De druk in deze wereld is zo hoog, dat de mensen al bezwijken tijdens hun jeugd. Men leert dat men nooit genoeg is. Men leert dat een ander gelijk heeft die hoger geplaatst is. Dus streeft men de rest van zijn leven naar die positie. Om anderen te vertellen - of zonodig toe te schreeuwen - hoe het zit, ongeacht of dat waar is of niet. Want waarheid is kennelijk irrelevant.
Zoals men kan lezen in het artikel over gedecoreerde onderwijzer John Taylor Gatto (in https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html) zijn er 7 basisregels waaraan ieder kind zich dient te onderwerpen, zoals intellectuele en emotionele afhankelijkheid, of totale afwezigheid van privacy.Wat dat doet met een mens is uiteraard terdege onderzocht - maar dat krijgen wij niet te zien, natuurlijk. Aangezien wij het proefkonijn zijn. Laat ik het daarom kort samenvatten.
Wij mensen groeien op zonder eigenwaarde en zelfvertrouwen als gevolg van een tirannieke "opvoeding" die ons zozeer emotioneel belast, oftewel vermorzelt, dat er sprake is van jarenlange, structurele emotionele verkrachting.
De gevolgen zijn terug te vinden in het handboek van de psychiatrie, het DSM IV of V, vol met excessief gedrag, als gevolg van zulke overmatige druk.
Hèt grote gevolg is, kort gezegd, het verdedigen van de onderdrukker. Men leert het Systeem verdedigen dat ons overheerst. Dat noemt men Stockholm-syndroom.
"We zijn allen Kind van een Systeem, waar niets mag, van alles moet en waar gevoel verboden is," hoorde ik mezelf zeggen op Bevrijdingsdag in mei 2018.
"We kunnen een kind wel uit een oorlog halen, maar hoe halen we de oorlog uit een kind?"
We dienen de dialoog te omarmen en dat begint met vragen stellen. Voor de duidelijkheid wordt hier de dialoog met zichzelf bedoeld.
Echter, aangezien de meesten van ons daar nog niet aan toe zijn, of dat idee blind oftewel gedachteloos verwerpen, volstaat hier de samenvatting: "Geen vraag gesteld, wel oordeel geveld", wat kernachtig duidt hoe mensen functioneren in een Systeem met Stockholm-syndroom als fundament, en dat haar oorsprong vond in De Kerk. Immers, "Wie afwijkt wordt gestraft", heeft men daar geïntroduceerd.
Daar ondervinden wij tot op heden de naarste gevolgen van. Immers, wanneer tirannie onder dekmantel van mooie maar versluierde en misleidende woorden verdedigd wordt, is feitelijk niets bespreekbaar en kan er nooit iets worden opgelost.
Niemand van ons streeft naar Verbetering van Levenskwaliteit, uit angst, voor straf. Ik noem dat SBS-Z; Schuld, Boete, Straf en Zonde. In feite een sterk staaltje Verdeel en Heers.
Men zegt hier: "Hoge bomen vangen veel wind", dus zij met gezond verstand worden als eerste onderuit gehaald.
Projecteer dat op de westerse beschaving anno nu, waar vrouwen gaandeweg steeds meer macht hebben gekregen en mannen het zwijgen is opgelegd, terwijl de man van oudsher als de leider van het gezin werd gezien vanwege zijn capaciteiten - groter, 50% tot 75% sterker, langer tot arbeid in staat, oplossingsgericht, sterk analytisch en logisch denken en bovenal grote mentale stabiliteit, in tegenstelling tot De Vrouw.
Nu komt het. Zodra men het over deze feiten heeft, wordt dat gelijk en vurig bevochten. Dat illustreert dit direct. Het betekent dat deze inzichten kloppen.
Dat maakt het echter nog niet bespreekbaar... maar moge een houvast zijn voor diegenen die zichzelf keer op keer in de hoek gedreven zien worden, zodat men aan zichzelf zou gaan twijfelen.
Een zijsprong; een stukje geschiedenis. In feite is er al eeuwenlang een spirituele oorlog aan de gang. Kerk vond de spirituele blokkade uit, oftewel de blokkade van onze talenten, door te stellen dat men zich tot het eigen geloof diende te beperken. Daaruit ontstond: "Waar twee geloven liggen op een kussen, daar ligt de duivel tussen."
Deze spirituele strijd is onzichtbaar maar niet ontastbaar. Men zag de symptomen en noemde die een vervloeking oftewel banvloek. Zij die de toorn van de kerk trotseerden werden immers verbannen van en door de hechte gemeenschap van het dorp, zelfs van en door de eigen familie, en zo ook hun nazaten; men werd voor eeuwig vervloekt op die manier. Hoogverraad pleegde men, onder druk van De Kerk. Uit angst. Voor straf.
Terug naar 2026. Deze spirituele blokkade heeft er eeuwenlang voor gezorgd dat mensen aan zichzelf zijn gaan twijfelen en meenden: "Ik ben blijkbaar nergens goed voor." Sterker nog, men leerde dat men niet gelukkig mocht worden. Dat zie je terug in ons dagelijks handelen. "Niets is de moeite waard om na te streven, want uiteindelijk moet alles stuk." Dat zijn onze drijfveren. Kijk maar met welk gemak onze verknipte (wereld)leiders onze welvaart te gronde richten zonder daarin tegengehouden te worden? Dat gebeurt bij de gratie dat wij dat toelaten. Nog duidelijker: "Wij staan dat toe."
Echter, er is een ommekeer op komst. Degelijk desastreus gedrag wordt steeds beter ingezien, op de voet gevolgd en besproken. Opstand is er nog niet, dwz nog lang niet voldoende, maar het begint te komen. Internationaal is men steeds beter op de hoogte en steeds meer mensen gaan inzien wat er niet klopt.
Da's precies wat machthebbers niet willen. Zij haasten zich met het uitrollen van hun duistere plannetjes. Daarin worden echter steeds meer fouten gemaakt, zodat het volk - jij en ik dus - steeds duidelijker krijgen in te zien waar het om gaat. Doelen, intenties, drijfveren en beweegredenen worden gaandeweg alsmaar duidelijker.
Punt is, dat mensen onderling tonen waaraan zij bloot staan. "Slecht voorbeeld doet slecht volgen", zeg maar. Dus zien wij allerlei vormen van slecht-menselijk gedrag die terug te leiden zijn tot de machthebbers achter de schermen die het maar beroerd met ons voorhebben.
Wat het vraagt om dat te doorbreken is ongetwijfeld de individuele bereidheid om in te zien wat er gebeurt en hoe dat allemaal zit. Om vervolgens dat zelf beter te doen. Het streven naar Verbetering van Levenskwaliteit, dus. Voorlopig zit ieder nog gevangen in dat Stockholm-syndroom zodat (bijna) niemand nog de nek durft uit te steken, en alles bij het oude blijft. Liever slaan we elkaar de hersens in, spelen we elkaar de baas, bedienen we ons van intrige of machtsspel en "mag niemand boven het maaiveld uitsteken"... want "wie afwijkt, wordt gestraft".
De vraag rijst, hoe lang nog.
De vraag rijst, of er al verbetering op komst is.
De vraag rijst, of we dat nog mee gaan maken.
En nu komt het. Dat is onze zaak niet.
Wat er morgen gebeurt is al onze zaak niet. Wij hebben ons dus strak met het hier en nu èn met ons zelf te bemoeien en te streven naar de beste versie van onszelf.
Sommigen doen dat op financieel gebied en streven naar materiële verbetering.
Anderen zien in, dat het gaat om geestelijke verrijking en spenderen hun tijd om te genieten van een mooie dag, kijken om naar anderen en delen hun tijd en inzichten als was als het doorgeven van een estafettestokje.
Hoe dan ook, kan ieder individueel een verschil maken en dat begint met dialoog oftewel vragen stellen, te beginnen aan zichzelf. De eerste stap daartoe is de "check", gebruikmakend van de pendel of de spiertest, waarop overigens ook de leugendetector is gebaseerd; zie: https://facebook.com/832803566829312
Zo, dit was het.
Het ga u allen goed.
rj
Care? Dare? Share:
