Droom over onze sabotage | Wat wij doen en hoe dat zit

Ik droomde, dat wij (een groepje mensen) op een terrein waren vol gras en bomen waar we iets aan het opbouwen waren om in te kunnen wonen en leven. En opeens, uit het niets, was er een man die rondjes ging rijden over dat terrein, in de gehuurde bus. Hij nam de bocht te kort zodat de achterkant tegen een paal aan kwam; zo liet hij zien: "wat er achter hem gebeurde interesseerde hem niet", kennelijk, en hij bleef gewoon doorrijden. Door-douwen, eigenlijk.
Wij zaten allemaal achterin zitten en niemand zei wat. Alles gebeurde maar gewoon. Tot ik ingreep.
Ik riep "Stop!" en sprak de man aan op wat hij deed; hij had een nou-èn-ik-ga-door-hiermee-houding. Verongelijkt. [Net als een vriendin van mij uit 2015; deed precies dezelfde]
Ik zei 'stop' en hij stopte niet. Ik trok de handrem aan en eiste de sleutels op zodat hij niet nog meer schade kon rijden. Hij zou de hele auto aan puin hebben gereden en was hard op weg.
Ik sprak hem aan om hem bij zijn positieven (lees: het gevoel) te krijgen door hem ter verantwoording te roepen voor zijn daden maar hij was alleen maar bezig de boel te saboteren en stuk te maken en zei alleen: "Dat ga ik niet betalen hoor".  Dus wel schade maken en net zolang doorrijden tot de auto het niet meer doet, en niet ervoor aanspreekbaar zijn... Interessant...

Droom toont ons de sabotage die wij ons aanleren in deze oh zo beschaafde wereld

Doet mij aan mijn ex-je denken. Die doet ook zo. Eerste wat ze deed met mijn auto, toen ik die aan haar overgedragen had, is uit feesten gaan, vreemd gaan dus - om daarmee een lange neus naar mij te trekken - zwanger raken en zwanger terugkomen; en vervolgens deuken in de auto trappen uit pure onvrede nadat ze mij dit verteld had, terwijl ik alleen bij haar informeerde en haar bij haar positieven wilde krijgen voor een echt gesprek en haar niet eens veroordeelde.

Het geeft aan hoe kwaad iemand werkelijk is dat alles stuk moet. Mijn droom èn ervaringen leren mij: niemand neemt daar ook maar enige verantwoording voor. Alleen is niet iedereen op de hoogte van de werkelijke drijfveren van zulk gedrag en die mogen we wel eens uitzoeken.

"Het geeft aan hoe kwaad iemand werkelijk is dat alles stuk moet"

Kinderen slopen alles - maar waarom?

Stel nou, dat iemand niet weet wat hem of haar overkomt en zo maar dingen stuk gaat maken. Dat gebeurt continu om ons heen. Kinderen slopen alles op school en thuis. Om te beginnen de sfeer.
Daar begint het al. Een gesprek erover is niet mogelijk, het kind wordt door de ouder aangesproken, de ouder wil weten 'waarom' en het kind weet eigenlijk niets te zeggen. Het kind weet alleen, dat die onvrede er uit moest. [eerder beschreven in "Protest" - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/10/stil-protest-wat-betekent-het-eigenlijk.html]

En zo is het. Die onvrede moest eruit.
Dus... waar begon die onvrede? Bij het kind of... bij iemand anders?

Stel nou, dat het kind last heeft van de onvrede van een ander - een leraar of een ouder. Waar moet het dan heen met die onvrede??

Verbreek het ongeschreven contract met jouw moeder

In feite is dat wat we hier ook zien. Het is daarom dat ik ex-je schreef: laat je niet langer opzetten; laat jouw moeder niet langer jouw leven voor je bepalen; laat haar niet langer alles dicteren. Of je jouw moeder nou spreekt of niet, of ze dichtbij is of niet, ze lijkt een onzichtbare hand te hebben in jouw leven. Macht, die jij ooit hebt toegelaten... waar of niet?? Zie daar dus de gevolgen van in...! 

Verbreek dus het ongeschreven contract met jouw moeder om zo verantwoording te nemen voor jouw eigen leven en... te leren opstaan. Om te kunnen ontwikkelen tot volwassene.
[zie onderaan de korte blog "Opstaan" hierover]

We zijn spiegels voor elkaar om van elkaar te leren

Tegen mijn buurman, die ooit een baksteen over het hek op mijn been gegooid had [beschreven in de blog "We zijn allemaal spiegels voor elkaar" - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/03/we-zijn-spiegels-om-van-elkaar-te-leren.html / facebook.com/1331407550302242], zei ik onlangs: "Laat je niet tegen mij opzetten." Hij en ik wisten allebei gelijk waar dit om ging: zijn vriendin, mijn buurvrouw.
Nou kon die baksteen weinig kwaad aanrichten maar waarom zou hij zo maar zijn furie bij mij mogen dumpen zonder overleg of zonder mijn toestemming? Wat is er gebeurd dat hij zó kwaad werd zonder er nog enige verantwoording voor te nemen? En waarom valt daar niet over te praten?

In het ontkennen zit de bevestiging

Het kan niet anders of mensen worden door anderen overheerst, en dit is gevoelsmatig, alsof zo iemand van afstand ons overneemt. Met mijn moeder (dit dat als geen ander doet) kan ik daar niet over praten; ze ontkent alles. Maar juist in dat ontkennen zit de bevestiging; ze ontkent niet dat ze het gedaan heeft maar wil het gewoon niet toegeven noch erover praten. Het is net of ze er trots op is en er dus sadistisch leedvermaak over heeft.
Bovendien zou ze vragen stellen en werkelijke interesse moeten tonen als het niet zo (erg) zou zijn.

Iedereen heeft schade opgelopen

Ik kom geen mens tegen die normaal doet. Niet één. Iedere man of vrouw heeft schade opgelopen in zijn of haar jeugd, toont furie die men bij een ander wil dumpen, en saboteert zichzelf. Onbewust. Want we hebben geen idee wat er nu gebeurt met ons.

Tegen onszelf opgezet

Ik durf te beweren, dat wij zo worden opgeleid. We worden tegen onszelf opgezet. We worden getraind tot professionele saboteurs. Die de rest van ons leven niets anders doen dan alles, alles, alles stuk maken. Ongeacht de consequenties.

Wat die man in die auto in mijn droom deed zegt eigenlijk: "Zoek het maar uit, ík heb deze wereld niet verziekt gemaakt; ik laat alleen zien hoe verziekt die ís". Dus hij vroeg terecht de aandacht ergens voor, alleen horen mensen dit niet zo te doen door anderen te benadelen die daar niets mee te maken hebben. Ze horen hun mond open te doen en te verwoorden wat ze willen.

En nu komt het. Dat weet niemand. Het school-systeem zorgt ervoor dat je vol komt te zitten met troep en onzin zonder dat je daar wat aan hebt. Je leert wat je níet wilt.++
-

eerder gepubliceerd op facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/1385464808229849, 30 december 2017 om 9:47
-

Deel twee: de korte blog "Opstaan"

Opstaan

gedicht van mijn zoon (6 jaar oud, toen)

Als wij willen opstaan als volk dienen wij te onderkennen dat de Moeder de leidende rol speelt in elk gezin - ze maakt zichzelf het middelpunt dus alles draait om haar; ze wil alles weten en zich overal mee bemoeien. Geen beslissing kan zonder haar want ze laat merken en voelen dat zij overal in betrokken wil worden.

Vraag je eens af wat de toegevoegde waarde daarvan is.

Het ongeschreven contract met de moeder zorgt niet alleen voor misplaatste loyaliteit - die namelijk opgelegd en afgedwongen is en dus niet erg vrijblijvend - maar ook voor kleinhouden; niemand mag uitvliegen.
(Lees: niemand mag het nest verlaten; ieder moet beschikbaar zijn voor Moeder. Als steun...)

Dat dat zo is gegroeid is nu eenmaal zo. Moeten we dat zo houden?

Oorsprong

Opstaan wil zeggen volwassen worden door ons te ontwikkelen.

Dat mag niet van de gevestigde orde die ons al eeuwen onderdrukt door ons op te zetten tegen onszelf en elkaar. Verdeel en heers, voor wie het wil zien.

Ik noem dat Verwar en plunder -  omdat dat exact het gedrag is dat ieder laat zien.
En wie het niet wil in-zien noem ik oostindisch blind. En in het land der blinden is één-oog outcast, zoals Plato al stelde 2.400 jaar geleden...++

-

Meerleeslinks:

Plato's heilige huisjes: facebook.com/1108710592571940

Vervolg: verboden vrucht: facebook.com/1232389260204072

Tegenhanger van 'Gaslighting', een vorm van destructief misbruik | https://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/157592-gaslighting-een-vorm-van-destructief-misbruik.html

Eerder gepubliceerd facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/1380536688722661, op 24 december 2017|

Volgende blog: "Macht ambiëren we allemaal";
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/macht-ambieren-we-allemaal.html

Liefde maakt blind. Loyaliteit nog meer; een ongeschreven contract met degene van wie je afhankelijk bent gemaakt

We reden met een opperbest humeur naar het feestje van tante -oudste zus van mijn moeder- in de wagen van zwager. Ik nam de trein terug, alléén. Dit was tien jaar terug.

Het escaleerde op de heenweg en ik werd als schuldige aangewezen.

Waarom? Omdat ik er iets van zei...

Mijn moeder begon midden tijdens de rit te zuigen door te vertellen over slecht nieuws dat ze ergens gelezen had. Op samenzweerderige toon vertelde ze erover alsof het wereldnieuws was maar in plaats van blij ervan worden, voelde ik mijn energie onmiddellijk naar beneden gaan en de sfeer vergallen en greep gelijk in: 

"Stop, het is negatief, praat daar niet over!" 

-'Maar Robert, het ís toch zo?' - zo vergoeilijkte (legitimeerde) ze haar zaak om slinks ermee weg te komen. 

Parasiteren zit in een klein hoekje

Ja, het was inderdaad zo - als we de media mogen geloven (doe ik niet overigens, eenzijdig en gekleurd en opruiend en manipulerend nieuws is voor mij geen nieuws).
Nou èn? Zij maakte er nu eigenbelang van door er op dat moment op die manier over te vertellen en zo de energie en sfeer naar beneden te halen.

Zuigen zonder opvallen... Da's een talent.

Mijn zus pakte die ellende ook op want niet veel later kwamen we bij de kruising van de A16; afslaan richting Capelle/Brienenoordbrug of rechtdoor richting Alexanderpolder. Zus twijfelde hardop over de route en overlegde niet maar dirigeerde naar het zuiden. Toen ik zei dat dat niet klopte en dat we moesten keren, schreeuwde ze, was plotseling in alle staten en was ik opeens een kreng.
De nagalm van die verwensing dreunde na, haar boosheid dreef de auto voort en mij eruit, om mij te helpen besluiten de terugweg alléén te reizen, per trein.

Gecertificeerde Verdeel-en-Heers-intrigrante

De oorzaak was de energie-aderlating die moeder geënsceneerd had, maar erg genoeg viel moeder mij naderhand weer aan door opnieuw samenzweerderig te stellen dat zus onder veel stress stond en ik haar beter kon ontzien; haar met rust diende te laten, was de boodschap dus. 

Hoe tegenstrijdig, naargeestig en opnieuw zuigend was dit?! Moeder creëert het probleem, komt er mee weg doordat de kinderen onderling gaan vechten -ik vocht niet maar mocht de klappen incasseren- en vervolgens kreeg ik opnieuw die verdekte aanval van mijn moeder.

Wat was de eigenlijke beweegreden van mijn moeder om dit te zeggen? Ze had de sfeer kapot gemaakt, ervan geprofiteerd en kwam nu voor een extra shot door mij te besluipen met een originele en briljante maar negatieve benadering.

Opeens wordt mij ook duidelijk dat zij zich stilletjes had zitten te vermaken tijdens het geruzie, vanuit haar plek op de achterbank.

En nu valt mij ook nog in, dat ze ons bovendien nog verder verdeelde en er zelf over heerste, als intrigante. Je hoort iets dergelijks immers uit te praten en op te lossen. Zij creëerde het omgekeerde. De ultieme, gecertificeerde, Verdeel-en-Heers-intrigante.

Bemoeizucht tijdens uitvaartbespreking

Hoe verklaar je anders het in het honderd lopen van het gesprek met de uitvaartverzekeringsdame waar mijn moeder zo nodig bij moest zijn en CONTINU onzinvragen zat te stellen, èn zat te gebaren dat ik stil moest blijven wanneer ik eens wat zei, en toen dat niet voldoende was, brutaal te stellen dat zus maar niet moest speechen bij de kist van haar vader.

Brutaal en arrogant maar was niet het ergste. Het was provocerend en ze wilde zich voeden met de wrijving die zou ontstaan hierdoor. Die kans kreeg ze niet want in twee seconden hing ik voor haar neus om haar tot de orde te roepen en toen ze daarop niet (maar dan ook echt NIET) reageerde, het op een brullen te zetten en haar gezicht tot op 2 millimeter te naderen om haar ongewenste gedrag haarfijn te benoemen. En toen het niet ophield, het gewoon keihard nóg eens te doen. En haar voor te houden wat ze hier eigenlijk kwam doen, waarna ze maar even een sigaretje ging roken.

Mijn zus deed weer hetzelfde: ze ging haar boosheid op mij botvieren; niet gelijk maar naderhand, of een andere dag zelfs.

Loyaliteit is een ongeschreven contract met degene van wie je afhankelijk bent gemaakt

De loyaliteit naar de ouder is spreekwoordelijk te noemen terwijl die de veroorzaakster is geweest van alle onvrede, maar het kind valt vanzelf terug in het oude drama en vecht 't uit met 'n ander jong uit het nest. 

nb: Niet alleen in dit geval; de ingeving meldt dat het meestal zo zit. Ga maar na: onderlinge strijd om mensen onderling bezig te houden is het uiteindelijke doel van Verdeel-en-Heers-praktijken.

Zwager probeerde naderhand op een nette toon, vanuit zijn gevoel, nog "netjes" tot moeder door te dringen. Maar dat lukte niet. Natuurlijk niet. Moeder is zelf echt wel op de hoogte van haar eigen zieke, parasiterende gedrag en legde keurig alles wat zwager aandroeg terzijde door het te negeren.

De verhullende streken van de heimelijke parasiet

Gek, dat mij nu pas invalt hoe zij parasiteerde en dat ik dat na heel veel jaar wel bij mijn exgenote herkende maar niet van mijn moeder. Nu wel. Zo zal het iedereen wel vergaan die loyaliteit naar de ouders kent, omdat afhankelijkheid van degene die je voedt en verzorgt nu eenmaal loyaliteit creëert.

Niet de eerste keer geweest. Ik herinner mij nog een dergelijk voorval. Ik heb op haar verjaardag tegen mijn moeder staan gillen op een parkeerplaats en ik begreep toen niet waarom.

Bij aankomst op de parkeerplaats voor een restaurant, boven op een duin, was iets gebeurd tussen mijn moeder en mijn vriendin, toen zwanger van mijn jongste kind. Nu was mijn vriendin sowieso al gevoelig en bovendien zwanger dus nog gevoeliger. Daar komt bij, dat zij waarschijnlijk de intentie van mijn moeder haarfijn had opgepakt omdat mijn vriendin zelf óók een handje had van spelletjes spelen en het dus bliksemsnel herkende. Ze viel uit naar mijn moeder en ik kon er niet omheen, wilde de zaak sussen maar voor ik het wist deed ik hetzelfde en brulde 't uit tegen de jarige.

Essentie: eigenbelang doet iemand situaties creëren en parasiteren

Herken patronen in gezinssituaties; "moeder steekt de fik aan en kinderen reageren er indirect op" -mijn zus althans- en gaan onderling vechten, om indirect te laten zien wat er gebeurt.

De eigenlijke boodschap is dus: Loyaliteit is een ongeschreven contract met degene waar je van afhankelijk bent gemaakt. 

Ingeving | De reden dat je verbeten naar jouw ouders bent en je ze toch niet de rug kunt toekeren: een loyaliteitsband staat kritisch gedrag in de weg van jou naar (één van) jouw ouders. De loyaliteit die ouders beschermt, de hand boven het hoofd houdt. Dat is de ongeschreven loyaliteitsband die iedereen kent, vanuit de afhankelijkheidssituatie die je als kind had naar ouders toe die volkomen onbereikbaar deden, uit angst om hun gevoel te tonen en zo zichzelf.

Ons gedrag spiegelt onze omgeving

Wat wij mensen doen is een afSPIEGELing van de wereld om ons heen, dus ik stuurde deze ingevingen maar eens naar mijn familie, vergezeld van deze tekst:

"Zus, jouw moeder is nooit jouw moeder geweest. Ze was er alleen fysiek, nooit emo of mentaal. Ze lachte je uit en liet je niet speechen bij papa's kist.De enige die er altijd voor je was, was ik. Ik liep nooit weg.Zij zoog en creëerde conflicten.Heb er over geschreven. Naar zwager gestuurd en staat op m'n fb pagina.
Zie, dat zij niet anders doet dan de Verdeel-en-Heers-wereld om ons heen."

Onze auw-ders konden er ook niets aan doen. Dat het zo gegroeid is althans. Ze hoeven het niet zo te laten.

Zie daar het bestaansrecht van "jezelf uitspreken".

bron: facebook.com/845335298909472, 4 maart 2016, 8:04 |

Meerleeslinks

Boosheid: historie van pijn en extreme uitingsvormen: facebook.com/832461390196863

Parasitair gedrag: pesten en bloedzuigen in de categorie bezitsdrang: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/02/parasitair-gedrag-pesten-en-bloedzuigen.html

Vampiers zijn gewone mensen zoals jij en ik die helaas een enorme bloeddorst hebben ontwikkeld uit pure kwaadheid ter compensatie van wat hen is aangedaan toen ze zich niet konden verweren: facebook.com/836500026459666

"Boos zijn is terecht, alleen dienen we zelf op onderzoek te gaan en niet een ander lastig te vallen met onze boosheid": facebook.com/822333527876316

"De motivatie van een intrigant kan politiek gericht zijn, of als middel om eigen ambities te verwezenlijken. De Romeinen kenden het verschijnsel al en spraken over divide et impera (verdeel en heers). Door een machtsblok te ondermijnen door onderlinge conflicten, kan de intrigant zijn machtspositie (of die van zijn opdrachtgever) gaandeweg verbeteren. Het kan voorkomen dat een groepering of zelfs een staat de rol van politiek intrigant op zich neemt en bepaalde bevolkingsgroepen of verschillende staten tegen elkaar uitspeelt": nl.wikipedia.org/wiki/Intrigant