Droom over onze sabotage | Wat wij doen en hoe dat zit

Ik droomde, dat wij (een groepje mensen) op een terrein waren vol gras en bomen waar we iets aan het opbouwen waren om in te kunnen wonen en leven. En opeens, uit het niets, was er een man die rondjes ging rijden over dat terrein, in de gehuurde bus. Hij nam de bocht te kort zodat de achterkant tegen een paal aan kwam; zo liet hij zien: "wat er achter hem gebeurde interesseerde hem niet", kennelijk, en hij bleef gewoon doorrijden. Door-douwen, eigenlijk.
Wij zaten allemaal achterin zitten en niemand zei wat. Alles gebeurde maar gewoon. Tot ik ingreep.
Ik riep "Stop!" en sprak de man aan op wat hij deed; hij had een nou-èn-ik-ga-door-hiermee-houding. Verongelijkt. [Net als een vriendin van mij uit 2015; deed precies dezelfde]
Ik zei 'stop' en hij stopte niet. Ik trok de handrem aan en eiste de sleutels op zodat hij niet nog meer schade kon rijden. Hij zou de hele auto aan puin hebben gereden en was hard op weg.
Ik sprak hem aan om hem bij zijn positieven (lees: het gevoel) te krijgen door hem ter verantwoording te roepen voor zijn daden maar hij was alleen maar bezig de boel te saboteren en stuk te maken en zei alleen: "Dat ga ik niet betalen hoor".  Dus wel schade maken en net zolang doorrijden tot de auto het niet meer doet, en niet ervoor aanspreekbaar zijn... Interessant...

Droom toont ons de sabotage die wij ons aanleren in deze oh zo beschaafde wereld

Doet mij aan mijn ex-je denken. Die doet ook zo. Eerste wat ze deed met mijn auto, toen ik die aan haar overgedragen had, is uit feesten gaan, vreemd gaan dus - om daarmee een lange neus naar mij te trekken - zwanger raken en zwanger terugkomen; en vervolgens deuken in de auto trappen uit pure onvrede nadat ze mij dit verteld had, terwijl ik alleen bij haar informeerde en haar bij haar positieven wilde krijgen voor een echt gesprek en haar niet eens veroordeelde.

Het geeft aan hoe kwaad iemand werkelijk is dat alles stuk moet. Mijn droom èn ervaringen leren mij: niemand neemt daar ook maar enige verantwoording voor. Alleen is niet iedereen op de hoogte van de werkelijke drijfveren van zulk gedrag en die mogen we wel eens uitzoeken.

"Het geeft aan hoe kwaad iemand werkelijk is dat alles stuk moet"

Kinderen slopen alles - maar waarom?

Stel nou, dat iemand niet weet wat hem of haar overkomt en zo maar dingen stuk gaat maken. Dat gebeurt continu om ons heen. Kinderen slopen alles op school en thuis. Om te beginnen de sfeer.
Daar begint het al. Een gesprek erover is niet mogelijk, het kind wordt door de ouder aangesproken, de ouder wil weten 'waarom' en het kind weet eigenlijk niets te zeggen. Het kind weet alleen, dat die onvrede er uit moest. [eerder beschreven in "Protest" - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/10/stil-protest-wat-betekent-het-eigenlijk.html]

En zo is het. Die onvrede moest eruit.
Dus... waar begon die onvrede? Bij het kind of... bij iemand anders?

Stel nou, dat het kind last heeft van de onvrede van een ander - een leraar of een ouder. Waar moet het dan heen met die onvrede??

Verbreek het ongeschreven contract met jouw moeder

In feite is dat wat we hier ook zien. Het is daarom dat ik ex-je schreef: laat je niet langer opzetten; laat jouw moeder niet langer jouw leven voor je bepalen; laat haar niet langer alles dicteren. Of je jouw moeder nou spreekt of niet, of ze dichtbij is of niet, ze lijkt een onzichtbare hand te hebben in jouw leven. Macht, die jij ooit hebt toegelaten... waar of niet?? Zie daar dus de gevolgen van in...! 

Verbreek dus het ongeschreven contract met jouw moeder om zo verantwoording te nemen voor jouw eigen leven en... te leren opstaan. Om te kunnen ontwikkelen tot volwassene.
[zie onderaan de korte blog "Opstaan" hierover]

We zijn spiegels voor elkaar om van elkaar te leren

Tegen mijn buurman, die ooit een baksteen over het hek op mijn been gegooid had [beschreven in de blog "We zijn allemaal spiegels voor elkaar" - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/03/we-zijn-spiegels-om-van-elkaar-te-leren.html / facebook.com/1331407550302242], zei ik onlangs: "Laat je niet tegen mij opzetten." Hij en ik wisten allebei gelijk waar dit om ging: zijn vriendin, mijn buurvrouw.
Nou kon die baksteen weinig kwaad aanrichten maar waarom zou hij zo maar zijn furie bij mij mogen dumpen zonder overleg of zonder mijn toestemming? Wat is er gebeurd dat hij zó kwaad werd zonder er nog enige verantwoording voor te nemen? En waarom valt daar niet over te praten?

In het ontkennen zit de bevestiging

Het kan niet anders of mensen worden door anderen overheerst, en dit is gevoelsmatig, alsof zo iemand van afstand ons overneemt. Met mijn moeder (dit dat als geen ander doet) kan ik daar niet over praten; ze ontkent alles. Maar juist in dat ontkennen zit de bevestiging; ze ontkent niet dat ze het gedaan heeft maar wil het gewoon niet toegeven noch erover praten. Het is net of ze er trots op is en er dus sadistisch leedvermaak over heeft.
Bovendien zou ze vragen stellen en werkelijke interesse moeten tonen als het niet zo (erg) zou zijn.

Iedereen heeft schade opgelopen

Ik kom geen mens tegen die normaal doet. Niet één. Iedere man of vrouw heeft schade opgelopen in zijn of haar jeugd, toont furie die men bij een ander wil dumpen, en saboteert zichzelf. Onbewust. Want we hebben geen idee wat er nu gebeurt met ons.

Tegen onszelf opgezet

Ik durf te beweren, dat wij zo worden opgeleid. We worden tegen onszelf opgezet. We worden getraind tot professionele saboteurs. Die de rest van ons leven niets anders doen dan alles, alles, alles stuk maken. Ongeacht de consequenties.

Wat die man in die auto in mijn droom deed zegt eigenlijk: "Zoek het maar uit, ík heb deze wereld niet verziekt gemaakt; ik laat alleen zien hoe verziekt die ís". Dus hij vroeg terecht de aandacht ergens voor, alleen horen mensen dit niet zo te doen door anderen te benadelen die daar niets mee te maken hebben. Ze horen hun mond open te doen en te verwoorden wat ze willen.

En nu komt het. Dat weet niemand. Het school-systeem zorgt ervoor dat je vol komt te zitten met troep en onzin zonder dat je daar wat aan hebt. Je leert wat je níet wilt.++
-

eerder gepubliceerd op facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/1385464808229849, 30 december 2017 om 9:47
-

Deel twee: de korte blog "Opstaan"

Opstaan

gedicht van mijn zoon (6 jaar oud, toen)

Als wij willen opstaan als volk dienen wij te onderkennen dat de Moeder de leidende rol speelt in elk gezin - ze maakt zichzelf het middelpunt dus alles draait om haar; ze wil alles weten en zich overal mee bemoeien. Geen beslissing kan zonder haar want ze laat merken en voelen dat zij overal in betrokken wil worden.

Vraag je eens af wat de toegevoegde waarde daarvan is.

Het ongeschreven contract met de moeder zorgt niet alleen voor misplaatste loyaliteit - die namelijk opgelegd en afgedwongen is en dus niet erg vrijblijvend - maar ook voor kleinhouden; niemand mag uitvliegen.
(Lees: niemand mag het nest verlaten; ieder moet beschikbaar zijn voor Moeder. Als steun...)

Dat dat zo is gegroeid is nu eenmaal zo. Moeten we dat zo houden?

Oorsprong

Opstaan wil zeggen volwassen worden door ons te ontwikkelen.

Dat mag niet van de gevestigde orde die ons al eeuwen onderdrukt door ons op te zetten tegen onszelf en elkaar. Verdeel en heers, voor wie het wil zien.

Ik noem dat Verwar en plunder -  omdat dat exact het gedrag is dat ieder laat zien.
En wie het niet wil in-zien noem ik oostindisch blind. En in het land der blinden is één-oog outcast, zoals Plato al stelde 2.400 jaar geleden...++

-

Meerleeslinks:

Plato's heilige huisjes: facebook.com/1108710592571940

Vervolg: verboden vrucht: facebook.com/1232389260204072

Tegenhanger van 'Gaslighting', een vorm van destructief misbruik | https://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/157592-gaslighting-een-vorm-van-destructief-misbruik.html

Eerder gepubliceerd facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/1380536688722661, op 24 december 2017|

Volgende blog: "Macht ambiëren we allemaal";
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/macht-ambieren-we-allemaal.html

Iedereen wil herkend worden in zijn pijn en heel worden | hoe spiegels werken

155 woorden |

Mensen spreken woorden uit en geven dat bijna altijd een onderliggende boodschap mee vanuit hun eigen stuk; da's het emotioneel oud zeer of oude pijn. Dat is, omdat mensen daarin herkend willen worden, zodat ze dat kunnen oplossen.

Gek genoeg staat niet iedereen ervoor open om dat te doen. Dus je kunt mensen wel liefdevol confronteren met hun eigen gedrag maar alleen zij die het kunnen horen zullen dat aanvaarden. Dat merk je aan hun houding; ze stellen vragen.

Mensen die confrontaties als kwetsend ervaren, kunnen het dus niet horen, terwijl het de waarheid is die zij zelf uitzenden maar niet onder ogen kunnen (of durven) komen.

Ik heb er studie van gemaakt. Het houdt mij al mijn hele leven bezig. Het wordt me steeds duidelijker hoe dit werkt en wat erbij komt kijken.

Daarom zijn er workshops, om dat vlammetje te kunnen doorgeven. Steek jouw kaarsje er maar mee aan! Let others enlighten you!

Meerleeslinks

“Wist jij wel, dat we allemaal spiegels zijn voor elkaar, en hoe dat werkt?”

Dit artikel is als reactie geplaatst onder de blog iedereen krijgt spiegels te zien; zielen werken samen

bron: facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/628813373895000

Wist jij wel, dat we allemaal spiegels zijn voor elkaar, en hoe dat werkt?

524 woorden | 

Heel vaak valt mij op dat ik spreek over datgene, wat de ander bezighoudt. Het viel mij in, dat ik oppak wat anderen uitzenden. Zo ben ik dus heel mijn leven spiegel voor anderen geweest. Eerst onbewust, nu bewust. Fluisterkinderen doen dat. Dit artikel volgt op: iedereen krijgt spiegels te zien; zielen werken samen

Ik zie dat om me heen gebeuren. Anderen doen dat ook. Continu. Een vriend pakte de energie van een buur op en veroordeelde die (“Hem vind ik zo'n eikel”); ik wees die vriend erop dat hij het lage zelfbeeld oppikte van die ander (“zou het kunnen, dat hij dat van zichzelf vindt, en dat jij dat oppakt??”) Een ander vertelde mij over het vreemde gedrag van haar zoon. “Dat doet hij z'n hele leven al.” Kortom; zij heeft een zoon van 22 die al 22 jaar “iets laat zien aan z'n moeder” zonder dat zij doorheeft wat de boodschap is. 

Zo worden wij spiegels van elkaar 

 

Snap je? Zo worden wij mensen “spiegels” voor elkaar en dat verklaart mijn plaatje van onlangs (“Wat je van een ander vindt, is hoe die ander zichzelf ziet”; zie fb.com/photo.php?fbid=579573502152321).  

Daarom schreef ik ooit: “Wist je dat - “ik zit niet op ongevraagd advies te wachten” een denkfout is? Wist je dat... het precies andersom is? Wist je dat wij anderen ongevraagd lastigvallen met ons gedrag en wij daaraan vaak voorbij gaan? Waarom denk je dat “spiegel” vroeger al geschreven werd met een “h” ertussen? Spieg-Hel - Doet je spiegelbeeld zó'n pijn?  | Zie fb.com/photo.php?fbid=566902926752712 

De enige correcte manier om op zo'n spiegel te reageren, “is het consequent bij jezelf zoeken”. 

Naar binnen gaan dus, en niet de ander veroordelen voor het spiegelen. Dat hoort niet. Never shoot the messenger, immers. Zo horen we te reageren. Dat is de enige correcte manier om op zo'n spiegel te reageren: “het consequent bij jezelf zoeken”.

Zo ga je naar je hart.
Zo voorkom je, dat emotionele triggers de dienst blijven uitmaken. 

De schuld buiten onszelf leggen

Meeste mensen leggen de “schuld” nog buiten zichzelf. Dat mag, maar wat schiet je ermee op? Zo wijzen we naar elkaar, en roepen we: "Jij! Jij!"
Leg je het buiten jezelf neer, en wijs je de nare punten van een ander aan, maak dan eens een lijstje. Wat valt je op? Wat irriteert je aan de ander? En draai alles dan eens om, dus verwissel die "jij" door "ik".

Draai het (weer) om!

Zie daar “The Work” van Byron Katie: draai het om. Schrijf op wat je opvalt of irriteert aan een ander en vervang de ander door je zelf. En schrik je de pleuris ;)
Zijstapje: zie daar de dooddoener: “De mensen die het moeilijkste zijn om van te houden, zijn ook degene die de liefde het meest nodig hebben.” Hum. Dat zie ik anders. Mensen “stralen uit” waar ze mee zitten - ze houden dus niet van zichzelf. Onze intentie snelt ons vooruit. “We zijn onze intentie”, immers.

Eén met je zelf 

Als je één bent met jezelf, ben je voorbij zulke emotionele triggers. Dan heb je dat gecorrigeerd en loopt het je niet meer voor de voeten, en krijg je een neutraler beeld van de wereld om je heen en het handelen van mensen. Projectie van eigen onvrede is dan uitgesloten.

Zo leven is nog steeds ongemakkelijk hoor, omdat mensen voelen dat je lekker in je vel steekt en dan hun shit (=onvermogen en onvrede) maar wàt graag bij jou dumpen. Dat is relevant, want da's wat je zo fijntjes ziet gebeuren. Dan zie je pas goed, hoe mensen in hun perceptie alles omdraaien. Dat hoort zo niet en is frustrerend om te zien, omdat we dan niet gelijkgestemd zijn (niet afgestemd op ons zelf en dus niet op de ander) en het menselijke collectief missen.



Het voordeel van één met jezelf zijn is, dat het je niet meer raakt. 
Maar frustrerend blijft het. Het doet zeer aan je ogen. Zo hoort dat niet.

Mijn schrijfsels zijn daarom zo confronterend, omdat het haarfijn de snaren raakt van mensen en bij mijn terechte (!) artikel van vrijdag zie je dat zo knetterhard terug in de reacties op facebook. Het was mijn “rant” dus jij “rant” terug (rant = delen vanuit je tenen).

Besef dan: 

iedereen reageert vanuit z'n eigen stuk.

Fijne dag.

Meerleeslinks:

“Fluisterkind in de praktijk: wispelturig humeur... not”
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/05/fluisterkind.html

“De Aap. De Nar. De Joker | mijn beschrijving in drie steekwoorden”
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/05/de-aap-de-nar-de-joker.html

voorbeelden: “Eigen-Waarde”:
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/eigenwaarde.html

het vervolg heet: “Parasieten herkennen”
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/06/parasieten-herkennen.html

“Wat wij mensen doen en waarom | verband tussen Tekort. Behoefte. Intentie. Zucht naar Geluk. Levenslust. En werkelijke rijkdom”
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/07/wat-wij-mensen-doen.html

“Zorgvuldigheid. Spiegels en verantwoordelijkheid nemen - Woede doet overkoken. Iemand vol boosheid is gemakkelijk te provoceren”
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/05/zorgvuldigheid.html

“Menselijk Perspectief | We zoeken het buiten ons zelf”
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/08/menselijk-perspectief.html

“Waarzeggen wordt niet geaccepteerd”; waarheid spreken is niet moeilijk, dat komt via de ziel. Die biedt ons “relevante informatie aan”, geldig op dat moment. Wat wij mensen er van maken, tja,... da's een ander hoofdstuk |
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/06/waarzeggen-wordt-niet-geaccepteerd.html

“Warm menselijk communiceren in een land vol kou”
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/warm-menselijk-communiceren.html

“Corrigeerbaar gedrag | de verwoestende werking van emotionele kou | aanleiding, oorzaak en gevolg op ‘n rij”
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/corrigeerbaar-gedrag.html

...kortom: lees m'n hele blog even van voor tot achter ;) (troost je; een boek duurt langer...)

- - - 

Gebruiksaanwijzing voor (de basis van) integer communiceren in het kort:

Iedereen krijgt spiegels te zien. Zielen werken samen. 'You got what you deserved'

313 woorden |

Overal spiegels 

Iedereen krijgt spiegels te zien. Zielen werken samen. 'You got what you deserved'. Dat was mijn ingeving van vanmorgen. Als ik bij iemand, een dierbare of onbekende, een bepaalde energie merk, dan is dat exact datgene 'waar zij of hij nu zit'. Ik reageer daarop. Vaak onbewust. Doen we allemaal eigenlijk, toch?

Ik voel steeds preciezer wat energie met me doet en maak de afweging, wel of niet reageren? Dat check ik bij mezelf. Ik vraag een 'go' bij mijn gevoel. En dan reageer ik zoals die ander uitzendt/vraagt/verdient. 'Je vraagt erom' is een veel gehoorde uitspraak die dus werkelijk klopt, eigenlijk. Mensen vragen inderdaad om een bepaalde reactie maar zijn niet gewend om naar binnen te gaan. Makkelijker is het dan om de ander aan te vallen en duivels te noemen terwijl die juist een engelen-daad heeft verricht door liefdevol te laten zien wat de ander uitzendt...

“dan reageer ik zoals die ander uitzendt/vraagt/verdient”

Zielen werken samen, om ons te spiegelen. Kan zelfs een toevallige passant zijn. Op facebook gebeurt dat continu. Hoe mooi is dat?

In de praktijk

Sprak m'n buurman, één van de anti-kraak bewoners van een groot kantoorpand achter m'n woning. Iemand kwam aanfietsen. Een baardmans. Nâh, da's zwak uitgedrukt: alles was haar aan z'n hoofd. Een pluizig bolletje. Ik had hem wel eens gesproken maar hij vertoont zich nauwelijks. “Hij is de enige die ik niet mag” hoorde ik m'n buur zeggen en het kwam er bijna vurig uit.
 De overpeinzing liet kort op zich wachten: “Kan het ook omgekeerd zijn?”

Ik keek hem aan. “Kan het ook zijn, dat híj dat vindt van de wereld - en dat zó uitzendt?” 
 “En dat jij dat nu van hem oppikt? En dat manifesteert nu?” 
 “Volgens mij zijn we allemaal spiegels van elkaar - en laat jij dat nu zien...”
“Maja... da's míjn filosofie :) ...!”