maandag 23 oktober 2017

Nog even over WAARHEID.

Nog even over WAARHEID.


Waarheid DOET iets met je; het verandert jouw binnenwerk en tovert een innerlijke glimlach in je die doorstraalt in je hele gemoed.
Dat doet de ziel. Het gevoel, dus. Niet te verwarren met emotie of oude pijn.

Waarheid tekort doen door die terzijde te leggen getuigt van ego oftewel het laten overheersen van oude pijn die zorgt dat er aandacht wordt gevraagd voor de eigen situatie; ego heet niet voor niets overlevingsmechanisme (aangeleerd en noodzakelijk om te leren overleven) of comfort zone (niet bereid om te verlaten).

DE waarheid bestaat niet; die is althans niet voor ons mensen. Er bestaat wel ieders eigen waarheid; het is mijn talent om de waarheid om tijdens de interactie van 2 of meer mensen de drijfveren te doorgronden en te benoemen, te meer, daar ik mijn eigen waarheid niet langer laat beïnvloeden door mijn eigen pijnlijke verleden, waarin verdriet en onmacht dragelijk zijn gebleken zodat ik ze niet langer bij anderen neerleg als projectie van boosheid, woede, of zelfs woeste furie. Want dat gebeurt als verdriet en onmacht de overhand krijgen; het product ervan is boosheid immers. En die moet ergens heen.

Naar een ander, vaak. Daar zit geen waarheid in. Alleen oude pijn.
Waarheid doet geen pijn. Oude wonden wel. 
Oude wonden zijn, net als blauwe plekken, meestal niet van eigenaar verwisselbaar maar toch legt ieder van ons zulke pijn wel al te makkelijk elders neer. Bij een ander dus.
Mag. Maar helpt het? Of is het alleen maar leedvermaak met een tijdelijk karakter?

Het gegeven dat de meesten geen mogelijkheid noemen om inhoudelijk in gesprek te gaan toont, dat men ten eerste foutieve redenaties bij een ander legt en er vervolgens geen woord meer over wil horen; kennelijk is de boodschap: "Hier zijn mijn lasten en nu niet zeuren over dat ik vind dat jij ze moet dragen".
Denk-fout op denk-fout stapelen tot een prachtig ogende toren van Pisa maakt het een bezienswaardige trekpleister voor toeristen maar is verder inhoudsloos. Erger dan dat; het staat wezenlijk contact in de weg. Dialoog is onmogelijk.

Laat me jou wijzen op de essentie van hoffelijke omgang met elkaar, zoals die mij is opgevallen:
"Waarheid spreken is... een teken van liefde.Alles bij een ander neerleggen is... een vorm van terreur.Continu boos zijn is... agressie naar anderen.Liefde is... zorg-vuldig omgaan met onszelf en anderen”
Wat mensen nu zoal doen, continu, door elkaar lastig te vallen... is dat liefdevol? Of ontbreekt elke verantwoordelijkheid?
Het gaat om de vraag. De vraag is voor jou en het antwoord ook. 

Zolang mensen elkaar aanvallen uit drang tot overheersen en bezitten, is dialoog niet mogelijk en pakt een ontmoeting niet in ieders voordeel uit. Dit scherpzinnige bericht vol in-zichten diende ik echter niet voor mezelf te houden; op termijn kan het iets voor je en voor ieder van ons betekenen, dus bewaar dit goed en hang de blogs gerust aan jouw muur. 
In bedrijven waarin ik gewerkt heb noemden ze mij "het geweten van de directeur" (bijv. het geweten van Jaap). Mijn beeltenis hing jarenlang na mijn vertrek nog aan de muur, zo vernam ik.

Wat nu als ik er morgen niet meer ben?


Ik wil je ook attenderen op de film Struck By Lightning die op youtube is te bekijken. Zo van: "wat nu als ik er morgen niet meer ben? Hoe zie je me dán?" Daarover gaat de film Struck by Lightning.

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=JAakou4Kdhw

Fragment uit de film dat toont hoe mensen hem missen: https://www.youtube.com/watch?v=NSlxntuUG_E&feature=youtu.be&t=1h16m0s

De boodschap lijkt te zijn: we missen gezond verstand.++

rj

Meerleeslinks


Zie de blog: "Onberispelijk gedrag: het belang van Intentie in Geweldloos Communiceren": dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/06/overtuigen-kan-niet.html

En ook: Koudwatervrees, angst voor het onbekende, gevolgd door verdedigen van eigen gedrag: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2017/10/koudwatervrees-angst-voor-het-onbekende.html

Ten slotte: Uiteindelijk begint alle ellende (strijd, jaloezie, leedvermaak, bezitsdrang) bij het gemis aan liefde, warmte en gevoel...: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2017/10/uiteindelijk-begint-alle-ellende-bij-gemis.html

[bron: facebook.com/1326120680830929]

Geen opmerkingen:

Een reactie posten