Plato's Heilige huisjes

Plato's heilige huisjes - gastlezing

Volgens Plato wordt niets zo erg bevochten als de waarheid. Ooit iets van gemerkt? Iemand?? We zijn nu 2.400 jaar verder – en het volgende stukje bewijst, dat er voor waarheid nog geen plaats is in onze maatschappij; kijk maar – naar wat het volgende in je losmaakt.

1. Ten eerste een GEDICHT: “Voel jij het ook?”

“Verdeeldheid heerst tussen alle mensen, we zijn nog lang geen collectief
Maar we zijn hier om te leren, dus nemen we dat voor lief

Hart-elijkheid verbindt ons mensen, warmte stroomt dan heen en weer
Dus door vol te houden, lukt het ons allicht een keer

Plezier maken is het hoogste goed, dansen en eten voorop
Wie dat beseft is halverwege, en slaat niemand meer voor de kop

Pijn en verdriet zijn ons deel, ingrediënten van een kille cultuur . Kou is onze vijand, maar Warmte wint op den duur - dat is onze natuur ♥

Gebrek aan kennis doet ons zwijgen, toch zit daar geen waarheid in
Zodra de waarheid gaat spreken, krijgt de mens weer levenszin

Levenslust zit diep van binnen, het zit in ieder diep verstopt
De goddelijke vonk die ziel heet, en zich tot heldendom ontpopt

Het wachten is tot ieder vastloopt, het volk wacht een harde klap
Wie niet verder kan zit op de bodem, voorwaarde voor een nieuwe stap

Tot Die Dag rest ons niet anders, dan ons voorbereiden in kalmte en rust
Elk kind leert je dit; leef dus NU, dat stelt gerust.

Een volk is niet onmachtig, dat is gewoon niet waar
Het zijn de mensen die het toestaan, dat is schreef-gegroeid en raar.

De Nieuwe Tijd is onderweg, om ons los te weken en om op te staan
Vanuit Warmte te leven, “Samen”; en zo de Kou te verslaan...”

Voel jij het ook? | bron: fb.com/709491799160490/

Terug naar Plato.

Hoe de waarheid ook bevochten wordt, jij staat integer, nieuwsgierig en verantwoordelijk in het leven en wilt de waarheid horen, zien en zeggen.

Hou dat in het achterhoofd bij dit betoog voor vrede en onvoorwaardelijke liefde.

2. Gevoel |

Wat ik te zeggen heb is in twee woorden samen te vatten: volg het gevoel - en tellen kan ik ook al niet. De tegenstrijdigheid zit 'm hierin: “Hoe kun je het gevoel volgen in een samenleving waar gevoel verboden is? Verbannen en vermoord, zelfs.

Dan wéét je niet langer wat gevoel is en hoor je wijsgeren als Einstein stellen: “We hebben een andere manier van Denken nodig dan die manier die ons in problemen bracht.”

Of Gandhi, die vond dat je zelf maar het verschil in de wereld moest zijn; “Be the change you want to see in the world”.

Krisnamurti: “Het is geen maatstaf van gezondheid om goed-aangepast te zijn aan een intens verziekte omgeving.”

Aristoteles: “Denken alléén brengt niets in beweging: dit gebeurt pas als het zich toespitst op een doel en een daad”. In mijn beleving beschreef hij “natuurlijk handelen”; handelen vanuit jouw “natuur”; vanuit jouw wezen; vanuit jouw... “gevoel”.

[Vraag] Wie Denkt dat-ie een gevoelsmens is? | Denk je dat of weet je dat? Komt er eigenlijk wel “denken” aan te pas? Wat is “weten” eigenlijk? Neem die vragen mee, ze zijn mij essentieel gebleken [iig in mijn “zoektocht” naar waarheid en dus in mijn beleving].

3. Soeverein Mens |

“Wie soeverein mens wil zijn, dient eerst eens te kijken naar wat “Mens”-zijn eigenlijk inhoudt.” Mooie stelling En het antwoord? Dat weet niemand. Niemand is ooit volwassen geworden maar bleef emotioneel gezien in de tienerjaren steken. Heb ik nu ieders aandacht? Zo niet, dan gaan we het over seks hebben, dat werkt altijd.

[Ga ik zo op verder. Probeer open te luisteren naar de feiten die ik aandraag en niet gelijk je mouwen op te stropen om straks op mijn gezicht te timmeren en aldus je eigen pijn bij een ander te leggen opdat die het mag dragen. Probeer liever in te zien of er iets tussen zit, wat je zou kunnen gebruiken.]

Hoe gaan we om met frustraties? Helpt het als iemand in de buurt is die afwijkt of het “fout” doet zodat je je daarop kunt uitleven? Afreageren, dus? Of is dat eigenlijk parasiteren? Kijk naar het grote plaatje èn kijk naar wat wij zelf doen.

De mens die uit protest vecht tégen het systeem, draagt de hele wereld op z'n schouders en vecht tegen zijn eigen verleden en dus iemands eigen emotionele pijn – en ook nog dat van anderen die dat bij je neerleggen, vanuit instanties zelfs, die jou en mij straffen omdat ze jou nooit kunnen gunnen wat hen nooit gegund werd.
Kijk naar hoe mensen elkaar openlijk aanvallen, ook onderling; we vechten met gelijken. Waarom? Om gehoord te worden... als een klein kind. En zo doen we allemáál. Kijk naar hoe Pim Fortuyn werd gedemoniseerd; aangevallen dus. Kijk naar jou en jouw partner: welk v-echtpaar vecht er nou NIET met elkaar?? Daarom zijn zoveel mensen alléén; dan kunnen ze het met zichzelf uitzoeken; niemand anders om op te leunen. Wie uit ideaal soeverein wordt, gaat voor “Natuurlijk handelen” vanuit Gezond Verstand en volgt zijn of haar Gevoel. Het is daarom, dat ik jaaaren gewacht heb met deze stappen te maken en nu dit pad loop vanuit pure interesse om te zien wat het me brengt. En reken maar dat de instanties mij bedienen van een portie onverdunde emotionele pijn! Dan moet je kunnen onderscheiden: van wie is dit?

4. Kinderachtig |

Veel mensen vinden zelf, dat ze kinderachtig reageren en in feite klopt dat. We zijn van binnen, emotioneel gezien, nog tieners! We staan elkaar als kleine kinderen te woord, scheldend op straat tegen volslagen onbekenden die ons de pas afsnijden; gooien met deuren en voelen ons niet gehoord en dat laten we merken. Wat denk je dat de ambtenaren doen bij gemeente of belastingdienst? “Wat hen nooit gegund was, hoe kunnen ze dat jou ooit gunnen...” In feite zijn wij als volk, nooit volwassen geworden. Hoe VERDACHT is dat? Hoe verdacht is het, dat niemand weet zich volwassen te gedragen? Niemand weet wat dat is!

Ter vergelijking: een kat is met één jaar volwassen; kan zich voeden, verzorgen en beschermen. En wij mensen??? Never!

Daarom heb ik deze zinnetjes opgeschreven om je te helpen herinneren. Print ze uit en hang ze op de WC:

“Waarheid spreken is... een teken van liefde.
Alles bij een ander neerleggen is... een vorm van terreur.
Continu boos zijn is... agressie naar anderen.
Liefde is... zorg-vuldig omgaan met onszelf en anderen” |

bron: dagboekvaneenvreemdeling/overtuigen-kan-niet

Kern ervan: Elkaar besmetten met onze onvrede is niet OK en mogen we niet langer onbesproken laten. Dit is Aquarius. Het is tijd voor Waarheid. We hebben elkaar te attenderen op karikaturaal gedrag. Liefdevol. Schouders ophalen en het zo laten is een vorm van PASSIEVE AGRESSIE te noemen. Zo verandert er niets.

[Straf jij een ander voor hoe je je voelt? Vraag jouw prooi niet om te stoppen met wat een ander (jou aan)deed. Wie boos doet naar een ander, vecht met zichzelf. Onthoud: waarheid doet geen pijn; oude wonden wel... We zijn spiegels voor elkaar. Wie van iemand (zijn eigen kind bijvoorbeeld) verlangt dat hij/zij stopt met confronteren, verwisselt agressor en slachtoffer met elkaar, en verlangt dat de ander stopt met wat die persoon zelf doet.]

5. Baanbrekend werk |

Jij en ik behoren tot de pioniers; de eerstelingen, die nu al bewust zijn van wat er om ons heen gebeurt; die doorzien dat school niet zo onschuldig is maar onderdeel van het systeem om je naar Pruisisch legervoorbeeld af te richten tot perfect te managen “object”. Wij dienen vrij te zijn en te ontwikkelen “wat in ons opkomt”. We leren echter 7 basisregels die daar haaks op staan:

1. een kind leert verwarring ipv samenhang; en [leert te veel] oppervlakkige feitenkennis boven enthousiasme
2. [een leraar leert kinderen] “blijf in de klas(se) waar je thuishoort”. Individualiteit is daarmee in strijd en derhalve de vloek van elk systeem van classificatie.
3. kinderen leren onverschilligheid. Wat je ook doet op school, niets is de moeite waard om af te maken als de bel gaat.
4. emotionele afhankelijkheid door straffen en belonen, is een volgende les. De leraar is degene die gunsten kan verlenen en zonder reden weer intrekken, rechten zijn er niet; goed gedrag houdt de kinderen gegijzeld.
5. intellectuele afhankelijkheid: we moeten wachten tot een hoger geplaatste vertelt wat we moeten doen. Het is de belangrijkste les van allemaal: we moeten wachten op anderen, beter getraind, hoger in hiërarchie, ouder, om betekenis te kunnen geven aan ons leven. [daarom wil iedereen expert zijn zodat er naar hem/haar opgekeken en geluisterd wordt]
6. zelfvertrouwen is voorwaardelijk, afhankelijk van de mening van een expert. Kinderen daarentegen die van hun ouders geleerd hebben, dat ze van hen houden ondanks alles, laten zich onmogelijk conformeren.
7. afwezigheid van privacy. Er zijn geen privé-ruimtes voor kinderen, geen privé-tijd. School breidt zelfs haar invloed uit door huiswerk, anders kan het voorkomen dat kinderen thuis iets leren buiten de autoriteit van de leraar om, of van een wijs iemand uit de buurt.

[“Hierachter schuilt een eenvoudig idee: ieder van ons moet perfect en afhankelijk gemanaged kunnen worden en daarvoor gebruikt men elke truc uit het boekje: psychologie, sociale druk of bruut geweld.” | uit: renvogel.com/2008/05/30/scholen-massainstructiewapens (website is opgedoekt) en zie ook wat meer overzicht: dagboekvaneenvreemdeling/de-wonderlijke-energie-van-kinderen]

We hebben geen overzicht; de kennis is bij ons weggenomen sinds mensenhelpers op de brandstapel hebben staan fakkelen, om hun kennis maar niet langer door te kunnen geven. Het is bij ons weggenomen; en het volk heeft dat toegelaten.

Het is niet onze zaak een revolutie te starten. Hoe wou je dat doen?? Òf die begint en hoe... dat is niet onze zaak en daar hebben we ons niet mee bezig te houden omdat het getuigt van “vechten tégen” en dus niet constructief is; het is niet opbouwend.

Hoe dan wel? We dienen het voorbeeld te ZIJN voor onze omgeving, in ons doen en in ons laten. Hoe? Via “natuurlijk handelen” - en ieder van ons zoekt daar z'n weg in. Gedicht:

De mens die één is met de natuur
kan één zijn met zichzelf
De mens die één is met zichzelf
vecht niet met zijn menselijke natuur | bron: fb.com/1099877596788573

6. Spiegels |

Wij mensen spiegelen elkaar; in ons gedrag houden we elkaar de spiegel voor. En wat wij ervaren uit onze leefomgeving, dus waar we aan bloot stonden, tonen wij óók. Continu. Dat betekent dat tussen mensen onderling hetzelfde spelletje zich afspeelt als tussen de Machtmannetjes en ons. Wat iemand ons aandoet gebeurt overigens bij de gratie dat we dat toelaten.

Op “macht beluste mannetjes” doen ons van alles geloven, bieden ons een illusie en wij trappen er in. Omdat we die continu te zien krijgen in alles – en we zien niet hoe het echt is. Maar iedereen wéét hoe het is! Diep van binnen ronkt een waarheid die zich niet tot stilte laat manen en die ons doet zoeken naar waarheid - en ogenblikkelijk verwerpt wat onzin is. Helaas weerhoudt aangeleerd menselijk gedrag ons van “natuurlijk gedrag” oftewel “doen wat goed voelt” oftewel: het hart volgen.

7. Onvoorwaardelijk |

We mogen weer leren om onszelf en zo die ander lief te hebben, uit onvoorwaardelijke liefde. Zo zijn wij mensen gemaakt. We zijn niet gemaakt om bij het gevoel weg te zijn en ambiëren dus weer “ons eigen partner” te zijn; één, met ons zelf.

Tot slot, een laatste gedachte:

“Wezenlijk contact... is warmte uitwisselen”

Dank je voor het luisteren. Ga het leven vieren. Zie in, dat de zon schijnt. Altijd. ++ |

"Plato's Heilige Huisjes"; 18 februari 2017, voorgedragen bij een club soevereinen

bron: facebook.com/notes/771136277062585/

Taboe doorbreken

De boodschap van de siddering |

Wanneer door mijn lichaam een siddering gaat bij het zien, lezen of horen van iemands bericht dan ben ik opeens weer terug in de schoolbanken, gezeten voor de autoritaire boze schoolmeester of juf.

De reden?

Mijn bestaan, wellicht? "Some people may never like you because your spirit irritates their demons", stelde denzel washington ooit. "Ik mag niet gelukkig zijn dus hij ook niet" is een valide reden om anderen te verwensen. Zie ik heel mijn leven gebeuren, althans.

Door afstand te nemen en overzicht te creëren leerde ik het in-zien. Het is een hardnekkig fenomeen met wortels in verdeel-en-heers, je weet wel, die uitvinding van kerk en adel.

We praten er niet over omdat we ons schamen voor onze diepste gedachten. Taboe dus. Dat is ons zo geleerd. Hardhandig bijgebracht zelfs. Op waarheid spreken staat straf. Ieder kind leert dat. Angst en geweld zijn de norm. Uit angst voor straf leert men waarheid verdraaien. Liegen, dus.

Dus verzinnen we een drogreden om ermee weg te komen, wanneer we iemand schaden, om gezichtsverlies te voorkomen. "Het was per ongeluk. Trek het je niet aan. Dat moet je toch echt bij jezelf zoeken." Drog-redenen, afgeleid van be-drog, ook wel logical fallacies of oneigenlijke argumentatie genoemd, is niets anders dan iemand de geest lullen. Gaslichting of mindfuck, in goed Nederlands.

En zo is "Verdeel-en-Heers", "Verwar en Plunder" ontstaan, waarvan de pijlers zijn: "Schuld, Boete, Straf en Zonde" oftewel SBS-Z, de praktische variant die we dagelijks toegediend krijgen. Met de paplepel ingegoten.

Dat dit zo gegroeid is, is niet te veranderen. Maar moeten we het dan zo laten??

Het is mijn taak op aarde om iedereen liefdevol in de spiegel te laten kijken, een "kijk even wat je doet", om zo te laten zien wat we doen en waar dat vandaan komt. Da's uit deze categorie: "wat gaat er goed, wat kan er beter" - de gouden regels van feedback.

Of men dat zinvol of zinloos acht of ervaart is niet ter zake doende. De ziel wil dat. Ons binnenwerk dus. We zijn elkaars spiegel. Om elkaar heel te maken. Om onszelf heel te maken door onszelf in een ander teruggespiegeld te krijgen.

In kinderen, met name. Die zijn nog puur en weerspiegelen hun omgeving. Die noemen we daarom "fluisterkinderen" omdat hun boodschap voor ons bestemd is en we daar al te gemakkelijk aan voorbij gaan, in de vaart van de razernij die zich van ons leven meester heeft gemaakt. Je weet wel - de "rat race".

Overmeesterd, onderworpen en overheerst |

Wij worden dagelijks overmeesterd; van buitenaf door toxische informatie via alle mogelijke media, en van binnenuit door de sporen van onze opvoeding.

Opvoeding, op basis van "hoe het hoort" oftewel "doe nu maar wat ik zeg", en dus per definitie een regelrechte verkrachting van het individu, zodat er van de natuurlijke pluriformiteit niets overblijft en conformiteit ontstaan. Allen krijgen dezelfde "opvoeding" die niets van ons over laat als het gaat om eigenwaarde, zelfvertrouwen en integriteit oftewel onaantastbaarheid; jarenlange structurele geestelijke en emotionele verkrachting is het toppunt van geweld te noemen - en tegelijkertijd de basis van onze door onszelf zo geprezen westerse "beschaving", in een samenleving die niet samen-leeft, waar de ouderen opgesloten worden zodat de werkende klasse kan werken en uitgeput thuiskomt zonder nog energie en aandacht te hebben voor hun kroost; waar kinderen in scholen gepropt worden op fabricagedatum, one size fits all; scholen zijn een drill- en af-reageer-centrum met dezelfde opzet als gevangenissen en psychiatrische afdelingen van ziekenhuizen. 

Gevolg: kinderen en ouderen zien elkaar niet om kennis uit te wisselen en daarmee hun wijsheid, warmte en liefde. En dat gaat twee kanten op. Dat is waardering eigen. De verrukking om kleine kinderen te zien en te zien opgroeien wordt onze ouden van dagen ontnomen, in plaats van dat in hechte gemeenschappen iedereen door elkaar loopt, naar elkaar omkijkt en voor elkaar zorgt.

We kijken nu naar elkaar vol afgunst. 

Verdeel en heers lijkt geslaagd te zijn. 

In hechte gemeenschappen van weleer werkte de werkzame klasse en hadden ouderen, grootouders dus, tijd voor de kleinkinderen.
Tot grofweg begin jaren '80 van de vorige eeuw werkten de mannen, en vrouwen waren thuis voor de kinderen. Die variant heb ik nog meegemaakt. Da's allemaal "Vroeger"...

Nu werken man èn vrouw. Om te overleven. Uit financiële nood en om een andere reden. Alles werd teruggedraaid en de vooruitgang is voorbij, ingeleverd en teruggegeven. Een ontwikkeling sinds de jaren '50, ingezet door de Rockefellers en verspreid door de media; het feminisme werd neo-feminisme en zorgde dat vrouwen gingen werken in plaats van vrouw zijn; de carrière werd zaligmakend. Niet de man noch het gezin. 

Het neo-feminisme leverde "unsexed women and replaceable workers" op, schreef myrna blyth in 2004. De arbeidsmarkt werd overspoeld, lonen gingen naar beneden, de wereld kwam onder extreme spanning te staan; de samenleving werd ondermijnd. 

Het klassieke feminisme heeft voor heel goeie dingen gezorgd, gelijkheid en gelijkwaardigheid tussen mannen en vrouwen, maar dit is er niet één van. Dit levert slechts ondermijning van de hele samenleving en dominantie over mannen door vrouwen. Polarisatie oftewel... je raadt het al... verdeel en heers. 

Kortom: we zijn overmeesterd, onderworpen en overheerst. Met de "opvoeding" als wapen, zodat de onderlinge strijd niemand opvalt.

Althans... dat lieten wij gebeuren.

Menselijk collectief op aarde |

Een menselijk collectief op aarde is zo ver te zoeken. Mogelijk is dat de opzet geweest van Verdeel en Heers, denk je? De enige manier om daaruit te ontsnappen is om ten eerste onze historie te beseffen, we dienen immers te weten hoe dit zo gekomen is.

Ten tweede dienen we terug naar ons hart geleid te worden. De enige plek waar warmte en waarheid te vinden zijn; we dienen de van de ratio afkomstige kou te verdrijven plus daarmee de ingesleten overtuigingen dat we kennelijk nergens goed voor zijn en bovenal niet gelukkig mogen worden.

Daartoe - om dat te faciliteren - dienen we allereerst onder het juk van de collectieve vervloeking uit te geraken; de banvloek van weleer, ander woord voor spirituele blokkade. Ook wel bekend als: "Twee geloven op een kussen, daar ligt de duivel tussen."

Sinds medio 2021 zijn we collectief verlost van die banvloek of spirituele blokkade - da's de blokkade van onze talenten, zodat we waren gaan denken dat we nergens goed voor zijn en niet gelukkig mogen worden.

Die verlossing van spirituele lasten is echter niet genoeg zolang ons gedrag niet verandert. We houden onszelf klein omdat ons dat zo geleerd is. We vechten met onszelf en anderen want: "Hoe kan ik een ander gunnen wat mij nooit gegund was?"

Voorwaarde voor verandering - verbetering van levenskwaliteit |

Dus zal er niets veranderen tenzij wij dat willen.

Een mens verandert niet tenzij die vastloopt. Wie lang genoeg op een doodlopend spoor zit, niet gelukkig is en daardoor met zijn ziel onder zijn arm loopt, komt een keer op het punt om zijn leven te overdenken. Reflectie het dat. "Dat het zo geworden is, is erg genoeg. Maar... moet het zo blijven?"

Da's overigens geen keuze. We zijn slechts toeschouwers van onze belevenissen hier op aarde. De ziel stuurt ons, laat ons "avonturen beleven" en laat ons tot inzichten komen. Enige wat we te doen hebben is die ziel, ander woord voor gevoelsverstand, weer de plek te geven die die verdient. Eerherstel dus.

Ik dacht ooit een boek te zullen gaan schrijven om De Grootste Boodschap Aller Tijden te verspreiden. Wat dat ook moge zijn; een soort "Handboek voor (het) leven." Maar die is er al. Die zit in jou en mij. Als een klok die stug doortikt, tot het zover is. Afwachten, dus, tot de mensen gaan opstaan, voor zichzelf en het geluk waar ze recht op hebben. Dat is de definitie van bestaansrecht, immers. Je bent hier dus mag je gelukkig zijn. Punt uit.

Dus hou ik het bescheiden en deel mijn inzichten, belevenissen en interessen slechts via mijn dagboek van een vreemdeling, want ik ben hier op vakantie - en kijk elke dag opnieuw met verbijstering in het rond. In de hoop dat het tijdperk der grote veranderingen vat krijgt op het mensdom, dat haar kracht terugpakt door het gevoel in ere te herstellen en zich uiteindelijk van het ego ontdoet.

rj

-

Meerleeslinks |

De wonderlijke energie van kinderen - en wat school met hen doet: - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html

Gedicht over de nieuwe tijd: "Voel jij het ook?" - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/05/voel-jij-het-ook.html

De wereld vrij van spirituele lasten - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/11/de-wereld-is-vrij-van-spirituele-lasten.html

De oorlog tussen mensen is een spirituele - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/01/de-oorlog-tussen-mensen-is-een-spirituele.html

Care? Dare? Share: 

Taboe doorbreken: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/02/taboe-doorbreken.html

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox

-

Reactie van collegaschrijver

"Wat een meesterwerk 🙌 het is confrontatie maar de waarheid MOET dat zijn."

"Wie even de tijd durft te nemen om eens helder na te denken ziet hoe verziekt de mensheid is geworden. Volgzaam en slaafs gemaakt door regels en door een maar aangenomen conform, wat dat ook mag betekenen."

Ely.

--

De boodschap van 2 lieveheersbeestjes

De wereld is gruwelijk. De mensen vechten met elkaar; eigenlijk met zichzelf en dumpen hun innerlijke strijd bij ieder die ze tegenkomen. Vanmorgen liep ik door het park en dacht terug aan de woorden van de parkwachter die het gistermiddag voor gezien hield, nadat hij door de moeder van een relschoppertje was uitgescholden, in de trant van: "als hij zegt dat hij niet geschopt heeft (naar de eenden van het park), dan is dat zo" - waarbij het nooit gaat om wat iemand doet en altijd om de manier waarop. Het gaat om de "Hoe". Hij was er zo van onder de indruk dat hij de rest van de middag niet meer kon noch wilde werken. Hij was het zat.

Verraad

Moet je nagaan wat de gemiddelde westerse mens te verduren heeft als we zo met elkaar omgaan. Ik maak het dagelijks mee, dat mensen zich op mij wensen uit te leven. Mijn eigen buren gedragen zich zelfs zo - men leeft zich uit zonder reden dus slechts met drogredenen - en weten van gekkigheid niet wat ze moeten doen, terwijl wij ons, juist nu, te verenigen hebben. WIJ, het volk, aanvaarden de draconische maatregelen die over ons heen gestort worden, als gedweeë kleuters. Niet als volwassenen maar als kinderachtige nitwits. Dus "vragen we er zelf om". En zulk gedrag doet men na, ook onderling. Kijk maar om je heen. Mijn parkwachter kan er over meepraten. Wat hij zoal over zich heen gestort heeft gekregen is ronduit schandelijk te noemen.

Dan heb je niet alleen sterk in je schoenen te staan maar ook de bal terug te leggen naar waar die hoort, wanneer mensen niet de bal spelen maar de man - "ad hominem" heet dat in "oneigenlijke communicatie"-termen oftewel logical fallacies oftewel drogredenen, afgeleid van be-drog. Men bestookt elkaar gewelddadig met leugens oftewel verzonnen onzin. En eigenlijk pleegt men verraad, om te beginnen naar zichzelf. Daarover schrijf ik mij blauwe vingers. Vandaar het blauwe lettertype ;)

Hysterie, uit bezitsdrang

Moet je nagaan... hoe ziek we zijn, als volk. Dit noemen wij "beschaving". Ook nog. Ik zie slechts "Verdeel en Heers", oftewel "Verwar en Plunder", zoals ik mijn ex-genote jarenlang zag doen. Hysterie is het enige wat overblijft voor hen die dergelijk zwakzinnig gedrag omarmen en schijnbaar het laatste redmiddel, om gezichtsverlies te voorkomen - wat natuurlijk helemaal niet lukt omdat zulks averechts werkt. De functie van hysterie: men probeert de ander te overbluffen, te overmeesteren, te overheersen, te onderwerpen en uiteindelijk tot bezit te veroveren. We praten dus over bezitsdrang.

Denk-fout: fout van het denken

Ging dat te snel? Mooi. Er zijn 320 artikelen hieraan vooraf gegaan dus lees je in, doe onderzoek, stel vragen of ga het bij jezelf na. Hier staat het compact en niet onwaar. Wanneer men ingevingen deelt zijn er geen onwaarheden, leugens, denkfouten of onjuistheden. Zelfs geen mening. Het zijn slechts observaties. 

Dat dient neutraal, dus liefdevol en onberispelijk te gebeuren. Meestal komt men na een confrontatie tot bezinning, als dat niet al gelijk gebeurt. Soms heeft het even nodig om de essentie door te laten dringen. 

Da's niet iedereen gegeven. Kijk maar naar onze opvoeding. De meesten van ons zijn opgekweekt in een samenleving vol strijd en geweld en herkennen dergelijke uitspraken en observaties niet omdat het niet in het geleerde kader past en dus niet waar kan zijn. 

Die laatste zin is vrij belangrijk. Men verdedigt het fundament van schijn-veiligheid en schijn-zekerheid. Men heeft het denken leren vereren boven het gevoelsverstand. Daarover zijn alle geleerden en wijsgeren het eens. Nu jij nog. Dus maken we denk-fout op denk-fout, oftewel fout van het denken. Immers, er komt geen gevoel aan te pas dus kan er niets van waar zijn.

Ga maar na. Als iets positief is, is het rijk aan overvloed, liefde en waarheid. Als iets negatief is, hoe kan het dan ooit waar zijn? Iets wat waar is, is altijd positief, nooit negatief. Echter, als men de waarheid (de feiten dus) geweld aandoet, is er van die waarheid dus niets overgebleven maar wordt het misbruikt, uit eigenbelang. Aha...

Wat er verder nog schreeuwt om prioriteit is de zin: "Doe nu maar wat ik zeg." Het gevolg van die houding van onze ouders is dat we een ander niet kunnen gunnen wat ons nooit gegund was. Da's gelijk één van de belangrijkste drijfveren van al onze sabotages (zie daarover het vorige artikel - Ben jij gelukkig? Welke stappen kun jij nemen? Vluchten... kan niet meer)

Opvoeding

Nogmaals: kijk eens naar onze opvoeding. De meesten van ons zijn opgekweekt in een samenleving vol strijd en geweld en herkennen dergelijke uitspraken en observaties niet omdat het niet in het geleerde kader past en dus niet waar kan zijn. Daarover, over die opvoeding, die van ons als authentieke mens geen spat heel laat, heb ik dus een heel artikel geschreven, recentelijk; zie: 

De opvoeding als basis en het ultieme middel van Verdeel en Heers | Angst voor Straf | Oorsprong Stockholmsydroom: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/09/opvoeding-als-basis-van-verdeel-en-heers.html

 

Corrigeer wat daarom vraagt

Daarmee zijn we er nog niet. Hoe corrigeren we dat? En moeten we dat wel corrigeren of... lekker zo laten?

Ik zeg daarover altijd: 

"We zijn allen kind van het Systeem, waar men van alles moet, niets mag en waar gevoel verboden is. Men kan het kind wel uit de oorlog halen, maar hoe haal je de oorlog uit het kind?

Dat het zo gekomen is, daar is niets aan te doen. Maar... moeten we het dan zo laten?"

klik voor vergroting

Corrigeer, wat daarom vraagt. Dat is ieder van ons aan zichzelf verplicht. En daar staat uiteindelijk een heel leven voor ter beschikking. Dus... of en wanneer dat gebeurt, is voor ieder verschillend en daar kan men niets van zeggen. Men dient slechts af te wachten en hopen op beterschap, want een ander kun je niet veranderen. Je bent slechts verantwoordelijk voor jezelf. Daarover stelde Gandhi: "verander de wereld, begin bij jezelf."

En ik neem nu en hier mijn verantwoordelijkheid om mij uit te spreken en zo kenbaar te maken wat ik zie; daarmee wijs ik een ieder op karikaturaal gedrag. Omdat dat daarom vraagt. Da's de enige manier om tot verbetering van levenskwaliteit te komen: elkaar aanspreken op karikaturaal gedrag. De mens die van zichzelf een karikatuur maakt, leeft niet maar overleeft.

Niet één maar twee lieveheersbeestjes

the intuitive mind is a sacred gift
and the rational mind is a faithful servant.
We have created a society that honors
the servant and has forgotten the gift.

Terug naar mijn belevenis bij het park. Ik ben dol op het park waar ik naast woon en zeem graag de bankjes af die er nieuw geplaatst zijn en anders kleven. Bij het doorlopen van het park dacht ik terug aan de woorden van de parkwachter/beheerder die het gister opeens zat was. Voor ik het wist kruiste een lieveheersbeestje mijn weg. Die zat doodleuk op het bankje, op mij te wachten. En voor de zekerheid was zijn broer neergestreken op de prullenbak ernaast, zodat ik de boodschap niet kon missen; twee lieveheersbeestjes wezen mij erop, dat geluk in jezelf zit. En dus vrijheid. Niet in (het contact met) de buren, niet in jouw relatie, niet in de mensen om jou heen, maar in jou zelf. Da's althans mijn ervaring. En die geef ik graag door. Voor een ieder die die zoektocht zelf wil maken, de zoektocht naar geluk... in zichzelf.

rj++

Meerleeslink:

Corrigeerbaar gedrag; de verwoestende werking van emotionele kou; aanleiding, oorzaak en gevolg: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/corrigeerbaar-gedrag.html