Openhartigheid: "maak alles bespreekbaar, da's de enige manier om taboe's te doorbreken"

In 2000 raakte ik in contact met iemand in het pré-internetdaten-tijdperk en zij raakte verliefd op mij, althans dat dacht zij, toen ik continu email- berichtjes stuurde waarin ik mijn gevoelens uitte waarvan ik echt dacht dat dat allemaal van mij was, maar waarbij ik mij tussen het schrijven dóór telkens verwonderde omdat het eigenlijk niet klopte met mijn eigen gevoelens. 
Ik begreep daar toen helemaal niets van.

Gisteravond beschreef ik openhartig hoe ik alles oppak van anderen (fb.com/801518233291179), hoe ik dat eerst niet herkende en mensen mij zelfs aanvielen, en hoe ik dat ontwikkeld heb tot kwaliteit, iets waarvan ik nu bewust ben van mijzelf hoe dat werkt; ik voel mij een wandelende spiegel.

Dat klopt ook volgens de methoden van mensen als Byron Katie ("The Work") en Willem de Ridder die alles om ons heen spiegels noemt oftewel "Spiegelogie" (zie de overeenkomsten in deze beschrijving: innerned.org/spiegelogie.html).

Je ziet dat hij het dik tien jaar geleden al geformuleerd heeft en dat het dus niet (alleen) mijn waarheid is: "(de zielen van) wij mensen creëren de wereld om ons heen, en laten ons leren over ons zelf". 
"De ziel wil dat je er de lessen en boodschappen uit oppakt," zo is mij duidelijk geworden.

Wat echter helaas meestal gebeurt is dat mensen het verneuken met hun "denken" en er iets heel anders van maken - puur uit eigenbelang.

Het is dus de grote kunst om er niets anders van te maken en de waarheid gewoon te laten bestaan zoals die zich aandient.

Als voorbeeld schreef ik een fictieve (?) "Uitnodiging tot de dans" aan iemand die ik graag begeleid omdat zij sterk, wijs èn leergierig in het leven staat.

Merk op, dat er nergens een oordeel, mening of verwijt in voorkomt wat altijd negatief is. Ik deel visie en da's altijd warm en positief.
Merk op, dat niemand er iets aan kan doen dat wij mensen zo doen, maar dat we er alléén doorheen komen als we ons realiseren wat we èigenlijk doen en waaròm...

Kortom... een brief aan allen die denken dat ze verliefd zijn op Sterke Schouders die jouw Lasten maar voor je moeten dragen - dus val ze niet Lastig en leer jouw eigen Lasten dragen.
Hello, Aquarius!

--

"Zeau, ook weer wakker. 
Ik heb zin om alles te verwoorden wat je mij laat voelen.
Dat is iets wat ik nooit voor mij heb kunnen houden en wat ik eindelijk kan zien voor wat het is: 
het oppakken van de stemmingen en intenties van een ander.

Besef je vóór alles, dat...
* ik je niets verwijt
* ik niet oordeel
* ik niet denk
* ik voel en spiegel en méér niet
* ik naast je sta en jou wil zien groeien en méér niet.

Hang dit boven jouw computer en besef dit bij álles wat je van mij leest. Bij álles.

Laat me benadrukken dat jij leergierig in het leven staat. 
Laat me benadrukken dat jou NIETS te verwijten valt. Hier kan jij namelijk niets aan doen! Anders had je dat wel gedaan.

Dus SCHAAM JE NOOIT voor iets waar je zelf geen hand in hebt gehad en waar je niets niets niets aan kan doen.
Het ís zo. Aanvaard het als een gegeven en verberg het niet. Schaamte en schuld doen mensen jou geloven die dat leerden van kerk en staat en we noemen het gezichtsverlies. Wat een onzin!

Je leunt op mij en het voelt alsof je verliefd bent maar dat ís niet zo...

De truc die het denken uithaalt met je, is een man laten voelen dat je hem leuk vindt èn je laat hem voelen wat je met hem wil.
Waar of niet?

[Dat doet iedereen trouwens. Iedereen leunt op een ander bij gebrek aan houvast aan zichzelf | RJ]

Je leunt op mij en het voelt alsof je verliefd bent maar dat ís niet zo...
Voel maar goed. Het gaat om wat anders. Duik die behoefte in dan kijken wij er samen naar.
Ik ben hier om je te helpen. Maar je moet wel Vader Aarde gaan lezen anders zit dit hopeloos vast; het lezen en tot je nemen van verloren gegane kennis zal je helpen de weg vrij te maken om dat te doen. Dat gaat altijd allemaal buiten ons mensen om. Ziel en spirit regelen dat voor je. Zoals ze álles voor je regelen...
Wij mensen kunnen dus feitelijk NIETS..."

-

uit: dialoog van zojuist

Bron: facebook.com/801811456595190

Meerleeslink: facebook.com/574028149373523

“Mening” bestaat niet | Hoe het Hoort | Geldzorgen om een volk te ketenen

572 woorden |

Vroeg wakker, kwart voor vijf, om te merken dat de energie anders is op aarde. Aquarius laat zich merken. Heb nergens meer zin in. En dat is niet zo maar voel ik. Ik pak die energie op en die doet 't negatieve versterken en uitvergroten en 't positieve waarschijnlijk ook.
Dáárom twee dagen geleden die bliss (kijk maar terug) en dat lieveheersbeesje op m'n knie. En gister plots dat onbestemde. De kosmos is in beweging

Onbestemd voelen nodigt uit om naar binnen te keren

Ik voel onbestemdheid. Dat voelt niet veilig dus hebben we naar binnen te keren: “Leven vanuit vertrouwen”. Ik merk dat ik me er nu toch mee bemoei; zorgen maken dus, terwijl “zorgen over morgen” echt totaal niet onze zaak is. Maar... in een samenleving die pensioenen heeft opgedrongen aan z'n bevolking is het niet raar om dergelijke geld-zorgen te voelen – van anderen. Van een heel collectief. Een natie die zo is gaan denken omdat dat is wat op tv te zien is.
 
Het “ZwitserLeven”-gevoel. Moge. Wat een onzin. Ik heb nooit in pensioen geloofd. Mijn zus en ik keken elkaar aan toen die vogel met z'n papieren kwam. “Pensioen?? Moet ik dáár mee??”

Daarvan ga je denken. En dat hoort niet. Zo krijg je stress en raakt een geld-gestuurde natie nog méér bij zichzelf weg. Dat hoort zo niet.
 

Mensen denken in geld en zijn geld geworden

Mensen denken in geld en zijn geld geworden. Alles is verhandelbaar in geld. Mensen, hun tijd, hun lichaam (iig hun aanwezigheid)... ieder mens wordt zo tot hoererij gedwongen, tijd in ruil voor geld oftewel in ruil voor zichzelf. We hebben onze ziel al eeuwen terug te grabbel gegooid en plukken daar nu de vruchten van. Vrijwillige onderwerping dus. De hoeren zitten allang niet meer achter het raam op de wallen. Dat monopolie is lang voorbij. Iedereen is te koop. Iedereen.

En nog erger... niet alleen tijd maar “mening” ook.

Daar gaat het mis. “Wiens brood men eet diens woord men spreekt” gaat een eigen leven leiden. We richten ons op anderen. Niemand is meer zichzelf. Niemand. 

Hoe erg is dat? Hoe groot is de schade? Dat betekent dat niemand het meer weet en zich richt tot krant, tv en kroeg om een MENING te vormen terwijl “mening” helemaal niet bestaat! Da's een denk-fout of fout van het denken om te geloven dat het zo werkt. Het werkt zo niet.

Mening en oordeel zijn aangeleerd en komen voort uit het verstand; alles, alles en alles wordt gerelateerd aan “hoe het hoort” dus de regeltjes die de kerk ons opgelegd heeft... dus alles wat afwijkt is “FOUT en zondig”...

... zo is dat helemaal niet. De menselijke natuur wordt geketend en zo wordt de mens aan banden gelegd - en we laten het toe. En dat is ruk. 


Geldzorgen is een manier om een heel volk te ketenen. 
Ik zeg je, de slavernij is nooit afgeschaft maar verschoven. 

Nu ben JIJ aan de beurt.

Geniet van de zonsopkomst zolang die nog gratis is

Daarom is het hier nu ruk. “Ik vind er geen lol aan om hier nu nog te zijn. Ik wil dood.”
Dat zijn de gedachten die gister langskwamen. En ze zijn niet van mij!
Zeg mij... zijn ze van jou?
Wel... hou het bij je!
Doe er wat aan! 

Stop met die denkfout op denkfout te stapelen tot de toren scheef staat als Pisa en omflikkert. De zon schijnt en is niet te koop - laat dat dus ook niet gebeuren. Zie wat je jezelf aandoet en... Ga naar je hart! ++

Meer: “Wat wij mensen doen en waarom | verband tussen Tekort. Behoefte. Intentie. Zucht naar Geluk. Levenslust. 
En werkelijke rijkdom” - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/07/wat-wij-mensen-doen.html