Smaad en Laster; "Wie afwijkt wordt gestraft"

Hoe gemakkelijk de mens is te beïnvloeden, te indoctrineren en te programmeren blijkt zodra men rond kijkt in het beschaafde, wilde westen, waar niets mag, van alles moet en waar gevoel verboden is en Geluk onmogelijk wordt gemaakt.

Dwang, chantage en manipulatie vieren hoogtij. In elke "Opvoeding". Vanaf school. En niemand weet waarom.

Controle en verraad |

Anders gezegd: continu ligt men op de loer om een ander te verraden. Men controleert elkaar op het geloof. Wie afwijkt, wordt gestraft. 

"Hoe kan ik een ander gunnen wat mij nooit gegund was?"

Men verdedigt dit concept ten koste van elkaar en zichzelf. 

Niemand is veilig.

Wie dacht, dat de invloed van de kerk verdwenen was uit het grootste gedeelte van onze westerse Beschaving, sinds wij honderd jaar geleden de daken van de kerken trokken, ziet niet in dat het uit het zicht, onder de radar, heftiger regeert dan ooit tevoren.

Leven in angst |

De mensen leven in angst. Angst om alles kwijt te raken.

Het werk. 

De partner. 

Het huis. 

De familie. 

De vrienden. 

Het leven zelf.

Angst om te leven, dus ook.

Conformeren is een vereiste geworden onder sociale druk, anders doe jij niet meer mee. We isoleren wie niet mee doet. Want: "Wie afwijkt wordt gestraft."

Beloning en straf naar willekeur |

Zelfs als jij alles goed doet en een voorbeeldig burger bent, liggen goedkeuring en beloning, tegenover afkeuring en straf, op de loer. Desnoods verzint men een probleem en projecteert dat op het zelfgekozen slachtoffer.

Van het huwelijk tot in de rechtbank - daar vooral - en van straat tot staat, ziet men dit continu om zich heen gebeuren. Wie het hardste "moord en brand" schreeuwt, heeft de grootste kans op erkenning, zolang het in het platgelopen straatje van "vinger wijzen" zit. Smaad en Laster zijn niet alleen toegestaan maar verheerlijkt. Zolang jij, afvallige, maar bezwijkt. 

De afvallige moet terechtgesteld en terechtgesteld worden. Ten koste van wat ook. Vriendschap, liefde, status, geld... wat dan ook. Het maakt niet uit. Alles moet kapot.

De verzonnen stelling |

De essentie hiervan is deze:

☆ Men verzint een probleem.

☆ Men bouwt dat uit tot stelling.

☆ De ander wordt verantwoordelijk gesteld. 

☆ De ander moet het oplossen. 

☆ De ander krijgt de schuld ervan. 

☆ De ander krijgt er straf voor. 

Ik noem dit: de verzonnen stelling. En die is razend populair. Iedereen kent het. Iedereen heeft het talloze malen ondergaan. Meesten passen het toe. Desnoods door het slachtoffer te isoleren oftewel te verbannen of zelfs te vermoorden.

Blame the Victim op een immense schaal, dus. 

Kerk, SBS-Z, Verdeel en Heers |

Welke woorden vallen hierbij op?

Schuld

Boete. 

Straf. 

Zonde.

SBS-Z, afgekort. Oftewel Verdeel en Heers. Verwar en Plunder.

Dus... volgende keer dat jij, of iemand anders vlak voor jouw neus, slachtoffer wordt gemaakt van een verzonnen probleem, en men op het punt staat die persoon te stenigen, te kruisigen of te vervolgen, roep dan eens:

"Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen."

Komt rechtstreeks uit de Bijbel. Dat kan hen aan het denken zetten. Wellicht komt men tot andere gedachten of zelfs tot diepere inzichten. 

Nu begrijpt men gelijk waarom het woord bijbel zo op bubbel lijkt. We leven eigenlijk allemaal in zo'n gecontroleerde bubbel in plaats van dat we ons vrijuit en onbekommerd kunnen bewegen, daarbij zouden kunnen zeggen wat we willen, zonder elkaar direct te veroordelen, dus gewoon zouden kunnen bespreken wat er in ons om gaat en elkaar te blijven respecteren.

Het systeem |

Een systeem dat zichzelf in stand houdt doordat de onderdrukten (of gegijzelden) elkaar controleren, beoordelen, veroordelen, verbannen en vermoorden laat zien, dat ontsnappen niet mogelijk is. En leven is dus ook niet mogelijk. Slechts overleven. Want gevoel is verboden en daarmee alle levensgeluk. Men gunt zichzelf en de ander geen geluk.

Hierover heb ik meer geschreven en is de rode lijn in mijn artikelen; het probleem in de kern begrijpen biedt de oplossing die de ziel wil. Daarna kan men zelf verder.

Meer lezen kan men in het boek Vader Aarde en de aardse taal, van olof smit. Hierin wordt de oorsprong van deze wereldwijde ellende ook gelijk blootgelegd aan de hand van één groot reisverhaal vol ontdekkingen, dat uit het hart geschreven is en boeit van begin tot eind. Vol humor en diepe belevenissen. Een naslagwerk voor ieder die verder wil komen en de kwaliteit van leven wenst te verbeteren.

"We kunnen niet verder groeien dan naar ons zelf", vertelde de schrijver mij. Waar hij op doelde is dat iedereen van zichzelf verjaagd is en daardoor zonder eigenwaarde of zelfvertrouwen de wereld in gestuurd wordt. "Dan hebben we wat te doen. Dat is tegen het vervelen," leerde ik.

Mensen anno nu beginnen daar niet aan omdat ze de bui al zien hangen. Dat betekent namelijk: afwijken van de rest die ongelukkig is. Dus dan volgt straf. De angst daarvoor zit er goed in. Dus dat gaat niet gebeuren. We houden dat zelf tegen.

Afreageren |

Liever reageert men zich af op hen die afwijken, op hen die iets doen dat ons niet aanstaat oftewel p hen die gebruik maken van gezond verstand. Dat is uit den boze. Dan wordt men veroordeeld en vervolgd, om niet te zeggen: vervloekt. Zo houdt men elkaar in het gareel. 

Herken daarin gerust een Stockholm-syndroom.

Ook daarover gaat dat boek, Vader Aarde. Over de oorsprong daarvan. Kerk en de kerkelijke manier van doen, die ons nu nog steeds in de greep houdt en vrijheid oftewel vrijuit leven onmogelijk maakt. 

Stel vragen | https://youtu.be/W0WCwcN5LZo

Nu jij. 

Stel vragen.

Blijf niet hangen in: "Geen vraag gesteld, wel oordeel geveld"...

Ga staan voor jezelf. 

Ga voor verbetering van levenskwaliteit.

rj | https://youtu.be/W0WCwcN5LZo

Waarheid, regels en gezond verstand

Iedereen herkent waarheid. Waarom vechten we er dan zo mee? Waarom ontkennen we (velen althans) alles wat ons mogelijkerwijs in een kwaad daglicht zou kunnen stellen? Zijn we bang gemaakt voor straf? Is ons zoveel onrecht gedaan door projectie van boosheid, dat we in het gareel zijn gaan lopen om maar niet af te wijken van de geldende mening?
-

Echt wel. Schuld, Boete, Straf en Zonde (ludiek afgekort tot SBS-Z) blijft een bron van onderdrukking en het omgekeerde van inspiratie; de vernietiging ervan eigenlijk. Wie opgroeit in het westen leert wat die níet mag. Of je nu links gaat of rechts, voor of achter; je doet altijd alles verkeerd en krijgt steevast commentaar, correcties, suggesties, regelrechte scheldkanonnades en/of gevolgd door straf. De vicieuze cirkel lijkt geboren.

Mijn zoontje gooide afval weg in een willekeurige rolcontainer en werd aangesproken door een gepensioneerde vrouw dat hij dat voortaan wel even moest vragen. Het was immers haar rolemmer. Bezit dus. Hij was toen 12. Omgekeerde wereld. Wellicht dat daarom de straten vol liggen met zwerfafval in het oh zo vrije nee-derland.

Wie afwijkt wordt gestraft

Het credo luidt: "Gij zult gehoorzamen" en we controleren anderen op hun gedrag. Wie afwijkt wordt gestraft. Een waterdicht sociaal controlesysteem dat hersenloze, kneedbare, willoze, gehoorzame drones oplevert met verschrikte ogen en angstige reacties. "Uw wens is mijn bevel".

Precies zoals kerk ons dicteerde, eeuwen geleden al, en wat kennelijk van generatie op generatie kritiekloos wordt doorgegeven. "Zoals de ouden zongen piepen de jongen" in een ander daglicht.

Welbeschouwd luistert niemand meer naar het eigen gevoel omdat dat verdrongen is door de mantra van de samenleving (die niet samen-leeft): CONFORMEER. We volgen de autoriteit. Geen discussie.

Protest

Dat dat protest oplevert laat zich raden. Stil protest, met name, want niemand durft zich uitspreken. Het gevaar van straf en de projectie van boosheid ligt immers op de loer.
Het uit zich naar binnen toe in afwijkend gedrag, aandoeningen of ziektes oftewel 'boetedoening' - men is overtuigd dat men het fout gedaan heeft - en naar buiten toe in wraak en dus 'genoegdoening'; afreageren, dus.
Wraak en haat zijn af te lezen aan gezichten en gedrag van hen die langdurig zich hebben laten onderdrukken zonder in opstand te komen tegen de eigenlijke onderdrukker, de leefomgeving en vaak het eigen gezin als eerste.

Extreem gedrag is altijd te herleiden. We zijn structureel emotioneel verkracht. En dat collectief.

Tegen ons zelf opgezet - met zelfhaat tot gevolg

In feite kun je stellen dat we tegen onszelf zijn opgezet. Zeker als je bedenkt dat het woord ziel taboe is. Zelf is een ander woord ervoor.
Het resultaat is, dat mensen die (collectief) structureel emotioneel verkracht zijn, zichzelf tekort doen - door hun gevoel geen enkele ruimte meer te geven - en letterlijk of figuurlijk hun eigen ruiten ingooien. Zelf-haat, zelf-sabotage of zelf-vernietiging is dan gemakkelijk vast te stellen, voor wie de ogen niet in zijn zak, en zijn hoofd niet in het zand heeft.

Zelfhaat is geen klein ding. Wie richt nu zichzelf te gronde? Toch gebeurt dat doorlopend voor wie het durft zien. Van zoiets 'onschuldigs' als een tattoeage tot het opzettelijk stuk maken van spullen of mensen. Geweld is terug te vinden in zoiets kleins als een opmerking. "We zijn vandaag gesloten" of "we zijn nog niet open" heb ik talloze malen uit giftige kelen horen klinken wat mij de lust ontnam om er ooit nog te willen vertoeven. Nu ben ik iemand die dat uitspreekt omdat anders de lasten van die ander bij mij terecht komen maar de meeste mensen doen dat niet, of reageren zelf kwaad zonder zich te beseffen dat ze de boosheid en daarmee de lasten van de ander overnemen.

Waarheid, regels en gezond verstand

Terug naar waarheid. Het 'bespreekbaar' maken van een voorval is het moeilijkste dat er is als één van de partijen daar geen enkele trek in heeft en de dialoog doelbewust saboteert. In feite gaat men door met de reeds ingeslagen weg, verdedigt impliciet het eigen gedrag en valt opnieuw aan.
Men valt de ander lastig; die moet de lasten maar voor ons dragen.

Het dumpen van lasten bij een ander zonder vraag, overleg of toestemming kan men kwaadaardig en gewelddadig noemen. Per definitie is het een daad van agressie en door er niet over te willen praten op volwassen manier toont men niet alleen nóg meer agressie maar vooral kinderlijk gedrag. Geen volwassen gedrag maar kinderlijk gedrag van een heel volk dat al eeuwenlang onder de duim gehouden wordt en net doet alsof het dat zelf niet weet.

Wie louter kinderachtig gedrag kan vertonen in crisissituaties toont zich emotioneel onvolwassen en is dus nooit volwassen geworden. Wel fysiek maar niet emotioneel. Een kind in een volwassen lichaam, dus. Een tiener die het land regeert en zich met drogredenen verweert. Dat rijmt. Maar rijmt niet met gezond verstand.

In feite zijn wij dan volgelingen van een guru. Een guru die we niet per sé kennen en die zich onzichtbaar en ongrijpbaar manifesteert via media, politiek, onderwijs, justitie en instanties. We volgen Regels over hoe het hoort, die niemand heeft bedacht maar er gewoon zijn, die niemand onderschrijft en die ieder opgedrongen worden. Met alle vormen van geweld desnoods; wie niet conformeert krijgt te maken met het geweldsmonopolie van de staat en komt in de gevangenis.

Roep mij even na: "ik ben vrij..."++

bron: facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/1560248700751458

“Vast”; vastlopen als voorwaarde voor verandering

Een bevalling kan in een paar uur gebeurd zijn. De reden dat vrouwen het wel 24 uur kunnen rekken - een dag voor er noemenswaardige ontsluiting is - is dat ze niet kunnen loslaten. Ze houden zich dus vast aan alles wat ze maar kunnen vinden, elke strohalm.

Anderen hebben een torpedobevalling van slechts een paar uur maar zijn totaal niet geïnteresseerd in hun kroost en krijgen borstkanker.

Wat doen wij onze vrouwen aan dat zij zich zo vreemd opstellen? Wat voor schadelijke houding is dat, dat onze vrouwen zich zo tegennatuurlijk gedragen en ALLEMAAL maar in 'het ziekenhuis' moeten bevallen wat keihard handel is?
Welke onzinnige overtuigingen laten we ons aanpraten en al helemaal over de meest natuurlijke gebeurtenis ter wereld die onze soort al honderdduizenden jaren kent?
En wat voor arrogante monsters krijgen we ervoor terug, die elk samenzijn ondermijnen, wier intentie destructief is en alles handig omdraaien dus de schuld verraderlijk bij een ander leggen?
-

Toeschouwer

Ik heb mij opgesteld als toeschouwer en onderzoeker. In mijn leven heb ik van jongs af aan talloze vrouwen gadegeslagen, ontmoet en waar mogelijk geïnterviewd en zij noemen zichzelf zo. Zij vinden zich een monster of stellen dat er een monster in hen woont en weten zich geen raad maar laten hun partner bloeden. Ze jagen iedereen weg en zijn doodongelukkig. Of ze nu alleen zijn of niet, ieder voelt een tergend gemis. Een pijnlijk groot gat in het hart.

Niemand weet waarom, niemand weet hoe dit zit. Iedereen zit met de handen in het haar.
We zoeken steun buiten onszelf om maar wat te hebben en zijn radeloos. We vinden houvast aan schijnzekerheid en schijnveiligheid.

Mensen zonder houvast creëren houding. Ego als overlevingsmechanisme om door te kunnen. Onze vrouwen zijn nog meer macho geworden dan de ergste macho man op z'n slechtst.
-

Stel vragen

Ieder weldenkend mens hoort vragen te hebben om eruit te ontsnappen. Wil jij dat? Heb jij vragen? Welke vragen leven er in je? Schrijf jij ze op in jouw dagboek om zo de dialoog met jezelf aan te gaan?

Je zou zeggen dat het tijd is geworden voor dialoog. Als begin. Om elkaar te steunen in plaats van af te vallen en er samen uit te komen. Omdat dat zo hoort tussen mensen en strijd geen plaats heeft.

Ik faciliteer je graag. Één op één of in een groep geïnteresseerden.

Vastlopen als voorwaarde om te veranderen

Maar misschien is het nog niet zo ver en moet je nog wat langer doormodderen tot je ten einde raad bent; wie vastloopt en op de bodem zit is pas bereid te veranderen.++

-

care?dare?share: https://facebook.com/1551720681604260 (bron)

-

Bonus | Mag ik nog iets voorleggen?

Vraag: leggen deze overtuigingen een bom onder onze samen-leving, of niet?

1. Mannen zijn niet langer te vertrouwen - ze zijn dus gewoon fout
2. Vrouwen zijn slachtoffer door het gegeven dat ze vrouw zijn - ze stellen zich dus straffeloos aan
3. Vrouwen moeten egoïstisch zijn - de wereld draait om hen
4. Seks is losgekoppeld van liefde en huwelijk - gevoel speelt geen rol meer
5. Vrouwen vinden vervulling in carrière en niet langer in huwelijk of echtgenoot - de man is bijzaak geworden

uit: Spin Sisters, boek van Myrna Blyth, 2004, geciteerd in "How The Rockefellers Re-Engineered Women" - https://www.savethemales.ca/001904.html

zie ook: The "Victim" as Moral Zombie - https://www.savethemales.ca/000159.html

bron: https://facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/1550177138425281

-

meer inzicht over wat er op school gebeurt, de invloed van het systeem in het prille leven:
"De wonderlijke energie van kinderen (en wat school met ze doet)" - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.htm

--

reacties in de discussie op facebook:
Angéla: ik zit middenin t proces van het bewust los laten en hebben gelaten van al dat niet van mij is en het uitdragen van wat IK ben....ik ben er nog niet helemaal klaar mee en van tijd tot tijd ga ik door een enorme woede en verdriet maar óók dat mag er zijn. Eerder stond ik mn verdriet en woede niet toe op t level waar het zit/zat maar reageerde ik t af op mn omgeving, uit pure frustratie maar mer zo'n immense kracht dat ik zelf niet in staat was dat te reguleren. Gelukkig ben ik daar nu wijzer en meer IK in geworden en blijkt de woede en verdriet naar en om mezelf te zijn, omdat ik niet vanuit IK heb leren leven en door heel veel vallen maar meer opstaan dat mezelf heb moeten leren en in de tussentijd anderen máár ook zeker mezelf beschadigd heb en heb laten beschadigen.
Het lichaam liegt nooit: Klasse. Het leven is over vallen en weer opstaan. We zijn hier om te leren. dank je wel voor het delen, wat een geweldige bijdrage van iemand die naast stoerheid zichzelf durft te laten zien. Lekker transparant zoals het hoort tussen mensen. Heel erg bedankt.
Angéla: héél graag gedaan

Het lichaam liegt nooit: Ja en dat is goed. Blijf alert op signalen van binnenuit zodat je die omarmt. Zo kom je vooruit. Je kunt niet verder groeien dan naar jezelf. Ieder z'n eigen pad betekent dat niet ieder de volledige weg van genezer aflegt. 'Sommigen moeten verder gaan dan anderen', immers. Het is OK om op je eigen zij-pad te zitten, als je maar blijft beseffen hoe de basis is, en daarmee een ander gunt dat die die weg van af-leren en bij-leren wèl loopt. http://earthfather.eu/nl/behandeling

het voor de kiezen krijgen | de werkelijke oorzaak achter tandbederf

We snoepen uit onvrede maar tandbederf ontstaat niet door snoepen maar omdat we "het voor onze kiezen krijgen".

De oorzaak: mentale (oftewel een geestelijke) aanval dus van iemand die ons opzettelijk kwaad doet. Geen fysieke of bacteriële.

Uitleg: snoepen uit onvrede versus "het voor onze kiezen krijgen"

De conclusie is er al. Nu nog de toelichting

De volgorde is deze. Uit onvrede snoepen we en we wijten vervolgens tandbederf aan het snoepen of slecht poetsen.
Liefst aan beide.

Daarmee wordt de eigenlijke oorzaak opzettelijk buiten beschouwing gelaten; de reden van het snoepen - en dat is onvrede. De vraag is van wie. Van het kind, of van een "volwassene" die op dat kind leunt en het uitbuit?

Kinderen die snoepen doen dat niet eens zozeer uit protest of "om maar wat te hebben" - zoals volwassenen dat doen - maar spiegelen daarmee de leefomgeving oftewel houden die de spiegel voor;

kinderen voelen zich beperkt in hun vrijheid en onmachtig om er iets aan te veranderen, uit overheers- en bezitsdrang van de door kerk, adel en staat verkrachte, en tegen zichzelf opgezette ouders, die hun eigen kinderen niet de vrijheid (kunnen) gunnen om te doen of te zijn wat hen nooit toegestaan was, want: "Hoe kun je een ander gunnen wat jou nooit gegund was?" Dit gegeven is essentieel.

Met "snoepen" is tandbederf nog niet verklaard. Dat is echter niet bespreekbaar, want de ouder die het kind (mentaal) belast of teistert, wil dat toch niet weten?

SBS-Z

In een door pijn doorwrochte samenleving, waar op "liegen" straf staat maar op "waarheid spreken" nog veel meer (!), wordt mensen AFGELEERD om te zeggen wat ze op het hart hebben want dat wordt beloond met kwaadheid als voertuig van een negatieve boodschap - en je hebt het altijd fout gedaan. Het systeem van "Straf, Boete, Schuld en Zonde", afgekort SBS-Z; dus regeltjes die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. En nogal gewelddadig, ook.

Negatief wil zeggen "onder nul" dus te kort schietend op elk vlak. Waarheid voorop.
Iets wat negatief is, kan dus nooit waar zijn, eigenlijk.
Er zit bovendien geen vrijheid in want degene die kwaad en negatief (wat is het verschil??) te woord gestaan wordt kan geen kant uit, behalve "meegaan" in de wil van de agressor. Er is niemand in de westerse wereld die dat niet kent. Dit kennen we allemaal. En dat is een groot probleem. Hoe groot?

Daarmee is de vicieuze cirkel ontstaan waar geen mens doorheen durft te breken. Ten eerste omdat men niet durft op te staan tegen autoriteit, uit angst voor de pijn die men met elk woord kan verwachten als straf; ten tweede, omdat niemand nog doorheeft wat er aan de hand is, nadat mensen vanuit hun kindertijd dus van jongs af aan gevoed zijn met de nukken van het systeem zonder ooit erbuiten te kunnen kijken; we hebben geen enkel oriëntatiepunt buiten wat we menen te weten - en alles wat we weten, is wat school ons wijsgemaakt heeft.

Doe jouw eigen onderzoek

Wie het niet gelooft, dient zelf onderzoek te doen maar nooit klakkeloos te verwerpen wat men niet wil aanvaarden.

Dit is een visie, geen mening. Er is gedegen en vooral langdurig onderzoek aan vooraf gegaan waarna ingevingen vanuit de ziel duidelijkheid verschaffen - zoals dat altijd gebeurt, bij iedereen, maar wat we maar al te makkelijk terzijde schuiven als niet ter zake doende.

Vragen?
rj

nb: dat het zover heeft kunnen komen, daarr kunnen we niets aan veranderen. 
Moeten we het zo laten?++

Toegift: nog even over Plato

Even geleend uit de voorgaande blog, dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/droom-over-onze-sabotage-wat-wij-doen.html:

Opstaan wil zeggen volwassen worden door ons te ontwikkelen.

Dat mag niet van de gevestigde orde die ons al eeuwen onderdrukt door ons op te zetten tegen onszelf en elkaar. Verdeel en heers, voor wie het wil zien.

Ik noem dat Verwar en plunder -  omdat dat exact het gedrag is dat ieder laat zien.
En wie het niet wil in-zien noem ik oostindisch blind. En in het land der blinden is één-oog outcast, zoals Plato al stelde 2.400 jaar geleden...++

-

Meerleeslinks:

Plato's heilige huisjes: facebook.com/1108710592571940

Vervolg: verboden vrucht: facebook.com/1232389260204072

Tegenhanger van 'Gaslighting', een vorm van destructief misbruik | https://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/157592-gaslighting-een-vorm-van-destructief-misbruik.html

Parasitair gedrag: pesten en bloedzuigen in de categorie bezitsdrang

Deel 1: Parasitair gedrag: pesten en bloedzuigen

"Ik ben zó boos, ik kan zijn/haar bloed wel drinken!" Wie kent niet deze zegswijze die duidt op een ziedende boosheid? De vraag rijst wat er eerder was; de aanleiding, het voorval of... de boosheid zèlf?

In mijn jonge leven ben ik vaak blootgesteld geweest aan verzengende boosheid van anderen en begreep dat nooit. Wat had ík daarmee te doen? Ik kwam net kijken en kreeg de volle laag. Dat ging er bij mij niet in dus ik bleef zoeken en wijdde mijn leven aan het bestuderen van intermenselijk gedrag.

Zoektocht

De oorsprong van deze naargeestige projectie (een ander mens moedwillig geweld aandoen om er zelf beter van te worden) bleef mij decennia bezighouden en ook tijdens mijn gr-huwelijk kwam ik daar niet uit, maar wel zag ik een terugkerend patroon: als iemand zelf zijn of haar boosheid niet aan wil gaan, moet een ander het bezuren. Zo te zien steken veel v-echtparen in elkaar.

Kortom, wat ik nu deel zijn inzichten van de afgelopen decennia omdat mij dat tot in het oneindige heeft beziggehouden en kan tot dusverre niet anders concluderen dan dat velen hun boosheid niet de baas zijn en dat bij een ander willen neerleggen. Zie daar de "zucht naar de zondebok" en dat leerde mij dat men de eigen lasten niet wenst te dragen. Bij elk ongemak heeft een externe oorzaak het gedaan. Dat komt verduiveld overeen met de kerkelijke formule SBS-Z, oftewel: Schuld, Boete, Straf en Zonde. En dàt vindt zijn oorsprong in dat gevoel onderdrukt, vermoord en verboden is, zodat dergelijke kerkelijke onzin vrij spel kreeg en niet door gezond verstand voortijdig wordt doorzien en geneutraliseerd. In vorige blogs vind je er mijn visie op.

Leeswijzer: In deel 2 van deze blog: "Bezitsdrang uitgediept" ga ik specifiek in op de wil om te bezitten; dat is de categorie waaronder dit valt. Deel 3 kwam een dag later als aanvulling; een inzicht over de "essentie van parasitair gedrag: compenseren." Er kwamen meer aanvullingen bij:
Deel 4: "wie parasiteert mist de vaderlijke omarming" als kernachtige statement om dit fenomeen begrijpelijk te krijgen, aangevuld met Deel 7: "historie van pijn en extreme uitingsvormen", een ingeving die dagen later kwam.
Deel 5: "het grote schimmenspel" kwam als ingeving bij het ontwaken zo bij me op en staat chronologisch er tussen in, aangevuld met Deel 6: "Droom over onze rechtspraak", want rechters zijn eigenlijk priesters, vandaar hun toga.

Bloeddrinken: overtreffende trap van woede

De overtreffende trap van woede is bloed drinken en de vorm is projectie; je straft in feite een ander voor hoe jij je voelt. Knullig gedrag, maar wel gemeen-goed - met de nadruk op gemeen. Want iedereen doet het, dus iedereen doet knullig en dus kinderachtig want er zit geen grootmoedigheid in en ook geen grootzieligheid, alleen kleinzieligheid. Ingekort tot 'zielig gedrag'. Gewoon 'zielig' dus.

Bloeddrinken: psychisch vampirisme

Wat is bloed drinken? In de jaren '80 vond ik er een duidelijk artikel over, getiteld: "Sensitieven, energieën en psychisch vampirisme" van Alexandra Gabrielli en dat legde het wetenschappelijke werk van een psychiater bloot wat mij de ogen deed openen - ik stuur het je graag digitaal toe.

Het gaat over onderzoek van Dr Shafica Karagulla en haar boek "Breakthrough to creativity - your higher sense perception" en daaruit komt het volgende opmerkelijke citaat, dat ik al zovaak aan den lijve heb ondervonden:

"Op een middag kwam Diane bij mij voor een experment. (Diane is een sensitief die niet alleen de conditie van het fysieke lichaam in het energieveld kon waarnemen, maar ook zag zij een emotioneel of gevoelsveld). Ik kreeg bezoek van een patiente die ik vroeger behandeld had en die erop had gestaan mij te zien. Zij was een buitengewoon zelfzuchtige vrouw die eigenlijk helemaal niet zo ziek was. Ze wilde altijd de volle aandacht van iedereen in haar omgeving. Ik ben nogal ongeduldig met mensen die alle aandacht voor zich opeisen en die in werkelijkheid niet ziek zijn. Tenslotte loodste ik de patiente naar de deur, op een vriendelijke en professionele manier. Ik deed alsof ik in een goed humeur was. Daar ik wist dat Diane het emotionele veld kon waarnemen, vroeg ik haar wat ze vond van mijn huidige emotionele toestand. Ze antwoordde met haar karikteristieke directheid: 'Je bent uitgeput en geïrriteerd. De patiente ergerde je heel erg.' Diane vertelde dat ze 'rode stippen zag over mijn gehele emotionele veld, net alsof ik de mazelen had'. Ik moet toegeven dat Diane gelijk had. Ik concludeerde dat het moeilijk was iets voor haar te verbergen."

nb: het hele artikel is hier te vinden: (link volgt als ik het vinden kan - of stuur mij een bericht)

Het herkennen bleef lastig dus kun je zulke theorie pas in de praktijk brengen wanneer je ermee geconfronteerd wordt en dat gebeurt mij zó regelmatig dat het opvallend is.

Zulk zuigend gedrag valt in de categorie 'Bezitsdrang' en houdt in dat iemand geen bezit heeft van zichzelf en 'hèt' dus buiten zichzelf zoekt; levensgeluk bijvoorbeeld (in deel 2 hieronder ga ik er nader op in). Dat geldt voor de meesten van ons eigenlijk en is de definitie van koopkracht: "Ik heb geen bezit van mijzelf maar kan het kopen."

Afreageren van intense boosheid

Helaas blijft het daar niet bij want zuigen of 'levensenergie stelen' van anderen is de meest gebezigde variant waar geen enkele sigaret, chocola, alcohol, drugs of aankoop aan te pas komt om de zinnen te verzetten; zoals pesten niet onschuldig is, is bloedzuigen dat ook niet. Het is de eigen onvrede bekoelen op een ander. Afreageren van intense boosheid dus, zodat het niet uitmaakt wie je daarvoor pakt, als het maar een gewillig slacht-offer is.

Éigenlijk toont dat, hoe we zelf niets mochten en dus ook een ander geen levensplezier gunnen. Pesten is dat in het klein, omdat we dat al doen van jongs af aan, maar is geen klein ding. Het is zuivere bloeddorst en getuigt van parasitair gedrag.

Oplossing of antwoord: "Val mij niet lastig met jouw boosheid"

Dé oplossing ervoor heb ik niet; niet zolang mensen zulk gedrag nog laten zien.

Antwoorden heb ik wel: ik doe niet mee met het 'spelletje' maar benoem -inmiddels loepzuiver- welke intentie ik van iemand opmerk en stel eenvoudig:

"Val mij niet lastig met jouw boosheid."

Ergens een probleem van maken 

Mensen maken vaak een (groot) probleem van een (klein) probleem en laten zo hun boosheid voelen aan een ander met als doel die ander de LASTen te laten dragen.

Door het benoemen van de boosheid èn het doel -beLASTen van de ander- ontzenuw je gelijk de kern. De ander valt je LASTig en door het te benoemen herstel je dat.

Hartstochtelijke zuigers zijn echter creatief en breng je zo niet op andere gedachten, helaas. Door echter een 'nou èn'-houding aan te wenden, kun je buiten schot blijven en jezelf in veiligheid brengen; meer daarover in de blog 'eigenwaarde'. Het vraagt overigens een periode van zeven jaar afleren om dat continu 'vanzelf' te doen.

Oorsprong

Onderschat de oorsprong van deze ellende niet. Wanneer kerk en staat, en zo de macht achter de macht, dergelijk zuigend gedrag in de loop der eeuwen aan haar bevolking oplegt, ontkomt niemand eraan en bezigt ieder het zelf óók. Kinderen klein houden en niet de ruimte èn hun eigen plaats gunnen garandeert het continueren ervan via de volgende generaties en dat is een gruwelijke zaak.

Lees de blog De wonderlijke energie van kinderen, en je begrijpt wat ik bedoel.++

Bron: facebook.com/82987813712185 van 3 februari 2016, 13:03 

Meerleeslinks bij deel 1:

Eigenwaarde: Hoe hou ik mijn Eigen-Waarde – juist in een ontmoeting? | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/03/eigenwaarde.html

De Wonderlijke Energie Van Kinderen | (en wat school met ze doet) - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html

De vlieger en de zwever over vinden als resultaat van zoeken: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-vlieger-en-de-zwever.html 

"Eenmaal in de oase was er overvloed. Waar je ook keek, alles bloeide en droeg vrucht. De oude man vroeg aan de Vlieger waar hij vandaan kwam, het was hem aan te zien dat hij een lange reis achter de rug had."Ik kom van ver, een reis van jaren" en beet in de rijpe vrucht die hij van de oude man kreeg aangereikt. Deze keek vervolgens naar de Zwever en die zei:"Ik weet het niet. Soms denk ik het te weten, maar dat is te vluchtig", waarop de Vlieger glimlachte van herkenning.
"Vertel mij, Zwever, hoe je hier gekomen bent?" vroeg de Vlieger.-"Ik ga waar de wind mij voert. Ik fladder en ben telkens benieuwd waar zij me nu weer heen brengt."De oude man en de Vlieger luisterden aandachtig en knikten, terwijl de Zwever vervolgde:-"Ik blijf altijd maar even, vluchtig, voel me vaak ongemakkelijk om lang te blijven. Ik kom eigenlijk net aangewaaid." Hij wendde zich tot de man met de sterk uitziende vleugels en vroeg:-"En jij dan, Vlieger?"
De Vlieger keek naar de vrucht in zijn hand, als was het bezinning, veegde aandachtig zijn mond en haalde diep adem alvorens te antwoorden: 
"Ik ga recht waar ik heen wil. Ik neem geen omwegen. Ik geniet van de wind en ook al blaast zij me af en toe opzij, dan ervaar ik dat als een streling die ik met een glimlach begroet. Ik kom altijd waar ik zijn moet. Dat wil niet zeggen dat ik altijd weet waar ik uitkomt. Ik volg mijn hart en die dirigeert mij en leidt me naar plaatsen en mensen die ik te ontmoeten heb" en keek daarbij de oude man diep aan, die zijn blik beantwoordde."

Invloed van de kerk
"Zondagse preek over onderhuids laten voelen ipv saamhorigheid kweken": dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/08/zondagse-preek.html 

Verraad, overtreffende trap van discriminatie en tegenovergestelde van saamhorigheid: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/12/kerstgedachte-tijdens-winterzonnewende.html 

Wat is de reden dat mensen achter alles een aanval zien en alles als een probleem zien? facebook.com/828944033881932

Bezitsdrang uitgediept: facebook.com/829064537203215

Auw-ders en hoe hun boosheid landt bij kids | facebook.com/819072904869045

Eerdere blogs over dit onderwerp:
“Parasieten herkennen - bloedzuigers en ander modern vampirisme” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/06/parasieten-herkennen.html

“Verbale agressie hoef je nooit te tolereren | tips om met parasitair gedrag om te gaan” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/09/verbale-agressie-nooit-tolereren.html

--

Deel 2: Bezitsdrang uitgediept

Hoe zit dat nou eigenlijk met bezitsdrang? Drie situaties.

Ik stapte ooit een Ekoplaza binnen samen met een meer dan toffe metgezellige dame, die mij spontaan lekkernijen cadeau wilde doen en achterin de winkel merkte een jonge medewerkster ons op terwijl mijn gezelschap mij liefkozend over mijn borst streek, omdat we na een workshop en jaren van aanvaringen tot inzicht en waardering zijn gekomen en zij louter een gebaar van de meest pure liefde en waardering maakte... en de winkelmedewerkster wendde zich af en toonde gelijk dat ze dat niet leuk vond; ze liet daarbij dus ogenblikkelijk bezitsdrang voelen - kennelijk ben ik haar eigendom. Zonder het te weten overigens.

Ik ontmoette een jaar geleden iemand met wie ik kort enkele waardevolle maanden optrok en ik voel dat ze nu nog steeds elke dag over mijn schouder meekijkt bij alles wat ik doe; alsof ik bezit van haar ben en niemand anders er met mij vandoor mag gaan terwijl we sinds negen maanden geen enkel contact meer hebben en ik toch bij elk bezoek voel alsof zij over een heg staat te kijken om me in de gaten te houden en daarna als een Bridget Jones aanklopt met klimop in dr haar en vegen over dr gezicht.

Het mooiste komt nog. Toen ik 23 was en mijn eerste echte vriendinnetje leerde kennen (tot die tijd kwam het niet verder dan zoenen), voelde het tijdens het vrijen telkens alsof mijn moeder meekeek en ik niet alleen haar goedkeuring nodig had, maar ook aan haar verantwoording verschuldigd was voor alles wat ik met dat meisje deed. Mams belde zelfs toen ik maar niet thuis kwam. Hoe gestoord is dàt? 

Nu ik spiertesten beheers (zo krijg je de ziel-dialoog op gang) kan ik nagaan of zulke 'ideeën' wel kloppen. En wat blijkt? Ik zit er nooit naast. Voelen is weten en de pendel of spiertest brengt de bevestiging als dubbelcheck. Dus kennelijk hebben mijn moeder en àl die andere meiden in deze westerse wereld een ongezonde portie bezitsdrang aan boord die er niet om liegt. Over inbreuk op privacy gesproken.

Bezitsdrang is eenvoudig te verklaren: wie geen bezit heeft van zichzelf, zoekt het daarbuiten. Dus spullen kopen of stelen van anderen. Partners zijn favoriet.

Als ik terugkijk naar de keren dat ik nachtelijk gezelschap naast mij zag, heb ik het gevoel erna geclaimd te zijn; alsof iemand haar vlaggetje op mijn schouder heeft gezet met de tekst "hij is nu van MIJ" of "bezet" op m'n voorhoofd.

Ik begrijp ineens waarom velen na een nachtelijke vrijpartij er tussen uit knijpen om zo'n hachelijke vertoning de volgende ochtend mis te lopen: je loopt gevaar ingelijfd te worden en als je pech hebt krijg je gelijk gedicteerd hoe jij je verder dient te gedragen om mevrouw te plezieren.

Wat mij opvalt: er zit geen vrijheid in maar dwang en agressie. Bezit maakt niet vrij en een ander willen bezitten getuigt van ziek en ongezond gedrag.

Gek genoeg kan ik het niemand niet kwalijk nemen - en die meiden al helemaal niet (het vrouwelijke is verboden en de vrouw onderdrukt, dus wat wil je). Ze weten niet beter. Ze zijn, net als al die jongens hier in dit wilde westen, opgegroeid zonder enige eigenwaarde, zelfvertrouwen en dus zonder bezit van zichzelf. Dan móet je wat. En dat komt op een vreselijke manier tevoorschijn. 

Niemand ontkomt eraan; iedereen kent dit gedrag, ook zij die zeggen dat niet te hebben worden verrast door een familielid dat geen kus wil omdat het niet goed voelt en daarom afhoudt.

Bezitsdrang is één van de duidelijkste tekenen dat mensen kleingehouden worden en dus onderworpen zijn - als heel volk, zelfs. Er zit geen vrijheid in. 

Om vrij te zijn is het nodig weer bezit van onszelf te leren krijgen en zo "jouw eigen partner" te worden.

In de blog "Geen relatie, wel vrijheid" en "Wat wij mensen doen en waarom" lees je meer over hoe vrijblijvendheid de sleutel is tot succesvolle relaties, mits men eerst zijn of haar eigen partner durft te worden.

Bron: facebook.com/829064537203215, 1 februari 2016, 20:05.

Meerleeslinks bij deel 2:

* Eigen partner worden: facebook.com/574028149373523 

* Wat wij mensen doen en waarom | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/07/wat-wij-mensen-doen.html 

* "Geen relatie, wel vrijheid" | hoe we onze eigen partner hebben te zijn dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/03/geen-relatie.html

--

Deel 3: Essentie van parasitair gedrag: compenseren

Parasitair gedrag is om terug te pakken wat ons is aangedaan. Ooit. Het gebeurt stiekem en is een teken van binnenvetters die zich nooit hebben mogen uitspreken van hun eigen leefomgeving.

In stiekem gedrag zit geen openheid, geen waarheid, geen zuiverheid maar getuigt van leugenachtig gedrag - het verstoppen van de drijfveren en intenties - en van bezitsdrang.

"Don't get mad, get even" - zei mijn exgenote vaak en zij parasiteert enorm: ze pakt een willekeurig iemand terug voor wat haar is aangedaan, ooit. De zucht naar de zondebok.

Ons dochtertje toonde mij, dat ze dat zelf ook terugpakt. Tijdens een fietstocht liet ze dat voelen. Ik stopte om het met haar te bespreken zodat ze er overheen kan groeien omdat het indirect, laf en onecht is: het is via de achterdeur en ik leer mijn kinderen de voordeur gebruiken - het uitspreken van gevoel. Dat, wat verboden is in deze samenleving.

Bron: facebook.com/830330777076591 4 februari 2016, 12:30 | 


--

Deel 4: wie parasiteert mist de vaderlijke omarming

Zij die parasiteren missen steun; een mannelijke kwaliteit. Ze missen de vaderlijke omarming in hun leven, en dus tijdens opgroeien. 

Aangezien iedereen hiermee kampt zijn we de rest van ons leven bezig dit te zoeken, corrigeren of...te compenseren. Door bij een ander te halen.


bron: facebook.com/830713477038321, inzicht van 5 februari 2015, 9:24 |


--

Deel 5: het grote schimmenspel

In het grote schimmenspel van duwen en trekken gebruiken we alle trucs die we in huis hebben om energie te kunnen pikken van een ander, om ons op dat moment een stukje beter te kunnen voelen.
Wat begint met bewondering voor de energie of uitstraling van een ander, slaat vroeg of laat ongemerkt en onvermijdelijk om in "een gelegenheid tot woede etaleren", uitbuiten en de ander opzadelen met onze ellende.

Bij mijn huwelijk wist ik dat dit omslagpunt niet lang op zich zou laten wachten na onze trouwdag, om van pais en vree om te slaan naar tumultueus en naargeestig vaarwater - het was alsof er een tijdschakelaar was gaan lopen - en ook mijn meer dan toffe buurman was in het begin spontaan genegen om me met allerhande klusjes te helpen tot hij bij het "break even" punt was gekomen, dat hij kennelijk besloot genoeg voor mij te hebben gedaan en het tijd achtte om ruimte te maken voor zijn boosheid, en zo die genereus bij mij te stallen, kennelijk bij gebrek aan kennis of mogelijkheid om dat zelf te dragen. De opgebouwde goodwill werd geoogst.

Iedereen doet het of is er toe in staat. De lokale ondernemer die mijn overhemden tailleerde voor een veel te hoog bedrag -hij kwam hoger uit dan hij vooraf had aangekondigd- vroeg mij nog eens langs te komen om te praten en deed vervolgens niets anders dan zuigen; via onnozele vragen legde hij een intrige om me heen als een ketting zodat ik niet weg kon komen en zette met zijn broeierige ogen spreekwoordelijk zijn tanden in mij. Door ogenblikkelijk te benoemen wat je merkt, kun je die 'bezwering' soms verbreken, vooral als die ander zelf al vindt dat het contract niet deugt. Maar als hij of zij genoeg voor je heeft gedaan, en dus een solide contract opgebouwd heeft met je, kan de ander de stellige overtuiging hebben dat er nu gezogen en geplunderd mag worden en dien je te rennen voor je leven.

Daar hoeft het geen ondernemer van pensioengerechtigde leeftijd voor te zijn. Een jong meisje van negen stond onherkenbaar ineens voor mijn neus in een winkel om alle aandacht op te eisen en bij mij de lichten uit te doen gaan. Daar is niets schattigs aan. Vanwege haar stemming herkende ik haar of haar intentie niet direct. Het is plunderen en iedereen kan het; velen doen het.

In mijn dagboek schreef ik over de ontmoeting van gisteravond met iemand die een nekhernia had opgelopen:

"Interessant wat er gebeurde. In eerste instantie kreeg ik geen gelijk toen ik inzag wat de reden was van die nekklacht en legde ze mijn opmerking omstandig en opvallend naargeestig terzijde. Er volgden meer momenten die ik als aanval voelde. Niet als aanval op mij specifiek maar op mijn energie.Toen ze meeliep naar de deur had ze mij geïsoleerd voor zichzelf en speelde een opvallend spel van trekken en duwen waarbij ze negatieve opmerkingen over geluiden van mijn gewrichten maakte; alles werd gebruikt om mij en mijn positie te verzwakken. Het was een regelrechte aanval.
Uit pure nieuwsgierigheid liet ik het toe maar het was voelbaar niet OK wat ze deed; het zuigen was begonnen. Gastvrijheid, een bordje eten (of ik nu gegeten had of niet maakte niet uit, ik kreeg en moest dankbaar zijn), een door mij geweigerd kopje thee wat mij al opvallend genoeg niet in dank werd afgenomen, het was allemaal in ruil zodat ik kennelijk geplunderd mocht worden... gewoon, omdat ik er was. Daar hoefde geen contract voor afgesloten te worden, er hoefde niets voor uitgesproken te worden. Plunderen stond kennelijk op mijn voorhoofd toen ik binnenkwam en plunderen gebeurde dan ook - bij vertrek helemaal. Het vriendelijke gezicht dat ik kende van een vorige ontmoeting had intussen plaatsgemaakt voor een heel andere blik; ik keek in een boosaardig en dwingend gezicht dat mij geen enkele ruimte gunde dan te voorzien in wat mijn gastvrouw van mij eiste: "Draag mij shit" dus ik was een acute bron van afleiding voor haar en een potentiële afhankelijkheid of verSLAAFing."

Hier zit geen liefde in. Het komt over als het besluipen en omsingelen van een prooi met woorden en intenties, en de prooi het gevoel geven dat hij geen ontkomen heeft, dan na toestemming en uitgeleide door de vampier zelf, als het leegzuigen succesvol en genoeg is geweest - want dat bepaalt de vampier zelf wel en niet ik.

Het omsingelen lijkt een onuitgesproken en onbespreekbaar contract en eigenlijk is het morele chantage om iemand te laten doen wat die ander wil. Je doet mee uit goed fatsoen, uit vrije wil of uit dwang.
Keuze heb je niet. Dwang dus. En eigenlijk is dat verkrachting want het is geweld zonder toestemming; die wordt niet gevraagd noch gegeven.

Waarheden worden naargeestig als onwaar overtroefd en vernietigd. Mijn ingeving was niet waar want het kwam niet uit. Kort gezegd had ik nooit gelijk, en werd een serie van onderwerpende intenties op mij afgevuurd, voorwaarde om te kunnen plunderen. En zo geschiedde. En ik stond erbij, keek ernaar en zag alles gebeuren.++


Bron: fb.com/831157400327262, 6 februari 2016, 7:13
Toffe reactie aldaar: "dit is alles wat ik nooit kan benoemen. dankje daarvoor!" (Hélène Vinck )


--

Deel 6: Droom over onze rechtspraak 

Wakker met een Droom: parasiteren is wat als priesters verklede magistraten legaal doen. Ze sluiten contract met je door je JA te laten zeggen op jouw naam en verwisselen voor je het weet van rol met je zodat ze ongehinderd en ongegeneerd een greep in jouw kas kunnen doen en jou kunnen uitkleden tot het bot, de eigen advocaat inclusief. Dat gebeurt volstrekt willekeurig en jij, burger, hebt er geen vat op. Dat is inherent aan het systeem en dient dus vermeden, ontlopen, of geridiculiseerd en exposed te worden, omdat het systeem van rechtspraak niet te vertrouwen is wanneer de fundering mist: de intentie om waarheid te laten spreken en recht te laten zegevieren.


Iedereen voelt aan dat het daar allang niet meer om gaat, om waarheid en recht-spreken. Ik wel. Wie dat niet onderschrijft etaleert eigenbelang om met mij een discussie te starten, touwtrekken dus, teneinde precies hetzelfde spelletje te kunnen spelen...

bron: facebook.com/831162256993443, 6 februari 2016, 7:31 |

Meerleeslink: "Agent, ik moet u corrigeren" - wat te doen als een uitvoerende de rol van begunstigde op zich neemt | facebook.com/808656059244063

--

Deel 7: historie van pijn en extreme uitingsvormen 

Stel, dat jij jouw vader nooit kon bereiken.
Dan woonde je in een emotionele woestenij die verdrietig maakt en je onmachtig doet voelen om het te kunnen veranderen, wat je ook probeerde, omdat hij opgegeven had om ooit nog gelukkig te worden.

Verdriet en onmacht kunnen ontwikkelen tot boosheid en ernstige uitingsvormen aannemen, van sabotage tot plunderen aan toe.

Onzichtbaar plunderen bestaat ook en dat heet zuigen, parasiteren of bloed drinken. Zie daar vampiergedrag verklaard.

Het is niet ondenkbaar dat je iemand in jouw omgeving kent die zich bedient van zulke zuigend gedrag. De oorzaak zou dus te traceren kunnen zijn in het gemis van wat we noemen "de vaderlijke omarming".

Oplossen ervan is niet erg gemakkelijk maar vraagt neutrale confrontatie met feiten, doorzettingsvermogen, begrip, tolerantie en heel veel liefde.
Bovendien kun je het nooit voor de ander doen maar altijd alléén voor jezelf; als de ziel je ingevingen geeft kom je er gelijk mee, anders niet, want zodra je ingevingen krijgt is de ander er klaar voor en eerder niet.

Het doel van herhaalde confrontatie is trouwens, dat de ander het verdriet dragelijk leert krijgen, zodat het een neutrale herinnering wordt zonder pijn - zodat die emotionele pijn zich niet telkens manifesteert bij iedere gelegenheid en ons continu 'kinderachtig' doet gedragen.

Mijn exgenote, kleine zusje en een dierbare maken zich schuldig aan zulk gedrag en ik zie wel hoe het loopt wanneer ik ingevingen met ze deel. Ik heb ze al losgeweekt uit hun ziekelijke verschansing en hun ivoren toren gaat er op termijn ook aan - het vraagt tijd en dat kan alleen met liefde.
Zo neem ik mijn verantwoording. Wat de ander ermee doet is mijn zaak niet.

"Je kunt een ander niet veranderen" is een grove misvatting. Iedereen coacht zichzelf dus dienen we uit te spreken wat we van een ander merken of opvangen en daarin leren vertrouwen dat dat altijd goed of raak is en nooit ongevraagd.

Kerk en staat en school hebben ons bij het gevoel weggejaagd en leerden ons in één beweging gelijk ook, dat je een ander niet kunt veranderen en dat je nooit ongevraagd advies mag geven.

Dikke vette larie natuurlijk; ieder mens is hier om te leren en kan wel degelijk veranderen - en vooral met jouw hulp oftewel door een ander te confronteren, mild en neutraal. Vanuit het hart is het altijd liefdevol.

bron: facebook.com/832461390196863 8 februari 2016, 19:08 | 

Naschrift: intense triestheid 

Ik zit nu de begrafenis-cd terug te luisteren (die ik voor mijn vaders begrafenis had samengesteld op basis van zijn wensen, en gefikt voor mijn zus, aangevuld met een paar toepasselijke stukken die zo in mij opkwamen) en bij het tweede of derde stuk besef ik opeens dat al deze muziek intense triestheid uitstraalt; het toont het immense verdriet waar mijn vader nooit over heeft kunnen praten waar die hij zo wel laat voelen. Het was zijn eigen wish-list bij zijn eigen kist.
De boodschap is aangekomen hoor, ouwe.
De muziek stopt, vier nummers dikke ellende aangehoord ;) 
En nu begint: 'People' van Barbra Streisand' - en ik bedenk:

"People... who need people... are (not the luckiest, but) the loneliest people... in the world"

Een half jaar voordat hij in coma het ziekenhuis binnengedragen werd, ging ik spontaan zijn favoriete songs op 't keyboard spelen, zoals Biscaya. Ik voelde zijn verdriet, zijn opgeven en zijn naderende dood. Een maand voor zijn overlijden zat ik rechtop in bed, furieus, en spamde hem vol met sms'jes en emails om hem in zijn levenslust aan te spreken. Het mocht niet baten. Hij had opgegeven.
De laatste maanden heb ik blij en zelfs trots kunnen terugdenken aan mijn vader die weliswaar nooit mijn vader is geweest en waarop ik dus meer dan terecht furieus op ben geweest, maar ik kon hem nu zien als de oprecht leuke man die hij óók was - hij was alleen niet stabiel en sloeg mij dagelijks met zijn shit om de oren en dat no kan. Dàt... hebben jij en ik te transformeren. Op deze pagina merk je hoe dat eruit ziet. Aan jou de keus om mee te doen aan jouw eigen leven... Of niet.

De cd die ik had gemaakt speelt nu "A swingin' safari"... muziek die mijn vader mij vroeger liet horen en die ik nu zelf graag speel en aan mijn kids voorspeel, live - en dan staat de tent op z'n kop.
Dàt... is levenslust ++

bron: facebook.com/832461390196863, 8 februari 2016, 19:08 |

Einde van deze blog in zeven delen. Vergeet niet de pdf met het onderzoek van de psychiater getiteld "Sensitieven, energieën en psychisch vampirisme" bij mij op te vragen via hetlichaamliegtnooit at gmail. 
Tot slot... hoe dan wel?? Plaatje...

Meerleeslink

Taboe doorbreken: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/02/taboe-doorbreken.html

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox

Ken jij mensen die lui zijn en het buiten zichzelf zoeken?

“Zij met een luie levensinstelling zoeken het altijd buiten zich en dus nooit bij zichzelf; wat jij opmerkt kaatsen ze gelijk terug. Ze gebruiken hun talenten niet positief en nemen dus geen enkele verantwoordelijkheid.

Zulke mensen praten ook in termen van “schuld” en verraden zo gelijk in welke mate ze geïndoctrineerd zijn door het Systeem. Dit getuigt van passief gedrag en een “liever lui dan moe”-houding.

Mensen die het wèl bij zichzelf zoeken twijfelen altijd aan zichzelf en zoeken het zo als eerste bij zichzelf. Dat is een bijzonder integere levenshouding. 
Zulke mensen zijn waardevol en dienen we op handen te dragen in plaats van te verguizen wat nu volop gebeurt.

Het zijn de pareltjes in de fruitmand terwijl de rest op het randje van bedorven ligt te wezen. :)

60% is liever lui dan moe en levert passief gedrag. Zij die het boek ‘Vader Aarde’ gelezen hebben weten dit al; het gaat om de 60% liever lui dan moe-zielen. Wonzen die nooit enige ruimte kregen en daardoor slecht menselijk gedrag ontwikkeld hebben, kopiëren in feite dit gedrag.”++ 

bron: facebook.com/740137189429284

Meer: 

“Wat jij voelt zegt iets over jou.”

Dat is zo maar die zin wordt vaak misbruikt. 

Veel te vaak. 

Wie dat zegt neemt vaak zelf geen verantwoordelijkheid.++

bron: facebook.com/740585676051102

Meer: 

Passieve arrogantie | iemand uitlokken, in een situatie loodsen en de ander “de schuld” geven voor wat jij (van de ander) wilt. 

Zoiets als iemand vastbinden, brandstapel aansteken en de lucifers gauw verbergen en stellen dat hij het zelf heeft aangestoken... du-uh. Omgekeerde wereld. 

Hoort zo niet. Zit geen eer in; tis passief gedrag.

We horen verantwoordelijkheid te nemen voor ons eigen gedrag, voor onze tekorten en onze (daaruit voortvloeiende) behoeften. En de gevoelens die ermee gepaard gaan. Dat is positief gebruik van talenten; uitlokken en is negatief gedrag. Zuigen dus.

Iemand anders jouw lasten willen laten dragen dus; jouw pijn, jouw verdriet; jouw verantwoordelijkheid. 

Bron: facebook.com/708535485922788

Wraak. Iedereen zoekt wraak.

Hoe meer ruimte in een relatie, hoe meer gelegenheid voor het voelen van de onvrede die eigenlijk in ons huist. Hoe liever de één is, des te geniepiger en gemener de ander kan doen. Dan krijgt het namelijk de ruimte om er te mogen zijn en komt alle onvrede onherroepelijk tevoorschijn.

Op het ziekelijke af

De moeder van mijn kinderen had er vijf jaar voor nodig om van mij te scheiden. Vijf jaar - net zo lang als we getrouwd waren geweest terwijl je zo iets in een paar uurtjes kunt fixen, toch? Ik zei wel eens: “Je verwart mij met jouw vader” en wist niet half hoe raak ik daarmee zat. 

Verknipte grafiek 

Dat geeft een grafiek die er krankjorem uitziet; hoe beter je bent geweest voor je partner, des te groter de kans dat die ander alle onvrede bij jou komt neerleggen - en het heet: “Omgekeerd evenredig”. Dus je kunt beter een kreng zijn voor anderen en sociaal voor jezelf, omdat in deze maatschappij het niet blijkt te werken om sociaal voor anderen te zijn. De top van het bedrijfsleven graait de kassa weg immers. Lekker integer voorbeeld doet verknipt volgen. Dat doet dus zeer aan je ogen ;-)

Boetedoening tegenover Genoegdoening 

Boetedoening plegen we op ons zelf (tattoo's, piercings, automutilatie) en genoegdoening - wraak dus - op anderen (jou of jouw spulletjes stukmaken). Beide getuigt het van verknipt gedrag en vond z'n oorsprong in onze jeugd waarin we niet gezien, niet gehoord en niet gewaardeerd werden en vervolgens zonder houvast, eigenwaarde of zelfvertrouwen de wereld ingeschopt werden. 

Protest

Al die luidkeels joelende jongelui op straat rond het weekend tonen ons hun PROTEST [dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/10/stil-protest-wat-betekent-het-eigenlijk.html]. Mijn dochtertje van 10 maakt moedwillig spullen stuk (waarom? “gewoon”) en toont zo haar protest [fb.com/681797835263220]. 

Blauwe plekken verwisselen nog steeds niet van eigenaar

Alles wat we doen in negatieve zin is eigenlijk protest. Alleen leggen we het meestal bij de verkeerde neer: bij degene die daar... 
niets mee te maken heeft
niets aan kón doen en
niets aan kán doen. 
Want dat kun je alleen maar zelf. Je kunt wensen dat iemand jouw blauwe plekken voor je draagt maar tot nu toe is dat nog niemand gelukt. 

Law of the garbage truck 

Er zit dus geen enkele logica in dergelijk gedrag; het is zuiver emotioneel gedrag van het gekwetste innerlijke kind. Hoe het heet: de wet van de (overvolle, overal vuilnis morsende) vuilniswagen [onderaan de volgende blog: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/04/hoogbegaafden-hebben-het-moeilijker.html]

Imbeciel emotioneel gedrag

Sociaal gezien dus (emotioneel en) imbeciel gedrag; kleinzielig, in plaats van grootzielig. 
Soms zelfs tot narcistisch aan toe. 
Terwijl we van iemand houden vermoorden we 'm zowat - dat overkwam mij namelijk (bijna). Omdraaien dus [fb.com/685517278224609]. Dat is toch “gestoord” oftewel “weg bij àl ons Gevoel” te noemen? 

Waarom we doen zoals we doen

De laatste blog ging hierover: “Narcisme is als begrip in het leven geroepen voor hou-vast, om te kunnen omgaan met iets wat we niet begrijpen. Er zijn definities van te vinden en die kloppen wel maar gaan totaal voorbij aan het feit dat de ziel “alles doet om de mens waarin zij leeft gelukkig en gezond te zien” en dus signalen afgeeft over misstanden die om correctie (en verbetering van de leefomstandigheden) vragen. Of roepen. Of schreeuwen. Op z'n Hollands: “It's all a cry for love” - waarom zouden we anders de aandacht op ons vestigen?” [dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/05/in-zichten-over-narcisme.html]

Aanbellen en wegrennen

Kortom, we dienen mensen behoorlijk op hun gedrag aan te spreken omdat ze er om vragen; luidkeels zelfs. Ze roepen erom en willen op een portie Gezond Verstand getrakteerd worden terwijl ze de ene na de andere truc uit hun trucendoos toveren - vooral vrouwen zijn expert, mijn moeder en mijn kleine zusje voorop: expert in omdraaien [fb.com/685517278224609]. En (bijna?) iedere vrouw doet hetzelfde als zij. Du-uh.
Werkt aanspreken niet, red dan je vege lijf en ren voor je leven. Ook moeten doen. 

Liever transformeren dan saboteren

Het is intussen 2015 en deze tijd schreeuwt om “naar binnen gaan” en “het bij onszelf te zoeken.” Roep daarom in koor Hello Aquarius en verbeter de levenskwaliteit door af te rekenen met dergelijke onzin. Als ik het kan, kan jij het toch ook zeker?++


Tip: Discussieer mee op facebook Ervaringen en visie uitwisselen "lucht op" 

Schuld en het zwaard van Damocles dat Moeten heet… Kan Dat Anders?

toch nog ... woorden | 

Er gaan geluiden op voor een basisinkomen voor iedereen - Cyprus is ermee begonnen (gewoon-nieuws.nl/2013/08/cyprus-voert-als-eerste-eu-land-basisinkomen-voor-iedereen-in). Het omgekeerde van nu dus, want nu betaalt iedereen Belasting op ALLES en Moeten we van alles. We Moeten werken want we Moeten Huur Betalen – en Verwarming en Licht en Voedsel.

We Moeten op tijd van huis en we Moeten-Moeten-Moeten de hele dag.
We Moeten zóveel dat we geen tijd hebben om bij ons Zelf stil te staan en ons af te vragen waar dat Moeten voor nodig is.
Het Moeten hangt als zwaard van Damocles boven ons hoofd. Elke dag. Soms bewust, maar in ieder geval Onbewust. Hoe erg is dat?

Dat geeft een berg ellende van heb ik jou daar. Mensen die van alles Moeten, hebben Geen Rust. Mensen die van alles Moeten, voelen hun Lichaam niet meer en merken de Signalen niet op tijd op. Of, nog erger, gaan eraan voorbij. Mensen die van alles Moeten, mopperen op anderen. Mensen die van alles Moeten, krijgen zomaar kleine ongelukjes, kleine kwaaltjes, pijntje hier pijntje daar (PHPD), en bij hardnekkig negeren worden dat grotere ongelukjes en grotere kwaaltjes. Tot de Man met de Hamer komt om af te rekenen. En dán hebben we ineens wel tijd om tijd voor ons zelf te nemen. De hele wereld kan namelijk zien dat je iets mankeert als de dokter dat zegt en je opgenomen moet worden. DAN IS HET OK om tijd voor jezelf te nemen.

Dan… is het TE LAAT

We tekenen allerlei nietszeggende petities die niets bewerkstelligen, doneren onze schaarse centjes aan Pandabeertjes en andere “Goede Doelen” -waarvan de topmensen met hun riant salaris ons vierkant uitlachen overigens- en kopen zo ons geweten af. Sussen en doorgaan. Moeten-Moeten-Moeten, als variant op Herman van Veen’s liedje “Opzij-Opzij-Opzij” (youtu.be/0FiuDrfu2D8). 

We leven… om onze Schuld te Voldoen. 

Dat gaat nooit gebeuren. Die Schuld blijft 

We leven in Schuld. Vanaf dat we ontwaken leven we onder het Zwaard van Damocles dat Schuld heet. We leven… om onze Schuld te Voldoen. En dat gaat noooooit gebeuren, die Schuld blijft. Zie je hoe dat als Zwaard van Damocles boven ons pannetje hangt? Hoe kan dat? Wie bedenkt zoiets – op een planeet vol Overvloed?? Hoe kun je monopolie afdwingen over (onze eerste) levensbehoeften - zoals water (Nestlé ambieert dat)? Zijn wij dan helemaal niets méér dan de beesten die we laten fokken op vermeerderingsbedrijven die vroeger Boerderij heetten? Zijn wij ProefDieren?

Mensen, stop eens even. Zijn dit onze goede voornemens?
Hou eens op zeg. De wereld veranderen begint ECHT bij ons Zelf.

Warmte van levensbelang

Voel de warmte van je hart eens – als je al door hebt dat het klopt. Voor jou, en voor jou alleen. Die warmte… is van levensbelang.

Neem bijvoorbeeld Geld. Iedereen weet dat een winnend staatslot niet gelukkig maakt. Toch streven we dat na want Geluk kun je Kopen. Wel… HOU EENS OP. Het gaat niet om Geld. Het gaat niet om Kopen. Dan zoeken we het buiten ons zelf!
Met geld kun je niet kopen wat de belangrijkste dingen zijn omdat die al Gratis zijn. Een welgemeende kus. Een liefdevol gebaar. De glimlach van een kind (doet je beseffen dat je leeft - youtu.be/KO6wmwMHHpg). Een toffe herinnering.

Ik begon de dag vroeg, het was nog donker en maakte een wandeling. En ging schrijven. Mijn zoontje kwam de trap af, ik onderbrak mijn schrijfsels en zat met hem op de bank neer om hem te knuffelen en warmte uit te wisselen. Wezenlijk contact dus. Ik vertelde wat ik schrijf en spontaan beklaagde hij zich over het afscheid nemen, bij school. Een kus en doei.
Hoe moest het dan wel? Nou, zei hij, “een minuut de tijd nemen om werkelijk contact te maken.” Hij vond het al niet eens meer erg, hij is niet anders gewend – al vanaf de crèche… dus vanaf zijn nulde levensjaar. Daar springen toch de tranen van in je ogen???? Wat doen wij klojo’s nu toch collectief allemaal verkeerd? Waar is ons hart gebleven?

Hoe lang staan we dat nog toe?

Wanneer ik kijk naar iedereen die ik tegenkom.. iedereen.. letterlijk ie-der-een.. Dan zie ik: iedereen heeft haast. Niemand heeft rust. Niemand heeft rust. Niemand kent de warmte van haar of zijn hart. Niemand kan werkelijk contact maken. Niemand kan consequent zijn in liefdevol zijn naar een ander. Iedereen zit vol KOU. Dat stralen we uit en we leggen onze onvrede pardoes bij een ander neer.

“We leggen onze onvrede bij een ander neer”

Daarom pleit de Eskimo Angaangaq om het IJS in onze HARTEN te SMELTEN. Het is van levensbelang. Anders redden we het niet, als SOORT, dan sterven we uit.

Wat sterft uit? De kouwe kip. Niet de warm menselijke mens. Die overleeft, omdat ie z’n hart volgt. Da’s warm namelijk.

Angaangaq – MELT THE ICE IN YOUR HEARTS – youtu.be/jeN-y2ZqHhg *)
Angaangaq – one Earth – one Race – youtu.be/a9wyxKjFqUg *) 

Geen mooie laklaag aan de buitenkant. Het hout zelf is aan de beurt

“Love is my message, let it be your message too. Love is my color and my climate. To me, love is the only religion.” ~Osho
“Laat warmte en liefde de religie zijn” ~Het lichaam liegt nooit

Dus er is werk aan de winkel. Van binnen dit keer. Geen mooie laklaag aan de buitenkant; het hout zelf is aan de beurt. Geen maskers meer.
Zie de confronterende notitie hier onder van de Dalai Lama. Een pleidooi voor Wakker Worden, lijkt me. Alan Watts (Alan Watts) wil ons ook al wakker hebben en houdt ons de engelstalige spiegel voor.


Waarom? Omdat ik vlak voor oud en nieuw een zwager verloor. Hij werd 56 jaar. Van ogenschijnlijk gezond naar plotseling herseninfarct. Verlamd. Artsen waren te laat en konden niets doen. De oorzaak: overdosis emotionele kou zodat hij niet ontspannen leefde en zijn immuunsysteem niet goed functioneerde. Van al die stress word je niet oud. Niet vitaal in ieder geval. Hoeveel bewijs heb je nodig? ++ 

Happy End

Geen blog zonder Happy End: Smile (youtu.be/_0m3fRKP9BQ)… een lied van 2-3 minuten met legendarische beelden van Charlie Chaplin.. Of de korte film “Validation – de kracht van Warmte en Compassie” (youtu.be/Cbk980jV7Ao). Zo… kan het ook. En helemaal als je naar deze man luistert:

“Life is easy. Why do we make it so hard?” vertelt Jon Jandai at TEDxDoiSuthep - youtu.be/21j_OCNLuYg
Laten we weer vragen stellen en er tijd voor nemen om elkaar te ontmoeten. Deze man is in staat het voor ons samen te vatten in een kwartiertje.

[Bron - 3.1.2014] 
Eerder gepubliceerd als “dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/03/schuld-en-het-zwaard-van-damocles.html”

Meerleeslink: Wanneer mensen begrijpen wat banken doen, breekt morgen revolutie uit | www.delangemars.nl/?p=4344 en
radartv.nl/standalone-player/aflevering/16-12-2013/geldcreatie/#sites/radarextra/animaties

The paradox of our age