Posts tonen met het label contact. Alle posts tonen
Posts tonen met het label contact. Alle posts tonen

zaterdag 23 september 2023

Bedroevende wereld. Vol kou.

Even iets bekennen. Ben heel bedroefd. Over hoe moeizaam contact gaat. Tussen volwassenen. Niet zomaar contact maar echt, oprecht, warm contact.

Een bedroevende wereld. Vol kou. |

 
Nou ben ik bovengemiddeld sociaal vaardig en weet altijd wel iets te zeggen, heb een leuke frisse kop met pretoogjes en heb eigenlijk alles mee maar mensen doen of ik melaats ben. Zelden is contact ontspannen. Zelden. Zelfs mensen die de hond uitlaten doen veelal panisch, apathisch of spastisch, wanneer je alleen al groet, zonder enige bedoeling.

Kroegen vind ik doodeng. Mannen doen vaak al raar (opvallend of overdreven) maar vrouwen lijken elk moment je kop eraf te kunnen bijten. Levensgevaarlijk! Plezierig is dat niet. Wat is er aan de hand?

Eerder viel mij dat al op, toen ik nog uitging. Dertig jaar geleden. Als man krijg je de gekste dingen op jouw bord waar je maar iets mee moet doen. 'Bewijs je maar.' 'Toon maar in 1 minuut hoe leuk je bent.' Argwaan; 'Als je maar niks van mij wilt', bvb wanneer je op straat of in een winkel iemand ontmoet; de kans op afwijzing (of erger; kans op pure terreur) met een paar gruwelijke woorden is levensgroot aanwezig, kortom: vriendelijk, respectvol en correct gaan mensen niet met elkaar om. Kinderachtig en agressief wel.

Nog iets. De wereld lijkt vooral over seks te gaan. Niet over vriendschap of enkelvoudig plezier maken.
Vrouwen 'mogen' (permitteren zich te) flirten en/of lonken en doen dat te pas en te onpas, ik zie het continu gebeuren - maar dat is nog geen garantie, want de flirt zegt niets en verdwijnt net zo snel als die kwam. Jou vertwijfeld of verward achterlatend.

Zucht...

Dit gedoe vind ik zó erg! Het komt op mij zo achterlijk en onvolwassen over als maar kan.

Ik heb nogal wat gedaan aan mezelf, zoals mijn eigen ellende leren dragen, en om niet kleverig of hebberig te zijn; ik doe en deed er letterlijk alles aan om rustig, gewoon en vooral gezellig over te kunnen komen, en in neutraliteit gewoon een praatje te kunnen maken. Echt contact. Van hart tot hart. Contact is warmte uitwisselen, noem ik dat. 

Arrogantie |


Tegenwoordig is arrogantie echter modern; een vrouw flirt er doorgaans maar op los maar negeert iedereen die erop reageert. Uit bezitsdrang. Vanuit de ivoren toren wordt dit spel veelal gedirigeerd en geregeerd. De onderdanen hebben weinig in te brengen. Madame speelt de baas.
Dat is niet serieus te nemen. Dus laten mannen zulke matrones maar in de waan en gaan er met een boog omheen.

Nu komt het. Mannen worden ervan beticht slechts één ding te willen en dat klopt; mannen willen vrouwen gelukkig zien
Vergeet niet... het zijn de vrouwen die over seks en voortplanting gaan, en die erop los flirten, ze doen dat openlijk nog wel, uiterst dominant en zelfs provocerend èn doen net alsof dat de normaalste zaak van de wereld is.

Nee! Dat is dat niet!

Degelijk gedrag komt mensonterend over en doet sterk denken aan zelfverloochening.

Flirten komt bovendien niet alleen goedkoop maar ook misleidend over. Wees liever eenduidig en vooral oprecht en dus zuiver in jouw communicatie naar anderen, waarbij lichaamstaal leidend is want dat maakt 95% van de 'berichtgeving' uit, immers.

Wat mannen willen is respect. Zowel geven als ontvangen. Echte mannen willen beschermen wat hen lief is en zijn dus dienend ingesteld, en ontmoeten daarin nogal wat CONCURRENTIE van vrouwen die die rol overgenomen hebben en daarbij hun vrouwelijkheid volledig verkwanseld hebben. Lekker verwarrend maar bovendien een waterdichte garantie op een ongelukkig leven. Immers, hoe gaat een machovrouw, die zich meer macho gedraagt dan de ergste man op zijn slechtst, ooit gelukkig worden??

Geen enkele hoop op verbetering |


Heel eerlijk, heb ik er totaal geen hoop op het ooit nog - langdurig - gezellig te kunnen hebben met een vrouw. Waarom? Zij vecht mij de tent uit. Obsessief dus maniakaal. Vaak genoeg gezien. Het is gedrag dat velen kennen. Vreselijk. Het toont de ware aard van onze 'beschaving'. Die ik Beschaming noem.

Dus dat dwong mij om mijn eigen partner te worden en zo het geluk in mijzelf te vinden. Dat geeft veel rust. Heel veel rust. Dan is zoeken niet meer nodig.

Dus dan zal het allemaal wel. Of anderen hun verantwoordelijkheid nemen tot verbetering van levenskwaliteit is niet mijn zaak. 

Echter voel ik wel van alles; en dus ook van iedereen om mij heen welke behoefte er leeft. En reageer daarop. Want dat is hoe het werkt en wat mensen doen - als je tenminste jouw mond nog durft opentrekken, in deze slangenkuil.

Echter doet men in deze wereld zo gek, dat men dat elkaar (lees: de ander!) kwalijk neemt, ipv rustig en respectvol over de dingen te (kunnen) praten. Blame the Victim, dus het slachtoffer krijgt de schuld. De kunst van het omdraaien. 

Heel eerlijk, ik krijg zo langzaamaan het idee, dat er niet gesproken kan worden tussen man en vrouw, omdat hysterie dan in de kortste keren de boventoon voert. Ik noem dat: 'furie, manie en hysterie'. Woede wordt wakker, men wordt maniakaal oftewel obsessief en vervolgens overschreeuwt men de ander. Da's een terugkerend patroon, bij velen, iig de meesten in mijn leven. Die niet gelukkig mogen worden. Want daar zit taboe op.

Dat is niet leuk. En dat is iig niet hoe het hoort, tussen mensen. Hysterisch gedrag - met maar één doel nl om te overheersen, oftewel, om de macht te grijpen, de sfeer de slopen en de ander de schuld te geven - slaat nergens op. Is onnodig, tegenstrijdig, contraproductief en staat dus heel raar. Men doet dan zichzelf ernstig tekort, eigenlijk. 
Maak het liever gezellig. En doe daar alles aan. Lijkt mij het belangrijkste.
-

Naschrift |


Jouw visie hierop is welkom, maar bedenk: ik heb er lang over gedaan om een andere manier van denken te omarmen. Die van het hart. Dit zijn ingevingen aan de hand van observaties. Waarnemingen, dus. Begrijp je iets niet, vul dan niet in maar stel vragen. Anders resteert: 'geen vragen gesteld, wel oordeel geveld'.

Bonus: hoe moet het dan wel? |

De volgende comédiennes tonen het...

Iliza Shlesinger, over haar ideale breakup: youtu.be/JvTj4QX55NE oftewel "zo moet het niet"

Deze Mexicaanse comédienne is werelds en noemt de drie dingen die zijn vereist, om een huwelijk makkelijk te maken, indien de vrouw zich hieraan houdt: fb.watch/inkAv6OOAS/ ;
Deze comédienne gaat nog verder en noemt drie dingen die een man van een vrouw wil - en geef hem eens ongelijk:
1. een man wil een vrouw in een goede stemming; "maak het gezellig", dus. Lijkt mij niet onredelijk maar het nastreven waard.
2. wees stil ipv rumoerig; wees geen lastpak (dus opnieuw: "maak het gezellig" en vooral: "Doe niet zo achterlijk")
-

Dan nummer drie, deze beschrijft het gedrag van ALLE vrouwen... Dus zo zit het, dames:
-

Nummer 4, eerder al genoemd, want: "Ik wil een relatie vol respect - deze dame legt uit waarom: instagram.com/reel/CxQLU5qu0HT/?igshid=NTc4MTIwNjQ2YQ==
-

En deze, als toetje, een vol-geluld filmpje van mezelf, over wat er gaande is in de wereld; "vrouwen ondermijnen structureel de man, zichzelf en de hele wereld" | youtube.com/watch?v=DTUtJYAwtmE
-

Tot slot, geniale bijdrage van Emily W King, update 3 oktober: https://fb.watch/ntwy3-n1O9/

rj




Volgende, waarin hierop door wordt geborduurd:

Reacties |


Jef: "Helemaal mee, totaal vervreemd, ongelooflijk moeilijk om sociaal te zijn,wel de standaard oppervlakkigheid ,het weer en de voetbal,nzelfs een beetje gooien zoals de Amerikanen met de niet gemeende i love you's zit er hier niet in, vastgeroest van angst ..."

Dirk: "Dat is de nagel op de kop geslagen en ook mijn ervaring… zelfs bij vax vrij en met hartsverbinding en alle mogelijke eigenschappen en ideeën gelijklopend zijn (sommige) vrouwen ondanks de biologische onmogelijkheid om nog kinderen te hebben door de menopauze leeftijd toch helemaal nog in die sexualiteit keuze terwijl dit omvormen tot zoeken naar een gelijkgestemde partner waarmee je gezond zo oud mogelijk kan worden veel meer geluk zou opleveren…
in deze moeilijke tijden waar we aan t begin staan van de moeilijkheden! 
Ik spreek van ervaring en ja iemand zeer spiritueel bewust en toch…
Dus we zijn in Vlaanderen met 7% novax en dus de kans op partner gelijk jou is 0,49% dus 1/200 de kans op iemand spiritueel ook 1/100 op gelijkgestemd 1/100 en zo maar door…
En die die weten wat hun ziel wil die kan je echt op 1 hand tellen want de meesten weten echt niet wat ze wel willen… 
Wat ze niet willen weten ze wel…"

Samya: "Ik begrijp deze tekst helemaal. Ik had hetzelfde kunnen schrijven dan als vrouw. Doe je speels, vrolijk, vraag je een man mee ergens naartoe, dan is het precies of ze voelen zich bedreigd of denken dat je iets wilt met/van hen. Puur mens zijn, spontaan zijn is precies taboe geworden. Heel teleurstellend."

Janine: "Is dit ook niet gekomen door de vrouwenemancipatie??? We zijn elkaar op een bepaalde manier niet meer nodig, wat tegenwoordig wel het belangrijkste lijkt te worden, namelijk financieel"

Agnes: Amen

Lydia: Mooi verwoord en geschreven

Gerrit: Je hebt echt weer een geweldig mooi stuk geschreven. Heb jou één keer meegemaakt. Jij bent in mijn ogen een hele toffe man.

Jan: Geweldig goed geschreven. Daar is over nagedacht. Ik herken er een hoop in, maar weet ook dat er uitzonderingen hierop zijn. Iets met speld en hooiberg, of lantaarntje.

Rini: Goed stuk. Duidelijk over nagedacht. (..)
Succes, je kan dit, je kunt niet met iedereen door een deur. 

Hanneke: Man naar mijn hart

Marijke: Heel mooi geschreven! Ja waarom zo moeilijk doen ! Ben ook alleen, en maak heel vaak en graag een praatje ! (..) 

Trijntje: "Eindelijk iemand die eerlijk is"... [wow!]

Richard: "Prachtige tekst, droevige waarheid"

Leerzaam: deze vrouw legt uit waarom mannen respect nodig hebben. Als geboorterecht, niet als chantagemiddel:

Stel vragen: 















zondag 7 juni 2015

Verbroedering... zoals het hoort

Vier kleine blogposts op rij. Zie jij er verband tussen? Ik niet, maar toch zijn dit mijmeringen oftewel ingevingen van vandaag en de dag begon vroeg: om half vijf. Ik begin met het belangrijkste. De boodschap "Wees in geen ding bezorgd" en "Ga voor verbroedering" oftewel Wezenlijk Contact. Veel leesplezier!



Verbroedering.. zoals het hoort


== 6 juni 2015, 22:11 | Verbroedering.. zoals het hoort | Vanavond werd ik deelgenoot gemaakt van een kinderfeestje met een geweldig springkussen, bier en volksmuziek. Live. 
Ik kwam er op af en wilde er het mijne van weten. Kreeg een biertje en een uur later stond ik zelf te zingen. Waarom niet? Ik voelde me er familie en heb nieuwe vrienden in dit landelijke gehucht waar ik nog maar 3 jaar woon en bijna niemand kende. 

Dit voelt goed. Zó horen mensen met elkaar om te gaan. Een onbekende beer van een kerel die warm mijn rug kneedt. Paar minuten grappen in de micro tot de batterij op was. Mijn mop die goed valt en de heren lachend naar de bar respectievelijk het toilet doet snellen. 

Zo hoort dat. Eenvoudig maar gemeend plezier met mensen die spontaan jouw lach en oprechte plezier verwelkomen en zowat bij je op schoot komen zitten. 

Dat.. is waar we naartoe moeten. Het geeft exact aan hoe we "community" bouwen en doen wat ons oprecht plezier geeft. 


Schril contrast

Hoe schril staan daar de dagelijkse stressverhogende maatregelen tegenover? Zie dagelijks van alles langskomen. Mijn ogen zijn er moe van. Letterlijk ongelooflijk en onvoorstelbaar. 

Het is goed om daar niet te veel aandacht aan te besteden, dat wil zeggen: ons er niet DRUK over te maken - maar het wel in de gaten te houden. 

De media houden ons een fabeltje voor dus TV, met name nieuws, kun je uitzetten en met radio en kranten kun je ook stoppen. Dat is propaganda. En je weet dat "ze" hebben kunnen oefenen in twee wereldoorlogen; reken maar dat er iemand heel goed aantekeningen heeft zitten maken. 

Het staat kennelijk hoog op de agenda: stressverhogende maatregelen

Ik toon je een bescheiden rijtje links waar je letterlijk niets van wilt weten, scan de titels maar: 


En dit is alleen nog maar een greep van vandaag. Ik denk overigens van niet; ik denk niet dat wij proefkonijnen zijn. Ik noem dit opzet en dus een vorm van bewuste uitroeiing.

Toch zit er logica in want het zijn Stress Verhogende Maatregelen en niets anders. Geen logica die jij en ik begrijpen maar Briljantie in Negativiteit. En het gebeurt onder jouw neus.

Tis bere-spannend. Hoe lang nog komen ze er meer weg, die op macht beluste mannetjes die het zich van niets bewuste volk (is dat echt zo??) willen onderdrukken, onderwerpen en uitmoorden? Ik vraag het mij hardop af.

  • hoe lang neemt het volk dit nog serieus...?
  • hoe lang nog tot we doorkrijgen dat we in de maling worden genomen - en dus letterlijk vermaald worden eigenlijk..?
  • hoe lang nog dat het volk dit toestaat...?

Ben ergens wel blij met zulke on-zinnige maatregelen. Het bespoedigt het onvermijdelijke: het preventief instorten van de wereld-dictatuur - en dat heeft de NWO aan zichzelf te danken, straks. 

Maar eerst moeten we allemaal ff wakker zijn.
Tot die tijd? Je vooral NERGENS DRUK OM maken. Want TIS ALLEMAAL POPPENKAST...  

...op jouw eigen gevoelens en die voor jouw naasten na, dan. DÁT IS ECHT. ++

[bron: facebook.com/722969447812725



Wat maakt gedrag gestoord 


== 7 juni 2015 05:13 | Half vijf. Het vogelconcert is begonnen. Ik aai m'n knijn en kijk naar een lamp. Oh, tis de maan. Stukje eraf alweer, van de volle. Ik besef, na die heftige droom van nu net, dat we het nooit gaan redden als mensen, zolang we kinderachtig doen en elkaar lastig vallen vanuit gestoord gedrag. 

Wat maakt gedrag “gestoord”? Niet  uit 't hart, toch? Zodra we reageren vanuit ons Kind-stuk, en niet vanuit het Hart, dan ben je weg bij je gevoel en gaat contact met een ander gelijk mis: moedwil en misverstand. Toch? 

Makkelijker kan ik het niet maken. Wel leuker. Dat gewonde innerlijke kind wil wat van ons. Het doet ons ellendig voelen om een reden. 

Ga dus naar 't gevoel toe en laat dat spreken. Ga voor de boodschap. 
Alleen dan komen we waar we willen zijn.

Lukt 't niet, vraag hulp. Niet raar opkijken als je de boodschap niet begrijpt. We zijn 't niet gewend omdat gevoel niet mee mocht doen gedurende jouw hele leven. Nu de boodschap horen kan vreemd overkomen. Niet naast je neerleggen, maar kauw erop. We hebben huiswerk met z'n allen... ik ook, jij dus ook. Rechtbreien wat scheef gegaan is: ons contact met binnen!

[bron: facebook.com/723139474462389]


Waarom afleren zo belangrijk is en wat het oplevert 


== 7 juni 2015 10:06 | Wat jij niet schijnt te beseffen is dat ik hou van mensen en jou in 't bijzonder; anders hadden we niet die fantastische tijd meegemaakt en de zomer vol plezier, waarin ik vierduizend euro teruggekregen belastinggeld met jou samen heb opgegeten. Feest dus. 

Ik hou van je. 
JIJ bent degene die 'overal' een probleem bij maakt. Ga maar na. Nu ook weer over dat fietsje. Ik stel een simpele vraag WAARBIJ JOUW BOOSHEID TEVOORSCHIJN KOMT; 
boosheid die sluimert maar nooit weg is. 

Daarom is zeven jaar af-leren zo belangrijk, om weer oorspronkelijk en authentiek in het leven te komen staan. Je raakt zo het -zwaar gehavende-  overheersende ego kwijt oftewel je heelt het gewonde innerlijke kind
Daarom schreef ik dit vanmorgen: facebook.com/723139474462389 (de post hiervoor)
Het is raak; iig voor jou. 
Jij bent boos en dat komt door emo terreur tijdens jouw jeugd. 
Je laat het mij voelen, en STRAFT MIJ dus voor hoe jij je voelt! 

Snap je het concept?++


~chat met ex-genote nav cadeau voor dochter

[bron: facebook.com/723212257788444]



Het positieve aan crisis 


== 7 juni 2015 10:26 | Crisis dus. Tot nu toe heeft het denken alles voor je bepaald. Nu mag de ziel dat overnemen en dat vecht in je.

Je HOEFT helemaal niet zoveel. Voorheen moest alles bepaald worden door het Denken ipv door de ziel. Alles. Alles. Dus dat ben je aan het loslaten en dat zorgt voor een vacuüm; gemis aan houvast dus. 

Je laat het één los en het ander is er nog niet. Da's crisis. 

Het Denken blijft streven naar dat oude houvast wat nooit meer terugkomt omdat je dat aan het loslaten bent - zo blijkt zelfs uit je kleiner geworden cystes. Loslaten: jouw lichaam laat het zien! 

Dus dan moet er iets voor in de plaats komen dat jou steun en houvast geeft. Toch? Daar zoek je naar. En dat is jouw Zelf. Maar dat is eng en wiebel. Nog niet stabiel dus en dat duurt gewoon even; een paar jaar alles bij elkaar. 

Gun jezelf dat. Lees m'n post aan mij exgenote van net. Af-leren. Het gaat gepaard met een periode van niet-zeker-weten en onveiligheid. Die periode moet je door; je zwemt van de ene oever naar de andere, laat de vastigheid achter je en de nieuwe is er nog niet. Je voelt je in mist gehuld. Nou, geniet ervan. Letterlijk; duik in dat gevoel en ontloop het niet langer. Het hoort erbij en is een teken dat je succesvol bezig bent. 
BOVENDIEN verdwijnt ELK naar gevoel zodra je erin duikt, het volledig omarmt dus, op weg naar de boodschap... 
(en die weet je nu)++

-
~uit: dialoog met iemand die bezig is haar overmatige innerlijke kou te bedwingen op weg naar haar eigen partner worden

[bron: facebook.com/723215764454760]



Zondagochtend en je zou wel seks willen: maar waarom?


== 7 juni 2015, 11:31 | Zondagochtend. Mooi weer. Je zou wel seks willen. Ho. Wacht even. Niets mis met dat idee maarrre... val een ander niet lastig met jouw lusten! 

Stap naar buiten, je lichaam wil het leven vieren, daar heb jij geen anderen bij nodig! Beweeg, eet fruit, dat is zoet en (ver)vult, en geniet van buiten zijn. Zolang je moeite hebt om dat in je eentje te klaren, zegt jouw ziel: WERK AAN DE WINKEL! 

Naar binnen dus voor de boodschap. 
Wat is er “mis” met je dat je een ander nodig hebt om jou GOED TE VOELEN? ++

[bron: facebook.com/723229184453418]

Meerleeslink: Seks willen is vaak “leunen op een ander”. Seks “om maar wat te hebben”. Ieder mens straalt z'n behoefte en daarmee z'n tekort uit. Dus je bent te lijmen met een natte vinger en dat is voelbaar voor anderen. Dat geldt voor bijna alles wat we doen om ons beter te willen voelen. Dat geldt zelfs (en juist) voor seks. Dan wordt seks “om maar iets te hebben”. 
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/08/seks-willen-is-vaak-leunen-op-een-ander.html



dinsdag 16 september 2014

Samenzijn gaat om verbinding. Warmte delen van hart tot hart.

1217 woorden | 
Uiteraard kan ik uitleggen wat ik denk dat “verbinding” betekent maar liever doe ik het anders. Ik schreef een brief aan mijn vader die onterecht met “vader” aangesproken wil worden in plaats van met zijn voornaam. Hij komt nooit in verbinding namelijk. 

Het is persoonlijk en uit het leven gegrepen maar dat moet soms om iets duidelijk te maken. Sommigen snappen namelijk niet wat het belang van verbinding is (contact is warmte uitwisselen schreef ik eerder) en besteden kennelijk heel hun leven om zichzelf te ontlopen. Sommigen hebben zelfs zulke ouders... wie kent ze? Ik ook; doe je hand maar weer naar beneden. 

Dit artikel is een brief aan mijn verwekker. Hij antwoordt niet meer op mijn berichten en da's niet zo raar want wat moet je antwoorden aan je kind, dat jou haarscherp confronteert met jouw gedrag (je kent mijn schrijfstijl inmiddels;) als je zelf niet openstaat, niet bij je gevoel terecht wilt, altijd alles afschuift, continu boos bent, wegvlucht uit elk gesprek met een (k*t)smoes en dus in een Ivoren Toren woont? Antwoord geven betekent dan regelrecht gezichtsverlies voor veel mensen uit vorige generaties - terwijl ik hem juist keer op keer voorhoudt, dat gezichtsverlies niet bestaat, omdat we hier állemaal zijn “om te leren”. Toch bleef het telkens stil van zijn kant. 

Watskebeurt? Ik heb hem voorgehouden dat je niet van-zelf de titel van “vader” verdient omdat je zoiets hoort te verdíenen. Zoals mijn zoontje deze zomer spontaan de woorden “Ik ben trots dat ik jou als vader heb” uitsprak; ondanks -of juist vanwege- het feit dat ik elk conflict passende aandacht geef om erin te duiken en te vertellen wat ik zie gebeuren en te melden waar dat volgens mijn gevoel vandaan komt en hoe hij dat zelf (voortaan) kan veranderen. Als ik iets van ze leer, zeg ik dat. Ik spreek m'n waardering uit als ze iets voor mij doen, zpontaan. En als ik onterecht boos deed, bood ik m'n excuses aan - ik werd echter nooit onterecht boos, zie ik nu in; ik begreep vroeger de aanleiding niet en inmiddels wel; ik pakte onvrede van hun op. Als ik wat vraag, rennen ze voor me. Uit liefde. Omdat ik voor hén ren en er altijd helemaal ben - in het moment zelf. 

En de mijne verdiende die titel niet. Daar kwam ik pas heel laat achter. Ik heb hem altijd gesteund - ik hield mijn hand boven z'n hoofd, merkte ik veel te laat - en geprobeerd te bereiken maar spelen ho maar, weg was hij. Mentaal weg. En daarna fysiek. 
Zoals komiek Jacob vertelt bij X-factor (na 23 minuten - link volgt): “Ik ken maar één truc en dat is dat ik mijn vader emotioneel kon laten verdwijnen voor de rest van mijn jeugd”. Auw, pijnlijk. Maar oh zo grappig. Waarom? Omdat ie-der-een dit herkent. Schande, toch?! Dat no kan!

Mijn brief van zojuist ging gelijk en zonder na te lezen op pad. Ik zal wel weer geen reactie krijgen.

Voor de goede orde: hij heeft veel goede dingen gedaan en ik had verder een prima jeugd. Hij is een aimabel mens - dat betekent beminnelijk; om van te houden dus. Sterker: ik hou van hem. Maarrr... niet van zijn gedrág. Hij was er nooooooooit. Echt nooit. En als hij er was, was hij bozig of snel geïrriteerd. 

Zoiets hoort bespreekbaar te zijn en dat is het niet. Na een jaar van ingevingen met hem delen (zie o.a. “ga nou gewoon fietse man”) en stilte van zijn kant, deel ik dit nu met wie het lezen wil. 

Omdat we mogen stoppen met dezelfde fouten te blijven maken. 
Dergelijk muffig riekend gedrag is zóóóó vorige eeuw...


Brief aan mijn verwekker, getiteld: “rust”


Of je nu autorijdt -gejaagd- of met je zoon en kleinzoon op het strand staat te vliegeren -kep er nog prentjes van, ergens- je hebt geen rust in je donder. 

Die onrust is logisch als je dat houdt tegen de spirituele blokkade. Maar jouw doch (dochter) en ik hebben ervoor gezorgd dat de familielijnen opgeschoond zijn dus mag er geen enkele reden meer zijn - anders dan “slecht menselijk gedrag - om de boel te saboteren.

Ergo, als jij geen rust in je leven hebt, saboteer jij dat zelf. 
Jij doet dat. Niemand anders.


De misvatting of denk-fout achter het woord “hangjongeren


Kijk naar de partner in je leven. Met alle respect, iemand die blij is met zichzelf heeft geen partner nodig maar gaat lekker z'n eigen gang, en komt bij elkaar naar behoefte; samenscholen dus, om te babbelen. Zoals hangjongeren ons dat zo mooi laten zien maar onterecht een slechte bijnaam kregen, omdat het tegennatuurlijk is om níet samen te scholen maarrr men van hogerhand dat niet wil bevorderen en juist tegenwerken. Aloha.

Dus je hebt een partner nodig om op te leunen. 

Moet je kijken hé. Lekker span; twee kleine kinderen bij elkaar. Zij wil dólgraag herkend worden voor wie ze is en wat ze brengt. Ze vroeg aan jouw kleinzoon nota bene of hij het leuk zou vinden als zij zou komen op z'n verjaardag. Dan ben je toch niet goed snik of wel? Om zo'n druk op te voeren voor zo'n manneke van 10?? Het was vorig jaar zomer immers; jij stond erbij. 

Ik ben niet negatief hoor. Ik hou de spiegel voor, da's wat anders. 
JIJ bent al negatief en ééntje is al wel genoeg in de familie - maar we zijn rijkelijk bedeeld want je dochter is net als jij continu kwaad dus de vonken vliegen eraf. 

Daarom is het zo leuk toeven met jullie en zei ik in '99 dat ik nooit meer met jullie gezamenlijk op vakantie of voor een uitstapje weg wilde; zó leuk is het ook weer niet immers. 


Als je samenkomt, zoals op een verjaardag, dan gaat het om connectie. Verbinding. Het genieten het samenzijn


Mensen die gezien willen worden, daar is geen normaal gesprek mee mogelijk. Alles schiet in het dénken, weg van het hart. Godsamme man. Waar je zin in hebt. Da's geen verbetering voor je dan, want jij doet niet veel anders. Je hebt het altijd over oppervlakkigheden die er niet toe doen. Als je samenkomt, zoals op een verjaardag, dan gaat het om connectie. Verbinding. Het genieten het samenzijn. 

Zoals met je zoon en kleinzoon-nog-in-luiers genieten van het mooie weer, de wind, het strand en de vlieger.

Dat is waar dit leven over gaat. Over genieten. 
CARPE DIEM up your ass, eikel, je weet niet wat het is. Je hebt geen rust. 

Zie in wat je doet, ga naar binnen en vind dáár je rust. 
Nu draai je om de hete brei heen. Moet je dan echt zo nodig wachten tot je je laatste adem uitblaast tot je dát inziet??

Dan heeft het niet aan mij gelegen, want ik heb je al mijn 46 jaren elke keer met de neus op de feiten gedrukt, zonder dat het bij je doorsijpelde. Never forget: never shoot the messenger.

You just did.

Robert Jan.​​


Naschrift en boodschap:


Samenzijn gaat over verbinding. Diepgang is van ziel tot ziel, van hart tot hart communiceren. 
Ik wens het iedereen toe. 
Verbeter de wereld. Begin bij jezelf. 
En sla anderen met hun karikaturale gedrag om de oren; da's beter dan zelf de onterechte klappen incasseren van mensen die hun Dénken bij je neerleggen.++

maandag 3 maart 2014

Contact is warmte uitwisselen

472 woorden
hold me nowWat doen we hier -op internet- in plaats van buiten spelen?

In een verkilde maatschappij ontkom je er niet aan dat mensen enerzijds naar binnen gaan… letterlijk – geen hond op straat, niemand zit voor zijn deur op straat en in het winkelcentrum zie je mensen maar niemand spreekt een ander aan.

Geen contact dus

Anderzijds is er die diepe behoefte om te connecten… Relatiesites en sociale media hebben het er letterlijk druk mee. Zoals ik het zie is de reden, dat we eigenlijk “warmte willen uitwisselen“. 
Drie w’s. Leuke variant op www trouwens.

genegenheidWe weten niet meer hoe in real life – maar op facebook hebben we die manier gevonden. Aantrekkelijk en…verslavend. Zeggen we. Terwijl we onszelf impliciet bestraffend toespreken:(

Wat is verslavend? Facebook of contact willen hebben met medemensen en gelijkgestemden van over de hele wereld, die real time foto’s en belevenissen met ons delen vanaf een ver eiland? Of opdissen waar we tegenaan lopen, zodat we uit onverwachte hoek ineens een waar woord of warme digitale omhelzing krijgen aangeboden?
In deze tijd van verkilling is het niet meer dan logisch dat we in onze subgroepjes verbinding zoeken. Relaties houden ons in leven!
Contact met een ander is…warmte uitwisselen. Zo viel het mij in, althans. Ik ben niet origineel, Satchmo zong het al eerder...*)

Zie je nu hoe leuk het is met anderen dat te doen? Ik merk dat het om die reden ook zo tof is om naar een festival te gaan. Of het nu rollende keukens is -met lekker eten- of Open Up achtige dingen; met gelijkgestemden is het goed samen kersen eten.

Ik las ooit dat we in de kern daarop uitkomen. Zielen vieren feest als ze elkaar tegen komen. Kijk naar dolfijnen die 90% van hun tijd spelen. Lolmaken.
In deze tijd van verkilling is het niet meer dan logisch dat we in onze subgroepjes verbinding zoeken.
Dus… DAT hebben we hier te doen! Plezier maken en warmte uitwisselen. Elkaar verhalen over de leuke en minder leuke dingen, en genieten van elkaars ups and downs…

… als gerecyclede zielen die elkaar al kennen als broers en zussen en zo onze verdriet en passies kunnen delen met wie het horen wil…

Trouwens…

Zit er niet een ziel in alles wat leeft. Mensen, dieren, bloemen en planten? Zonder ziel heb je niets. Ga maar na: ontzield is dood immers. Waar een ziel in zit daarr kun je mee connecten, merk ik. Het zijn díé relaties die ons leven boeiend houden.

Relaties houden ons leven boeiend – en zo houden ze dus “in leven”…of houden ons levendig…kies maar...

want: dialoog en contact-en is... "warmte uitwisselen”.
Naschrift *)
In “What a wonderful world” klinkt:
“I see friends shaking hands,
saying How Do You Do…
They’re really saying:
I LOVE YOU…”
beeld & geluid erbij: Link naar "What a wonderful world" door Louis Armstrong

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox