Mijn ervaring is dat sommigen anderen afstoten, isoleren en dus verraden. We noemen dat graag discrimineren maar da's de lightversie van wat het eigenlijk is. Als hsp heb je grote kans dit te overkomen. Zelfs door soortgenoten.
Hsp noem ik liever wat het eigenlijk is: spirituelen. Geboren mensenhelpers, van beroep. Genezers, coaches en artiesten. De leukste mensen die er rondlopen dus eigenlijk. Multi-getalenteerd.
WONZ'en; Wijze, Oude, Nieuwgierige Zielen.
Maar wij hebben allemaal die klap van die molen gehad, die mallemolen van het leven. Zie daarvan maar te herstellen. Dat doet bijna niemand, lijkt het. Want dat vraagt de intrinsieke behoefte om de kwaliteit van leven te willen verbeteren. En daar kan ik er weinigen op betrappen, zodat we het moeten doen met de zuurpruimen, die zuigen, zeuren, zaniken, zeiken en zieken.
Voor je het weet word je aan de schandpaal genageld, als door een tribunaal veroordeeld, zonder vraag, geïsoleerd en buitengesloten. Aanklager, rechter en beul in één. Alleen omdat oude pijn geraakt werd en de mensen iets moeten met hun boosheid, die moet ergens heen, ook al is die kunstmatig van aard en ons opgedrongen, vanuit onze leefomgeving. Jarenlang. Tegen beter weten in en tot bloedens toe.
Klaar ben je. Geen vraag gesteld, wel oordeel geveld. Afgeserveerd om jouw geur, jouw blik, jouw aanblik, kortom: om jouw energie, eigenlijk. Wat jij uitstraalt bevalt een ander domweg niet, want:...
... "hoe kan ik een ander gunnen wat mij nooit gegund was?"
Zo simpel? Zo simpel.
Afgunst; we gunnen een ander niet wat ons nooit gegund was. Daar steken de gebroeders haat en nijd, van de firma Verdeel en Heers, steevast een stokje voor, oftewel Verwar en Plunder. Ik noem dat SBS-Z, voor televisieminnend Nederland; Schuld, Boete, Straf en Zonde. Als volmaakte moraalridders lezen we elkaar de les over Hoe Het Hoort. Regels, die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. En die volgt men uit Angst voor Straf. Daarmee is het cirkeltje weer rond want zo ontstaat Stockholm-syndroom; het verdedigen van de gijzelnemer, doet men uit Angst voor Straf oftewel emotionele chantage.
Is dit te volgen? Voor mij ook niet. Maar dit is wel wat ik zie gebeuren. Daarmee omgaan gaat niet, het is niet te doen. Mission Impossible. Je kunt beter leren om hout te lassen.
Dus... wat doe je ermee?
Niks. Ik niet, althans. Ze vermoorden je voor je iets hebt bereikt. Het leger zombies dat hun onderdrukker verdedigt, beschermt en verheerlijkt is enorm.
Stockholm-syndroompjes die de hersens inslaan van ieder die afwijkt; Straf en Beloning naar willekeur, precies zoals School ons dicteerde en voordeed.
Gruwelijk...
Dus ik hou mij strak met mijzelf bezig. Beter dan de illusie levend te houden dat ik de wereld kan veranderen of zelfs verbeteren. Dus ik volg mijn hart en doe wat ik leuk vind. En op dit ogenblik is dat sporten, hardlopen, fietsen, zwemmen - nou ja, plonzen is het meer - en lekker eten, daar geniet ik enorm van. En een beetje klussen. En ik klim graag op de motor. Beter dan op mijn (inmiddels voormalige) vriendin, want die loopt toch steeds weg, weg uit de dialoog en weg van zichzelf; veroordeelt mij om haar eigen gedachten en zet mij bij het vuil om wat zij zelf doet, wil of denkt. Dus vermaak ik mij alleen, op mijn eigen vierkante meter, met wat mij zoal te binnen schiet, in afwachting op wat gaat komen...
... want zoals het toegaat in de wereld is niet volhoudbaar en loopt gegarandeerd vast, dus ik ben voorbereid, fysiek, mentaal en emotioneel, en zie het verder wel.
En jij? Hoe zie jij de wereld?
Zie je de wereld anders, nu je dit gelezen hebt?
Mooi, als het je op andere gedachten heeft kunnen brengen.
* betekenis: in hoge mate getalenteerd oftewel hoog-begaafd; een hart onder de riem voor onbegrepen briljante geesten... * * 'n artikel geschreven in het duister (na middernacht was het klaar) maar zorgt voor licht... als het goed is *
Stel je voor. Je loopt een bar binnen en voelt alles. Ik bedoel: a-l-l-e-s. De stemming van iedere aanwezige. En zeker het product ervan. Stel je voor. Je loopt de school door, als eersteklasser, en voelt dat je de wereld iets komt brengen. Je wilt de wereld iets nalaten. Je wilt een bijdrage leveren. Echter, iemand ziet de pen aan een koord om jouw hals, een aandenken uit de zomervakantie, trekt het er af en smijt het op de grond, met een grijns. Je voelt de naargeestige intentie die je nog lang bij blijft en die zegt: "Welkom in de wereld... van geld en bedrog, van moedwil en misverstand, van verderf en perversie, en van... bezitsdrang..." Stel je voor. Je bent de slimste van jouw omgeving; waar je ook gaat. Zonder het te weten overigens; daar kom je pas later achter.
Wat doe je dan?
Wat doe je in het moderne, beschaafde, Wilde Westen? Helemaal niets.
Jij bent een zondebok voor het uitschot dat uitgescheten is door hun eigen families.
Sorry, da's iets te direct voor de meesten en derhalve onbegrijpelijk. Wie opgroeit in dit Kille Westen staat bloot aan "goedbedoelde kwaadaardigheid" oftewel "goedaardige terreur"; ieder bezwijkt onder zo'n enorme lading, da's althans de bedoeling, zodat er niets van de oorspronkelijke mens over blijft; en ieder moet zich de rest van zijn of haar leven behelpen met de restanten van zijn eigen bestaan, het weggeslagen fundament, de verfomfaaide, beduimelde blauwdruk. Een schamel bestaan in kunstmatig isolement waar geen zoektocht tegen gewassen is, zodat de meesten zich opsluiten in hun geest en zich voortaan alleen nog bezighouden met het neerhalen van anderen - en dat begint al vroeg. Op de lagere school of the Middle School, zoals ze in de VS dat zeggen.
OK. Laten we bij het begin beginnen. Ik zat vanavond film te kijken. En zat te klussen, want ik "doe" graag iets, want dat geeft mij een shitload aan plezier en is beter dan passief op je bum zitten en niks doen. Daarom sport ik dagelijks en flink ook, sop mijn huis en of doe klusjes waar anderen hun neus voor zouden ophalen, in en rond het huis en doe dat met het grootste plezier. Ik keek vanavond een kwart van een film en begon er vrij laat aan, want... ik was tot 22 uur aan het klussen geweest, immers, en dat ging voor. Dat begon bij het geweldige, waar gebeurde Bandit uit 2022 (https://en.wikipedia.org/wiki/Bandit_(film)) met de geniale acteurs Josh Duhamel en Elisha Ann Cuthbert; en die laatste speelde ook, als Mooi Mokkel, in die beroemde, meer-dan-geweldige scène in Love Actually uit 2003 - nou ja, kijk zelf maar: youtu.be/e9_7GcQeiqw. Echt geniaal, die scène; daar blijf je toch in? Dus las ik meer over Josh en Elisha en zag dat "E" ook speelde in de film "Gifted", uit 2017. Bekeek per ongeluk de trailer in "Top 5 Mathematician Movies" - youtu.be/FiIpE221dFY en was direct geprikkeld. De film was snel gevonden (op v2.vidsrc.me/embed/400928) en binnen 23 minuten stonden de tranen in mijn ogen. Wat een markant, oprecht, authentiek gespeeld en p-r-a-c-h-t-i-g verhaal... Ik was om. Nee; ik herkende dit! Dit ging... over MIJ... (!)
Herkenning |
De tissues vol gesnoten, tot ik weer iets kon zien, en dóór. De zinnen voor een artikel spoten mijn brein uit, namelijk; hier moest ik kennelijk iets mee. Wat dan? De associaties vlogen om, of beter "tussen", mijn oren, en galmden na in mijn gedachtenkastje.
Hier komen ze:
1. ben sinds kort weer eens lid van een HSP-groep, met gemengde gevoelens; Hoog Sensitieven zijn in mijn beleving bepaald geen lieverdjes maar stuk voor stuk beschadigde individuen die grenzeloos gemeen kunnen zijn en heb er al eens mee te maken gehad, jaren geleden, wat reden was voor mij om een alternatief account aan te maken met de geuzennaam "Jan Kers", dat je als één woord uit dient te spreken. Juist, ja; "jankers", dus, want dat waren het. Naar mij toe wel, iig (iig = in ieder geval).
Wie? Nou... iedereen op deze aardbodem, zo lijkt het mij tegenwoordig wel eens; kijk maar om je heen en probeer bijvoorbeeld maar eens door het verkeer te komen... zonder hartkloppingen!
2. ik heb wel eens in een kroeg gestaan met enerzijds het idee "wat móet ik hier" terwijl ik anderzijds al die libido's stond mee te maken van al die gefrustreerden om mij heen, die meenden dat seks ooit iets zou kunnen oplossen, maar, tegen beter weten in en tot bloedens toe, dat altijd weer blijven proberen - ergo, ik stond er, achteraf gezien, om te "onderzoeken" hoe mensen zich gedragen, terwijl ik daar zelf midden tussenin stond om mee te surfen op de emoties van al die bezoekers - vandaar de openingszin...
3. ik deed ooit een gooi naar een lidmaatschap bij Mensa door er een test te doen, zodat ik "houvast" zou krijgen; ik wilde weten wie ik was. Mensa is een club voor hoogbegaafden. Natuurlijk lukte dat niet; ik kwam er niet door en werd geen lid van Mensa. De reden leerde ik pas na mijn veertigste, toen ik olof smit tegenkwam, die mij uitlegde dat emotionele blokkades, overigens steevast van buitenaf afkomstig en opgelegd cq opgedrongen door de leefomgeving, ervoor kunnen zorgen dat je niet kunt presteren op jouw niveau. Alsof jouw talenten geblokkeerd worden. Aha.
Ik was er overigens op getipt door iemand met een IQ van 148 die mij razendsnel en supergrappig vond, al aan de telefoon, in de tijd dat er nog geen internet of datingsites waren en men de 06-lijnen had uitgevonden; ik zocht haar op, in Budel, om te neuken natuurlijk - zo gaat dat - en deed vervolgens de test in Utrecht, die best aardig ging tot mijn hersens opeens geblokkeerd werden. Door mijn eigen moeder werd dat tegengewerkt, bleek jaren later. Kom ik zo op. Ik was zo stom geweest om haar te vertellen dat ik naar die test zou gaan, die prompt mislukte. Mijn hersens deden het niet toen ik ze nodig had. Dat ging ook al zo toen ik moest afstuderen; ik zakte voor mijn eindexamen op het VWO maar had wel een 10 voor wiskunde bij het her-examen.
Zijsprong: Ik heb overigens geen wiskundeknobbel zoals Mary in de film Gifted; ik begrijp nu dat Wiskunde gedoceerd wordt om ons van het gevoel weg te jagen... meer niet... en daarvan ben ik inmiddels daverend hersteld... dan valt de wiskunde helemaal weg, als irrelevant, en is geld tellen al een opgave geworden, omdat het leven andere prioriteiten kent.
Zelfde met mijn rij-examen, op mijn achttiende; voor het afrijden zakte ik de eerste keer. Studeren op de uni? Ging niet. Van geen kanten. Mijn concentratie ging alle kanten op en ik kreeg mijn boeken niet open. Dat bleek mijn moeder te zijn geweest - het loeder. Leg ik nu uit. Komt-ie...
4. ik heb - altijd al - tal van ingevingen gehad die mijn omgeving, om te beginnen mijn ouders, versteld deden staan, van jongs af aan, wat mijn moeder overigens structureel voor mij verborgen hield, want... ze wilde niet dat ik naast mijn schoenen zou gaan lopen. Da's haar goed gelukt. Het tegendeel gebeurde er; zij bezorgde mijn zus en mij een daverend gevoel van minderwaardigheid; alsof we nergens goed voor waren. Nee, dàt helpt. Weg eigenwaarde en weg zelfvertrouwen. Keurig ontnomen. Goed gedaan, moe; ik stamp nog op jouw graf, gestoord uilskuiken dat je dr was, die niemand iets gunde en altijd doelloos en zinloos commentaar had op alles en iedereen, en zo jouw perverse wereldbeeld opdrong aan ons, als was alles wat jij vond "waar", en moest ieder zich maar naar jou schikken. Gelukkig heb ik haar nog bij leven, dus tijdens haar laatste jaren nog, (de spiegel) voor kunnen houden wat zij mij en zus zoal geflikt had want dat was inmiddels evident voor mij, zodra mijn talent eenmaal vrijgemaakt was (sinds mijn ontmoeting met olof smit in 2005; zie vaderaarde.nl) en ik alles maar dan ook alles stap voor stap te doorzien kreeg - ik schreef erover in "liefdevolle woorden van zoon haalt moeder uit isolement" (link zoek je zelf maar op) - en mij vervolgens losmaakte uit haar beknellende, beperkende, vernederende en verraderlijke greep - zodat ik sindsdien steeds meer, steeds sneller doorheb, zodat niemand meer 'zijn' of (meestal) 'haar' spel kan spelen maar ik alles te onderzoeken en te evalueren had, voor mijzelf, omdat dat nu eenmaal mijn zielepad was. Achteraf gezien. Achteraf krijg je alles door. Mooi, hoe dat werkt.
5. Kennelijk diende ik behoed te worden... mijn kennis en kunde moest pas later rijpen, op gevorderde leeftijd, wanneer er emotionele balans zou zijn bereikt... daarom kon ik niet van jongs af aan met mijn talenten tevoorschijn komen. Raar maar waar; in een westers land, gedomineerd (en verscheurd) door de meest gruwelijke en dodelijke "normen en waarden" zodat je er (1) niets mag, (2) van alles moet en (3) gevoel verboden is, kun je onmogelijk trots zijn op jouw talenten of prestaties. Je 'mag' niet trots zijn op jezelf. Dan word je verpletterd. Want: wie afwijkt, wordt gestraft - daarover schreef ik al talloze artikelen, afgelopen jaren, in mijn Dagboek van een Vreemdeling. Dus: "Je moet je bek houden, opzitten en pootjes geven want iemand anders is de baas." Dat is de strekking van wat een buurvrouw mij ooit trachtte wijs te maken althans, toen zij en haar poedel (ik bedoel haar vriend van 60, die zij als zodanig behandelt) mij tot de orde riepen op niets af, d.w.z. zonder ooit ter zake te komen en mij sindsdien als zondebok beschouwen en als een verloedering voor de wijk, terwijl het natuurlijk precies andersom zit; je hoort niemand de grond in te boren maar te trachten via synergie, ander woord voor samenwerken, te trachten tot grootse dingen te komen. SAMEN. Althans, dat zegt men in het bedrijfsleven maar niemand is daar ooit getuige van geweest, geloof ik, zeker niet sinds Nikolà Tesla, één van de grootste geesten aller tijden, die eenzaam stierf op zijn hotelkamer en beroofd is van al zijn uitvindingen door FBI's Edgar Hoover, zodat ze naar "het grote geld" gingen en 'de wereld' er op een andere manier mee te maken zou krijgen; stiekem. Maar niet in ons voordeel. Ik bedoel... (gratis!) elektriciteit was zijn uitvinding. Zeker Draadloze Elektriciteit en zijn Wardencliff Tower die dat kosteloos 'downloadde' uit de Ether. Hij vond ook een elektromotor uit die zonder voeding kon functioneren, dik 100 jaar geleden. Zodat de mensheid anno nu van gratis energie zou kunnen genieten. Je ziet het... dat wordt natuurlijk voor ons verborgen gehouden en ons ontnomen, want... 'men' verkoos een verdienmodel, zoals de farmacie en wapen-industrie ons tonen, waardoor mensen ziek worden gehouden, legaal worden vermoord en er onbeschaamd grof geld aan wordt verdiend.
Wat men wilde is: wanhoop der verloren zielen cultiveren. Want wie geen bezit heeft van zichzelf, zoekt HET buiten zichzelf en kan het vervolgens gaan kopen. De definitie van Koopkracht, aldus olof smit. Een waterdicht en vernederend controlesysteem. Van Verdeel en Heers.
Behoed om voortijdig met kennis en kunde te komen |
Ja, ik diende behoed te worden voor wat ik wist en kon. Het zou anders storing geven met mijn leefomgeving, zeker in díe tijd. Dus... was ik braaf, luisterde aandachtig - en dacht er het mijne van wanneer ik onzin hoorde - maar reageerde er niet op, jarenlang, tot het mijn tijd was om te evalueren, te reflecteren en vooral om op te staan, voor mezelf, en mijn waarheid te verkondigen. Na 2012 moest dat gebeuren.
En? Wie denk je dat dat horen wil?
Nou.... niemand. Mijn website (hetlichaamliegtnooit.nl) is in de lucht en mijn visitekaartjes heb ik paraat maar mijn praktijk is leeg. Ik zie niemand. Letterlijk. Niemand. Dus is het nog niet mijn tijd, want kennelijk heeft niemand interesse om zijn of haar kwaliteit van leven te verbeteren.
Klopt ook; dat is niet het narratief van overheidswege, waarin ons wordt voorgehouden hoe je jezelf en anderen klein hebt te houden en vooral tegenstrijdige, domme dingen moet doen. Zoals een naald in je arm laten zetten, liefst met gif erin, en dan net doen alsof dat je beter maakt - terwijl je niet ziek bent - en je dan óók nog laten testen voor iets waarvoor je geprikt was, door een test die daar helemaal niet voor geschikt is. Een grotere, frauduleuzere, tegenstrijdigere en volstrekt krankzinnige leugen op wereldschaal is niet denkbaar maar zulk schizopathisch (nieuw woord) gedrag werd klakkeloos gevolgd door het merendeel van het V-o-l-k, ook door vele hoogbegaafjes, zodat ik me daar maar niet meer mee bemoei, want die liever-lui-dan-moe-denkertjes kan ik niet bereiken en dus niet op weg helpen. Die draaien graag alles om en verwijten jou hun eigen denkfouten en hun eigen gedrag, dus daar kun je niet mee praten. Je kunt ze hooguit iets op weg helpen naar een luchtiger bestaan, met wat woordgrapjes, om hen te confronteren met hun eigen denkfouten ("fout van het Denken", zeg maar), misvattingen, verzonnen stellingen (verzonnen onzin dus, meestal bedoeld als aanval om iemand schaakmat te zetten) en ander 'gedoe', omdat serieus blijven zinloos is. Dus dan doe ik dat maar. Dan zeg je bijvoorbeeld: "Neem er nog één" bij het waarnemen van bezopen gedrag. Of, desnoods: "Je bent niet goed bij jouw HART", in geval van nood. Of, laster samenvattend: "Dat kun jij ook vriendelijk zeggen." 't Brengt hen op andere gedachten.
Mensen kunnen superslim zijn maar über-oliedom doen. Lees dat nog eens. Ik zie het dagelijks. Ik rij motor maar leende afgelopen week 2x een auto. Normaal scheur ik overal tussendoor maar nu viel mij pas goed op, dat anno nu, 2023, het verbazingwekkend is hoe dom mensen doen op straat. Het is tranentrekkend bedroefd gesteld met de mensheid... en ik ben er dagelijks getuige van. Toeschouwer, zelfs. Maar helaas niets meer; ik kan nergens een helpende hand bieden want... die wil men niet. Men wil alles "zelf doen". Prima joh, doe dat dan ook. Maar neejjj... men blijft hetzelfde idiote gedrag vertonen en continu herhalen, in de hoop op andere resultaten. Echt. Briljant vind ik dat. Qua komedie, dan.
Zelfs dieren zie je 'verstandiger' reageren dan wij mensen maar ja, dieren hebben een ziel en de onze is afgeschaft; verboden, verbannen en vermoord. Geluk? Idem. Ook verboden, verbannen, vermoord en uit den boze. Mag niet.
Omdraaien |
Wanneer iemand zichzelf is en warm-menselijk gedrag etaleert... of rebelleert tegen Het Systeem.... dan wordt die genadeloos afgestraft, door de hoeders van datzelfde Systeem. En dat niet alleen. Het is nog veel erger. Ook en JUIST de gewone man (en vooral zijn vrouw) doet dat; we roepen elkaar tot de orde, volgens onze Normen en Waarden; je weet wel; het gaat om de regeltjes... die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft maar ieder opgedrongen krijgt... Dat heeft een naam: Stockholm-syndroom oftewel: "het verdedigen van de gijzelnemer". Zoek zelf maar op. 't Is geen grap, al zou je dat vermoeden. De eigen familie, vrienden, buren en langstrekkende passanten gedragen zich zo en ik noem dat kerkelijk, religieus of sektarisch zelfs, omdat het duidt op een bijzonder knap stukje "Verdeel en Heers" van weleer dat door de overlevering niet is weggeëbd maar juist - ondanks onze "beschaving" - levend is gehouden, levendiger dan wat ook; "Gij zult niet gelukkig zijn", lijkt het motto, aangescherpt met: "Doe nu maar wat ik zeg". Verdeel en Heers, Verwar en Plunder, oftewel SBS-Z; Schuld, Boete, Straf en Zonde.
Oftewel: wij denken voor jou, jij dient onze woorden letterlijk te volgen. Sekte, dus, en dat op wereldschaal, want ieder doet mee, uit Angst, want anders val je buiten de boot. Een Systeem van Manipulatie, Chantage en Dwang, dus.
En straks krijg je gelukkig het C-B-D-C zodat geld verdwijnt en onze betalingen traceerbaar worden en onze betaalmiddelen ingenomen kunnen worden, wanneer jouw gedrag onze leiders niet aanstaat.
Dat is heel fortuinlijk, ook nog... want de kinderen van deze wereld - tja, want mensen durf ik hen niet te noemen want dat zijn ze nog niet, zolang ze zich collectief zo kinderlijk en kinderachtig gedragen - dienen er stuk voor stuk zèlf achter te komen hoezeer ze misleid zijn.... en dat lukt niet met woorden. Legt men naast zich neer, tenzij het van een autoriteit komt, zoals een leraar (Hugo bvb), arts of politicus, al dan niet met of zonder verstand.
Dus hebben ze een keiharde bons nodig. Want alleen iemand die vastloopt, kan veranderen. Wist je dat? De HSP's lopen daarin voor op de rest, als pioniers, want... die zijn al veel eerder vastgelopen. Hetzij op fysiek, emotioneel, mentaal of spiritueel niveau en meestal een combinatie ervan, is mijn ervaring. Ik liep vast in alle categorieën en ging zoeken, om van zoeken tot vinden te komen en van denken naar weten te geraken. Een hele weg maar niet voor niets. Dan kun je - eindelijk - voor herstel gaan. Iets dat ieder mens ambieert maar weinigen nog doen. Zoals Einstein al stelde: "Educatie is wat er overblijft als men afleert wat men op school leerde."
Herstel is van levensbelang, ook al duurt het jaren. Jaren van zoeken, jaren van vinden en jaren van onderzoeken. Maar het levert wat op. Ik ben nu mezelf. Eindelijk. Komt goed uit; je kunt niet verder groeien dan naar jezelf. Dat leerde ik van olof.
Kompas |
Het bijkomende voordeel (of "bijwerking", zoals farmaceuten dat graag noemen, om ons te misleiden, omdat bijwerkingen helemaal niet bestaan, het zijn stuk voor stuk 'werkingen' immers) is, dat je continu bij jezelf te rade kunt gaan over de vraagstukken die ons dagelijks en aan de lopende band gepresenteerd worden; het zelf is weer terug jouw kompas geworden, om orde te scheppen in de doelbewust gecreëerde chaos - bedoeld als Verwar en Plunder. Je raakt niet meer van jouw stuk.
Nadeel is wel, dat je je af en toe heel verdrietig voelt, over het absurde in de wereld en vooral het kunstmatige, ons collectief opgedrongen verdriet, dat gemeengoed is gemaakt... met de nadruk op 'gemeen'. Omdat wij mensen zo niet gemaakt zijn. Wij lijken stuk voor stuk in staat tot grootse dingen maar dat wordt ons niet gegund. We worden net zo lang tegengewerkt tot we opgeven; tot ons vlammetje flakkert en dooft. Daar staat SCHOOL garant voor overigens (zie: de wonderlijke energie van kinderen - en wat school met hen doet - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html) en onze leefomgeving doet daar een dikke schep bovenop.
Dus.. zijn we fucked? Ja, tuurlijk zijn we genaaid... maar dat geeft niet. Dan hebben we iets te doen. Da's tegen het vervelen. We zijn hier om te leren en om plezier te maken, daarvan ben ik inmiddels overtuigd.
Trek het je dus niet aan. Dat is zinloos. Je bent god niet. Gedraag je dus niet zo. Dan ben je onbereikbaar. Ander woord voor zoek. Ik bedoel: ziek.
Wees toeschouwer |
Dus wat helpt, is om toeschouwer te zijn, van je eigen gedoe en vooral van dat van anderen, in deze doorgesnoven en doorgeschoten wereld, die ik daarom graag een idiocratie noem.
Of dat nu mag, of niet... het helpt wel.
Want zonder lach vaart niemand wel. En achter de wolken... schijnt volgens mij de zon. Altijd.
Van oudsher kennen we de waarzegster met haar glazen bol. Symbolisch natuurlijk, want het menselijk oog is ook een doorzichtige bol en werkt als instrument van de Ziel, valt me nu in.
Sommigen bezoeken nog graag waarzeggers. Anderen zijn waarzegger zonder het te weten. Weer anderen kunnen niet tegen de waarheid. Eerder schreef ik al iets over mijn ervaringen in groepen. Mijn vraag is nu: worden waarzeggers getolereerd in een wereld die pot-dicht zit?
Heel mijn leven zoek ik naar Waarom. Heel mijn leven zoek ik naar aanleiding, oorzaak en gevolg in intermenselijk handelen. Heel mijn leven zoek ik naar Waarheid. Aanvankelijk onbewust, nu bewust. Oftewel: mijn gedrag weerspiegelde wat er leefde in een ander, zonder dat ik het doorhad. Inmiddels heb ik het wel door.
“Mij ontvouwt zich waarheid;beweegredenen, behoeftes en verlangens openbaren zich aan mij nu ik van zoeken vinden heb kunnen maken en denken heb zien veranderen in weten.”
Dat kan ik zo niet schrijven toch? Dat pikt niemand. Dus trek ik het uiteen met tekst en uitleg. “Mij ontvouwt zich waarheid” waar ik me op focus - en feitelijk is dat niet ongewoon want dit kan iedereen, als je je er maar op toelegt. En dat deed ik; ik heb er studie van gemaakt èn die behoefte leefde in mij. Met als gevolg: “beweegredenen, behoeftes en verlangens openbaren zich aan mij nu ik van zoeken vinden heb kunnen maken en denken heb zien veranderen in weten.” Dat maakt mijn leven een stuk overzichtelijker. En wie met vragen komt kan ik iets bruikbaars antwoorden door stil te vallen en het antwoord in mijzelf af te wachten. En... da's altijd raak. Waarom? Omdat het niet van mij is. Het is hooguit via mij of dóór mij. Ik ben op dat moment dus even intermediair; het komt niet uit het Denken. Het komt dan uit... het hart.
Innerlijk weten
Hoogbegaafde hoogsensitieve nieuwetijdskinderen (dat zijn drie woorden voor hetzelfde begrip; lees hier meer) hebben een innerlijk waarheids-kompas. Ze weten of iets klopt of niet. Hun ziel laat het hen voelen. Bij het ontwikkelen ervan, ontstaat grotere alertheid, groteregevoeligheid en grotere precisie in het beschrijven van wat er speelt.
Fijngevoeligheid ontwikkelen
Waarom is ontwikkelen nodig? Omdat we in het moderne westen geen plaats hebben voor het gevoel - dat is maar een derderangs afdankertje dat af en toe mee mag doen bij het kijken van TV. Dus als er geen plek voor is, stompt dat af en raken de openingen van de spons die leergierigheid heet verstopt. Ontwikkelen begint daarom bij af-leren voordat je kunt bij-leren en ontwikkelen; “You must unlearn what you have learned”, zei Master Yoda in Star Wars. “You cannot fill a cup which is already full”, zei de leidster in Avatar. Leeggooien dus, daarna pas weer vullen.
Handelen naar gevoel: F.A.Q.
Hoe gaat dat? Kwestie van doen. Je begint en na een paar jaar merk je dat het zover is. Zijn er voorwaarden aan? Jazeker, je moet het willen - met heel je hart. Wat gebeurt er nog meer tijdens het afleren? Ego overwinnen en één worden met je-zelf.
Wat doet ego? Ego gooit ons on-zin voor de voeten. Ego dient de evenknie te zijn van het Gevoel. Het dient in balans te zijn als yin en yang. Ego is ander woord voor Verstand, Mind, ratio, het mannelijk deel in ons. Gevoel staat voor intuïtie, hart, ingeving en is het vrouwelijke deel in ons. De mens dient te handelen naar het gevoel; verstand in dienst van het hart dus. Daar is dat afleren voor nodig, anders lukt dat niet en hapert het systeem van “handelen naar gevoel”. Waar is één worden met je zelf goed voor? We dienen ons eigen partner te zijn. Dus: You tell me! Wat is er voor nodig om te starten? Vastlopen. Niemand begint eraan als die niet eerst vastloopt.
De Waarheid dus. En dan?
En dan ga je op je bek op festivals, in groepen en op facebook. Omdat in de spiri-wiri-wereld bijna niemand openstaat voor Waarheid - met uitzondering van iemands Eigen Waarheid. Zodra het dichtbij komt is het schrikken geblazen. Waarom? Omdat in de spiri-wiri-wereld het ego nog groter is dan daarbuiten. Niemand weet iets, maar wat men weet, denkt men zeker te weten - en wordt met hand en tand verdedigd. Op het potsierlijke af. Heel kinderachtig eigenlijk, maar wel de realiteit anno 2014. Als je mensen confronteert met hun karikaturale gedrag moet je goed kunnen rennen. Of je niet laten raken door de onvrede van een ander. Daar is dat afleren dan weer goed voor, omdat je dan zelf eerst door je eigen emotionele bagage heen ploetert en niet meer triggert op de ellende van een ander.
Geloven ho maar; liever bevechten
Mijn ervaring is, dat mensen liever vechten met degene die waarheid spreekt, dan dat we er naar luisteren, vragen stellen en het bij ons-zelf zoeken. Wat is dat voor lui gedrag? We horen verantwoording te nemen voor ons doen en laten - en negeren hoort daar niet bij. Aanvallen ook niet. Introspectie is wèl passend. Naar binnen gaan en vragen stellen met de intentie iets te leren. In de vorige blog lees je waarom het OK is om anderen op hun gedrag te attenderen.
“Spoedcursus Verlichting”
We zijn hier thuis allemaal fan van Tijn en zijn boek. Wie het boek van Tijn Touber leest, “spoedcursus verlichting” - of zijn relaas op zijn site want dat is korter - kan onder de indruk zijn van wat die man gepresteerd heeft. Niet doen hoor! Nooit een ander aanbidden. Mag niet van Einstein ;-)
Het was Tijns pad, meer niet. Laat je inspireren om je eigen pad te volgen, meer is er niet.
De vraag reist: “Heeft hij zijn ego overwonnen?” No way - kijk maar naar hem. Dus wat weet hij van verlichting als hij zijn eigen duisternis niet heeft doorgewerkt? Oeps. Verbeterpuntje, Tijn. Je hebt nog een rukkie te gaan. Waarom ik over Tijn begin? Geen idee. De titel van zijn boek schoot me te binnen. Wellicht, omdat je met dit artikel, in feite een spoedcursus verlichting binnen handbereik hebt. Stap één is willen. En verder: “Naar binnen gaan is de weg.”
Wat is verlichting eigenlijk? Twee dingen weet ik ervan: “Het verlicht om je levenspad te weten, te kennen, te lopen.” Wie dat doet, straalt alle kanten uit. Iemand die verlicht is, heeft geen levenslessen meer te leren in dit leven. Echter, het ego kan nog wel degelijk parten spelen dus overwinnen/afleren is nog steeds een vereiste om je werk naar behoren te kunnen doen. Wat het oplevert? Overzicht, in-zichten, rust en emotionele stabiliteit. ++
Meerleeslink Disclaimer: wat je hier leest is een berg ingevingen die aan elkaar geschreven zijn door associatief-analytisch denken. Een symbiose van hart en verstand dus. Eerst de ingeving, dan de associatie.
HSP'ers of hoogbegaafden - woorden voor “geboren mensenhelpers van beroep” - hebben het moeilijker dan anderen. Enerzijds omdat het de sterkste schouders zijn die de lasten kunnen dragen. Anderzijds, omdat ze niet herkend worden maar juist collectief geweerd worden uit onze samenleving. Ga maar na: ons-soort-mensen wordt verguisd door de slapende meerderheid. Als wij iets zeggen wordt er raar gekeken. Als wij iets doen wordt er raar gekeken. Alles wat wij doen is raar... Vindt de meerderheid, althans. Dat schiet dus niet op. Jij en ik werden niet herkend bij geboorte voor wie je bent; niemand kreeg de ruimte om zichzelf te zijn of te ontwikkelen naar eigen inzicht en op te groeien in eigenwaarde en zelfvertrouwen. Dat ontbrak bij de meesten van ons.
“Het zijn de sterkste schouders die de lasten kunnen dragen”
Hoog-begaafd... wasda?
Een talent is een gave te noemen. Hoog-be-gaafd wil dus eigenlijk zeggen: buitengewoon getalenteerd. Een veelheid aan gaven. Zulke mensen pakken bovendien van alles op van anderen en worden daarom ook wel “hoog sensitief” genoemd of HSP; high sensitive person of hoogsensitief persoon. Hiermee antwoord op de ongestelde vraag: Wat is een hoogbegaafde eigenlijk? “Geboren mensenhelper en dus van beroep”. Vult dat de rest voor je in? Zo niet, stel vragen. Herken je dit? “Het zijn dwarsliggers die het spoor recht doen lopen” :)
Slechte start en het gevolg
Hoe dan ook... De consequentie daarvan is, dat hoogbegaafden met nog veel meer issues rondlopen dan de rest. Enerzijds ligt dat buiten ons verantwoordelijkheidsgebied (vraag via persoonlijk bericht om nadere info). Anderzijds geeft dat onverwerkte ouwe troep. Emotio-shit*) eigenlijk. En...omdat ze vanaf hun prilste jeugd niet gekend zijn, is het ego ook nog eens overmatig ontwikkeld om als het ware te roepen: “Kijk mij eens!?”
Dat gedrag is dus niet zo raar; het kent een oorsprong en die is heel simpel.
Oorsprong: gemis aan volwassenheid, zelfvertrouwen en eigenwaarde
We werden door de kerk niet geaccepteerd omdat wij de natuurlijke leiders zijn die wèl in staat zijn anderen te helpen ontwikkelen tot volwassenheid, zelfvertrouwen en eigenwaarde. En dat is nu precies wat kerk en adel niet wilden. Die wilden landeigenen, horigen; “plukken” dus. Belasting betalen en werken en vooral niet protesteren. Want de adel had legers. Dus... het machtsmonopolie. Zoals we dat nu zien bij de Staat en de pliessie, daar ligt nu het machtsmonopolie.
“It's all a cry for love”
Achtergrond van projectie: onvrede uiten om aandacht te krijgen
Het gevolg is, dat iedereen gefrustreerd en onmachtig en vol onverwerkte emoties rond loopt. Emo shit dus. En het is wát lekker om die emo shit bij een ander neer te leggen... da's feitelijk een manier om aandacht te vragen voor je eigen probleem toch? “It's all a cry for love” - iedereen wil liefde vinden of lief gevonden worden, kies maar - en “alles wat we doen is om ons beter te voelen” las ik ooit. Maar da's nie alles; iedereen wil van z'n shit af - en kennelijk moet jij er bij helpen, waarom zouden we je anders confronteren met onze onvrede?? Echter...we zijn collectief zó ver afgedwaald van ons zelf, dat we zelf-s niet meer weten dat we dat willen. Dus als iemand ons nu plots confronteert met de waarheid, lopen we er hard van weg en zeggen óók nog dat dat helemaal niet waar is...! Lees meer in “wat wij mensen doen” en “wist jij wel dat we allemaal spiegels zijn.”
Kortom, de achtergrond van dergelijke “projectie”: onvrede uiten om aandacht te krijgen. In feite klinkt er: “Help het me op te lossen!”
Verdedig The Matrix!
Dat doen mensen. Die blijven hangen in het systeem. Of in de boosheid óver het systeem. Het systeem van schijn-zekerheid en schijn-veiligheid. The Matrix dus...
“Ieder mens straalt uit waar die zit”
Anekdote. Uit het leven gegrepen, dus
“Iedereen straalt uit waar die (mee) zit.” Je kunt dat dus aan iemand afzien. Ooit iemand benaderd na een ontmoeting in Club Lite. Je weet wel, blotevoeten-dansavonden voor gelijkgestemden. Er was een dikke vette tantra-avond aan de gang waar ik ff bio-catering kwam bezorgen en raakte in gesprek. Die vrouw had een leuke toet en een fijne energie dus ik mailde haar en stelde voor eens te ontmoeten, uitwisseling of zo, kweetniemeer pcies.
Ze ging me toch tekeer joh, prachtig; ze dacht dat ik “gewoon wilde n**ken”. En dat uit de bek van een Tantrika. Moge.
Het zat precies andersom als waar ze me van beschuldigde
Bij nader inzien... was het dus precies andersom. Feitelijk voelde ik háár energie en reageerde op háár voelbare behoefte. Ik hield het nog netjes; ik vroeg haar heel simpel en doodgewoon -via de voordeur- of ze me wilde zien en zelfs waartoe. Zíj veranderde briljant de boodschap die ze verMIXte die met haar eigen emoties (ik mijd expres het woord “gevoel”!) en met haar eigen behoefte. Ze sloeg dus op tilt zogezegd. EN.. die mix kreeg ik gratis als onsmakelijke smoothy in mijn mik gegoten. Met haar naam erop. Had dus niets met mij te doen. (Lees hier meer over “spiegels”)
We vergelijken iemand met een ander... vaak met ons zelf
WTF dan toch? Een vrouw die niet in de gaten heeft wat ze zelf uitzendt... Een vrouw die haar eigen behoefte niet kent noch onderkent en DUS niet weet wat voor energie ze uitstraalt... Die vrouw, legde bij mij haar projectie neer; “je-zal-wel-willen-neuken-want-ik-vergelijk-je-met-een-ander-(met-mezelf-of-met-een-andere-kerel)-en-ben-bovendien-niet-bij-mezelf-anders-zou-ik-wel-vragen-stellen”. Hebbi 'um? Daarom schreef ik: “Vrouw wij hebben je nodig; een boodschap voor Alle Vrouwen.”
Relatie: niet te doen
Er is meer aan de hand, onder de oppervlakte. Een relatie tussen twee gelijkgestemden is gedoemd te mislukken als ze beide onbeschermd zijn en wagenwijd openstaan. Ze pakken alles op van elkaar en dragen zelfs elkaars lasten, en hoewel het samenzijn in de basis ideaal lijkt, gaat het gepaard met ondraaglijk veel ongemak. Daarover kan ik hier niet uitweiden; (daar kan ik hier niet op ingaan, daar zijn workshops voor). Wel merk ik op, dat partners niet op elkaar mogen leunen maar “op eigen benen” hebben te staan. Daarover lees je meer in: “Geen relatie. Wel vrijheid.”
Ingevingen
Leuk hè.. Zulke ingevingen bij de aanblik van zulk schoons. “Zucht...was de vrouw maar wie ze was” mijmer ik bij een hap choco... Daarover schreef ik: “Vrouw is synoniem voor schoonheid” en een serie artikelen over “Eigen-Waarde” met praktische tipz.
"PS": Naschrift over emotio-shit *) en “The Law of the Garbage Truck”
Ik beschreef zojuist een voorbeeld dat me recent te binnen schoot, compleet met toelichting. Zulks noem ik een ingeving. Het is dus niet door mij bedacht. Het is als een idee dat mij aangereikt werd en dat ik daarom zo verwoord en presenteer als “waarheid”. Míjn waarheid dus.
Mocht je soortgelijke gevallen kennen en denken dat het toch stiekem anders zit, bedenk dan, dat het vaak veel simpeler zit. Hoe? Dat heb ik zojuist beschreven. Emotionele ouwe shit*) doet een hoop kwaad, ze zijn het gevolg van een overdosis emotionele kou uit onze doe-nou-maar-wat-ik-zeg-opvoeding - oftewel “doe maar normaal”, “gedraag je”, “loop in de pas”, “val niet op” - dat komt op hetzelfde neer.
Het gevolg ervan is, dat we in ons denken zitten en niet meer ons gevoel correct kunnen raadplegen. Klopt dat? Nou dan. Daar rap ik over in “het ergste wapen is nog steeds de mond.”
“Garbage Trucks”: emo overload, woede die doet overkoken
Die overload of overdosis aan emo shit noemen we voor het gemak: The Law of the Garbage Truck. Lees hier het korte verhaal dat boekdelen spreekt over ons als deze “rondrijdende vuilniswagens”: The law of the garbage truck
“One day I hired in a taxi for the airport. The driver was driving in the right lane when suddenly a black car jumped out of a parking space right in front of us. My taxi driver slammed on his brakes, skidded, and missed the other car by just a few inches! The driver of the other car popped his head around and started yelling at us! My taxi driver just smiled and waved at the guy, in a really friendly way. So I asked him: “Why did you just do that? This guy almost ruined your taxi!” This is when my taxi driver taught me what I now call “The Law of the Garbage Truck.” He explained that many people are like garbage trucks. They run around full of garbage (frustration, anger, and disappointment, etc.). As their garbage piles up, they need a place to dump it and sometimes they will dump it on you. Don’t take it personally. Just smile, wave, wish them well, and move on. Don’t take their garbage and spread it to other people at work, at home, or on the streets. The bottom line is that successful people do not let the garbage trucks take over their day. Life is too short to wake up in the morning with regrets, so… love the people who treat you right and pray for the ones who don’t.” ~ Uit: “I can't believe it” op facebook
Stel vragen. Dat ten eerste. Ten tweede - voor als je geen vragen weet - zijn er workshops. Niet alleen om je met enkele simpele vragen te confronteren met je eigen gedrag (“Ben je gelukkig? Wat is blijdschap/wat maakt blij? Hoe onderdruk jij jouw emoties? Doe je jezelf daarmee te kort? Wat is de functie van emoties? Hoe pak je de boodschap?”) zodat je zelf ziet wat je doet en je jezelf kunt uitnodigen dit te veranderen... maar ook om je te laten zien dat alles al in je zit. Àlle antwoorden. Àlle kennis. Je weet alles al. Pas je het ook toe?
Kennis hebben we allemaal - maar soms is die toegedekt door een stevige laag van aangeleerde gewoontes, regeltjes of menselijk gedrag die nergens toe dienen (blijkt nu). Toepassen van kennis heet wijsheid.
Just do it! Stel vragen als je er niet uit komt. Het is niet dom om vragen te stellen - om te beginnen in jezelf.
Ze kwam om een cd te halen en bleef bijna twee uur. Ze was gewend nergens begrepen te worden en kon hier haar verhaal kwijt. En kreeg wederhoor. Ze was verrast hoe ik leef, van mijn ding mijn werk gemaakt. "Jij bent anders dan andere coaches die ik ken, die vragen van alles om een beeld te krijgen. Jij zegt gelijk: dat is dát."
We hebben samen gelachen om haar belevenissen. In alle rust was het magisch, zo'n diep luchtig contact. Luchtig omdat er niets hoeft. Diep omdat we bespraken wat er werkelijk toe deed. Zoals misstanden op haar werk en haar rol daar in volgens mij. De enige normale in de hele school. Die enige die bij zich-zelf was. Degene om bij te kunnen ademhalen en uithuilen. Voor advies en wezenlijk contact. Degene met Gezond Verstand. De kinderen die haar nodig hadden en haar cadeaus brachten lieten het haar zien. En mij nu.
"De enige normale. De enige bij zich-zelf. De enige die Gezond Verstand liet zien."
We genoten beide in de voorzichtige zon, eerst achter glas, toen buiten. Ze had de moeilijkste klassen, waar niemand raad mee wist. Omdat zij er wél raad mee weet. Ze luistert en geeft ze de ruimte. Omdat ze dat aanvoelt. Precies zoals het hoort eigenlijk. Dat zijn wij. Die Gezond Verstand-mensen met eigen innerlijke wijsheid, die gewoon wéten: het lichaam liegt nooit (punt nl)
"...geen probleem creëren is... geen probleem hoeven oplossen"
Lieve hoogsensitief/hoogbegaafde/HSP... Mag ik even storen?
Verhalen
In tal van groepen of facebook lees ik "verhalen" van mensen die "het" buiten zichzelf zoeken; Levensgeluk of Minder Ellende of Geef-Het-Een-Naam. Of die met knagende vragen zitten. Maarr.. wat ik zie is dat die mensen er zèlf niets aan wensen te doen. Duuh. Ten eerste: we hebben het zwaar - omdat we dan wat te doen hebben. "Anders zouden we ons maar vervelen." Ten tweede: alles gaat nu snel. Welkom in Aquarius, de waterdrager. Water is het symbool van vrijheid... "probeer water maar eens te houden". De planeten staan zodanig dat er een energie over aarde waait die alles snel doet ont-wikkelen. Stap in en ga als de brandweer, het is nu bij uitstek geschikt om snel resultaten te zien in jezelf. Go-go-go! Ten drie-de: Mensen doen letterlijk àlles om zich-zelf te ontlopen. Welke verSLAAFing ken jij zoal? Ik bedoel maar. Ten vier-de-liefde: Desnoods bidden we tot God (waar zit die eigenlijk) en vergeten consequent dat we een Ziel hebben die in ons leeft (zonder ziel ben je nix; ontzield en dus dood) en alles voor ons regelt*). Want: dat leer je niet op school. Dus zal dat wel niet "waar" zijn. Sterker, we branden het af omdat het zweverig is. Het is trouwens precies omgekeerd: je blijft zweven (niet ge-aard zijn) zolang je geen contact met je-Zelf hebt. Iemand die "bij zich-Zelf" is, is stabiel te noemen. Rustig. Sterk. Snappie?
Sjesus, die lui van Koot & Bie zongen toch al "Zoek JeZelf Broeder"; hoe duidelijk wil je het hebben? Vriendjes en Dinnetjes. Tis 2014. Tijd om aan te pakken. Mentaal. En ons eigen partner te worden en de wereld te zien die er dán voor ons open gaat. Namasté! _/|\_ (nieuw foefje geleerd uit de Zweef-hoek) ~Ingeving van de dag @ Het lichaam liegt nooit
Epiloog
*) dus... "de Ziel regelt alles voor je". Dat betekent...? -"Maar..." zei de student, "Als dát zo is... dient er dus een samenwerkingsverband te komen tussen Verstand en Gevoel... Zeg maar... Gevoel als influistering en Verstand... om het uit te voeren? Zoiets? En zet ik dan de Wereld naar m'n hand?" "Jij snapt 'm", zei de Ingeving. Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox
Afgunst; we gunnen een ander niet wat ons nooit gegund was. Daar steken de gebroeders haat en nijd, van de firma Verdeel en Heers, steevast een stokje voor, oftewel Verwar en Plunder. Ik noem dat SBS-Z, voor televisieminnend Nederland; Schuld, Boete, Straf en Zonde. Als volmaakte moraalridders lezen we elkaar de les over Hoe Het Hoort. Regels, die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. En die volgt men uit Angst voor Straf.
Dus ik hou mij strak met mijzelf bezig. Beter dan de illusie levend te houden dat ik de wereld kan veranderen of zelfs verbeteren. Dus ik volg mijn hart en doe wat ik leuk vind. En op dit ogenblik is dat sporten, hardlopen, fietsen, zwemmen - nou ja, plonzen is het meer - en lekker eten, daar geniet ik enorm van. En een beetje klussen. En ik klim graag op de motor. Beter dan op mijn (inmiddels voormalige) vriendin, want die loopt toch steeds weg, weg uit de dialoog en weg van zichzelf; veroordeelt mij om haar eigen gedachten en zet mij bij het vuil om wat zij zelf doet, wil of denkt. Dus vermaak ik mij alleen, op mijn eigen vierkante meter, met wat mij zoal te binnen schiet, in afwachting op wat gaat komen...
