Maak het bespreekbaar oftewel spreek je uit

"Maak het bespreekbaar," zei mij ooit een lange Friezin tijdens een festival met de illustere naam Open Up. Bespreekbaar maken van iets wat mij opvalt, tegenstaat of hindert is mij nog nooit gelukt en dat is niet omdat ik zo onduidelijk praat. Mensen lopen weg uit de dialoog en geven jou het nakijken. "Jij trekt dat aan, dus ligt het aan jou," klinkt het pesterig, zonder dat dat iets oplost want die intentie mist volkomen. Psychologie van de koude grond, daar moet je het mee doen, hier. In dit wilde westen dat men abusievelijk beschaving noemt.

Zojuist schreef ik iemand als volgt aan, vanuit het hart:
-

Dag kerel. Jij lijkt mij een leuke en fidele kerel met een open en vrolijk gezicht. Da's leuk.

Het is misgegaan tussen ons en daar sprak ik jou op aan. Jouw uitleg was onbegrijpelijk en raakte kant noch wal, ik wees jou erop dat je nog niets gezegd had.

Jij verschool je erachter dat er roddels rondgaan over mij en "die (of een deel ervan) zouden wel waar zijn". Dat begreep ik uit jouw woorden.

Dus... zonder iets bij mij te verifiëren, zag ik jou mij veroordelen.

Dat is verraad, staat ook wel bekend als discriminatie.

Op basis van laster, bovendien. Zoek dat woord maar eens op. Tis strafbaar.

"Laster" van anderen "zal wel waar zijn" terwijl jij inmiddels weet hoe mensen doen. En dan is een zondebok snel gevonden.
En dat noemen wij beschaving...

Is dit eervol gedrag?
Noemt men dit beschaafd gedrag?
Ben jij trots op jezelf hierover?
Schaam jij je niet?

Ik doe niets anders dan mensen confronteren met wat zij zelf doen.

Jij vond mij onbeschoft - omdat ik met een theezakje gooide - en gebruikt dat nu om mij onbeschoft te behandelen en te vernederen.

Dus feitelijk verwijt jij mij wat jij zelf doet.

Dit had ik jou te schrijven. Omdat velen totaal geen idee hebben wat ze doen noch waarom.

Sta voor jezelf.
Toon ruggengraat.
Er zijn al meelopers genoeg.
Ga niet mee in zwakzinnig gedrag.

We hebben elkaar meer dan ooit nodig, en hart ook. Hart schrijf ik met een T.

Ik bejegen iedereen vriend-elijk en ben hulpvaardig. Ik sta voor iedereen klaar en deel mijn kennis en inzichten.

Maar deze wereld brengt hulpeloze karikaturen voort die niets weten, niets kunnen en niets doen. We leven niet maar overleven. We groeien op zonder eigenwaarde en zelfvertrouwen omdat ons gevoel niet mee mag doen. Ego regeert.

En in deze zieke wereld heeft iemand die afwijkt geen bestaansrecht. Die wordt aangevallen, vernederd en geïsoleerd.

"Het is geen maat van gezondheid om goed aangepast te zijn aan een totaal verziekte maatschappij," zei een wijsgeer.

Ik kan jou niet veranderen. Ik kan jou wel confronteren met wat jij zelf doet. Zelfs als er haat en nijd vrijkomt en mijn leven daardoor, door een hetze, gevaar loopt. Juist dan. Een hetze die jij kritiekloos lijkt te omarmen en verder verspreidt, als een virus.

Da's jammer, joh. Voor jou. Want zo doe jij jezelf tekort.

rj
-

Mensen verwensen elkaar en reageren zich op elkaar af alsof het de normaalste zaak van de wereld is maar dat is het niet. "Wie afwijkt wordt gestraft" betekent dat de kerk nog doorregeert. Tegen beter weten in. Daar mogen wij stevig naar kijken om te voorkomen dat er nooit iets verandert in dat sadistische, slachtofferige, kinderachtige en ondermaatse gedrag, waarmee wij onszelf te schande doen.

Ik verwacht er niets van maar heb mensen die agressief doen de fokking spiegel voor te houden.

En wens jou, lezer, een fijne dag, terwijl het liedje Mad World alweer in mijn hoofd klinkt.

rj

https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/09/maak-het-bespreekbaar.html

Openhartigheid: "maak alles bespreekbaar, da's de enige manier om taboe's te doorbreken"

In 2000 raakte ik in contact met iemand in het pré-internetdaten-tijdperk en zij raakte verliefd op mij, althans dat dacht zij, toen ik continu email- berichtjes stuurde waarin ik mijn gevoelens uitte waarvan ik echt dacht dat dat allemaal van mij was, maar waarbij ik mij tussen het schrijven dóór telkens verwonderde omdat het eigenlijk niet klopte met mijn eigen gevoelens. 
Ik begreep daar toen helemaal niets van.

Gisteravond beschreef ik openhartig hoe ik alles oppak van anderen (fb.com/801518233291179), hoe ik dat eerst niet herkende en mensen mij zelfs aanvielen, en hoe ik dat ontwikkeld heb tot kwaliteit, iets waarvan ik nu bewust ben van mijzelf hoe dat werkt; ik voel mij een wandelende spiegel.

Dat klopt ook volgens de methoden van mensen als Byron Katie ("The Work") en Willem de Ridder die alles om ons heen spiegels noemt oftewel "Spiegelogie" (zie de overeenkomsten in deze beschrijving: innerned.org/spiegelogie.html).

Je ziet dat hij het dik tien jaar geleden al geformuleerd heeft en dat het dus niet (alleen) mijn waarheid is: "(de zielen van) wij mensen creëren de wereld om ons heen, en laten ons leren over ons zelf". 
"De ziel wil dat je er de lessen en boodschappen uit oppakt," zo is mij duidelijk geworden.

Wat echter helaas meestal gebeurt is dat mensen het verneuken met hun "denken" en er iets heel anders van maken - puur uit eigenbelang.

Het is dus de grote kunst om er niets anders van te maken en de waarheid gewoon te laten bestaan zoals die zich aandient.

Als voorbeeld schreef ik een fictieve (?) "Uitnodiging tot de dans" aan iemand die ik graag begeleid omdat zij sterk, wijs èn leergierig in het leven staat.

Merk op, dat er nergens een oordeel, mening of verwijt in voorkomt wat altijd negatief is. Ik deel visie en da's altijd warm en positief.
Merk op, dat niemand er iets aan kan doen dat wij mensen zo doen, maar dat we er alléén doorheen komen als we ons realiseren wat we èigenlijk doen en waaròm...

Kortom... een brief aan allen die denken dat ze verliefd zijn op Sterke Schouders die jouw Lasten maar voor je moeten dragen - dus val ze niet Lastig en leer jouw eigen Lasten dragen.
Hello, Aquarius!

--

"Zeau, ook weer wakker. 
Ik heb zin om alles te verwoorden wat je mij laat voelen.
Dat is iets wat ik nooit voor mij heb kunnen houden en wat ik eindelijk kan zien voor wat het is: 
het oppakken van de stemmingen en intenties van een ander.

Besef je vóór alles, dat...
* ik je niets verwijt
* ik niet oordeel
* ik niet denk
* ik voel en spiegel en méér niet
* ik naast je sta en jou wil zien groeien en méér niet.

Hang dit boven jouw computer en besef dit bij álles wat je van mij leest. Bij álles.

Laat me benadrukken dat jij leergierig in het leven staat. 
Laat me benadrukken dat jou NIETS te verwijten valt. Hier kan jij namelijk niets aan doen! Anders had je dat wel gedaan.

Dus SCHAAM JE NOOIT voor iets waar je zelf geen hand in hebt gehad en waar je niets niets niets aan kan doen.
Het ís zo. Aanvaard het als een gegeven en verberg het niet. Schaamte en schuld doen mensen jou geloven die dat leerden van kerk en staat en we noemen het gezichtsverlies. Wat een onzin!

Je leunt op mij en het voelt alsof je verliefd bent maar dat ís niet zo...

De truc die het denken uithaalt met je, is een man laten voelen dat je hem leuk vindt èn je laat hem voelen wat je met hem wil.
Waar of niet?

[Dat doet iedereen trouwens. Iedereen leunt op een ander bij gebrek aan houvast aan zichzelf | RJ]

Je leunt op mij en het voelt alsof je verliefd bent maar dat ís niet zo...
Voel maar goed. Het gaat om wat anders. Duik die behoefte in dan kijken wij er samen naar.
Ik ben hier om je te helpen. Maar je moet wel Vader Aarde gaan lezen anders zit dit hopeloos vast; het lezen en tot je nemen van verloren gegane kennis zal je helpen de weg vrij te maken om dat te doen. Dat gaat altijd allemaal buiten ons mensen om. Ziel en spirit regelen dat voor je. Zoals ze álles voor je regelen...
Wij mensen kunnen dus feitelijk NIETS..."

-

uit: dialoog van zojuist

Bron: facebook.com/801811456595190

Meerleeslink: facebook.com/574028149373523