Geld is gebakken lucht | De eerste stap naar losbreken en voor jezelf kiezen

Geld*) is gebakken lucht. Schuld ook. Boete helemaal.

Het is verzonnen onzin om anderen te onderwerpen, te onderdrukken en te overheersen. 

Dat weet iedereen, althans, ieder mens kan jou dit vertellen. 

Echter, bijna niemand handelt ernaar door afstand te nemen, zich onafhankelijk van geld op te stellen en een lange neus te trekken naar banken en Het Systeem.

Aquarius: zelf de dienst uitmaken

Toch is dat wel waar we onvermijdelijk naartoe gaan. Want het is Aquarius. 't Kan even duren en of ik het in dit leven meemaak weet ik niet maar het staat om de hoek te gebeuren dat dat systeem niet meer door de mensen gevolgd wordt en dat mensen hun eigen gang gaan op weg naar totale soevereiniteit oftewel zelfbeschikking...en dan dus helemaal zelf de dienst uitmaken en dus zelf hun eigen regels maken naar gezond verstand - dat, wat nu zo opvallend ontbreekt in onze niet-zo-samen-leving.

Ik krijg er regelmatig blije inzichten en dromen van, van hoe het gaat zijn om zonder geld en vooral zonder die ingebakken, bijbehorende STRESS te leven, die ons nu het leven zuur maakt, ons slapeloze nachten bezorgt en sommigen de das om doet en voor de trein doet springen.

Geld is niet echt. Het is een illusie.

Pas even op met het woord illusie; dat wordt vaak misbruikt en ik geloof niet zo in onzin-begrippen als “Wij Zijn Één” of “Alles Is Een Illusie” of “Alles Is Liefde”; dat is zweeftaal van zweefneven en zweefteven, gebezigd door Guru's die interessant willen doen maar is en blijft honderd procent zuivere onzin. Net als “vijfde (of meer) dimensies”, “buitenaards leven” en “ufo's” is het allemaal niet ter zake doende prietpraat; doet het goed op feestjes om te laten merken dat je ook iets weet maar het is onzin. Bullshit dus.

Geld en afhankelijkheid vormen de illusie en zo ook het hele bolwerk van politiek, (bancaire, rechterlijke en bestuurlijke) macht, dat er omheen gebouwd is tot Één Groot Systeem waar wij, gewone stervelingen, kennelijk geen enkele invloed op uit kunnen oefenen. Ultieme onzin natuurlijk want we zijn er niet van afhankelijk - maar andersom wèl.

Het mooiste is: wij laten het toe, gaan er in mee en gaan er zelfs volledig in op - en bij gebrek aan een beter alternatief geloven we het ook nog. Van religie tot geld, van schuld tot boetedoening: al die onzin is ons met de paplepel ingegoten en zo tot waarheid verheven, maar tis je reinste lulkoek. Echter, door er in mee te gaan, creëren we dat zelf.

Sterker, we verdedigen al die larie. Met geweld desnoods. Of ons leven er vanaf hangt. En dat doet het: ons virtuele leven hangt af van het fundament dat ons gedoceerd is in twaalf jaar school en ons volledig afhankelijk heeft gemaakt. Afhankelijk van het systeem, van goedkeuring, van toestemming, van meningen en beoordelingen van anderen die zichzelf op de troon gehesen hebben en regels hebben verzonnen om ons als marionet-poppen voor zich te laten dansen.

“Wat wil je later worden?” is er een ultiem voorbeeld van, dat er volledig aan voorbijgaat dat de mens al iets IS. Bovendien kun je nooit iets worden wat je niet al bent.

Geen wonder als dat zich wreekt en jij protest laat zien. 

Je weet alleen niet waartegen het protest gericht is want dat gaat onbewust. Je rookt, zet 'n tattoo, breekt wat regels en sloopt of verspilt wat en laat zien dat je niet te kooien bent. 

Du-uh. Te laat. Het is al geschied. Iedereen is gekooid. Jij ook.

Dat inzien is de eerste stap naar losbreken en voor jezelf kiezen.++

bron: facebook.com/861596957254544, 17 juli 2015, 0:48

= = =

*) hieraan ging vooraf: 

Wie voor geld gaat, wordt niet rijk. Niet ècht rijk. Niet wezenlijk.

Geld is niets; het is imaginair en bestaat alleen in de hoofden van de mensen omdat we dat zo afgesproken hebben.
Ga voor kennis. Dat brengt je de wereld aan jouw voeten. 
Laat het krampachtige varen, relax en zie hoe de dingen moeiteloos kunnen gaan.++

bron: facebook.com/740567909386212, 16 juli 2015, 22:10

Verander de wereld... begin bij “the man in the mirror”

Meerleeslink:

Taboe doorbreken: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/02/taboe-doorbreken.html

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox

Verslaafd aan geld

We horen kickend van blijdschap op te staan en in blijdschap en nieuwe dag te begroeten. Blij dat je leeft. Blij dat je het leven om je heen kunt begroeten, in welke vorm het zich ook aandient. Te leven vanuit verwondering en in “awe” om ons heen kijken.

Er horen mensen te zijn die ons laten zien dat de zon schijnt en dat niets de moeite waard is om ons zorgen over te maken. Dit las je al in de vorige blog de boodschap van 2014 : “Kijk eens hoe we ons druk maken over helemaal niets...”

We horen te streven naar blijdschap, plezier en verbinding. In plaats daarvan zie ik afgeleefde en uitgeputte gezichten van mensen die geen levenslust meer hebben. 

Louie Schwartzberg (http://youtu.be/gXDMoiEkyuQ?t=4m24s) laat ons zien waar we dankbaar voor hebben te zijn en dat niets vanzelfsprekend is. 

Dat betekent dus dat de lasten die jij draagt, kunstmatig zijn. Door de mens gecreëerd en door anderen geaccepteerd. Jij hebt ooit toegestaan dat het zo gaat zoals het gaat, ja toch? Ga zelf maar na:
Heb je een probleem? -Nee. Heb je er een probleem van gemaakt? -Ja. Want je moet van alles en dat is een probleem. Je moet geld verdienen want je moet rekeningen betalen want ... wacht even... Da's niet gezond hoor. Waarom moeten mensen continu zoveel en dieren niet? Hoe is die verslaving aan geld tot stand gekomen eigenlijk? 

We zijn verslaafd aan geld

Je zou rustig mogen stellen dat we verslaafd zijn geraakt aan geld. Tot slaaf gemaakt van een gedachtespinsel. Geld bestaat helemaal niet. 4% ervan is tastbaar, de rest is virtueel. Bedacht, dus. Geld, de belofte van geld of het tekort eraan doet ons de gekste dingen doen. De dreiging je huur niet te kunnen betalen is genoeg om ons te laten rennen voor een hongerloon oftewel schijtsalaris. Of minder. De wereld is compleet gestoord want je ziet mensen rondjes rennen achter hun eigen staart aan met ogen die van hondsdolheid getuigen. Ieder is bij zichzelf weg!

Hoe kan dat nou? Zo zijn we toch niet gemaakt? 

We horen kickend van blijdschap op te staan en in blijdschap en nieuwe dag te begroeten. Blij dat je leeft. Blij dat je het leven om je heen kunt begroeten, in welke vorm het zich ook aandient. Te leven vanuit verwondering en in “awe” om ons heen kijken. Weet je nog?

Dus waar zijn we nu eigenlijk verslaafd aan geraakt? Aan het systeem dan toch? Dát deugt niet. Kijk naar alle belastingen en accijnzen op alles. Het woord alleen al. BeLASTingen. Aangifte. Aanslag. Na-vordering. Het taalgebruik alleen al is afschrikwekkend. Wist je trouwens dat onze gevreesde Belastingdienst een Algemeen Nut Beogende Instelling is en dat verplichte giften zonder directe tegenprestatie aftrekbaar zijn van dergelijke ANBI-instellingen? Zie www.dereunie.info (workshops). Heb je niet van mij hoor. Daar zie je aan hoe krom dit systeem eigenlijk is. 

Waarom hebben we geen eetbare planten in onze directe omgeving? Waarom heeft geen enkel mens nog sprankelende nieuwsgierigheid en is alle creativiteit bij iedereen uitgeblust? Waar is interesse in zijn medemens gebleven? Waarom zie en hoor ik stil en luid protest van jongeren? Waarom is iedereen bij zichzelf weg en loopt met gebogen hoofd over straat? Wat is er mis met ons systeem?

Wie daar antwoord op wil moet zoeken en graven en komt qua oorsprong bij de kerk uit. Wat dacht je dat de eigenlijke reden van Heksenjachten is geweest? Waarom moesten die mensen dood? Eeuwenlang? Wat heeft dat gedaan met het volwassenloze levensniveau anno nu? 

De oplossing is simpel. Ga naar je hart. In ons gevoel zit de verlossing. Laat ons Gezond Verstand oftewel het Gevoelsverstand - dat waar het hart bij zit - ons weer leiden. Doe wat je leuk vindt, niet wat je niet leuk vindt. Dat heeft nooit gewerkt. De tijd van slavernij dienen we achter ons te laten en niet door ons kop in het zand te steken maar actie te ondernemen. Stap één is beseffen hoe het is. Stap twee is vastlopen en het nu wel genoeg vinden. Stap drie is willen. Dat is een spanningsveld, geen keuze; het bouwt zich op tot het niet meer te houwen is en dan ga je van-zelf de juiste dingen doen om jouw levenskwaliteit te verbeteren. ++

Meer? Nog geen genoeg? 

De boodschap van 2014 | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/12/de-boodschap-van-2014.html
Waarom we zoveel móeten | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/09/waarom-we-zoveel-moeten.html
Schuld en het zwaard van Damocles | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/11/schuld-damocles-moeten.html
Workers of the world... Relax! http://youtu.be/Ie5zO-mF31M

Uitsterven: wat gaat eerder, de mens of zijn geld?

toch nog 1000 woorden |

Schreef ooit hoe geld als zwaard van Damocles boven ons hangt en ons vrije leven bedreigt *). En ons zelfs met uitsterven bedreigt. Ooit van huisuitzettingen gehoord? Het omgekeerde van “alles is te koop”; voor geld word je van alles beroofd. Geld is méér waard dan spullen, méér waard dan gemoedsrust. 

Remember remember the fifth of November

Er was op vijf november een mondiale Million Mask March georganiseerd *) waarbij in honderden steden mensen gewapend met “V for Vendetta”-masker en een flinke portie ongenoegen protesteerden tegen de corporatieve graaicultuur die een steeds grotere kloof slaat tussen rijk en arm.
Rijk voelt zich verheven boven de rest. Zo was het al toen kerk en adel de heksenjachten op ons loslieten gevolgd door slavernij - en in wezen zijn geen van beide ooit veranderd. Er heeft alleen een verschuiving plaatsgevonden. 

Nu worden jij en ik met huisuitzetting bedreigd. Jij en ik worden gegijzeld met goed gedrag*). Ga maar na. Waaraan moet jij voldoen om dat te voorkomen??

Precies. Het is onontkoombaar. De greep is er en vernauwt zich. Jij en ik zitten klem tot we het door krijgen; een economie gebaseerd op geld is nep want “virtueel” en valt uiteen, vroeger of later.

Geen samenhang, geen samen leven... alléén een gezamenlijk lijden. Wat we nota bene zelf toelaten. Omdat de onderworpen en ondergeschikte mens zich dat aan laat doen en niet voor zichzelf opkomt.

Pas als het te laat is, de boel vastloopt en mensen collectief kwaad worden - dán pas kun je ze bereiken. Die liever-lui-dan-moe-zieltjes zijn niet bereid eerder op hun gezond verstand over te schakelen. Nou ja, ook geen probleem. “Wie niet horen wil moet maar voelen” - tijd zal het je leren hoe de rentabiliteit van zo'n denkfout zich uitbetaalt.


De vraag die overblijft is... “Wat is eerder uitgestorven; de mens of zijn geld?”

Er is gek genoeg nóg een vraag die zich opwerpt:

“Is er hoop?”

Gek genoeg... ja. Altijd

Een passender woord voor “Hoop” is Vertrouwen. Wie dicht bij z'n hart leeft trekt zich niets aan van die onzin om zich heen en gaat z'n eigen gang. God, Maker van alles, heeft ons te steunen - de mensen hebben te leren en we zijn hard op weg om uiteindelijk naar dat hart terug te keren - een reis van zeven jaar langs emotionele bergen en dalen en ravijnen en oude pijn en daarbij het herbeleven bij langzaam losrukken van emotionele pleisters aan de binnenkant van je lijf. Voor iedereen te doen. Maar iedereen stelt het nog even uit. Zolang er nog geld is, mogen we het nog even buiten onszelf zoeken.

Totdat ieder mens de conclusie trekt:
“Het enige reële... is Gevoel”. Da's tastbaarder dan al het geld op de hele wereld

Totdat ieder mens de conclusie trekt: “Het enige reële... is Gevoel”. Da's tastbaarder dan al het geld op de hele wereld

Want dat is onze nooduitgang; het gevoel volgen. De reis naar binnen stelt iedereen uit tot het niet anders kan maar is het enige logische wat er is. Het geeft hou-vast boven hou-ding en doet je staan op eigen benen in plaats van leunen op een ander; brengt zelf-verantwoording en dus opluchting want het voorkomt dat we ons nog langer met niet-relevante raken bezig blijven houden. Zoals tv. Zoals een vol hoofd vol met non-info. Zoals met ondergeschikt voedsel voor ondergeschikte mensen. Zoals Schadelijke Scholing *). Zoals gehoorzamen aan een systeem dat schreeuwt om rebellie van de zichzelf respecterende mens

We komen er van-zelf achter hoe ver of dichtbij dat hart nu eigenlijk onder onze kin verwijderd is...


Er komt een zin in mij op en ik spreek 'm hardop uit: 
“Help mij alsjeblieft...ik weet niet hoe ik dit moet doen...”

Ogenblikkelijk wordt dit beantwoord met een rustig:
“...dat is jouw zaak ook niet...”

Zorgen over morgen is niet jouw zaak maar buiten jouw verantwoordelijkheidsgebied. Breek je pensioen open en leef ervan. Morgen bestaat niet. Gister ook niet. Alléén nu. Morgen zie je wel wéér.

Da's wak hoor. En zie in niet-westerse samenlevingen waar nog tijd is om hart-elijk met elkaar om te gaan. Daar heb ik een anekdote over.

Moet nu denken aan de spreuk van opa en mijn eerste blog in het dagboek: “Wees in geen ding bezorgd.” *)

Toegift: Anekdote

Voor mijn scriptie interviewde ik in 2006 een man die elk jaar een half jaar in Brazilië woont. Men leeft daar anders. Eten om 20:00 uur? “JIJ bent toch zo tevreden over de hoge leefstandaard dáár in het moderne westen? Neem die stress dan niet mee hierheen.” Da's wat ze hem leerden. Hij gaf een vrouw 7 real voor het strijken van zijn overhemden en trof die vrouw nadien aan op een terras achter een grote bier. Ze vroeg nóg een real erbij om nog een bier te kunnen bestellen. “Maar... dan heb je morgen niets”, stamelde hij. “Ah”, lachte die vrouw zijn bezwaren weg... “Dat is MORGEN.”
 

Ik ken veel mensen, veel ondernemers. Ik (her)ken alle wonzen en spreek ze vaak. De behoefte daarin is altijd in mij geweest, gevoelsmatig, waarschijnlijk om anderen bij te staan want ieder straalt uit hulpbehoevend te zijn en dat doe ik al decennia.
Mijn vriend Ban mopperde gister over één euro verschil waarover zijn klant reclameerde. Wanneer ze weg is legt hij mij dat voor. Nu merk ik opeens: het gaat om HEM; híj heeft moeite met die ene euro verschil. Híj heeft geld-lust. Híj is gierig. Erger: hij leeft voor geld! Hoe arm kan je bestaan zijn... ik ga het hem straks zeggen. Da's mijn taak. Hart op de tong. Wordt weer lachen.

Ik noemde hem “vriend” maar niemand is te vertrouwen zolang die nog niet bij zichzelf is. Ga zelf maar na. Wanneer kun je iemand vertrouwen... Ik ga vriendschappelijk met hèm om. Maar omgekeerd...?
Mensen laten mij dolgraag zakken. Iedereen. En dat geeft niet, ik leer ervan. Daarom denk ik dat ik geen vrienden heb. En sterker nog... jij ook niet.

 

Zo.
Ik had nog 200 tekens over op m'n smartfoon. Hup. 'n Blog van 5000 tekens weer. Opgepakt van het collectief. Werd ermee wakker.

Kijk nou - de zón schijnt! Waah! We zijn gered! Kijk dan wat mooi! Gauw buiten en 'm begroeten :) :) :)

Meerleeslinks:

• Schuld en het zwaard van Damocles dat Moeten heet… Kan Dat Anders? - soulvability.nl/schuld-damocles-moeten
• jhaines6.wordpress.com/2014/11/06/rt-nowhere-to-hide-were-everywhere-global-million-mask-march-as-it-happened-videos
• gegijzelde met goed gedrag: zie dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html
• dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/wees-in-geen-ding-bezorgd.html
• dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/04/hoogbegaafden-hebben-het-moeilijker.html
• schadelijke scholing - sollicitatie raad van toezicht facebook.com/photo.php?fbid=606374879472183
• Lily Allen, The Fear youtu.be/_IR-jDCziLs
• de film V for Vendetta bekijken? Download 'm hier

Gelezen? Laat merken dan! Geef even een reactie of een like. Hier, of op facebook  
[leestip: Verhelderende uiteeenzetting op facebook]

“Mening” bestaat niet | Hoe het Hoort | Geldzorgen om een volk te ketenen

572 woorden |

Vroeg wakker, kwart voor vijf, om te merken dat de energie anders is op aarde. Aquarius laat zich merken. Heb nergens meer zin in. En dat is niet zo maar voel ik. Ik pak die energie op en die doet 't negatieve versterken en uitvergroten en 't positieve waarschijnlijk ook.
Dáárom twee dagen geleden die bliss (kijk maar terug) en dat lieveheersbeesje op m'n knie. En gister plots dat onbestemde. De kosmos is in beweging

Onbestemd voelen nodigt uit om naar binnen te keren

Ik voel onbestemdheid. Dat voelt niet veilig dus hebben we naar binnen te keren: “Leven vanuit vertrouwen”. Ik merk dat ik me er nu toch mee bemoei; zorgen maken dus, terwijl “zorgen over morgen” echt totaal niet onze zaak is. Maar... in een samenleving die pensioenen heeft opgedrongen aan z'n bevolking is het niet raar om dergelijke geld-zorgen te voelen – van anderen. Van een heel collectief. Een natie die zo is gaan denken omdat dat is wat op tv te zien is.
 
Het “ZwitserLeven”-gevoel. Moge. Wat een onzin. Ik heb nooit in pensioen geloofd. Mijn zus en ik keken elkaar aan toen die vogel met z'n papieren kwam. “Pensioen?? Moet ik dáár mee??”

Daarvan ga je denken. En dat hoort niet. Zo krijg je stress en raakt een geld-gestuurde natie nog méér bij zichzelf weg. Dat hoort zo niet.
 

Mensen denken in geld en zijn geld geworden

Mensen denken in geld en zijn geld geworden. Alles is verhandelbaar in geld. Mensen, hun tijd, hun lichaam (iig hun aanwezigheid)... ieder mens wordt zo tot hoererij gedwongen, tijd in ruil voor geld oftewel in ruil voor zichzelf. We hebben onze ziel al eeuwen terug te grabbel gegooid en plukken daar nu de vruchten van. Vrijwillige onderwerping dus. De hoeren zitten allang niet meer achter het raam op de wallen. Dat monopolie is lang voorbij. Iedereen is te koop. Iedereen.

En nog erger... niet alleen tijd maar “mening” ook.

Daar gaat het mis. “Wiens brood men eet diens woord men spreekt” gaat een eigen leven leiden. We richten ons op anderen. Niemand is meer zichzelf. Niemand. 

Hoe erg is dat? Hoe groot is de schade? Dat betekent dat niemand het meer weet en zich richt tot krant, tv en kroeg om een MENING te vormen terwijl “mening” helemaal niet bestaat! Da's een denk-fout of fout van het denken om te geloven dat het zo werkt. Het werkt zo niet.

Mening en oordeel zijn aangeleerd en komen voort uit het verstand; alles, alles en alles wordt gerelateerd aan “hoe het hoort” dus de regeltjes die de kerk ons opgelegd heeft... dus alles wat afwijkt is “FOUT en zondig”...

... zo is dat helemaal niet. De menselijke natuur wordt geketend en zo wordt de mens aan banden gelegd - en we laten het toe. En dat is ruk. 


Geldzorgen is een manier om een heel volk te ketenen. 
Ik zeg je, de slavernij is nooit afgeschaft maar verschoven. 

Nu ben JIJ aan de beurt.

Geniet van de zonsopkomst zolang die nog gratis is

Daarom is het hier nu ruk. “Ik vind er geen lol aan om hier nu nog te zijn. Ik wil dood.”
Dat zijn de gedachten die gister langskwamen. En ze zijn niet van mij!
Zeg mij... zijn ze van jou?
Wel... hou het bij je!
Doe er wat aan! 

Stop met die denkfout op denkfout te stapelen tot de toren scheef staat als Pisa en omflikkert. De zon schijnt en is niet te koop - laat dat dus ook niet gebeuren. Zie wat je jezelf aandoet en... Ga naar je hart! ++

Meer: “Wat wij mensen doen en waarom | verband tussen Tekort. Behoefte. Intentie. Zucht naar Geluk. Levenslust. 
En werkelijke rijkdom” - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/07/wat-wij-mensen-doen.html

Het ergste wapen is nog steeds de mond

beluister hier als mp3 - bekijk op YT - 3'35"

Zit stil in de zon en doe geen fuk;
Geen werk, geen geld, geen ongeluk.
Neem tijd voor mijzelf om bij te leren,
Sabbatical dus - om mezelf te eren.

Wie kènt nou zichzelf toe wijs me d'r één aan,
Ieder loopt achter 'n ander aan.
En ruimt nu niets op van emo-tio stukken,
Hoe moet het je dan later gaan lukken?

Stabiel is er geen, waar moet je nu op leunen,
Je vindt altijd wel iemand waar je op kunt steunen.
Niemand is zichzelf - dat is een groot verraad,

Om dat te herstellen - is een grootse daad.

Word stabiel als mens - dat roep ik in het rond,
Van woorden - raakt nog iemand gewond,
Zo tekeer gaan is echt niet gezond,
Het ergste wapen is nog steeds de Mond...

Warmte is waar ik helemaal voor leef,
Waarbij ik me ook helemaal open geef.
Ik geniet van warm menselijk contact,
Maar op internet biedt men geen tact.

Ik geniet van contact via facebook,
Maar boy wat een onrust hier, look!
Val over elkaar en val aan met woorden,
Wie niet bij z'n hart is praat als een gestoorde.

Iedereen praat vanuit zijn eigen stuk, 
We lijken wel op een Garbage Truck;
Vol frustratie, verdriet, onmacht - ellende dus,
Heel wat anders dan een tedere, gemeende, innige kus...

Word stabiel als mens - dat roep ik in het rond,

Van woorden - raakt nog iemand gewond,
Zo tekeer gaan is echt niet gezond,
Het ergste wapen is nog steeds de Mond...

De wanhoop van ieder mens, 
Drukt zich uit in die ene wens...
"Hou van mij, geef me al je aandacht,

Anders wordt het wéér een lange nacht"

Dat ging goed tot ik tegen iemand zei:
'Kom met al je garbage maar bij mij'
Ik zit nu nog met die averij - en dat voelt bij lange na niet vrij;
Is dit het vernietigende effect - van eeuwen slavernij??

Word stabiel als mens - dat roep ik in het rond,
Van woorden - raakt nog iemand gewond,
Zo tekeer gaan is echt niet gezond,
Het ergste wapen is nog steeds de Mond...

Mensen die menen mijn kwetsbaarheid te missen,

Zitten zelf op slot maar lopen wel te sissen;

Als 'n hogedrukkookpan op volle toeren,
Zit je naar de zwakke plek bij 'n ander te loeren.

Een ziek zooitje alles bij elkaar,
Maar ik hou van jullie, dat maakt het minder naar...
Minder zwaar... Zo'n mild gebaar...
Mijn handen eindelijk uit het haar...

Word stabiel als mens - dat roep ik in het rond,

Van woorden - raakt nog iemand gewond,
Zo tekeer gaan is echt niet gezond,
Het ergste wapen is nog steeds de Mond...

Ik herhaal voor wie het horen wil 

De grootste ellende is... kou en kil

Onze grootste vijand is emotionele kou

Het omgekeerde van "Ik hou van jou"

Word stabiel als mens - dat roep ik in het rond,

Van woorden - raakt nog iemand gewond,
Zo tekeer gaan is echt niet gezond,
Het ergste wapen is nog steeds de Mond

Update: Nieuwste, rustige versie: soundcloud.com/dagboekvaneenvreemdeling/rap-word-stabiel-als-mens-t-ergste-wapen-is-de-mond

Bekijk als YouTubie:

Schuld en het zwaard van Damocles dat Moeten heet… Kan Dat Anders?

986 woorden

Er gaan geluiden op voor een basisinkomen voor iedereen (Cyprus is ermee begonnen). Het omgekeerde van nu dus, want nu betaalt iedereen Belasting op ALLES en Moeten we van alles. We Moeten werken want we Moeten Huur Betalen – en Verwarming en Licht en Voedsel. We Moeten op tijd van huis en we Moeten-Moeten-Moeten de hele dag.

We Moeten zóveel dat we geen tijd hebben om bij ons Zelf stil te staan en ons af te vragen waar dat Moeten voor nodig is.

Het Moeten hangt als zwaard van Damocles boven ons hoofd. Elke dag. Soms bewust, maar in ieder geval Onbewust. Hoe erg is dat?

Dat geeft een berg ellende van heb ik jou daar. Mensen die van alles Moeten, hebben Geen Rust. Mensen die van alles Moeten, voelen hun Lichaam niet meer en merken de Signalen niet op tijd op. Of, nog erger, gaan eraan voorbij. Mensen die van alles Moeten, mopperen op anderen. Mensen die van alles Moeten, krijgen zomaar kleine ongelukjes, kleine kwaaltjes, pijntje hier pijntje daar (PHPD), en bij hardnekkig negeren worden dat grotere ongelukjes en grotere kwaaltjes. Tot de Man met de Hamer komt om af te rekenen. En dán hebben we ineens wel tijd om tijd voor ons zelf te nemen. De hele wereld kan namelijk zien dat je iets mankeert als de dokter dat zegt en je opgenomen moet worden. DAN IS HET OK om tijd voor jezelf te nemen.

Dan… is het TE LAAT...

We tekenen allerlei nietszeggende petities die niets bewerkstelligen, doneren onze schaarse centjes aan Pandabeertjes en andere “Goede Doelen” -waarvan de topmensen met hun riant salaris ons vierkant uitlachen overigens- en kopen zo ons geweten af. Sussen en doorgaan. Moeten-Moeten-Moeten, als variant op Herman van Veen’s liedje “Opzij-Opzij-Opzij“.

We leven… om onze Schuld te Voldoen.
Dat gaat nooit gebeuren. Die Schuld blijft

We leven in Schuld. Vanaf dat we ontwaken leven we onder het Zwaard van Damocles dat Schuld heet. We leven… om onze Schuld te Voldoen. En dat gaat noooooit gebeuren, die Schuld blijft. Zie je hoe dat als Zwaard van Damocles boven ons pannetje hangt? Hoe kan dat? Wie bedenkt zoiets – op eenplaneet vol Overvloed?? Hoe kun je monopolie afdwingen over (onze eerste) levensbehoeften? Zijn wij dan helemaal niets méér dan de beesten die we laten fokken op vermeerderingsbedrijven die vroeger Boerderij heetten (barakken met honderd duizenden kippen en/of varkens)? Zijn wij ProefDieren?

Mensen, stop eens even. Zijn dit onze goede voornemens?
Hou eens op zeg. De wereld veranderen begint ECHT bij ons Zelf.

Warmte van levensbelang

Voel de warmte van je hart eens – als je al door hebt dat het klopt. Voor jou, en voor jou alleen. Die warmte… is van levensbelang.

Neem bijvoorbeeld Geld. Iedereen weet dat een winnend staatslot niet gelukkig maakt. Toch streven we dat na want Geluk kun je Kopen. Wel… HOU EENS OP. Het gaat niet om Geld. Het gaat niet om Kopen. Dan zoeken we het buiten ons zelf!
Met geld kun je niet kopen wat de belangrijkste dingen zijn omdat die al Gratis zijn. Een welgemeende kus. Een liefdevol gebaar. De glimlach van een kind (doet je beseffen dat je leeft). Een toffe herinnering.

Ik begon de dag vroeg, het was nog donker en maakte een wandeling. En ging schrijven. Mijn zoontje kwam de trap af, ik onderbrak mijn schrijfsels en zat neer op de bank om hem te knuffelen en warmte uit te wisselen. Wezenlijk contact dus. Ik vertelde wat ik schrijf en spontaan beklaagde hij zich over het afscheid nemen. Een kus en doei.
Hoe moest het dan wel? Nou, zei hij, “een minuut de tijd nemen om werkelijk contact te maken“. Hij vond het al niet eens meer erg, hij is niet anders gewend – al vanaf de crèche… dus vanaf zijn nulde levensjaar. Daar springen toch de tranen van in je ogen???? Wat doen wij klojo’s nu toch collectief allemaal verkeerd? Waar is ons hart gebleven?

Hoe lang staan we dat nog toe?

Wanneer ik kijk naar iedereen die ik tegenkom.. iedereen.. letterlijk ie-der-een.. Dan zie ik: iedereen heeft haast. Niemand heeft rust. Niemand heeft rust. Niemand kent de warmte van haar of zijn hart. Niemand kan werkelijk contact maken. Niemand kan consequent zijn in liefdevol zijn naar een ander. Iedereen zit vol KOU. Dat stralen we uit en we leggen onze onvrede pardoes bij een ander neer.

We leggen onze onvrede bij een ander neer

Daarom pleit de Eskimo Angaangaq om het IJS in onze HARTEN te SMELTEN. Het is van levensbelang. Anders redden we het niet, als SOORT, dan sterven we uit.

Wat sterft uit? De kouwe kip. Niet de warm menselijke mens. Die overleeft, omdat ie z’n hart volgt. Da’s warm namelijk.

Angaangaq – MELT THE ICE IN YOUR HEARTS – http://youtu.be/jeN-y2ZqHhg
Angaangaq – one Earth – one Race – http://youtu.be/a9wyxKjFqUg

Geen mooie laklaag aan de buitenkant. Het hout zelf is aan de beurt

Dus er is werk aan de winkel. Van binnen dit keer. Geen mooie laklaag aan de buitenkant; het hout zelf is aan de beurt. Geen maskers meer.
Zie de confronterende notitie hier onder van de Dalai Lama. Een pleidooi voor Wakker Worden, lijkt me. Alan Watts wil ons ook al wakker hebben en houdt ons de engelstalige spiegel voor.

Waarom? Omdat ik vlak voor oud en nieuw een zwager verloor. Hij werd 56 jaar. Van ogenschijnlijk gezond naar plotseling herseninfarct. Verlamd. Artsen waren te laat en konden niets doen. De oorzaak: overdosis emotionele kou zodat hij niet ontspannen leefde en zijn immuunsysteem niet goed functioneerde. Van al die stress word je niet oud. Niet vitaal iig. Hoeveel bewijs heb je nodig?

Geen blog zonder Happy End: Smile… een lied 3 minuten met legendarische beelden van Charlie Chaplin.. Of de korte film “Validation – de kracht van Warmte en Compassie”. Zo… kan het ook.

"Life is easy. Why do we make it so hard" - Jon Jandai at TEDxDoiSuthep (youtu.be/21j_OCNLuYg)

blog van 3 januari 2014 [Bron]

Update 30 nov. 2014: Wanneer mensen begrijpen wat banken doen, breekt morgen revolutie uit - delangemars.nl/?p=4344