Posts tonen met het label Ommekeer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Ommekeer. Alle posts tonen

maandag 7 augustus 2023

De ommekeer 3: voorbij depersonalisatie

Vrouwen en mannen die gedepersonaliseerd zijn hebben niet of nauwelijks door, dat zij, wat zij aan de ene kant opbouwen, aan de andere kant net zo hard slopen. Zelfsabotage, dus. Dan kan men nog zo positief in het leven staan maar niets voor elkaar krijgen als men, intern, vol haat zit en de diepe overtuiging kent om alles onderuit te halen. 

Dus, wat beschreven is in de eerdere stukken, de ommekeer en ommekeer 2-het vervolg, om de kracht achter vervloekingen weg te nemen en mensen de macht te ontnemen wanneer talenten niet positief worden aangewend, is dan nog steeds niet voldoende om de maatschappij merkbaar glad te trekken. Wat doe je dan? Proberen en evalueren, Trial and error, dus. Als mensen nog steeds vol haat en zelfsabotage zitten, heb je in te zien, waar het op vastloopt. Op schizofrenie, want dan kan men blijven 'weglopen'.

Dus vroeg ik om hulp en kwam tot deze inzichten. En vroeg ik, via mijn ziel, om die depersonalisatie weg te nemen bij de mensen. Mondiaal. En dat werd gehonoreerd. Ook nog!

Da's opmerkelijk, want wat kun je als eenling doen in een volledig verziekte wereld, waarin alles omgedraaid wordt en waar "in het land der blinden is eenoog outcast" geldt...?

"Schietgebedje" |


Nou, dat dus. De equivalent van bidden, alleen bid ik niet tot God, want die is te veel groot voor mij, want dat is de Maker van Heden, Verleden, Toekomst en Oneindigheid (ga maar eens liggen kijken vanaf een grasveld naar de hemel; dan kom je erachter dat die te groot is om je mee te meten en voel je de nietigheid van jouw bestaan in vergelijking daarmee); ik doe slechts zaken met mijn eigen ziel. Ik wacht tot de ingeving komt en handel ernaar. Natuurlijk handelen noemt men dat, handelen conform de menselijke natuur, en da's essentieel, want luisteren naar de ziel is één ding maar als je er niet naar handelt heb je er nog niets aan. En dat doet ego.  Die misleidt ons en voorkomt natuurlijk handelen. Oftewel... depersonalisatie verhindert normaal gedrag. 

Dus had ik daarom te vragen, omdat ik anders nergens kan gaan of staan of men zou mij (en ieder ander) vervloeken, bevechten, haten en dood wensen, zonder zelfs ook maar te beseffen wat men doet of waarom met dat doet. De reden kent men niet, alleen het intens sadistische gevoel een ander om zeep te willen helpen. Dat noemt men kou. De koude blik waarmee zulks gepaard gaat spreekt dan ook boekdelen.

Weg kwijt; weg van het hart |


De Vrouw noemt men complex en onbegrijpelijk maar dat is niet waar; haar gedrag is juist zeer overzichtelijk;

1. ze grijpt de macht en speelt de baas
2. ze sloopt alles
3. en hij krijgt de schuld

...dus ze mag niet gelukkig zijn en dat diep-gewortelde gevoel wreekt zich te pas en te onpas, zodat een samenzijn met haar in één grote machtsstrijd uitloopt. De meeste mannen, die langdurig slagen in het huwelijk bij elkaar te houden, slikken de meeste onzin van hun vechtgenote (ze doen water bij de wijn) om de strijd te ontlopen en de boel te sussen. Mijn eigen kind ontloopt elk punt van overleg met haar moeder om zo de strijd met haar te voorkomen. Gaat gedwee mee in wat mams wil om gedoe voor te zijn, omdat moeders toch doorzet en haar zin haalt, maar dan ten koste van een heleboel ellende.
(zie: "Girls are fukking insane", aldus Iliza Shlesinger, over haar ideale breakup: youtu.be/JvTj4QX55NE)

Dit mag ik niet zeggen, want op waarheid rust taboe en op waarheid spreken volgt straf. Je krijgt een vrouw niet kwaaier dan te zeggen waar het op staat. Wie wil zo leven? Dat is toch geen leven? Zo kweek je toch een volk zwakzinnigen op dat nergens voor staat?

Een volk dat de weg kwijt is kun je alles wijsmaken. Zo kun je hen, via media, doelbewust voorkauwen, dat mannen onbetrouwbaar en fout zijn en vrouwen slachtoffer van geboorte, en vrouwen leren egoïstisch te zijn. Als een geboorterecht. Dan leg je feitelijk een bom onder het hele menselijke bestaan en allereerst onder het gezin als hoeksteen van de samenleving. De ontwrichting is dan ook, sinds de jaren 50, met dank aan de Rockefellers, inmiddels een feit. 
Tel erbij op dat wij mensen nooit volwassen zijn geworden en de wanhopige, doelloze, houvast-loze verwarring is compleet. Kinderachtig, kleinzielig, verongelijkt slachtoffer-gedrag is leidend. Iets anders is er niet. Geen eigenwaarde, geen zelfvertrouwen, geen houvast aan zichzelf, geen stabiliteit; helemaal niks. Gevoel is verboden. Geluk is verbannen. Plezier is vermoord. Lang leve onze beschaming...! want een beschaving kun je dit niet noemen.
Als dan ook nog de losbandigheid wordt gepropageerd, zodat in de jaren 60 en 70 iedereen het met iedereen doet, en men de woke-beweging introduceert die normaal maakt wat niet normaal is en het hele volk abnormaliteit en perversiteit opdringt, inclusief genderconfusie oftewel verregaande verwardheid, dan is ingrijpen noodzakelijk.

Maar hoe? Wat kun je anders doen, dan een schietgebedje? Wel, dat is het minste, dus heb je dat te doen en dat doe ik. Consequent..

Ons streven: verbinding |


In plaats daarvan, vraag ik om een menselijk collectief op aarde. Dat is het streven van elke geboren mensenhelper van beroep, elke 'natuurlijke leider' van een volk oftewel van elke spiritueel. We mogen opnieuw een menselijk collectief worden. Verbonden met elkaar. Dus ten eerste...verbonden met onszelf en van daaruit met elkaar. Dan gaat  immers alles van-zelf. Zelf is ziel. 

Dit was rond 17 uur. Daarna werd ik overmannen door vermoeidheid en ging ik even rusten. Dat gebeurt, als je diepe wensen de wereld in stuurt en dit is bepaald geen kleinigheid maar in mijn beleving het belangrijkste ter wereld. 

Zo. Dat was mijn huiswerk. Nu afwachten hoe dit uitpakt.

vervolg op: 





Uit: boek "Voel jij het ook? Gedachtenregen, leven duurt maar even" - https://het-lichaam-liegt-nooit.webnode.nl/boek






Gepost door op Geen opmerkingen:
Labels: , , , ,

vrijdag 4 augustus 2023

Ommekeer 2; van uitputting naar dadendrang

De ommekeer; vervolg | van uitputting naar dadendrang |

Maanden, nee jarenlang was ik moe, structureel uitgeput. Ik kon weinig. Dus wachtte ik rustig af, tot er iets zou veranderen, terwijl ik met lede ogen zag hoe belachelijk het in de wereld toegaat.
Begin juli kwam een belangrijk keerpunt. Er veranderde iets, mijn binnenste attendeerde mij erop: datgene wat jarenlang maar kon door-woekeren, ten koste van anderen - ik heb het over extreem slecht menselijk gedrag, dus hoe men anderen lastigvalt en leegzuigt - leek minder invloed op mij te krijgen en ik kon mezelf beter neerzetten, dwz: zonder het onvermijdelijke neerslaan, tegenwerken en saboteren, dat velen zich eigen hebben gemaakt; het kleinhouden van zichzelf en anderen. 

Inmiddels noteer ik sinds eind juli nog een belangrijke ontwikkeling, in het verlengde ervan. Positiviteit haalt weinig uit als negativiteit de overhand heeft, dus daar diende iets mee te gebeuren. En ja hoor. Mijn gebeden zijn verhoord. Er zit een rem op, op negativiteit. Op nietsontziende, zwaarmoedige, desastreuze, negativiteit; de kracht erachter is weggehaald. Hoe tof is dat?

Blokkadevrij |


Hoe dat zit lees je in mijn blog dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2023/07/de-ommekeer.html; ik deed een schietgebedje om dat probleem structureel te tackelen, zodat mensen elkaar niet langer kunnen tegenwerken naar hartelust - oftewel vol sadisme. Dat moest maar eens afgelopen zijn en dat is het ook; het is voorbij. 

Mensen kunnen iets zegenen maar ook vervloeken en dat heeft zo een belangrijke wending gekregen richting positiviteit, zodat we eindelijk iets kunnen opbouwen en geluk kunnen ervaren zonder dat dat direct wordt neergeslagen - zoals bijna altijd gebeurt, want niemand gunt een ander iets... behalve een voortijdige en liefst gruwelijke dood.

Wat dat betekent in de praktijk gaan we zien maar in ieder geval heeft dit mensdom nu een eerlijke kans tegen de heimelijke onderdrukkers die wereldwijd alle centjes naar zich toe harken; voorheen gingen wij - het Volk - maar blind mee in alles zonder voor zichzelf op te staan, uit angst... voor straf. 
Die angst kan nu afnemen omdat de straf - geestelijke pijn door vervloeking - nu vervallen is, zodat ieder kan gaan opstaan voor zichzelf zonder dat juk van terreur, zonder die voelbare greep van de macht altijd maar om ons heen, iets, waar ik mij overigens decennialang niet eens van bewust was en vervolgens jarenlang mee bezig was om er onderuit te komen, omdat zulks niet gezond is. Een dociele man van 45 die bij zijn moeder (of zijn vrouw) op het matje geroepen kan worden en verteld kan worden hoe zij het wil hebben, klopt niet... Dan is hij zwak en zij als een goeroe die volgelingen ambieert en da's volledig 'gepasseerd station'. Dat is zó vorige eeuw. Voorbij, dus. Tijd om op te staan, dus.

Dominant gedrag is sowieso een gepasseerd station maar leg dat maar uit aan die hordes idioten die zich "groter, beter en sterker" wanen dan ieder ander; het heerst nog volop tussen de mensen onderling en lijkt op school duchtig in stand gehouden te worden, als knap staaltje Verdeel en Heers oftewel Verwar en Plunder; ik noem het SBS-Z; Schuld, Boete, Straf en Zonde. En daarom alleen al niet langer wenselijk.

Wat is wèl wenselijk |


Wat wenselijk is, is dat mensen hun hart gaan tonen, warm hartelijk gedrag tentoon gaan spreiden en warmte in hun leven en dat van anderen toelaten. Wenselijk is, dat mensen niet langer weglopen van hun gevoel (iets dat onze wereldleiders tot nog toe zo handig demonstreren) zodat ons Gevoel in ere hersteld wordt... want het gevoel was tot dusverre verboden. 

Sinds de Heksenjachten, grofweg. Sinds de kerk doorsloeg in wereldheerschappij en regels dicteerde, leefregels, die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. En die men blind volgt, tegen beter weten in en tot bloedens toe, uit angst voor straf.

Dus het is tijd voor dergelijke belangrijke veranderingen, die het Volk faciliteren om zichzelf te worden en onder de slavernij uit te vechten, het Stockholm-syndroom af te leggen en - uiteindelijk - volwassen te worden... dus dit is de eerste stap, zodat de mens de eigen leer- en heelmeester kan worden en bij zichzelf te rade kan gaan. Bij het Gevoel, dus. 

Of de mensheid er een stap in gaat maken moet ik nog zien, hoor. Tot nog toe heb ik bijzonder stupide en agressief gedrag in deze godvergeten wereld moeten aanschouwen en is mijn vertrouwen in De Mensheid volledig weggezakt. 
Maar ik laat mij graag verrassen. 

Sowieso heb ik geleerd mij op mijn eigen vierkante meter te vermaken zonder mij ooit nog ergens druk om te maken maar het zou geweldig zijn om de mensheid te zien vorderen en te zien verbeteren want "daar is nood aan". Er is nood aan Verbetering van Levenskwaliteit. 

Of dat gebeurt en hoe... da's een ticket op de eerste rang wel waard. 

rj. hetlichaamliegtnooit.nl

De ommekeer: voorbij negatief gebruik van talent en machtsmisbruik

Ommekeer 2: van uitputting naar dadendrang

De ommekeer 3: voorbij depersonalisatie




Gepost door op Geen opmerkingen:
Labels: , , , , , ,

maandag 31 juli 2023

De ommekeer

Wat nu, als je werkelijk alles goed doet wat je maar kunt maar toch jarenlang, structureel, heel jouw leven eigenlijk, continu zó grondig mogelijk wordt tegengewerkt, zodat je al jaren geen energie hebt en je je doodmoe voelt... 
Wat doe je dan? Dan komt er een moment dat je alles compleet anders wilt en een schietgebedje doet. Toch?

Vandaag schoot ik deze vurige wens de ether in, niet voor mezelf, maar wel met mijn eigen situatie als graadmeter, voor een betere wereld, waarin we kunnen gedijen:

Schietgebedje |


"Moge alle negatieve betovering, 
moge alle blokkade van onze talenten, 
moge alle doelbewuste tegenwerking, 

die dagelijks opnieuw als een betovering over onze hele mensheid heen wordt gestort, niet als een zegen maar als een vloek, 

omkeren in positiviteit, verdwijnen en niet weer keren;

en, beseffend dat er anders niets verandert;

laat iedereen die zich nu nog steeds bezighoudt met het betoveren oftewel tegenwerken van zichzelf en anderen, 

die macht worden ontnomen,
dat negatieve gebruik van talent worden ontzegd,
dus een blokkade krijgen op het blokkeren van talenten van zichzelf en anderen, 

zodat er geen nieuwe blokkades van talenten kunnen bijkomen, ooit nog, zodat we niet langer kleingehouden worden door elkaar, onszelf of anderen, 

zodat we eindelijk kunnen profiteren van onze levenskracht en onze levensenergie zonder daarin continu te worden gesaboteerd."
-

Als alles altijd mislukt is het een keer genoeg |


Ik vraag dit aan mezelf, want we hebben alleen onze ziel tot onze beschikking en doen alleen zaken met onze ziel. Niets anders. Onze ziel is intermediair. De rest is niet onze zaak. 

Ik vraag dit, omdat we collectief weliswaar beschermd zijn (zie dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/11/de-wereld-is-vrij-van-spirituele-lasten), dus onze beschermer is na eeuwen ellende gekeerd tot bescherming en zo in functie hersteld (zie vaderaarde.nl/behandeling), maar merkte dat dit niet genoeg was; klachten bleven komen bij mij en anderen, zodat er toch echt iets anders diende te gebeuren om het recht te breien. En ik wachtte netjes af, jarenlang, tot ik een ingeving zou krijgen. En die kwam. Vanmorgen. 

Op deze koude, zomerse, regenachtige dag met slechts 18 graden (wat nou climate change) voelde ik hoe de negativiteit op zijn hoogst was omdat het gros der mensen geneigd is om alles maar aan te grijpen, om zo negatief mogelijk te doen en de sfeer zo voor zichzelf en anderen (continu volledig) te verzieken. Tegen beter weten in en tot bloedens toe. Om het sadisme te voeden en eigenlijk de onderdrukker (Stockholm-syndroom).

En ik ging er naartoe. Naar dat gevoel. Voor de boodschap. En die kwam. 

Het is tijd |


Het is tijd. Voor een structurele verbetering van de levenshouding van het collectief der mensheid. Men mag elkaar niet langer bevechten en kleinhouden. Dan is dit de eerste stap. Dit maakt de weg ertoe vrij.

De rest is aan de mensen zelf, om op te staan voor zichzelf en te doen wat men leuk vindt en zo het hart te (leren) volgen; zonder de angst om daarin gehinderd te worden door een onzichtbare hand oftewel door een Stille Kracht, zoals beschreven door Louis Couperus, die ons feitelijk attendeerde op de spirituele blokkade oftewel blokkade van talenten (zie: wikipedia.org/wiki/De_stille_kracht). 

Wie het hart volgt en doet wat die leuk vindt, heeft bovendien geen tijd om anderen lastig te vallen. Daar mogen we aan gaan wennen. Aan het positief inzetten van onze talenten. Daar is het de hoogste tijd voor. 

Zeuren, zaniken & zuigen is voorbij |


Het einde van zeuren, zaniken, zeiken, zieken en zuigen is nabij. Het is tijd voor positiviteit, juist in een tijd dat alles dreigt vast te lopen en we in een keurslijf vol verborgen slavernij worden gestopt. 

Of, zoals ik begin deze maand in mijn speech verwoordde, staand aan de stamtafel van een lokaal etablissement tijdens de koffie, voorafgaand aan een motorevenement:

"Wij leven in een knots- en knettergekke wereld waar je als vrouw staand moet leren plassen voor een urinoir en er elk jaar 500 genders bij worden verzonnen, omdat het anders te saai is. Als je niet elektrisch rijdt, hoor je er niet bij... maar die dingen branden bij bosjes af. Boeren moeten plaatsmaken voor 15-minuten-steden. De wereld staat in vuur en vlam en de mensheid stelt zich aan voor, en is beledigd over, helemaal niets, want je mag niets meer zeggen. 
Wij zijn stoere motorrijders die naar een andere trom luisteren. De ploffende ronkende roffel van onze brommers. Dus wij doen dat hier anders. Wij lusten vrijheid. De vrijheid van gaan en staan waar wij willen. Aha!"

Wij hebben die verantwoordelijkheid aan onszelf. 
Dit besef mag opstaan. In de mensen zelf.

De weg is daartoe nu vrij gemaakt. Ik ben slechts getuige.

rj.


Mooi vervolg op: "Wat echte mannen willen." 
Mannen dienen de Vrouw. Dat vergeten velen. Helaas.
Mannen willen maar één ding. Klopt. Wij willen Vrouwen gelukkig maken. Slagen we daarin...? Wat denk jij zelf...


Vervolg 7 augustus, deel 3: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2023/08/de-ommekeer-3.html






Gepost door op Geen opmerkingen:
Labels: , , , ,
Abonneren op: Posts (Atom)