De functie van roddelen, pesten, klagen en klikken en waarom Burgernet zo'n succes is

Vanmorgen lag mijn facebookaccount eruit dat ik heb om mijn pagina te beheren. Ik moest mij eerst identificeren ahv een code via mijn gsm voordat ik er weer in mocht. Ik stond voor een gesloten deur; domweg buitengesloten. Mensen die mij wilden benaderen lazen: “Dit bericht is niet meer beschikbaar omdat we hebben vastgesteld dat dit aanstootgevend was of is gemarkeerd als spam.” 

Droom  

Ik droomde en werd met een nare smaak in mijn bek wakker. Ik had met één of ander spel meegespeeld, was eruit gestapt van verveling en zag dat mijn vergaarde puntensaldo, achter mijn rug om, zomaar aanzienlijk verlaagd was... De boodschap was deze: hoe mensen zich voelen heeft weliswaar niets met mij te maken maar kostte mij wel mijn punten! Afreageren dus.

Krenken: wraak zoeken 

We zijn allemaal krengen: erop uit om een ander te krenken. Daar schreef ik drie korte blogs over, getiteld “Wraak”:
Wraak 1: “Iedereen zoekt wraak. Hoe meer ruimte in een relatie, hoe meer gelegenheid voor het voelen van de onvrede die eigenlijk in ons huist.” | facebook.com/715187661924237 (ook in “Dagboek”)

Wraak 2: “Wraak is: geen verantwoordelijkheid nemen” | facebook.com/716415548468115:

Wraak is geen verantwoordelijkheid nemen. Wraak is lafhartig gedrag. Wraak is iemand anders laten boeten voor hoe jij je voelt. Wraak nemen is dom en onvolwassen gedrag...en iedereen doet het.

Wraak 3: “Omdenken: van kleinzielig naar grootzielig | Je exgenote op klein gedrag attenderen en aangeven wat voor verbetering vatbaar is.” Een levend voorbeeld dus | fb.com/716934775082859

Niet gezien en niet gehoord 

Waarom? Omdat we in onze eigen jeugd niet gezien, niet gehoord en niet gewaardeerd werden en nu zó boos zijn dat we met plezier een ander hun plezier misgunnen.
Sterker nog... het is voor velen zo dat we continu anderen de hersens willen inslaan, vermoorden dus - en daarom elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Onze onvrede afreageren dus. 

Nationaal klikken 

Daarom is die burgerKLIKlijn met de lok-naam “Burgernet” zo'n succes want een ander “aangeven” is genoegdoening zoeken voor een verrotte jeugd waar we nu nog boos over zijn of tenminste onvrede over voelen. En daarom gaan we met “hangjongeren” niet in gesprek – dus géén welwillende dialoog – maar sturen we er liever politie op af; lekker veilig. Zo nemen we nóg meer afstand - terwijl (onze!) jonge mensen NIETS ANDERS WILLEN dan contact en gehoord worden; het is een vorm van protest wat ze laten zien en dus aandacht trekken: ze willen gezien en gehoord worden – en dat gebeurt nu niet...

Stiekem gedoe

Dus als je een account neemt met een verzonnen naam (Per Soon bijvoorbeeld) en iemand krijgt 't op z'n heupen omdat jij wèl goed in je vel steekt, dan gaan we jou aanpakken: 
* uit de weggeefgroep zetten
* klagen oftewel rapporteren bij facebook zodat je jouw identiteit moet kenbaar maken voor je verder kunt
* stellen dat jij stiekem doet terwijl die ander die jou beschuldigt zelf stiekem gedrag laat zien… 

JIJ moet boeten voor hoe ik mij voel

Dit zie ik mijn hele leven al gebeuren... En dan presteren mensen ook nog om te stellen dat het aan jou ligt en niet aan hen. 
Het is net als aangifte bij de pliessie of iemand voor de rechter slepen: JIJ moet boeten voor hoe ik mij voel. Zo doen we dat anno 2015. Duuh. Zeg mij: wat is daar volwassen aan? 
Tis zó kinderachtig. Zo inténs kinderachtig. 

Nu heb je ten minste wat te doen

Lieve mensen, het gaat niet om afreageren of om wraak. Het gaat erom dat we die schade in onze jeugd niet voor niets opliepen; dan hebben we nu iig wat te doen! We zouden ons anders vervelen! En het gaat erom, dat we leren om te gaan met ons verdriet. “Iedereen heeft verdriet. Ik ook, jij ook; wij allemaal. De vraag is dus: hoe ga je er mee om? Leer het dragen!” 

Beter dan bij een ander neerleggen, toch? Dat stadium is zó achterhaald en zó “vorige eeuw”... 

Wie weet wat gevoel is? Wie heeft zelf gevoel? Wat IS gevoel? Hoe werkt gevoel?

Presentatie van 15 minuten op basisschool, in groep 8; 11 en 12 jarigen laten kennismaken met dat wat stelselmatig uitgeroeid lijkt te worden. Onder andere op school.

GEVOEL

Wie weet wat gevoel is? Wie heeft zelf gevoel? Wat IS gevoel? Hoe werkt gevoel?

REACTIE 

Als ik iemand aanraak, wat gebeurt er dan? Kijk goed. Let op de reactie als ik iets doe bij twee mensen op twee manieren. Terwijl ik dat doe, spreek ik Jibberish; de taal die niemand snapt maar iedereen begrijpt, want je voelt de bedoeling namelijk. Degene die ik aanraak: ga geen gekke bekken trekken, maar blijf bij je gevoel. En jullie allemaal: Doe mee! Leef je in. Ga “invoelen”. Wat is de boodschap?

VERLEGEN | LEEG | PESTEN 

Wie is er verlegen? Hoe komt dat? Ben je zo geboren? Wie is er nog meer verlegen en durft niet hier vooraan te staan, naast mij? Hoe komt dat?
Is dat omdat… ben je bang voor commentaar, kritiek, op- en aanmerkingen?
We controleren toch continu of iemand wel voldoet aan “wat er van ons verwacht wordt”?
Dat komt toch door onze “doe nu maar wat ik zeg”-opvoeding?
En wat doen we als iemand afwijkt en niet voldoet aan de norm/hetzelfde is als de rest?
Dan klikken we toch bij de juf? Of… soms pesten we zo iemand. Wij zijn dus allemaal pestkoppen, zolang we opkomen voor de regels die we geleerd hebben. De regels die niet van ons zijn, waar we niet achter staan maar die ons door de neus geboord zijn. DIE regels. Toch?

Is dat jullie fout? Dat komt door het systeem waarin je bent opgegroeid.

WAT HEB JE NODIG? 

Waarom komt niemand om het idee om naast iemand te gaan staan en te vragen: “Wat heb je nodig?” Heb jij ooit die vraag gehad? Wat doet het met je als je die vraag hoort??

Wat zou jij kunnen doen voor iemand die het moeilijk heeft?

WARMTE en KOU

Warmte en kou - de “hand op de schouder”: Kijk eens waar mijn hand nu zit? Wat zegt die hand? “Alles is goed. Er is niets aan de hand. Jij bent goed zoals je bent.”

Kan ik mijn kind nu een kus geven waar iedereen bij is? Nee hè? Niemand wil dat want iedereen kijkt.
Is het soms raar om iemand aan te raken of zelfs een kus te geven? Waarom schamen we ons daarvoor?

Het is zacht. En warm. En dat mag niet. Waarom moet alles hard en kou zijn?

Waarom krijgen we van onze opvoeding het idee, dat “lief zijn” niet mag? Waarom mag het gevoel er niet zijn?

HET VERSCHIL TUSSEN GOED EN FOUT 

Wat ik heb ontdekt is: er is geen verschil tussen goed of fout want goed of fout bestaan helemaal niet. Die zijn uitgevonden door de mens om ons te kunnen onderwerpen en ons kunstjes te laten doen zoals vrijwillig belasting betalen zonder verzet.

Wat dan wel? We zijn hier om te léren. Het gaat niet om continu corrigeren. Het gaat om de ruimte krijgen om zelf te ontdekken wat je allemaal kunt in deze wereld. Toch?
“Wie niet in staat is om fouten te maken, is tot niets in staat” zag ik op een muurtegeltje staan. Klopt dat?

LUISTER NAAR JE GEVOEL

Gevoel heeft een functie. Het wil, dat het gevoeld wordt. Het wil, dat er naar geluisterd wordt. Gevoel wil dus, dat we de tijd en de ruimte nemen om het gevoel er te laten zijn.

PROTEST - “de enige manier om gevoel te uiten”

Wat doen we als we geen ruimte krijgen om onszelf te zijn? Idee?
Wie maakt er wel eens wat stuk? Wie kent iemand met een tattoo? Wie heeft wel eens jongelui gezien op straat die herrie maken? Wie weet wat hangjongeren zijn?
“Waarom moest dat stuk?” –‘Gewoon…’

Dat… is protest. We kunnen niet zeggen wat we denken maar laten het wel weten.
Toen ik 10 was liep ik stampend met leeftijdgenoten naar huis en scandeerde: “Wij protesteren, tegen ouwe heren!” Wat zègt dat eigenlijk? Dat zegt: “Er klopt iets niet: “jullie” doen iets wat ingaat tegen mijn gevoel.” Klopt dat? Wie kan dit volgen? Wie niet? Wat voel jij dan?

ENERGIE

Alles wat we willen, of nodig hebben, is voelbaar voor een ander.
Bij alle mensen (ook kinderen) voel je wat die wil of wat die nodig heeft. Toch?

HPV VACCIN

Meisjes van 12 krijgen een injectie. Die laat je vrijwillig in je lichaam spuiten. Voelt dat goed?
Het gaat àlle natuurlijke barrières van je lichaam voorbij en komt zo in je bloed. Is dat wel goed?
Voel. Iedereen snapt dat je er méér van moet weten voordat je zoiets belangrijks zomaar doet.
Doe je eigen onderzoek. Je zult merken dat er geen goeie reden is om zo’n vaccin te gebruiken en dat het nooit goed getest is – dat kan namelijk helemaal niet – dus dat jij nu het proefkonijn bent.
Èn je zult merken: het is gif want er zitten schadelijke chemische giftige stoffen in en zware metalen zoals kwik – dat tast je hersenen aan. Dat zit in alle vaccins tegenwoordig en kwik hoort niet in het menselijk lichaam. En je zult merken dat vaccins meer ziektes verspreiden dan bestrijden. Dus…?

CONCLUSIE

GEVOEL brengt je de boodschap van jouw ziel. Die leeft bij jouw hart. Die zegt ons dingen. Die waarschuwt ons voor gevaar. Daarom gaan wilde dieren rennen bij een bosbrand, zo overleven ze dat. Wij mensen zijn weg van ons gevoel. Toen een tsunami kwam in 2005, spoelden allemaal mensen weg. Ze gingen dood omdat ze niet naar hun gevoel konden luisteren. Niemand weet meer wat dat is en hoe dat moet.

Hou jouw gevoel heel. Dan blijf je jezelf. Want zelf… is ziel. En ziel… is gevoels-verstand. Nog één ding: gebruik je talent positief. Help elkaar. We zijn hier om te spelen en lol te maken en elkaar te helpen.++

Meerleeslinks

De wonderlijke energie van kinderen

Hoe eenvoudig zelf-leren is en hoe "School" onze nieuwsgierigheid vermoordt

[bron op facebook]

link naar het “praatje” van 15 minuten op de basisschool: - soundcloud.com/dagboekvaneenvreemdeling/hoe-werkt-gevoel

Update 7 december 2017 |

Deze link kreeg ik via via: regenboogtraining.nl en werd als volgt begeleid:
"Deze training hebben ze bij mijn dochter op school gegeven. 
Ik was er van onder de indruk. Misschien is t iets voor jou om te geven of inspireert het."

Op de site lees ik deze tekst:

We zijn te vertrouwen.
We helpen elkaar.
We lachen elkaar niet uit
We doen niet zielig
Niemand speelt de baas

Ze continueert: "Ik was onder de indruk dat er dit soort externe bedrijven/ initiatieven worden ingezet op school om zowel kinderen, leraren en ouders deze training te geven."

Inderdaad... dit mag de wereld in.

Meerleeslink: