Betekenis van zwaarmoedigheid - omgekeerde van levenslust | ingevingen over levenslust en zonnestralen

 829 woorden | 

"Zwaarmoedigheid of depressie is het omgekeerde van levenslust" - over levenslust en zonnestralen

Kauwen op een houtje levert mooie ingevingen op. Stil zitten, niets doen en dingen boven zien borrelen vind ik een feest. Of het nu is over relaties, ADHD, autisme, voeding, chemtrails of de ontmoeting met iemand - wanneer dan ook. Ik heb me afgelopen jaren ingelezen in 1001 zaken over hoe het zoal toegaat op deze aarde en nu schiet me het één na het ander te voorschijn met een inzicht over hoe-het-zit. Deze ingevingen deel ik graag in mijn dagboek. Ze zijn letterlijk vanuit het hart want ingevingen komen nu eenmaal niet uit het verstand. Laat het een stimulering zijn om zelf óók (meer) naar het gevoel te duiken als zich iets meldt wat je niet 1-2-3 kunt duiden. Ieder signaal heeft een boodschap in zich en het gevoel wil gevoeld worden; op die manier wil onze ziel gehoord worden.

Depri, suï en burn-out versus 'levenslust'

Heb ooit een vriendin gekend die zichzelf depressief, suïcidaal en burn-out noemde. 
Nu valt mij in: dat zijn drie varianten van "ontwijken van levenslust".

Depri, suï en burn-out zijn drie smaken lui, oftewel passief en afwachtend gedrag. Niet erg leergierig of levenslustig - en tegelijk geeft zo iemand aan onredbaar te zijn; "you can't help a damsel in distress if she loves her distress"

"Ontwijken van levenslust" in verschillende vormen

Ieder normaal mens hoort in staat te zijn blij te leven en de nieuwe dag te begroeten zoals Anastacia dat doet, beschreven in het boek van Vladimir Megre: rollend in het gras en rondspringend van plezier. Ik herken dat. Zo herinner ik me een zonovergoten ochtend; het licht streek over de ochtenddauw over de velden van het Drentse Havelte of Oudheusden. Een militaire oefening waarbij ik, geloof het of niet, onder een militair voertuig heb liggen slapen tot de zon ons begroette.

Bij het krieken van de dag voelde ik de blijdschap door mijn aderen dánsen. Het was niet te houden - ik was niet te houden! Het zien van zo'n schoonheid doet ons hart sneller slaan en het bloed stromen. 

"De morgenstond heeft goud in de mond" is niet alleen een uitnodiging om vroeg op te staan om productief te worden, het is een uitnodiging om (de tijd te nemen om) de dag te omarmen. 
Iedereen die na het stappen de zon zag opkomen kan het beamen ;-)
Het is overweldigend mooi en een impuls van levenslust die je de hele dag niet meer kwijt raakt.
Ik herken het van vroeger dat ik, als ik vond dat ik te laat was opgestaan, dat gevoel de hele dag niet meer kwijtraakte. Voelde me overal te laat voor. Vóór de zon opstaan doet het omgekeerde: het enerveert en stimuleert ons van binnenuit en geeft een energie die ons niet meer loslaat.

Omgekeerd, wie "het allemaal niet meer ziet zitten" gaat laat naar bed, houdt zich (waarschijnlijk) bezig met dingen die er nauwelijks toe doen - en als zo iemand de kans krijgt gaat die steeds later naar bed. De vicieuze cirkel van depressiviteit ligt dus om de hoek. 
De remedie: vroeg slapen, vroeg op. 
En bak een chocoladetaart met cashews, neem een huisdier of leer een instrument bespelen om je cirkel te doorbreken. Dat vervult ons met plezier oftewel levenslust.

Iemand die nooit droomt, gaat te laat naar bed

Levensplezier, daar hoort fijn dromen ook bij. Echter, "op tijd naar bed moeten" haalt de rebel in ons boven. Dat moest vroeger immers dus nu laten we ons dat niet aanpraten. Toch is het onze natuur, om ons te richten naar de zon. 

Daar komt bij, dat "Iemand die nooit droomt, te laat naar bed gaat". Die slaapt wellicht tekort en heeft elk beschikbaar uur nodig om te tanken en heeft derhalve geen gelegenheid tot dromen en daarbij z'n levenslust te vieren - want dromen is een manier van onze ziel om te communiceren met ons; en als je jezelf geen levenslust gunt doet de ziel ook niet mee. Zo komt in mij op.
Vroeg slapen en vroeg op getuigt van levenslust en dan doet de ziel vanzelf ook weer mee.

Kortom: ieder  mens doet er dus goed aan tijdig te gaan slapen. Nu, in juni, hebben we de langste dagen en is het pas om tien uur donker. Wat is erop tegen om rond tien uur of zelfs 21:30 uur die rust te gaan pakken? Bedenk eens: Waarom niet?

Je wordt daardoor vanzelf vroeg(er) wakker en staat op met een energie en levenslust die je die dag niet meer vergeet.

's Avonds komen we gemiddeld toch niet veel verder dan tv kijken en ons over-eten, toch? Kunnen we beter onze tijd nuttig besteden en investeren in ons zelf. Probeer het eens en kijk wat het je brengt.

Levensplezier, levenslust, levensgeluk

Volgens mij hangt het samen. Wie levensplezier kent, is gek op (het) leven en heeft niemand anders nodig buiten zichzelf om zich vitaal, gelukkig en gezond te voelen.

Er is veel over te zeggen. Ik hou het hier nu bij. Vragen staat vrij. ++ 

ps: discussiëren kan ook...

...in deze nieuwe Gezond Verstand-groep op facebook