Ego overwinnen als weg naar bevrijding

Het is heel ernstig gesteld met onze wereld. Zo erg, dat we elkaar klein houden, waar we maar kunnen. Afgunst is leidend, want: "Hoe kan ik een ander gunnen wat mij nooit gegund was?"

Met dat in het achterhoofd, kreeg ik een beschouwing van filosoof Nietzsche onder mijn ogen, van kameraad Alex: https://youtu.be/M2POToPtAbY?t=1057

De inleiding en de ideeën in de laatste twee minuten, vanaf 17'30, spraken mij gelijk aan. Het middelste deel totaal niet; ik vond dat eigenlijk niet kloppen. Zat vol aannames, denkfouten, interpretaties en... ego. De conclusie klopt echter helemaal, wat mij betreft.

Ego overwinnen als weg naar bevrijding |

Mijn reactie daarop:

"We zitten ons eigen geluk in de weg.

Als we voorbij boosheid en verbittering elkaar willen ontmoeten, moeten we onze ego overwinnen.

Op weg naar de Gouden Graal dus. 

Daarover gaat mijn website.

Over transformatie.

het-lichaam-liegt-nooit.webnode.nl"

-

Beschouwing | 

Daarna schreef ik deze beschouwing, op het gedrag van de mensheid:

-

"Allen hier zijn ALLEEN omdat de VROUWEN rebelleren. Zij kwamen in opstand.

Tegen ZICHZELF. Dat beseffen de meesten alleen niet.

Vrouwen VECHTEN, in plaats van zich in te spannen om gelukkig te worden.

Zij vechten tégen.

Daar zit TABOE op, op gelukkig worden. Want dat màg niet. "Wie afwijkt, wordt gestraft," leerde ons de kerk.

Dus vervallen zij in de VICIEUZE CIRKEL van vechten & aanvallen, onderwerpen & overheersen, VERVLOEKEN & SABOTEREN... zo venijnig als zij maar kunnen!

En ontkennen dat ook nog, want... het ligt altijd aan De Man.

De eeuwige zondebok.

Meisjes... luister toch eens...

                              naar jezelf...!?

Leer evalueren en (correct!) analyseren, kijk in de spiegel en STOP MET DIE LEUGENACHTIGE ONZIN!"

-

Waarom? Je doet jezelf tekort.

Dus... wat dan wèl?

Open jouw hart. Verstop jezelf niet langer. Bespreek jouw obstakels of frustraties. Benoem jouw boosheid  of verbittering zonder die bij een ander te dumpen. Maak, wat er in jou leeft, BESPREEKBAAR!

Wees eerlijk, zuiver, oprecht en oplossingsgericht - anders blijf je het Systeem van Intrige verdedigen en dat heeft een naam. Dat heet: Stockholm-syndroom.

-

Dag van rouw |

Vandaag neem ik afstand. Niet alleen om te mensheid en haar kleinzielige gedrag te overzien maar vooral om mijn grief oftewel verdriet erover de ruimte te geven, om dat volledig te doorvoelen in plaats van te ontlopen, zoals al zovelen doen... zo niet de meesten.

Een dag van rouw, eigenlijk. Omdat alle vrouwen, die ooit in mijn leven waren, inclusief mijn moeder en inclusief mijn geliefde dochters, met mij vochten... als een STILLE OORLOG of Stille Kracht, volgens Louis Couperus, tot ik het zat was. En dat is nu.

Luister naar Nietzsche. Durf elkaar te ontmoeten in radicale eerlijkheid.

Ik ga reeds die weg. En heb daardoor niets meer te verliezen.

rj.

PS: de oorlog is er allang - en vindt plaats achter onze voordeur

Ik heb er zat van

Echt. Ik ben het zat.

Mensen.

Ze maken je het leven ONMOGELIJK.

Hoe dichter bij je ze staan, hoe erger ze doen. 

"Halen."

"Zuigen."

"Vermoorden" oftewel je dood wensen...

Dat krijg je in een wereld, waar gevoel is verboden. 

Zojuist ving ik die vibe op van een 'dierbare', je weet wel, zo iemand die mij het liefste "de rest van haar leven om haar heen zou hebben..." Dat hoorde ik een week geleden nog zeggen.

Bezit, dus. Gemak, eigenlijk, om geluk niet in jezelf te zoeken maar van een ander te stelen.

Dit is in wezen overtreffende trap: ik zit intens triest en met tranen achter mijn ogen stil in mijn tuin, nadat ik de hele morgen heb moeten slapen en uitzieken, en heb nu het idee, dat niets in het leven nog leuk is of de moeite waard. Bij alles wat ik bedenk, aan leuke dingen om erop uit te gaan, komt gelijk de vernietigende impuls, dat het toch geen zin heeft.

PRECIES zoals onze tieners zich gedragen, dus eigenlijk.

Vandaar dat ik er maar even bij ging zitten, in mijn tuin. Dan komen de ingevingen vanuit de zieldialoog omhoog; dan geef je dat de ruimte. Want dit is niet van mij. Dit is mij opgedrongen.

Dat idee blijkt dan ook projectie te zijn van de genoemde dierbare, die mij nu dood wenst. 

Dit overdrijf ik nu niet. Dit ìs zo. Honderd procent. Ik heb dit eerder gezien, in mijn gr-huwelijk. En recenter, bij mij stalkster, van een dorp verderop, die overigens nog steeds aan mij trekt, alsof het allemaal "zo leuk zou kunnen zijn"... als ik maar meedoe, oftewel al mijn zeggenschap en autonomie inlever; terwijl zij niets anders ambieert en creëert dan strijd om de strijd zelf, continu de sfeer verziekt, alleen maar wil zuigen, levenslust slopen en roven, alles saboteren en mij bovendien dood wensen, waarna ik haar een maand geleden voor de zoveelste keer de wacht heb aangezegd. Want hier heb ik geen trek in, in ruil voor wat dan ook. Dat is zo iemand vol afgunst, die een ander niets gunt, over alles liegt, alles ontkent wat ze doet of wil, en jou de geest probeert te lullen. Net als mijn ex. Alles in ruil voor seks. Want zo wordt dat gepresenteerd. Nah, dacht het niet.

Net als al mijn ex-en eigenlijk, die daarom dan ook mijn ex zijn, en die het niet kunnen hanteren wanneer ik haarfijn benoem wat zij doen. Net als mijn moeder, zelfs, en de rest van de familie; en ik ook hoor van klagers om mij heen, zodat ik vaststel, dat dit niet uniek is voor mij maar een mondiaal probleem waar iedereen mee zit maar wat toch niet besproken kan worden, alsof er taboe op heerst.

Dus gaat iedereen er maar mee door, tegen beter weten in en tot bloedens toe. Stockholm-syndroom, dus eigenlijk, als logisch uitvloeisel van "Verdeel en Heers", Verwar en Plunder; SBS-Z, oftewel Schuld, Boete, Strafen Zonde. We volgen regels die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. En wij volgen die, uit angst voor straf.

Daar is het cirkeltje mee rond. 

Letterlijk, want het lijkt een vicieuze cirkel, zonder doorbraak, want niemand ambieert die of lijkt die te ambiëren, want ik zie dit nu al 55 jaar en niemand zie ik pogingen doen om z'n levenskwaliteit te willen verbeteren. NIEMAND. 

Ook niet de klanten die ik voorheen ontving in mijn bedrijf, om te helpen te stoppen met roken, drinken, snoepen, overmatig werken, gamen, sporten, neuken, internetten, winkelen of wat dan ook; die bleven massaal weg, ik kon mijn bedrijf dus wel sluiten, want niemand bleek geïnteresseerd in echt iets oplossen, zodat ik alle tijd kreeg om uit te zoeken, wat er in godsnaam mis is met de wereld waarin niemand leeft en niemand mag leven; waarin iedereen overleeft en zich kapot rent, achter z'n eigen staart aan, zonder door te hebben, dat de wereld en ons samenzijn uitgehold en ondermijnd wordt, structureel en doelbewust, zodat alles nog veel erger gaat worden dan het al is - en het gaat al rampzalig toe. Echt vreselijk. Want het is lente en mooi weer maar ik krijg van iedereen het idee opgedrongen, dat ik dood wil. Wie dat niet raar vindt mag mijn deur voorbij gaan. 

Definitie van een toxische omgeving, lijkt mij, waarin niemand zou moeten willen leven maar waaruit geen ontsnapping mogelijk lijkt, zolang je overal ter wereld hetzelfde gedoe tegenkomt. 

Dus laat dit een uitnodiging zijn, tot dialoog, voor ieder. Met zichzelf. Omdat we het daar te zoeken hebben...

innerlijk geluk.

Levensgeluk, vervulling, en levenslust. 

Als maar niemand mij vragen gaat stellen, want ik vertrouw niemand meer. Dat lijkt mij duidelijk. 

En nu komt de grap, namelijk; niemand STELT vragen...

rj

bron: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2023/03/ik-heb-er-zat-van.html

https://facebook.com/story.php?story_fbid=764448055069493&id=100045129168112

Een geile wereld: geil gelul over gedrag dat eigenlijk heel anders zit

Als mannen van die smeerlappen zijn die maar één ding willen...

...hoe kan het dan dat er altijd vrouwen zijn die met hen mee doen?

...hoe kan het dan dat er altijd vrouwen zijn die met hen mee doen?!?

Zijn mannen wel zo op seks belust als vrouwen beweren?

Intro

Ik zat met vragen en heb heel mijn leven mijn ogen wijd open gehouden om te zien wat er gebeurt. Ik was toeschouwer zonder het te weten. Zo kwam ik erachter, dat dit een "geile" wereld is. Ook leerde ik in te zien wat de werkelijke drijfveren, beweegredenen en intenties zijn - en het bleek heeeeel anders te zitten dan mij heel mijn leven verteld was; vandaar "geil gelul over gedrag dat eigenlijk heel anders zit".

Kijk even met mij mee naar mijn observaties na dik vijftig jaar dikke ellende aanschouwd te hebben.

Luisteren kan ook - via deze podcast van 19 minuten: soundcloud.com/watkanerbeter/geile-wereld

Alles begint met vragen

Er zat een vraag in mijn hoofd die mijn uitgangspunt is geworden en jarenlang is gebleven, tot ik er eindelijk zekerheid over had, doordat ik (eindelijk!) mensen ontmoette die mij bevestigden wat ik hen voorhield. 

En niet alleen dat. Ik had inmiddels ook leren checken; de pendel of spiertest brengt de zieldialoog (de wat??) op gang en geeft uitkomst. Honderd procent. Mijn kinderen heb ik dat ook geleerd en zij kunnen dat inmiddels ook. Geweldig, zelfs. Checken geeft duidelijkheid, eigenwaarde en zelfvertrouwen. Niks mis mee. Zeker niet in een tijd waarin mensen dat wordt afgeleerd en men weer terug wil, naar dat "gevoel".

Mijn centrale vraag staat hierboven en luidde: "Als mannen van die smeerlappen zijn die maar één ding willen... hoe kan het dan dat er altijd vrouwen zijn die met hen mee doen? Zit het wel zo, zoals men mij vertelt? Waarom gaat niemand daar tegenin en zegt niemand hardop hoe het werkelijk zit?"

De vervolgvraag, en feitelijk eentje die ik al veel eerder had, luidt:

Hoe is het in godsnaam mogelijk dat ik van jongs af aan overal alle vrouwen als magnetisch zie aantrekken?

Hoe is het mogelijk dat ik sinds mijn tienerjaren elke vrouw vanaf mijn fiets ogenblikkelijk zie en er ogenblik op reageer door mijn hoofd naar hen te wenden? Hoe kan dat? Zelfs als er één ongezien achter mij loopt?

Ligt dat echt aan de man die verweten wordt geil te zijn en alleen maar te willen neuken omdat dat het enige is waar hij aan denkt de hele dag?

Of... Zit het anders?

Nou, wel volgens de experts. Psychologie Magazine stelde: het zijn de vrouwen die meer aan mannen denken en over hen praten, onderling, dan andersom. Mannen praten ook over vrouwen maar eerder nog over materiële zaken die hun interesse hebben. Zoals auto's. Zo blijkt uit onderzoek. Dan blijft deze vraag gerechtvaardigd:

Doen vrouwen hetzelfde als mannen verweten wordt, maar stiekem?

Wat is dan het nut om mannen op te laten draaien voor wat vrouwen willen?

Wat voor sadistisch genoegen spreekt daar uit?

NB: het plaatje rechts, "mannen hebben de naam, vrouwen doen het", dateert van december 2014. Dat maakte ik toen voor mijn pagina, Het lichaam liegt nooit, op facebook. Wie bladert kan het zo terugvinden.

Slap gelul: de erectie

Het is mijn observatie dat ik van jongs af aan - vanaf mijn 10e jaar ongeveer - een spontane ochtenderectie heb. In de periode dat ik volledig op mezelf gericht was, was die er echter niet. Dat was de periode waarin ik af leerde in 7 jaar wat niet functioneel was.

Opeens overviel mij de gedachte dat de ochtenderectie, wat voor ons een totaal onverklaarbaar verschijnsel is, wel afkomstig móest zijn van de vrouw in mijn leven die als het ware "aan mij trok". En zie, sinds er weer een vrouw in mijn leven was kwam de ochtenderectie ook weer terug. Hoe verdacht is dat?! Wat gebeurt er werkelijk onder de radar?

Ik schreef er een rauw en nietsontziend gedicht over:

​OCHTEND ERECTIE | 26 januari 2019

Is de ochtenderectie gegarandeerd?
Niet elke ochtend boven de lakens scheert
de penis in de lucht - het is eerder een klucht
te denken dat hij reageert op hormonen
ipv op omgevingstonen
zoals de intentie van de vrouw des huizes
om zich uit te leven op wie thuis is

Net als in het liefdesspel, de vrouw de man onderwerpt,
gebeurt buiten de sponde ook zo'n rel - en meer nog, dat heb je gemerkt;
alles wat jij vanzelf doet heeft zij geënsceneerd, bekokstoofd, uitgedacht,
als machtsmiddel herkend...
alles wat jij denkt is niet van jouzelf maar door haar opgedrongen en ingeprent.

Zij trekt aan de touwtjes, dus vult jouw gedachten en ook al blijft ze stil,
Trekt ze soms jouw pik omhoog... zonder handen... omdat ze macht wil.

Niet de vrouw is schuldig aan misbruik maar wij allemaal
we zijn vervloekt en plukken elkaar kaal
Dat het zo geworden is is geen wonder
Er niets aan doen is een doodzonde
We lieten het toe om van te leren
Nu is het tijd om dat tij te keren
Ga voor gezond verstand
beter dan zo'n harde piel in je hand ++

-

Een jaar eerder schreef ik ook al over deze averij: 

(ZOEK DE TIEN) VERSCHILLEN | 8 mei 2018

Een vagina alléén maakt je geen vrouw
Een piemel alléén doet het niet in de kou

Met verbinding is alles een bliss
Zonder dat, is seks leeg en liefde een gemis

Zonder flow in contact is alles voor niets
Tis als forse tegenwind op je fiets

Vechten en forceren en niets gaat vanzelf - niet negeren!
Wanneer mensen denken laten regeren, regent het harde sneren

Dat zit je niet in kouwe kleren
Dan moet je warmte ontberen

En loop je te ijsberen
Zonder het tij te keren

Omdat het je niet lukt in je eentje
Zelfs als het een 2cv is - zo'n eendje...

waar kleinzieligheid regeert
en grootzieligheid ontbeert

smelt men de harten
en daarmee de smarten

ga lol maken samen i.p.v vechten
je hebt er niets aan; de ander te knechten

de ander is geen prooi en zeker geen trofee
geen bezit voor steun en houvast, nee!

laat dus los... en SET THEM FREE
Dan wor' je gelukkig en anders nee

Dat zei Sting ook al toen ik tiener was
En ik zat met nog meer tieners in de klas

Waar zijn ze gebleven en wat hebben ze ermee gedaan
Ze zijn zich zo gaan misdragen en stellen zich aan

Ik vind het niet leuk meer en schei dr mee uit
Eén ding kan ik niet plaatsen en da's een ander woord voor fluit:

Venus
met een penus

Had Sting dan toch gelijk
zijn onze vrouwen echt zo mannelijk?++

live versie met Brandford Marsalis: 

Inzichten

Er begonnen mij een paar dingetjes op te vallen en gaandeweg steeds meer, toen de zieldialoog op gang was gekomen en mij als het ware ondertitels gaf bij alles wat ik waar nam.

Wat ik heel mijn leven al reeds als onverklaarbaar had gezien en waarover ik met vraagtekens was blijven zitten werd gaandeweg steeds duidelijker voor mij, tot het op een bepaald moment voor mij als een paal boven water stond dat alles precies omgekeerd zat ten opzichte van hoe het mij gepresenteerd was door mijn leefomgeving, om te beginnen mijn eigen moeder.

Mij viel op dat zij heel mijn leven mij een rad voor ogen had gedraaid oftewel had voorgelogen en erger; pure mindfuck oftewel geestelijke verkrachting op het tirannieke af

Gaslighting - de Mind Fuck van huis uit - Het Narratief van de Moeder

Er bleek niets te kloppen van wat zij vertelde. Mijn eigen moeder bleek mij de geest te lullen door mij consequent een alternatief van de waarheid voor te schotelen. Maar ja, moeders (of wellicht vrouwen in het algemeen) hebben geleerd door te drukken dus hun ideeën als waar op te dringen, zodat je wel mee moet gaan in Het Narratief van de Moeder. Dus ik hapte wel. Alleen al uit nieuwsgierigheid. Maar ook, omdat er geen alternatief werd geboden. Nergens. 

Over alles wat gebeurde had zij een "verklaring" en die strookte meestal totaal niet met de feiten maar was bedoeld om mij in te palmen, te overmeesteren en te overheersen. Bezitsdrang, dus. Zo leerde ik later.

Betovering 

Wat vrouwen met mannen doen zie je in Tom & Jerry-films; Tom de kat is zichzelf niet meer, zijn tong valt op zijn knieën, heeft geen idee dat zijn staart vlam vat en zit in haar greep.

Anders gezegd: zodra de vrouw haar MAGIE oftewel haar CHARME - wat hetzelfde is als BETOVERING - tentoonspreidt, valt de man als een blok voor haar oftewel wordt opgeslokt in haar web van intrige en doet alles om haar te behagen. Eén grote betovering waaruit hij niet ontsnappen kan.

Een maat van mij en mede-schrijver constateerde tot zijn ontsteltenis, dat 20 kerels in een mum van tijd precies hetzelfde dachten als zij; een bevallige vrouw die lonkend hun goedkeurig kwam oogsten. In enkele minuten was het tij gekeerd en kon zij alles met hen doen; hen alles laten denken, vinden, zeggen en doen. Ze waren afstandbestuurbaar geworden. 

Vraag: wat denk je dat er in het huwelijk gebeurt?

Oorsprong

Ik had het al even over de rol van de Moeder. We doen wat zij zegt en zij eist dat ook, van ons, met de zin: "Doe nu maar wat ik zeg." De oorsprong van dit Stockholm-syndroom, waardoor hele volksstammen zich laten misleiden door een malafide regering, laat zich raden. Dat is de eigen leefomgeving die zo giftig is als een slangenkuil en wespennest bij elkaar.

Gevolg: vrouwen laten mannen kunstjes doen

Als gezegd: vrouwen lijken de afstandsbediening van mannen te willen hebben. Bezitsdrang bij uitstek. Dat neem ik even als uitgangspunt voor het volgende.

Gevolg: vrouwen reiken over alle grenzen van het toelaatbare heen met hun onzichtbare tentakels en grijparmen en klauwen er op los. Als een man iets voelt in de aanwezigheid van een vrouw, tien tegen één dat zij hem dat laat voelen. Kijk maar hoe "overleg" gaat tussen man en vrouw. Gaat dat rustig en vredelievend of is de vrouw (meestal) agressief en moet de man het onderspit delven omwille van de zoete vrede? Dus: moet hij de vrede bewaren door zich gewonnen te geven, ja of nee?? Wat voor ridicuul gedrag is dat dan?

Dit is geen mening en geen veronderstelling maar veel erger. Het is mijn observatie. Ik zie dit continu om mij heen gebeuren, bij wie dan ook...

Tot slot: gedicht over de strijd tussen man en vrouw

Geen relatie, wel vrijheid | prikbord bij de buurtsuper | 8 mei 2018

- ook als podcast te beluisteren: https://soundcloud.com/watkanerbeter/geen-relatie-wel-vrijheid -

"Geen relatie, wel vrijheid"; zo luidde de annonce.

Ik zag een bos vol bomen en voelde mijn hart -hard bonzen

Ze zegt wat ze niet wil dus is het niet waar

ik adem zwaar en denk nog: "Dit voelt raar..."

Ik bel haar op en zeg dat ik níet kom

Haar: "Kep al een friend hoor" slaat in mij als een bom

Verdikke met die dingen ben ik altijd te laat

Het kreng woonde ook nog bij mij in de straat

Ik verheugde me al op ellenlange gesprekken

Hoe ze doelgericht alle energie uit mij zou trekken

Elke avond strijd, ik zag er naar uit

voor mij lege handen, voor haar de buit

voor haar de kluit, en de stukkende ruit

omdat ze die zelf ingooide met veel geluid (met haar fruit?)

ze lonkte met niets, ik moest het voor haar oplossen

dus dat heb ik gedaan; ik ben nu alléén in de bossen

zonder vrouw, zonder gedoe, alléén met mezelf, mijn morsige zelf;

ontstaat het fundament van mijn bestaan en het gewelf

hoewel mijn hart echt stevig lek is

kom ik er achter dat dat "alleen" toch zo gek niet is

maarr door "je eigen partner worden" en "ik hou van mij" van harrie jekkers,

mis ik nu mooi elke avond... al dat lekkers.

ik pak de tissues en ga boven wat beogen

niet voor lokale opstand, want ik veeg gewoon mijn ogen.++

Dit gedicht is ooit ook als podcast opgenomen: soundcloud.com/watkanerbeter/geen-relatie-wel-vrijheid

Dit idee dateert van 2014 met de blog: “Geen relatie, wel vrijheid” | hoe we onze eigen partner hebben te zijn - zie: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/geen-relatie.html

Harrie Jekkers, onnavolgbaar met zijn bijdrage aan de kunst met: "Ik hou van mij".

Mannen als lustobject

Iedereen "weet": vrouwen worden gezien als lustobject. Kijk de advertenties in blaadjes, reclamefolders en bushaltehokjes (abri's) er maar op na. Het toont ons flirten, lonken, verleiding en dus seks, seks, seks. 

Maar omgekeerd gebeurt dat DUS ook; het wordt, waarschijnlijk door vrouwen, ook handig omgedraaid en zij bekijken mannen, wellicht wel doordat zij als minderwaardig en lustobject worden gezien, daardoor, ook zo. 

Hoe? Als PROOI. Als TROFEE. De gedichten beschreven het al. En wat dacht je dat die blote kerels uitbeelden, zoals de Chippendales? London Knights? Candy men? 

Kijk maar en oordeel zelf over deze Candy men in Holland's Got Talent:

Dat is geen cultuur en moeten we niet willen. Maar het gebeurt... dus dienen we ernaar te kijken en het bespreekbaar te maken. Hoe dan, als iedereen daarvoor wegloopt? Toch wordt het onontkoombaar want steeds meer mensen wordt het duidelijk. Sinds de jaren '60, toen seks losgekoppeld werd van liefde en huwelijk - iets dat ik las in savethemales.ca/001904.html (The Rockefellers Alienated Women from Men) als één van de vijf strategieën om deze maatschappij te ondermijnen en te ontwrichten - is er iets belangrijks veranderd wat de waarden van de wereld te grabbel hebben gegooid.

Wat kan dat anders zijn geweest, dan (een zet van) Verdeel en Heers? 

Seks houdt de mensjes wel bezig, immers. Geef ze brood en laat ze spelen.

Het gaat nog veel verder. Wat nu, als de meeste meisjes jongensgek blijken te zijn... oftewel machtswellustigen?

Zie in, hoe wij misleid en gepiepeld (gePEOPLEd) worden. Eén grote gaslighting-fabriek. Eén grote poppenkast. Met jou als hoofdrolspeler van jouw eigen wereld. Jouw eigen Truman-show. Jouw eigen op maat gesneden Matrix. 

De grote vraag resteert, wanneer het inzicht ontwaakt, het besef indaalt, dat we bij de neus genomen en misleid worden? Wanneer gaan we doorzien dat we verdeeld en overheerst worden? Hoe lang nog?

Stap één is gezet. Nederland is bevrijd van de betovering van spirituele lasten. Nederland is op weg.

Deepak Chopra zei het al in 2004 toen ik naar hem kwam luisteren in de RAI te Amsterdam: 

"Hol-land is the Holy Land; here the change will start."

Zou leuk zijn. 
Hoop het nog mee te maken voor ik omval van al deze ellende.

Misschien niet. Dan kom ik terug, om alles opnieuw te aanschouwen.++

rj

The video of Gary Jules' and Michael Andrews' cover version of Mad World (2001 - original by Tears for Fears, 1983; Curt Smith and Roland Orzabal), directed by Michel Gondry. Throughout the video children are making animated figures on the sidewalk below. (the song was featured in the movie Donnie Darko. If you haven't seen it, seriously consider it.)... prachtig...

Mooier nog is deze live versie van Mad World: youtu.be/1F81N5Ephpc

Curt Smith en dochter Diva samen, 2020:

Duet van Curt Smith
(zanger van het origineel van Tears for Fears, 1983)
met Gary Jules die het lied in 2001 voor het eerst coverde:

Aanleiding - onlangs trad het popupkoor van Margriet Eshuijs op 

in het park achter mij, en roerde mij dit lied tot tranen:

Everybody hurts... (1992, R.E.M.)... hang on...

Care? Dare? Share: ​"​Een geile wereld: geil gelul over gedrag dat eigenlijk heel anders zit​" - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/09/geile-wereld.html

Vrouw en Borst; vrouwen en borsten. Wat is nu precies verboden en waarom?

Of borstvoeding in het openbaar mag of niet, hoort totaal geen discussie te zijn. Er heerst een taboe. Niet op de voeding, niet op de borst maar OP DE VROUW.

Taboe

Vrouwen en borsten. Er is veel te veel over te zeggen. Ze lonken ermee en trekken onnodig de aandacht. Het geeft "MACHT", verklaarde mij desgevraagd een jonge vrouw die net moeder was geworden.

Laat dat even op je inwerken. Dat betekent dat wij in het westen totaal verkeerd omgaan met elkaar en met vrouwen in het bijzonder. Vrouwen weten niet beter als dat ze niets mogen en voelen zich collectief minderwaardig, en hebben de rest van hun leven weinig anders te doen dan zich te wreken op hen die wel alles mogen: de man. Als daar geen haat en wraakzucht vandaan komt dan bestaat het niet.

Wie het durft te onderkennen ziet in dat wij 1. schizofreen worden opgeleid dus weg van ons gevoel en 2. tegen ons zelf en elkaar worden opgezet. Daar kan De Vrouw niets aan doen en haar borsten nog minder. Dat is niet haar probleem maar ONS PROBLEEM. Dat het zo gegroeid is, is al erg genoeg. Moeten we dat dan zo laten??

Onderzoek

Dit gegeven mag men niet verwerpen zonder eigen onderzoek te doen. Onderzoek dit zelf en kom tot dezelfde, vreselijke conclusie. Vrouwen zijn taboe. Niet hun borsten en zeker niet hun borstvoeding. Hoe kun je van een vrouw houden maar tegelijkertijd àlles waar zij voor staat verwerpen?? Dan is er geen sprake van liefde maar van terreur. Geen wonder dat de vrouw protesteert - collectief zelfs. Ze moeten wel, want het is hier niet te harden voor hen. Alleen dienen ze hun mond beter te gebruiken en dienen WIJ dit bespreekbaar te maken. En dat zie ik voorlopig nog niet gebeuren; niemand ziet het in, weinigen lezen mijn artikelen, geen hond deelt het, niemand reageert erop en besproken wordt het niet.

Emancipatie 2.0

Toch is dit waar EMANCIPATIE 2.0 over zou moeten gaan; het herstellen van De Vrouw in ere. Te beginnen met Het Vrouwelijke; het GEVOEL. Dat is verboden namelijk dus daar gaat het mis.

Durf je het te zien? We leven in een wereld waarin alles omgedraaid wordt. Geen wonder. Gevoel is verdwenen en verstand regeert dus alles ÍS omgedraaid.

Totaal verknipt loopt de westerse mens als zombie door de straten op weg naar zijn verplichtingen, als gevolg van het missen van fundering en houvast in zijn bestaan, omdat een mens niet kan bestaan zonder gevoel. Een mens is niets zonder gevoel en kan niet zonder.

Niemand leeft. Ieder overleeft. Niemand vindt dat verdacht of raar. Elke vrouw voelt zich de verschoppelinge van deze maatschappij en niemand signaleert het of doet er iets aan, terwijl de ellende hoogtij viert en 'hulpverlenende' instanties als (noem eens wat) jeugdzorg, ggd en ggz uit de grond schieten en als autoriteit gelden terwijl ze van niets weten, en iedereen wel wat mankeert zonder dat we willen weten wat er nou eigenlijk is.

Niemand wil weten hoe het zit. Ieder mens is zó tegen zichzelf opgezet, dat hij verdedigt wat hem is wijsgemaakt. We krijgen onvolledige educatie, eenzijdig dus, en hebben geen enkel idee wie we zijn of wat we kunnen, maar verdedigen met hand en tand onze aangeleerde normen en waarden. Tegen beter weten in.

Vermoeide ogen

Met lede ogen zie ik het aan. Dat volk, dat elkaar de hersens inslaat om helemaal niets. Dat volk, dat met holle, lege, dode ogen dwaalt over straat op weg naar doelloze bezigheden... zich druk maakt over triviale zaken en bezigheden... constant iets zoekt "om maar wat te hebben"... lacht uit leedvermaak, niets aan een ander gunt en diep ongelukkig is... en aan wie ik mijn ideeën over saamhorigheid en samen-leven niet kwijt kan omdat iemand als ik "van het padje af is".

Hey. Jij betaalt BELASTING, toch?? En je koopt de spullen die je wel (en het meeste niet) nodig hebt voor veel geld dat je moet lenen zodat je in schulden terecht komt en gaat de rest van jouw leven gebukt onder ellende en dwang. Leve de vrijheid! Toch? *)

De ommekeer is ingezet. Het is 2012 geweest dus kwestie van wachten. Kan maanden zijn. Jaren. Of zelfs nog mensenlevens duren voor er wat gebeurt. Soms...is het een kwestie van seconden. Op microniveau, tussen mensen onderling, kan er iets heel moois zijn. Al is het maar even. Voordat je alsnog dood moet en de zondebok bent van de rest van de wereld die je verguist voor het anders zijn. Want wie afwijkt, wordt gestraft; de les van de kerk zit er goed in. In het land der blinden is een-oog outcast.

Wees toeschouwer

Wie toeschouwer is, kan niet anders dan lachen. Natuurlijk lach ik. Zoals mensen lachen om een puppy die zijn motoriek nog niet op orde heeft, zo schater ik om het onbeholpen gedrag van volwassen kinderen die nooit volwassen zijn geworden en zich kinderachtig en aanstellerig gedragen.
Ik heb geen keus. Het gebeurt. Of het nu de ombudsman is, de rechter of de wethouder. Niemand is volwassen geworden en laat dat onmiskenbaar zien.
Dus een discussie aangaan met dergelijk dom volk dat meent een mening te hebben over iets waar men totaal niets van afweet is een schouwspel van de hoogste plank. Puur cabaret.
Ik wil er niets van missen. Dit is lachen.++

bron: facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/1374693709306959

Meerleeslinks; dit hoort er nog bij | 

HyperLink: Hengelose doorbreekt taboe met borstvoedingsshoots: ‘Eigenlijk doodnormaal’: tubantia.nl/hengelo/hengelose-doorbreekt-taboe-met-borstvoedingsshoots-eigenlijk-doodnormaal~a07960fb | 

Winst: overproductie, werkloosheid en slavernij, http://pieterstuurman.blogspot.co.id/2015/01/winst-overproductie-werkloosheid-en.html
Intro van Pieter Stuurman: 
"Wij (alle mensen) maken alle producten die we nodig hebben ZELF.
Maar in het huidige systeem, moeten we ze afstaan aan de bazen, in ruil voor een beetje geld ("loon").
Vervolgens verkopen die bazen ons diezelfde (door ons gemaakte) producten terug, voor méér geld (dat heet "winst").
Dat leidt natuurlijk tot tekorten voor ons, en tot rijkdom voor die bazen.
Om toch verder te kunnen leven moeten we daarom lenen. Van die rijke bazen. En zo worden we, voor al onze inspanningen, beloond met schuld."
[bron: facebook.com/pieter.stuurman/posts/10208528797297972]

Zondagse preek: onderhuids verwijten is geen dialoog en geen saamhorigheid creëren

Het is makkelijk om je te verontschuldigen voor iets dat je niet gedaan hebt... of zelfs voor het feit dat je leeft. Mensen nemen je al snel van alles kwalijk en de kern lijkt mij, dat ze niet kunnen verkroppen dat jij afwijkt van de norm en wel hierom... omdat zij dat zichzelf niet toestaan.

Bedrijfsleidster van een ekoplaza*) betrapte ik ooit op een dergelijke denk-fout en stelde mij een smerige vraag die ik gelijk breder trok door terug te vragen: "Bedoel je met 'waarom ik hier ben' - op AARDE??" 

Terecht van mij om dat zo te vergroten. In feite nemen mensen mij mijn bestaan kwalijk. Ik ben een spiegel en laat zien wat anderen doen en dat vindt niemand prettig. Well...so what? Nou en? Wiens zaak is het eigenlijk als jij de pest in hebt? Wiens zaak is het als ik een assistent bedrijfsleidster aanspreek op haar boosheid waarmee ze werkelijk al mijn inbreng snoeihard afkapt ('Mooi weer zeg...' -"Niet als je binnen moet werken!"), omdat het nu eenmaal altijd gaat om de intentie bij wat iemand doet en niet om wat men doet maar hoe. 

Onderhuidse terreur in de speeltuin

Gister was ik met mijn bezoek in een speeltuin en zijn dochtertje van twee lieten we darren; vervolgens ontmoetten wij daar een vrouw met een bijzonder aantrekkelijk gezicht en haar dochtertje van dezelfde leeftijd als ons 'proppie'.

Ik kan mijn bek nooit houden en attendeerde deze vrouw op wat mij al eerder was opgevallen. Zij straalt iets uit en iedereen reageert erop. Dus ik benoemde dat voor dr. Kan ik niets aan doen, het komt zo in mij op en moet er uit. Soort positieve Gilles de la Tourette; mijn ziel laat het me zeggen - daarin ben ik net een klein kind en kan me niet verstoppen. 
Die paar woorden uitwisselen ging heel goed, ik ging m'n eigen gang daarna, tot haar beeldschone dochtertje contact met mij maakte en me stralend aankeek. Ze reikte naar een rekstok die hoog boven haar was en ze wilde duidelijk dat ik haar hielp, maar ik vroeg haar vooraf drie keer uitnodigend en met blij enthousiasme, nog voordat ik haar aanraakte: "Zal ik je helpen?" Een soort van uitstel om het nog leuker te maken vanuit welwillende verbinding en tegelijk gaf ik de moeder de gelegenheid om er iets van te zeggen of iets te veranderen als het niet OK zou zijn. Ik tilde het meiske van twee naar de rekstok en maakte er een spel van; toen ze zich niet meer kon houden zette ik haar er boven op en daarna ook op de lagere rekstok ernaast. Dat was eng hoog voor dr en opeens was de energie veranderd, riep mama haar spruit bij zich en vertrok zonder een woord en zonder een blik... 

Je zou kunnen stellen dat mij iets onderhuids verweten werd, alsof ik iets gedaan had wat niet door de beugel kon, zonder er een woord aan te wijden. 

Dit is hoe mensen met elkaar omgaan. Niet vrij maar met onderhuidse signalen "want je weet zelf wel wat je verkeerd gedaan hebt." Dit is zó achttiende eeuw. Van toen de kerk de mensen nog in de greep had. Oh wacht... de kerk heeft de mensen dus nog steeds in de greep!

Wij zijn letterlijk niets waard op communicatief gebied zolang we ons niet uitspreken over wat we voelen en wat we willen en intussen maar schijnheilig lachen naar elkaar zonder te verwoorden wat in ons leeft. Dialoog en uitspreken is kennelijk taboe.

Dialoog is taboe. 

Onze vermoedens en ons wantrouwen komen als projectie tevoorschijn "want je leest zulke rare dingen tegenwoordig" terwijl we het om te beginnen bij onszelf dienen te zoeken; zo straffen we een ander voor hoe wij ons voelen. 
Wie zei daar: "verbeter de wereld, begin bij jezelf"...?

Zolang we niet eerlijk zijn naar onszelf, kunnen we ook niet eerlijk zijn naar een ander. ++

-

Naschrift:

Laat dit mijn zondagse preek voor vandaag zijn; eentje waar je wèl wat aan hebt :) ; dit toont ons wat wij mensen doen èn wat we te doen hebben en is positief qua intentie. In tegenstelling tot wat kerk of moskee ons wijsmaken; de mensen vertrekken daar niet blij en opgeladen en vol hoop... maar juist verslagen en vol VERWARRING, zo viel mij op. 
Dat no kan.
Ik heb nog nooit een preek gehoord die positief is. Let maar op jouw eigen gevoel erbij. Blijf daar dus verre van en zoek het bij jezelf en niet bij zo'n verdorven instituut als kerk of staat met de media als haar pr-machine, die ons WAARSCHUWT voor elkaar ipv de SAAMHORIGHEID propageert; "verdeel en heers", dus, en "geloof in kerk en staat" en niet in jouw buurman... Want die spoort niet. Du-uh.

bron: facebook.com/755865601189776, zondag 16 augustus 2015, 7:44 uur

*) Dit...ging eraan vooraf: facebook.com/674947695948234