Posts tonen met het label zelf-verantwoordelijk. zelfverantwoordelijk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zelf-verantwoordelijk. zelfverantwoordelijk. Alle posts tonen

zaterdag 8 november 2014

Uitsterven: wat gaat eerder, de mens of zijn geld?

toch nog 1000 woorden |
Schreef ooit hoe geld als zwaard van Damocles boven ons hangt en ons vrije leven bedreigt *). En ons zelfs met uitsterven bedreigt. Ooit van huisuitzettingen gehoord? Het omgekeerde van “alles is te koop”; voor geld word je van alles beroofd. Geld is méér waard dan spullen, méér waard dan gemoedsrust. 

Remember remember the fifth of November


Er was op vijf november een mondiale Million Mask March georganiseerd *) waarbij in honderden steden mensen gewapend met “V for Vendetta”-masker en een flinke portie ongenoegen protesteerden tegen de corporatieve graaicultuur die een steeds grotere kloof slaat tussen rijk en arm.
Rijk voelt zich verheven boven de rest. Zo was het al toen kerk en adel de heksenjachten op ons loslieten gevolgd door slavernij - en in wezen zijn geen van beide ooit veranderd. Er heeft alleen een verschuiving plaatsgevonden. 

Nu worden jij en ik met huisuitzetting bedreigd. Jij en ik worden gegijzeld met goed gedrag*). Ga maar na. Waaraan moet jij voldoen om dat te voorkomen??

Precies. Het is onontkoombaar. De greep is er en vernauwt zich. Jij en ik zitten klem tot we het door krijgen; een economie gebaseerd op geld is nep want “virtueel” en valt uiteen, vroeger of later.

Geen samenhang, geen samen leven... alléén een gezamenlijk lijden. Wat we nota bene zelf toelaten. Omdat de onderworpen en ondergeschikte mens zich dat aan laat doen en niet voor zichzelf opkomt.

Pas als het te laat is, de boel vastloopt en mensen collectief kwaad worden - dán pas kun je ze bereiken. Die liever-lui-dan-moe-zieltjes zijn niet bereid eerder op hun gezond verstand over te schakelen. Nou ja, ook geen probleem. “Wie niet horen wil moet maar voelen” - tijd zal het je leren hoe de rentabiliteit van zo'n denkfout zich uitbetaalt.


De vraag die overblijft is... “Wat is eerder uitgestorven; de mens of zijn geld?”

Er is gek genoeg nóg een vraag die zich opwerpt:

“Is er hoop?”

Gek genoeg... ja. Altijd

Een passender woord voor “Hoop” is Vertrouwen. Wie dicht bij z'n hart leeft trekt zich niets aan van die onzin om zich heen en gaat z'n eigen gang. God, Maker van alles, heeft ons te steunen - de mensen hebben te leren en we zijn hard op weg om uiteindelijk naar dat hart terug te keren - een reis van zeven jaar langs emotionele bergen en dalen en ravijnen en oude pijn en daarbij het herbeleven bij langzaam losrukken van emotionele pleisters aan de binnenkant van je lijf. Voor iedereen te doen. Maar iedereen stelt het nog even uit. Zolang er nog geld is, mogen we het nog even buiten onszelf zoeken.

Totdat ieder mens de conclusie trekt:
“Het enige reële... is Gevoel”. Da's tastbaarder dan al het geld op de hele wereld
Totdat ieder mens de conclusie trekt: “Het enige reële... is Gevoel”. Da's tastbaarder dan al het geld op de hele wereld

Want dat is onze nooduitgang; het gevoel volgen. De reis naar binnen stelt iedereen uit tot het niet anders kan maar is het enige logische wat er is. Het geeft hou-vast boven hou-ding en doet je staan op eigen benen in plaats van leunen op een ander; brengt zelf-verantwoording en dus opluchting want het voorkomt dat we ons nog langer met niet-relevante raken bezig blijven houden. Zoals tv. Zoals een vol hoofd vol met non-info. Zoals met ondergeschikt voedsel voor ondergeschikte mensen. Zoals Schadelijke Scholing *). Zoals gehoorzamen aan een systeem dat schreeuwt om rebellie van de zichzelf respecterende mens

We komen er van-zelf achter hoe ver of dichtbij dat hart nu eigenlijk onder onze kin verwijderd is...


Er komt een zin in mij op en ik spreek 'm hardop uit: 
“Help mij alsjeblieft...ik weet niet hoe ik dit moet doen...”

Ogenblikkelijk wordt dit beantwoord met een rustig:
“...dat is jouw zaak ook niet...”

Zorgen over morgen is niet jouw zaak maar buiten jouw verantwoordelijkheidsgebied. Breek je pensioen open en leef ervan. Morgen bestaat niet. Gister ook niet. Alléén nu. Morgen zie je wel wéér.

Da's wak hoor. En zie in niet-westerse samenlevingen waar nog tijd is om hart-elijk met elkaar om te gaan. Daar heb ik een anekdote over.

Moet nu denken aan de spreuk van opa en mijn eerste blog in het dagboek: “Wees in geen ding bezorgd.” *)

Toegift: Anekdote


Voor mijn scriptie interviewde ik in 2006 een man die elk jaar een half jaar in Brazilië woont. Men leeft daar anders. Eten om 20:00 uur? “JIJ bent toch zo tevreden over de hoge leefstandaard dáár in het moderne westen? Neem die stress dan niet mee hierheen.” Da's wat ze hem leerden. Hij gaf een vrouw 7 real voor het strijken van zijn overhemden en trof die vrouw nadien aan op een terras achter een grote bier. Ze vroeg nóg een real erbij om nog een bier te kunnen bestellen. “Maar... dan heb je morgen niets”, stamelde hij. “Ah”, lachte die vrouw zijn bezwaren weg... “Dat is MORGEN.”
 
Ik ken veel mensen, veel ondernemers. Ik (her)ken alle wonzen en spreek ze vaak. De behoefte daarin is altijd in mij geweest, gevoelsmatig, waarschijnlijk om anderen bij te staan want ieder straalt uit hulpbehoevend te zijn en dat doe ik al decennia.
Mijn vriend Ban mopperde gister over één euro verschil waarover zijn klant reclameerde. Wanneer ze weg is legt hij mij dat voor. Nu merk ik opeens: het gaat om HEM; híj heeft moeite met die ene euro verschil. Híj heeft geld-lust. Híj is gierig. Erger: hij leeft voor geld! Hoe arm kan je bestaan zijn... ik ga het hem straks zeggen. Da's mijn taak. Hart op de tong. Wordt weer lachen.

Ik noemde hem “vriend” maar niemand is te vertrouwen zolang die nog niet bij zichzelf is. Ga zelf maar na. Wanneer kun je iemand vertrouwen... Ik ga vriendschappelijk met hèm om. Maar omgekeerd...?
Mensen laten mij dolgraag zakken. Iedereen. En dat geeft niet, ik leer ervan. Daarom denk ik dat ik geen vrienden heb. En sterker nog... jij ook niet.

 
Zo.
Ik had nog 200 tekens over op m'n smartfoon. Hup. 'n Blog van 5000 tekens weer. Opgepakt van het collectief. Werd ermee wakker.

Kijk nou - de zón schijnt! Waah! We zijn gered! Kijk dan wat mooi! Gauw buiten en 'm begroeten :) :) :)

Meerleeslinks:

Gelezen? Laat merken dan! Geef even een reactie of een like. Hier, of op facebook  
[leestip: Verhelderende uiteeenzetting op facebook]
Gepost door op Geen opmerkingen:
Labels: , , ,

maandag 3 november 2014

Je-zelf zijn

Deel één: 476 woorden. Totaal: 940 |
Jezelf zijn. Niemand weet hoe. Niemand leert het. Liever niet want dan hebbi niks meer nodig buiten jezelf, dat komt ons koopgedrag niet ten goede.
 
Vrijdag postte ik een foto van de nieuwe Sam-thing foon. ALPHA. Moge. Nog erger: een zuiver en onschuldig en vooral onwetend ogend meisje erbij in krokante verpakking en hoppa, het hele volk rent naar de winkel. Verleiding. Afleiding door verleiding dus. Schande.
Nog erger. Dat staan we toe. Nog erger. We vinden dat normaal
“Wie niet bij zichzelf is, kan het wel kópen”
Buiten onszelf zoeken dus
Levensgeluk. Wat in onszelf zit. Als je geen bezit van jezelf hebt, moet je wel buiten jezelf gaan zoeken
Wie zoiets doet is niet bij zichzelf en dat is kwalijk. Geldt voor de reclamemakers en voor de kopertjes.
Amerikaanse meisjes zag ik ooit hun tieneridool ontmoeten, ene Selena. Gillen! Uitzinnig gillen! Dat was live bij iemand als Oprah; Texas Cuties of zo heetten die grietjes. Gillen! Totaal buiten zichzelf. Niet normaal. Waar blijft iemand zelf dan??
“Waar blijf je zelf dan als je een ander aanbidt?
Dat -die houding- maakt hen ondergeschikt ten opzichte van een ander en dat is nooit de waarheid. De waarheid leeft in ons allemaal, dus niemand is meer dan een ander, alleen hebben de meeste mensen een lading emo ellende en andere poep op hun schouders zodat hun innerlijke waarheid zwaar vertroebeld is en er niet meer uit kan komen

Met zo'n filter kan de waarheid niet voor de dag komen. Ik zie het continu, voor mijn neus gebeuren. Mensen zijn regeltjes gewend en functioneren automatisch. Ze hebben afgeleerd om zelf-verantwoordelijk in het leven te staan. Dus gaan ze naar de dokter als het misgaat. En die weet niets want die zegt niet “ga maar naar de geitenwollen sokken figuren.” 

Één arts zei dat trouwens wèl. Mijn huisarts in de jaren '90 was een topper, die stuurde me het alternatieve circuit in. “Ga maar zoeken.” Dan weet je nog niets, maar daar heb je een leven lang de tijd voor, net zoals je een leven lang je verstand leerde gebruiken boven 't gevoel en dat nu weer mag afleren. Toe maar. Tis veilig. Veiliger dan in die afhankelijkheid van anderen te blijven zitten en zelfs niets te kunnen beslissen.

 Iemand schreef: “Ga jij nou een beetje mijn foon afkraken...?” Voor de volledigheid: ik heb ook een foon. De mijne is niet te kraken. Met de mijne kan ik, zwemmen, douchen, voetballen en in het zand spelen. Een niet-zo-smartfoon; een old-school Nokia - mét internet.

Niets mis met een foon. Wel met hoe ons koopgedrag is. “Wie niet bij zichzelf is, kan het wel kópen.” Buiten onszelf zoeken dus. Levensgeluk. Wat al in onszelf zit. Als je geen bezit van jezelf hebt, moet je wel buiten jezelf gaan zoeken.++

Meer: hoogbegaafden hebben het moeilijker dan anderen

Deel twee. De verdieping.


Kijk om je heen en merk op dat niemand geleerd heeft wat normaal menselijk gedrag is. Niet van je ouders want die hebben dat zelf al niet geleerd. Kijk maar naar hoe ouwelui zich gedragen. Praten omstandig en hebben moeite om to-the-point te komen, noemen eerst een aantal niet ter zake feiten voor ze eindelijk zeggen waar het om gaat. Als dat al gebeurt. Spreken zich niet of nooit uit over hun gevoel dus je tast in het duister bij hen. En ze zuigen erop los omdat ze zelf niet opgroeiden in eigenwaarde en zelfvertrouwen dus komen het graag bij een ander halen; de wang van een klein kind aanraken is géén onschuldig gebaar - het is geen liefkozing al moet het wel zo overkomen. De bedoeling is stiekem anders. Opvallend en knullig gedrag dus.

Ook niet van school. Welke dan ook. Waarom zijn daar geen opleidingen voor? Waarom voorzien de hoog-aangeschreven opleidingen er niet in? Waarom zijn mensen die afgestudeerd zijn aan de universiteit nog steeds onwennige onzekere nitwits als het gaat om normaal menselijk gedrag? Geen enkele schoolverlater is een op zichzelf staand instituut oftewel iemand die op eigen benen kan staan. Een potje koken is nog wat anders dan stabiel in het leven staan met houvast aan jezelf.  
“Waarom zijn mensen die afgestudeerd zijn aan de universiteit nog steeds onwennige onzekere nitwits als het gaat om normaal menselijk gedrag?  
Ik zeg je recht in je toet: dat komt niet voor in Nederland. In het moderne Westen zelfs niet.

Niemand leert dat. Grootzielig gedrag is verbannen en kleinzielig gedrag regeert.  

Hoe moet je dat dan tot je nemen als niemand dat weet en geen enkel instituut daarin voorziet? Hoe VERDACHT is dat eigenlijk?

Het is daarom dat we reikhalzend zaten te wachten tot het 2012 werd.
Het is daarom dat we zo blij waren dat dat boekie van Olof Smit er eindelijk was om ons het overzicht te gunnen en de samenhang tussen alle puzzelstukjes die je vanzelf al weet van binnen maar nog niet wist wat je ermee kon.

Het corrigeren van dergelijke scheefgroei is begonnen en maakt deze tijd bijzonder. Het tijdperk van Grote Veranderingen en dat is oh-zo welkom. Stel dat je honderd of tweehonderd of zelfs vijfhonderd jaar geleden leefde, al die shit en denkfouten om je heen zag en er geen kant mee op kon... Niet aan denken, toch?

Nu is dan eindelijk dat moment gekomen waar heel de mensheid op heeft zitten wachten. De Nieuwe Dag. Aquarius. Het tijdperk van Grote Veranderingen. Van verkilling naar Samen-Leven. De reis van hoofd naar hart, de innerlijke reis naar zonniger oorden, waar de palmbomen in je hart groeien.

Even alles rechtzetten.
Dat begint met waarheid zeggen.
Om te beginnen tegen jezelf

Bron: Ingeving van 31 oktober 2014 op facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/620104228099248


Toegift: Luister even naar Sir Ken Robinson (10 minuten). Volledige lezing: youtube.com/watch?v=mCbdS4hSa0s
Gepost door op Geen opmerkingen:
Labels: , , , ,
Abonneren op: Posts (Atom)