“Bezitsdrang is een ongrijpbaar fenomeen, waar men de facetten niet van kent noch lijkt te willen bevatten maar is ter zake doende als men wil streven naar verbetering van levenskwaliteit.”
'n Bericht aan mijn kinderen.
"Herinner jij je hoe jij jezelf en jouw belangen naar voren schoof, als kind? Herinner jij je de tegenwerking van jouw zus en jou, naar mij toe? Herinner jij je hoe alles om jou ging en jij jouw vader liet zien, dat er niets anders was dan jij en jouw belangen? Maar dat jij zelden of nooit een vinger uitstak en meehielp om de doelen te bereiken?"
Bij aankomst oftewel thuiskomst moest er georganiseerd worden. Spullen van de auto naar het huis en op z'n plek in het huis, waaronder nieuw aangeschafte voorraad die in kastjes konden om vindbaar te maken en nadien te kunnen gebruiken. Eten koken. Tafel dekken. Gebruikelijke dingen. Om het samen gezellig te maken. Eenvoudige zaken die telkens wel even tijd kosten maar voor mij noodzakelijk waren om chaos tegen te gaan en georganiseerd te kunnen werken; vooruit denken en vooruit werken, om het overzicht te houden en de invasie van mijn kinderen op mijn leefomgeving doelgericht te beperken.
Het leek een crisisstand, die mijn kinderen meebrachten. Het leek alsof al het andere stilgezet moest worden en alleen jullie en jullie belangen gediend moesten worden.
Die houding leek te roepen: "Wij zijn er ook nog en wij gaan voor."
Hieronder onze correspondentie erover, na een ingesproken bericht om het begrip bezitsdrang te introduceren::
-
[29-6 09:39] rj: Check eens waar die egocentrische houding vandaan komt, of dat uit tekort komt, bvb tekort aan aandacht of erger, bvb door het slopen van eigenwaarde en zelfvertrouwen, waardoor je in de overlevingsmodus bent gekomen, en iedere volwassene zo laat voelen dat jij vóór gaat en niet die ander?
Als jij groot en wijs wilt worden zul je dit onder ogen moeten komen op bepaald moment.
Schrijf deze vragen èn bijbehorende inzichten maar op in een dagboek om op terug te kunnen kijken wanneer dat relevant is want dit gaat echt niet zomaar weg als het een met zorg opgebouwde handelswijze is
[29-6 09:39] rj: ..."om maar wat te hebben..."
[29-6 09:45] T: Zal ik doen
[29-6 13:13] rj: Ben jij soms bang/benauwd om niet-gezien en ondergesneeuwd te raken..?
Check maar
[29-6 13:15] T: veel erg
[29-6 15:28] rj: Kun jij je voorstellen dat dat voor de meesten geldt..?
[29-6 15:51] T: Niet over na gedacht..
Nu wel
[29-6 17:07] rj: Dit verklaart gedrag van heel veel mensen dat anders onverklaarbaar zou blijven
Punt is dat het getuigt van kleinhouden, met als gevolg dat volwassenheid wordt bestreden en nooit wordt bereikt
Wat vermoed jij dat er gebeurt met een volk dat nooit volwassen wordt?
[29-6 17:30] rj: Kijk maar naar jouw eigen gedrag. Wat valt op?
Volgzaamheid is het eerste.
Blind vertrouwen in autoriteit.
Doen wat je gezegd wordt.
Je laten vaccineren en geen vragen stellen ook al is het dodelijk.
Bekpampers dragen terwijl dat giftig is en 100 jaar eerder bij de Spaanse griep ook al niet werkte maar wel slachtoffers maakte.
Kuddegedrag tegen beter weten in en tot bloedens toe
Elkaar veroordelen voor het niet in de pas lopen, want: "wie afwijkt wordt gestraft."
-
Het buiten jezelf zoeken is een tweede.
"Ik heb geen bezit van mezelf maar kan het kopen" is de werkelijke definitie van koopkracht; niemand heeft bezit van zichzelf en kan er dus ook niet naar handelen.
Natuurlijk handelen is er dus niet; da's het handelen volgens de menselijke natuur... in plaats daarvan zien we, om te beginnen, veel protest.
Ten tweede boosheid.
Kunstmatige, gecultiveerde boosheid om alles stuk te maken.
Beide goed voor tegenwerking en sabotage van letterlijk alles.
Schrijf dit maar eens voor jezelf op.
[29-6 17:30] rj: "Niet-gezien worden" geldt voor ieder. "Doe nu maar wat ik zeg", is de formule hier. Kerk, dus. IJskoud en desastreus voor opgroeien in vrijheid tot volwassenheid.
Het tempo of de teneur hier is: je moet meekomen. Als je afvalt tel je niet mee, volgt straf en kijkt men op je neer. Er is geen tijd voor iets anders, niet voor vragen en niet voor zelf denken.
Ondersneeuwen is het bedelven onder informatie die niet ter zake doende is maar je moet het opvreten, het is de enige waarheid; discussie of tegenstand wordt hard neergeslagen. Je krijgt antwoorden op vragen die je niet hebt gesteld en met de echte vragen blijf je zitten.
Wat doet dat met een mens?
Groei je dan op in blijdschap en vrijheid of het omgekeerde?
Bedenk dat feminisme 2 doelen had: de vrouwen, die voorheen niet werkten, zouden dan ook belasting gaan betalen; en de kinderen zouden daardoor al beschikbaar komen vanaf 4 jaar om te indoctrineren en te programmeren.
De school/leerboeken worden momenteel door Van Dijk*) geleverd wat gekocht is door de beruchte miljardair George Soros en staan nu vol van gender disforie om de geest te vernielen en de tweedeling man vrouw te vermorzelen en ter discussie te stellen, dus "Verdeel en Heers". - zie filmpje onderaan
Wat men wil is de natuurlijk samenlevingsvorm van het huwelijk, als hoeksteen van de samenleving, laten verdwijnen.
De staat wordt nu de ouder en gaat vertellen hoe het zit.
Zie je hoe levensgevaarlijk dat is?
[29-6 17:31] rj: Lees dit nog maar eens als je de tijd ervoor hebt. Alleen. Uit de zon. Met niemand om je heen die alle aandacht opeist
[29-6 17:33] rj: Bedenk, dat jij degene was die afstand nam van jouw vader als een niet terzake doende figuur, dat niet thuishoort in jouw leven, waardoor ik jou een maand of wat heb geblokkeerd, om jou te tonen wat jij deed.
Besef wat de drijfveer daarachter is. Niet alleen ouderverstoting vanuit de andere ouder maar ook een maatschappelijkfenomeen dat jij blind overnam en verdedigde.
-
(..)
Om af te sluiten:
"Jij hebt een vader nodig om van te leren. Zie je?"
-
T: ja.
-
Tot zover de correspondentie.
-
Stockholm-syndroom |
Bedenk gerust: zolang jij vecht met mij - of met een ander - zit jij vast in het Stockholm-syndroom. Het verdedigen van de onderdrukker impliceert echter tegelijkertijd, dat jij niet opkomt voorjezelf, en dus, dat jij jezelf tekort doet.
Alle kinderen in het westen doen precies hetzelfde.
Bezitsdrang wordt met de paplepel ingegoten.
Hoe tonen ze dat?
Protest. Tegenwerking. Rebellie. Kinderen laten het zien in hun gedrag. We noemen hen fluisterkinderen, omdat ze het niet hardop kunnen zeggen - we zouden toch niet luisteren. Wees eerlijk!
Jonge kinderen jagen vogels op. Rennen ze achterna. Dat gebeurt over de hele wereld hetzelfde. Waarom? Wat tonen zij ons? Die vogels zijn kleiner dan hen. Om zo hun ouders te tonen, wat kinderen wordt aangedaan.
Dat gebeurt overal ter wereld waar geloof de cultuur vernietigd en overgenomen heeft. We zitten nu met regels, die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. En die volgen wij, blindelings, uit angst. Voor straf.
-
Zijstap, met info van onafhankelijk medisch onderzoeksjournalistDésirée Röver:
"Het Catholicisme is een heidens geloof, compleet met allerlei afgodsbeelden... en nog veel meer inktzwarte kanten;
Niemand kent vrijheid. Iedereen zit gevangen in een keurslijf en niemand ziet die onzichtbare, emotionele gevangenis voor wat het is. Een hoop geld verdienen is niet de uitweg want dat valt allemaal binnen de regels van het systeem.
Het toont hoe bvb. Manhattan een ideale, zelfgekozen gevangenis is waar de bewoners ook de bewakers zijn.
Het gaat erom emotioneel en mentaal vrij te zijn en dan te doen en laten wat men wil, als ingevingen uit het hart, impulsief dus per moment, en dat te doen met overgave; da's vrijheid.
Zoals zoon t muziek maakt, eerst op toetsen en nu op z'n computerprogramma.
Zoals dochter m schildert en mensen nadoet.
Zoals jongste dochter r zich, van jongs af aan, over anderen ontfermt en al op de basisschool leiding nam binnen haar groep vriendinnen.
Zoals ik fiets of motorrijd over 's lands wegen. Of het park in loop met mijn armen wijd.
Volledig gelukkig. Helemaal erin op gaan.
Ook: anderen helpen, vanuit overvloed en innerlijke drang tot delen, als een intrinsieke behoefte om de medemens te helpen in nood. Dat geeft voldoening.
En voldoening mag niet.
-
En wat doet ieder ander? Die ziet dat en keurt het af. "Oh, hij wèl!" Terwijl het anderen nooit gegund was om gelukkig te zijn. Afgunst, kortom. Dus kan men dat niet toestaan, want: "Hoe kan ik een ander gunnen wat mij nooit gegund was??"
Dus verraadt men die ander, want wie afwijkt wordt gestraft.
Da's zo oud als de kerk. Da's Verdeel enHeers. Het is niet origineel maar na-apen. Het is Stockholm-syndroom. Een "wit voetje halen" bij anderen om te laten zien hoe toegewijd jij wel bent, aan het instandhouden van de onderdrukking, het kleinhouden van ons zelf, en het niet-gelukkig mogen worden.
Daar zit vast een groot voordeel aan, anders deed men het niet. Toch?
Welnee. Ga maar na. Wat is er positief aan om jezelf en anderen continu te "controleren op hun geloof", naar beneden te halen en klein te houden...?
Da's geen leven maar overleven.
Zeker, wanneer dat geloof niets anders blijkt te brengen, dan zelfsabotage en tegenwerking, zodat nooit iets mag slagen en jij nooit gelukkig mag worden...?
Wie doe jij zo tekort?
Hoe kun jij gelukkig worden?
Hoe kun jij gaan staan voor jezelf?
Welke blokkades in jezelf kom je dan tegen, die jou weerhouden om te bereiken wat jij wilt?
Dit zijn de vragen die ertoe doen.
Met als bonus::
Hoe kom ik onder de greep van bezitsdrang van anderen uit? En anderen onder de greep van mijzelf..?
-
Hoe uit zich bezitsdrang? |
Om een ander klein te houden hebben we meer dan gedachtenkracht alleen.
We vervloeken anderen.
Dus: gebruiken wij onze talenten voornamelijk om een ander dwars te zitten en dit geeft een heel scala aan narigheden.
Dat lijkt wel een gewoonte. Maar is het niet. Het is doelbewuste sabotage.
We mogen dus leren onze talenten positief te gebruiken.
Kijk maar::
Je stoten, alles uit de handen laten vallen, verward raken, vergeten waar je mee bezig bent, geen overzicht meer hebben, niet kunnen concentreren, vastlopen; het zijn tekenen van een doelbewuste aanval.
Onrustige nachten, moe wakker kunnen worden, zonder energie...
Ik wil dit maar moet dat...
Wacht, hier zijn de 9 bolletjes van olof:
*50% energieverlies, wel inspannen maar niet kunnen ontspannen. *Slechte slaapkwaliteit, in de ochtend moe wakker kunnen worden, onrustige nachten. *Strijd tussen gevoel en verstand, tussen leven en overleven: ‘ik wil dit maar moet dat’. *Spanningsvelden in relatie tot het zelf, partners en werk. *Geen keuze kunnen maken in welke richting te ontwikkelen. *Van een menigte mensen moe thuis komen, niet beschermd, wagenwijd open staan. *Iedere keer als iemand gelukkig is, na verloop van tijd niet gelukkig mogen blijven. *Dan wel, dan niet bij het gevoel komen. *Een moegevoel dat kan leiden tot moedeloosheid, depressiviteit en depersonalisatie.
-
De spirituele blokkade is weg maar de effecten zijn er nog steeds?! |
Het meest opvallende is, dat olofs werk er over ging die spirituele blokkade te verwijderen. Daarover schreef hij het boek; Vader Aarde en de aardse taal. Maar die blokkade is dus niet weg, want wij houden die zelf in stand...!
Wellicht onbewust maar wel doelbewust. We gebruiken dat naar anderen zoals het ons is aangedaan. Zo houden we die gewoonte of dat gebruik zelf in stand, hoe negatief en destructief het ook is!
Slechts een enkeling breekt er van los, gaat zijn eigen gang, gaat terug van overleven naar leven en tracht anderen mee te nemen op zijn queeste, om de wereld een mooiere plek te maken. Dat heet: streven naar verbetering van levenskwaliteit en getuigt van nieuwsgierigheid, verantwoordelijkheid en integriteit. De rest van ons blijft hangen in teneerslag, ellende en depressie.
-
Dit... is waarom jij een vader nodig hebt, om van te leren. Zie je?
-
Hoe houdt men dat dan in stand? |
Scholing. “Opvoeding” staat garant voor vermorzeling van de menselijke geest.
Zie ook het artikel “De wonderlijke energie van kinderen (en wat school met ze doet)”
Dit filmpje toont nog iets aardig relevants over wat De Staat van ons wil, t.o.v. wat gezond zou zijn voor het laten opgroeien van kinderen. De eerste ACHT JAAR zijn heilig (niet zeven jaar, da's net tekort). Dus wil men de leerplicht invoeren vanaf 4 jaar. Let wel: de leerplicht is er voor de staat. Er bestaat geen dwang om naar school te gaan. Maarrr... zet jij één voet over de drempel dan ben jij bezit van De Staat en “MOET” jij naar school. En gerechtelijke stappen zullen dat pijnlijk duidelijk maken.
Zie ook de filmpjes onderaan, als toegift, over wat school zoal vermag.
Dus... Wat nu? |
Leer bezitsdrang en daarmee gepaard gaande onderdrukking onderscheiden. En zie de koppeling met andere maatschappelijke verschijnselen die met die onderdrukking gepaard gaan.
Bovenal: leer jouw talenten positief te gebruiken.
Dit zijn de vragen en suggesties die ertoe doen. Daarmee kunnen wij een betere wereld maken. En da's een individuele aangelegenheid. Ieder dient dat voor zich te doen.
Ga ermee aan de slag. Ga checken en blijf dat doen. Da's de enige manier. Zo kom je terug bij het hart.
Onthoud: het lichaam liegt nooit. Punt nl.
rj
Bonus: plaatjes en filmpjes met fragmenten
Dom maken op school; "dumbing down"
Thuisonderwijs tov school
"Het Catholicisme is een heidens geloof, compleet met allerlei afgodsbeelden... en nog veel meer inktzwarte kanten:
Het zal jou intussen zijn opgevallen, hoe jij aan mij denkt. Het seksualiseren van jouw 'bezit' (mij...) heeft inmiddels plaatsgemaakt voor knarsetandend haten... ander woord voor vervloeken.
Het is onmiskenbaar, dàt jij aan mij denkt. Het is ontegenzeggelijk, hóe jij aan mij denkt; obsessief.
Maniakaal was het al. Inmiddels van seksgeoriënteerd naar "het mij voor mijn kiezen geven"; letterlijk word ik wakker met kiespijn, om 2 uur 's nachts. Mijn onderkaak informeert mij over jouw snode plannen.
Dit is exact de reden, dat ik mij uit de voeten heb gemaakt. Mij het vege lijf heb te redden. Ik blijf niet domweg doorgaan, het zonnetje in huis blijven kan ik niet, wanneer jij mij de oorlog verklaard hebt - ZONDER daarvoor uit te durven komen, gek genoeg...
... en gek is het. Heel gek zelfs. Gestoord, eigenlijk, want jij doet of jij van niets weet en stopt jouw hoofd in de grond om te wijzen naar degene naast jou; "Bij mij moet je niet wezen, ik heb niks gedaan..."
Dàt spel mag eens afgelopen zijn. Jij dient recht uit te komen voor wat jij doet want dat is gruwelijk. Dat heet: 'verantwoordelijkheidnemen'. Ga maar na. Hoe gestoord wil jij overkomen, terwijl jij mij enerzijds doorlopend verwenst, maar anderzijds mooi weer speelt door te beweren dat het zó leuk zou kunnen zijn tussen ons en doet alsof jij ook niet weet waarom het niet werkt tussen (deze) man en vrouw.
Simpel. Jij vervloekt mij doorlopend omdat jij, diep van binnen, niet gelukkig mag zijn.
Voorbeelden genoeg. Ik heb ze al eens genoemd. Jij laat geen spat van mij heel.
En... jij herinnert je H nog en zijn familie, de handje-schudders die allemaal naar buiten kwamen? Hij heeft een tia gehad, begin deze maand. Tien dagen nadien opnieuw, in mijn bijzijn, zittend op zijn bank. Inmiddels hebben wij afgelopen dinsdag samen weer motorgereden, toen het zo'n prachtig mooi weer was. Maar gister kwam hij vertellen, hoe hij de avond tevoren er weer drie gehad heeft...
Ik weet (!) inmiddels hoe dat komt. Jij weet, dat ik mensen 'lees' en onmiddellijk 'ondertitels' krijg bij zulke gebeurtenissen... toch?
Zijn eigen, liefhebbende vrouw wenst hem dood. Dit... die tia's... is het gevolg ervan. Onomstotelijk en onweerlegbaar.
Zij laat hem dus in de kou staan zonder hem daadwerkelijk te steunen.
Geloof je mij niet? Nee, natuurlijk niet, want dat komt jou niet goed uit. Dat zou impliceren dat jij, die hetzelfde doet als zijn vrouw, zou moeten erkennen wat jij zelf óók doet. En dat gaat natuurlijk niet. Dat durf jij nog niet.
H vertelde mij gister, zittend in mijn tuin aan de koffie, hoe hij het liefst de boel zou verkopen en van zijn riante uitkering (afgekeurd) in Zweden zou willen leven. Schoonheid, natuur, wijdsheid en zijn kleinzoon in vrede laten opgroeien ipv in dit benauwde verNederland. Maar... zijn vrouw houdt dat tegen. Zij houdt niet van sneeuw. Zei hij.
Ik hoor iets anders. Een drogreden... om niet te durven. Om zo'n stap maar niet te maken. Hij zou namelijk voor zijn dochter iets met paarden willen doen en een gasthuis aanleggen voor betalende bezoekers uit Nederland die willen komen paardrijden in de natuur. Hij had het al helemaal in zijn hoofd. Maar zij wil niet.
Nee... zo zit het niet. Zij DURFT niet. En houdt dat tegen. Zij durft niet alles achter zich te laten en voor zichzelf te kiezen. Zij durft niet voluit adem te halen en te kiezen voor het leven zelf. Zij zit vast in de opgelegde of opgedrongen restricties van voorouders die haar nog steeds in de greep hebben en die haar zichzelf en anderen doet vervloeken... tot vermoorden aan toe. Want haar eigen kerel, met wie zij 40 jaar samen is, staat zij naar het leven en laat zij niet zichzelf zijn. Dat staat zij niet toe.
Check maar; de check, pendel of spiertest bevestigt dit. Zie: facebook.com/832803566829312. NB: het duurt een jaar voor jouw checken stabiel is dus pas op voor afwijkingen en bias oftewel de invloed van ego op het checkproces. Da's nog niet zo makkelijk.
Nu jij |
Nu jij. Op zielsniveau herken jij dit ogenblikkelijk. Maar op denkniveau heb jij controledrang dus wil je dit opnieuw horen, gaat het je te snel èn geloof jij dit niet. Maakt niet uit. De ziel zegt dit. Hoe jij het ook wendt of keert, is dit gewoon zo... of jij dat nu bestrijdt of niet. Op zielsniveau zitten dingen anders dan wat mensen ervan maken. Op zielsniveau is het zoveel simpeler. Voorbij ego mag het gevoel het weer zeggen. Het 'weten' neemt het dan over van het denken. Ontmoet mij daar.
Succes met het leren loslaten. Het loslaten van normen en waarden die jouw leven geen glans geven maar juist ontnemen. Regels, ongeschreven regeltjes dus, die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. En die men volgt, uit Angst voor Straf. Verdeeldheid, om ons tegen onszelf op te zetten. Verdeel en Heers. Terreur van de kerk, dus. Nog steeds is haar invloed tastbaar aanwezig, want... "waar twee geloven op een kussen, daar ligt de duivel tussen" - zoals uitgelegd door olof smit in zijn website en zijn boek, Vader Aarde. Wij zijn vervloekt. En Stockholm-syndroom voorkomt, dat wij er onderuit groeien, dus we hebben op een andere manier te leren... ☆ gevoel in ere te herstellen ☆ gelukkig te mogen worden ☆ voor onszelf te kiezen en op te staan voor onszelf... ... en dat gaat niet vanzelf zolang we in de greep zitten van aangeleerde, destructieve, normen en waarden, waardoor wij onszelf kleinhouden.
Zie het in. Het is er tijd voor. Nu mag dat gebeuren. En dat gaat niet van de één op andere dag; dat heeft tijd nodig.
Dus daar heb jij heel jouw leven voor. Dan hebbi wat te doen. Da's tegen het vervelen. Eerst zocht jij heel jouw leven naar antwoorden. Nu jij ze krijgt, is dat zóver voorbij jouw comfortzone, dat je er nog niet aan wilt. Prima. Neem jouw tijd. Lees 'Vader Aarde en de aardse taal'. Ik las het boek meer dan 20x dus een studieobject is het voor mij geweest, terwijl ik herstelde in mijn denken, wat daarom vroeg. Je kunt jezelf geen groter plezier doen, dan groeien naar jezelf of tenminste ernaar streven.
Niemand wordt gelukkig van streven naar seks om het leven dragelijk te houden voor je - dus na een week of twee was de lol er wel af; na vier weken maakte ik de balans voor jou op, voordat je manisch hysterisch zou kunnen worden - het slopen wordt dan leidend en openlijk. Iedereen kent dit. In een huwelijk gebeurt dit ook maar dan wat langzamer nog.
Men wordt pas gelukkig als men dat toelaat, en dat mag men leren.
Daar kan niemand jou bij helpen, want of jou dat lukt en hoe, bepaalt de ziel zelf, jouw eigen ziel dus en niemand anders. Zolang jij er niet voor openstaat om zelf stappen te maken, is dit zinloos en deze info nutteloos en blijf jij vechten, met alles en iedereen, met jezelf voorop. Het is niet iedereen gegeven om tot eenheid met zichzelf te komen. Maar jij mag er naar streven. Jij mag het proberen om te zien hoever jij komt. Zolang jij je maar niet op de borst(en) slaat met hoever jij al bent of denkt te zijn, net zoals mijn ex, die zich de grootste, de beste en de sterkste acht, want dat is afleiding, bijzaak, onzin en misleiding. Net zoals verleiding dat is. Het weerhoudt iemand van groeien naar zichzelf omdat je dan op een ander gericht bent en niet op jezelf.
Dat gezegd hebbende... print het uit, hang het op de toiletddeur, doe jouw voordeel ermee... of niet. Er zit een stevige studie in, van jaren, om mij dit eigen te maken... zodat ik er anderen mee kan helpen... als die daarvoor openstaan.
Jouw verdriet en onmacht resulteerden in kwaadheid en jouw depersonalisatie resulteerde in claimgedrag oftewel bezitsdrang. Die combinatie maakt mij midden in de nacht wakker en zegt mij hoe te kwaad jij het hebt. Met jezelf. Jouw innerlijke strijd komt zo naar buiten. Die mors jij op anderen. Scheutig. Omdat het niet binnen te houden is.
Dit is de essentie van wat jij mij laat weten. En als spiritueel genezer in opleiding ben ik daar nieuwsgierig naar. Vooral ben ik benieuwd of jij bij machte bent daar zelf iets aan te doen.
Tot nu toe hield jij dialoog af, ten teken dat jij niet open staat voor enige verbetering.
Toch zie ik lichte verandering. Weliswaar richt en projecteer jij jouw verdriet nog dagelijks als destructief projectiel op mij maar de boosheid daarin lijkt iets te zijn afgenomen, zodat het verdriet zèlf zich preciezer aan jou gepresenteerd heeft.
Het verdriet gaat er uitdrukkelijk niet om dat jij mij niet aan de haak kon slaan maar voornamelijk gaat het om jouw onmacht in het algemeen. De onmacht om jouw leven op orde te krijgen. Niet fysiek, maar emotioneel. Niet het huis waarin jij leeft maar de vriendschappen die jij aangaat. En die maar niet lukken.
Da's niet wat jou eenzaam maakt, trouwens, want eenzaamheid wordt veroorzaakt door het gemis aan steun en houvast in jezelf. Gemis aan eigenwaarde en zelfvertrouwen is DE grote kwaal van ieder mensenkind in deze godverlaten wereld, die wij abusievelijk beschaving noemen.
Wens
Ik hoop en wens jou toe dat het categorische liegen, wat jij continu doet, over alles, tegen iedereen, uiteindelijk kunt laten, zodat jij echt kunt gaan worden en echt kunt gaan leven en dat gebeurt door de warmte van de ziel te omarmen.
Datgene, wat jij in mij herkent. En graag zou inlijven. Met mij erbij.
Da's het claimgedrag wat op verzamelwoede lijkt en een bekend substituut is voor "bezit van jezelf" oftewel voor één met jezelf oftewel voor jouw eigen partner zijn.
Zie in, wat dat streven, naar eenheid, waard is. Voor jezelf of jouw nageslacht. Uiteindelijk is dat waarvoor we hier op aarde zijn. Om de oude pijn, de patronen, de bagage van onze voorouders - de greep van het kleinhouden - te doorbreken en zodanig te leren dragen, dat dit ons niet langer stoort in ons dagelijks handelen. Die heilige graal zit in ons zelf: niet een leven vol luxe maar kwaliteit boven kwantiteit.
Eén met jezelf zijn garandeert een gelukkig leven maar niet zolang de medemens daarbij nog achterloopt. Het is ons gezamenlijk streven er één groot menselijk collectief van te maken, voorbij ego en voorbij dat onnodige, oneindige geweld dat ons dagelijks gepresenteerd wordt via alle mogelijke kanalen, zoals media en school, en onze waarheid is geworden, omdat wij het contact met binnen kwijt zijn en dus àlles aannemen als waarheid zonder ooit nog iets bij onze ziel te verifiëren. Een koud en verslagen bestaan kwam zo in de plaats van een warm, gelukkig en liefdevolle dagbesteding, waarbij een uur in de natuur garant staat voor verbondenheid. Met onszelf.
Het is een weg maar daar hebben wij uiteindelijk een heel mensenleven voor, om dat te onderkennen. In plaats van dat een ander te misgunnen, die wèl die weg gegaan is. Afgunst heeft niet langer een plaats in een verlicht leven, in relatie met onszelf en in het collectief met anderen.
Het is daarom, dat mijn ziel mij attendeerde op wat er gaande is, in mijn wereld, waar jij nog steeds krampachtig deel van uit tracht te maken, om de boot maar niet te missen terwijl jij lijkt te vergeten dat jij zelf dient te leren varen, roeien en drijven, in plaats van je vast te klampen aan een ander, om die uiteindelijk mee de diepte in te trekken, naar de bodem, waarvan jou is wijsgemaakt dat dat jouw plek is. Dat is die niet.
Jij hebt bestaansrecht en mag er zijn, simpelweg doordat jij hier bent. Kijk om je heen. Alles is perfect in de natuur maar de mens niet, die mankeert van alles en krijgt continu op zijn kop?! Dat is Verdeel en Heers. Da's kerk. Daar zit niets positiefs in en is niet waar, want het houdt ons klein en zet ons tegen elkaar op, zodat we nooit tot positieve daden of zelfs positieve gedachten (mogen) komen, omdat wij zo geconditioneerd zijn en hebben moeten conformeren aan de doctrine, de re-lieg-ie, dat jij moet gehoorzamen aan een hoger geplaatste. En ieder neemt die rol zelf ook al te makkelijk op zich zodat we God zelf spelen.
Arroganter kan het niet maar dit is wel begrijpelijk in het licht van zo'n oorsprong; Verdeel en Heers, Verwar en Plunder, om de moderne menshouderij te verbergen en korte metten te maken met iedereen die dat ter discussie wil stellen. Dus wie kan zien in het donker (éénoog in in het land der blinden) is een outcast, die wordt buitengesloten en mag niet meer meedoen. Dat zijn juist diegenen die hun hart volgen.
Het wachten is tot meer mensen hun hart volgen, blindelings, ongeacht de gevolgen waarvoor het instituut ons van jongs af aan waarschuwt, want gevoel is verboden en geluk verbannen... maar daar wil de mensheid nu toch naar terug, ongeacht wat dat kost.
En nu komt het. Dat wordt ons makkelijk gemaakt, want de staat ontneemt ons gaandeweg àlles, zodat die stap als vanzelf binnen handbereik komt.
Welke godsdienstige proleet heeft ooit gezegd: “Hou jij ze arm, dan hou ik ze dom”? Doe jouw eigen onderzoek. Het is de perfecte en ultieme invulling geweest van “verdeel en heers” en schijnt ooit een priester tegen een grootindustrieel gezegd te hebben. Kijk wat het ons bracht. We plukken daar vandaag de dag nog de vruchten van. Kijk om je heen; armoe troef, iedereen ongelukkig en.... dom, helaas.
“Gezichtsverlies is weinig anders dan de angst voor straf, angst om het verkeerd te doen. Een onvolwassen fenomeen dat dus getuigt van onvolwassenheid, een fenomeen dat feitelijk niet bestaat buiten de hoofden van mensen en dus aangeleerd is voor 't in stand houden van schone schijn om maar mee te blijven hobbelen in de ooit door kerk bedachte regeltjes van niet-afwijken en niet-opvallen - en alles getuigt dus van angst voor straf; angst om het verkeerd te doen.”
Want wat we doenis ronduit stupide te noemen en tegen-natuurlijk, oftewel: wat we doen druist recht tegen onze natuur en dus tegen ons wezen in: (zie deze korte film van 1 minuut)
Erger nog, niemand durft af te wijken, bang voor de straf die wordt opgelegd om af te wijken en jouw eigen gang te gaan... Doe jouw voordeel met die wetenschap.++
Je kunt op twee manieren ontbijt voor iemand maken. De meest voorkomende is die waarbij je het samen op eet en geniet van elkaars gezelschap. Klinkt heel fijn en warm en dat is het ook. Een tweede manier is: ontbijt maken, zelf eten en de rest laten staan in afwachting op ontdekking door de ander. Deze manier kende ik nog niet en ademt protest aan alle kanten. Wie dat zo doet heeft een kwelgeest aan boord. Je laat iemand boeten voor hoe jij je voelt; je laat de ander op gruwelijke manier merken dat jij de tering in hebt èn je laat ook nog merken dat het weliswaar niet persoonlijk is, want die boosheid is zelden specifiek tussen geliefden, maja, die ander is nu eenmaal in de buurt... dus moet die het ontgelden. Klinkt logisch, toch? Zo doen we dat in onvolwassen Nee-derland. We straffen elkaar voor hoe wij ons voelen en laten dat duidelijk merken en voelen en tonen zo het summum van kinderachtigheid; niet praten over wat je voelt maar stiekem laten merken wat jouw dwarszit, als dolksteek. Ik kende dat niet en heb dat bij moeten leren... kennelijk. Het toont hoe wij mensen extreem gedrag ontwikkelen wanneer we jarenlang “in de kou” hebben gestaan. Onverklaarbaar dom en afwijkend gedrag waarbij de dader ook nog en ten eerste zichzelf te kort doet... Wonderlijk... Samenleven als zo'n v-echtpaar is niet moeilijk; het is onmogelijk. Het is gr-uwelijk. Dáárom ben je niet samen. Wie dat doet heeft de essentie van samenzijn niet begrepen - dat is “samen lol maken” namelijk dus dit hoort er niet bij. Je dient de ander te attenderen op huiswerk en zelf te laten uitzoeken wat er dwars zit, tot die tijd is zo iemand geen relatiemateriaal want is bezig met continu de aandacht te vragen voor haar tekorten en jij mag dat gat opvullen. Waarmee? Iedereen weet dat de blauwe plekken uit het verleden niet van eigenaar verwisselen, toch?++ - Zie ook facebook.com/739570679485935: Angst is een grote drijfveer voor veel onverklaarbaar, gruwelijk gedrag. Protest is een andere. Onvolwassenheid is de belangrijkste. Wij zijn als volk al eeuwen onderdrukt en weten niet beter meer en leven in angst maar ontkennen dat en roken en drinken er op los terwijl we alles ontkennen dat diep is ons leeft.
Gezichtsverlies: angst voor straf om het verkeerd te doen
We zijn bang voor gezichtsverlies. Iets, zó onvolwassen, dat niet bestaat maar aangeleerd is voor 't in stand houden van schone schijn om maar mee te blijven hobbelen in de ooit door kerk bedachte regeltjes van niet-afwijken en niet-opvallen - en getuigt dus van angst voor straf om het verkeerd te doen.
Kerk: volmacht voor onvolwassen gedrag, gebrek aan verantwoordelijkheid & verraad van ieder die afwijkt
Je hebt geen idee hoe diep dit geworteld is in ÁLLES wat we doen, totdat je het ziet. En de oorsprong weet niemand. Kerk. Over schijnheilig gesproken.++ Care? Share: facebook.com/739582612818075.
Voorval. In diverse (facebook-)groepen gebeurt het, dat mensen hun onvrede op een ander projecteren. Dat wil zeggen: “Wat in mijn leven speelt en waar ik onvrede mee heb, leg ik bij een ander neer.” Dit zie ik iedere keer weer gebeuren, al zo lang als ik me kan herinneren. En aangezien ik zelden lang mij stil kan houden, komen mensen dat kunstje dus ook razendsnel en graag bij mij flikken. Wat projectie is weet of kent iedereen; je stelt dat datgene wat jij voelt, op dat moment, de “schuld” is van een ander. Heel lullig en onvolwassen gedrag eigenlijk maar aangezien wij mensen nooit emotioneel volwassen worden, blijft zulk gedrag ons ons hele leven plagen. Kijk maar naar onze opvoeding. Over “gevoel” wordt niet gesproken dus vindt dat geen uitweg en wordt nooit verwerkt en zo krijg je nooit stabiliteit; geen hou-vast maar hou-ding. Waar je ook komt, wie je ook spreekt, in welke groepen je je ook begeeft... overal zijn mensen bezig zich te Handhaven en presenteren zich veelal ten koste van een ander. Eén groot krachtenveld, dus. Slechts zelden gaat dit lang goed oftewel zelden blijft het rustig. Drie centrale vragen:
Wat gebeurt er nu èigenlijk?
Wat gebeurt er ònder de oppervlakte?
Is iedereen wel zo zuiver bezig, of is er sprake van eigenbelang?
Weggeefwinkel
In een weggeefwinkel wordt mij de toegang ontzegd door een man met een sadistische twinkeling in zijn oog, sinds ik maanden geleden één opmerking maakte die hem niet zinde (“Mag ik meenemen wat ik leuk vind? Ik vind háár wel leuk...”). Een misplaatste opmerking? Kun je denken, maar was bedoeld om te spiegelen, zie ik achteraf in. Het was eruit voor ik het wist, zonder nadenken en ook zonder nare intentie. Kennelijk was die persoon snel te provoceren en voelde ik dat aan en jawel hoor; sindsdien is het mis en verspert hij mij de toegang. Zó snel was die persoon te provoceren (zie ook: “Iemand vol boosheid is gemakkelijk te provoceren | over kwaadheid, angst en zorgvuldigheid of verantwoordelijkheid voor onze eigen inbreng”). Ik vraag jou nu: wat heeft dat met míj te maken? Ik ben nog wel eens teruggegaan en zag hoe ieder mens werd toegelaten behalve één: ik. Is dat discriminatie? Is dat... genoegdoening? Of is er sprake van een psychopaat die zijn lusten botviert? Dit is niet zomaar een uitspraak; hier komt de ingeving in het spel. Toen ik deze man oprecht in zijn ogen keek om te kijken of we tot de kern konden komen, zag ik hoe hij genoot van zijn machtspositie; iemand breeduit de weg versperren met een vocabulaire van slechts één woord (“Nee!”); dat komt niet verder dan kinderachtig niveau, toch? Maar is wel te verklaren vanuit een ziektebeeld - en dat kwam in één woord tevoorschijn in mijn bol, als ingeving. Ik kan er terugkeren en kijken of er intussen iets veranderd is, of ik kan mezelf die vernedering besparen. Hoewel....ìs het wel een vernedering? Of is dat slechts de intentie van die persoon die zich als psychopaat opstelt (ik heb het nu over gedrag, hè) ? En is het bovendien niet ontzettend leerzaam en daarom de moeite waard, om te proberen of en zo ja wanneer je de mensen (ook om hem heen, niet alleen hij zelf) bereiken kunt? Waarom had ik ànders die ingeving, om vanmiddag opnieuw naar die lullige omgeving te gaan voor iets onbenulligs - “kijken voor een paar robuuste wandelschoenen, leuk!” - terwijl dat idee héél prettig aanvoelde en dus een impuls vanuit mijn diepste Wezen is geweest?
Waar komt dit vandaan?
De vraag rijst uiteraard, waar dit vandaan komt èn... of we hier allemaal niet een heul klein beetje aan lijden? Kortom, voeden we het autistische gedrag dat in ons allemaal wel een beetje zit of doorbreken we die keten/ketenen en transformeren we de oude pijn tot iets positiefs en constructiefs? En... hoe doe je dat?
Missie: Spiegel
Daar ben ik voor op aarde gekomen, om dat te doorbreken, bij mezelf en anderen; ik fungeer als spiegel. Ik heb er lang over gedaan om daar achter te komen. Wat bezielt mij anders, om ieder mens onbewust te prikkelen en andermans ellende over mij heen gestort te krijgen?? Dat moet een functie hebben; de aap, de nar, de joker van het kaartspel toont onweerlegbaar de ellende die zich in een ander zit te roeren.
Ik ben de aap. De nar. De joker. Ik zeg wat ik zie. Dat is mijn levenswerk. Mijn Opus. Ik kan niet anders en doe niet anders. Ik heb decennia gezocht naar beweegredenen van intermenselijk handelen en nu ik daar eindelijk zicht op heb laat ik dat niet meer los.
Elkaar onrecht aandoen
Dat is niet alléén maar grappig. Heel mijn leven kreeg ik mentale klappen te verduren en diende ik naar binnen te gaan om te kijken wat er gebeurd was en waarom ik me zo voelde zoals ik me voelde: onrecht aangedaan. Het was namelijk noooooooit terecht wat anderen bij mij neerlegden, want het was hún onvrede en nooit de mijne.
Onvrede: een ander beLASTen en jouw LASTen laten dragen
En dat is nu exact wat wij mensen elkaar aandoen: wij vallen anderen LASTig met onze LAST - dat wat wij LASTig vinden in ons leven - en beLASTen daar een ander mee, door heimelijk die ander onze LAST te (willen) laten dragen. Die LAST is niets anders dan pijn en verdriet, of het product ervan (boosheid is het product van verdriet en onmacht, zo leerde ik) dat we met ons meezeulen sinds onze jeugd. Wat toen is scheefgelopen door niet-gezien-worden, niet-gehoord-worden en niet-gewaardeerd-worden en ander onrecht, resulteerde in een tekort aan houvast èn een chronisch en slopend tekort aan eigenwaarde en zelfvertrouwen waar we nu nóg LAST van hebben, zodat we andere mensen LASTig vallen oftewel uitkiezen om onze LASTen vóór ons te dragen.
Lullig gedrag
Dat gebeurt willekeurig! 't Kan de groenteboer zijn die een snauw krijgt omdat er een plekje op de kool zit en dat zo “niet hoort”. Duuh. Mensen lozen hun kak willekeurig en dat is dus nooit persoonlijk, maar getuigt tegelijkertijd niet erg van volwassen gedrag. We dienen ons dus bewust te worden van wat we doen en waartoe we dat doen, zodat we zelf kunnen besluiten om stappen te zetten om dat te veranderen - omdat het vréselijk lullig gedrag is!
In de blog dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/eigenwaarde.html heb ik er een studie van gemaakt wat mensen elkaar voor goedbedoelde (!) onzin aandoen en dat op een rij gezet in zo'n 2.500 woorden. Doe jouw voordeel ermee. Een van de mooiste zinnen: “Is dat alles wat je te zeggen hebt? Dan leg ik dat naast me neer.” Die hoorde ik ooit iemand zeggen en die zin zal mij altijd bijblijven. Omdat je heel netjes en correct de zin van de onzin onderscheidt op die manier.
In het land der blinden is één-oog outcast
Het fenomeen dat blijft, noemde iemand heel toepasselijk: “In het land der blinden is één-oog outcast”; wie kan zien wordt gestraft. Tis te lullig voor woorden maar is exact wat wij mensen elkaar aandoen. O-ver-al en con-ti-nu worden mensen gecontroleerd of ze niet afwijken; afwijkend gedrag wordt door iedereen opgemerkt èn bestraft, door die ander te veroordelen en buiten de groep te plaatsen. Outcast dus. Buitenbeentje. Zèlfs tussen gelijkgestemden in “Nieuwetijds-, “hsp”- en “Indigo”-groepen. Tsss....
Afwijkend gedrag wordt bestraft
Dat gebeurt heel subtiel maar onmiskenbaar. Iemand die méér ziet dan een ander of zelfs het overzicht heeft, mag niets zeggen in gezelschap dat niet van plan is de eigen levenskwaliteit te verbeteren; je wilt immers geen getuige van jouw eigen onvermogen om jouw leven naar een hoger niveau te tillen - dus straf je die dissident door hem af te branden tot op de grond, en kennelijk is daarbij álles geoorloofd, van modder gooien tot American Wrestling aan toe ;)
De symptomen zijn duidelijk herkenbaar: het ligt aan alles en iedereen behalve aan de persoon zèlf, die die kak gewoon ff kwijt moest. We zijn dus rondrijdende overvolle vuilniswagens die bij iedere bocht wel een stukje vuilnis verliezen. Bovenop jouw snoet, toevallig. En da's nooit persoonlijk; je stond gewoon in de weg. Ga altijd maar na: “Wat heeft dat met mij te maken?”
“Wat heeft dat met mij te maken?”
Oorsprong, in 't kort
De oorsprong is geschiedenis. De kerk leerde ons hoe het hoort en wie zich niet aan de maatschappelijke code hield, werd bestraft. Indringende blik, corrigerende woorden, zuinig mondje erbij en klaar.
Luister naar “Het leven was lijden” en je snapt gelijk wat ik bedoel.
Of je nog naar de kerk gaat of niet is niet relevant; de invloed van de kerk is on-mis-ken-baar overal nog aanwezig anno 2015; wie afwijkt wordt bestraft, want... “afwijken mag niet”...
Freud
Op wikipedia.org/wiki/Projectie_(psychologie) lees ik: “Freud ging op zoek naar de wortels van het godsbeeld van de mens. Zijn conclusie was dat godsdienstige mensen in een almachtig wezen geloven als 'een vader' en hem als zodanig vereren. Deze God beschermt hen in hun jeugdige perioden en wanneer ze volwassen worden wordt God door hen als een almachtige god verheven. Tegelijkertijd hebben gelovige mensen een dubbele houding tegenover God. Aan de ene kant verwachten ze namelijk hulp van God. Daarom bidden ze dat hij hun gebeden verhoort. Daar staat tegenover dat religieuze mensen God vrezen. Ze vrezen voor zijn straffen als ze hun driften niet in toom houden, aldus Freud. Godsdienst is volgens Freud een projectie (dat wil zeggen een illusie) van de mens, die zijn volwassen verantwoordelijkheden niet aandurft of aan kan. Hij zegt zelfs dat godsdienst een neurose is die de mens van zichzelf vervreemdt. Hij zegt dat het beter is om je bewust te zijn van je behoeften en verdrongen driften. Zo zou de mens zichzelf moeten accepteren zoals die is, dan steeds te streven naar een levenshouding die hem vreemd is en die hem niet zichzelf laat zijn.” Briljant, niet? Lees gerust verder op Wikipedia over deze prachtige materie en de bloemrijke voorbeelden, ook van positieve projectie en counter-projectie.
Wens
Het is mijn oprechte wens, dat we over honderd jaar terug kijken naar deze tijd met een hoofdschuddend: “Hoe was dat in Godsnaam mogelijk...” Om dat te bereiken, mogen we nu wel beginnen.
Meerleeslink:
In januari schreef ik dit spontaan op facebook.com/664617013647969: Zolang mensen onderling vechten en geen eenheid vormen, is De Staat de lachende derde die ongemoeid door kan gaan met ontwrichten en verstieren i.p.v bestieren en ondersteunen en (bege)leiden.
Dat heeft een naam en heet Verdeel en Heers en is zo oud als de kerk. Leiden wordt lijden, zo. Belijdenis en Boetedoening... allemaal verzinsels. We slaan elkaar de hersens in met zin en ON-zin oftewel emotionele argumentatie, gevoed uit ANGST. Wie dat bij mij doet, spiegel ik - en ik krijg vervolgens een dubbele lading shit over me heen omdat ik dat niet zou mogen doen. De agressor blijft buiten schot zo. En de spiegel moet aan diggelen. Want dat doet pijn. Zie daar jouw meerderheid: een stelletje angstige pijn-lijers die de boel omdraaien en waarheid niet onder ogen durven komen. Zolang dat het geval is, kan ik niet met kennis naar buiten komen want die vliegt lineaal rectaal (ipv linea recta) mijn kant weer op. Oftewel mensen poepen op waarzeggers. Verwerpelijk menselijk gedrag maar wel een aangeleerd kunstje en meer niet. Je bent gedresseerd en wilt dat niet weten. Moet je niet bij mij zijn! - #Boos om het OMDRAAIEN ipv OM-DENKEN wat menzen doen = Meerlees-bonus: Worden waarzeggers getolereerd in een wereld die pot-dicht zit? “Van oudsher kennen we de waarzegster met haar glazen bol. Symbolisch natuurlijk, want het menselijk oog is ook een doorzichtige bol en werkt als instrument van de Ziel, valt me nu in. Sommigen bezoeken nog graag waarzeggers. Anderen zijn waarzegger zonder het te weten. Weer anderen kunnen niet tegen de waarheid. Mijn vraag is nu: worden waarzeggers getolereerd in een wereld die pot-dicht zit?” - Uit: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/06/waarzeggen-wordt-niet-geaccepteerd.html Zo veeg ik mijn eigen stoepje schoon, oftewel “hoe mensen onbewust uitlokken en een ander de agressor noemen”: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/06/schoon-stoepje.html Ten slotte: * De waarheid spreken is een teken van liefde. * Alles bij een ander neerleggen is een vorm van terreur * Continu boos zijn is terreur naar anderen * Liefde is... zorg-vuldig omgaan met onszelf en anderen | Uit: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/05/waarheid-teken-van-liefde.html en op fb.com/576543949121943 Het hart terug in het bedrijf, bolwerk van rationalisatie: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/10/gastlezing-breng-het-hart-terug-in-het-bedrijf.html bron: facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/664617013647969