinational, doelbewust voor gezorgd; "Hou jij ze arm dan hou ik ze dom," sprak de priester tegen de grootgrondbezitter en latere grootindustrieel.

Terug naar seks. We zijn een oversekst stelletje primaten geworden die de functie ervan hersenloos heeft zien degraderen tot volksvermaak, tussen voetbal en chips door. Het heeft geen decorum meer en wordt als Spel gezien. Machtsspel, wel te verstaan, of machtsstrijd, want dan is er nog meer conflict mogelijk. En wij... doen daar gewoon aan mee. Hersenloos, als gezegd. Dus wees toeschouwer, dan zie je het ook. En iedereen die lang of vaak genoeg in een 'relatie' heeft gezeten, ziet ook in dat liefde dood is en gevoel vermoord.

Als mensen zo tegen elkaar en zichzelf opgezet zijn kun je ze allerlei zotte kunstjes leren die zo in het DSM-handboek van de psychiatrie passen en dat gebeurt dan ook. Pedofilie zit er dik tussen. Maar hoe ontstaat dat? Dan kun je lang zoeken en heb je te wachten op inzichten die ertoe doen.

Ik werd vandaag wakker met een zoveelste droom over de Verleiding die jonge meisjes al in praktijk brengen. Kinderen van zes en jonger flirten al en dat lijkt mij niet gezond. Wie anders dan hun moeders kan hen dat bijgebracht hebben?

Dat dat onbesproken en dus onder de radar gebeurt zal niemand verrassen, maar het gebeurt en iedere jongen en man ziet het onder z'n neus gebeuren.

Als kind vond ik dat wel spannend en was ik nieuwsgierig dus ik juichde het fenomeen toen nog toe. Gek genoeg kreeg ik pas een vriendin toen ik 23 was en achteraf gezien was dat omdat mijn moeder mij geen intieme omgang met meisjes toestond, net zoals ze mij niet toestond om 'op voetbal' te gaan want dat was ordinair. Eraan voorbij gaand hoe tegenstrijdig haar idee was omdat ze zelf seksuele spanning in het gezin bracht.
En eraan voorbij gaand dat iedereen voetbalde, ik het heel graag wilde en elke dag op het schoolplein speelde.
Dus eigenlijk valt dit onder klein-houden. Om sadisme niet te vergeten; het uitlachen van je eigen kind is wat ik veel ouders zie doen en de mijne deden dat openlijk, mijn moeder voorop.

Ik heb twee dochters, de oudste is nu 14 en de jongste 8, en aan beiden merkte ik hoe ze flirtten met hun vader. Ik kan het niet verbieden maar wel bespreken wat ze zelf doen, door neutraal te verwoorden wat ik merk. Bedenk dat ELKE aanval onder de radar geneutraliseerd wordt zodra je die exact verwoordt en schermen met seks doet daar niet voor onder. Het is het enige en meest opvallende wapen dat elke vrouw heeft en ze gebruikt dat continu, en dus te pas en te onpas, zozeer dat de meeste vrouwen het ook nog glashard ontkennen en slechts een enkeling netjes toegeeft wat ze doet zodat je de dialoog kunt aangaan en wat je merkt bespreekbaar maken. Dat kan dus niet altijd. Sterker...dat kan zelden. Vrouwen maken een publiek geheim van hun Spel en daarom is een kroeg een arena vol leeuwinnen geworden ipv een uitgaansplek om lol te hebben. Menselijke omgang is wreed, wellustig, sadistisch en vernederend van aard omdat ons dat geleerd wordt; we kennen niets anders.

Geloof mij maar niet; constateer het zelf maar. Mannen kennen het aantrekken en afstoten van vrouwen na een paar blauwtjes echt wel - hoe goed je er ook uit ziet, dat maakt echt niet uit. Verleiding en misleiding ter afleiding. Vrouwen wordt geleerd wreed en haatdragend te zijn en ze doen dat naar iedereen (m/v).
Een enkeling laat zich daar niet voor vangen dus die blijft bij zichzelf maar dat zijn er maar enkelen. Het gros loopt als zombie achter het gedrag van de meute aan en verkoopt dus zo zijn of haar ziel door het gevoel als eerste te verbannen; gevoel is verboden, verbannen en vermoord. En wie durft beweren dat het niet zo is... kom kijken. Het is niet te missen. We zijn er letterlijk ziek van. Geestesziek, geïsoleerd en gestoord. Afgesneden van ons gevoel maakt van de mens een dom, kneedbaar, ontzield en - bij gebrek aan wat anders - oversekst wezen wat niet weet wat mens-zijn inhoudt. We zijn weggejaagd van ons gevoel en schizofreen opgevoed want onze opvoeding doet er alles aan om dat te bereiken en ons geschift te maken.

Het vraagt moed en vooral het volgen van 't hart om dat te corrigeren. En dat duurt jaren. Want ieder wil het. Maar tussen willen en doen zit een gat. En dat vullen we liever met een komkommer.

[bron: https://facebook.com/2040962872680036]


Seks | 

blog van 12 juni 2019, 13:32

Even een aanvulling op een vorig blog: ​https://facebook.com/2040962872680036/. Die blog behandelt even tussen neus en schaamlippen door hoe dat nu zit dat seks overal oververtegenwoordigd is en elk meisje tussen vier en honderd jaar oud seks uitstraalt en mannen lokt met haar lokdoos. Zoöloog Desmond Morris noemt de mens 'the sexiest primate alive on the planet' en noemt dat een accurate, wetenschappelijke waarneming.

Het IS dus zo.

Vrouwen die naast hun man zitten, lopen of meerijden, kijken in het rond en fantaseren hoe het zou zijn om seks te hebben met mannen die ze tegenkomen. Dat vertelt Desmond Morris in "de aangeklede aap". Dat kan ik plaatsen. Ik zie het om mij heen. Deze mededeling opende mijn ogen omdat mannen verweten wordt wat vrouwen doen. Mannen hebben de naam, vrouwen doen het. Mannen zijn overspelig immers en niet te vertrouwen. Ehm... met WIE zijn zij overspelig???
Kan het zijn dat het allemaal precies omgekeerd is???
Mijn eerste vriendinnetje liep in de winter met open jas om haar cup C aan iedereen te tonen. Terecht dat ik daar dus een opmerking over maakte - aan wie laat jij jouw tieten nu zien? - wat gelijk ontkend werd, als dooddoener. Er valt gewoon niet over te praten terwijl IEDEREEN HET ZIET.
Ieder krijgt seks opgedrongen van zodanig beïnvloedde vrouwen op straat, voor de klas en op reclames. Bloot, bloter, blootst; het kan niet gek genoeg, en elk plaatje toont een flirtende meid. Met of zonder kleren.

Dit fenomeen veroordelen is zinloos. Het gaat erom dat we zien dàt het gebeurt, wat het gevolg is en vooral hoe dit ontstaat. Dat gebeurt dus in onze jeugd en toont dat niemand bij zijn of haar gevoel mag zijn en dus vooral tegennatuurlijke dingen leert doen. Wij allemaal. Slecht voorbeeld doet slecht volgen.
Een enkeling vecht zich een weg terug naar gezond verstand en houdt dat vast, als baken, simpelweg omdat hij of zij zo gebakken is, maar daar staat een enorme opoffering tegenover; wie afwijkt wordt gestraft, in het tegenstrijdige systeem van Schuld, Boete, Straf en Zonde, vol regeltjes die niemand heeft gemaakt, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt.

Wat blijft er over van de mens die jarenlang structureel emotioneel mismaakt en gehandicapt is geraakt...?
Een schaduw. Een aftreksel dat de weg terug niet meer weet, naar zichzelf.

​"We leven in een wereld waar iedereen kind is van het systeem, waar niets mag en van alles moet, en niemand bij z'n gevoel mag noch kan. Want dat staat het systeem niet toe. Je kunt het kind wel uit de oorlog halen maar hoe haal je de oorlog uit het kind?
Ik stel voor dat we dat probleem publiekelijk adresseren opdat dat​ ieder dat zelf uit mag zoeken. Ik stel wel voor dat we afspreken waar​ we elkaar weer vinden, tegen het verdwalen, zoals we dat bij bezoek​ aan De Efteling doen.

Ik ben hier."​
​--​

rj
[bron: https://www.facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/2046091352167188]


'Vrouwen' vinden het 'vervelend' als je praat/schrijft over vrouwen. Want ongeacht wat je zegt, maakt dat jou een vrouwenhater.

blog van 17 juni 2019 9:50 | 

Over vrouwen en hun gedrag mag je niks zeggen want dan komen de stekels omhoog en ben jij fout. Dit grootste taboe van de 21ste eeuw is ons kunstmatig opgedrongen, met tot feministen verwrongen aseksuele vrouwen als gevolg (aldus het beschouwende en scherpzinnige artikel "How the Rockefellers re-engineered women"- https://savethemales.ca/001904.html) die het allemaal zelf wel regelen en geen mannen meer nodig hebben. Maar intussen wel tot hun enkels ongelukkig zijn en zo instabiel als het weer. Verdeel en heers tot in het huwelijk, dus, met zwakzinnige hoopjes mens als gevolg, die niets kunnen, niets weten en niets doen. Alleen overleven. Dat blijft er over.

Stelling van de eeuw. En dat is niet mijn stelling maar wel de stelling die mij onzachtzinnig opgedrongen wordt. Door... de mensen zelf - en vrouwen voorop.

Wanneer je het gedrag van mensen onderling onbegrijpelijk vindt en zelfs als agressief ervaart, en van pure ellende maar eens op onderzoek gaat naar hoe het zit, en óók nog durft verwoorden wat je ziet, dan wordt je dat kwalijk genomen door het gros der mensen en niet zo'n beetje ook. Iedere letter wordt tegen je gebruikt door een berg zwakzinnige sheeple die het gevolg is van het structureel vernederende ritueel dat opvoeding heet, wat geen spat heel houdt van de oorspronkelijke authentieke mensch, en waaruit ontsnapping niet mogelijk lijkt.

Gek genoeg zien steeds meer mensen m/v in hoe het zit, maar zijn het vooral de mannen die ermee gebaat zijn om dit out-in-the-open te bespreken terwijl opvallend veel vrouwen zich verschansen achter slachtoffergedrag en als "terreur van de underdog" liever wijzen naar de ander die dan maar fout moet zijn.

Dit typeert de onvolwassenheid van een heel volk dat structureel onderdrukt wordt en slechts ruimte laat voor kinderachtig gedrag. Ga maar na. Iets wat negatief en agressief is wordt gedoogd; iets wat positief en constructief is, wordt bevochten. Omgekeerde wereld en wel precies datgene wat we continu om ons heen zien.

In een wereld waar gevoel verboden, verbannen en vermoord is, is er geen ruimte meer voor gezond verstand en is dialoog onmogelijk en zelfs niet wenselijk. Dat wordt bevochten. Tot het uiterste. Waardoor impliciet het opgedrongen systeem van "hoe het hoort" verdedigd wordt en in stand wordt gehouden.
Wat overblijft, is gestoord gedrag omdat de lijn tussen hoofd en hart danig verstoord is geraakt.

In het spel tussen man en vrouw (!) zien we de agressie van de allesbepalende, autoritaire, agressief kleinerende vrouw en dit gedrag domineert de verhoudingen waar dialoog is uitgesloten en agressie regeert zolang de vrouw doet alsof zij de dienst uitmaakt. En dat is niet zo. Want het is niet gelijkwaardig, om maar één reden: zíj doet verongelijkt en maakt zichzelf minderwaardig om van daaruit de boel te domineren.

Een gestoorde aangelegenheid die zelfs in films wordt gepropageerd als 'normaal'.

Het kan ook anders, getuige de recente film "what men want" waarin aanvankelijk een egoïstisch mokkel mee wil doen met de boysclub en uiteindelijk, vooral onder druk van haar neuker, van wie ze godszijdank de gedachten is gaan horen, normaliseert zodat ook een relatie en zelfs een samenzijn mogelijk is, omdat er nu eens echt gepraat wordt; anders gezegd... die meid heeft leren LUISTEREN.

In deze moderne tijd worden vrouwen slachtoffer gemaakt wat hen verheft boven alles en iedereen - maar luisteren naar elkaar is er niet bij. Dat leren we AF.

Dus leren we elkaar dicteren hoe we het willen en vooral hoe we het níet willen, want dat laatste is wat mensen leren zeggen terwijl ze nooit leren om hun eigenlijke, diepste wensen te verwoorden. Armoe troef, dus. Zo modern zijn wij dus helemaal niet. Want we laten elkaar het achterste van onze tong niet zien; het hart, dus. We spreken ons niet uit.

In die film zien we (helaas...) seks in beeld en dat begint met de onderliggende (!) man die op een belachelijke manier bereden wordt door een zelfzuchtige vrouw zonder ook maar een spatje empathie. Na haar orgasme draait ze zich af en is onbereikbaar. 't Toppunt van agressie, eigenlijk. Er zit geen liefde tussen de lakens.

Doordat zij letterlijk de gedachten HOORT van mannen, wordt de hoofdpersoon langzaamaan eindelijk mens, omdat ze nu door iedereen gewezen wordt op zichzelf.

Hey... Zoek de tien verschillen met the real world. Dit... is wat wij mensen onderling continu doen. We zijn spiegels voor elkaar en helpen elkaar dus letterlijk, continu, bij het leren van onze lessen - en leren zo onze kwaliteit van leven te verbeteren.

Films zijn meestal spiegels en brengen ons lessen. Omdat dat onontkoombaar is. Dat is waar dit leven over gaat. We zijn hier om te leren.

We leren van jongs af aan ons gevoel te negeren - dan ben je een watje - en tegennatuurlijk macho-gedrag krijgen we opgedrongen; dan ben je geen watje.

Vraag je eens af wie daarvan profiteert. Neem eens afstand en zie de wereld als toeschouwer; probeer het overzicht te zien. Laat je verrassen...

[bron: https://www.facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/2054223138020676]


Naschrift | 

Dit drieluik is voor gevorderden. De meesten sheeple schieten nog in een krimp zodra er iets aangewezen wordt waar men zelf ook onder lijdt.
Dat wil niet zeggen dat artikel er naast zit. Dat wil zeggen, dat we het hebben over Heilige Huisjes.

dinsdag 19 februari 2019

Toestemming om te bestaan en te handelen

Vier uur. Wakker van een droom. Ik heb enerzijds zondag het museum Het Schip bezocht in de Spaarndammerbuurt en zag daar, behalve de tijdelijke expositie over werk van Gaudi, de permanente expositie over het ontstaan van georganiseerde woningbouw voor de Amsterdammers. Anderzijds las ik op internet over het Wormerveerse rem-eiland (een andere dus dan hèt REM-eiland) en het ontstaan van het waterleidingnet van de Zaanstreek en over de functie daarin van de watertoren te Assendelft (zaanwiki.nl/encyclopedie/doku.php?id=waterleiding en het korte artikel uit 2012 rodi.nl/widgets/1448-zaanstad/nieuws/655917-open-dag-rem-eiland). Uit beide wijzen van verwoorden las ik de noodzaak om de historie ervan voor het nageslacht op te tekenen.

In mijn droom droeg ik iets voor aan 'een' directie op 'een' vergadering; een opsomming van ethisch onaanvaardbare vastlopers waaruit de noodzaak voor verbetering eenduidig bleek. Als een keerpunt in tijd, achteraf gezien. Menselijke integriteit, nieuwsgierigheid en verantwoordelijkheid aan het werk.
De directie, druk met dagelijkse leiding, raakte gaandeweg onder de indruk, werd danig geraakt en stemde in; men zei gelijk dat ik die opdracht zou krijgen om die geschiedenis te schrijven.

Daarop gebeurde iets wonderlijks; ik deinsde er direct voor terug en stelde dat iemand anders het maar moest schrijven.
"Maar u bent de enige die dit kan..." stamelde men tegen mij, in mijn droom. 
-'Pech, ik heb er geen trek in. Zoek maar een ander.'

Symboliek met een duidelijke boodschap. Ik heb unieke kennis - net als ieder mens trouwens - maar het zou te vroeg zijn om erover te schrijven.
Nu nog wel.
Dat komt wel en dan ontstaat de zin tot schrijven vanzelf - als ontembare levenslust.

Egostrelende roem werd mij overigens in het vooruitzicht gesteld als lokkertje voor mijn geschrijf.
Niet interessant en nog minder terzake doende.
Als ik schrijf is dat voor mezelf. Voor het proces van het schrijven en de lol die impliciet daarin gebakken zit. Zonder opleiding of cursus van gevierde schrijvers, gewoon zo, puur en rauw, door zelf het wiel uit te vinden. Omdat ieder recht heeft op z'n eigen wiel.


Toestemming om te bestaan en te handelen


Dat ís zo. In dit overgereguleerde land moet je voor elke vaardigheid een papiertje hebben, een diploma en een certificaat van toestemming. Net zoals een paspoort, rijbewijs, vakdiploma of wat dan ook. Als bewijs, om te mogen werken, om het lichaam te mogen vervoeren over 's lands wegen, om te vertrekken uit een land en om te documenteren waar het verblijft. Terwijl het UVRM en EVRM stellen, dat ieder MENS vrij is om te gaan en te staan waar die wil, geldt dat in de praktijk niet voor de weliswaar soeverein geboren mens, die als nageboorte, dus als niet levende en zelfs dode "maritieme lading" ooit is aangegeven bij een gemeente.
Sterker nog. Wie een kind niet vóór het zevende levensjaar aangeeft als niet-vermist, wordt de rest van z'n leven als dood gezien en zo wordt er feitelijk met ons "mensen" omgesprongen. Preciezer gesteld: er wordt gesold met de nageboorte oftewel met de dode mens en wat daarvoor is aangenomen; de juridische identiteit van de Natuurlijke Persoon.

Dáárom worden wij door overheidsinstanties zo vernederend behandeld, gezien en aangesproken. Niet als mens maar als dood ding. DÁÁROM wordt er zo overheersend gedaan. Vanuit het systeem naar de onderdanen maar intussen ook naar elkaar, onderling zelfs. "MENEER" of "MEVROUW" ís geen beleefdheidsvorm. Denk aan "capitis deminutio maxima" - maximaal statusverlies door gebruik van hoofdletters (denk aan hoe de belastingdienst jou adresseert). Het is juist vernederend; men wordt niet als MENS gezien, maar als Natuurlijk Persoon. Als vermiste op zee. Als nageboorte. Als irrelevant stukje vlees.

Hierover is wellicht nog geen boek geschreven. En ook dat mag een ander doen, want ook dit kan iedereen in-zien, want men voelt het aan. Dus ook dit is niet mijn taak. Het zou hooguit een hoofdstukje erin kunnen beslaan ter verklaring van de onbegrijpelijke moderne vernederende slavernij die wij dagelijks ondervinden, in elk facet van hoe wij "van hoger hand" behandeld worden èn elkaar behandelen; als minderwaardig.

Daarin is het woord GELIJKWAARDIG een lachertje en is het bestaansrecht nog ver te zoeken. Mensen zijn nog geen mens en worden nog niet als zodanig behandeld. Niet door onszelf en niet door anderen. Niet door de leefomgeving en niet door elkaar. Omdat het besef ontbreekt over waarom we doen wat we doen; Verdeel en Heers zit in ons verankerd.
"We zijn nog geen mens; we zijn mens in wording," vernam ik van de auteur van het boek "vader aarde en de aardse taal". En zo is het. We leven niet maar over-leven. Lees zelf maar over onze geschiedenis in dat boek, nu eens gezien vanuit de menselijke kant, in plaats van de staatsgerelateerde propaganda van geschiedenisboeken. Is verfrissend. Knap je van op. Dat doet ons beseffen dat we niet gek zijn maar allemaal echt wel door hebben dat er, achter onze rug om, een spelletje met ons gespeeld wordt dat nog het beste gekwalificeerd wordt als spiritueel misbruik.

Hoe dat zit vraagt een reis. Een reis van jaren, die begint met lezen, kennis verzamelen, en dan inzien... Het inzien van de essentie van ons verraad.

rj

[bron: facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/photos/a.295868487189492/1877545649021760/]

enkele privé reacties:

HB: Zo waar.
TS: Er is maar een reis. De innerlijke reis uniek voor ieder van ons. Waar geen maatschappelijk gekonkel is.

SK: Je bent sinds de juridische individuele aansprakelijk is over komen waaien uit de US gekoppeld aan marktwerking, een economisch al dan niet productieve eenheid, met burgerservice.nr en belastingplicht. Een wandelend verdienmodel wiens organen van de overheid zijn bij hersendood. 🥦🥦🥦
AH: Als ik nu eerlijk ben moet ik zeggen dat ik zou t fijn vinden als er ook een soort van emoticon op facebook kwam wat ik kon kiezen wanneer ik wil zeggen, "gelezen maar nog niet "klaar" voor commentaar ".
YB: Precies
PR: ik lees deze dingen graag ++
--

Lees ook: "Schermutseling in eetcafé duidt op dieper liggende wonden" - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2019/02/schermutseling-duidt-op-diepere-wonden.html

Care? Dare? Share: "Toestemming om te bestaan en te handelen" - https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2019/02/toestemming-om-te-bestaan-en-te-handelen.html

Schermutseling in eetcafé duidt op dieper liggende wonden

Schermutseling in eetcafé duidt op dieper liggende wonden

Aanleiding voor dit artikel was een mentale schermutseling in een eetcafé, dat eigenlijk duidt op dieper liggende wonden, waarover ik onderstaande recensie naar hen stuurde, waarna een dialoog met gelijkgestemden ontstond die soortgelijke ervaringen aldaar hadden.

Door mij erin te verdiepen (lees: door erover te schrijven) ontstond het volgende inzicht - zie onder:

---------- Forwarded message ---------
From: rj
To: eelco
Date: za 16 feb. 2019 om 02:32
Subject: Mooie herinnering voor eetcafé


"Twee keer geprobeerd. Vandaag en gister. Geweldig. Het was heerlijk.
De kokkin verstaat haar vak en praat ook heel leuk met haar klanten. Grote pré!
Verbeterpunten zijn er altijd en ik begreep dat u graag meer klandizie wilt. 'Laat de toeristen maar komen'. Ja, en vergeet de locals niet. Ik zou graag meedenken en vaker aanschuiven maarr vermoed dat ik niet diegene ben. [herken je de gouden regels van feedback hierin? "Wat gaat er goed, wat kan er beter..."|rj]

Jammer dat de bediening oftewel de jonge bardame (madelon?) een onnodig spanningsveld rond zich opwerpt, en de hele tent ongevraagd onder spanning zet. Terwijl ik nog wel batterijen bij mij had!
Mag je natuurlijk niet zeggen maar is wel zo. Heb vandaag twee keer knetterhard op mijn lip gebeten tot bloedens toe en geloof niet in toeval. Wel in 'verwensen.' Toen ik het haar na de eerste keer vertelde hoorde ik haar lachen. Zeg gerust dat dat geen leedvermaak is maar ik hoor dat er wel in. Bewijs geleverd, zou ik zeggen. Dat doet vijftig jaar mensenkennis.
Mijn maat, Eelco, had het gister ook door; ik sprak hem net. Kan ook niet anders, zoiets is niet te missen. Die meid straalt uit dat ze iedereen argwanend in de gaten houdt oftewel de tent uitkijkt èn niet vertrouwt. Alsof wij iets te bewijzen of te verklaren hebben. Alsof wij ter verantwoording geroepen worden. Zo dan. Je moet wel durven...
Maar wij beiden geven mensen graag ruimschoots de kans om ons te leren kennen en dan vriendelijk te gaan doen. Hun leven beteren, dus. Toen het gesprek met eigenaresse ontspon, werd dat wel heel makkelijk want ze volgde dat. Verifieerde ik nog bij haar. 'Wel volgen hè die shit.'
-Ja, dat deed ze.
Die verbetering van sfeer bleef echter uit, zeker gezien de lipbijterij. Ijskoud, doet dit aan. Jammer hoor.
Nog een verbeterpunt is de briesend binnenstormende (mede)eigenaar thomas die vergat te groeten. Vandaag ook weer. Zit trouwens zo te zien onder de afstandbediening van de bardame (madelon?).

Mag allemaal. Vinden wij niet erg. Het voelt echter niet erg welkom en dan blijf ik liever weg. Jammer voor mij ? Nee hoor. Ik zie alles als een sociaal experiment. 't is graag of niet. Jammer voor u? Sowieso.
Maar misschien leert u er wat van. Omdat dit objectief gezien is en zo IS. Maar alleen voor diegene die ervoor openstaat, uiteraard.

Mijn vader leerde mij, dat je iemand met een klacht serieus moet nemen; die neemt immers de moeite om iets aan te dragen.
Iets zegt mij dat ik in dit geval een trap na kan verwachten.
Met alle respect blijf ik dan liever uit de buurt.
Uitzonderingen zijn er altijd. Op uitnodiging kom ik wel; gelijk. En kan alles wat ik zie, merk en voel neutraal en onberispelijk verwoorden. Zo ook nu.
Succes. En veel plezier."
-

Ben dus direct al in de pen geklommen. Dan is het gelijk duidelijk en blijft het niet hangen. Te meer, daar ik eigenaresse mijn bevindingen mbt het lipbijten al kort verteld had door te noemen, dat ik vermoedde dat haar barmeisje mentaal aan het armworstelen was geweest met mij. De kern was dus al genoemd. Eigenaresse reageerde "wijselijk" niet wat al een antwoord op zichzelf IS; ze herkende het wellicht.
-

Reactie inmiddels ook ontvangen, twee dagen later:

"Beste rj
Allereerst bedankt dat u de tijd heeft genomen voor het schrijven van feedback. Feedback is uiteraard altijd welkom! Wij vinden het vervelend te horen dat u zich niet prettig voelt bij de sfeer in het eetcafé. Wij zijn zeer gesteld op ons personeel en doen elke dag ons best om het gasten naar hun zin te maken.
Met vriendelijke groet,
Team [eetcafé]"
-

NB: Kijk wat er gebeurt; men gaat nergens op in, dit is een nietszeggend antwoord. Ik word niet opnieuw welkom geheten en of ik daar ooit nog weer binnenstap is dus helemaal aan mij, maar uitnodigend is het niet. Eerder omgekeerd.

Ik stuurde deze reactie naar mijn maatje Eelco met de tekst: "Zie je dat... men vindt het VERVELEND."

Hij reageerde direct (za 16 feb. 12:27): 

"Ik vind het netjes en tevens discreet om het alleen voor hun zichtbaar te hebben. Uiteindelijk is het een prachtig leermoment. Vergeet niet hoe veel tenten er over de kop gaan door slecht personeel/management. En dan kan het eten NOG zo lekker zijn. Dit soort vormen van feedback gebeuren te weinig. En dit soort vormen van vaardigheid (mensen aanspreken, benaderen) wordt niet meer geleerd. Het is talent. Jij en ik beheersen het en in plaats van te leren gaan ze ons frustreren. 

En je hoorde het de eigenaresse (H) zeggen "het kan allemaal beter", doelend op het aantal klandizie. Zorg dus dat gasten ook te gast zijn. Zij deed dat overigens wel heel goed. Duidelijk iemand met levenservaring en mensenkennis. En de uitsmijter was top! En die trap, ja, ik denk het ook. Gevoel hoor. 

Ik kan vandaag overigens niet, ivm verjaardag. Dus met mij aan boord zal dat andere eetcafé een andere keer aangevallen moeten worden:D One day at a time, zoals ze zo mooi zeggen. Helaas speelt mijn rug ook weer op, volgende week gesprek nav die klacht. Zal mij er wel even op moeten voorbereiden, net zoals jij dat deed. 

Gr"
-

ik: "Rugpijn, ruk. Ken het. Is overmatige spanning, verkramping, kou dus eigenlijk. Teken van je lijf dat je ongevraagd er extra lasten bij hebt gekregen. Gaat ver terug hoor.
Rugpijn: teken dat iemand lasten bij je dumpt, dus. Zonder vraag, overleg of toestemming. 
Mij leerde het af te rekenen met mijn moeder. Ben daar jaren mee bezig omdat het zich steeds opnieuw aandient. Simpelweg omdat het NOOIT stopt. Kijk om je heen. Ieder een bezigt het."
-

Vriendin Bibi bracht ik op de hoogte en die reageerde verrassend terug, als volgt (18 feb. 2019 20:18):

" :-D
herrinder mij dat ik daar ook ben geweest.. en hetzelfde opviel een vrij jonge dame met een attitude.. kapsones.. en ik had het gedaan .. omdat waar ik wilde zitten een doos op tavel stond .. ze waren bezig met iets..  en ik zet op mn adams die doos zonder na te denken op een andere tafel 😂 

Als blikken konden doden.. hihi maar had er maling aan. 

Maar nu ik dit lees..
Lijkt t leuk weer eens naar binnen te stappen.. 

En te observeren. En eens een gesprek te openen mits dat mogenlijk gaat zijn.. 

Goed gedaan ! 

Fijne avond! 

Thanks for sharing"
-

Mijn reactie aan haar: "Hey! DAT is sterk zeg...

Diezelfde griet zag ik vanmiddag in een strandtent aan Zee. "Kom jou ook overal tegen" zei ik op warme manier, nadat ik met mijn blik de hare had onderzocht. In eerste instantie stond ze er wat (klein en) timide bij, naderhand ging ze weer "werken" oftewel hervond ze haar bekende manier van doen weer. Ik voelde hoe ze mij in de gaten hield; ik voelde mij bekeken, gecontroleerd en veroordeeld worden. Raar gedrag. Opvallend, overheersend en zeer destructief. En niet mijn zaak ... nu niet meer althans ;)
Binnenstappen: altijd doen. Jus d'orange is er niet te zuipen maar de appelsap is bio. Kun je gerust proberen :) Lekker waarnemen en fikkie stoken. En mij bellen, om aan te schuiven. Zie dan, hoe haar energie verandert en focust op de aanwezige man die ook nog lekker in z'n vel steekt. Brrrr.

p​s: ​deze mail verzond gisteravond maar niet, dus kan ik die inmiddels [19 feb] aanvullen;


Dit meisje (madelon?) gedraagt zich precies zoals iemand die ik ontmoette toen ik 18 was, en zij 17, in een feesttent op het circuit van Assen, waar MC Miker-G optrad. Ik hoorde haar voornamelijk NEGATIEF praten,.zeuren zeiken en zaniken dus eigenlijk, en tegelijk bond zij de mannen om haar heen aan zich, als één grote magneet. Ze leek zelfs knap maar ik snapte toen niet waar dat 'm in zat. Nu wel; ze deed aantrekkelijk dus ze trok aan (en stootte daarna weer af). Zij wilde die BN, die nederlandse beroemdheid MC miker-G, die een plaatje had gemaakt samen met DJ Sven ("We are going on a summer holiday-rap"), "eens even goed de waarheid vertellen". Toen ik vroeg wat ze bedoelde en wat ze dan wilde doen en waarom, hoorde ik: 

"Hij denkt dat hij heel wat is..."

Nou, dat was het dan. 
SLOPEN die boel.  Dat was het enige dat haar bezig hield. Het laat zich heel gemakkelijk vertalen als: "Hoe kan ik een ander gunnen wat mij nooit gegund is?" Een zin uit duizenden om goed te bewaren en aan de muur te hangen. Omdat iedereen 'm kent. Dat blijkt althans wel heel duidelijk uit ons gedrag. Mensen doen gruwelijk naar elkaar, zuigen, zeuren, en zaniken erop los, en hoe dichterbij hoe erger. Dus hoe intiemer, hoe vreselijker dat er aan toe gaat. Geen huwelijk maar gruwelijk, geen echtpaar maar vechtpaar. Mensen leren niet anders. Vreselijk.


Daar stopt het niet. Inmiddels is het dichterbij gekomen; mijn eigen dochter doet precies zo. Het is net als in: "Op een mooie Pinksterdag..." Wat zij toont en laat merken is consequent: "Pappa is fout", ze negeert mij en bij gelegenheid zuigt ze er op los. Dat was al zo toen ze nog bij mij kwam logeren maar inmiddels zie ik haar helemaal niet meer, sinds januari 2018. Walgelijk gedrag dat ze van haar moeder opgedrongen krijgt, maar waar ze vooral zichzelf enorm tekort doet. Ga dat maar uitleggen, als het voorbeeld (het gedrag van haar eigen moeder) niet uit haar leven verdwijnt. Inmiddels wil ze haar vader niet meer zien, stelt althans haar moeder, die pontificaal tussenbeide komt. Nog erger, dus!

Kortom, exact dit gedrag zie ik bij Madelon, als ze al zo heet; een jong ogende griet die alles sloopt wat niet in haar straatje is.
En nu ik dit opschrijf zie ik dat gedrag eigenlijk ook terug bij mijn moeder. Ik krijg ineens herinneringen van hoe zij altijd alles afkraakte. Ze was daarin zo tegenstrijdig als maar kon; als iemand vertelde over de kookkunsten van haar man die hogere hotelschool had gedaan, door te roemen hoe heerlijk hij ei-gerechten kon maken, dan zeurde mijn moeder naderhand over het niveau daarvan, deed laatdunkend over dat ei, terwijl die vrouw juist een passie had genoemd en daarvoor werd veroordeeld. 


Geluk is verboden


Feitelijk mocht een ander dus NIET GELUKKIG ZIJN. Dat ademde zij aan alle kanten uit, en sijpelde door tot in in ​àl ​haar gedrag .​ Consequent sloeg zij neer wat positief was en dat doet ze nog steeds. Ik had zondag nog aan de lijn en merkte hoe mijn lichaam (vroeger en die dag) reageerde op negativiteit van anderen; neus omhoog en zich verhevend voelend was niets goed genoeg. Als ik haar aan het lachen maakte, presteerde zij het om eerst te lachen en dan te roepen: Idioot! Nu zij dat niet meer van mij mag zeggen omdat het negatief is, zegt ze doodleuk: "Je bent vreselijk!" Ook zoiets. Ik benoemde gelijk hoe koud en tegenstrijdig dat is en dat zo'n uitspreek mij dun door de broek gaat. Maar dan letterlijk; ik was nog niet thuis of ik moest rennen voor de racekak. En deze keer was op haar conto. Met kerst ook meegemaakt toen ik moest kotsen na contact met haar, midden in de nacht, alleen dacht ik eerst dat het met voedsel te maken had. Misleiding, dus, waar ook zij voor zorgde, zoals zij altijd overal een sturend antwoord op had om je van de waarheid weg te leiden en in haar wereld op te nemen en daar te houden.
Luister maar naar het liedje "Woman in Love" van Barbra Streisand, geschreven door Barry Gibb. ... I am a woman in love, and I do anything, to get you into my world, and hold you within; it's a right that I defend... over and over again..."
HOE DUIDELIJK WIL JE HET HEBBEN??
Dat ligt dus niet aan mij; het IS zo. Het is een fenomeen waar artiesten uiting aan geven. Vandaar dat liedje.


Zulk gedrag is vermaak voor zulke gebakjes. En is het omgekeerde van gelukkig zijn of leven in het moment. Het gaat erom anderen hun geluk niet te gunnen. Die moet je slopen, dus.
Ze keren het dus om. Geluk mag er niet zijn. Wat dan wel??? Negativiteit en destructie is het enige dat overblijft.

​Je ziet dit terug in het gedrag van (bijna) iedereen, want iedereen heeft hiermee te maken gehad. Echter, waar ik ook kom, krijg ik er een hogere dosis van te zien omdat ik lekker in mijn vel steek, dus dan triggert dat de ander die gelijk erop los wil gaan.​
​Bij Open Up, zo'n festivalgebeuren dat jaarlijks een paar evenementen kent waarbij spiriwirivogels gezellig bij elkaar kruipen en dan heel toegewijd gaan doen, heerst dat nog veel erger. Het ego lijkt daar nog meer gecultiveerd te worden zodat het daar na een paar dagen niet meer te houden is. Ze jagen je letterlijk weg. Is mij meer dan eens overkomen. Zo leuk is het daar dus niet. Terwijl je het omgekeerde zou verwachten.
Ik leerde er ook goeie dingen; iemand zei: "Iedereen vindt er wat van, en jij blijft niet staan."​ Opnieuw negatief, want je hoort te benoemen wat goed gaat ("Jouw voorstel is goed bruikbaar...") en vervolgens wat er beter kan ("blijf staan als een rots in de branding!") maar ik pakte er evengoed de les wel uit. Mensen zuigen, zeuren, zaniken en zeiken er op los met maar één doen: jouw lol te vergallen. Is dus niet persoonlijk maar gebeurt wel. Blijf dan gerust staan. Dus dat doe ik. En dat vindt men niet leuk. Dan wordt men nóg gemener.

De grap is, dat ze zichzelf tekort doen want zij zijn weg van hun gevoel en jagen nu op het jouwe. Ze stellen dat jij in je hoofd zit, ze stellen jouw kwetsbaarheid te missen maar zitten zelf op slot;


"Mensen die menen mijn kwetsbaarheid te missen,
Zitten zelf op slot maar lopen wel te sissen...
Als 'n hogedrukkookpan op volle toeren,
Zit je naar de zwakke plek bij 'n ander te loeren."

Dat schreef ik in 2014 in mijn rap: "Het ergste wapen is nog steeds de mond..."
[blog: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/04/ergste-wapen-is-de-mond.html ; mp3: soundcloud.com/zenfireworkz/ergste-wapen-is-de-mond; youtube: youtu.be/N62Ob50VIwg;  facebook: fb.com/637333536376317]


Geen klein probleem maar wereldwijd fenomeen

​Kortom: dit is geen klein probleem, maar een wereldwijd fenomeen. Wie heeft er voordeel bij? Qui bono? Kerk. Kerk en adel oftewel de grootmachten; de multinationals en de banken/bankiersfamilies, die puissant rijk zijn en maar één spelletje kennen: anderen lastig vallen.
En wij? Doen dat na...
[opdat we het van elkaar herkennen, elkaar op wijzen door elkaar de spiegel voor te houden en uiteindelijk tot inzicht komen over hoe dit zit]
-

Daarom schreef ik in november 2017:


"In onze jeugd worden we WEGGEJAAGD VAN ONS GEVOEL.De rest van ons leven zijn we bezig dat GEMIS te compenseren.

- Alles wat wij doen is om dat gemis niet te voelen. We onderdrukken dat gevoel. Een briljant bedachte vicieuze cirkel om mensen te overheersen - die vervolgens ook elkaar gaan overheersen.


Iedereen leert om ELKAAR TE OVERHEERSEN. 

- Wanneer we dat (durven) inzien kunnen we misschien een begin maken met de daartoe noodzakelijke verandering


GEVOEL is verboden, verbannen en vermoord.Dat is een gegeven dat wij toegelaten hebben.

-Laten wij dat zo? Moeten wij daarmee blijven leven? Laten wij de onderdrukking toe die het gevolg daarvan is? Laten wij toe hoe we tegen elkaar worden opgezet? Laten wij toe hoe wij ons zelf en onze dierbaren verraden? Laten wij het zo hoe wij worden vervreemd van en worden opgezet tegen onze kinderen, onze familie, onze buren, onze vrienden en... ons zelf?


Of... gaan we voor levenslust, voor verbetering van levenskwaliteit, voor... LEVEN?


[facebook.com/1334857006623963] (met plaatje) 
blog: Weggejaagd van ons gevoel leert ieder elkaar te overheersen - https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2017/11/weggejaagd-van-gevoel-leert-ieder-overheersen.html

--

vrijdag 20 juli 2018

Blanke Man. Van onderdrukker tot uitstervend ras

"Ik besef opeens dat ik behoor tot een bedreigde diersoort: een Blanke Man" schreef ik onlangs omdat dat zo voelt.

Als ik iets bespreekbaar wil maken word ik uitgemaakt voor een breed scala aan irrelevante verwensingen, van racist tot vrouwenhater, en men verwijt zo de ander wat men zelf doet, zonder ooit verantwoordelijkheid te nemen voor het eigen gedrag en vooral de eigen intentie daarbij.
-


De westerse vrouw zal de ban doorbreken en voor verbetering van onze leefomstandigheden zorgen, zo las ik ooit.
Daar merk ik bitter weinig van, nog. Eerder het omgekeerde.

Iedere vrouw leeft zich uit op alles wat Man is, nog moet worden of het nooit is geweest. Stiekem sporen zij 'hun' man aan om zwak gedrag te vertonen en daartoe hebben de moeders al de bodem gelegd. Vriendinnen en echtgenoten maken de klus af en de basis voor de bierbuik is gelegd. Wanstaltigheid is mijns inziens vooral te wijten aan hoe wreed we met elkaar omgaan. Waarom zouden we anders dergelijke afleiding zoeken waarbij we onszelf tekort doen of zelfs verminken?

Vier buurmeisjes hoorde ik in 2011 zeggen, dat 'hun man' (oftewel vriendje) niet langer interessant is zodra hij zich gewonnen geeft oftewel zich laat onderwerpen. Klinkt leuk en aardig maar zulke 'dames' vergeten dat die kerels laten zien wat die meiden zelf beogen. Ze doen dus mee en houden die meiden eigenlijk de spiegel voor. Nogal tegenstrijdig en zelfs sadistisch dus, om het zo te stellen.
"Ga je niet verdedigen" beet mijn ex mij toe als zij mij weer eens een bak onzin op de mouw spelde en daar zit nog wat in ook, hoe tegenstrijdig het op dat moment ook overkwam; wie niet meegaat in het drama van de ander doet het precies goed. Er is immers geen afspraak over gemaakt om zo wreed te (laten aan)doen dus waarom zou jij je aantrekken wat die ander zich in dr bol haalt?

Echter... leuk is het niet en bespreekbaar maken is er al helemaal niet bij. Dat mag kennelijk niet. De vrouw (of man) die zo doet ontwijkt alles en is oppermachtig of doet zich zo voor en probeert elke kerel achter haar kont aan te krijgen, letterlijk en figuurlijk, door te laten voelen hoe hij zich moet gedragen. Daarmee worden wij met z'n allen gedegradeerd tot kop van Jut mèt afstandbediening.

Tegenstrijdig genoeg zegt men zelden wat men wil. Je hoort vooral wat men níet wil. Met harde hand dicteert men jou wat de regels zijn, die vaak ter plekke verzonnen worden. Men levert strijd om de strijd zelf en toont zo hoe verdeel en heers in elkaar zit.
Wat de uiteindelijke wens ook moge zijn... je hoort 'm niet. Dan kan de drijfveer slechts zijn, dat men afleiding zoekt via verleiding en misleiding.

De kunst is om samen plezier te maken. Oprecht samen zijn, lekker eten en belevingen delen, onvoorwaardelijke liefde tonen - dus zonder er iets voor terug te verwachten - en een wereldtijd hebben. Samen.
Ieder hunkert ernaar. Maar niemand krijgt het voor elkaar. Het komt niet diep genoeg en zodra de kans zich voordoet valt men elkaar meedogenloos aan.
Er moet bloed vloeien. Dan is het pas leuk.

Gezien de huidige ontwikkelingen in de wereld, waarbij migranten een streepje voor lijken te krijgen, waarbij vrouwen zich mogen aanstellen en hun mannen mogen veroordelen, en waarbij het LGBTQ-front oprukt en binnenkort de pedofilie aan haar gelederen toevoegt, is er voor De Gewone Man geen plek meer.

Cabaret van de bovenste plank als het geen keiharde werkelijkheid zou zijn. Voeg daar wat mensonterende omstandigheden aan toe onder een dak van vliegtuigstrepen, door wetgeving die niemand begrijpt en tegen gezond verstand indruist, constante oorlogsdreiging, overal camera's in, op en aan en een EU die op springen staat en de waanzin lijkt compleet.

Mij was voorspeld dat 2000 een magisch jaar zou zijn en dat er dan iets zou veranderen. En dat is ook aan het gebeuren. 2012 is voorbij en we leven inmiddels in het tijdperk der grote veranderingen en... het gonst. Da's mooi. Hordes nieuwetijdskinderen overspoelen onze planeet en wij tiranniseren ze vanaf vier jaar op onze gestichten en klinieken die we eufemistisch scholen noemen maar eigenlijk op voorhand al op reclassering lijken. Van de oorspronkelijke mens blijft geen donder over en de toch al door hetzelfde systeem verknipte moeders zetten ze nog verder op tegen vaders, elkaar, zichzelf en dus tegen alles en iedereen - en de wanhoop is compleet. Het systeem van onderdrukte mensen is een feit.

Spannender dan dit gaat het niet worden. Iedereen houdt de adem in. Wat gaat er nu gebeuren?

Ons rest niets anders dan ons met ons zelf te bemoeien en er alles aan te doen om zoveel mogelijk onze eigen partner te worden. En dus onze eigen gang te gaan en zo geluk te leren kennen.

Wat morgen brengt weet je niet en is niet onze zaak. Probeer het nu gezellig te maken en doe daar àlles aan. Dat is volgens mij een mooie definitie van Leven. Wie een betere weet mag het zeggen.++

rj

[bron: facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/photos/1588848111224850/]