Laatste oproep om aan boord te gaan, uit de idiocratie

Inleiding

De hoeveelheid (passieve oftewel verborgen) agressie - in de wereld in het algemeen en de mijne in het bijzonder - is zo groot dat het mij steeds meer verbaast dat die eerder toeneemt dan afneemt. Mensen gedragen zich niet volwassen maar als kleine kinderen. Dan... wordt het nooit wat. Daarom deze oproep. 

Laatste oproep om aan boord te gaan, uit de idiocratie | 

Lieve mensen, ik wil iets kwijt. Keer op keer valt mij op dat mensen het één zeggen en het ander doen.

Voor de meesten lijkt het een spelletje. Om de macht. Over de ander. Die dus als een Speeltje wordt gezien en niet als gelijkwaardige partner (!). Dit zie ik dus doorlopend om mij heen gebeuren en mijn ogen doen er pijn van!

Laat dat, godverdomme!

Niemand zit er op te wachten om anonieme zeks tot levenskunst te verheffen maar het gebeurt wel - als enige! Diepgang ho maar. Op die paar centimeters na. En alles ligt altijd aan een ander.

Lekker woke.

Sterker nog, De Man krijgt de Schuld van Alles wat bvb een vrouw doet en niets daarvan kan besproken worden.

Definitie van een idiocratie, als je het mij vraagt.

Wat een maniakale idiotie! Zijn we terug in de middeleeuwen beland of zo?!?

Pure waanzin |

Wat een waanzin. Wat een krankzinnigheid. Ben ik nou de enige die dit ziet? Dan sluit ik de deur en ga op mijn bankje de rest zitten uitlachen, op mijn gemak, want karikaturaal gedrag vraagt daarom.

Ik heb nu een jaartje of wat deze wakkere troep om mij heen aanschouwd en het is een lachertje. Niets is serieus. Alles is semi-luchtig, iets diepzinnigs wordt angstvallig (!) vermeden en dit gaat dus NERGENS OVER. Diepgang of wezenlijk contact is niet mogelijk - hooguit met jouw eigen HUISDIER... en kennelijk zoek jij er nog één bij (!).

Wacht. Even kotsen. Zo terug...

Dit is niks een eigenlijk minder dan niks. Mensonterend en bedroevend gedrag, gewoon. Wat een collectief gemis aan mentaliteit. Moet dat zo gaan? Echt? We lullen over van alles en doen bere interessant naar elkaar, om met onze veren te pronken, maar niemand verandert zèlf. Veranderen is voor anderen. 

Aan allen die zich aangesproken voelen: schaam je.

Aan ieder die het van zich afschuift: geeft niet... is niet jouw schuld dat het zo geworden is. Maar doe er iets aan. Laat het niet zo. 

Dus wat blijft er over? Verbeter jouw kwaliteit van leven. 

Waarom? Kop in het zand - of in het kruis van een ander -  begraaft de zorgen misschien, eventjes, maar LOST NIKS OP. En aanstellen ook niet. Heeft het nooit gedaan. Verkeerde tactiek, dus.

Sta op voor jezelf |

Dit is het moment. Om voor jezelf op te staan. Eén met jezelf te worden. Jouw eigen partner eigen, dus. Daar is het hoog tijd voor. In plaats van een scharrel voor de winter te zoeken. Da's de verkeerde volgorde. En ja, nu heb ik het vooral tegen al die meiden die de deur van hun heilige huisje ingetrapt zien worden; dit gaat over jou, schat. Over jouw gedrag, preciezer gezegd. 

Geloof me. Ik heb die weg gelopen. Of geloof mij niet. En blijf lekker doorsukkelen op dezelfde manier voor de rest van jouw leven zonder ooooit gelukkig te worden. Zonder ooit te leven, zelfs.

Jouw weg. Jouw lessen. Jouw verantwoording. 

Geluk ermee.

Proost.

rj

-

Bron: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/10/laatste-oproep-om-aan-boord-te-gaan.html

Ter verdieping deze 

meerleeslinks:

Gebed om verbetering: 
https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/10/gebed-om-verbetering.html

Spiertest, om alles bij je zelf te checken en de zieldialoog op gang te brengen: https://facebook.com/832803566829312

Kon niet uitblijven: de website over de Heilige Graal - hetlichaamliegtnooit.nl 

Indrukwekkend lied "Dit Land"... https://youtu.be/1W7e22dDrJM

Waar-zeggen wordt niet geaccepteerd

980 woorden

Van oudsher kennen we de waarzegster met haar glazen bol. Symbolisch natuurlijk, want het menselijk oog is ook een doorzichtige bol en werkt als instrument van de Ziel, valt me nu in. 

Sommigen bezoeken nog graag waarzeggers. Anderen zijn waarzegger zonder het te weten. Weer anderen kunnen niet tegen de waarheid. Eerder schreef ik al iets over mijn ervaringen in groepen. Mijn vraag is nu: worden waarzeggers getolereerd in een wereld die pot-dicht zit?


Heel mijn leven zoek ik naar Waarom. Heel mijn leven zoek ik naar aanleiding, oorzaak en gevolg in intermenselijk handelen. Heel mijn leven zoek ik naar Waarheid. Aanvankelijk onbewust, nu bewust. Oftewel: mijn gedrag weerspiegelde wat er leefde in een ander, zonder dat ik het doorhad. Inmiddels heb ik het wel door. 

“Mij ontvouwt zich waarheid; beweegredenen, behoeftes en verlangens openbaren zich aan mij nu ik van zoeken vinden heb kunnen maken en denken heb zien veranderen in weten.”

Dat kan ik zo niet schrijven toch? Dat pikt niemand. Dus trek ik het uiteen met tekst en uitleg. “Mij ontvouwt zich waarheid” waar ik me op focus - en feitelijk is dat niet ongewoon want dit kan iedereen, als je je er maar op toelegt. En dat deed ik; ik heb er studie van gemaakt èn die behoefte leefde in mij. Met als gevolg: “beweegredenen, behoeftes en verlangens openbaren zich aan mij nu ik van zoeken vinden heb kunnen maken en denken heb zien veranderen in weten.”

Dat maakt mijn leven een stuk overzichtelijker. En wie met vragen komt kan ik iets bruikbaars antwoorden door stil te vallen en het antwoord in mijzelf af te wachten. En... da's altijd raak. Waarom? Omdat het niet van mij is. Het is hooguit via mij of dóór mij. Ik ben op dat moment dus even intermediair; het komt niet uit het Denken. Het komt dan uit... het hart.

Innerlijk weten

Hoogbegaafde hoogsensitieve nieuwetijdskinderen (dat zijn drie woorden voor hetzelfde begrip; lees hier meer) hebben een innerlijk waarheids-kompas. Ze weten of iets klopt of niet. Hun ziel laat het hen voelen. Bij het ontwikkelen ervan, ontstaat grotere alertheid, grotere gevoeligheid en grotere precisie in het beschrijven van wat er speelt. 

Fijngevoeligheid ontwikkelen

Waarom is ontwikkelen nodig? Omdat we in het moderne westen geen plaats hebben voor het gevoel - dat is maar een derderangs afdankertje dat af en toe mee mag doen bij het kijken van TV. Dus als er geen plek voor is, stompt dat af en raken de openingen van de spons die leergierigheid heet verstopt. Ontwikkelen begint daarom bij af-leren voordat je kunt bij-leren en ontwikkelen; “You must unlearn what you have learned”, zei Master Yoda in Star Wars. “You cannot fill a cup which is already full”, zei de leidster in Avatar. Leeggooien dus, daarna pas weer vullen. 

Handelen naar gevoel: F.A.Q.

Hoe gaat dat? Kwestie van doen. Je begint en na een paar jaar merk je dat het zover is. 

Zijn er voorwaarden aan? Jazeker, je moet het willen - met heel je hart. 

Wat gebeurt er nog meer tijdens het afleren? Ego overwinnen en één worden met je-zelf. 

Wat doet ego? Ego gooit ons on-zin voor de voeten. Ego dient de evenknie te zijn van het Gevoel. Het dient in balans te zijn als yin en yang. Ego is ander woord voor Verstand, Mind, ratio, het mannelijk deel in ons. Gevoel staat voor intuïtie, hart, ingeving en is het vrouwelijke deel in ons. De mens dient te handelen naar het gevoel; verstand in dienst van het hart dus.
Daar is dat afleren voor nodig, anders lukt dat niet en hapert het systeem van “handelen naar gevoel”.

Waar is één worden met je zelf goed voor? We dienen ons eigen partner te zijn. Dus: You tell me!

Wat is er voor nodig om te starten? Vastlopen. Niemand begint eraan als die niet eerst vastloopt.

De Waarheid dus. En dan? 

En dan ga je op je bek op festivals, in groepen en op facebook. Omdat in de spiri-wiri-wereld bijna niemand openstaat voor Waarheid - met uitzondering van iemands Eigen Waarheid. Zodra het dichtbij komt is het schrikken geblazen. 

Waarom? Omdat in de spiri-wiri-wereld het ego nog groter is dan daarbuiten. Niemand weet iets, maar wat men weet, denkt men zeker te weten - en wordt met hand en tand verdedigd. Op het potsierlijke af. 
Heel kinderachtig eigenlijk, maar wel de realiteit anno 2014. Als je mensen confronteert met hun karikaturale gedrag moet je goed kunnen rennen. Of je niet laten raken door de onvrede van een ander. Daar is dat afleren dan weer goed voor, omdat je dan zelf eerst door je eigen emotionele bagage heen ploetert en niet meer triggert op de ellende van een ander.

Geloven ho maar; liever bevechten

Mijn ervaring is, dat mensen liever vechten met degene die waarheid spreekt, dan dat we er naar luisteren, vragen stellen en het bij ons-zelf zoeken. Wat is dat voor lui gedrag? We horen verantwoording te nemen voor ons doen en laten - en negeren hoort daar niet bij. Aanvallen ook niet. Introspectie is wèl passend. Naar binnen gaan en vragen stellen met de intentie iets te leren. 
In de vorige blog lees je waarom het OK is om anderen op hun gedrag te attenderen.

“Spoedcursus Verlichting”

We zijn hier thuis allemaal fan van Tijn en zijn boek. Wie het boek van Tijn Touber leest, “spoedcursus verlichting” - of zijn relaas op zijn site want dat is korter - kan onder de indruk zijn van wat die man gepresteerd heeft. Niet doen hoor! Nooit een ander aanbidden. Mag niet van Einstein ;-)

Het was Tijns pad, meer niet. Laat je inspireren om je eigen pad te volgen, meer is er niet.

De vraag reist: “Heeft hij zijn ego overwonnen?” No way - kijk maar naar hem.
Dus wat weet hij van verlichting als hij zijn eigen duisternis niet heeft doorgewerkt? Oeps. Verbeterpuntje, Tijn. Je hebt nog een rukkie te gaan.
Waarom ik over Tijn begin? Geen idee. De titel van zijn boek schoot me te binnen. Wellicht, omdat je met dit artikel, in feite een spoedcursus verlichting binnen handbereik hebt. Stap één is willen. En verder: “Naar binnen gaan is de weg.”

Wat is verlichting eigenlijk? Twee dingen weet ik ervan: “Het verlicht om je levenspad te weten, te kennen, te lopen.” Wie dat doet, straalt alle kanten uit.
Iemand die verlicht is, heeft geen levenslessen meer te leren in dit leven. Echter, het ego kan nog wel degelijk parten spelen dus overwinnen/afleren is nog steeds een vereiste om je werk naar behoren te kunnen doen.

Wat het oplevert? Overzicht, in-zichten, rust en emotionele stabiliteit. ++


Meerleeslink
Disclaimer: wat je hier leest is een berg ingevingen die aan elkaar geschreven zijn door associatief-analytisch denken. Een symbiose van hart en verstand dus. Eerst de ingeving, dan de associatie.