Posts tonen met het label protest. Alle posts tonen
Posts tonen met het label protest. Alle posts tonen

zaterdag 5 april 2025

Ego overwinnen als weg naar bevrijding

Het is heel ernstig gesteld met onze wereld. Zo erg, dat we elkaar klein houden, waar we maar kunnen. Afgunst is leidend, want: "Hoe kan ik een ander gunnen wat mij nooit gegund was?"

Met dat in het achterhoofd, kreeg ik een beschouwing van filosoof Nietzsche onder mijn ogen, van kameraad Alex: https://youtu.be/M2POToPtAbY?t=1057


De inleiding en de ideeën in de laatste twee minuten, vanaf 17'30, spraken mij gelijk aan. Het middelste deel totaal niet; ik vond dat eigenlijk niet kloppen. Zat vol aannames, denkfouten, interpretaties en... ego. De conclusie klopt echter helemaal, wat mij betreft.

Ego overwinnen als weg naar bevrijding |

Mijn reactie daarop:

"We zitten ons eigen geluk in de weg.
Als we voorbij boosheid en verbittering elkaar willen ontmoeten, moeten we onze ego overwinnen.

Op weg naar de Gouden Graal dus. 
Daarover gaat mijn website.
Over transformatie.
-

Beschouwing | 

Daarna schreef ik deze beschouwing, op het gedrag van de mensheid:
-

"Allen hier zijn ALLEEN omdat de VROUWEN rebelleren. Zij kwamen in opstand.
Tegen ZICHZELF. Dat beseffen de meesten alleen niet.

Vrouwen VECHTEN, in plaats van zich in te spannen om gelukkig te worden.
Zij vechten tégen.

Daar zit TABOE op, op gelukkig worden. Want dat màg niet. "Wie afwijkt, wordt gestraft," leerde ons de kerk.

Dus vervallen zij in de VICIEUZE CIRKEL van vechten & aanvallen, onderwerpen & overheersen, VERVLOEKEN & SABOTEREN... zo venijnig als zij maar kunnen!

En ontkennen dat ook nog, want... het ligt altijd aan De Man.
De eeuwige zondebok.

Meisjes... luister toch eens...
                              naar jezelf...!?

Leer evalueren en (correct!) analyseren, kijk in de spiegel en STOP MET DIE LEUGENACHTIGE ONZIN!"
-

Waarom? Je doet jezelf tekort.

Dus... wat dan wèl?

Open jouw hart. Verstop jezelf niet langer. Bespreek jouw obstakels of frustraties. Benoem jouw boosheid  of verbittering zonder die bij een ander te dumpen. Maak, wat er in jou leeft, BESPREEKBAAR!

Wees eerlijk, zuiver, oprecht en oplossingsgericht - anders blijf je het Systeem van Intrige verdedigen en dat heeft een naam. Dat heet: Stockholm-syndroom.
-

Dag van rouw |

Vandaag neem ik afstand. Niet alleen om te mensheid en haar kleinzielige gedrag te overzien maar vooral om mijn grief oftewel verdriet erover de ruimte te geven, om dat volledig te doorvoelen in plaats van te ontlopen, zoals al zovelen doen... zo niet de meesten.

Een dag van rouw, eigenlijk. Omdat alle vrouwen, die ooit in mijn leven waren, inclusief mijn moeder en inclusief mijn geliefde dochters, met mij vochten... als een STILLE OORLOG of Stille Kracht, volgens Louis Couperus, tot ik het zat was. En dat is nu.

Luister naar Nietzsche. Durf elkaar te ontmoeten in radicale eerlijkheid.
Ik ga reeds die weg. En heb daardoor niets meer te verliezen.

rj.

PS: de oorlog is er allang - en vindt plaats achter onze voordeur

zaterdag 19 augustus 2023

de macho-kut is geboren

Vrouwen. De meest geweldige wezens ter wereld. Althans, dat waren ze. Ooit. Kennelijk. En zouden ze eigenlijk nog steeds moeten zijn en weer moeten worden en ze zouden zich tot het uiterste daarvoor mogen inspannen. Door na te streven zichzelf te zijn. 
Eén met zichzelf.

Helaas. De vrouwen van nu zijn geen vrouwen. Ze zijn nooit volwassen geworden en gedragen zich als kleine kinderen. Nu, anno 2023, doen de meeste vrouwen - in toenemende mate! - afgrijselijk, zetten zich af tegen mannen, gedragen zich dominant en kleinerend naar alles en iedereen maar vooral gedragen zij zich opvallend schizofreen, (als logisch gevolg daarvan) bipolair en zijn (in wezen) vaak depressief
90% van de vrouwen in de westerse wereld, althans. Niet allemaal.
En, logischerwijs, dus als gevolg daarvan (vrouwen worden moeders immers en brengen kinderen voort die ze op dezelfde manier 'africhten') doet 40% van de mannen dat ook zo.

Waar heb ik het over? De macho-kut. De macho-vrouw die zich nog meer macho gedraagt dan de ergste macho-man op z'n slechtst. Kut vooruit. Gedraagt zich kouder dan koud en dus totaal gevoelloos. Neemt geen enkele verantwoordelijkheid en doet maar wat. Het ene nog desastreuzer dan het andere. Alsof alles geen zin heeft.

Waarom? 
Uit protest.
Tegen Het Systeem.
Tegen haar moeder. Die haar gekortwiekt, kleingehouden, vernederd en geestelijk vermorzeld heeft. Maar die zij verdedigt, uit angst voor straf, tegen beter weten in en tot bloedens toe. Dus reageert zij zich af op al het andere. Dus op ieder ander.

Zo wordt dat van generatie op generatie doorgegeven. 
De oh-zo-geprezen Opvoeding zorgt hier in het westen voor jarenlange, structurele, emotionele verkrachting. Niets anders. Dus ga maar na. We hoeven niet ver te zoeken. "Extreem gedrag is àltijd te herleiden - en meestal kom je dan uit bij de jeugd", leerde olof smit mij.

Waar komt het op neer? Wat is de essentie?

In feite laat zij zien, via zelfdestructie en zelfsabotage, dat zij niet gelukkig mag wordenLees dat nog maar eens. Dat is bij velen de diep gewortelde overtuiging waardoor velen alles stuk maken. Verdeel en Heers in volle glorie... voor wie het wil zien.

Slecht-menselijk gedrag: openhartige teksten van Mannen worden afgeserveerd door zuurpruimen (kwaadwillende vrouwen) |


Ik vond een openhartige post van een echte man met ballen die openlijk aan de kaak stelde wat hij telkens zag en ziet gebeuren - hij doorzag patronen, dus - en krijgt de meest stuitende, gemene, ontwijkende en laffe reacties terug. Een wagonlading stront. Sommigen lachen hem vierkant uit maar proberen dat ook nog te verpakken. Anderen doen opportunistisch dus lopen mee met de meute en brengen niets nieuws maar lullen maar wat; moralistisch geprevel. De meesten verbergen de eigenlijke gedachten, ideeën en intenties zoveel mogelijk maar duidelijk is, dat dit onderwerp ONBESPREEKBAAR is
Dus schreef ik er mijn ideeën over. Lees maar even mee.
-

AR: "Vanmorgen werd ik wakker en ik heb iets op mijn hart. Ik ben aan het daten en spreek veel vrouwen. Ik heb ontzettend veel animo [belangstelling van vrouwen?|rj] en dat maakt kiezen lastig. Als ik dit bespreek met vrouwen krijg ik bijna standaard de opmerkingen: er zijn weinig leuke mannen en ze zijn maar uit op één ding (seks). Het stoort me! En ja, ik maak wat grote denkstappen nu.. Want het beeld wat (veelal) geschetst wordt is dat mannen meer aan zichzelf moeten werken. Maar is dat zo? Deze vrouwen die dit zeggen zijn in mijn ogen zelf niet interessant. Gewoon niet sexy, niet gezellig, eigenlijk gewoon zuurpruimen
😟 Maar wel afgeven op mannen! Dit tegengeluid wilde ik delen op Facebook! We mogen allemaal aan onszelf werken, maar mannen zijn niet minder ver dan vrouwen in hun ontwikkeling!! ❤️🔥😎
Ps. En ik voel een hoop spanning bij het plaatsen en het lezen van de reacties. Maar ik plaatst graag mijn gedachtes. Wellicht kan ik ze vervangen door meer liefdevolle overtuigingen.."


Zie je De Boodschap? Nogmaals:

"...het beeld wat (veelal) geschetst wordt is dat mannen meer aan zichzelf moeten werken. Maar is dat zo? Deze vrouwen die dit zeggen zijn in mijn ogen zelf niet interessant. Gewoon niet sexy, niet gezellig, eigenlijk gewoon zuurpruimen.
Maar wel afgeven op mannen! Dit tegengeluid wilde ik delen! We mogen allemaal aan onszelf werken, maar mannen zijn niet minder ver dan vrouwen in hun ontwikkeling!!"


Plaatje erbij, ter illustratie...

Ter relativering |


"Punt is... in mijn optiek zijn we afgedwaald van onze ziel, ons Gevoel. Gevoel is verboden. We mogen zelfs niet gelukkig zijn."

Daar... in één zin. Hier staat al alles wat je weten moet.

"Allemaal mooi, maar laten we eens streven naar mens te zijn
Laten we eens streven naar vrede en harmonie
Laten we, kortom, onze talenten eens positief in gaan zetten en volwassenheid ambiëren in plaats van elkaar onderhuids, onuitgesproken, vals, akelig en gemeen naar het leven te staan.

'Wat echte mannen willen.' Mannen dienen de Vrouw. Dat vergeten velen. Helaas.
Mannen willen maar één ding. Klopt. Wij willen Vrouwen gelukkig maken.
Slagen we daarin...? Wat denk jij zelf...
-

Deze korte tekst plant ik te pas en te onpas op het web, om mensen op andere gedachten te helpen.
Mijn blijdrage aan een betere wereld.

En dan nu...

Mijn reactie | 


De enige manier om mensen uit hun roes wakker te schudden is door confrontatie. Je hebt anderen te confronteren met wat ze zelf doen. Ik noem dat ook zo: "Kijk nu eens wat je zelf doet?"
In dit geval had deze man - helaas - helemaal gelijk. Dus steunde ik hem en schreef openlijk: 
-

"Klopt helemaal. De Klassieke denkfout: omdraaien.

Vrouwen zijn niet verder dan mannen noch dichterbij hun gevoel. Integendeel. Er heerst meer ego en meer machogedrag bij vrouwen; wij zijn hen volledig kwijt, zelfs!

Vrouwen bestoken mannen met seks... en verwijten hem vervolgens wat zij zelf doen.

Vrouwen gaan over voortplanting. ZIJ willen maar één ding. N**ken, dus.

Mannen niet. Die zijn met heel andere dingen bezig TOTDAT er een vrouw oversteekt die alle aandacht opeist en zichzelf het middelpunt van het heelal maakt. Dan gaat alles ineens over haar.

En, wat doet de gemiddelde Diva (m/v!) ???

Ze steelt de show. Grijpt de macht. Speelt de baas. Wordt negatief en destructief. Sloopt de boel. En - nu komt het: HIJ IS FOUT...

Eh, in mijn boek heet dat 'De Omgekeerde Wereld'. Knettergek en gestoord gedrag. Maar het wordt nog gekker; er blijkt TOTAAL NIETS BESPREEKBAAR te zijn.

Mevrouw De Tiran staat Gezond Verstand niet toe en castreert hem (term uit de psychiatrie) met ongezonde ideeën, perversiteit en louter destructief gedrag.

En wij mannen hebben het gedaan.
Want:

1. mannen zijn niet langer te vertrouwen
2. vrouwen zijn slachtoffer
3. vrouwen moeten egoïstisch zijn
4. seks is losgekoppeld van huwelijk en van liefde
5. carrière is als enige zaligmakend voor de vrouw... niet haar man of het gezin*)

Deze "vijf regels" zijn bedacht door de Rockefeller Foundation en 'kennelijk' sinds de jaren '50 in de hoofden van onze vrouwen gestopt, die gaandeweg meer en meer verzonnen flauwekul produceren en je reinste onzin uitkramen, en dat als verzonnen stelling poneren; voor de man om op te lossen want hij wordt ervoor verantwoordelijk gemaakt, schuldig aan bevonden en... hij krijgt er straf voor.
Serieus.
SBS-Z Schuld, Boete, Straf en Zonde. Verdeel en Heers dus. Ik noem het: Verwar en Plunder. Puur verraad. Aan onszelf. 

Dat dit zo gegroeid is, is al erg genoeg.
Maar... moet dat dan zo blíjven...???


rj

*) uit: Spin Sisters, 2004, boek van Myrna Blyth, voormalig hoofdredactrice vrouwenblad 'Ladies Home Journal'


NB: de verzonnen stelling is al eens beschreven in een apart artikel. Zie: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2023/07/de-verzonnen-stelling.html

"Jij trekt dat aan...." |


De mooiste zin die je kunt horen als je iets bespreekbaar wilt maken, in een Stockholm Syndroom-samenleving, met "in het land der blinden is éénoog outcast", is de volgende DOODDOENER:
-

"Kijk eens naar wat het in jezelf is, dat zulke Vrouwen aantrekt..."

Wat een onzin. 
Het westen is gestoord. 
Alles maar dan ook ALLES is omgedraaid. 

Bovendien gaat het niet om mensen maar om hun gedrag.

Veel belangrijker: iemand die zoiets "slims" zegt, neemt geen enkele verantwoordelijkheid voor zichzelf en vooral niet, voor wat hij, zij of het zelf doet èn verdedigt want wie zo lult verdedigt het eigen negatieve gedrag ook nog, in één beweging. 

Men ontloopt zo de eerlijke dialoog en speelt een spel, om de macht; men verwart, mindfuckt oftewel lult jouw geest en verwijt jou wat men zelf doet. Hypocrieter gedrag is niet denkbaar. Maar zo is het systeem en wij doen dat na; wij worden geacht na te praten en te volgen; niet om zelf te denken. Daar staat straf op. Dus we volgen de regels, die niemand heeft gemaakt, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt, uit angst... voor straf. Dat geeft een dociel volk. Op het zwakzinnige af. 

Kijk maar om je heen...

Update | Sterker nog... de constatering dat ieder zelf iets aantrekt zit in twee stadia ervoor al. Dat stadium, zelfreflectie, is allang geweest. Daar zijn we al voorbij! Uit de situatie dient namelijk altijd de les of boodschap gehaald te worden en die heb ik hier juist beschreven. Dus daarom is zo'n opmerking, dat je zulke mensen of situaties zelf aantrekt, een dooddoener... er is totaal geen bereidheid om verder te kijken, de verdieping te zoeken en iets uit te zoeken of op te lossen. Men trekt je doelbewust de put in! | update 21 oktober

Dat het zo geworden is is erg genoeg. Moeten we het dan zo láten? |


Ja, dus. Bespreekbaar is er NIETS. Vrouwen - in ieder geval de stupide handelende, eigengereide, rare gebakkies die ik continu tegenkom - verschansen zich in hun leugens èn verdedigen, in wezen, hun onderdrukker. Stockholm-syndroompjes, dus.

En ik zeg hen wat ik zie. Ik deel mijn observaties. Recht voor z'n raap. Want zachte heelmeesters maken stinkende wonden.

Dus daar sta je dan, als machokut. Voor gek met jouw kut vooruit, alsof ALLES een strijd is en jij De Autoriteit zelve bent. De baas die louter waarheid verkondigt. Terwijl je niets weet, niets kunt en niets doet en dus tot niets in staat bent. Want... iets afbreken is nog geen opbouwen.

Want dat is het probleem. Vrouwen grijpen de macht, spelen de baas, slopen alles en hij heeft het gedaan. Nog een keer? 

1. zij grijpt de macht - en speelt de baas
2. ze sloopt alles; ze sloopt de sfeer en ze sloopt hem
3. hij is fout

Kijk maar naar the perfect breakup van comédienne Iliza Shlesinger:


Dus... wat wil je BESPREEKBAAR maken, zolang zij wegloopt uit elk gesprek, iedere dialoog vermoordt, en zichzelf tekort doet...?

Tegen hen zeg ik: 

"Dus... verwijt een ander niet langer wat jij zelf doet. Dat is een gepasseerd station. Verleden tijd. Ga staan voor jezelf, ga naar jouw gevoel en herstel de connectie want... die is danig zoek, zoals je nu laat zien...

En nog wat, nu we toch bezig zijn: mannen zijn geen speeltje. Mannen zijn geen pik aan een touwtje oftewel een pik op afroep. Je gedraagt je ondermaats. Uit de hoogte. Alsof je hem uitlacht.
Daarmee doe jij jezelf tekort.

En dan dit: wist jij dat mannen het als hun taak zien om vrouwen gelukkig te maken? En dat zij daar nooit in zullen slagen, zolang vrouwen altijd alles slopen... omdat zij "niet gelukkig mogen worden" of althans dat idee diep ingeprent hebben gekregen, in hun Opvoeding (die niets heelhoudt van het oorspronkelijke ontwerp)?

rj
"

Naschrift | Mijn blijdrage aan een betere wereld |


Ik ben een geboren mensenhelper en hou van mensen.

Niet van hun gedrag; het gedrag van de westers gevormde mens vind ik ronduit afschuwelijk. 
Ik bestudeer gedrag en achterhaal intenties, drijfveren en beweegredenen en spreek mensen aan op wat ze doen. Hartelijk, neutraal, onberispelijk, liefdevol. Door te benoemen wat ik zie. Heel mijn leven gedaan, om te beginnen bij mijn ouders. Als kind al. Da's kennelijk mijn taak. En da's niet makkelijk want mensen vechten daarom met je, worden extreem agressief en verwensen je in alle toonaarden.

Ik ga geen discussie aan; je pakt de les of je pakt hem niet. Dat is jouw zaak. Ik heb gezegd wat ik zag en de rest is aan de ander. 

Uitleg geven is wel nuttig, als iets niet duidelijk is, dus stel vragen. Maar... discussie oftewel touwtrekken is onzin, zeker over een zo belangrijk en precair onderwerp als 'oude pijn', 'slecht-menselijk gedrag' en 'verbetering van levenskwaliteit'. 
Onthoud: "geen vragen gesteld, wel oordeel geveld" - zo gaat het in het Koude Westen. Maar dat hoeft niet zo te blíjven... 
-

Stel vragen: 

Nog duidelijker: hoe vrouwen zichzelf ondermijnen (en iedereen om hen heen): 

Laat dit mijn blijdrage aan een betere wereld zijn.


En hier en plaatje van hoe de westerse vrouw geacht wordt zich op te stellen... 

van nature...



rj



-



Meerleeslinks: 


woensdag 12 juli 2023

"Hou je bek!" vs echt contact

'Contact is... warmte uitwisselen'


"Hou je bek!" | Het valt mij steeds vaker op dat tieners volwassenen op die manier van repliek dienen, wanneer je hen ergens rustig op wijst, zoals verblindende verlichting of geen verlichting voeren. Of met z'n drieën of vieren naast elkaar over een fietspad.

Wat mij vanavond inviel, was: "Zeg dat tegen jouw moeder", omdat dat een terzake doende reactie is; eens kijken of die dat pikt. Of, sterker nog... wellicht zegt moeder dat zelf al tegen het kind, zodat het kind dat voorbeeld volgt. Slecht voorbeeld doet slecht volgen, immers.

Hoe dan ook is het een dubbele zorgelijke ontwikkeling. Ten eerste is mij inmiddels duidelijk, dat kinderen rare dingen doen UIT PROTEST. Op die manier maken zij hun protest kenbaar, zeg maar. Door iets te doen wat niet mag, bij uitstek. Om de aandacht ergens op te vestigen. Logisch, toch?

Als je dan ook nog een grote mond krijgt wanneer je hen wijst op hun destructieve gedrag, en ze reageren dan in zo'n overtreffende trap, dan is dat dubbelop; dubbel protest, dus.

Zo'n extreem grote mond komt op mij overigens over als ontoerekeningsvatbaar gedrag. Kennelijk valt er niet te praten. Waar leert men dat? Op school? Op het schoolplein? Thuis? Bij vriendjes/leeftijdgenoten?

Onze jeugd is de toekomst. Maar niet alleen kinderen doen zo. Een gozer van in de 40 op de fiets sneed mij een half jaar geleden, in Wormer, zei nog sorry ook, maar dat bleek voor de vorm, want toen ik hem erop aansprak met een rustig "ik schrok ervan; niet doen" kreeg ik dezelfde agressieve respons; een escalerend "Hou je bek!" werd mijn deel. Uit de keel van een volwassene nota bene - alhoewel ik mijn twijfels heb over zijn mentale maturiteit oftewel geestelijke volwassenheid.

Ik ben hiervan niet eens zozeer geschrokken. Veel erger. Ik zie dit als voorteken, van waar we naartoe gaan, als mensheid. Ik zie dergelijke 'mensen' - denk ik? - de grootst mogelijke flauwekul uitkramen met de grootst mogelijke overtuiging èn zij vinden dan ook nog, dat zij in hun recht staan. Ten koste van jou, dus.

Ik begrijp dat iedereen 'gezien, gehoord en gewaardeerd' wil worden, maar... is dit dan de weg? 'De rest van jouw leven anderen opzadelen met wat jou dwars zit? Zonder ook maar ìets aan jouw eigen onvrede te doen, zodat je dit gedrag volhoudt tot jouw laatste snik'? In dat geval: prettig leven verder. Lijkt mij.

Waar zijn onze fatsoensnormen gebleven? Waar is onze logica of liever: ons 'gezond verstand' naartoe? Hoe halen wij 'mensen' het in ons botte hoofd om elkaar lastig te vallen, op niets af, zonder daar ook maar enige verantwoordelijkheid voor te nemen en zonder het fatsoen om de dialoog aan te gaan?

Een voordeel aan zo'n felle Hou-Je-Bek-reactie is er overigens wel. Het is gelijk duidelijk dat hier niet te praten valt en wees eerlijk: de meesten van ons beheersen die vaardigheid, de kunst van het praten, al helemaal niet; die beginnen gelijk te schreeuwen of te zeuren - en vaak een combinatie ervan - dus kun je de Hou-Je-Bekkers nog begrijpen ook. Want praten is een kunst, die weinigen beheersen, en die rust vereist. En daarenboven... wie al protestgedrag laat zien, geeft eigenlijk impliciet aan gewend te zijn, dat er meestal helemaal nergens over gesproken kan worden.

Wat een armoe, dan eigenlijk...

Naar mijn kinderen toe neem en nam ik altijd de tijd om op hun niveau iets te bespreken, zonder ze tot de orde te roepen, zoals zij op school en elders al gewend zijn. Ik stelde oprechte vragen.
Evengoed krijg je dan geen antwoorden over de drijfveren, hoor; daarvoor moet je jouw oor op het zieltje te luisteren leggen. Maar je kunt wel laten zien hoe jij het wilt hebben en dat is:

* vriendelijk
* respectvol
* liefdevol

... want je streeft naar harmonie. Toch?

En je kunt tonen:

* oprecht open te staan voor drijfveren of beweegredenen zonder die te veroordelen, want dat gebeurt al veel te veel en dat smoort dialoog.

Sterker nog... iedereen leert in deze wereld, waarin alles lijkt te zijn omgedraaid, dat men elkaar De Baas wil spelen in plaats van vol interesse en respect met elkaar om te gaan.

Dat gaat natuurlijk op school al fout. Da's natuurlijk al een sterk achterhaald concept, bedoeld om mensen op productiedatum (leeftijd) klaar voor het bedrijfsleven te stomen, zodat ze kunnen functioneren, achter machines. Achter de lopende band, computer of ander geestdodend werk. Scholing is van oorsprong vormgegeven naar Pruisisch legervoorbeeld, zo begreep ik van deskundigen. Men leerde er orders opvolgen en kon overal ter wereld ingezet worden voor hetzelfde soort werk.

Ik weet inmiddels - in ieder geval - dat onze Opvoeding geen spat van ons Wezen overhoudt, dat je niet jezelf mag zijn maar daar juist van weggejaagd wordt en vooral: dat je als mens-in-wording verdomd weinig mag maar wel van alles moet.
Wat blijft er dan over voor een opgroeiend kind, dat niet gehoord, gezien of gewaardeerd wordt, anders dan PROTEST?

Daar kun jij het mee eens zijn of niet; feit blijft dat wij, in toenemende mate, met onverklaarbaar gedrag op straat te maken hebben met jongelui die zich vervolgens ontoerekeningsvatbaar, agressief en autoritair opstellen, en de vraag is: willen we dat? Kortom... moet dat zo blijven?

Wat nu, als wij vanaf nu, bij iedere interactie, zorgen dat we het hart laten spreken, en warmte laten stromen...

... in plaats van elkaar te kleineren, de loef af te steken, een poets te bakken of de baas proberen te spelen?

Het is toch LEUK om contact te maken en een paar woorden te wisselen? Dat is toch een verrijking?

Dat is toch véél leuker dan vol protest te zitten, dat er op de gekste momenten uit moet en tevoorschijn komt bij wildvreemden of toevallige ontmoetingen op straat, zodat je in wezen jezelf voor schut zet en dus jezelf tekort doet?

In feite geeft iedereen die protesteert weer, dat die verraden is. Dat is nogal wat. Dat vraagt begrip en zelfs tolerantie. En wat zei Gandhi daarover? "Verbeter de wereld, begin bij jezelf". Toch?

Mogen deze woorden de lezer eens op andere gedachten brengen.

rj

PS: de titel van dit stukje - "contact is ... warmte uitwisselen" - is mijn kortste gedicht geworden. Een inzicht uit 2014 over wat de interactie tussen mensen nou zo leuk maakt; 

de uitwisseling van warmte



vrijdag 7 april 2023

podcast: vrouwen ondermijnen structureel de man, zichzelf en de hele wereld

Vrouwen ondermijnen structureel de man, zichzelf en de hele wereld 

- uitgelegd in een podcast van 28 minuten:

met ondertiteling (NL)

Toelichting

- dezelfde tekst ook onder de video zelf op YouTube:

"2023. Het is er tijd voor. Om taboes te bespreken. In een podcast van 28'.
Mannen krijgen overal de schuld van. Laten we eens bij vrouwen beginnen dan.

Vrouwen leren:
1. mannen zijn niet langer betrouwbaar
2. vrouwen zijn slachtoffer (want ze zijn vrouw)
3. vrouwen moeten egoïstisch zijn
4. seks staat los van liefde en huwelijk
5. carrière is het enige zaligmakende voor De Vrouw. Niet het huwelijk, het gezin, of haar man.

Dat ontwricht onze hele wereld, naar mijn bescheiden idee.

Onze vrouwen worden opgekweekt tot nimfomanen; een vrouw die niks mag, stort zich op dat ene. Uit protest; "ik ben er ook nog!" Ons bestaansrecht ligt onder vuur. Destructie, agressie en (zelf)sabotage zijn het gevolg. Zelfhaat ook.

Zie Verdeel en Heers voor wat het is, kom onze demonen onder ogen, word volwassen in plaats van kinderachtig te blijven doen, ego te blijven laten regeren en Gevoel te onderdrukken. Word mens. Da's de boodschap hier. En die is niet mals.

2023. Het is er tijd voor. Om taboes te bespreken.
Doorbreken mag je zelf doen. In jouw eigen tijd.
Of... stel vragen... het item van het vorige filmpje; zie: youtu.be/W0WCwcN5LZo

Meerleeslink: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2023/02/transparantie-is-sleutel-maar-in-het-verkeerde-slot.html "

Disclaimer / Uitleg / Verantwoording / Aanvulling

De oplossing is nog lang niet in zicht, zolang we hierover niet eens kunnen praten. Dus stip ik aan wat mij opvalt. Dit is mijn waar-neming. Wat nu, als dit klopt?!?
Luister naar Jordan Peterson hierover:

Hier in debat met Cathy Newman, de gek die hem wil slopen:

Wakkere Vrouwen dienen hun Out Of Control Zusters tot de orde te roepen. Dat is zijn boodschap. En hij heeft gelijk. Omdat we onszelf te kort doen, zo; we zijn niet onszelf als we zo aanvallen wat we niet willen horen, maar waar de WETENSCHAP duidelijk over is en wat well documented is, inmiddels. Aldus Peterson.

rj

Care? Dare? Share, please:

stel vragen... het vorige filmpje

het hele interview met Cathy "So You're Saying" Newman:

Hier is Iliza Schlesingen met haar uitspraak:
"women are insane; girls are crazy"



zondag 14 januari 2018

Monsters. Mensen worden monsters en veranderen de hemel op aarde in hel.

Er gebeurt iets in de opvoeding van mensen wat ervoor zorgt dat gewone, warme, liefdevolle, bereidwillige mensen veranderen in wraakzuchtige, harteloze roofdieren, die hun medemens als prooi, als zondebok en zelfs als 'bezit' laat zien, wat je te overheersen hebt. Om te verscheuren of je op af te reageren. Om uit te lachen vanuit mis-gunnen en uit sadisme. Als lastdier voor de eigen lasten; om anderen het verdriet en de pijn te dragen wat men zelf niet wenst te dragen, door gebrek aan houvast aan zichzelf, door gebrek aan eigenwaarde en zelfvertrouwen, door gebrek aan realiteitsbesef omdat alle gevoel uit ons verjaagd is.


Afreageren uit projectie

Het uiten van die innerlijke, oncontroleerbare woede, toont zich door zich af te reageren op een jonger of lager geplaatst iemand, met leedvermaak als bijkomstigheid, omdat men de ander niet kan gunnen wat men zelf nooit mocht/of nooit gegund was. Deze onvrede uit zich als projectie (omdraaien) van wat men zelf doet, denkt of ervaart, met boosheid als voertuig oftewel als projectiel.
Schoolgaande kinderen worden zo bang gemaakt voor die woede, voor het projectiel; er ontstaat angst voor de boosheid waarmee de leraar, de ouder of de hoger geplaatste 'straf' uitdeelt zodat goed gedrag het kind (of de lagere in de rangorde) gegijzeld houdt (hierover is al eerder geschreven, onder andere in "De wonderlijke energie van kinderen - en wat school met ze doet": dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html). De dreiging hangt in de lucht en kan naar willekeur als mentale slaag neerdalen op hen die zich niet gedragen. Zo leert men om blind te gehoorzamen, zoals de Romeinen hun legers trainden, waarbij intussen de druk van gehoorzamen bij de medeleerlingen onderling gelegd werd, zodat ze elkaar controleren en in bedwang houden.

Ik heb dit zelf ervaren als kind en zie het effect van deze terreur-opleiding terug in het gedrag van alle kinderen, waaronder mijn eigen kinderen, die van pure schrik moeite hebben om te uiten wat er in hen leeft, omdat iedereen onderworpen wordt aan die moderne vorm van slavernij èn dat bovendien ook nog als normaal verslijt, zonder ertegen in opstand te komen. Want wie afwijkt wordt gestraft. Men is tegen elkaar opgezet. En zelfs tegen zichzelf.



Een gruwelijk en collectief aanvaard fenomeen dat geen sporen van bloed nalaat bij de slachtoffers maar wel diepe wonden. Het is de grootste misdaad tegen de mensheid die ons van jongs af aan wordt aangeleerd als 'de norm' en dus normaal; je dient je te conformeren en dit wordt ons aangeleerd en geindoctrineerd - maar is wel een dogma; school begint tegenwoordig bij vier jaar en ik hoor de juf van het naburig basisschooltje tekeer gaan als een drill-sergeant. En wij... laten dat toe.


Vampieren en parasitair gedrag

Het gevolg hiervan is dat wij als volk worden opgekweekt tot bloeddorstige monsters die symbolisch genoeg vampiers heten, omdat ze zuigen en het bloed onder elkaars nagels vandaan halen. WIJ ZIJN DIE VAMPIERS. Het onderzoekswerk van de beroemde psychiater Dr Shafica Karagulla laat er geen misverstand over bestaan. Zij ging alleen niet zover om de link te leggen naar de oorzaak van dergelijk parasiterend gedrag dat ons allemaal bekend is, onder wereldwijde hegemonie, van wraakzucht en bloeddorst (zie: Sensitieven, energieën en psychisch vampirisme - wetenschappelijk onderzoek dat ZUIGEN aantoont: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2017/11/sensitieven-energieen-en-psychisch.html). Maar het is niet te missen dus jij en ik ontkomen er niet langer aan om dat te erkennen en er nu eindelijk, na eeuwen onderdrukking, iets tegen te kunnen doen. Je denkt toch niet dat al die vampierfilms iets anders dan een spiegel voor ons eigen gedrag zijn? Waarom denk je anders dat ze zo mateloos populair zijn?

Stiekem, stil protest om Straf, Boete, Schuld en Zonde te voorkomen

De gevolgen van deze mishandeling zijn subtiel, om openlijk protest te vermijden omdat dat met straf verwelkomd wordt. Het volk wordt onderworpen en overheerst door de leiders van dit land die leraren verbaal en geestelijk geweld niet laten schuwen, en het volk reageert met passiviteit en doet net of het gehoorzaamt - maar niemand kijkt vrolijk, iedereen ziet er gefrustreerd en wraakzuchtig uit; we hebben niets minder dan monsters gecreëerd. Hulks, die midden op straat of in de supermarkt opeens de controle verliezen omdat ze tot het uiterste getergd worden en die frustratie niet langer voor zich kunnen houden.

En hoe lossen we dat op? Strengere wetten. Meer politie. Meer straf. Omdat protesteren niet getolereerd wordt.
Nog meer druk, dus.

Weet je, dat er nooit wetenschappelijk onderzoek naar deze wijze van opleiden is verricht? En dat ieder wel-denkend mens zelf wel kan bedenken dat dit gewelddadige, onderdrukkende gedrag onvermijdelijk in vele vormen van stil protest - vernielzucht - en dus van aandachttrekkerij resulteert??
Waarom laten wij dat dan allemaal maar toe?

Nieuwsgierigheid. De mens is nieuwsgierig en is hier om te leren.


Dat we elkaar lastig vallen - let op het woordje LAST - is voorlopig nu eenmaal zo, zolang als dat nog nodig is; dat is niet alleen nodig om ons af te reageren op anderen of uit leedvermaak, maar vooral, om elkaar onbewust te tonen wat er mis is met deze manier van niet-samenleven en niet-leven.

QUENTIN TARANTINO toont ons in "From dusk till dawn" niet voor niets, dat de roof- en wraakzuchtige in ons zelf zit.++


Meerleeslinks


Zie ook deze voorgaande blogs, waarop dit naadloos aansluit: 

"Droom over onze sabotage | Wat wij doen en hoe dat zit";
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/droom-over-onze-sabotage-wat-wij-doen.html

Macht ambiëren we allemaal: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/macht-ambieren-we-allemaal.html

"Rouwproces - leven in een bubbel": dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/rouwproces-leven-in-een-bubbel.html

Waarom vallen we elkaar lastig? Welke steun zoeken wij bij elkaar?
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/waarom-vallen-we-elkaar-lastig.html


Laten we het eens over ideeën hebben: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/laten-we-het-eens-over-ideeen-hebben.html

En dit is eerder al hierover gepubliceerd:

Vampiers zijn gewone mensen zoals jij en ik: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/02/vampiers-zijn-gewone-mensen-zoals-jij-en-ik.html

Stil Protest - wat betekent het èigenlijk?: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/10/stil-protest-wat-betekent-het-eigenlijk.html

Hoe word je één met jezelf en waarom is dat nodig? dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/04/hoe-word-je-een-met-jezelf.html

Collectieve verwaarlozing zie je terug in de ogen van mensen: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/02/collectieve-verwaarlozing-zie-je-in-de-ogen.html

Vampiers zijn gewone mensen zoals jij en ik: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/02/vampiers-zijn-gewone-mensen-zoals-jij-en-ik.html

Dit is: Monsters. Mensen worden monsters en veranderen de hemel op aarde in hel: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/mensen-worden-monsters.html

woensdag 3 januari 2018

Droom over onze sabotage | Wat wij doen en hoe dat zit

Ik droomde, dat wij (een groepje mensen) op een terrein waren vol gras en bomen waar we iets aan het opbouwen waren om in te kunnen wonen en leven. En opeens, uit het niets, was er een man die rondjes ging rijden over dat terrein, in de gehuurde bus. Hij nam de bocht te kort zodat de achterkant tegen een paal aan kwam; zo liet hij zien: "wat er achter hem gebeurde interesseerde hem niet", kennelijk, en hij bleef gewoon doorrijden. Door-douwen, eigenlijk.
Wij zaten allemaal achterin zitten en niemand zei wat. Alles gebeurde maar gewoon. Tot ik ingreep.
Ik riep "Stop!" en sprak de man aan op wat hij deed; hij had een nou-èn-ik-ga-door-hiermee-houding. Verongelijkt. [Net als een vriendin van mij uit 2015; deed precies dezelfde]
Ik zei 'stop' en hij stopte niet. Ik trok de handrem aan en eiste de sleutels op zodat hij niet nog meer schade kon rijden. Hij zou de hele auto aan puin hebben gereden en was hard op weg.

Ik sprak hem aan om hem bij zijn positieven (lees: het gevoel) te krijgen door hem ter verantwoording te roepen voor zijn daden maar hij was alleen maar bezig de boel te saboteren en stuk te maken en zei alleen: "Dat ga ik niet betalen hoor".  Dus wel schade maken en net zolang doorrijden tot de auto het niet meer doet, en niet ervoor aanspreekbaar zijn... Interessant...


Droom toont ons de sabotage die wij ons aanleren in deze oh zo beschaafde wereld

Doet mij aan mijn ex-je denken. Die doet ook zo. Eerste wat ze deed met mijn auto, toen ik die aan haar overgedragen had, is uit feesten gaan, vreemd gaan dus - om daarmee een lange neus naar mij te trekken - zwanger raken en zwanger terugkomen; en vervolgens deuken in de auto trappen uit pure onvrede nadat ze mij dit verteld had, terwijl ik alleen bij haar informeerde en haar bij haar positieven wilde krijgen voor een echt gesprek en haar niet eens veroordeelde.

Het geeft aan hoe kwaad iemand werkelijk is dat alles stuk moet. Mijn droom èn ervaringen leren mij: niemand neemt daar ook maar enige verantwoording voor. Alleen is niet iedereen op de hoogte van de werkelijke drijfveren van zulk gedrag en die mogen we wel eens uitzoeken.


"Het geeft aan hoe kwaad iemand werkelijk is dat alles stuk moet"

Kinderen slopen alles - maar waarom?

Stel nou, dat iemand niet weet wat hem of haar overkomt en zo maar dingen stuk gaat maken. Dat gebeurt continu om ons heen. Kinderen slopen alles op school en thuis. Om te beginnen de sfeer.
Daar begint het al. Een gesprek erover is niet mogelijk, het kind wordt door de ouder aangesproken, de ouder wil weten 'waarom' en het kind weet eigenlijk niets te zeggen. Het kind weet alleen, dat die onvrede er uit moest. [eerder beschreven in "Protest" - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/10/stil-protest-wat-betekent-het-eigenlijk.html]

En zo is het. Die onvrede moest eruit.
Dus... waar begon die onvrede? Bij het kind of... bij iemand anders?

Stel nou, dat het kind last heeft van de onvrede van een ander - een leraar of een ouder. Waar moet het dan heen met die onvrede??


Verbreek het ongeschreven contract met jouw moeder

In feite is dat wat we hier ook zien. Het is daarom dat ik ex-je schreef: laat je niet langer opzetten; laat jouw moeder niet langer jouw leven voor je bepalen; laat haar niet langer alles dicteren. Of je jouw moeder nou spreekt of niet, of ze dichtbij is of niet, ze lijkt een onzichtbare hand te hebben in jouw leven. Macht, die jij ooit hebt toegelaten... waar of niet?? Zie daar dus de gevolgen van in...! 

Verbreek dus het ongeschreven contract met jouw moeder om zo verantwoording te nemen voor jouw eigen leven en... te leren opstaan. Om te kunnen ontwikkelen tot volwassene.
[zie onderaan de korte blog "Opstaan" hierover]


We zijn spiegels voor elkaar om van elkaar te leren

Tegen mijn buurman, die ooit een baksteen over het hek op mijn been gegooid had [beschreven in de blog "We zijn allemaal spiegels voor elkaar" - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/03/we-zijn-spiegels-om-van-elkaar-te-leren.html / facebook.com/1331407550302242], zei ik onlangs: "Laat je niet tegen mij opzetten." Hij en ik wisten allebei gelijk waar dit om ging: zijn vriendin, mijn buurvrouw.
Nou kon die baksteen weinig kwaad aanrichten maar waarom zou hij zo maar zijn furie bij mij mogen dumpen zonder overleg of zonder mijn toestemming? Wat is er gebeurd dat hij zó kwaad werd zonder er nog enige verantwoording voor te nemen? En waarom valt daar niet over te praten?


In het ontkennen zit de bevestiging

Het kan niet anders of mensen worden door anderen overheerst, en dit is gevoelsmatig, alsof zo iemand van afstand ons overneemt. Met mijn moeder (dit dat als geen ander doet) kan ik daar niet over praten; ze ontkent alles. Maar juist in dat ontkennen zit de bevestiging; ze ontkent niet dat ze het gedaan heeft maar wil het gewoon niet toegeven noch erover praten. Het is net of ze er trots op is en er dus sadistisch leedvermaak over heeft.
Bovendien zou ze vragen stellen en werkelijke interesse moeten tonen als het niet zo (erg) zou zijn.


Iedereen heeft schade opgelopen

Ik kom geen mens tegen die normaal doet. Niet één. Iedere man of vrouw heeft schade opgelopen in zijn of haar jeugd, toont furie die men bij een ander wil dumpen, en saboteert zichzelf. Onbewust. Want we hebben geen idee wat er nu gebeurt met ons.


Tegen onszelf opgezet

Ik durf te beweren, dat wij zo worden opgeleid. We worden tegen onszelf opgezet. We worden getraind tot professionele saboteurs. Die de rest van ons leven niets anders doen dan alles, alles, alles stuk maken. Ongeacht de consequenties.

Wat die man in die auto in mijn droom deed zegt eigenlijk: "Zoek het maar uit, ík heb deze wereld niet verziekt gemaakt; ik laat alleen zien hoe verziekt die ís". Dus hij vroeg terecht de aandacht ergens voor, alleen horen mensen dit niet zo te doen door anderen te benadelen die daar niets mee te maken hebben. Ze horen hun mond open te doen en te verwoorden wat ze willen.

En nu komt het. Dat weet niemand. Het school-systeem zorgt ervoor dat je vol komt te zitten met troep en onzin zonder dat je daar wat aan hebt. Je leert wat je níet wilt.++
-

eerder gepubliceerd op facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/1385464808229849, 30 december 2017 om 9:47
-

Deel twee: de korte blog "Opstaan"


Opstaan


gedicht van mijn zoon (6 jaar oud, toen)
Als wij willen opstaan als volk dienen wij te onderkennen dat de Moeder de leidende rol speelt in elk gezin - ze maakt zichzelf het middelpunt dus alles draait om haar; ze wil alles weten en zich overal mee bemoeien. Geen beslissing kan zonder haar want ze laat merken en voelen dat zij overal in betrokken wil worden.

Vraag je eens af wat de toegevoegde waarde daarvan is.

Het ongeschreven contract met de moeder zorgt niet alleen voor misplaatste loyaliteit - die namelijk opgelegd en afgedwongen is en dus niet erg vrijblijvend - maar ook voor kleinhouden; niemand mag uitvliegen.
(Lees: niemand mag het nest verlaten; ieder moet beschikbaar zijn voor Moeder. Als steun...)

Dat dat zo is gegroeid is nu eenmaal zo. Moeten we dat zo houden?


Oorsprong

Opstaan wil zeggen volwassen worden door ons te ontwikkelen.
Dat mag niet van de gevestigde orde die ons al eeuwen onderdrukt door ons op te zetten tegen onszelf en elkaar. Verdeel en heers, voor wie het wil zien.
Ik noem dat Verwar en plunder -  omdat dat exact het gedrag is dat ieder laat zien.
En wie het niet wil in-zien noem ik oostindisch blind. En in het land der blinden is één-oog outcast, zoals Plato al stelde 2.400 jaar geleden...++

-

Meerleeslinks:

Plato's heilige huisjes: facebook.com/1108710592571940

Vervolg: verboden vrucht: facebook.com/1232389260204072


Eerder gepubliceerd facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/1380536688722661, op 24 december 2017|

Volgende blog: "Macht ambiëren we allemaal";
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/macht-ambieren-we-allemaal.html

maandag 12 september 2016

De strijd met onze pijn

De strijd met onze pijn | (Ik heb) "Last van mijn rug" is ingekort van "er moet een last van mijn rug." Oftewel: "Ik draag kennelijk de last van een ander op mijn rug" - dus: "Iemand valt mij lastig."
Mensen vallen elkaar lastig met hun probleem en maken daar liefst een probleem van en maken er zo een probleem bij.
Wiens probleem is dat?? "Jouw pijn; jouw probleem."

Gesprek is onmogelijk wanneer en zolang iemand nu eenmaal besloten heeft jou aan te vallen. Wegwezen dus, wanneer confrontatie zinloos blijkt te zijn.

Confronteren oftewel anderen voorhouden wat ze doen is echter al-tijd zinvol; op termijn is niemand immuun voor verbetering van levenskwaliteit. Mensen zorgen daar immers zelf voor; we lokken anderen uit ons uit te spreken over wat we van iemand merken.

Het ultieme antwoord op mensen die er niet van willen horen als ze hun lasten bij een ander dumpen: "Jouw pijn; jouw probleem."

Daarna moet je zorgen dat je weg bent, wanneer een aanvaller z'n bloeddorst nog niet heeft gelest.

Overlevingsmechanisme


Sommigen zitten hartstochtelijk vast in hun overlevingsmechanisme; aangeleerd gedrag dat botst met het innerlijk weten zorgt voor extreem gedrag en dat moet er op de één of andere manier uit. Als een schuifkaas: als je een broodje hardhandig samenknijpt schuift de kaas eruit.

Aangeleerd gedrag, overlevingsmechanismen en "slecht menselijk gedrag" houden in dat mensen niet "natuurlijk" handelen maar "vanuit hun pijn" in plaats vanuit "gezond verstand" - datgene waar het hart bij zit. Het woord overlevingsmechanisme houdt trouwens in, dat men niet leeft maar over-leeft. 

Een ander onze pijn laten voelen


Terwijl ik dit schrijf bevind ik mij in de bieb waar iemand mij voor de deur heeft bedreigd door een keel-doorsnij-beweging te maken en te roepen "Je bent aan de beurt". Op zichzelf kinderachtig gedrag en een storm in een glas water, ware het niet dat de INTENTIE die hij daarbij liet voelen tot doel had om mij lastig te vallen maar dan letterlijk: de man wilde dat ik zijn leven een stukje prettiger maakte door mij zijn ellende te laten voelen. Ik voel zijn intentie door mij heen gaan.

Over aangeleerd, slecht menselijk gedrag gesproken. Zó "overleven"  wij mensen: door elkaar naar het leven te staan, onze pijn te laten voelen en te proberen een ander onze lasten te laten dragen; de definitie van "elkaar lastig vallen".

Hetzelfde gevoel had ik bij mijn exgenote die bij het brengen van de kinderen het niet de moeite waard vond om mij te begroeten - en nadien stelde "nou jij mij ook niet" en zo haar innerlijke leeftijd kenbaar maakte, die van een kind van twaalf. Ben nooit binnen gestapt, bleef buiten wachten en een beetje internetten maar ze "vroeg" wanneer ik weg ging en op mijn vraag wat ik haar ooit misdaan heb, joeg ze mij weg met de onvrede die haar deel was; ze legde haar lasten bij mij neer.

Ik straf jou voor hoe ik mij voel


Zo straffen wij elkaar voor wat wij zelf voelen. Zit daar verantwoordelijkheid in?
Dat geen westers opgevoed mens ooit volwassen is geworden, wordt zo wel heel pijnlijk duidelijk.

We hebben te maken met een wereld vol kleingehouden kinderen.
Iedereen weet dat je kinderen de ruimte dient te geven om zichzelf te ontplooien en te ontwikkelen. Iedereen weet ook, wat er gebeurt als je dat onderdrukt en dat kinderen ontneemt; dat stuit op protest. PROTEST om AANDACHT te vestigen op een Groot Probleem.

Protest om aandacht


Juist zulk protest is waar we ons dag-en-nacht mee bezig houden; dat gevoel van onvrede wentelen we consequent af op anderen in onze omgeving. Met name op zwakkeren of lager geplaatsten; bij uitstel leven we ons uit op kinderen omdat we op een miraculeuze manier hebben verzonnen dat kinderen de minderen zijn. 
Terwijl kinderen juist het dichtst bij hun gevoel staan van iedereen en daarvoor op handen gedragen dienen te worden, in plaats dat wij collectief en onterecht onze ouderen de hand boven het hoofd houden voor de afgedwongen loyaliteit omdat we anders zonder eten naar bed moeten of van andere privileges verstoken raken. 
Straf dus, uit het trefzekere assortiment SBS-Z van de kerk - Straf, Boete, Schuld en Zonde... de verzonnen onzin die ons al eeuwenlang in de greep heeft uit de categorie Verdeel-en-heers dat uitgroeide tot Verwar en Plunder. 
Onderdrukking en vernedering en vooral iedereen isoleren die afwijkt want die doet niet meer mee. Zo is eeuwenlang blindelings gehoorzamen uitgevonden met als titel: "Doe nu maar wat ik zeg," dat voorbij alle logica of rechtvaardigheid streeft.

Autoritair


Mensen die zich afreageren op anderen plaatsen dus automatisch die ander op een lager niveau en (je raad het al) zichzelf hoger; dat van ongenaakbare. Hoog boven een ander. In een toren van ivoor.*)

Met zulk autoritair gedrag tonen we hoe we jarenlang zelf zulke vernederingen hebben ondergaan. In feite spiegelen wij dus precies onze leefomgeving. 

Het doel ervan is, dat we ermee geconfronteerd (willen en zullen) worden door de ander die we lastig vallen, zodat we ervan kunnen leren; we dienen te beseffen dat we dat doen en waarom, zodat we onszelf de gelegenheid gunnen om te ontwikkelen door er overheen te groeien. 

Gevoelsverstand


Dat begint met ons te realiseren wat we doen en willen en vervolgens door los te breken van zulk karikaturaal gedrag en... ons hart volgen. Het innerlijk weten in ere herstellen; het gevoelsverstand.

Aquarius rekent af met guru-en-volgelingen-gedrag


Daar gaat dit tijdperk over: Aquarius. Tijdperk van grote veranderingen. Tot in-zicht komen en de vrijheid weer omarmen als levenskwaliteit.
Aquarius is de waterdrager; water is symbool van vrijheid. Probeer water maar eens te houden. Met twee handen lukt dat niet en met meer ben je niet geboren.

Water. Vrijheid. Tijd om tot bezinning te komen en het bij ons-zelf te zoeken in plaats van bij de ander; de tijd van guru's en volgelingen nadert in ras tempo een einde, terwijl scholen en kerken zich eeuwenlang als zodanig hebben opgeworpen - en auwders dat naadloos overnamen richting hun kroost - en dat dus radicaal aan verandering van opzet toe is.

Kinderen weten zelf wel hoe ze opgevoed moeten worden.
Zelf is het sleutelwoord in deze; zelf is een ander woord voor ziel. Dat, wat we in wezen zijn, dus. 
Dat hebben we te volgen. Dan krijg je als vanzelf weer "natuurlijk handelen".++

-

Meerleeslinks:


De wonderlijke energie van kinderen - een wat school met ze doet: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html

Wat wij mensen doen en waarom: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/07/wat-wij-mensen-doen.html

Op termijn is niemand immuun voor verbetering | de “Ivoren Toren”:
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/04/op-termijn-is-niemand-immuun-voor-verbetering.html

- - 

*) Naschrift | 

Mensen leggen hun pijn bij een ander door anderen - zoals een jonger iemand naar volstrekte willekeur lastig te vallen en schrik aan te jagen.

Bijvoorbeeld door een sneer naar aanleiding van iets onbeduidends; feitelijk iets wat zo iemand niet van een jonger of lager geplaatst persoon horen wilde omdat die direct of indirect confronteerde met iets wat dwars zit over hoe die lager geplaatste behandeld wordt en de hoger geplaatste de dialoog niet wilde aangaan... zelfs nooit eigenlijk.

Alles wat iemand met autoritair gedrag doet is niet alleen onderdrukkend maar vooral ontkennend van aard oftewel negatief. Wat negatief is kan onmogelijk ooit waar zijn. Het getuigt immers van een tekort en dat moet iemand anders maar aanvullen; aanvallen is wat er dan volgt.

Ontkenning blijkt overigens ook wanneer we zeggen wat we níet willen en niet wat we wél willen.

-

Samenvatting in sleutelzinnetjes:


Wiens probleem is het?? Jouw pijn; jouw probleem. |
Kinderen zijn de minderen |
PROTEST om AANDACHT | 

Aangeleerd gedrag en afgedwongen loyaliteit | 
Tekort aanvullen met levensenergie van een ander | 
Intentie is altijd voelbaar en altijd merkbaar. | 
Autoritair gedrag is ontkennend, dus negatief en duidt op tekort en dat moet iemand anders maar aanvullen; aanvallen volgt bij gebrek daaraan.