Ik werd wakker in een wereld die alles haat.
Ik werd wakker in een wereld die mannen haat voor hun bestaan.
Ik werd wakker in een wereld die vrouwen toestaat - en stimuleert en aanmoedigt - om alles te haten aan wat zij niet zijn.
Ik werd wakker.
Ik wèl.
Ik werd wakker en ervoer heel mijn leven de werking van afgunst, oftewel haat, afkomstig van alles en iedereen die elkaar niet kon gunnen wat hen nooit was gegund. Immers: "Hoe kan ik een ander gunnen wat mij nooit gegund was?"
De kern?
Het grootste probleem is niet de man of de toxisch verklaarde mannelijkheid, maar het feit dat niemand ooit mens is geworden.
Het bewijs? Niemand is ooit volwassen geworden. Als apen die een kunstje leren, wordt aan mensenkinderen geleerd zich te ontdoen van alles wat hen mens maakt, waaronder het besef dat iedereen voortkomt uit een man èn een vrouw. Het besef dat mensen gevoel èn verstand hebben, emotio en ratio in plaats van alleen ratio. Gevoel is verboden, geluk is daardoor onbereikbaar; verbannen en vermoord. Mensen leven dus niet maar overleven. Dus zijn er geen mensen, in het westen. Wij zijn mens-in-wording.
En dat nemen wij elkaar kwalijk. Als ultieme religie geldt dit Statisme, het volkomen geloof in de Staat, dus controleren wij elkaar op het geloof;
"Niemand mag gelukkig zijn."
"Wie afwijkt, wordt gestraft."
"Doe nu maar hoe het hoort!"
Wie "denkt" dat het niet zo'n vaart loopt terwijl wij in recordtempo naar de afgrond razen, let niet op. Jongens worden op school al benadeeld en meisjes voorgetrokken. Dat gebeurt al minstens een halve eeuw. Mannen wordt tegenwoordig toxische mannelijkheid verweten dus wordt de mensheid in tweeën verdeeld om uiteindelijk het gezin te ondermijnen, te verstoren en te vernietigen. Hup, weg samenleving. Weg beschaving. Want... wat moeten we in godsnaam zonder mannen? Zonder gezin? Zonder (echte!) vrouwen?
Wie dat niet ziet, verdedigt vermoedelijk zelf deze gang van zaken. Da's niet zo raar. Het vraagt nogal wat om op te staan tegen onrecht. Wie dat echter niet doet, verdedigt per definitie de onderdrukker. En wie het durft zien, herkent er Stockholm-syndroom in.
Ik hoef de lezer niet te vragen of dit een gezonde ontwikkeling is, waar mannen ontmand worden en vrouwen gestimuleerd om mannelijk gedrag te vertonen (en zo geen vrouwelijkheid meer vertonen). Zozeer zelfs, dat zij zich meer macho gaan gedragen dan de ergste machoman op z'n slechtst.
"Alles wat man is, is slecht, fout en eng", en vrouwen nemen precies die rol over. Als vrouwelijke macho's. Maar da's gelukkig niet hypocriet. Of tegenstrijdig. Of tegennatuurlijk. Welnee, die vrouwen staan in hun kracht en niets of niemand vindt dat raar...
Vraag je eens af, of zulke vrouwen ooit gelukkig worden, als ze een door een ander uitgestippelde weg volgen, vervreemd van zichzelf en van de eigen natuur?
Vraag je eens af, of de boosheid, die daarachter zit, kunstmatig van aard is, die ieder aangeleerd en opgedrongen wordt, of die hetzelfde is als kracht?
Vraag je eens af, wat er eigenlijk voor nodig is, om gelukkig te worden?
Vraag je eens af, of continue boosheid dat in de weg staat?
Vraag je eens af, of iemand die altijd boos is, ooit gelukkig kan zijn?
Vraag je eens af, of er opzet in het spel kan zijn?
Vraag je eens af, "qui bono", oftewel wie daarvan profiteert?
Vraag je eens af, of dat getuigt van Verdeel en Heers, waarbij de bedenkers van de spelregels ver uit het zicht blijven, terwijl ieder westers individu elkaar het leven zuur maakt, haat, tegenwerkt, sloopt en afslacht?
Vraag je eens af, of leven zo bedoeld is?
Vraag je eens af, of daar vrijheid in zit?
Vraag je eens af, of liefde nog bestaansrecht kent...?
Of zijn we in oorlog...
... met elkaar...?
rj
-
Filmpje ter illustratie:
Haar tekst:
"68% of women initiate divorce [dat percentage ligt inmiddels fors hoger, zeker onder hoogopgeleide vrouwen, dat gaat voorbij 90% in de US]. This is just an opinion as to why I think it's happening.
What men want has not changed. Men want a nurturing partner to produce offspring, and a peacefulI home. I can be wrong. I don't know. I'm not a man.
On the flipside, what women want and what is expected of them, has changed.
I fell into this trap (to think) that I can do anything that my husband can do, but better;
I can have a carrier like a man but act like a woman and then take care of everything in the house.
Because according to Instagram it's possible.
According to feminism, if I'm not doing it, then I'm cutting myself short.
And, according to other women, if I don't have a job, I don't have value.
According to magazines, if I don't look good while doing it, then I'm a lazy slob.
When I was trying to do all the things I kept thinking to myself: man, I need a wife.
So I ended my toxic relationship with feminism."
-
Cassie Jaye: meeting the enemy; a feminist comes to terms with the Men's Rights movement |
Happy Wife-expert explains; "Toxic femininity: is this destroying your relationships with good men?" |
The impact of feminism on marriage: when roles and respect collide |
The sad truth of modern feminism:
Are modern women in a toxic relationship with feminism?
"So... I ended my toxic relationship with feminism..."
