De functie van roddelen, pesten, klagen en klikken en waarom Burgernet zo'n succes is

Vanmorgen lag mijn facebookaccount eruit dat ik heb om mijn pagina te beheren. Ik moest mij eerst identificeren ahv een code via mijn gsm voordat ik er weer in mocht. Ik stond voor een gesloten deur; domweg buitengesloten. Mensen die mij wilden benaderen lazen: “Dit bericht is niet meer beschikbaar omdat we hebben vastgesteld dat dit aanstootgevend was of is gemarkeerd als spam.” 

Droom  

Ik droomde en werd met een nare smaak in mijn bek wakker. Ik had met één of ander spel meegespeeld, was eruit gestapt van verveling en zag dat mijn vergaarde puntensaldo, achter mijn rug om, zomaar aanzienlijk verlaagd was... De boodschap was deze: hoe mensen zich voelen heeft weliswaar niets met mij te maken maar kostte mij wel mijn punten! Afreageren dus.

Krenken: wraak zoeken 

We zijn allemaal krengen: erop uit om een ander te krenken. Daar schreef ik drie korte blogs over, getiteld “Wraak”:
Wraak 1: “Iedereen zoekt wraak. Hoe meer ruimte in een relatie, hoe meer gelegenheid voor het voelen van de onvrede die eigenlijk in ons huist.” | facebook.com/715187661924237 (ook in “Dagboek”)

Wraak 2: “Wraak is: geen verantwoordelijkheid nemen” | facebook.com/716415548468115:

Wraak is geen verantwoordelijkheid nemen. Wraak is lafhartig gedrag. Wraak is iemand anders laten boeten voor hoe jij je voelt. Wraak nemen is dom en onvolwassen gedrag...en iedereen doet het.

Wraak 3: “Omdenken: van kleinzielig naar grootzielig | Je exgenote op klein gedrag attenderen en aangeven wat voor verbetering vatbaar is.” Een levend voorbeeld dus | fb.com/716934775082859

Niet gezien en niet gehoord 

Waarom? Omdat we in onze eigen jeugd niet gezien, niet gehoord en niet gewaardeerd werden en nu zó boos zijn dat we met plezier een ander hun plezier misgunnen.
Sterker nog... het is voor velen zo dat we continu anderen de hersens willen inslaan, vermoorden dus - en daarom elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Onze onvrede afreageren dus. 

Nationaal klikken 

Daarom is die burgerKLIKlijn met de lok-naam “Burgernet” zo'n succes want een ander “aangeven” is genoegdoening zoeken voor een verrotte jeugd waar we nu nog boos over zijn of tenminste onvrede over voelen. En daarom gaan we met “hangjongeren” niet in gesprek – dus géén welwillende dialoog – maar sturen we er liever politie op af; lekker veilig. Zo nemen we nóg meer afstand - terwijl (onze!) jonge mensen NIETS ANDERS WILLEN dan contact en gehoord worden; het is een vorm van protest wat ze laten zien en dus aandacht trekken: ze willen gezien en gehoord worden – en dat gebeurt nu niet...

Stiekem gedoe

Dus als je een account neemt met een verzonnen naam (Per Soon bijvoorbeeld) en iemand krijgt 't op z'n heupen omdat jij wèl goed in je vel steekt, dan gaan we jou aanpakken: 
* uit de weggeefgroep zetten
* klagen oftewel rapporteren bij facebook zodat je jouw identiteit moet kenbaar maken voor je verder kunt
* stellen dat jij stiekem doet terwijl die ander die jou beschuldigt zelf stiekem gedrag laat zien… 

JIJ moet boeten voor hoe ik mij voel

Dit zie ik mijn hele leven al gebeuren... En dan presteren mensen ook nog om te stellen dat het aan jou ligt en niet aan hen. 
Het is net als aangifte bij de pliessie of iemand voor de rechter slepen: JIJ moet boeten voor hoe ik mij voel. Zo doen we dat anno 2015. Duuh. Zeg mij: wat is daar volwassen aan? 
Tis zó kinderachtig. Zo inténs kinderachtig. 

Nu heb je ten minste wat te doen

Lieve mensen, het gaat niet om afreageren of om wraak. Het gaat erom dat we die schade in onze jeugd niet voor niets opliepen; dan hebben we nu iig wat te doen! We zouden ons anders vervelen! En het gaat erom, dat we leren om te gaan met ons verdriet. “Iedereen heeft verdriet. Ik ook, jij ook; wij allemaal. De vraag is dus: hoe ga je er mee om? Leer het dragen!” 

Beter dan bij een ander neerleggen, toch? Dat stadium is zó achterhaald en zó “vorige eeuw”... 

Wraak. Iedereen zoekt wraak.

Hoe meer ruimte in een relatie, hoe meer gelegenheid voor het voelen van de onvrede die eigenlijk in ons huist. Hoe liever de één is, des te geniepiger en gemener de ander kan doen. Dan krijgt het namelijk de ruimte om er te mogen zijn en komt alle onvrede onherroepelijk tevoorschijn.

Op het ziekelijke af

De moeder van mijn kinderen had er vijf jaar voor nodig om van mij te scheiden. Vijf jaar - net zo lang als we getrouwd waren geweest terwijl je zo iets in een paar uurtjes kunt fixen, toch? Ik zei wel eens: “Je verwart mij met jouw vader” en wist niet half hoe raak ik daarmee zat. 

Verknipte grafiek 

Dat geeft een grafiek die er krankjorem uitziet; hoe beter je bent geweest voor je partner, des te groter de kans dat die ander alle onvrede bij jou komt neerleggen - en het heet: “Omgekeerd evenredig”. Dus je kunt beter een kreng zijn voor anderen en sociaal voor jezelf, omdat in deze maatschappij het niet blijkt te werken om sociaal voor anderen te zijn. De top van het bedrijfsleven graait de kassa weg immers. Lekker integer voorbeeld doet verknipt volgen. Dat doet dus zeer aan je ogen ;-)

Boetedoening tegenover Genoegdoening 

Boetedoening plegen we op ons zelf (tattoo's, piercings, automutilatie) en genoegdoening - wraak dus - op anderen (jou of jouw spulletjes stukmaken). Beide getuigt het van verknipt gedrag en vond z'n oorsprong in onze jeugd waarin we niet gezien, niet gehoord en niet gewaardeerd werden en vervolgens zonder houvast, eigenwaarde of zelfvertrouwen de wereld ingeschopt werden. 

Protest

Al die luidkeels joelende jongelui op straat rond het weekend tonen ons hun PROTEST [dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/10/stil-protest-wat-betekent-het-eigenlijk.html]. Mijn dochtertje van 10 maakt moedwillig spullen stuk (waarom? “gewoon”) en toont zo haar protest [fb.com/681797835263220]. 

Blauwe plekken verwisselen nog steeds niet van eigenaar

Alles wat we doen in negatieve zin is eigenlijk protest. Alleen leggen we het meestal bij de verkeerde neer: bij degene die daar... 
niets mee te maken heeft
niets aan kón doen en
niets aan kán doen. 
Want dat kun je alleen maar zelf. Je kunt wensen dat iemand jouw blauwe plekken voor je draagt maar tot nu toe is dat nog niemand gelukt. 

Law of the garbage truck 

Er zit dus geen enkele logica in dergelijk gedrag; het is zuiver emotioneel gedrag van het gekwetste innerlijke kind. Hoe het heet: de wet van de (overvolle, overal vuilnis morsende) vuilniswagen [onderaan de volgende blog: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/04/hoogbegaafden-hebben-het-moeilijker.html]

Imbeciel emotioneel gedrag

Sociaal gezien dus (emotioneel en) imbeciel gedrag; kleinzielig, in plaats van grootzielig. 
Soms zelfs tot narcistisch aan toe. 
Terwijl we van iemand houden vermoorden we 'm zowat - dat overkwam mij namelijk (bijna). Omdraaien dus [fb.com/685517278224609]. Dat is toch “gestoord” oftewel “weg bij àl ons Gevoel” te noemen? 

Waarom we doen zoals we doen

De laatste blog ging hierover: “Narcisme is als begrip in het leven geroepen voor hou-vast, om te kunnen omgaan met iets wat we niet begrijpen. Er zijn definities van te vinden en die kloppen wel maar gaan totaal voorbij aan het feit dat de ziel “alles doet om de mens waarin zij leeft gelukkig en gezond te zien” en dus signalen afgeeft over misstanden die om correctie (en verbetering van de leefomstandigheden) vragen. Of roepen. Of schreeuwen. Op z'n Hollands: “It's all a cry for love” - waarom zouden we anders de aandacht op ons vestigen?” [dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/05/in-zichten-over-narcisme.html]

Aanbellen en wegrennen

Kortom, we dienen mensen behoorlijk op hun gedrag aan te spreken omdat ze er om vragen; luidkeels zelfs. Ze roepen erom en willen op een portie Gezond Verstand getrakteerd worden terwijl ze de ene na de andere truc uit hun trucendoos toveren - vooral vrouwen zijn expert, mijn moeder en mijn kleine zusje voorop: expert in omdraaien [fb.com/685517278224609]. En (bijna?) iedere vrouw doet hetzelfde als zij. Du-uh.
Werkt aanspreken niet, red dan je vege lijf en ren voor je leven. Ook moeten doen. 

Liever transformeren dan saboteren

Het is intussen 2015 en deze tijd schreeuwt om “naar binnen gaan” en “het bij onszelf te zoeken.” Roep daarom in koor Hello Aquarius en verbeter de levenskwaliteit door af te rekenen met dergelijke onzin. Als ik het kan, kan jij het toch ook zeker?++


Tip: Discussieer mee op facebook Ervaringen en visie uitwisselen "lucht op"