Monsters. Mensen worden monsters en veranderen de hemel op aarde in hel.

Er gebeurt iets in de opvoeding van mensen wat ervoor zorgt dat gewone, warme, liefdevolle, bereidwillige mensen veranderen in wraakzuchtige, harteloze roofdieren, die hun medemens als prooi, als zondebok en zelfs als 'bezit' laat zien, wat je te overheersen hebt. Om te verscheuren of je op af te reageren. Om uit te lachen vanuit mis-gunnen en uit sadisme. Als lastdier voor de eigen lasten; om anderen het verdriet en de pijn te dragen wat men zelf niet wenst te dragen, door gebrek aan houvast aan zichzelf, door gebrek aan eigenwaarde en zelfvertrouwen, door gebrek aan realiteitsbesef omdat alle gevoel uit ons verjaagd is.

Afreageren uit projectie

Het uiten van die innerlijke, oncontroleerbare woede, toont zich door zich af te reageren op een jonger of lager geplaatst iemand, met leedvermaak als bijkomstigheid, omdat men de ander niet kan gunnen wat men zelf nooit mocht/of nooit gegund was. Deze onvrede uit zich als projectie (omdraaien) van wat men zelf doet, denkt of ervaart, met boosheid als voertuig oftewel als projectiel.
Schoolgaande kinderen worden zo bang gemaakt voor die woede, voor het projectiel; er ontstaat angst voor de boosheid waarmee de leraar, de ouder of de hoger geplaatste 'straf' uitdeelt zodat goed gedrag het kind (of de lagere in de rangorde) gegijzeld houdt (hierover is al eerder geschreven, onder andere in "De wonderlijke energie van kinderen - en wat school met ze doet": dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html). De dreiging hangt in de lucht en kan naar willekeur als mentale slaag neerdalen op hen die zich niet gedragen. Zo leert men om blind te gehoorzamen, zoals de Romeinen hun legers trainden, waarbij intussen de druk van gehoorzamen bij de medeleerlingen onderling gelegd werd, zodat ze elkaar controleren en in bedwang houden.

Ik heb dit zelf ervaren als kind en zie het effect van deze terreur-opleiding terug in het gedrag van alle kinderen, waaronder mijn eigen kinderen, die van pure schrik moeite hebben om te uiten wat er in hen leeft, omdat iedereen onderworpen wordt aan die moderne vorm van slavernij èn dat bovendien ook nog als normaal verslijt, zonder ertegen in opstand te komen. Want wie afwijkt wordt gestraft. Men is tegen elkaar opgezet. En zelfs tegen zichzelf.

Een gruwelijk en collectief aanvaard fenomeen dat geen sporen van bloed nalaat bij de slachtoffers maar wel diepe wonden. Het is de grootste misdaad tegen de mensheid die ons van jongs af aan wordt aangeleerd als 'de norm' en dus normaal; je dient je te conformeren en dit wordt ons aangeleerd en geindoctrineerd - maar is wel een dogma; school begint tegenwoordig bij vier jaar en ik hoor de juf van het naburig basisschooltje tekeer gaan als een drill-sergeant. En wij... laten dat toe.

Vampieren en parasitair gedrag

Het gevolg hiervan is dat wij als volk worden opgekweekt tot bloeddorstige monsters die symbolisch genoeg vampiers heten, omdat ze zuigen en het bloed onder elkaars nagels vandaan halen. WIJ ZIJN DIE VAMPIERS. Het onderzoekswerk van de beroemde psychiater Dr Shafica Karagulla laat er geen misverstand over bestaan. Zij ging alleen niet zover om de link te leggen naar de oorzaak van dergelijk parasiterend gedrag dat ons allemaal bekend is, onder wereldwijde hegemonie, van wraakzucht en bloeddorst (zie: Sensitieven, energieën en psychisch vampirisme - wetenschappelijk onderzoek dat ZUIGEN aantoont: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2017/11/sensitieven-energieen-en-psychisch.html). Maar het is niet te missen dus jij en ik ontkomen er niet langer aan om dat te erkennen en er nu eindelijk, na eeuwen onderdrukking, iets tegen te kunnen doen. Je denkt toch niet dat al die vampierfilms iets anders dan een spiegel voor ons eigen gedrag zijn? Waarom denk je anders dat ze zo mateloos populair zijn?

Stiekem, stil protest om Straf, Boete, Schuld en Zonde te voorkomen

De gevolgen van deze mishandeling zijn subtiel, om openlijk protest te vermijden omdat dat met straf verwelkomd wordt. Het volk wordt onderworpen en overheerst door de leiders van dit land die leraren verbaal en geestelijk geweld niet laten schuwen, en het volk reageert met passiviteit en doet net of het gehoorzaamt - maar niemand kijkt vrolijk, iedereen ziet er gefrustreerd en wraakzuchtig uit; we hebben niets minder dan monsters gecreëerd. Hulks, die midden op straat of in de supermarkt opeens de controle verliezen omdat ze tot het uiterste getergd worden en die frustratie niet langer voor zich kunnen houden.

En hoe lossen we dat op? Strengere wetten. Meer politie. Meer straf. Omdat protesteren niet getolereerd wordt.
Nog meer druk, dus.

Weet je, dat er nooit wetenschappelijk onderzoek naar deze wijze van opleiden is verricht? En dat ieder wel-denkend mens zelf wel kan bedenken dat dit gewelddadige, onderdrukkende gedrag onvermijdelijk in vele vormen van stil protest - vernielzucht - en dus van aandachttrekkerij resulteert??
Waarom laten wij dat dan allemaal maar toe?

Nieuwsgierigheid. De mens is nieuwsgierig en is hier om te leren.

Dat we elkaar lastig vallen - let op het woordje LAST - is voorlopig nu eenmaal zo, zolang als dat nog nodig is; dat is niet alleen nodig om ons af te reageren op anderen of uit leedvermaak, maar vooral, om elkaar onbewust te tonen wat er mis is met deze manier van niet-samenleven en niet-leven.

QUENTIN TARANTINO toont ons in "From dusk till dawn" niet voor niets, dat de roof- en wraakzuchtige in ons zelf zit.++

Meerleeslinks

Zie ook deze voorgaande blogs, waarop dit naadloos aansluit: 

"Droom over onze sabotage | Wat wij doen en hoe dat zit";
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/droom-over-onze-sabotage-wat-wij-doen.html

Macht ambiëren we allemaal: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/macht-ambieren-we-allemaal.html

"Rouwproces - leven in een bubbel": dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/rouwproces-leven-in-een-bubbel.html

Waarom vallen we elkaar lastig? Welke steun zoeken wij bij elkaar?
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/waarom-vallen-we-elkaar-lastig.html

Laten we het eens over ideeën hebben: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/laten-we-het-eens-over-ideeen-hebben.html

En dit is eerder al hierover gepubliceerd:

Vampiers zijn gewone mensen zoals jij en ik: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/02/vampiers-zijn-gewone-mensen-zoals-jij-en-ik.html

Stil Protest - wat betekent het èigenlijk?: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/10/stil-protest-wat-betekent-het-eigenlijk.html

Hoe word je één met jezelf en waarom is dat nodig? dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/04/hoe-word-je-een-met-jezelf.html

Collectieve verwaarlozing zie je terug in de ogen van mensen: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/02/collectieve-verwaarlozing-zie-je-in-de-ogen.html

Vampiers zijn gewone mensen zoals jij en ik: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/02/vampiers-zijn-gewone-mensen-zoals-jij-en-ik.html

Dit is: Monsters. Mensen worden monsters en veranderen de hemel op aarde in hel: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2018/01/mensen-worden-monsters.html

De strijd met onze pijn

De strijd met onze pijn | (Ik heb) "Last van mijn rug" is ingekort van "er moet een last van mijn rug." Oftewel: "Ik draag kennelijk de last van een ander op mijn rug" - dus: "Iemand valt mij lastig."
Mensen vallen elkaar lastig met hun probleem en maken daar liefst een probleem van en maken er zo een probleem bij.
Wiens probleem is dat?? "Jouw pijn; jouw probleem."

Gesprek is onmogelijk wanneer en zolang iemand nu eenmaal besloten heeft jou aan te vallen. Wegwezen dus, wanneer confrontatie zinloos blijkt te zijn.

Confronteren oftewel anderen voorhouden wat ze doen is echter al-tijd zinvol; op termijn is niemand immuun voor verbetering van levenskwaliteit. Mensen zorgen daar immers zelf voor; we lokken anderen uit ons uit te spreken over wat we van iemand merken.

Het ultieme antwoord op mensen die er niet van willen horen als ze hun lasten bij een ander dumpen: "Jouw pijn; jouw probleem."

Daarna moet je zorgen dat je weg bent, wanneer een aanvaller z'n bloeddorst nog niet heeft gelest.

Overlevingsmechanisme

Sommigen zitten hartstochtelijk vast in hun overlevingsmechanisme; aangeleerd gedrag dat botst met het innerlijk weten zorgt voor extreem gedrag en dat moet er op de één of andere manier uit. Als een schuifkaas: als je een broodje hardhandig samenknijpt schuift de kaas eruit.

Aangeleerd gedrag, overlevingsmechanismen en "slecht menselijk gedrag" houden in dat mensen niet "natuurlijk" handelen maar "vanuit hun pijn" in plaats vanuit "gezond verstand" - datgene waar het hart bij zit. Het woord overlevingsmechanisme houdt trouwens in, dat men niet leeft maar over-leeft. 

Een ander onze pijn laten voelen

Terwijl ik dit schrijf bevind ik mij in de bieb waar iemand mij voor de deur heeft bedreigd door een keel-doorsnij-beweging te maken en te roepen "Je bent aan de beurt". Op zichzelf kinderachtig gedrag en een storm in een glas water, ware het niet dat de INTENTIE die hij daarbij liet voelen tot doel had om mij lastig te vallen maar dan letterlijk: de man wilde dat ik zijn leven een stukje prettiger maakte door mij zijn ellende te laten voelen. Ik voel zijn intentie door mij heen gaan.

Over aangeleerd, slecht menselijk gedrag gesproken. Zó "overleven"  wij mensen: door elkaar naar het leven te staan, onze pijn te laten voelen en te proberen een ander onze lasten te laten dragen; de definitie van "elkaar lastig vallen".

Hetzelfde gevoel had ik bij mijn exgenote die bij het brengen van de kinderen het niet de moeite waard vond om mij te begroeten - en nadien stelde "nou jij mij ook niet" en zo haar innerlijke leeftijd kenbaar maakte, die van een kind van twaalf. Ben nooit binnen gestapt, bleef buiten wachten en een beetje internetten maar ze "vroeg" wanneer ik weg ging en op mijn vraag wat ik haar ooit misdaan heb, joeg ze mij weg met de onvrede die haar deel was; ze legde haar lasten bij mij neer.

Ik straf jou voor hoe ik mij voel

Zo straffen wij elkaar voor wat wij zelf voelen. Zit daar verantwoordelijkheid in?
Dat geen westers opgevoed mens ooit volwassen is geworden, wordt zo wel heel pijnlijk duidelijk.

We hebben te maken met een wereld vol kleingehouden kinderen.
Iedereen weet dat je kinderen de ruimte dient te geven om zichzelf te ontplooien en te ontwikkelen. Iedereen weet ook, wat er gebeurt als je dat onderdrukt en dat kinderen ontneemt; dat stuit op protest. PROTEST om AANDACHT te vestigen op een Groot Probleem.

Protest om aandacht

Juist zulk protest is waar we ons dag-en-nacht mee bezig houden; dat gevoel van onvrede wentelen we consequent af op anderen in onze omgeving. Met name op zwakkeren of lager geplaatsten; bij uitstel leven we ons uit op kinderen omdat we op een miraculeuze manier hebben verzonnen dat kinderen de minderen zijn. 
Terwijl kinderen juist het dichtst bij hun gevoel staan van iedereen en daarvoor op handen gedragen dienen te worden, in plaats dat wij collectief en onterecht onze ouderen de hand boven het hoofd houden voor de afgedwongen loyaliteit omdat we anders zonder eten naar bed moeten of van andere privileges verstoken raken. 
Straf dus, uit het trefzekere assortiment SBS-Z van de kerk - Straf, Boete, Schuld en Zonde... de verzonnen onzin die ons al eeuwenlang in de greep heeft uit de categorie Verdeel-en-heers dat uitgroeide tot Verwar en Plunder. 
Onderdrukking en vernedering en vooral iedereen isoleren die afwijkt want die doet niet meer mee. Zo is eeuwenlang blindelings gehoorzamen uitgevonden met als titel: "Doe nu maar wat ik zeg," dat voorbij alle logica of rechtvaardigheid streeft.

Autoritair

Mensen die zich afreageren op anderen plaatsen dus automatisch die ander op een lager niveau en (je raad het al) zichzelf hoger; dat van ongenaakbare. Hoog boven een ander. In een toren van ivoor.*)

Met zulk autoritair gedrag tonen we hoe we jarenlang zelf zulke vernederingen hebben ondergaan. In feite spiegelen wij dus precies onze leefomgeving. 

Het doel ervan is, dat we ermee geconfronteerd (willen en zullen) worden door de ander die we lastig vallen, zodat we ervan kunnen leren; we dienen te beseffen dat we dat doen en waarom, zodat we onszelf de gelegenheid gunnen om te ontwikkelen door er overheen te groeien. 

Gevoelsverstand

Dat begint met ons te realiseren wat we doen en willen en vervolgens door los te breken van zulk karikaturaal gedrag en... ons hart volgen. Het innerlijk weten in ere herstellen; het gevoelsverstand.

Aquarius rekent af met guru-en-volgelingen-gedrag

Daar gaat dit tijdperk over: Aquarius. Tijdperk van grote veranderingen. Tot in-zicht komen en de vrijheid weer omarmen als levenskwaliteit.
Aquarius is de waterdrager; water is symbool van vrijheid. Probeer water maar eens te houden. Met twee handen lukt dat niet en met meer ben je niet geboren.

Water. Vrijheid. Tijd om tot bezinning te komen en het bij ons-zelf te zoeken in plaats van bij de ander; de tijd van guru's en volgelingen nadert in ras tempo een einde, terwijl scholen en kerken zich eeuwenlang als zodanig hebben opgeworpen - en auwders dat naadloos overnamen richting hun kroost - en dat dus radicaal aan verandering van opzet toe is.

Kinderen weten zelf wel hoe ze opgevoed moeten worden.
Zelf is het sleutelwoord in deze; zelf is een ander woord voor ziel. Dat, wat we in wezen zijn, dus. 
Dat hebben we te volgen. Dan krijg je als vanzelf weer "natuurlijk handelen".++

-

Meerleeslinks:

De wonderlijke energie van kinderen - een wat school met ze doet: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html

Wat wij mensen doen en waarom: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/07/wat-wij-mensen-doen.html

Op termijn is niemand immuun voor verbetering | de “Ivoren Toren”:
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/04/op-termijn-is-niemand-immuun-voor-verbetering.html

- - 

*) Naschrift | 

Mensen leggen hun pijn bij een ander door anderen - zoals een jonger iemand naar volstrekte willekeur lastig te vallen en schrik aan te jagen.

Bijvoorbeeld door een sneer naar aanleiding van iets onbeduidends; feitelijk iets wat zo iemand niet van een jonger of lager geplaatst persoon horen wilde omdat die direct of indirect confronteerde met iets wat dwars zit over hoe die lager geplaatste behandeld wordt en de hoger geplaatste de dialoog niet wilde aangaan... zelfs nooit eigenlijk.

Alles wat iemand met autoritair gedrag doet is niet alleen onderdrukkend maar vooral ontkennend van aard oftewel negatief. Wat negatief is kan onmogelijk ooit waar zijn. Het getuigt immers van een tekort en dat moet iemand anders maar aanvullen; aanvallen is wat er dan volgt.

Ontkenning blijkt overigens ook wanneer we zeggen wat we níet willen en niet wat we wél willen.

-

Samenvatting in sleutelzinnetjes:

Wiens probleem is het?? Jouw pijn; jouw probleem. |
Kinderen zijn de minderen |
PROTEST om AANDACHT | 
Aangeleerd gedrag en afgedwongen loyaliteit | 
Tekort aanvullen met levensenergie van een ander | 
Intentie is altijd voelbaar en altijd merkbaar. | 
Autoritair gedrag is ontkennend, dus negatief en duidt op tekort en dat moet iemand anders maar aanvullen; aanvallen volgt bij gebrek daaraan.

Competitie, strijd om aandacht, strijd om energie - waar komt het vandaan?

484 woorden | 

Mensen denken vaak dat spirituelen (wij dus, de geitenwollensokkenfiguren) altijd alleen maar aardig MOETEN zijn; ze kijken daarbij (impliciet dwingend) naar anderen en dat houdt dus in dat ze dat van anderen verwachten - daarbij vergetend welke agressie en zelfs terreur mensen zelf verspreiden. 

Zolang we niet vrij zijn van emotionele oude pijn, vallen we iedereen om ons heen lastig. Dat is niet het ergste. Het ergste is, dat we daar zelf niets van willen weten, zodra iemand ons op de vingers tikt dat we dat doen - noemen het zelfs ongevraagd advies. We vechten geschillen uit op het bord van de ander, in plaats van het rustig ter tafel te brengen - op neutraal gebied, waar het hoort.

School en de prestatiemaatschappij

Dat is het moeilijkste wat er is en dat heeft met z'n oorsprong te maken. We leren op school dat er schaarste is (iig om aandacht) en dat we afhankelijk zijn in deze prestatiemaatschappij. Verder leren we competitie: vechten om alles. Presteren is één. En twee: het moet ook nog beter dan een ander. Dat wordt er in geramd. Kijk maar naar kinderen (bijv. op een schoolplein en luister goed naar de klanken – klinken ze werkelijk ontspannen?). 

Kijk maar naar jonge volwassenen, hoe interactie eruit ziet. Kijk maar naar ouwe lullen in dure cabrio's of grote auto's; wat laten ze zien? Toegankelijkheid of ongenaakbaarheid? 
Kijk maar... wel... naar iedereen eigenlijk.

Continu strijd in plaats van wezenlijk contact

Toen ik (ooit) met twintigers naar de Efteling ging was het ongelooflijk opvallend hoeveel strijd en competitie en hoe weinig warmte-uitwisseling en wezenlijk contact er was. In ieder gesprek zat competitie. Iedereen wilde de interessantste dingen vertellen. De warmte die ik inbracht bij wijze van signaal als een proef-ballon werd gelijk losgelaten en dwarrelde zo het heelal in. Het was niet interessant genoeg. De warmte zat 'm in de terugrit; toen iedereen, moe van het strijden, IN de auto, zijn mond vol had van McDonald's eten uit de Drive Through. Toen was er eindelijk verbroedering. Soort van. Bij afwezigheid van strijd. Een gezamenlijk smullen.

De strijd om energie

Dus “De strijd om energie” is dan een logisch gevolg, gezien onze historie. 

We dienen terug te zoeken en te graven naar de verbinding. Eerst met ons zelf, van daaruit weer met anderen. Je zult merken hoe verbroederend dat werkt. Dat gaat heel makkelijk. Spreek maar iemand aan. Hoe zuidelijker, hoe warmer; Marokkanen zijn er goed in. Ik had ze als buren en spreek gelijk tot hun hart. Ze staan stil en we wisselen gelijk uit. Zij snappen dat. Geen onvertogen woord. Dan ben je elkaars gelijke en is er niets anders.

De schoonheid van Dialoog

“Dialoog is een beeldschoon ding. Daarbij respecteren en waarderen de gesprekspartners elkaar en doen dat vanuit verbinding. Schreeuwen is dan niet nodig, laat staan overschreeuwen, omdat ieder gehoord wordt en dat weet van elkaar.
Sommigen staan niet open voor dialoog. Soms verkiest men discussie, ander woord voor touwtrekken.” [bron: facebook]

Da's warmte. Kou heeft lang genoeg geregeerd. 
Laat je inspireren!
Nog één leuke schiet me te binnen: “Forceren geeft transpireren, moeiteloosheid komt van inspireren.”

MeerLeeslinks: 

Contact is warmte uitwisselen
Warm menselijk communiceren in een land vol kou
De strijd om energie
Oorsprong en de 7 lessen die scholen ons leren: de wonderlijke energie van kinderen
Tip: klik op een plaatje om het beter te bekijken (groter)