Posts tonen met het label kou. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kou. Alle posts tonen

zaterdag 23 september 2023

Bedroevende wereld. Vol kou.

Even iets bekennen. Ben heel bedroefd. Over hoe moeizaam contact gaat. Tussen volwassenen. Niet zomaar contact maar echt, oprecht, warm contact.

Een bedroevende wereld. Vol kou. |

 
Nou ben ik bovengemiddeld sociaal vaardig en weet altijd wel iets te zeggen, heb een leuke frisse kop met pretoogjes en heb eigenlijk alles mee maar mensen doen of ik melaats ben. Zelden is contact ontspannen. Zelden. Zelfs mensen die de hond uitlaten doen veelal panisch, apathisch of spastisch, wanneer je alleen al groet, zonder enige bedoeling.

Kroegen vind ik doodeng. Mannen doen vaak al raar (opvallend of overdreven) maar vrouwen lijken elk moment je kop eraf te kunnen bijten. Levensgevaarlijk! Plezierig is dat niet. Wat is er aan de hand?

Eerder viel mij dat al op, toen ik nog uitging. Dertig jaar geleden. Als man krijg je de gekste dingen op jouw bord waar je maar iets mee moet doen. 'Bewijs je maar.' 'Toon maar in 1 minuut hoe leuk je bent.' Argwaan; 'Als je maar niks van mij wilt', bvb wanneer je op straat of in een winkel iemand ontmoet; de kans op afwijzing (of erger; kans op pure terreur) met een paar gruwelijke woorden is levensgroot aanwezig, kortom: vriendelijk, respectvol en correct gaan mensen niet met elkaar om. Kinderachtig en agressief wel.

Nog iets. De wereld lijkt vooral over seks te gaan. Niet over vriendschap of enkelvoudig plezier maken.
Vrouwen 'mogen' (permitteren zich te) flirten en/of lonken en doen dat te pas en te onpas, ik zie het continu gebeuren - maar dat is nog geen garantie, want de flirt zegt niets en verdwijnt net zo snel als die kwam. Jou vertwijfeld of verward achterlatend.

Zucht...

Dit gedoe vind ik zó erg! Het komt op mij zo achterlijk en onvolwassen over als maar kan.

Ik heb nogal wat gedaan aan mezelf, zoals mijn eigen ellende leren dragen, en om niet kleverig of hebberig te zijn; ik doe en deed er letterlijk alles aan om rustig, gewoon en vooral gezellig over te kunnen komen, en in neutraliteit gewoon een praatje te kunnen maken. Echt contact. Van hart tot hart. Contact is warmte uitwisselen, noem ik dat. 

Arrogantie |


Tegenwoordig is arrogantie echter modern; een vrouw flirt er doorgaans maar op los maar negeert iedereen die erop reageert. Uit bezitsdrang. Vanuit de ivoren toren wordt dit spel veelal gedirigeerd en geregeerd. De onderdanen hebben weinig in te brengen. Madame speelt de baas.
Dat is niet serieus te nemen. Dus laten mannen zulke matrones maar in de waan en gaan er met een boog omheen.

Nu komt het. Mannen worden ervan beticht slechts één ding te willen en dat klopt; mannen willen vrouwen gelukkig zien
Vergeet niet... het zijn de vrouwen die over seks en voortplanting gaan, en die erop los flirten, ze doen dat openlijk nog wel, uiterst dominant en zelfs provocerend èn doen net alsof dat de normaalste zaak van de wereld is.

Nee! Dat is dat niet!

Degelijk gedrag komt mensonterend over en doet sterk denken aan zelfverloochening.

Flirten komt bovendien niet alleen goedkoop maar ook misleidend over. Wees liever eenduidig en vooral oprecht en dus zuiver in jouw communicatie naar anderen, waarbij lichaamstaal leidend is want dat maakt 95% van de 'berichtgeving' uit, immers.

Wat mannen willen is respect. Zowel geven als ontvangen. Echte mannen willen beschermen wat hen lief is en zijn dus dienend ingesteld, en ontmoeten daarin nogal wat CONCURRENTIE van vrouwen die die rol overgenomen hebben en daarbij hun vrouwelijkheid volledig verkwanseld hebben. Lekker verwarrend maar bovendien een waterdichte garantie op een ongelukkig leven. Immers, hoe gaat een machovrouw, die zich meer macho gedraagt dan de ergste man op zijn slechtst, ooit gelukkig worden??

Geen enkele hoop op verbetering |


Heel eerlijk, heb ik er totaal geen hoop op het ooit nog - langdurig - gezellig te kunnen hebben met een vrouw. Waarom? Zij vecht mij de tent uit. Obsessief dus maniakaal. Vaak genoeg gezien. Het is gedrag dat velen kennen. Vreselijk. Het toont de ware aard van onze 'beschaving'. Die ik Beschaming noem.

Dus dat dwong mij om mijn eigen partner te worden en zo het geluk in mijzelf te vinden. Dat geeft veel rust. Heel veel rust. Dan is zoeken niet meer nodig.

Dus dan zal het allemaal wel. Of anderen hun verantwoordelijkheid nemen tot verbetering van levenskwaliteit is niet mijn zaak. 

Echter voel ik wel van alles; en dus ook van iedereen om mij heen welke behoefte er leeft. En reageer daarop. Want dat is hoe het werkt en wat mensen doen - als je tenminste jouw mond nog durft opentrekken, in deze slangenkuil.

Echter doet men in deze wereld zo gek, dat men dat elkaar (lees: de ander!) kwalijk neemt, ipv rustig en respectvol over de dingen te (kunnen) praten. Blame the Victim, dus het slachtoffer krijgt de schuld. De kunst van het omdraaien. 

Heel eerlijk, ik krijg zo langzaamaan het idee, dat er niet gesproken kan worden tussen man en vrouw, omdat hysterie dan in de kortste keren de boventoon voert. Ik noem dat: 'furie, manie en hysterie'. Woede wordt wakker, men wordt maniakaal oftewel obsessief en vervolgens overschreeuwt men de ander. Da's een terugkerend patroon, bij velen, iig de meesten in mijn leven. Die niet gelukkig mogen worden. Want daar zit taboe op.

Dat is niet leuk. En dat is iig niet hoe het hoort, tussen mensen. Hysterisch gedrag - met maar één doel nl om te overheersen, oftewel, om de macht te grijpen, de sfeer de slopen en de ander de schuld te geven - slaat nergens op. Is onnodig, tegenstrijdig, contraproductief en staat dus heel raar. Men doet dan zichzelf ernstig tekort, eigenlijk. 
Maak het liever gezellig. En doe daar alles aan. Lijkt mij het belangrijkste.
-

Naschrift |


Jouw visie hierop is welkom, maar bedenk: ik heb er lang over gedaan om een andere manier van denken te omarmen. Die van het hart. Dit zijn ingevingen aan de hand van observaties. Waarnemingen, dus. Begrijp je iets niet, vul dan niet in maar stel vragen. Anders resteert: 'geen vragen gesteld, wel oordeel geveld'.

Bonus: hoe moet het dan wel? |

De volgende comédiennes tonen het...

Iliza Shlesinger, over haar ideale breakup: youtu.be/JvTj4QX55NE oftewel "zo moet het niet"

Deze Mexicaanse comédienne is werelds en noemt de drie dingen die zijn vereist, om een huwelijk makkelijk te maken, indien de vrouw zich hieraan houdt: fb.watch/inkAv6OOAS/ ;
Deze comédienne gaat nog verder en noemt drie dingen die een man van een vrouw wil - en geef hem eens ongelijk:
1. een man wil een vrouw in een goede stemming; "maak het gezellig", dus. Lijkt mij niet onredelijk maar het nastreven waard.
2. wees stil ipv rumoerig; wees geen lastpak (dus opnieuw: "maak het gezellig" en vooral: "Doe niet zo achterlijk")
-

Dan nummer drie, deze beschrijft het gedrag van ALLE vrouwen... Dus zo zit het, dames:
-

Nummer 4, eerder al genoemd, want: "Ik wil een relatie vol respect - deze dame legt uit waarom: instagram.com/reel/CxQLU5qu0HT/?igshid=NTc4MTIwNjQ2YQ==
-

En deze, als toetje, een vol-geluld filmpje van mezelf, over wat er gaande is in de wereld; "vrouwen ondermijnen structureel de man, zichzelf en de hele wereld" | youtube.com/watch?v=DTUtJYAwtmE
-

Tot slot, geniale bijdrage van Emily W King, update 3 oktober: https://fb.watch/ntwy3-n1O9/

rj




Volgende, waarin hierop door wordt geborduurd:

Reacties |


Jef: "Helemaal mee, totaal vervreemd, ongelooflijk moeilijk om sociaal te zijn,wel de standaard oppervlakkigheid ,het weer en de voetbal,nzelfs een beetje gooien zoals de Amerikanen met de niet gemeende i love you's zit er hier niet in, vastgeroest van angst ..."

Dirk: "Dat is de nagel op de kop geslagen en ook mijn ervaring… zelfs bij vax vrij en met hartsverbinding en alle mogelijke eigenschappen en ideeën gelijklopend zijn (sommige) vrouwen ondanks de biologische onmogelijkheid om nog kinderen te hebben door de menopauze leeftijd toch helemaal nog in die sexualiteit keuze terwijl dit omvormen tot zoeken naar een gelijkgestemde partner waarmee je gezond zo oud mogelijk kan worden veel meer geluk zou opleveren…
in deze moeilijke tijden waar we aan t begin staan van de moeilijkheden! 
Ik spreek van ervaring en ja iemand zeer spiritueel bewust en toch…
Dus we zijn in Vlaanderen met 7% novax en dus de kans op partner gelijk jou is 0,49% dus 1/200 de kans op iemand spiritueel ook 1/100 op gelijkgestemd 1/100 en zo maar door…
En die die weten wat hun ziel wil die kan je echt op 1 hand tellen want de meesten weten echt niet wat ze wel willen… 
Wat ze niet willen weten ze wel…"

Samya: "Ik begrijp deze tekst helemaal. Ik had hetzelfde kunnen schrijven dan als vrouw. Doe je speels, vrolijk, vraag je een man mee ergens naartoe, dan is het precies of ze voelen zich bedreigd of denken dat je iets wilt met/van hen. Puur mens zijn, spontaan zijn is precies taboe geworden. Heel teleurstellend."

Janine: "Is dit ook niet gekomen door de vrouwenemancipatie??? We zijn elkaar op een bepaalde manier niet meer nodig, wat tegenwoordig wel het belangrijkste lijkt te worden, namelijk financieel"

Agnes: Amen

Lydia: Mooi verwoord en geschreven

Gerrit: Je hebt echt weer een geweldig mooi stuk geschreven. Heb jou één keer meegemaakt. Jij bent in mijn ogen een hele toffe man.

Jan: Geweldig goed geschreven. Daar is over nagedacht. Ik herken er een hoop in, maar weet ook dat er uitzonderingen hierop zijn. Iets met speld en hooiberg, of lantaarntje.

Rini: Goed stuk. Duidelijk over nagedacht. (..)
Succes, je kan dit, je kunt niet met iedereen door een deur. 

Hanneke: Man naar mijn hart

Marijke: Heel mooi geschreven! Ja waarom zo moeilijk doen ! Ben ook alleen, en maak heel vaak en graag een praatje ! (..) 

Trijntje: "Eindelijk iemand die eerlijk is"... [wow!]

Richard: "Prachtige tekst, droevige waarheid"

Leerzaam: deze vrouw legt uit waarom mannen respect nodig hebben. Als geboorterecht, niet als chantagemiddel:

Stel vragen: 















maandag 4 september 2023

De Hartaanval - lessen over kou

Droom. Mijn maat was onwel. Iets te vaak zag ik hem na een stapavond al in puin terug. Was hij ziek. Dan gingen we samen lunchen en kwam hij weer tot leven. Maar nu kwam er dus een droom over, over wat er structureel mis was in zijn leven en wat uiteindelijk zou (kunnen) leiden tot een hartaanval.

Ik heb een buuv die twee keer een hartaanval heeft gehad. Ze vertelde mij in geuren en kleuren de omstandigheden. Afgelopen jaren schetste zij mij stukje bij beetje details over zo'n voorval en over haar leefomstandigheden; er was een hoop narigheid aan vooraf gegaan en mensen deden vreselijk tegen haar, inclusief haar eigen familie.

Regelmatig heb ik kramp rond mijn hart, wanneer iemand in mijn omgeving negatief aan mij denkt, aan mij trekt of iets van
 mij wil. Dan leg ik mijn hand op mijn hart alsof ik de ellende eruit masseer. Door erbij stil te staan en de aandacht te geven die wordt gevraagd, is het dan alsof ik die destructieve negativiteit terug stuur, retour afzender.

Wie een hartaanval krijgt, mist liefde.
Wie een hartaanval krijgt, mist liefde.
Wie een hartaanval krijgt, mist liefde.

Het hart - oftewel de ziel - geeft zo te kennen dat er niet genoeg liefde is in het leven en dat vooral warmte ontbreekt. 
Lees: er is een daverend tekort eraan dus. Wat krijg je als je geen warmte in jouw leven hebt?

Kou.


Drie letters. En toch is dat begrip totaal onbekend in deze van kou en kilte doordrongen maatschappij. Een samenleving die niet samenleeft, een wereld in verval die wij ten onrechte Beschaving noemen maar die een beschaming is.

Wat kou inhoudt beschreef olof smit in zijn boek Vader Aarde en de aardse taal. Journalist Frans Vermeulen schreef en publiceerde er in 2011 een heel artikel over; "Smit geneest volksvijand nummer 1: kou" maar helaas is die website uit de lucht. Dus zal ik onderaan dit artikel (met foto's van) van olof smit plaatsen uit die publicatie.

Warmte als medicijn |


De enige oplossing is warmte. Lief voor jezelf zijn. Jezelf omarmen.

Je kunt dit niet buiten jezelf zoeken. Buiten jezelf vind je alleen maar meer kou, van anderen die niet bij zichzelf zijn en Het ook buiten zichzelf zoeken, dus kom je buiten jezelf alleen in een neerwaartse spiraal terecht. 

Dus dien je warmte in jezelf te vinden. Hoe doe je dat? Dat is nogal wat. Stap één is: zoeken. Vind een voorbeeld van iemand die dat pad al gelopen heeft, de warmtebron in zichzelf heeft ontdekt en één met zichzelf geworden is. Een hele klus namelijk, in dit Wilde Westen, waar iedereen elkaar smoort, zeker zodra men probeert gelukkig te worden. Dat mag niet namelijk; dat is niet 'de afspraak', dus dan moet de botte bijl erin en krijg je de meest neerslachtige opmerkingen op je afgevuurd om jouw torenhoge humeur radicaal te slopen. Want: wie afwijkt, wordt gestraft
Zo werkt dat hier, in het moderne, beschaafde, Wilde Westen. En dat zul je weten ook. Dus dat is stap twee; herkennen, dat het westen vol kou zit en iedereen elkaar neerhaalt zodra je jezelf bent.

Stap drie is een lang traject, in enkele regels beschreven op de website van olof smit, vaderaarde.nl/behandeling
"(De tussenpersoon) heeft dan een opleiding achter de rug van 14 jaar waarbij de eerste 7 jaar afleren wat geleerd is aan de beurt komt (...)"

Daar staat het. Zeven jaar afleren. Dat is niet iedereen gegeven maar het besef ervan helpt om "in te zien", naar binnen te kijken dus, dat we een hoop flauwekul en pure onzin op onze mouw hebben laten spelden tijdens ons leven hier op aarde en dat er weinig tot niets van klopt, zodat we dat af te leren hebben, voordat we weer mens kunnen worden. 

We zijn nog geen mens |


Want dit... is geen leven. Dit is overleven. We zijn nog geen mens. We zijn mens-in-wording (woorden van olof smit, ook weer). Dat is een elementair verschil, een verschil van dag en nacht. 
Een mens vol kou is geen mens. 
Een mens vol kinderachtige streken, is geen volwassene en dus geen mens. 
Een mens vol kleinzieligheid en aanstellerij is geen mens maar een kleuter, emotioneel gezien. 

Wij mensen worden niet volwassen. Emotionele wasdom vindt niet plaats, hier in het westen, want we meppen dat eruit voor het zover is; dus puberteit is een rebellie tegen de gevestigde orde - en vooral tegen het onderdrukkende beleid - en het enige dat wij doen is verder onderdrukken van (volwassen makende) talenten zodat niemand ooit volwassen KAN worden. 

Hier in het westen worden ons en onze kinderen regeltjes opgedrongen. Regels, over hoe het hoort. Regels, die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. En we volgen die, uit angst voor straf; willoos en blindelings, tegen beter weten in en tot bloedens toe.

Hoe dan wel? |


De eerste stap is: willen. Iemand die wil veranderen komt tot verbetering van kwaliteit van leven. Daartoe is vastlopen een vereiste maar meer nog is de wil noodzakelijk, de intrinsieke wens, diep van binnen, om tot verbetering te geraken. Dat is maar een enkeling gegund. De meesten slapen nu nog en vinden het allemaal wel prima. Die dronken een glas, deden een plas en alles bleef zoals het was. Daar hebben we dus niks aan.

Vastlopen is een eerste voorwaarde voor verandering maar nog niet voor verbetering.
Voor verbetering van levenskwaliteit is de WIL noodzakelijk om daarnaar te streven.

Mijn eigen website, het lichaam liegt nooit, is al jaren in de lucht en krijgt nauwelijks interesse. Niemand stelt vragen. Ik heb zelfs een videoboodschap met de tekst "Stel Vragen" gelanceerd en er aan toegevoegd - en nog steeds blijft het oorverdovend stil. 

Dat betekent dat het nog te vroeg is voor werkelijke, collectieve, verbetering van levenskwaliteit en dien ik te wachten, in kalmte en rust, tot mensen (wellicht ooit) opeens vragen gaan stellen. Over de kwaliteit van leven.

Zodra mensen gaan beseffen dat zorg, waardering, affectie en liefde de belangrijkste geschenken ter wereld zijn, gaat er iets veranderen. En dat duurt wellicht niet zo lang meer. De begrippen in het plaatje hiernaast zijn voorwaarde daarvoor: liefde, eerlijkheid, waarheid en respect. Wie zichzelf en anderen daarmee behandelt... leeft, in plaats van overleeft. Dat is het verschil.

En dan hieronder, het artikel van olof smit. 
Over volksvijand nummer één. Kou.
Tegen het vergeten.

rj


Zie ook: artikel over kanker, uit 2014: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/04/kanker.html

-

Smit geneest volksvijand nummer 1: kou


Gepubliceerd op 31 maart, 2011 - verschenen in Frontier Magazine, geschreven door interviewer Frans Vermeulen

Zwart van binnen, van buiten wit geverfd door God. Dat is zoals vloekendokter Olof Smit wordt omschreven. Hij is in staat vloeken te kantelen, maar hij wordt boos als je hem sjamaan noemt. Voor het eerst treedt Smit in de publiciteit als kruidengenezer met twee drankjes die, zoals hij dat noemt, volksziekte nummer 1 kunnen genezen: kou.

Vierde blokkade |


Smit begint het gesprek met een anekdote over een huisvriend van zijn ouders, de helderziende Peter Hurkos[1]. “Ze zeggen wel eens: als een helderziende[2] niet goedschiks wil leren, dan maar kwaadschiks. Hurkos was huisschilder toen hij van zijn ladder viel en er ‘iets’ in zijn hoofd gebeurde. In het ziekenhuis zei hij, nadat hij drie dagen in coma had gelegen, tegen een zuster: ‘Je hebt je tasje in lijn 4 laten liggen.’ ‘Je bent niet goed bij je hoofd’, was haar antwoord, maar later kwam ze bij hem terug met de woorden: ‘Het klopt’.”

Een generatiegenoot van paragnost Gerard Croiset.
“Ja. Met hen is het allemaal begonnen en daaruit is de parapsychiatrie[3] voortgekomen. 75 psychiaters die zeiden: er moet nog een vierde blokkade zijn. De eerste drie kenden ze al. De fysieke blokkade, nummer één, werd behandeld door artsen; de emotionele blokkade, nummer twee, door psychologen en de psychiaters behandelden de mentale blokkade, nummer drie. Maar uiteindelijk kon men een op de vijf cliënten toch niet helpen. En toen werd ik gebeld.”

‘Meneer Smit, we hebben van u gehoord. Artsen die gedepersonaliseerde[4] cliënten aan u doorgeven, lopen na vier maanden als de meest leuke mensen naar buiten. Zonder medicijnen.’ “Dat klopt.” ‘Dus U kent de vierde blokkade?’ “Ja, en het is de belangrijkste van de vier want hij veroorzaakt meestal de andere drie.” ‘Dat is een ontdekking.’ “Die heb ik niet ontdekt, die bestaat. Mensen in het bos werken er de hele dag mee. En jullie kennen hem ook.” ‘Ja, maar er is geen lectuur, nergens ter wereld staat beschreven wat een vloek is.’ “Klopt. En degenen die het wel weten komen het bos niet uit, kunnen lezen noch schrijven. En degenen die er misbruik van maken, doen hun bek niet open.” En toen kwam het achterlijke antwoord: ‘Hoe weet U het dan? U weet wat het is, want wij zien de resultaten.’ “Gewoon naar landen gaan waar ze nog vloeken zetten. En daar moet je iemand vinden die integer is gebleven en ze terugdraait.”

“Zo dom hè, maar dat zijn wetenschappers. Ongeveer het domste volk dat er bestaat. En als het om reëel denken gaat, dan zijn het zelfs gevaarlijke mensen. Logisch doordenken, associatief-analytisch denken kunnen ze ook niet. Toch moet je niet vergeten dat psychiaters spiritueel genezers zijn, anders ben je dat niet. Die werden in andere levens vaak uitgenodigd naar grotere locaties om spiritueel adviseur van het volk te zijn. Vroegere leiders hadden altijd twaalf spirituele adviseurs en bij grote beslissingen moesten die een droom[5] krijgen. En was die droom eensluidend dan werd dát de beslissing.”

In een eerder interview[6 - (en zijn boek, Vader Aarde en de aardse taal)] vertelt Smit uitgebreid hoe hij in de regenwouden van Suriname een spiritueel genezer werd. “In de bossen heb je genezers en spiritueel genezers, net als hier in het westen. De genezers hebben een fantástische plantenkennis, dat zijn er duizenden, waarvan ze er met zo’n kleine zeshonderd werken. Van die 600 gebruiken ze de bladeren, of de takken, of de wortels, of de zaden, of de vrucht – vrouwtje, mannetje – maar altijd in combinatie. Er is niet één kruid dat zelfstandig werkt. Het is altijd de chemie van de sortering die een nieuw energieveld maakt en het werk doet. Als genezer word je geboren met deze informatie. Je hebt daarnaast je fysieke en rationele mogelijkheden én de instrumenten om te luisteren naar jezelf.”
Jezelf?
“Ja. Jezelf als de Ziel die woont in het middenrif, in de buurt van het hart waarmee hij moet werken. Je ziet het vrouwen nog doen. ‘Oh mijn God’, zeggen ze dan en bewegen tegelijkertijd met de hand naar het middenrif. Een Ziel die meerdere levens heeft gehad, komt terug met veel lévenservaring. De kerk, je weet wel, die eerste franchiseorganisatie, heeft daar iets op bedacht: járen levenservaring. Weer zo’n truc van de gevestigde orde.”

Help! Alles loopt vast  |


Smit vertelt dat de spirituele genezers uit de Surinaamse regenwouden, naast de Ziel, ook van God gegeven talenten hebben. “Zij zeggen: ‘God is de maker van alles, van het oneindige’. Dat betekent dat je God niet kunt meten.” Hij klapt in zijn handen alsof hij wil zeggen: klaar met God. “God heeft dus ook de toekomst gemaakt. Krijgt de spirituele genezer een droom, dan is dat bijvoorbeeld een boodschap van de Ziel van iemand die de dag daarvoor malaria heeft opgelopen. En hij krijgt van diezelfde Ziel nóg een droom: dat hij over zes weken morsdood is. Staat zo’n genezer de volgende ochtend voor de hut: ‘Drink’.”

Je zegt: een Ziel heeft meerdere levens gehad?
“Van degenen die terugkomen is 60 procent oude Ziel, hier op aarde zeggen ze afkomstig van de oude culturen, en 40 procent is jonge Ziel. Die jonge zielen zakken pas sinds 500 jaar. Wat ze doen? Ze zitten op de camping met een pot bier, bingootje, barbecue. Wij zijn stinkend jaloers op ze. Maar als we zelf een week zitten te klaverjassen worden we gillend gek, omdat wij altijd het gevoel hebben dat er iets is tussen hemel en aarde wat we moeten vinden. Van die oude zielen is overigens maar een 0,5 procent[7] spiritueel en die hebben allemaal één van de 350 door God gegeven talenten meegekregen. De spirituele genezers echter hebben ze allemaal. Alle 350 dus.”

Smit vertelt dat er zeven richtingen in gidsen zijn. “Je hebt bijvoorbeeld de cultuurgids met zeven broers en zusters, want je kunt leraar worden, architect enzovoort. De spirituele genezers kijgen naast de zeven gidsen er nog een extra: de paraplugids zodat God in alle richtingen met hen kan werken: verleden, heden en toekomst. De oudsten in de bossen, van een jaar of 100, vertelden mij: ‘God heeft ons apart gezet, omdat als alle stammen op aarde vastlopen, jij naar buiten moet komen met onze kennis’.

De spirituelen lopen vanaf Dag 1 op aarde rond. Die hebben hun vinger opgestoken toen God hen vroeg, want ze zijn nieuwsgierig en eigenwijs: eigen wijsheid, wijsheid van je Ziel. De westerse cultuur ervaart dat momenteel als de lastige indigo-, acquarius- en kristalkinderen. Vroeger kwamen ze om de 200 jaar, nu komen ze gelijk weer terug, in ploegendiensten. Dat zijn de nieuwe leiders.”

Je hebt dus genezers en spiritueel genezers.
“Genezers kennen alle kruiden, alle mixen en hen zoek je op voor praktische aandoeningen, zoals je hier naar je huisarts gaat. Een spiritueel genezer is nooit aan het werk. Never. Die voorkomt dat je ongelukken krijgt of ziek wordt. Maar het motto ‘Voorkomen is beter dan genezen’ is geschrapt sinds Pasteur. Toen is het woord ziekenhuis wellicht verzonnen. Tegenwoordig is het zo dat als je localiseert wat ziek maakt, en je bouwt daar een medicijn voor dat werkt, jij je eigen nest bevuilt. Preventie, eigen heelmeesterschap is al helemaal uit den boze voor de farmaceutische industrie. En de wetenschap is daar achteraan gelopen.

“Toch moet preventie terugkeren in onze maatschappij. Wij zetten tegenwoordig 80.000 kippen bij één boer. Dan moet er toch een spirituele zijn die geïnspireerd is, een droom heeft, en zegt: ‘Doe dat niet want ik heb gezien dat zoiets de vogelgriep gaat opleveren’. Dat heb ik ooit allemaal op eigen titel gefilmd en in een documentaire gegoten met de titel: Ons dagelijks voedselpakket. Eenmaal klaar bood ik hem Gerrit Braks aan, de toenmalige minister van Landbouw. Braks zei: ‘Als deze film wordt vertoond staan we straks allemaal op straat’. Hij zag de film als economisch gevaar waardoor de export wel eens op tilt zou kunnen slaan. Want weet je, de lobbyisten trekken aan de touwtjes. En voor de kruiden waarmee ik nu werk, geldt hetzelfde. Ik ga ze niet openbaar maken, want dan word ik een slaaf van de farmaceuten. Ik doe het stap voor stap, maar de tijd is rijp. Iedereen roept: help! Alles loopt vast.”

Nergens ter wereld staat beschreven wat een vloek is |


“Het is die halve procent spirituelen die NU moet leren opstaan. Dat zijn de geboren leider, de coaches, maar die zitten nog in het proces van: ‘Hoe zit het dan met die vierde dimensie, dat spirituele? Hoe zie ik op tijd, hoe hoor ik op tijd de signalen?’ Het proces is pas aan de gang en komt nu net uit de zweefneeffase. Zeg maar zo’n 50 jaar, sinds de Croisets enzo.”

Alles loopt vast, zeg je.
“Ja, ook zo’n psychiater waarvan ik vertelde dat hij mij opbelde.”
‘Meneer Smit, wij hebben vergaderd en U kunt een lezing komen geven.’
“Toen ben ik zó kwaad geworden. Hoor je wat je zegt? Ik ken je hoor, je bent kinderpsieg.”
‘Ja, en zeer succesvol. Ik heb een heel drukke baan.’ 
“Maar je kind van 16 zit aan de anti-depressiva.”
‘Hoe weet u dat?’
“Maar is het zo?”
‘Ja.’
“Weet je ook waarom? Omdat je het zo druk had met andere kinderen en je succes, dat je nooit tijd had voor je eigen kind. En dat je daardoor je eigen bloed nooit meer wakker hebt gekregen.”
Hij werd me toch kwaad. 
“Bovendien”, deed ik er nog een schepje bovenop, “moet jij je vrouw eens vragen of je nog zo erotisch bent.”
De man had geen enkele passie meer voor zijn eigen leven. Hij zat vol met vloeken.
Jij bent als spirituele in de familie de kop van Jut.”
‘Hoe komt u erbij. Ik heb een tweede huis. Ik verdien lekker.’
“Overleven dus.”
‘Mijn klánten hebben een probleem, díe zijn gedepersonaliseerd.’
“Je bent zelf gedepersonaliseerd. Daarom is dat joch zo verdrietig,omdat hij zijn eigen vader nooit gelukkig heeft gekregen.”

Emotionele kou? Passie verdwenen! |


“De man kon zijn passie niet inzetten omdat hij de vloeken had. Want als je passie hebt, wat zou je dan nog zoeken om je familie te bevrijden van de blokkade. Hoewel dat secundair is. Primair is dat er voor spirituelen niet eens een school is. Er is voor iedereen, die een van God gegeven talent heeft en  ijn richting terugvindt, een school, behalve voor de spirituelen.”

Is het leven niet de school?
“Ja, maar dat is de schande. Want als het leven zoals jij zegt de school is, dan moet oma bij de geboorte ‘Hoera’ roepen. Dan zou je hartelijk ontvangen moeten worden als spirituele om het talent wakker te maken. Maar dat gebeurt thuis niet, noch op school. En dan ben je hevig de lul.
Oma bijvoorbeeld hoort vlak voor de geboorte een droom te krijgen: hé, een spirituele, dankuwel. En te zeggen: ‘Die gaat met drie jaar achter mijn kont aan.’ En als oma er niet is, zou er een school moeten zijn, net als voor Harry Potter. Dat verklaart voor een deel het succes van Joanne Rowling’s boeken. Wereldwijd zijn er miljoenen[8] van verkocht.”

Je hebt wel eens gezegd: niets is beter dan een spirituele blokkade.
“Klopt. Als je wordt geboren, maar er is geen kennis, geen school en in huis geen opa of oma, dan heb je een lange weg te gaan om naar het spirituele te komen. Niets is beter dan een spirituele blokkade, omdat die klachten geeft, en daardoor ga je zoeken en blijf je zoeken. Leuk worden mag nog, maar leuk blijven niet, want dan krijg je een beuk[9].
Om je eraan te herinneren: zoek door!

“Vandaar mondiaal ook al die problemen: de rooms-katholieke kerk met zijn zedenschandalen; de politiek wordt eveneens geteisterd, zoals Berlusconi’s Italië en Egypte met Mubarak; er zijn onder meer oorlogen in Irak en Afganistan; terrorisme; milieurampen zoals in de Golf van Mexico of een continent van plasticafval in de oceaan[10]; financiële crisis; natuurrampen zoals een tsunami en een uitbarsting van de Merapi vulkaan in Indonesië; en wereldwijd vallen duizenden vogels dood uit de lucht en sterven vissen massaal.”

Er is iets aan de hand om het nog zacht uit te drukken.
“Het is een proces waarbij de spirituelen weer op zoek gaan van liefde en warmte. Het zijn de spirituelen die als kind dachten: shit, ik moet mama helpen, maar ik kan het niet. Dat zijn kinderen die in de kou stonden, emotionele kou. 
Ik heb ook zo’n proces achter de rug. Ik stond aan de wieg van stichting Aarde en werkte innig samen met Actie Strohalm. Wij schakelden toen al reclamebureaus in om kwik in vruchtwater aan te kaarten. In Japan stierf een heel dorp aan kwikvergiftiging. De jongens zeiden op een gegeven moment: ‘Smit, stap eruit, dit kun je niet hebben. Je bent te idealistisch.” Daarna ben ik een film gaan maken over aids en hiv-geïnfecteerden.
Toen ik die film eenmaal gemaakt had, kwam ik jongens uit Suriname tegen die zeiden: ‘Wij hebben genezers die kunnen aids aan’. Door mijn film had ik ontdekt dat er meer mensen waren die het medicijn tegen aids wilden vinden dan dat er aidspatienten waren. Mijn antwoord was dan ook: ‘Dat kan niet’. Maar ik was toch nieuwsgierig en ging met ze mee naar Suriname. Daar kwam ik erachter dat met slechts twee kruiden aidspatiënten na drie maanden weer hun gewicht en energie terug hebben. Weliswaar nog niet seronegatief, want daar moet je meer voor doen, maar toch! In drie maanden tijd ontpopten zij zich van een cocon naar levenslust! Ik filmen natuurlijk, maar de patiënten zeiden allemaal: breng het niet op de buis.
Toen heb ik eerst nog een een kliniek geopend in Amsterdam, gesponsord door Jacob Hooy, de grote kruidenboer. Ik haalde de spirituele genezers uit het bos, bracht ze naar Nederland waar ze hernia’s in een handomdraai genazen. Dat doen ze met een olie die botten kan smelten ["tjotjo fatu"]. Een been dat op drie plaatsen gebroken is en dat normaliter geamputeerd moet worden in een ziekenhuis? Met een soort zwarte kruipolie, gemaakt van gebrande noten en kruiden, die op het been wordt gesmeerd, heelt het bot in acht weken tijd. Het kruipt naar binnen net zoals je een medicijn slikt. Olie met noten en kruiden die het bot aaneen smelten. Kun jij je dat voorstellen? Het bot vloeibaar maken?”

Als de aminozurenpap in een cocon van rups voordat hij vlinder wordt?
“Ja. Ik daarna met zo’n patiënt naar het ziekenhuis voor röntgenfoto’s.
Prachtig geheeld door de olie die het calcium van botten smelt. Kun je nagaan wat er voor kracht daarin zit! Die doktoren in Suriname wisten dat.
En die spirituelen kunnen nog veel meer, zei ik tegen ze.
‘Dat weten wij niet.’
Zijn jullie dan nog nooit het bos in gegaan?
Ik ging later wel weer terug het bos in om nog veel meer te leren. Zag ik de kinderen baden in een oliedrum met een vuur eronder. Kruiden erin en om de beurt kregen ze met kalebassen heet water over zich heen gegoten. Beetje wassen, beetje drinken, God bedanken en weer spelen.
Dat is spiritueel, zei ik.
‘Nee’, zei de genezer, ‘dat is kou uit het systeem houden.’
Zoals snot?
‘Ja, zoals snot.’
Dat slik je in of spuug je toch uit?
‘Ook. Maar op deze manier halen wij het uit de kaken, de voorhoofdsholten en andere ruimtes. De zwakke plekken’, zei die ouwe. ‘Daar gaat de kou zitten.’”

Kou reist door het lichaam |


“Later in Nederland heb ik wel eens aan mensen gevraagd: ‘Wat heb jij nou in je jeugd gekregen als het om liefde ging?’, want liefde kun je vertalen in warmte. Mensen komen met fysieke klachten, emotionele klachten, maar niemand heeft mij ooit antwoord kunnen geven op die vraag. Niemand. Ze zeiden altijd: ‘Smit, ik weet niet wat je bedoelt. Ik heb niet zoveel warmte gehad. Maar dat was niet wat ik vroeg. Ik vroeg: Wat heb je gekregen? En ze noemden mij wat ze niet gekregen hadden. Interessant, hè?

Als mensen geen warmte krijgen, gaan ze er vanuit dat ze niets krijgen. Dat is dus niet waar. Je krijgt kou. Een oud spreekwoord luidt niet voor niets: Iemand in de kou laten staan. Dat is emotionele kou. ‘Doe jij maar wat ik zeg’, maar naar het kind wordt niet geluisterd. Warmte en kou horen in het lichaam in harmonie te zijn. Als er een virale kou binnenkomt, moet de warmte die kunnen smelten.”

Dus een hernia is kou?
“Ja. Heb ook moeten leren hoor. Bracht zo’n oude genezer mij naar de bouw en zei hij: ‘Let op, dat is kou.’ Had hij al gezien dat zo’n jongen vol met kou zat. ‘Hij tilt verkeerd en gaat binnenkort door zijn rug.’
Wat gebeurt er nou op zo’n moment? Emotionele kou kan een overdosis worden waar de warmte niet tegenop kan. En virale kou kan daardoor niet meer geneutraliseerd worden, gaat in het lichaam reizen omdat hij vloeibaar is. De genezers noemen het ook wel waka waka[11]. Het reist door het hele lijf, in spieren en holten. Het kan uiteindelijk uitharden tot een calciumvorm.”

Dus virale kou plus emotionele kou is gelijk aan ziekte.
“Dat geldt voor een overdosis. Die kou gaat dan reizen, en dan praat ik over jaren, en zoekt alle openingen en zwakke plekken waar hij in kan kruipen want hij reist met het bloed. Uiteindelijk wordt de kou botachtig hard, en als dat tussen de vingerkootjes gaat zitten heet dat reuma. Drukt het tussen zenuwen van het zenuwengestel, dan spreekt men van artritis. In de rug wordt het een hernia enzovoort, enzovoort.
Zo’n 80 procent van alle ziektes wordt door kou veroorzaakt. Verhardt de kou in de cellen, dan spreekt men van een tumor, kanker dus. Bij borstkanker kun je dat goed voelen. Maar zoals je een niersteen kunt vergruizen, kun je de kou ook laten smelten door een kou-smelter te drinken. In drie weken maak je de botachtige koude zacht. Dat middel heb ik Cell Cleanser genoemd (naderhand: Cell Cleaner). Cell Cleanser gaat rechtstreeks naar de cellen en smelt het tumor.

Het bot wordt vloeibaar door een olie van noten en kruiden |


Het heeft mij zeven jaar studie gekost om mijn eigen medicijnen te maken, maar nu heb ik lokale tumoren in de borst bijvoorbeeld in drie weken zacht, en in zes weken weg. Alle lokale kankersoorten, die met het bloed reizen, kan ik behandelen. Dus geen beenmergkanker, want daar kan ik niet bij via het bloed, noch terminale gevallen van kanker, daar ben ik te laat. In het genezingsproces zie je de kou in de vorm van slijm, samen met de ontlasting, het lichaam verlaten. De handen en voeten worden weer warm en er wordt veel gedroomd. Dat is de emotionele kou die eruit komt, samen met het angstzweet.
Voor de spirituele mens is het centraal zenuwstelsel veel belangrijker dan het spiergestel, vertelt Smit. “Hij moet energetisch vóelen. Wordt dat in de jeugd niet gevoed, krijg je een verbod op het spirituele, dan ben je in de aap gelogeerd. En alles wat je in dat opzicht, dus qua trauma’s, meeneemt uit andere levens is ook positief. Enerzijds verrijkt dat de ervaring, anderzijds voorkomt het dat je op je luie krent gaat zitten.

Een spirituele met een verbod op het spirituele verkrampt in het centraal zenuwstelsel[12]. Als zo iemand nooit iets mag, verkrampen de reflexen.” Smit vertelt dat de hormonen die in de hypofyse worden aangemaakt, voor de reflexen moeten zorgen. “Zo kan wat het oog ziet in handelen worden omgezet. Maar als je van jongs af aan nee te horen krijgt, kun je op latere leeftijd uitval krijgen van de alvleesklier en dus suikerziekte of multiple sclerose[13]. Gaat de kou in de spieren zitten, dan krijg je ALS[14]. De kou zelf kan niets, net zoals de vloek niets kan. Wat hij wel kan is de zwakke plekken opzoeken en de doorstroming blokkeren zodat ziektes kunnen ontstaan.”

Beschermers |


“Dagelijks krijgen wij 20.000 virale vormen binnen. Normaal gesproken kan je systeem dat makkelijk aan. Maar gaat je energie drastisch omlaag, en is je immuunsysteem verzwakt, dan word je een cocon. Dan pak je alles op.
In het bos is er geen stress en hebben ze nog nooit gehoord van MS, ALS, epilepsie, parkinson, noem het hele zooitje maar op. Ja, wel malaria, dengue en slangebeten. De oudsten zeggen ook: ‘God heeft ons hiernaartoe gestuurd en apart gehouden. Want als alle stammen op aarde stranden, en dat is NU, dan moeten wij naar buiten met onze kennis.’ En zij zijn de enigen. In India weten ze het niet, in China niet, in Afrika niet. Niemand weet het, maar zij wel.”

En jij bent de deur naar de wereld?
“Ja, dat wil zeggen, geworden. Ik vroeg ze: Waarom leer ik het? Ik ben wit, oma.
Zei ze: ‘Jongen, in heel veel vorige levens had jij nog een zwartere kont dan ik.’ 'Soade'
Maar waarom ben ik dan nu wit?
‘Omdat jij de kennis naar de witten moet brengen jongen. Je bent zwart van binnen, maar God heeft je van buiten wit geverfd.’ 
Stond ik daar… Dan wist ik het en gingen we dansen op de muziek van de drums. Was het feest hoor.
Die zwarten weten veel meer dan ik. Ze hoeven ook geen proef af te leggen. Dat zijn generaties van sjamanen. Wij noemen ons al sjamanen als we wat kunnen, maar ik durf het niet in mijn mond te nemen. Wat díe kunnen, dat houd je niet voor mogelijk. Die kunnen energie aan…

Heb ik je dat verhaal van die ouwe bij de rivier ooit verteld?
Een oude genezer, ik schat 97 jaar, zei op een ochtend: ‘Kom, we moeten naar de rivier.’ Dat is een enorme stroom, in de Amazone. Om zes uur ‘s morgens zitten we daar aan de oever, komen er drie slepers stroomopwaarts gevaren met een platbodem ter grootte van een voetbalveld. Aan boord stonden machines met banden zo groot als deze kamer. Chinezen. Ze hadden een concessie om in een deel van het bos alle grote bomen te kappen. Ik keek die ouwe aan en hij zei: ‘Ik heb gedroomd dat ze kwamen.’
Kun je ze niet tegenhouden?
‘Nee, het is niet meer tegen te houden, maar ze mogen niet aan mijn boom zitten.’
Met zijn boom bedoelde hij een kankantri[15]. In deze boom zitten, symbolisch gezien, de beschermers, de gidsen, die op tijd moeten kunnen zien. Zo krijgt een spiritueel genezer zijn berichten.
Even later, toen de slepers schuin tegenover ons voeren, gaf de ene na de andere sleepboot de pijp aan Maarten: bokbokbok, bok, bok. Ik had iets van: kan dat? Dat kan niet. Ik ga terug naar Holland. Dit gaat me te ver. Liep ik weer tegen zo’n grens aan. Die ouwe was allang weer weg.
Lag al weer in zijn hangmat. Uren later ben ik teruggelopen, jankend.
En ik maar nadenken: is het de fossiele olie? Is het die energie, want die is ook van bomen. Heeft hij ze vast laten lopen? Heeft hij… Ik kwam er niet uit. Ze vertelden mij nooit wat.”

Kou en vloeken| 


“Maar terug naar kou. Kou is boosdoener nummer één als het om ziektes gaat. De vloek is nummer twee. En de farmaceuten weten dat.
Via de Amerikaanse ambassadeur in Suriname kwam ik in contact met een grote farmaceut, die een deel van het bos had gekocht om kruiden te verzamelen. Farmaceutici probeerden vervolgens de werkende stoffen synthetisch te vertalen. Ook trachtten ze de stammen om te kopen om de kruidenkennis te krijgen. Maar die hebben dat door en geven geen krimp. Dat schiet dus niet op en daardoor kwamen ze bij mij. Ze wisten ook dat ik een 100 procent waterdicht middel had ontwikkeld tegen malaria[16] en dengue[17]; knokkelkoorts.
Ze boden mij een miljoenencontract en ik dacht: daar krijgt de hele stam respect van en geld in de vorm van projecten. Maar op het moment dat ik moest tekenen, werd ik opgebeld door een spiritueel genezer: ‘Ik ben mijn energie kwijt. Wat is er aan de hand?’ Ik weet het niet, was mijn antwoord, maar ik zit hier met een contract te wachten en ze komen maar niet opdagen. Weer later denk ik: ik moet toch het contract nog een keer doorlezen. Staat er in de kleine lettertjes onder de aanlevering van kruiden: gesepareerd. Dus konden ze toch alle kruiden leren kennen en vervolgens ons laten stikken. Ik ben gelijk vertrokken.”
Zo’n 80 procent van alle ziektes wordt door kou veroorzaakt Aan het einde van het interview vertelt Smit, bijna achteloos, dat hij naast de Cell Cleanser ook een middel heeft ontwikkeld met de naam Cold Comfort, schrale troost. “Dat is een drankje dat de overdosis aan kou in het lichaam bestrijdt. Die kou waart op dat moment nog en heeft zich nog nergens vastgezet. Het reist met het bloed door het lijf om de kou overal te verwijderen. Je hebt na zo’n kuur niet meer al je energie nodig om de kou in het zenuwgestel en je spieren te verwarmen. Maar als je dat doet als spirituele, moet je er wel klaar voor zijn, want daarna wordt het gewoon héél leuk. Dan heb je ineens weer heel veel energie waarmee je bergen kunt verzetten. En dat hebben vader en moeder aarde broodnodig.”
Olof Smit heeft een website met het url www.earthfather.eu en werkt momenteel aan een boek met de titel Earthfather. [update, 2025: helaas is olof in 2019 overleden, zijn website en de daaropvolgende website vaderaarde.nl zijn na enkele jaren uit de lucht gegaan. Voor vragen: mail mij op doelendaad bij g meel]

[Kader]


Spirituele Blokkade |


Van oudsher is een vloek ‘een wapen dat even onfeilbaar treft en kwaad doet als een pijl of zwaard’. Een (ban)vloek werd in vroeger tijden plechtig afgekondigd door de kerk en strekte tot onheil, zo was de gevestigde mening. ‘De kerk’, aldus Smit, ‘zette mensen ertoe aan om degenen die vervloekt werden ook nog eens uit de familie en gemeenschap te verbannen.’
In de spirituele wereld is een vloek beter bekend als spirituele blokkade. Smit: ‘Spirituele blokkades kunnen voortkomen uit dit leven, uit een vorig leven, of uit erfenis. In het Westen kennen wij de erfenisblokkade: voor eeuwig verbannen of vervloekt.’
Hij refereert aan de periode rond de achttiende eeuw. ‘Wie met wie mocht trouwen, werd tot dan toe bepaald door families in hechte gemeenschappen. Religie verbood het gemengde huwelijk. Bruid en bruidegom moesten van hetzelfde geloof zijn. De kerk onthield andere verbintenissen van een zegen en zette de gemeenschap onder druk zulke goddelozen te verstoten.’
Met de opkomst van de steden raakten de hechte gemeenschappen op de achtergrond en ontstond de mogelijkheid om niet voor de kerk, maar voor het stadhuis te trouwen. Maar daarmee nam de banvloek geen keer. Die was immers voor eeuwig en betekende in de praktijk voor eeuwig niet-beschermd, en ging over van generatie op generatie.
(Bron: ‘In de ban van de vloek. Interview Earth Father Smit’ uit ParaVisie, mei 2008.)

-

Voetnoten |


[1] Peter Hurkos, geboren als Pieter van der Hurk, was een Nederlandse helderziende die vooral in Amerika aanzien genoot. Bron: Wikipedia.nl.
[2] Helderziend hoort volgens Smit op tijd zien te heten, omdat het een mogelijkheid tot diagnose is.
[3] Het genootschap voor parapsychiatrie was een gesloten gezelschap, dat begin jaren 90 het grensgebied bestudeerde tussen pathologie en spiritualiteit in de meest brede zin van het woord. Bron: transpsy.nl.
[4] Depersonalisatie is een bewuste ervaring waarin een persoon zichzelf of zijn eigen lichaam als vreemd, niet vertrouwd of onecht ervaart. Bron: depersonalisatie.nl.
[5] De droom die spirituelen krijgen, noemt Smit ook wel ingeving of inspiratie.
[6] ‘In de ban van de vloek. Interview Earth Father Smit Smit’ uit ParaVisie, mei 2008.
[7] 20,4 miljoen mensen wereldwijd.
[8] Volgens een berekening uit juni 2008 zijn er wereldwijd al meer dan 400 miljoen exemplaren verkocht in 67 verschillende talen. Bron: Wikipedia.nl.
[9] Zie ook het kader ‘Spirituele blokkade’ en de site earthfather.eu
[10] Het fenomeen dat ook bekend staat als de trash vortex, drijft in de Grote Oceaan en is even groot als de staat Texas, 700.000 km2,, ofwel 16,75 keer Nederland. Bron: digitaleeditienrc.nl.
[11] Waka waka: Creools voor lopen. Bron: Wikipedia.nl.
[12] Het centrale zenuwstelsel omvat de zenuwen van de hersenen en het ruggenmerg. Het is het deel van het zenuwstelsel dat een benig omhulsel heeft. Bron: bioplek.org.
[13] Bij multiple sclerose verdraagt het immuunsysteem de myeline in het CZS niet meer zoals voorheen. Bron: ms-centrum.be.
[14] ALA, amyotrofische lateraal sclerose, is een neuromusculaire aandoening, ofwel een zenuw-/spierziekte. Het is een aandoening die leidt tot spierverlamming in armen en benen en komt het meest voor bij mannen van 40 – 70 jaar. Bron: als.nl.
[15] De wilde kapokboom of kankantri is de hoogste boom van het bos, soms zelfs 60 m. Zowel indianen als boslandcreolen geloven dat de kankantri heilig is; er kunnen voorouders in wonen. Bron:kankantri.nl.
[16] Jaarlijks sterven er 1.272.000 mensen aan malaria. Bron: cijfers van 2002, wrongdiagnosis.com.
[17] Jaarlijks zijn er meer dan 50 miljoen gevallen van knokkelkoorts. Wereldwijd sterven er 19.000 mensen aan deze ziekte. Bron: cijfers van 2002 en 2004, wrongdiagnosis.com.
++

Mijn boodschap: "Stel vragen..."
-

Update 19 augustus 2025: sinds 2021 is deze wereldwijd opgeheven door de spirit. Zie: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/11/de-wereld-is-vrij-van-spirituele-lasten en het vervolg: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2025/08/lastenverlichting.

donderdag 9 maart 2023

bericht aan iedere man en vrouw die wil blijven vechten... met zichzelf

Half één. 's Nachts. Werd bezweet wakker met inzichten en een boodschap. Werkte die uit en stuurde die subiet naar degene(n) die getriggerd oftewel geïrriteerd werd, niet door wat ik deed maar door mijn bestaan...

Mensen spelen elkaar graag de baas en tonen zo, hoe er met hen omgesprongen is.

Dat wil niet zeggen, dat zij gelijk hebben maar verklaart wel waarom ze de macht grijpen.


Mijn bericht - aan ieder die wil blijven vechten... met zichzelf |


"Beste.

Sinds 2012 is de behoefte aan pure liefde op aarde enorm toegenomen en ik resoneer daarmee; ik breng pure liefde.

Jij mij de genadeslag.

Teken van haat...
... naar alle mensen, vermoedelijk.

Kreeg je last van het "virus", dat ik lekker in mijn vel steek MAAR niet voldoe aan de normen van deze samenleving en vooral die van jou, omdat ik geen baan meer heb?
Nam jij jezelf als voorbeeld waarlangs ik afwijk?
Moest je mij verwensen?
Gunde jij mij mijn opperbeste humeur niet en moest dat stuk? Dat kwam goed over. Mijn energie liep weg en jouw verdriet kreeg ik op mijn schouders, net zolang tot ik in slaap viel. Ik heb vanavond de hele avond geslapen. Nou je zin?

Ik probeerde je nog op andere gedachten te krijgen door mijn ingesproken bericht en vroeg om mij te 'gunnen' dat ik anders ben. En dat werkte averechts. Jouw toorn kwam eruit.

Ik was vandaag over 'GELD' begonnen en toen kwam er een andere jij tevoorschijn.

Da's mijn talent. Spiegelen, wat er in jou leeft, is mijn talent;
ik drukte op jouw knopjes en nu is de beer los en sindsdien ben jij door het dolle heen.

Jouw bericht, jouw reactie op mij, was verzengend. Er zat furie in. Er viel niet meer te praten; jouw woede kwam eruit en ik moest dat ontgelden. Punt.

En als drogreden gebruik jij dan het voorwendsel van normen en waarden om je achter te verschuilen maar eigenlijk is het afgunst - "het niet gunnen", dat ik anders ben of mij anders gedraag. Zo zit dit. Dat weet jij ook. 
-

Beste, ik heb het recht om af te wijken.
Ik heb het recht om iets anders te brengen, in de wereld, dan jij.
Ik heb het recht op gestaan  ook al ben jij het er niet mee eens.
Het feit dat ik er ben impliceert mijn bestaansrecht overigens al.

Dat ten eerste.
Maar er is meer.

Zolang jij die vastzittende denkbeelden, die aangeleerd en opgedrongen zijn, met geweld, niet adresseert, blijf jij vol kou zitten,
KOU ja,
en vol woede, oftewel verdriet, onmacht en frustratie... met de meest nare gevolgen voor jezelf want je zit jezelf dwars, met lichamelijke problemen als rechtstreeks gevolg, namelijk als SIGNAAL van de menselijke ziel, die niet gehoord wordt, en maar signalen blijft geven, en maar niet gehoord blijft worden, want jij vindt dat je maar door moet gaan op de reeds ingeslagen weg...

Tegen beter weten in en tot bloedens toe hou jij dat vol tot in de eeuwigheid; tot je eraan bezwijkt. Dan zit je straks als een kasplantje, als je zo doorgaat, alleen, te verdrinken... in jouw woede, bestaand uit enerzijds verdriet en anderzijds onmacht.

Ik heb niet het idee dat ik jou kan helpen noch redden noch bereiken.
Maar ik had jou dit te zeggen
. En nu te schrijven.
Omdat het rechtstreeks uit de ziel komt, uit jóuw ziel, en een product is van mijn jarenlange zoektocht, waar anderen liever meedraaien en meewaaien met het systeem (waar niks mag van alles moet en gevoel verboden is) 
tot ze neervallen.

Ik ben al vastgelopen, m'n beste. Op alle vlakken. Fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel. Ik ben doodziek en kàn niet meer. Ik ben niet gezond. Ik ben ziek.
Ziek... van mijn omgeving, te beginnen mijn ex-vrouw en van mijn eigen moeder, die mij stelselmatig sloopten, tot het punt dat ik dood wilde, in 2004. Ik heb een hele erge ziekte onder de leden en die blijft terugkomen, zolang mensen met mij vechten.
En met zichzelf, uiteindelijk.

Dan ga je niet door, als alles je blijft ontvallen. Dan ga je zoeken. En dat deed ik. Mijn hele leven lang al. Naar wat er mis is. En kwam terug met kennis... en een boekje. Zie pagina 12, De vlieger en de zwever*). Iets mooiers dan dat kon ik niet schrijven, m.u.v. het titelgedicht. "Voel jij het ook?"

Lees die eens, alsjeblieft.

Ik vraag niet om begrip, van mij. Ik vraag je, om naar jouw hart te gaan luisteren. Het is tijd. Je kunt niet blijven weglopen, van jezelf, maar dat doe jij wel - dat vindt jouw ziel. Niet ik. Jouw ziel toont je, dat jij vol kou zit en dus in het denken zit. Daar zit jij vast. En dan kom je míj tegen...

Dat, wat ik breng, kun je verwerpen. Dat mag. Maar nu jij met mij bent gaan vechten, heb ik mijn licht te schijnen, op jou, en op wat jij doet want dit gaat te ver, ethisch gezien, en dat weet jij. Dus lees dit nu jij iets gekalmeerd bent en herstel wat daarom vraagt;

het contact met jouzelf
.

Da's een uitnodiging.
Niet van mij. Van jouw ziel.

Jij mag ook blijven vechten. Met jezelf. Met alles en iedereen. Met mij voorop.
Dat mág.
Lekker handig.
De consequentie is, dat jij dan jezelf te kort doet.
Als dat is wat jij wilt of doet, eerbiedig ik dat. Maar dan sluit ik wel de deur, want ik sta niet toe dat jij mij sloopt."

Naschrift |


In de blog Nomade en mijn gedicht Speelweide leg ik uit, wat mijn taak is, hier op aarde;

zie: 
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2023/02/nomade.html






de dijk over... gevoel

toegift: over de plak


zaterdag 20 augustus 2022

Burgemeester

Op de markt ontmoette ik Ron tijdens het eten van een visje. Een aimabel iemand met het stoere uiterlijk tussen dat van een zeeman en een hells angel, compleet met sierlijke baard, waarbij hij de kin keurig vrij laat. Hij vertelde open en royaal over belevenissen en hobby's, nodigde mij een keer uit toen mijn fiets problemen gaf en bleek de burgemeester van zijn straat genoemd te worden. Omdat hij naar iedereen omkijkt, iedereen helpt en bijstaat en storingen verhelpt. Kinderen groeten hem bij zijn naam en een lach en honden trekken hun baasje naar hem toe omdat zij weten dat ze een aai en een koekie krijgen.
Hij is een echte vrijgezel in positieve zin. Relaties gehad maar heeft geen zin meer in het gedoe en de beperkingen die een ander hem oplegt. Hij houdt van zijn vrijheid, net als ik. Altijd bezig. Praat met iedereen en kent altijd wel een mop die hij vertelt alsof het over hemzelf gaat en lacht er zelf het hardst om. Zoals dat hoort.
Een vrije geest met een ruimhartige visie op de wereld; iemand die van vrijheid houdt binnen de sterk naderende grenzen en elke dag bezig is zijn wereld een mooiere plek te maken. Kwaliteit boven kwantiteit. 

We hebben gisteravond film gekeken, de eerste sinds tijden, een oude film van Sylvester Stallone uit 1987 met tussendoor hele verhalen over en weer, geïllustreerd met muziekfragmenten en zijn ontmoeting met countryzanger Garth Brooks, van wie hij destijds alle 9 cd's had maar die er in eigen land veel meer bleek te hebben uitgebracht (42 hoorde ik) en met wie hij mee mocht op tournee en foto's mocht maken, waarvan er eentje de cover werd van een volgend album.

Ron heeft altijd gewerkt en genoeg geld verdiend om er een paar opvallende hobby's op na te houden wat hem een kleurrijk figuur maakt. We noemen iemand als Ron een avonturier, omdat hij openstaat voor het leven en niet verbitterd is geraakt door de tegenslagen noch de bitter lemon, na 40 jaar drinken, en waarvan ik hem de bio-versie had gebracht, die hij goed vond qua smaak en nasmaak maar te laf ten opzichte van de gevestigde merken uit de super om de hoek.

Terwijl ik dit opschrijf, waarbij de eerste woorden zich al meldden bij het ontwaken, klinkt Danny Vera in mijn oren; roller coaster: youtu.be/cWe4e0_UmIc
De melancholie van het leven klinkt erin door, vooral het uitreiken naar het onbekende en onbereikbare. Zo zie ik Ron ook. Iemand die ondanks zijn levenslust en zijn plezier in wat hij doet, zoekt naar de antwoorden en de heilige graal van het leven. De rust van één met jezelf worden. Alsof het niemand van ons gegund is om werkelijk gelukkig te zijn. 

Ron heeft naast zijn werk als chauffeur altijd een onderneming gehad. Was altijd actief, heeft hard gewerkt, onderneemt van alles en staat voor iedereen klaar. En bindt mij met zijn weldadige verhalen en belevenissen. Want hij mist iets. Er zit een gat in zijn hart. Het is onmiskenbaar aanwezig maar we hebben er nooit over gesproken; dat is er gewoon.
Misschien zoek ik hem daarom wel op. Om hem tot steun te zijn. En hem te laten zien wat er ontbreekt, in de wereld. Of hij daar nu open voor staat of niet, dus hoef ik het niet te benoemen maar kan ik er gewoon even zijn, als maat, als broer, als vriend.
Want Ron is ziek en zit aan de pillen. Pillen van 22 euro per stuk die voor 18 cent gemaakt hadden kunnen worden, volgens een eigenwijze apotheker. Ron heeft soms ook erge hoofdpijn. Zaken waar ik studie naar gedaan heb en gelijk associaties bij krijg maar waarover ik nu niks te zeggen heb, want hij is aan het woord en dat gaat even voor.

De film is af, ik heb genoten en merk dat het wederzijds is, neem afscheid en we lopen gezamenlijk naar buiten want daar is altijd wat te beleven. Het is donker. Een buurvrouw komt net thuis. Even kwekken dus. Voor de overleden overbuur zal Ron binnenkort aankloppen om namens de straat een krans te bestellen. Zo gaat dat hier. Ron regelt dat. We gaan uiteen met een vrolijke noot want de avond was goed geweest voor ons, de glimlach prijkt van oor tot oor terwijl ik op mijn fiets stap en door het dorp scheur, in het donker, langs de verrukkelijke zaan.

Ik bedenk: als er meer 
waren als Ron, was de wereld een mooiere plek. En er zijn er meer als hij. De natuurlijke leiders van een samenleving waarbij iedereen terecht kan vind je in iedere straat. We herkennen ze niet als zodanig omdat de Staat de baas speelt en ieder dat nadoet, zodat onze onderlinge verhoudingen stuk zijn gegaan. Dat mag allemaal herstellen zodra het Gevoel weer toegelaten wordt en daar zijn de eerste tekenen van, gelukkig. Dat gaat ooit gebeuren. 

rj

Het is vakantietijd en ik schrijf even niet aan mijn boek. Ik werd wakker met ingevingen en schreef ze op. 


Ron reageerde: "Is er zomaar een vriend die een leuk stukje over mij schrijft. Op 1 ding na, ben nooit getrouwd geweest. [snel aangepast] Ben er stil van. Thanks rj"


Hier is Danny:







maandag 15 augustus 2022

Kou gevat - kentering in de zienswijze

15 augustus 2022. Hartje zomer met overdag 30 graden en zoals gisteravond om middernacht meer dan 20 graden buiten. En ik heb kou gevat.

Er is een interessant fenomeen gaande en dat noem ik: kentering in de zienswijze. Vroeger zei iemand dat je kou had gevat en dan was dat zo, bij gemis aan kennis. Inmiddels weet men beter.

Indien voor een incubatietijd 2 tot 7 dagen staat - da's het officiële narratief - terwijl je na een emotionele confrontatie je DIRECT slecht, zwak en zelfs ziek voelt, dan is er iets aan de hand dat ons lichaam ons dicteert. Of doceert. Ons lichaam leert ons iets, dus.

Zijsprong: met "emotionele confrontatie" bedoel ik datgene dat ons emotioneel belast en verwart, en zit in de hoek van dwang, chantage en manipulatie. Velen zien het als "het werken met energie" of simpelweg "zuigen". Dit hoort er allemaal bij en ervaar ik als niet erg zuiver handelen. Verre van, zelfs. Het is in ieder geval niet erg positief.

Afgelopen week dook ik met een goede vriendin de Zaan in om af te koelen en moest na een dik half uur uit het niets hoesten, proesten en ging bijna over mijn nek. Dat gebeurde niet echt; het was een schijnbeweging van mijn lichaam. Ik merkte alleen de kramp die precies zo aanvoelde. Het kwam plotseling en verdween net zo snel, en was een teken.

Halverwege zei ik al tegen mij metgezel: "Let op..."
Oftewel: "Hier zit een les in."
Mijn lichaam demonstreerde haar, wat de invloed is van De Verwensing. Ik kon haar gelijk vertellen wie er aan mij dacht. En hoe. Ik had het boze oog gekregen van iemand. Een vervloeking, dus.

Spirituele blokkade |​​

Het opmerkelijke is, dat sinds een jaar nu de spirituele blokkade verdwenen is maar mensen die zelf in stand houden. Die zin mag je nog een keer lezen. Vastzittend in hun verleden levert de gemiddelde NEEderlander dagelijks een verse uitbrander en deelt die uit aan willekeurige passanten. Bij hen die samenleven is die frequentie veel hoger. Onvrijwillig wordt zo'n emotionele uitbrander opgedrongen, zo van: "Hier, pak aan!"

Verdeel en Heers |

Even terug. Waar heb ik het over?

Afgelopen eeuwen hebben we te maken gekregen met een geducht staaltje Verdeel en Heers in de vorm van de banvloek oftewel spirituele blokkade. In hechte gemeenschappen had de kerk het voor het zeggen dus wie niet trouwde met iemand van dezelfde kerk maar van een ander geloof werd - niet schrikken - letterlijk vervloekt. Door de eigen leefomgeving. Door de eigen familie, feitelijk. Met zo'n afvallige ging men niet om. Die werd geïsoleerd.

Het gevolg was dat men voor eeuwig verbannen werd oftewel niet gelukkig mocht worden en nooit de warmte van de familieband zou kennen. De nazaten werden een "verboden vrucht uit een verboden samenleving" en dus vervloekt, via deze ban-vloek. Het "waar twee geloven liggen op een kussen, daar ligt de duivel tussen"-syndroom, want men besefte wel degelijk waar dit vandaan kwam. Het zat al in de taal verstopt. 

Alleen zijn wij die kennis kwijt. Sinds de heksenjachten is er geen kennis meer over hoe mens te worden, laat staan volwassen. Dit verzin ik niet. Dit is verdwenen kennis - sinds de heksenjachten - en is terug te lezen op vaderaarde.nl. Men leze het boek erover, Vader Aarde en de aardse taal. En wie daar te lui voor is, leze nog even verder. Want het gaat om het heden, maar zonder kennis van het verleden tast men in het duister.

Vervloeking door de leefomgeving kan men zien als niets minder dan hoogverraad. De oorsprong van dit hoogverraad is nu in enkele zinnen duidelijk gemaakt. De historie is bekend. Maar de oplossing nog niet, want heden ten dage gebeurt dit nog volop, dat mensen elkaar verstoten, veroordelen en verbannen. In een oogwenk, zelfs. Die verwensing is niets anders dan een regelrechte vervloeking met als motto: "Wie afwijkt, wordt gestraft." Da's KERK. Die heeft dat uitgevonden en indirect, dus achter de ruggen van de mensen om, hen opgedrongen. Het zijn de regels, over Hoe Het Hoort; "regels, die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt." En die men blindelings volgt. Uit angst. Voor straf. Uit angst voor... de emotionele uitbrander.

Echter, sinds medio 2021 is die spirituele blokkade, die ontstond als gevolg van eeuwenlange vervloekingen via de kerk, verdwenen. Daarover schreef ik eerder al. Die beperking op ons levensgeluk is collectief opgeheven.

Zie: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/11/de-wereld-is-vrij-van-spirituele-lasten.html

Die blokkade is er wereldwijd nu niet meer (!) zodat de schellen van de ogen vallen, mensen in rap tempo bewust worden en hun talenten kunnen gebruiken zonder angst te hebben terug te vallen, omdat die spirituele blokkade is weggevallen en daarmee het belangrijkste kenmerk van die spirituele blokkade, namelijk: "Niet gelukkig mogen worden." Hoe uit zich dit opvallendste kenmerk van "niet gelukkig mogen worden"? Men saboteert zichzelf en anderen.

Ook daarover schreef ik veelvuldig (zo'n 400 artikelen op dit dagboek, waaronder: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/01/de-oorlog-tussen-mensen-is-een-spirituele.html

Daar mogen we dus nog overheen groeien want tot op heden saboteert iedereen zichzelf nog steeds. Hartstochtelijk. Omdat dat zo is geleerd en mensen dat onbewust maar doelbewust met zich meedragen; bij iedere gelegenheid, te pas en te onpas, laat men elkaar voelen een "verboden vrucht van een verboden samenleving" te zijn en zet elkaar zo in de...

KOU.......

Waar dit om gaat is in drie letters te vatten. Kou. "k-o-u". Een klein woord van drie letters. Zo simpel en zo lastig te doorgronden tegelijk. Omdat niemand beseft waar dit werkelijk om gaat, tenzij je je er in verdiept en er jarenlang intensief mee werkt, om zo alle bijzonderheden ervan te leren kennen. Dàn pas WEET je wat kou is. Dan pas heeft men dat zich eigen gemaakt.

Op het moment dat iemand een ander een koude douche geeft, dan krijgt deze een uitbrander dus, oftewel een ijskoude behandeling. Dan komt men van een kouwe kermis thuis. Dan heeft men in de kou gestaan. Dat gaat je niet in de kouwe kleren zitten. We noemen dit niet voor niets een koud kikkerlandje. Dat is wat er mis is met de wereld. KOU. Het overdonderende gemis aan WARMTE, dus, die niet te meten is met een thermometer maar die de sfeer bepaalt waarin wij leven.

Men kan terugzien in de ogen van de mensen om ons heen, wat kou zoal aanricht. Verschrikte ogen. Chagrijnige gezichten. Slechte humeuren. Vreselijk gedrag. Men ziet dat bij kinderen al en op scholen (zie: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html) gaat het precies zo toe: k-o-u-d. Ieder mensenkind wordt duidelijk gemaakt dat het niets voorstelt maar dat het een Kind is van het Systeem, waar NIETS MAG, VAN ALLES MOET en waar GEVOEL VERBODEN is. Als dat geen protest teweeg brengt, wat dan wel? Hier vindt men de oorsprong van slecht-menselijke gedrag. Mensen worden er negatief van en wanneer je hen erop aanspreekt worden ze briljant negatief. Men draait het dan zo dat alles aan jou ligt en zij gaan vrijuit. Met drogredenen oftewel onzin.
Zo verdedigen zij in wezen het Systeem en dat noemt men dan weer Stockholm-syndroom; het verdedigen van de gijzelnemer door de gijzelaar.

Van onderdrukt worden naar Stockholmsyndroom in een notedop |

In feite hebben we het over volkomen bezopen gedrag. Krankzinnig, zelfs. Dus: proost. Neem er nog één.

Maar wel iets waar we mee te doen hebben want dat het zo geworden is, is niet te veranderen. Maar... moet het dan zo blíjven...?!?

Hier ligt een schone taak voor elk van ons, want: "Wees de verandering die je wilt zien in de wereld," aldus Gandhi.

Ik geef het je te doen, zolang werkelijk niets bespreekbaar is, in een wereld vol bias, waar mensen tjokvol Stockholmsyndroom zitten en niet in staat zijn om op een volwassen manier ergens over te kunnen praten. De wil ertoe ontbreekt volledig.

Of dat ooit verandert hoop ik van harte om nog mee te maken maar ik betwijfel het. Mensen laten de teloorgang van de gehele samenleving zelf toe. Al jaren is een uitholling oftewel sloop aan de gang van onze samenleving, die niet samen leeft. Vroeger had je geen dikke mensen, zeiden mijn ouders vaak. In de jaren '70 zag de wereld er (nog) anders uit (maar was het niet beter!). In de jaren '60 kwam er een kentering op gang die niet aanhield maar nu wel. Nu opnieuw en deze nieuwe ontwaking is er om te blijven. Dus het is een genot om nu te leven, om zelf te kunnen aanschouwen of we er iets mee doen, met deze verschuiving in beleving

Het is aan ons, aan hen die nu leven, om de wereld een betere plek te maken. Of we daarin slagen, zal moeten blijken.

rj

bron: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/08/kou-gevat.html
-

Meerleeslinks

dagelijksestandaard.nl/opinie/sid-lukkassen-de-waarheid-achter-de-personeelstekorten 
De eerste helft is goed leesbaar en sluit aan bij mijn ideeën. De rest kun je uitzitten of overslaan.++