Posts tonen met het label wezenlijk contact. Alle posts tonen
Posts tonen met het label wezenlijk contact. Alle posts tonen

donderdag 11 februari 2016

Verbinding is essentieel (want gevoel is verboden)

Zie jij in hoe ons gevoel verboden, verbannen en vermoord is? 'Verbinding is essentieel', viel mij in. Dit schreef ik vanmorgen bij het ontwaken en heb het te delen.

Hoe essentieel verbinding is zie je wanneer je de wachtkamer bij de dokter binnenloopt. Lange gezichten van mensen die niet bij zichzelf zijn en vol protest zitten en het missen om gezien, gehoord en gewaardeerd te zijn; ze hebben geen houvast en zijn uit balans en vinden zo zichzelf niet - maar wel de weg naar de dokter.


Verbinding is essentieel


De verbinding met het eigen gevoel/hart en van daaruit met de omgeving is essentieel voor ons mensen als fundament voor ons bestaan om ons gelukkig te voelen.

Ik heb twee knijne in de tuin lopen en kan er weinig mee maar ik voel hun blijheid zodra ik de moeite neem om op hen af te stemmen en mij zo met hen te verbinden. Ze lopen los en komen altijd even naar mij toe, ze zijn nieuwsgierig en komen graag kijken wat ik doe.
Ik groeide op met een puppy en heb geen enkele moeite om mij met dieren te verbinden, dat gaat vanzelf en op straat komen honden en katten en soms zelfs vogels blij naar mij toe.

Met mensen werkt dat ook zo. Niet altijd lukt het echter, helaas.

Een leraar op wie ik als kind niet kon afstemmen begreep ik niet. Het vak geschiedenis ging een jaar lang aan mij voorbij: hij deed zonderling en ik vond geen manier om mij met hem te verbinden.
Wij botsten, kennelijk. 
Later was er een vak op het hbo dat ik over moest doen omdat ik geen verbinding had met de docent. Pas toen het mij lukte op hem af te stemmen, kon ik volgen waar de les over ging en haalde ik het vak wel; de man had een manier van lesgeven die mij afschrok maar zodra ik had afgestemd op hem, had ik geen problemen meer met hem en de lesstof en haalde ik het vak omdat ik nu wèl begreep waar hij het over had. Hij was gewoon heel enthousiast maar blafte veel :) Uiteindelijk koos ik hem als scriptiebegeleider.

Wie afstemt en in verbinding is met degene tegenover zich heeft wezenlijk contact en kan zich binnen dat contact vrijelijk bewegen en zal het contact eerder als plezierig ervaren. Het is essentieel voor een plezierig samenzijn; dan kun je warmte uitwisselen.
Zie de blog "contact is warmte uitwisselen".


Het gaat om wezenlijk contact; om verbinding dus


Mensen die niet in verbinding willen komen, maken eerder ruzie; ze komen niet tot elkaar. Geweldloos communiceren begint met de intentie daartoe: facebook.com/833554336754235.

Er is geen artiest die dat niet doet met z'n gehoor, of het nu een muzikant, cabaretier, workshopgever of ander soort kunstenaar is - anders komt de boodschap niet over. Een straatmuzikant zoekt - soms agressief oftewel als een invasie - contact met z'n publiek om mensen aan zich te binden en naderhand met de pet rond te kunnen gaan. De reden dat sommigen er geen zin in hebben omdat het niet vrijblijvend voelt. Dat kan dus ook strijd opleveren waarna iemand besluit om juist niet te kijken.


Hoe werkt verbinding?


Verbinding met een huisdier is zo gemaakt en dat maakt blij, dus veel mensen kennen het maar wie thuis opgroeit zonder wezenlijke verbinding krijgt het moeilijk en kent geen uitwisseling van warmte.
Wel het tegenovergestelde: uitwisseling van kou van een verstandelijke benadering. Hoe ziekmakend dat is blijkt wanneer je er onderzoek naar doet zodat je tot de conclusie komt: wij mensen kunnen alléén functioneren wanneer wij het aandurven om met ons-zelf en anderen in verbinding te leven. Wanneer dat weer wereldwijd gebeurt spreek je van een collectief, en dan wordt het pas echt leuk.


Vroeger


Dat is nu nog niet mogelijk. Vroeger leefde men in hechte gemeenschappen als stammen en later als dorpen en had je een dorpsgenezer die iedereen in de gaten hield - de medicijnman. Deze stond in verbinding met zichzelf en z'n spirit en overzag over de gezondheid van de mensen en was preventief ingesteld; zo iemand kon "tijdig zien". Zo kun je een stam gezond houden.
In hechte gemeenschappen waar de kerk het voor het zeggen kreeg werkte dat niet meer. De mensen leefden niet meer in verbinding met zichzelf maar gingen angstvallig opletten en elkaar verklikken en tot voorbeeld stellen wie afweek van 'de regels'; dat wat opgelegd werd door de kerk en door verdeeldheid zaaiende ouderlingen. Over agressief en invasief gedrag gesproken. Het werd de mensen opgelegd anders hoorden ze er niet bij en werden als andersdenkenden buitengesloten; met goddelozen ging je niet om.

Zo is de verbinding om zeep geholpen - of naar God, zoals ze in Amsterdam zeggen, ironisch genoeg; de verbinding met ons zelf, ons eigen hart, onze ziel, ons wezen, is in feite godgegeven. Het is meetbaar als elektromagnetisch energieveld dat 5.000x sterker is dan dat van ons brein en bij overlijden, als de ziel het lichaam verlaat, weegt men zo'n 200 gram lichter.


"Er is meer tussen hemel en aarde"


Er is meer tussen hemel en aarde. Jazeker. Dat is je zelf. Ander woord voor ziel of gevoelsverstand; het instrument om verbinding te maken en af te stemmen op alles en iedereen om ons heen. Absolute noodzaak om het weer tof te hebben en te zien waar Leven werkelijk over gaat.++

-

bron: facebook.com/833745700068432, 11 februari 2016, 7:54 |





zondag 7 juni 2015

Verbroedering... zoals het hoort

Vier kleine blogposts op rij. Zie jij er verband tussen? Ik niet, maar toch zijn dit mijmeringen oftewel ingevingen van vandaag en de dag begon vroeg: om half vijf. Ik begin met het belangrijkste. De boodschap "Wees in geen ding bezorgd" en "Ga voor verbroedering" oftewel Wezenlijk Contact. Veel leesplezier!



Verbroedering.. zoals het hoort


== 6 juni 2015, 22:11 | Verbroedering.. zoals het hoort | Vanavond werd ik deelgenoot gemaakt van een kinderfeestje met een geweldig springkussen, bier en volksmuziek. Live. 
Ik kwam er op af en wilde er het mijne van weten. Kreeg een biertje en een uur later stond ik zelf te zingen. Waarom niet? Ik voelde me er familie en heb nieuwe vrienden in dit landelijke gehucht waar ik nog maar 3 jaar woon en bijna niemand kende. 

Dit voelt goed. Zó horen mensen met elkaar om te gaan. Een onbekende beer van een kerel die warm mijn rug kneedt. Paar minuten grappen in de micro tot de batterij op was. Mijn mop die goed valt en de heren lachend naar de bar respectievelijk het toilet doet snellen. 

Zo hoort dat. Eenvoudig maar gemeend plezier met mensen die spontaan jouw lach en oprechte plezier verwelkomen en zowat bij je op schoot komen zitten. 

Dat.. is waar we naartoe moeten. Het geeft exact aan hoe we "community" bouwen en doen wat ons oprecht plezier geeft. 


Schril contrast

Hoe schril staan daar de dagelijkse stressverhogende maatregelen tegenover? Zie dagelijks van alles langskomen. Mijn ogen zijn er moe van. Letterlijk ongelooflijk en onvoorstelbaar. 

Het is goed om daar niet te veel aandacht aan te besteden, dat wil zeggen: ons er niet DRUK over te maken - maar het wel in de gaten te houden. 

De media houden ons een fabeltje voor dus TV, met name nieuws, kun je uitzetten en met radio en kranten kun je ook stoppen. Dat is propaganda. En je weet dat "ze" hebben kunnen oefenen in twee wereldoorlogen; reken maar dat er iemand heel goed aantekeningen heeft zitten maken. 

Het staat kennelijk hoog op de agenda: stressverhogende maatregelen

Ik toon je een bescheiden rijtje links waar je letterlijk niets van wilt weten, scan de titels maar: 


En dit is alleen nog maar een greep van vandaag. Ik denk overigens van niet; ik denk niet dat wij proefkonijnen zijn. Ik noem dit opzet en dus een vorm van bewuste uitroeiing.

Toch zit er logica in want het zijn Stress Verhogende Maatregelen en niets anders. Geen logica die jij en ik begrijpen maar Briljantie in Negativiteit. En het gebeurt onder jouw neus.

Tis bere-spannend. Hoe lang nog komen ze er meer weg, die op macht beluste mannetjes die het zich van niets bewuste volk (is dat echt zo??) willen onderdrukken, onderwerpen en uitmoorden? Ik vraag het mij hardop af.

  • hoe lang neemt het volk dit nog serieus...?
  • hoe lang nog tot we doorkrijgen dat we in de maling worden genomen - en dus letterlijk vermaald worden eigenlijk..?
  • hoe lang nog dat het volk dit toestaat...?

Ben ergens wel blij met zulke on-zinnige maatregelen. Het bespoedigt het onvermijdelijke: het preventief instorten van de wereld-dictatuur - en dat heeft de NWO aan zichzelf te danken, straks. 

Maar eerst moeten we allemaal ff wakker zijn.
Tot die tijd? Je vooral NERGENS DRUK OM maken. Want TIS ALLEMAAL POPPENKAST...  

...op jouw eigen gevoelens en die voor jouw naasten na, dan. DÁT IS ECHT. ++

[bron: facebook.com/722969447812725



Wat maakt gedrag gestoord 


== 7 juni 2015 05:13 | Half vijf. Het vogelconcert is begonnen. Ik aai m'n knijn en kijk naar een lamp. Oh, tis de maan. Stukje eraf alweer, van de volle. Ik besef, na die heftige droom van nu net, dat we het nooit gaan redden als mensen, zolang we kinderachtig doen en elkaar lastig vallen vanuit gestoord gedrag. 

Wat maakt gedrag “gestoord”? Niet  uit 't hart, toch? Zodra we reageren vanuit ons Kind-stuk, en niet vanuit het Hart, dan ben je weg bij je gevoel en gaat contact met een ander gelijk mis: moedwil en misverstand. Toch? 

Makkelijker kan ik het niet maken. Wel leuker. Dat gewonde innerlijke kind wil wat van ons. Het doet ons ellendig voelen om een reden. 

Ga dus naar 't gevoel toe en laat dat spreken. Ga voor de boodschap. 
Alleen dan komen we waar we willen zijn.

Lukt 't niet, vraag hulp. Niet raar opkijken als je de boodschap niet begrijpt. We zijn 't niet gewend omdat gevoel niet mee mocht doen gedurende jouw hele leven. Nu de boodschap horen kan vreemd overkomen. Niet naast je neerleggen, maar kauw erop. We hebben huiswerk met z'n allen... ik ook, jij dus ook. Rechtbreien wat scheef gegaan is: ons contact met binnen!

[bron: facebook.com/723139474462389]


Waarom afleren zo belangrijk is en wat het oplevert 


== 7 juni 2015 10:06 | Wat jij niet schijnt te beseffen is dat ik hou van mensen en jou in 't bijzonder; anders hadden we niet die fantastische tijd meegemaakt en de zomer vol plezier, waarin ik vierduizend euro teruggekregen belastinggeld met jou samen heb opgegeten. Feest dus. 

Ik hou van je. 
JIJ bent degene die 'overal' een probleem bij maakt. Ga maar na. Nu ook weer over dat fietsje. Ik stel een simpele vraag WAARBIJ JOUW BOOSHEID TEVOORSCHIJN KOMT; 
boosheid die sluimert maar nooit weg is. 

Daarom is zeven jaar af-leren zo belangrijk, om weer oorspronkelijk en authentiek in het leven te komen staan. Je raakt zo het -zwaar gehavende-  overheersende ego kwijt oftewel je heelt het gewonde innerlijke kind
Daarom schreef ik dit vanmorgen: facebook.com/723139474462389 (de post hiervoor)
Het is raak; iig voor jou. 
Jij bent boos en dat komt door emo terreur tijdens jouw jeugd. 
Je laat het mij voelen, en STRAFT MIJ dus voor hoe jij je voelt! 

Snap je het concept?++


~chat met ex-genote nav cadeau voor dochter

[bron: facebook.com/723212257788444]



Het positieve aan crisis 


== 7 juni 2015 10:26 | Crisis dus. Tot nu toe heeft het denken alles voor je bepaald. Nu mag de ziel dat overnemen en dat vecht in je.

Je HOEFT helemaal niet zoveel. Voorheen moest alles bepaald worden door het Denken ipv door de ziel. Alles. Alles. Dus dat ben je aan het loslaten en dat zorgt voor een vacuüm; gemis aan houvast dus. 

Je laat het één los en het ander is er nog niet. Da's crisis. 

Het Denken blijft streven naar dat oude houvast wat nooit meer terugkomt omdat je dat aan het loslaten bent - zo blijkt zelfs uit je kleiner geworden cystes. Loslaten: jouw lichaam laat het zien! 

Dus dan moet er iets voor in de plaats komen dat jou steun en houvast geeft. Toch? Daar zoek je naar. En dat is jouw Zelf. Maar dat is eng en wiebel. Nog niet stabiel dus en dat duurt gewoon even; een paar jaar alles bij elkaar. 

Gun jezelf dat. Lees m'n post aan mij exgenote van net. Af-leren. Het gaat gepaard met een periode van niet-zeker-weten en onveiligheid. Die periode moet je door; je zwemt van de ene oever naar de andere, laat de vastigheid achter je en de nieuwe is er nog niet. Je voelt je in mist gehuld. Nou, geniet ervan. Letterlijk; duik in dat gevoel en ontloop het niet langer. Het hoort erbij en is een teken dat je succesvol bezig bent. 
BOVENDIEN verdwijnt ELK naar gevoel zodra je erin duikt, het volledig omarmt dus, op weg naar de boodschap... 
(en die weet je nu)++

-
~uit: dialoog met iemand die bezig is haar overmatige innerlijke kou te bedwingen op weg naar haar eigen partner worden

[bron: facebook.com/723215764454760]



Zondagochtend en je zou wel seks willen: maar waarom?


== 7 juni 2015, 11:31 | Zondagochtend. Mooi weer. Je zou wel seks willen. Ho. Wacht even. Niets mis met dat idee maarrre... val een ander niet lastig met jouw lusten! 

Stap naar buiten, je lichaam wil het leven vieren, daar heb jij geen anderen bij nodig! Beweeg, eet fruit, dat is zoet en (ver)vult, en geniet van buiten zijn. Zolang je moeite hebt om dat in je eentje te klaren, zegt jouw ziel: WERK AAN DE WINKEL! 

Naar binnen dus voor de boodschap. 
Wat is er “mis” met je dat je een ander nodig hebt om jou GOED TE VOELEN? ++

[bron: facebook.com/723229184453418]

Meerleeslink: Seks willen is vaak “leunen op een ander”. Seks “om maar wat te hebben”. Ieder mens straalt z'n behoefte en daarmee z'n tekort uit. Dus je bent te lijmen met een natte vinger en dat is voelbaar voor anderen. Dat geldt voor bijna alles wat we doen om ons beter te willen voelen. Dat geldt zelfs (en juist) voor seks. Dan wordt seks “om maar iets te hebben”. 
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/08/seks-willen-is-vaak-leunen-op-een-ander.html



woensdag 10 september 2014

Ongelukkig is iedereen | “Willen hebben” maakt ongelukkig

814 woorden | 
Het is 2014. Ik leef op moeder Aarde, ben opgegroeid in Nederland, in Europa. En kijk om me heen met verbijstering.

Met mensen is geen wezenlijk contact mogelijk. Niemand is bij zichzelf. Niemand heeft tijd – wat dat ook moge zijn. Niemand heeft rust. Het is hier koud en kil. Ieder is verward en verstrooid.

Het is er vreselijk. Zowel het weer als de sfeer tussen mensen – want als die goed is maakt het weer niet meer uit. Mensen weten niet hoe ze er een feestje van moeten maken. Kopen smakeloos voedsel uit super-markten vol gif en zeuren over alles tegen alles en iedereen – zelfs tegen hun kinderen. Het is echt ongelooflijk.


De drang naar bezit 


Mensen willen bezit. Ze willen ook elkaar bezitten. “Bezit maakt gelukkig” is de geldende mantra. “Willen hebben” maakt echter ongelukkig. Het brengt een hunkering die de mensen nóg verder bij zichzelf weghaalt.

Een enkeling groet mij op straat, de meesten zijn met hun eigen zaken bezig -wat het ook moge zijn wat hen continu bezighoudt- maar voor een praatje en warmte-uitwisseling is geen tijd, iedereen moet snel weer dóór vanwege “verplichtingen”. Het is een onbegrijpelijk samenraapsel van gedachtegoed en programmering.

Als ik op bezoek ga of iemand thuis uitnodig raaskallen mensen aan één stuk door over on-zin en zeuren wat af om te verbergen dat ze diep ongelukkig zijn; en ook om te verbergen dat ze dat zelf niet beseffen; en ook om te verbergen dat ze ook niet weten hoe eruit te geraken of zelfs verandering in hun leefsituatie ook maar te overwegen.

Als ik grote mensen op straat tekeer zie gaan tegen elkaar, als kinderen die vechten om knikkers, dan doet me dat pijn want ik begrijp niet waar dat allemaal voor nodig is. En zij zelf ook niet. Dat is het ergste.

Alleen in films snappen mensen het, hoe het is om de waarheid te zeggen vanuit hun gevoel - en in waarheid te leven, vanuit hun gevoel. Als de film voorbij is of het boek dicht, dan glijden ze weer in de voorgeprogrammeerde wereld die geen liefde of warmte kent en gaat hun handelen over in dat van een automaat. De religie van het geld, het verstand, en de voorgeprogrammeerde passieve recreatie neemt het dan over. Het móeten.



Mens-zijn

 

Ik schaam mij Mens te zijn uit plaatsvervangende schaamte – alhoewel niemand weet wat Mens-zijn eigenlijk inhoudt, want bijna niemand lijkt dat stadium ooit bereikt te hebben. Ik ken er in mijn woonplaats althans geen één. En in de plaats waar ik gister was, ook niet. Wel mensen die zwaar ongelukkig zijn en hun hunkering laten voelen. En dat is zwaar want de ziel laat mij de hunkering van al die mensen bij elkaar voelen om me te leren wat 2014 betekent.

Ze laat mij alles voelen en mij alles dragen, in één keer. Zoveel treurnis is te veel voor één mens. Ik zou dat nooit volhouden. Ik kan alleen maar schrijven om het niet te ontlopen en het te kunnen dragen terwijl het er is, want zo geeft ze me een boodschap; ze laat me beseffen hoe het zit en dat is voldoende om straks die zwaarte weer van mijn schouders te halen, wanneer ik mijn missie volbracht heb, namelijk het verwoorden ervan zodat anderen dit ook kunnen lezen.


Ik voel nu wat het is om op een collectief aangesloten te zijn. 

Ik begrijp nu ook gelijk, dat niemand op dat collectief aangesloten wil zijn, en dat mensen er letterlijk àlles aan doen om er niet op aangesloten te zijn – omdat het één grote poel is van gruwelijk verdriet en hunkering naar veiligheid en geborgenheid – en omdat letterlijk niemand bij zichzelf is. Niemand van het collectief weet wat dat is.
“Ik begrijp nu ook gelijk, dat niemand op dat collectief aangesloten wil zijn

Diepe zucht. 

Ik ben naar hier gestuurd om mensen te spiegelen met wat ze doen en te laten zien hoe het anders kan maar niemand wil dat weten en iedereen valt mij aan, altijd, continu, omdat niemand het wil horen: “Laat warmte en liefde de nieuwe religie zijn.”

Iedereen valt mij aan omdat mensen ongelukkig zijn – ze weten niet en ze willen niet weten hoe dat te veranderen is.  

Wat doen mensen raar, tegennatuurlijk, onhandig, vreemd, vervreemd van zichzelf.
Wat doen mensen gemeen, afstandelijk, onpersoonlijk, koud, kil; verdrietig word ik ervan.



“Laat warmte en liefde de nieuwe religie zijn”

Als ik alleen zit in de zon voel ik warmte en ben ik de koning te rijk, dan kan me niets gebeuren en voel ik hoe fijn het is om levend te zijn. Dan kan ik fijn dromen, van belevenissen die zijn geweest en dat wat komen gaat en dat vind ik heerlijk.


Als ik mijn bed zie wor ik blij, dan kan ik ontsnappen uit deze razernij.
Maak me wakker als het weer leuk wordt, papa. Van hunkering naar kentering.

 
...wat een mooie rustige melodie om bij in slaap te vallen...



Naschrift: raakt het je? 
Vraag mij een leestip.

dinsdag 1 april 2014

Onbegrepen onbemind en de enige normale

240 woorden
Ze kwam om een cd te halen en bleef bijna twee uur. Ze was gewend nergens begrepen te worden en kon hier haar verhaal kwijt. En kreeg wederhoor.

Ze was verrast hoe ik leef, van mijn ding mijn werk gemaakt. "Jij bent anders dan andere coaches die ik ken, die vragen van alles om een beeld te krijgen. Jij zegt gelijk: dat is dát."


We hebben samen gelachen om haar belevenissen. In alle rust was het magisch, zo'n diep luchtig contact. Luchtig omdat er niets hoeft. Diep omdat we bespraken wat er werkelijk toe deed. Zoals misstanden op haar werk en haar rol daar in volgens mij. De enige normale in de hele school. Die enige die bij zich-zelf was. Degene om bij te kunnen ademhalen en uithuilen. Voor advies en wezenlijk contact. Degene met Gezond Verstand. De kinderen die haar nodig hadden en haar cadeaus brachten lieten het haar zien. En mij nu.
"De enige normale. De enige bij zich-zelf. De enige die Gezond Verstand liet zien."

We genoten beide in de voorzichtige zon, eerst achter glas, toen buiten. Ze had de moeilijkste klassen, waar niemand raad mee wist. Omdat zij er wél raad mee weet. Ze luistert en geeft ze de ruimte. Omdat ze dat aanvoelt. Precies zoals het hoort eigenlijk.

Dat zijn wij. Die Gezond Verstand-mensen met eigen innerlijke wijsheid, die gewoon wéten: het lichaam liegt nooit (punt nl)
"...geen probleem creëren is... geen probleem hoeven oplossen"
PS, trovato:  http://www.360magazine.nl/cultuur/3093/franse-kinderen-hebben-geen-adhd
Nog beter: http://klasse.be/leraren/36616/finland-punten-geven-is-bij-wet-verboden; geen probleem creëren is geen probleem hoeven oplossen

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang volgende blog in je mailbox