Daarover gaat dit artikel.
Men verwijt elkaar wat men zelf doet
Wat ik continu zie gebeuren is: mensen draaien alles om, als teken van een verziekte wereld. Het getuigt nogal van ziek gedrag immers om de ander te verwijten wat men zelf doet en toch is dat exact wat er continu, in alle geledingen, dus tussen alle mensen onderling, gebeurt.Ik zie het continu gebeuren dus ja, "dan trek jij dat aan" - zo stelt men graag, wellicht om het mij in te wrijven; als toonbeeld van psychologie van de koude grond oftewel afkomstig van het ego. Maar niet voor niets; ik leer ervan. Dus da's een positieve eigenschap. Dat wordt je echter heel handig voorgehouden als negatief ding, als verwijt zelfs - en dat toont gelijk het negatief gebruik van talenten door de mensen hier in dit oh zo beschaafde westen. Door een gebeurtenis of feit continu een negatieve lading te geven. Zo doe je iets of iemand geweld aan. Om te beginnen: jezelf...
Lees hierover meer in het artikel: "Valse vlag. Men verwijt de ander wat men zelf doet" - https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/06/valse-vlag.html
Verdeel & Heers noem ik tegenwoordig "Verwar en Plunder", iets, dat ik mijn ex-vrouw zag doen. Daar om ben ik haar eeuwig dankbaar; zij leerde mij dat in te zien. Niet erg positief gedrag te noemen van haar, noch integer, maar wel iets dat ik te leren had, omdat de wereld niet de fatsoenlijke plek is waar wij die voor houden. Beschaving is ver te zoeken. (Slechts) één op de honderd ontmoetingen is bovengemiddeld fijn en daar moet ik het dan mee doen; dat houdt het dragelijk om hier in dit verschrikkelijk agressieve wilde westen te kunnen overleven. En ja, dat lees jij goed.
Dit is een systeem van SBS-Z oftewel Schuld, Boete, Straf en Zonde en dat zit heel diep. Tot in iedere vezel van ieder mens is het te vinden, oftewel in bijna elke ontmoeting komt het gedrag tevoorschijn waarmee wij feitelijk spiegelen waaraan wij zelf blootgestaan hebben, ten minste gedurende de eerste jaren van ons leven - waarvan de eerste acht jaar heilig zijn, zeker als je nagaat dat het verstand ontwikkelt tussen zes en acht jaar.
Tijdens onze opvoeding, dus, die niets anders dan een jarenlange, structurele, emotionele verkrachting heeft ingehouden, vanuit onze leefomgeving; en zo van het perfecte goddelijke ontwerp, het individu dus, werkelijk niets over liet. Althans, dat schijnt de opzet te zijn geweest. Collectief verraad aan de mensheid, lijkt mij dat.
Het voordeel ervan is, dat we wat te doen hebben. Om dat te herstellen, daar staat een heel leven voor. Het is dus nuttig want het helpt ons tegen het vervelen.
Verveling is trouwens een teken of signaal dat kinderen geven wanneer ze botsen binnen kaders, hen van buitenaf opgelegd en opgedrongen, met dwang zelfs, om chantage en manipulatie niet te vergeten. Kinderen die zich zeggen te vervelen laten hun gijzelnemers zien dat ze geen kant op kunnen en zich niet MOGEN vermaken. Althans, niet op de manier die hen past.
Aha.
Vraag het hen maar. Het klopt. Zij bevestigen het zelf, als je hen de juiste analyse voorzet van hun eigen gedrag, bevestigen ze dat ogenblikkelijk en voelen zich gelijk gehoord. Dan krijg je gelijk nog veel meer uitleg over wat er zoal mis is, op een bloedstollend fraaie en integere manier zelfs, door jou slechts voor te houden wat hen overkwam, zonder dat aan te dikken.
Dat zijn die wonderschone, talentvolle zieltjes die we nieuwetijdskinderen noemen maar die we collectief vermoorden, omdat we geen getuige willen van ons eigen kinderachtige gedrag, zo lang we niet bezig zijn met daar bovenuit te stijgen. De behoefte van verbetering van levenskwaliteit kennen slechts weinigen, zo te zien. Nogal ernstig, dus.
Vervloeking: wie afwijkt, wordt gestraft
Dit dreigt alweer een lange blog te worden. Ik ontkom er niet aan iets van toelichting toe te voegen. Vervloeking is zo'n ding dat mij nu dag en nacht bezig houdt omdat mijn eigen ziel mij erover wil laten leren. Ik heb carte blanche oftewel vrij spel gegeven dus dan krijg ik het in alle hevigheid voor m'n kiezen.
Een voorbeeld... of twee. Achtereenvolgens zag ik een werkomgeving waar men elkaar stiekem tegenwerkte en letterlijk vervloekte, en waar ik eruit ben gezet omdat ik daar iets van zei, uiteraard door precies diegene die zich daar zelf mee bezig hield (met vervloeken, dus) en zich doorzien zag. Ik paste niet in de subcultuur, heet dat. Gehoorzamen en niet klagen, dus. Iets anders is niet toegestaan in de moderne werkplek.
Vervolgens kwam ik in een nieuwe werkomgeving die net zo giftig en toxisch was dat ik dat een wespennest noemde en daar ben ik binnen 2 weken zelf maar opgestapt, uit die slangenkuil. Na vijf werkdagen, om precies te zijn, omdat het tij gekeerd was en ik mij niet meer veilig voelde. Heftig, als je nagaat, dat men niet voor je knokt om jou te behouden voor het bedrijf maar juist gaat zeuren, zaniken, zeiken, zieken en zuigen, hetgeen de juistheid van mijn beslissing ogenblikkelijk bevestigde. Saillant detail was dat ik er solliciteerde op de dag dat ik bij de vorige job eruit gezet was en dat men mij zelfs belde met de boodschap, dat men graag kwaliteit wilde, in plaats van "uit de brand" geholpen wilde worden.
Voorbeeld 3 - toneelgezelschap
Ik heb mij kort geleden aangemeld bij een toneelgezelschap en vorige week was de eerste ontmoeting. Geweldig, ik heb mij heel erg vermaakt. Er stond een kracht in mij op (lees: talent) die ervoor zorgde, dat ik de sterren van de hemel speelde door gewoon te gaan staan en uit te beelden wat in mij op kwam. Het slotstuk ("de bank in het park", om improvisatie te oefenen) noemde men (terecht, meen ik) een staaltje "method acting" omdat ik er zo in op ging, terwijl ik zelf het idee had dat men de grijns op mijn gezicht wel doorhad. Men was er stil van. Geraakt. Maar er was meer. Er was geen uitnodiging om te blijven. Ik schreef hen gisteravond het volgende:
"Lieve mensen, het voelt niet langer goed... ik moet mij terugtrekken.
Ik heb vorige week een wereldtijd gehad en zou dat zo weer doen maar... de angst slaat mij om het hart, letterlijk, en het loopt mij zowat dun door de broek, ook geen goed teken, als ik bedenk dat ik zometeen weer naar de toneelgroep toe zou "moeten"...
Ik schrok ervan! En heb naar mijn lichaam te luisteren. Dat waakt voor mij.
Ik heb vorige week de duisterste kant van toneel laten zien in een stukje stand-up/improvisatie wat, toneeltechnisch, een huzarenstukje te noemen was, maar wat bepaald niet posi ontvangen werd. Eerder als reden om mij als "anders" te bekijken.
Mijn probleem is, dat ik uitblink op creatieve vlakken en dat wordt mij niet in dank afgenomen. Want: wie afwijkt, wordt gestraft. In plaats van dat men dat roemt en koestert, wordt het tot op de sokken af gebrand en... dat voorzie ik ook hier.
Ik durf deze toneelgroep niet met mij, mijn talenten of mijn kwetsbaarheid te vertrouwen. Ik heb geen JA. Ik heb een levensgrote NEE.
Ik schrijf dit terwijl ik de badkamervloer sta te dweilen en dat is op zichzelf een prima idee om dat 's zomers te doen want dan droogt het lekker snel, MAARR dit was een volledig onvrijwillig ding doordat ik een emmer water uit mijn poten liet glippen en de vloer vet nat was. Dus... onverwijld opgedweild. Die Hendrik Haan uit Koog, dat was ik.
Een veeg teken wat mij bevestigt: doe het niet.
Doe
Het
Niet.
Stuk voor stuk vond en vind ik jullie gouden mensen. Maarr de liefde moet echt van twee kanten komen anders riskeer ik geroosterd te worden, liefst ongezien en stiekem, en daar waag ik mij niet meer aan, dus ik ben het liever voor.
Serieus. Dit heb ik reeds tientallen keren, wat zeg ik, honderden keren eerder gezien. Zo gaat het altijd. Al-tijd. A-l-t-i-j-d.
Tip aan deze toneelgroep: leer elkaar EN jezelf te waarderen. Het gaat altijd om individuele transformatie in het belang van het grote geheel.
Ik pas hier niet tussen. Ik steek uit. En daar hou ik niet van. Dan gaat dat wrikken en spuugt men mij uiteindelijk uit, met een drogreden, zonder dat men recht in mijn gezicht durft zeggen hoe het zit, zodat we er van TWEE kanten over zouden kunnen praten en IK mijn inbreng/inzicht/visie, bvb over oorsprong, óók zou kunnen delen.
Dus: helaas. Geen rj vanavond.
Ik wens jullie het beste en dat meen ik.
Lees dit alsjeblieft hardop voor, voor de groep.
Mijn nummer is bekend. Ik hoor graag of ik het mis heb. Maarr... meestal niet.
Hart-elijke groet,
rj"
Ook hier geldt weer: de bevestiging zat hem in de reactie. Hoewel men om (aanwas van) acteurs verlegen zit, met name mannelijke, deed men geen enkele moeite om mij te behouden.
Voorbeeld 4. Website uit de lucht.
 |
| klik op een plaatje om deze te vergroten |
Opeens bleek dat mijn website uit de lucht was. Niks van waar, meldde de provider gelukkig. Men kwam gewoon uit op mijn site via de link hetlichaamliegtnooit.nl. Echter, bij mij lukte dat niet. Mijn computer kwam steevast uit op de oude site die bol stond van de digitale virussen en de malware (sabotagesoftware).
Opeens viel het kwartje. Ik wist bij wie ik het moest zoeken. Heel mijn leven al confronteerde ik spontaan en onbewust precies diegene(n) die ik hebben moest als iets mislukte. En meestal was dat... mijn eigen moeder. Zie daarover (en niet schrikken) dit artikel: "Hart boven hard, liefdevolle woorden van zoon halen moeder uit isolement" - https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2017/10/hart-boven-hard-liefdevolle-woorden-van.html
Dat verwacht je toch niet...?! Dat de mensen die het dichtst bij staan en ons dierbaar zijn ons feitelijk verraden? Dat was nogal een schok voor me. Mijn eigen moeder? Die verdedig je. Natuurlijk! Tegen beter weten in.
-
Aan mijn maat, die afgelopen jaren mijn website met joomla-software beheerd had (zonder de waarschuwing ter harte te nemen om die te updaten om te voorkomen dat die gehackt zou kunnen worden), schreef ik het volgende:
"Kerel, er is iets bijzonders aan de hand;
 |
| klik op een plaatje om deze te vergroten |
|
Ik heb mijn provider gebeld, alles werkt aan hun kant, het zit 'm dus bij mij en dat kan ik verklaren.Mijn vader noemde dat vroeger een kromme volt maar het zit anders.
Deze periode [in mijn leven] kenschetst door een overdosis aan vervloekingen.
Dat lees jij goed. De materie waarin jouw vrouw in 2011 door Olof is bijgeschoold tijdens een workshop. Vervloekingen.
Op dit moment krijg ik die van alle kanten te zien en helaas ook van jouw kant.
Jij stelde tijdens ons telefoongesprek dat jij het wat had laten liggen en dat jij er dus niets voor wilde hebben.
Het zit anders. Er zit een diepere laag onder.
Die van de vervloeking.
Wat nu, als mensen geleerd hebben (door voorbeeld) om elkaar continu tegen te werken?
Ik zie het continu gebeuren, zal ik je zeggen, en da's geen pretje. Het maakt het leven hier in het BESCHAAFDE wilde westen domweg niet te doen.
De vraag is hoe dat te veranderen.
Mission impossible, zolang mensen er onderling nog gewoon mee doorgaan.
Snap je waar ik heen wil?
Ik verwijt jou niets maar merk hardop op, wat ik merk. Ik observeer en deel mijn bevindingen. Meer niet.
Mensen vechten met mij en zijn ronduit agressief.
Dat is ernstig en geen teken van beschaving maar van onderdrukking en kinderachtigheid, anders gezegd: niemand werd ooit volwassen. Hoe verdacht is dat?
Hart-elijke groet,
rj
bijlage: "hetlichaamliegtnooit komt uit bij de oude link van jou maar alleen op mijn pc en ook na cache opschonen""
Voorbeeld 5: mijn laptop stopt ermee na een "blue screen of death"
Yep. Stopte er zomaar mee. Kon niet meer opstarten en heb weken geprobeerd om het ding weer aan de praat te krijgen. Een altaar met wierook mocht niet baten. Prevelementjes uit het Oude Testament of lukrake mantra's... niets deed het. Een pan poffertjes hielp niet en inzepen met de allerbeste bio-chocola op basis van kokosbloesemsuiker vrolijkte de boel wel op maar deed ook niets. Grof geweld dan maar: alles opnieuw installeren en alle plaatjes en filmpjes kwijt. Oftewel een verse start.
Wie dat deed? Mijn ex. Ze had de pest in dat ik weer omgang met mijn kind wilde. Dat mag niet. Logisch. Da's een tiran onwaardig. Vandaar. Mijn hoofd werd licht, ik stootte me en werd onhandig, kreeg het zuur en moest hoesten en zag mijn laptop voor mijn neus uit het niets vastlopen, terwijl ik er niet eens aan zat. Probeer maar eens te pinnen als je haast hebt. Zelfde verhaal. Da's niet normaal maar men - het Volk - noemt het toeval. Zie (deels) daarover mijn artikel: "Boodschap van liefde; bericht aan de moeder van mijn oogappeltje over omgang" - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/08/boodschap-van-liefde.html
"Toe-val"
De meesten van ons wordt geleerd dat je zulke informatie moet negeren. We leren om zoiets af te doen als "toeval". Dat zei de vriend van mijn ex ook (die uit de vorige link naar artikel). Klopt. Het valt je toe. En hard ook. Meestal valt het je toe door juist diegenen die dat ontkennen. Die doen dat zelf. En vaak ook. Vaak continu. De vervloekingen gieren je dus om de oren zodat je geen leven hebt. Klopt ook. Wij mensen leven niet maar overleven.
Verdwenen kennis
Daarover gaat de site verdwenenkennis.nl. Op deze manier houden we dat in stand; de verdwenen kennis wordt van ons weggehouden door sadistisch ingestelden, zoals mijn eigen moeder en mijn ex-vrouw, zodat er nooit iemand volwassen kan worden. Puur sadisme oftewel leedvermaak om een ander uit te lachen over wat zo iemand zelf nooit gegund was, als kind, en dat dus ook die ander niet gunnen kan.
Daarover gaat enerzijds mijn artikel: "Hoe kan ik een ander gunnen wat mij nooit gegund was?" - https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/08/hoe-kan-ik-een-ander-gunnen.html
Anderzijds is er voor de leergierigen onder ons nu een complete website met de tekst: "Verdwenen Kennis sinds de heksenjachten" in het leven geroepen, waarvan ik hier de eerste pagina herhaal:
Verdwenen kennis sinds de heksenjachten
verdwenen kennis sinds de heksenjachten | over verbetering van levenskwaliteit, te beginnen met terugbrengen van verdwenen kennis, van het gevoel en van warmte.
Het verbeteren van levenskwaliteit
Het is voor velen diep treurig wat er gebeurt in de wereld, voor wie het wil zien. Een toenemend aantal mensen ziet in hoe we afglijden, de diepte in. Gek genoeg lijkt het niet te stoppen te zijn. Dan blijft er maar één ding over: ons strak met onszelf bezighouden. Hoe? Door te verbeteren wat er te verbeteren valt. Anders gezegd: het verbeteren van levenskwaliteit is onze prioriteit geworden. Opnieuw: hoe dan? Dat lijkt niemand te weten, zonder in een vicieuze cirkel terecht te komen. Die kennis is kennelijk weg.
Aard van de mondiale verandering
De wereld verandert in razend tempo in de richting van een zorgvuldig voorbereide dictatuur. De Hopi-indianen voorspelden dit wereldwijde vastlopen al. Het afglijden van wat wij ooit beschaving noemden is in volle gang en het volk doet eraan mee. Wat doe je dan? Vechten tégen is nooit zinvol, zeker niet als je een minderheid vertegenwoordigt. Slechts een enkeling is zover. Wat je wel kunt doen is jezelf voorbereiden in kalmte en rust op wat er komen gaat. Zodat die mensen, die over het tumult heen kunnen kijken en nu al overzicht hebben, tijdig klaar zijn om hen op te vangen die te zijner tijd komen aankloppen; klaar zijn, voor als de massa omvalt en dan om zich heen gaat kijken naar wie kan helpen en bijstaan.
Demonstreren impliceert bovendien "goed voordoen"; voordoen van het juiste gedrag, dat past bij de mens, dus volgens onze natuur. Opnieuw: die kennis is kennelijk weg. Dat brengt ons bij verdwenen kennis, sinds de heksenjachten.
Verdwenen kennis sinds de heksenjachten
De website earthfather.eu [deze ligt er helaas tijdelijk uit, zodat wordt verwezen naar verdwenenkennis.webnode.nl/earthfather/] en het boek "Vader aarde en de aardse taal" van Olof Smit herintroduceren kennis die verdwenen is uit onze wereld sinds de heksenjachten. Kennis, die ooit onder ons was maar systematisch eeuwenlang uitgemoord is door kerk en adel.
Kennis, over hoe te leven als mens in plaats van slechts te overleven; hoe gelukkig en gezond te worden en dat te blijven; hoe volwassen te worden; die kennis is volledig weg zodat we maar wat aanscharrelen en aanrommelen zonder ook maar iets te weten over ons leven. Zo strompelen we rond als kleine kinderen die nooit volwassen mochten worden, nooit hun roeping mochten volgen, nooit gelukkig mochten worden en daar chronisch blind voor gemaakt zijn.
Ga maar na. Hoe verdacht is het, dat er voor elk beroep een opleiding is - de architect, de vioolbouwer, de archeoloog, de loodgieter, de botenbouwer - behalve voor het vak van de geboren mensenhelper...?
Zonder kennis over onze potentie en zonder volwaardig contact met onszelf leven wij niet maar overleven wij, als speeltje van mondiale machthebbers oftewel machtswellustigen, die nou niet bepaald het beste met ons voorhebben. Om daar een antwoord op te hebben is het nu van het grootste belang dat deze kennis geherintroduceerd wordt. Bij deze een voorzet.
Stappenplan voor herstel van eeuwenlange scheefgroei
Laat het herintroduceren van kennis en het herstellen van onze banvloek een eerste stap zijn in het verbeteren van levenskwaliteit. Daarover hieronder meer.
Tweede stap is: het gevoel oftewel "het gevoelsverstand" herintroduceren, dat nu verboden, verbannen, verminkt en vermoord is. En ten slotte eruit leren handelen. Dat laatste heet: "natuurlijk handelen". Handelen, volgens de menselijke natuur. Vanuit het hart. Volgens intuïtie. Van-zelf. Daarmee wordt allemaal hetzelfde bedoeld.
Dán verbeter je de wereld, door eerst bij je-zelf te beginnen. Zou dat hetgeen zijn wat Gandhi bedoelde toen hij stelde: "Verander de wereld, begin bij jezelf"?
Een volk dat vervloekt is komt niet tot wasdom en leeft niet
Genoemde website en het boek gaan met name over de wereldwijde vervloeking of banvloek, die de afgelopen eeuwen van generatie op generatie werd doorgegeven en is een van de meest destructieve, meest onderwerpende, meest vreselijke en minst bekende (want meest verhulde) dingen ter wereld; fratsen in het kader van Verdeel en Heers, van "op macht beluste mannetjes", aldus diezelfde auteur die daaraan in 2015 een heel artikel wijdde.
NB: we hebben een heel handboek voor de psychiatrie genaamd DSM-5, met daarin duizenden symptomen van geestesziekten en niemand weet de oorsprong ervan, terwijl het eigenlijk niet zo moeilijk is om in te zien waar die vandaan komen in het licht van de vervloeking. Ook is meer dan 80% van onze ziekten en ziektebeelden afkomstig uit die hoek, dus beslist de moeite van het onderzoeken waard.
Er zijn enkele manieren om deze blokkade van onze talenten te herstellen. Men kan proberen zelf het wiel uit te vinden in de hoop er binnen een mensenleven in te slagen. Dat is mogelijk, zonder gegarandeerd resultaat.
De meest voor de hand liggende manier om de banvloek te doorbreken en zo de beschermer in ere te herstellen, is het boek met het levensverhaal over de zoektocht van Olof Smit lezen, getiteld: "Vader aarde en de aardse taal". Zie daarover de website, earthfather.eu/nl/boek; daar is het boek te bestellen en op de site wordt dat uitgebreid uitgelegd. Het boek blijkt voor velen een waardevol naslagwerk te zijn; sommigen zien het als een soort bijbel voor spirituelen, voor geïnspireerde zielen, dus.
Er is nog een snellere manier om van de banvloek af te komen. Dat is via een tussenpersoon.
Lees verder op de volgende pagina's, over de behandeling van de banvloek door een tussenpersoon. Ook zijn er artikelen met meer informatie, onder blogs (web-logs)
Zo. Dat was het even.
Vragen?
Vragen. Hmmm. Niemand stelt vragen. Ooit.
In geweldloze communicatie zijn er vier stappen om tot geweldloze dialoog te komen;
1. deel jouw observatie: "wat zie ik?"
2. deel jouw gevoel: "wat voel ik?"
3. deel jouw behoefte: "wat wil ik?"
4. zoek de dialoog: "hoe is dat voor jou?"
Wat ik zie heb ik hierboven geschreven.
Wat ik voel, toont het plaatje hiernaast; het is verschrikkelijk en doet mij letterlijk huilen.
Wat ik wil, is een menselijk collectief op aarde; om te beginnen zou het mijn wens zijn dat mensen elkaar weer aanhoren in plaats van bevechten, om zo te horen wat er te zeggen is. 
