'n Sprookje; onverwachte date met bosnimf bij IJspaleis...

'n Sprookje. Uit het leven een greep. Zaterdagavond onverwacht een date met een bosnimf bij het IJspaleis... |

Mijn tienerneef vroeg of ik in het weekend óók kon komen. Hij woont "op een groep" en is volgehangen met labels. Lief kind verder, kan met hem lezen en schrijven en hij en zijn broer zijn dol op hun oom. Ik had mijn neefjes het weekend tevoren opgezocht op hun camping, we zijn samen gaan zwemmen, ik lag het eerst in het zwemwater en liet na afloop de oudste op mijn scooter tuffen wat hem eigenlijk heel goed af ging. Dus ik werd zaterdag eind van de middag gesommeerd voor een nieuwe proefles. Op de scooter.

Ook als podcast te beluisteren op: https://soundcloud.com/watkanerbeter/sprookje-onverwachte-date-met-bosnimf

Ik had wel schik in het idee, beloofde het pannetje in mijn handen strak leeg te eten en direct na het zijne bij hem te arriveren, per pont, en zou ijsjes meenemen in een koeltas. Hij vond het prachtig en bekogelde mij onderweg met berichten die ik op de pont pas zag en beantwoordde, zodat hij wist hoe laat ik er zou zijn.

Hij vond het fijn me weer te zien. Het vooruitzicht van scooterrijden liet hem bijna stuiteren. Hij hield zich in maar straalde. Ik ook. We gingen eerst, een kilometer verder, ons ijsje maar eens opeten op een muurtje tegenover het lokale IJspaleis waar het uiteraard een topdrukte was, met dit warme weer. Daar maakten we onze plannen. Eerst maar weg van die groep.

Ik zag een leuk weggetje door bosrijk gebied en stelde hem in het vooruitzicht dat we na het gezamenlijk tuffen, terug zouden keren voor een ijsje. Nóg een ijsje, dus. "Echt? Mag dat?" Was-ie niet gewend. Maar bij oom mag alles.

Wij op weg, ik stuurde naar dat rustige stukje en liet mijn neef zijn ding doen. Dat ging uitstekend. Vervolgens leerde ik hem de trucs van een fervent en ervaren motorrijder, zoals achterrem inknijpen tijdens het bochtjes draaien en blijven kijken in de richting waar je heen wilt - en die gozer deed het in één keer geweldig, tot zijn eigen verrassing, vergezeld van blije kreet.

Hij keek benieuwd naar een zandweg en vroeg wat daar was. 'Een camping', zei ik; 'ga maar kijken'. Hij: "Echt? Mag dat?" Van mij mag alles, ik hoef nergens heen en geniet van het moment. 'Ja hoor, tuurlijk, toe maar'. Ik liet hem nog een rondje draaien aan het eind van het bospad en stelde voor bij de camping te gaan kijken want ik hoorde wat gezellige rumoer. Hij wilde nog wel even oefenen. Prima, doen we zo. Hij ging alléén op pad. De camping had een tentenveld waar het onverwacht druk was dus mijn aandacht was getrokken. Ik erheen en kwekken.

Het was er superleuk met mensen die jaarlijks terugkeren voor een midzomernachtviering en ik kreeg wijn aangeboden. Intussen scheurde mijn neef er vandoor en had een wereldtijd; laat hem maar rustig gaan, is dan het idee. De grote groep kende elkaar lang en deed dit al 30 jaar. Hoe leuk is dat? Ik stond daar dus op mijn gemak uitgebreid te kwekken met mensen die net als ik uit de Zaanstreek kwamen en toen het gevoelsmatig genoeg was liep ik naar de weg terug waar ik juist mijn neef voorbij zag scheuren; die gozer had een wereldtijd.

Ik liep op mijn gemak naar het eind van de zandweg, terug naar de rijweg vol klinkers, en wachtte geduldig tot ik zijn blije verschijning weer terugzag. Ik liet hem even ontspannen, bood hem te drinken aan, (ik heb altijd van alles bij mij - tot ijs aan toe dus, zelfs) en we deden allebei maar eens een plas.

BOSNIMF

Nadat we de vorderingen op de scooter doorgenomen hadden (ik had hem bekend, dat ik er een aantal maanden over had gedaan om stabiel te rijden dus zonder zwabberen en dat hij het heeeel best deed`, zéker met mij achterop, ook nog!) kwam er een blonde vrouw met stralend voorkomen aangefietst op een stevige elektrische moederfiets met kinderzitjes voor en achter. Ik sprak haar aan vanwege de uitpuilende fietstas en zij stopte om een praatje te maken, tot mijn verrassing. We spraken even heen en weer over de onzinnige dingen die dan het dichtstbij zijn als je voor het eerst met elkaar praat, zoals dat ze ook weer niet zó sportief is als dat ik haar roemde vanwege haar sportieve jack in paarse kleur, dus ze deed eigenlijk wat afbreuk aan zichzelf... maar ik hield vol dat ze toch echt sportief over kwam en dito bezig was en voor ik het wist nodigde ik haar uit voor een ijsje bij het IJspaleis, even verderop, dat iedereen kent.

Ze was verbouwereerd (ik ook, dat ik het aanbood) en na wat heen en weer gepraat stemde ze in en reed vast vooruit, zei ze. Neef stond er bij en keer ernaar. Ik legde hem uit dat deze vrouw wel onze namen nu wist maar wij die van haar niet en ik speculeerde op MINDY. Toen ik dat noemde bij het inhalen vond ze dat wel de ergste van alle te raden namen. Zij heette Jona. En Jona ging met ons een ijsje eten.

Mijn neef wilde dolgraag rijden maar ik legde hem een aantal keer uit, dat dat alleen gaat als hij niet "forceert". Dan is de beweegreden niet goed en gaat er iets stuk. De sfeer, de motoriek, of iets anders. Ik leerde hem daarop te letten en wees hem op trucs om te ontspannen, die uit een grijs verleden weer terug omhoog schoten, pardoes.

Jona bleek onderwijzeres te zijn en was niet nieuwsgierig maar wilde wel graag alles weten en had een aantal sper-vragen voor ons klaar. Wij hadden haar uiteraard eerst van een ijsje voorzien; zij had gekozen voor watermeloen. Het maakte overigens niet zo gek veel uit. Die ijsjes zaten allemaal tjokvol suiker wat neef niet weerhield, die had bij de eerste sessie vier bolletjes gekozen en dit keer, nu met juf Jona erbij, drie bolletjes. Ik hield het op één. Vond ik zat. En dat was wederzijds, merkte ik aan het ijs. Overigens had ik geantwoord op de vraag van neef hoeveel bollekes hij mocht met: "Je mag er net zoveel als je lust maar bij 10 word je wel misselijk; acht? Acht is prima maar neem gerust de helft, en dan na het rijden een pauze voor nog een keer". Dus zo gezegd, zo gedaan.

Jona had mijn leeftijd 6 jaar jonger geschat (en eigenlijk nog veel jonger, schoot door mijn gedachten, gedurende het raad-proces) dus ik zei dankbaar tegen neef dat ik 6 jaar cadeau had gekregen en betrok zo neef bij het gesprek, door mij af en toe naar hem te richten en om gelijk zijn gezicht te peilen. Hij deed mee.

Jona vond het allemaal bere-interessant. Zij flapte eruit dat ze net gescheiden was en heel veel in te halen heeft; ze zei, dat ze niet had kunnen toegeven aan bepaalde dingen op het moment dat dat haar het beste paste; dat klonk bekend en ik zei dat ik er nog één kende. Ze zei verkapt, dat zij haar puberteit nog in te halen had. Zo klonk dat in mijn oren althans. Tja, been there, done that.

Neef werd gevraagd waar hij op school zat en ik vroeg pardoes waar de juf op school zat. Zij voelde zich nog niet zo vrij om dat te zeggen dus ik legde uit dat zij dat óók net gevraagd had (-"Nou vooruit; in Amsterdam..."). En neef redde de situatie door acuut te vragen hoe oud zíj dan wel was nu zij onze leeftijden wist. Mooi hè. Kinderen. Vooral deze. Zo puur. Zo slim. Hebben alles door.

Ze is 38. En gescheiden. En heeft een hoop in te halen. En liet mij continu naar haar heupen kijken die zij breeduit etaleerde. (Het kwam in mij op om te zeggen, hoe jammerlijk het is dat zo lonken de interactie verstoort maar het kwam niet over mijn lippen - godzijdank want dan is het feest voorbij natuurlijk)

Het was een mooi gesprek met interesse en verwondering oftewel diepgang dus ik stelde haar een nieuwe DATE voor over een week, zelfde tijd, zelfde plaats.

Dat vond zij prima. Maar, dacht zij hardop... wat nu, als zij toch niet komt, hoe kan ze dan afmelden?

Ik gaf haar mijn kaartje. Dat werd nauwkeurig bekeken en gespeld. Neef begon te trommelen op zijn been ten teken dat het gesprek verzandde, geneuzel werd en we beter zouden vertrekken dus dat deden we ondanks dat de vragen bleven komen, want Madame vond het toch wel interessant, interessant genoeg om mij aan de praat te houden. Ik vroeg haar of ze een knuffel wilde met de toevoeging: "Is een vraag, geen verzoek". Dat wilde ze waarschijnlijk wel, want anders had ik het nooit kunnen voorstellen, maar ze noemde zichzelf te verlegen. Een kunstje, lijkt mij, want deze vrouw moet je vooral niet onderschatten, dat was wel merkbaar. Zij steelt zo jouw roer van je terwijl jij doelloos verder dobbert.

Ik vertaal dat dus hardop als: "te bescheiden naar zichzelf toe" omdat: "(neef, luister je mee?) we zijn allemaal kind van het systeem, waar niets mag, van alles moet, en gevoel verboden is; mijn pitch van Bevrijdingsdag 2018". Dus... mocht ze trek hebben in meer diepzielduiken dan weet ze de weg. Ik heb haar gewaarschuwd, dat ik niet "in" ben voor spel maar er wel ben voor een echt gesprek, echt verbinden, voor diepgang dus.

Aanvulling... na het voorstellen van de date over een week en het idee van diepzielduiken zei zij abrupt: "Maar jij bent niet mijn coach..!"

Hummm... dat is wat meestal andersom gebeurt en daar maakte zij zo de weg voor vrij, dus ik brak in door te zeggen, dat dat niet te voorkomen is;

"We zijn allemaal elkaars coach; altijd; de spiegel is helend;

zeker in een relatie en die heb je met iedereen... mijn neef is mijn spiegel en ik de zijne..."

Wij stegen op en we zwaaiden elkaar lieflijk uit, na zo'n onverwachte date, waarbij mijn neefje me nog bijna klem had geluld, toen hij zei dat zijn oom dat bij iedereen doet. Dank je wel, neef. Inderdaad spreek ik overal altijd de mensen aan; over de smaak van hun ijsje ("welke heb jij? Ik heb mango..."), over het feit dat we alwéér terug waren voor nog een ijsje, twee ontspannen dames op de fiets die op hun horloge keken vroeg ik of ze nog op tijd waren, waarna ze ons bezwoeren met een grote glimlach dat alles dik in orde zou komen; contact met de vader van een ijs-etend gezin over hoe mijn neef vier bolletjes wegwerkte in de tijd dat ik er met één bezig was; van die dingen.

Maar nu komt het... Juf Jona kopte 'm zelf in... ze zei dat zij toch wel hoopte dat zij de leukste was, van degenen die ik had aangesproken...

Wegrijdend voelde ik Juf Jona aan mij denken en attendeerde mijn tienerneef, onderweg, hierop; "die zit de hele avond nog aan ons te denken" - wat bij neef een luide grinnik ontlokte - en inderdaad kwam ze helder door toen ik eenmaal de lange terugweg in het donker aanvaardde. Wat denk jij... Zit die volgende date erin, of niet? Gaat ze mij voor die tijd bericht sturen? Gaat ze afzeggen of wil ze me eerder zien? Wat denk jij?++

rj

-

Enkele sprankelende reacties van lezers:

Margaretha: Je zou een boek kunnen schrijven. Leest lekker dit verhaal.

Als ik die dame was, kon ik niet wachten op t volgend weerzien.

-

En ik kan niet wachten op het volgende chapter

Peggy: Wat een leuk verhaal, zo mooi verteld❣️De mooiste ontmoetingen zijn deze spontane. Ik sta ook zo met iedereen te kletsen, wel leuk om dat een lach op iemands gezicht te kunnen toveren. Mijn idee is dat ze nog wat vertrouwen nodig heeft en dat de date zeker doorgaat❣️🏻 Geniet ervan🏻🏻

Robbert: Super leuk verwoord Roberto. Ik denk het wel . Maar jouw term "diepzielduiken" ga ik van je "lenen". Fantastisch goeie 

Heb jezelf lief, dan kun je ook een ander liefhebben 🥰

Anne lies: Misschien is ze dapper misschien te onzeker en vind ze zich te uitbundig? Misschien komt ze op een veel later tijdstip weer terug in jouw leven of misschien heeft ze nu al een bericht gestuurd 

Vind zelf dat jij heel leuk kunt schrijven.  Je hebt genoten en dat moment beleeft, heerlijk toch? Dus wat er ook uit mag komen dit zit sowieso al in je hart 

Celma: Echt heel leuk geschreven

Ik vroeg mij af of het een stuk uit een.boek was omdat het zo mooi en leuk geschreven is...
Als ik die vrouw was (bosnimf) zal ik zeker weer gaan en toch twijfelachtig een belletje doen of het door gaat maar ik ben ik en wil zekerheid en niet afwachten..
rj: e x a c t
Dit is de attitude die erbij past
En dank je voor het compliment
De schrijver is in mij aan het opstaan, Celma
Celma: echt heel mooi dat je dat kan..ik zat ook in het verhaal en het trok mijn nieuwsgierigheid om verder te lezen.... well done!!

Josien: Zo'n warme liefdevolle oom van een heel bijzonder neefje moet ze toch beter willen leren kennen? Ik zou zeker die tweede date pakken...

Henny, net geopereerd: Heerlijk verhaal, heb er goed door geslapen, dank je wel.

Charlie: Geweldig stuk 😀

Tom: Je hebt geen concrete afspraak gemaakt, toch? Dan kan ze ook niet afzeggen 😂 Maar! Of zij uit zichzelf belt, vraag ik me af. Het zou op zich namelijk best kunnen, als ik dit zo lees. Of zij toe is aan echte diepgang, daar kan ik dan de vinger niet goed op leggen; sommige mensen kom je meestal tegen in situaties waar ze bij uitstek thuishoren (op de fiets, in de zon, nabij ijskraam, in gezelschap) en dat maakt hen extra ‘zondags’. Of dat dan op maandag ook nog werkt, is maar de vraag 🤔
Oh wacht, je hebt een tijdstip en plaats zie ik, zelfde plaats zelfs… dan zou het maar zo eens door kunnen gaan. Ik zie het zeker niet somber in in dat geval!

Miranda: Dit heb ik met een grote glimlach gelezen 👌🏻😄

Kitty: Prachtiggg...😁 Fijne avond gewenst .

Annelies: Als het doorgaat, mogen wij -je lezers- dan allemaal mee?

-

Meerleeslinks

Drieluik: 

De vlieger en de zwever: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-vlieger-en-de-zwever.html

Wie verloren is, zoekt niet: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/04/wie-verloren-is-zoekt-niet.html

Kinderen stopte je in een creche: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/04/kinderen-stopte-je-in-een-creche.html

WO-3 zit in onze hoofden - onze onderlinge strijd zit IN ons als Verdeel en Heers

"WO-3 zit in onze hoofden" |

Zondag was het vaderdag. Twee dochters bij verschillende moeders kreeg ik niet te zien. Zoon (de oudste van bijna 18) wel. Twee uur lang gesproken. Daar moet ik het mee doen. Daarna neefjes opgezocht op hun camping in de duinen en vermaakt op trampoline en in zwembad; ik lag er het eerste in. Zoals dat hoort.

Dit schreef ik vervolgens aan de vriend van mijn ex die mij 's avonds, op vaderdag dus 20 juni 2021, te woord stond nadat ik mijn jongste dochter niet te zien kreeg en geen antwoord kreeg op mijn sms aan de moeder met het "verzoek" om mijn dochter in vijf minuten haar verjaardagscadeautje te kunnen overhandigen. Omgangsregeling of niet... als men niet wil houdt alles op.

NB: het was inmiddels na 20 uur dus "zij (mijn dochter van bijna 11) lag al op bed" - maar naderhand zag ik dat dochter om half tien nog een oud appje zat te lezen op haar foon omdat ze toch niet kon slapen in de voor haar ronduit toxische (!) omgeving...

- -

H. Als antwoord op jouw vraag "vanwaar de spanningen tussen J en mij" citeerde ik een waardevolle uitspraak van Denzel Washington die ik gistermiddag aan mijn zoon van bijna 18 op vaderdag stuurde, temidden van enkele andere plaatjes waar wij het gaandeweg over hebben gehad: "Some people will never like you because your spirit irritates their demons."

Het antwoord op jouw vraag is simpel maar niet voor ieder zo makkelijk te begrijpen of te doorzien dus mag groeien in de loop der tijd.


Ik begin met mijn conclusie.

Het is een misvatting te suggereren dat er spanning tussen mijn dochters moeder en vader zit.
Het is oorlog.
Wereldoorlog Drie huist in de hoofden van de mensen hier in het westen en wordt uitgevochten via de kinderen. Dat is geen "spanning". Dan heb jij de essentie nog niet ingezien van wat er gebeurt tussen mensen onderling. Een valse vlag is voldoende om een ander de oorlog te verklaren en zo geschiedt continu. Da's geen spanning. Da's een eenzijdig onopzegbaar contract waar de ander ingeluisd en meegesleurd wordt én de schuld van krijgt. En straf.
-

Wanneer de ene ouder het contact van het kind met de andere ouder, wat onze/ieders wettelijke plicht is om te bevorderen (art 1:247-3 BW), niet bevordert maar tegenwerkt, én men ziet dat niet in maar men verdedigt eenzijdig de visie van een slechtwillende... dan is elke dialoog zinloos zonder ooit vruchtbaar te kunnen worden.

Het voorbeeld ligt vóór ons om te zien, wanneer het consequent een probleem wordt gemaakt om met het kind om te gaan. 't Kind mag haar vader niet zien wanneer zij wil en wordt agressief tegen de vader opgezet in deze westerse "cultuur". Voor wie het wil zien: agressie is leidend en wordt verdedigd door iedere betrokkene van het hele systeem.

Ik zie dit om mij heen wereldwijd gebeuren.

Wat men vergeet is hoe men daarmee voornamelijk zichzelf tekort doet.

De moeder wordt beschermd in dit westen, op het extreme af. De vader heeft het nakijken. Het kind betaalt de rekening.
Enkele ted-talks hierover illustreren dit. Zie onderaan.

Daarom mijn conclusie, opnieuw;

Het is een misvatting te suggereren dat er spanning tussen mijn dochters moeder en vader zit.
Het is oorlog.
Wereldoorlog Drie huist in de hoofden van de mensen hier in het westen en wordt uitgevochten via de kinderen. Dat is geen "spanning". Dan heb jij de essentie nog niet ingezien van wat er gebeurt tussen mensen onderling. Een valse vlag is voldoende om een ander de oorlog te verklaren en zo geschiedt continu. Da's geen spanning. Da's een eenzijdig onopzegbaar contract waar de ander ingeluisd en meegesleurd wordt én de schuld van krijgt. En straf.

-

Lees gerust mijn artikel over valse vlag: men verwijt de ander wat men zelf doet:
https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/06/valse-vlag.html

Besef dat jij zelf ook onder vuur ligt, van alles en iedereen, én dat de man het nakijken heeft als hij niet keihard inziet wat er gebeurt. Zie, hoe een vrouwelijke hoofdredacteur van een vrouwenblad na 21 jaar vijf maatschappij-ondermijnende uitgangspunten van verdeel en heers herkende in de handelwijze van vrouwen wereldwijd in het zo beschaafde westen; de man is niet te vertrouwen; de vrouw is slachtoffer; de vrouw moet egoïstisch zijn; sex staat los van liefde en huwelijk; en de carrière ervan de vrouw is leidend voor haar, niet het gezin of huwelijk - https://savethemales.ca/001904.html

Dank je voor jouw vraag en voor het lezen.

rj
-

meegestuurd in de email - naar H, de vriend van moeder, waaronder de prent van Denzel over spirit en demons

trauma... looks like
personality...
culture, even

---------- Forwarded message ---------
Van: rj
Date: zo 20 jun. 2021 12:49
Subject: Foto's
To: zoon van bijna 18


Foto's/plaatjes met rake teksten

sterke mensen voorkomen
dat anderen wordt aangedaan
wat hen is aangedaan

---------- Forwarded message ---------
Van: rj
Date: wo 16 jun. 2021 19:33
Subject: ted talks die ik jou wil laten zien
To: zoon van bijna 18

Deze tedtalks zijn van vrouwen en ik wil graag dat jij ze bekijkt/beluistert

Het voordeel is, dat het gaat om een VROUW die hier ook iets over zegt:

“What representing men in divorce taught me about fatherhood” – Marilyn York – https://www.ted.com/talks/marilyn_york_what_representing_men_in_divorce_taught_me_about_fatherhood/transcript

en:

“Meeting the enemy; a feminist comes to terms with the men's rights movement” – Cassie Jaye – https://youtu.be/3WMuzhQXJoY

en ook en misschien wel de belangrijkste:

What a sex worker can teach us about human connection – Nicole Emma –
https://youtu.be/r7xLfeTytns

Dit brengt mij telkens tot tranen.

rj

--

Tot slot en volledig uit context een prachtig filmpje dat hier natuurlijk geenszins thuishoort:

Naschrift:

Dochter van 16 die 11 dagen tevoren geslaagd was voor haar middelbare school kreeg ik uiteindelijk een dag later (na Vaderdag) alsnog te zien. Een weerzien na maanden, vervuld met tranen van geluk.

Dochter van bijna 11 kreeg ik uiteindelijk twee dagen later alsnog te zien. Inmiddels had ik aan H, de vriend van de moeder van de jongste dochter van 11, het volgende geschreven op zijn reactie, waarbij hij voorbij was gegaan dat hij mij met zijn "vraag" ter verantwoording had geroepen, zodat ik hem daarop had te wijzen:

"Dank je wel, H. Voor jouw bemiddeling. 

Gaan we doen. Ik zal er zijn. 

Weinig details, vooral mijn visie, deelde ik inderdaad. Ik lees intenties van mensen omdat mij gebleken is dat het daarom gaat; niet wat men doet maar hoe is leidend, iig voor mij, en m.i. voor de meesten van ons.

Vandaag zag ik mijn oudste dochter. Dat was niet gemakkelijk. Zij was 10 juni geslaagd voor haar middelbare school en het duurde nogal voor ik haar kon zien om persoonlijk te feliciteren. Haar moeder gaf misleidende en te weinig info zodat ik zondag jl. voor niets kwam. Dat was niet voor het eerst en had ik willen voorkomen maar slaagde daar dus niet in.

Op weg naar de afspraak van vanmiddag was er buitengewoon veel tegenwerking, ik had 's avonds tevoren moeite met slapen, maagzuur en hoesten; vanmorgen geen duidelijkheid over de afspraak, mijn dochter gaf zelf (eerst geen en vervolgens) mondjesmaat informatie en werkt mee aan het tegenwerken; ik had tegenzin om te gaan, ik kwam niet van huis, moest de hele dag steeds plassen en had continu aandrang; heb uiteindelijk mezelf gefaciliteerd door naar een tussenstation te gaan, een pleisterplaats in Amsterdam om daar te "wachten" op duidelijker info om mijn dochter te kunnen gaan zien; op weg er naartoe deed mijn foon raar en liep vast, mijn brommer sloeg vanzelf een paar keer af, ik voelde mij raar en erna was ik uitgeput. Bij thuiskomst dook ik gelijk mijn bed in. Ben net wakker.

De aversie van haar moeder was voelbaar. Zo ziet de toorn van een moeder eruit als zij je niet in de buurt van haar kind wil hebben.

Ik ben een man die staat en niet manipuleerbaar noch chantabel is. Dat bevalt sommige vrouwen niet. Die vechten er op los met alles wat ze in huis hebben tot vervloeken aan toe. Sterker, daar begint het mee. Het is de fundering van de vrouwelijke charme.

Dat is wat er mis is met deze wereld. Het agressieve gedrag van zovelen, waaronder de meesten die ik ontmoet heb. Furie komt als vanzelf naar boven en daarvoor zoekt men een uitweg. Een zondebok zelfs.

Da's de essentie van wat gebeurt tussen de meeste mensen in het algemeen en de vrouwen in mijn leven naar mij toe in het bijzonder. 

Ik kan om politieke redenen niet specifieker zijn nu. Ik gooi het omhoog voor je om zelf jouw conclusie te kunnen trekken. Dat vraagt twee dingen: toeschouwer kunnen zijn en de bereidwilligheid om mijn kant te willen zien en zo mijn inzichten te kunnen omarmen.

De moeder van mijn oudsten vecht met mij maar doet net of dat aan mijn perceptie ligt. Bereidheid tot samenwerken was er nooit. Zij zocht een lastezel. Er was continu strijd en hoogspanning in haar buurt; stress, dus. Niets was bespreekbaar. Niet werkelijk. Het moest altijd op het terrein van een ander plaatsvinden. Het lag altijd aan de ander. En ik zocht altijd alles bij mijzelf

Door een rode draad te zien in het gedrag van de vrouwen in mijn leven kwam ik - na jaren - uit bij mijn eigen moeder en de ongezonde greep die zij op mij hield om daar vervolgens van los te kunnen breken.*)

Dat laatste gun ik iedereen. Ik wens deze wereld mentaal sterke mensen toe, die hun eigen lasten kunnen dragen zonder anderen ooit nog lastig te vallen. En zonder ooit nog een ander te verwijten wat men zelf doet. 

Mvg, rj

-

Meerleeslinks*):

"HarT boven harD: liefdevolle woorden van zoon haalt moeder uit isolement": http://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2017/10/hart-boven-hard-liefdevolle-woorden-van.html

De wonderlijke energie van kinderen - en wat school met hen doet: 

https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html

bron: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/06/wereldoorlogdrie-zit-in-onze-hoofden.html

In de westerse wereld is de gewoonte ontstaan om via uitlokking de ander te verwijten wat men zelf doet of creëert. Zowel in het groot tussen landen als in het klein, tussen mensen onderling.

Mensen worden tegen elkaar opgezet maar draaien het zo dat hen niets te verwijten valt; na het uitdelen van een (mentale) klap weet men opeens van niets meer.

Valse vlag: men verwijt de ander wat men zelf doet

We leren onze kinderen de slechtste gewoontes aan in de categorie: "slecht voorbeeld doet slecht volgen". Bezitsdrang is de belangrijkste en best verhulde.

Een voorbeeld dat iedereen kent of toepast:

Vrouwen willen bezit en macht en lokken uit, zodra de man hapt heeft hij het gedaan. Het ligt nooit aan de vrouw.

Zijsprong, voorwaarde of disclaimer: Mannen hebben ook fratsen maar we concentreren ons eerst hierop, juist omdat het in de taboesfeer zit en nooit besproken kan worden. We moeten namelijk ontdekken wat er gebeurt, waar dat vandaan komt en waar het toe dient en dat lukt niet als mensen gelijk gaan gillen dat mannen óók niet zuiver handelen; zo houd je de vicieuze cirkel in stand zonder ooit iets op te lossen. Tot zover de zijsprong.

Dit noemt men valse vlag. Het toont hoe de westerse samenleving van leugens, bedrog en verraad aan elkaar hangt.

Mijn eigen kinderen hebben van jongs af aan danig op hun kop gekregen bij hun moeder die een psychiatrisch geval bleek te zijn (ze vertoonde identiek gedrag aan latere vriendin die met schizofrenie, depressiviteit en bipolariteit werd gediagnosticeerd hetgeen mij deed vermoeden dat mijn eigen moeder daar eveneens aan leed) maar die niet opvalt in een schizofreen makende wereld waarin de duistere drie regeren; narcisme, psychopathie en machiavellisme, vol intrige. Het gevolg was dat ze niet alleen tegen hun vader zijn opgezet maar hem verweten wat ze zelf deden. Iemand kan nog zo vredelievend zijn. Kinderen leren door voorbeeld hoe ze onderhuids hun furie op een ander projecteren om die zo over de rooie te jagen.

Mijn eigen kinderen bleken in staat te zijn om jarenlang het - bij moeder geleerde - gewelddadige idee, uit hun eigen hoofd, pardoes bij een ander op te dringen, zonder woorden of daden verder, gewoon alleen met intentie dus, waardoor zij de ontspannen, fijne en liefdevolle atmosfeer in één klap konden veranderen in een dreigende donderwolk waarin werd geschreeuwd en de sfeer om zeep ging. Dat was althans hun opzet. Na jaren observatie zie je dat ze op de vrijdag losgeslagen zijn, de zaterdag relatief rustig was en dat er op zondag altijd strijd is. Ieder kind neemt mee wat die thuis leert, door voorbeeld.

Iedere vrouw leert van jongs af aan hoe ze haar charmes inzet. Dat lijkt onschuldig maar is het niet als jonge meisjes al flirten en onschuldige en nietsvermoedende jongens en mannen het hoofd op hol brengen, uit het niets, gewoon "omdat het kan". Er wordt te pas en ongepast geflirt, verleid en gemanipuleerd. Da's een ware epidemie van wellust met de omgekeerde bewijslast want mannen krijgen er de schuld van omdat zij daarop reageren. "Mannen hebben de naam, vrouwen doen het", dus.

Mijn eigen kinderen heb ik hier op moeten wijzen. Ik zag het hen doen. Tijdens het opgroeien leren de meiden flirten door na te doen wat hen continu wordt voorgedaan; ze ervaren de hypnose die anderen bedwelmend voordoen en doen dat na. Manipulatie, dwang en chantage zijn de mentale werktuigen van de westers gevormde mens.
Op diezelfde manier dwingen mensen zich door het verkeer met een "Ik moet erdoor"-mentaliteit waarbij men laat voelen aan anderen dat zij hen nu inhalen en maar even niet maar links moeten gaan zodat de inhaler vrij baan houdt. Als iemand achter je zit te duwen merk je dat, kijk je onwillekeurig om en zie je een grimmig gezicht, omdat jij in de weg zit.
Anders gezegd: iedereen kent dit. Het is niet onschuldig maar één groot spanningsveld vol stress.

Wat jou wordt aangedaan kun je ook zelf nadoen en zo wordt een hele maatschappij vol autoriteitjes gekweekt die zichzelf te pas en te onpas (en dus ongepast) autoriteit aanmeten. Men speelt dus continu de baas over elkaar. Omdat we zo spiegelen waaraan we heel ons leven blootgestaan hebben.

Dit is niet waar zolang men het eigen gedrag niet onder de loep durft te nemen en verdedigt, met hand en tand, tegen beter weten in en tot bloedens toe.

Ik had begin juni een ontmoeting met iemand die ik had uit te leggen dat onder de façade van vriendelijkheid een heel andere intentie schuilging. Na een rustig gesprek liep zij weg terwijl ik bleef zitten om nog wat te genieten van de buitenlucht in de zon aan de kade. Er landde en insect op mijn arm en ik meende dat ik gebeten werd zodat ik onwillekeurig heftig bewoog en daarmee de telefoon in mijn hand met een zwieper de lucht in gooide. Toen die neerkwam op de kade was het glazen scherm ervan gebroken. Het insect bleek overigens een lieveheersbeestje te zijn; een teken van geluk, liefde en geweldloosheid.

Het daagde mij hoe er symboliek achter deze gebeurtenis stak nadat ik even verbaasd hiernaar gekeken had. Het lieveheersbeestje stond symbool voor de vriendelijke benadering van die ander en de vermeende insectenbeet illustreerde de stiekem verborgen agressie waarop ik mijn gesprekspartner zojuist had gewezen, voor zij wegliep, waarna zij mij als het ware vervloekte, hetgeen resulteerde in dit voorval, vol symboliek, om mij te tonen hoe het werkelijk zat.

Mensen leren niet om zich uit te spreken. Mensen leren zich te wreken.

Zodra je hen daarop aanspreekt ontkennen ze alles, weten zij van niets en zijn hoogst gepikeerd over zo'n motie van wantrouwen terwijl ze zich omhullen met een air van verbolgenheid. "Hoe durf je...?!"
En ja, Greta is een terecht voorbeeld...

Ter illustratie, een filmpje van Greta met aansluitend professioneel commentaar erop:

Zo kweken we slachtoffertjes van geboorte die zich zogenaamd van geen kwaad bewust zijn terwijl ze zelf de situatie creëren, die ze een ander opdringen en verwijten, en waarvoor ze die ander verantwoordelijk houden, schuldig stellen en straffen, èn vervolgens ook nog uitlachen, openlijk of stiekem.

Dat is gelukkig geen ziek gedrag van een zieke maatschappij maar juist héél normaal en dat willen we vooral koesteren, zodat we de rest van ons leven anderen stiekem dwars kunnen blijven zitten en ons sadisme stiekem kunnen blijven voeden. Omdat ons dat zo voorgedaan en geleerd is en ons kortstondig genoegen geeft.

Zo ontstaat parasitair gedrag en de onmogelijkheid om erover te praten, omdat dat waterdicht dichtgetimmerd is. Wie zich bedient van autoriteit wenst te krijgen waarop die recht heeft en reageert geïrriteerd en uit de hoogte bij obstructie of protest, om zo alsnog de zin door te drukken, met geweld dus.

We zijn tweetalig opgevoed; macho en agressie zijn de twee talen. Geweld en machogedrag zijn de norm. Autoritair gedrag duidt erop dat wij tweetalig zijn opgevoed; macho en agressie zijn de twee talen. De twee talen zijn macho en agressie.

Punt is dat we zo tegen onszelf worden opgezet van jongs af aan, zonder dat we door hebben wat we nu eigenlijk doen noch waar het voor dient. Het is verdeel en heers. We worden tegen elkaar en onszelf opgezet en leren dat letterlijk niemand is te vertrouwen. Ook ons zelf niet.

Het opmerkelijke is dat niemand de interesse laat zien om daaruit te breken om zo de kwaliteit van leven te verbeteren. Die wens lijkt vooralsnog te ontbreken.

Dit is echter de gouden eeuw van grote veranderingen en de kans bestaat dat dat snel verandert, nu (sinds 15 juni 2021, bevrijdingsdag) heel Nederland uit het niets opeens spiritueel beschermd is zodat de talenten in ere zijn hersteld en als vanzelf de mensen de komende jaren wakker gaan worden om in te zien wat er nu eige
nlijk gaande is.

De truc is dat wij elkaar op karikaturaal gedrag hebben te blijven attenderen zodat we inzien, waar we nu eigenlijk mee bezig zijn. Wij zijn allemaal spiegels voor elkaar. We mogen terug naar ons gevoel geleid worden, een met onszelf worden en en menselijk collectief op aarde gaan vormen.

Of we dat halen, weet niemand.
De reis is echter het mooiste dat er is en steekt ieder in vuur en vlam.++

rj



bron:
facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/3929399023836402
facebook.com/verdwenenkennis/posts/130745862488839
dagboek: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/06/valse-vlag.html

website: verdwenenkennis.webnode.nl/l/valse-vlag
bevrijdingsdag - zie: verdwenenkennis.webnode.nl/behandeling

meerleeslinks:

Valse vlag noemt men Blame the victim. 'Problem, Reaction, Solution'; schreef daar een artikeltje over: "Problem - Reaction - Solution - zo in het groot, zo in het klein" - https://facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/1616490421793952/

Autoriteit. Het overschatte belang van autoriteit en de furie om visie (zin) door te drukken

Autoriteit. Het overschatte belang van autoriteit en de furie om visie (zin) door te drukken.

-

Ieder beroept zich op autoriteit, als was men een suprême wezen. Wijkt iemand daarvan af dan is furie en toorn, haat en nijd de furieuze reactie op zulke blasfemie oftewel godslastering. Simpel gezegd: "Wie afwijkt wordt gestraft."

Jarenlang vroeg ik mij af of er logica zit achter deze manier van doen maar die is er niet. Het wordt ons zo geleerd. Of beter gezegd: voorgedaan. En wij doen het na. Het is een knap staaltje Verdeel en Heers en daar zit per definitie geen logica in maar eigenlijk juist het tegenovergestelde.

Men bestraft met furie diegene die afwijkt of indruist tegen autoriteit. Een ongeschreven regel die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. Dat heet "normen en waarden" maar heeft de onmiskenbare signatuur van Verdeel en Heers.

Zo optreden of dat goedpraten of verdedigen, heet: "psychologie van de koude grond", kortweg kou, en is afkomstig van het denken, van ego, van macho- gedrag en druist in tegen gezond verstand oftewel "het gaat tegen beter weten in". Het is terreur en tirannie zonder een spoortje waarheid en vernietigt vrijheid. Dit is het ergste dat er is en mag men volksvijand nummer één noemen.

Kou is het tegenovergestelde van warmte. Niet fysieke kou en fysieke warmte maar de morele, mentale en emotionele component. Daar gaat dit om. Met name emotionele warmte waarvan de vormen behoren tot de grootste geschenken ter wereld, zoals: zorg, affectie, waardering, liefde, empathie, inleving, betrokkenheid, verbinding.

Vandaar dat warmte het enige medicijn ter wereld is te noemen is. Het enige medicijn. Ter wereld. Net zoals "kou" in meer dan 80% van de gevallen de veroorzaker is van ziekte, pijn en leed.

Iemand die als kind (langdurig, structureel, jarenlang, emotioneel) in de kou heeft gestaan en nooit liefde en warmte heeft gekend, zal de rest van zijn leven alles stuk maken; "alles opbouwen om af te breken", heet dat en is een mentale aangelegenheid; zulk destructief gedrag is exact wat er mis is met onze wereld vol miskende mensjes die nooit gezien, nooit gehoord en nooit gewaardeerd werden en niets anders doen dan alles slopen. Zichzelf inclusief. Zij graven hun eigen graf en gooien hun eigen ruiten in, alleen omdat zij miskend zijn of werden en dat wreken op de wereld voor de rest van hun leven.

Moet je nagaan wat er gebeurt als zulke zieke geesten aan de macht komen. Daar is geen kruid tegen gewassen. Dan spelen zij de machthebber oftewel de autoriteit die zij in hun jeugd zo verguisd hebben.

Zo wordt dit al generaties en dus eeuwenlang doorgegeven zonder dat iemand het doorziet of wil veranderen, omdat het zo diep zit weggestopt, zo diep zit verankerd in ons systeem, diep in de wortels van ons bestaan. Wie eraan toornt wordt vermorzeld. Men verdedigt zulk gedrag bij gebrek aan fundament in zichzelf; niemand komt aan het fundament van schijn-zekerheid en schijn-veiligheid.

De enige manier om daarmee om te gaan is zélf het lichtende voorbeeld te zijn, door zelf te herstellen wat daarom vraagt... het langdurig en blijvend omarmen van het "gevoelsverstand" oftewel de dialoog met ons binnenste, zodat men één wordt met zichzelf en bovendien daaruit opnieuw leert handelen; dwars door de eigen leegte, door het onbekende vacuüm heen - en da's een lange weg van jaren.

Immers, wat iemand met autoriteit roept is een lokkertje en bedoeld om je er in mee te laten gaan. Men heeft geen macht over jou tenzij jij dat toestaat. De leraar heeft geen autoriteit meer als de klas massaal wegloopt. Een binnenstad met een sterke mentaliteit gaat zijn eigen gang en trekt zich niets aan van tegenstrijdige regels, zoals in het hartje centrum van Amsterdam. Een malafide en kwaadwillende regering heeft niets te zeggen als het volk er niet aan mee doet en haar dienders en legers aan zijn kant weet te krijgen; dan staat zo'n regering in haar hemd. Als een regering de ene flater na de andere begaat, is er niemand meer die dat ontgaat, en zal zij op den duur bezwijken. Kan twintig jaar duren, zoals in Servië*) waar men Miloševic wegjoeg door met een miljoen mensen (van een totaal van 7 miljoen bewoners) de straat op te gaan en de staatstelevisie met een bulldozer onklaar te maken, maar het gebeurt wel. Uiteindelijk.

In Nederland gebeurt iets heel wezenlijks. Dit land ligt aan water en wordt door rivieren doorkruist. Zijn hoofdstad zit vol grachten en kanalen; vol water. Water maakt vrij. Water staat symbool voor Vrijheid. Probeer water maar eens te houden. Hou jouw handen maar op. Dat vindt zijn eigen weg.

En intussen heeft het Vissen-tijdperk, aangeduid met een visje als Jezus achterop auto's, plaatsgemaakt voor de waterdrager... Aquarius.

In 2004 stelde Deepak Chopra tijdens een lezing in de RAI: "Hol-land is the Holy Land... here the change will start."

Hoe? Dat moet blijken. Intussen heeft ieder voor zichzelf te doen wat die kan. Ik weet in ieder geval dat ik mij niet druk hoef te maken, zeker niet om roeptoeterende idioten die autoriteit nastreven vanuit een megalomaan idee van superioriteit. Ik heb leren leven vanuit vertrouwen en dat geeft rust.

Dus ik protesteer niet maar demonstreer hoe het beter kan door het goede voorbeeld te geven. Als ik straks terugkijk op mijn leven heb ik de geruststelling, dat ik er alles aan gedaan heb om deze wereld een mooiere plek te maken, door mijn eigen levenskwaliteit te verbeteren waar ik kon; door simpelweg mijn hart te volgen.

Hoe je dat doet is voor ieder om zelf uit te vinden. Ik kan je alleen vertellen hoe dat mij gelukt is. Het vraagt discipline en geduld, veel geduld. Mijn deur (en mailbox, zie het-lichaam-liegt-nooit.webnode.nl) staat open voor hen die hun eigen kwaliteit van leven willen verbeteren.

rj.
-

*) Een Serviër waarschuwde ons hiervoor, nogal passioneel, maar zijn filmpje is helaas verwijderd (https://youtu.be/GC95PP8uXUk)

meerleeslink: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-vlieger-en-de-zwever.html

Onze wereld in een notedop; school en ouderschap voorop

Hier mijn bijdrage aan een betere wereld. Ik werd wakker met een droom waarin ik mijn kinderen toesprak over de wereld om ons heen in het algemeen en de rol van school in het bijzonder.

Ook te beluisteren als podcast in 12 minuten: 

https://soundcloud.com/watkanerbeter/onze-wereld-in-een-notedop

Ooit heb ik gesolliciteerd op een tijdelijke functie bij een school vanwege zwangerschapsverlof. Het ging om een klas waar kinderen opgevangen moesten worden die eruit gestuurd waren. Ik ben nooit uitgenodigd voor een gesprek maar ben wel een keer heel brutaal die school binnengelopen en zag daarbij hoe mijn charme allerlei deuren openden. Ik kreeg te zien wat ik anders nooit zou hebben gezien, gewoon door mijn positieve nieuwsgierigheid de vrije loop te laten. Het laat zich raden dat ik nooit die functie kreeg. Maar ik heb wel mijn hart gevolgd en daardoor een belangrijke les geleerd. Mijn droom ging daarover.

Wat er gebeurt als een onhandelbare tiener uit de klas gestuurd wordt is protest of rebellie te noemen tegen een ijskoud systeem dat niet werkt. En dat wordt bestraft. Kort gezegd: protest tegen autoriteit wordt bestraft. Terwijl de aanwezigheid aldaar al als straf gezien wordt door de meesten van ons en de houding van de docent ook, die geen aandacht toont voor zwaarwegende problematiek die feitelijk eerst besproken moet worden, wat natuurlijk niet gebeurt en vervolgens het kind luidruchtig maakt en de orde verstoort. Straf, dus. En eigenlijk nog meer van hetzelfde. Nog meer straf. Nog meer kou dan waar het kind in eerste instantie tegen ageerde. Daarom noemen we dat: re-ageren. Dus dat vraagt een heel andere benadering. Dat is althans waar iedereen om vraagt maar die niemand krijgt.

Een kind dat protesteert of rebelleert is in de kou gezet en verzet zich daartegen. Logisch. Alleen staan we dat niet toe en storten zo'n kind in een vorm waarin het zelf maar een weg moet zien te vinden. Zo wordt het kind opnieuw in de kou gezet waar het zich alleen moet zien te redden. Reddeloos verloren, niemand om mee te praten of te overleggen dus groeien we op vol wanhoop en een hele natie wordt zo van jongs af aan verraden. Niemand die dat wil hervormen. Een minister als Plasterk riep hooguit om een kwaliteitsinjectie van een miljard voor het onderwijs. Sindsdien staan er hekken om scholen.

Tegennatuurlijker bestaat niet en toch is dat exact wat consequent wordt toegepast. En wij zagen en zien het gebeuren maar lieten dat toe.

Het enige dat werkt in elke situatie, waarin mensen vastlopen, is: warmte. De warmte van het hart. Warmte, of de liefde van jouw hart, is het enige medicijn. Voor alles. Werkt het niet? Verhoog de dosis. Warmte werkt altijd. "Liefde" werkt altijd. Liefde en begrip. Affectie, zorg en waardering. Dat zijn de ingrediënten van warmte. En waar komt dat vandaan? 't Gevoel. En laat dat nu juist verboden zijn.

Wat wij als kind in het westen continu ervaren is de sturende werking van de ouder (en later de leraar) die iets van je wil. Je wordt geacht een kunstje te doen, in feite. Je wordt geacht te doen wat de ouder wil en ook nog op de manier die die ouder wil.

Van origine is de moeder (m/v) thuis de centrale figuur die alles bepaalt en die heeft het voor het zeggen, houdt alles in de gaten en is de baas. En meestal is degene die de moederrol vervult een vrouw.

Feit is dat niemand daarvoor opgeleid wordt; ieder doet na wat die zijn of haar moeder heeft zien doen. Het voorbeeld wordt nagedaan, of dat nu goed voor ons is of niet. Men heeft dus geen idee maar doet na wat generatie op generatie voorgedaan wordt, dus roept men tegen het kind: "Doe nu maar wat ik zeg..."

Er is geen oordeel over goed of slecht maar ons binnenste laat ons wel weten zodra we het ergens mee eens zijn of niet. Als meer dan 75% van wat je ziet, hoort en vooral "moet" niet deugt volgens jouw binnenste heb je een probleem. Je wordt in feite niet gehoord, niet gezien en niet gewaardeerd. Hoe ga je daarmee om? Echter, als kind is er weinig tot geen kans om je uit te spreken. Problematiek bespreekbaar maken is er nu eenmaal niet bij. Je wordt eerder uitgelachen, want je hebt niets te zeggen, als kind. Dat was eeuwenlang de geldende opinie die iedereen deelde en dat zie ik nog steeds gebeuren om mij heen, overal waar ik kijk; ook bij mijn eigen kinderen. Je hebt als kind meestal geen inspraak. Zeker niet diegenen die hun moeder met geweld verdedigen, die zitten meestal vuistdiep in de indoctrinatie, dat moeder goed is. Dat alles wat moeder zegt, denkt of vindt, goed is. Goed of niet, zij is in ieder geval een autoriteit. En je doet wat zij wil, goed of slecht, ongeacht wat jij wilt.

Dus wat hebben we hier? Een slecht- of verkeerd opgeleide moeder die alles bepaalt in ons leven en waarover geen overleg mogelijk is.

Ter vergelijking... Kijk nu eens wat er vanuit onze regering gebeurt. Al decennia is er een doelbewust afbraakbeleid waarvan de laatste tien jaar het meeste opvallen en inspraak is niet mogelijk, verkiezingen halen niets uit en het gedrag is niet bespreekbaar maar wordt door het systeem van machthebbers vierkant verdedigd, tot bloedens toe en tegen beter weten in. In februari 2021 haalde de staat zijn gelijk via hoger beroep binnen VIER UUR. Men ging dwars heen over wat het volk wil. Wat zou de boodschap daarachter zijn, denk je?

Als nu ieder mens zijn hele leven lang leert, dat de autoriteit gelijk heeft ongeacht wat jij wilt - aanvankelijk de autoriteit van de moeder en later van de school en vervolgens de instituten en het bedrijfsleven - denk je dan dat mensen het idee nog hebben dat verzet, protest of inspraak zin heeft?

Anders gezegd: wordt de westers gevormde mens ooit volwassen? We worden kleingehouden, krijgen antwoord op vragen die we nooit gesteld hebben en blijven zitten met de vragen die ertoe doen; worden volgestopt met informatie en vooral regels waar niemand op zit te wachten en bespreken is er niet bij. We leren op school niet wat het is om mens te zijn en trots en levenslustig in het leven te staan, vol eigenwaarde en zelfvertrouwen. We leren op school geen wetskennis om ons mondig te maken. Eerder het tegenovergestelde. We leren te gehoorzamen aan autoriteit. Heel dociel, plooibaar en gewillig worden we gemaakt, met een systeem van Schuld, Boete, Straf en Zonde, afgekort SBS-Z, als dagelijkse kost van een propagandamachine waartegen ieder wel wil opstaan maar niet weet hoe, omdat we niet geschoold zijn in evenwichtig denken, want we kennen maar één kant van het sektarische systeem en dat is het beruchte: "Doe nu maar wat ik zeg...!" En wie daarvan afwijkt wordt gestraft.

Regels, die niemand heeft gemaakt, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt regeren in het westen en worden gehandhaafd met Straf uit het werkkamp van "Schuld, Boete, Straf en Zonde". We zijn bang gemaakt voor straf want straf ontneemt ons onze vrijheid, dus heel ons leven zijn we bang gemaakt om ons te verzetten tegen terreur, dus wanneer iemand ons terroriseert leren we dat te aanvaarden of ten minste te tolereren. We leren gedwee ons te schikken aan autoriteit en goed gedrag houdt ons gegijzeld.

Hoe ziek is dat?

Het wordt nog veel erger als je nagaat dat er geen enkel alternatief voorhanden is, geen andere, constructieve manier van denken dus en je ziet hoe mensen elkaar de hersens inslaan over helemaal niets, alleen omdat ze willen dat de ander gehoorzaamt (aan hen of een andere autoriteiten), omdat mensen zo precies nadoen wat hen geleerd is èn omdat ze een ander niet kunnen gunnen wat hen nooit gegund is. Ga maar na. Hoe kun jij een ander gunnen wat jou nooit gegund is??

Dit is veel compacter op te schrijven in enkele zinnen maar het gaat erom dat ik jou "meeneem in een manier van denken" die jou buiten de aangeleerde manier helpt kijken, als een toeschouwer, om te kijken naar wat ieder doet, hier in dit moderne beschaafde westen, dat ongenaakbaar en dus perfect wordt geacht, maar waartegen nu toch steeds meer mensen opstaan, zonder te weten wat ze nou moeten doen, omdat hen is afgeleerd om voor henzelf te kiezen en omdat hun gevoel buitenspel is gezet, zodat ze hulpeloos en wanhopig raken en niet veel meer kunnen dan protesteren oftewel zich verzetten... zodat protest een doel op zichzelf wordt; iets om maar wat te hebben... omdat niemand het weet.

En dat hoeft ook niet. We zijn hier om te leren. En wat we als eerste te leren hebben is dat het gevoel, ons hart, ons geweten, onze intuïtie, in ere hersteld mag worden. Wie stelt dat die al op orde is en dat men al leeft uit het hart, die lult uit z'n nek. Dat is namelijk godsonmogelijk en de reden heb ik net uitgebreid beschreven; we zijn geïndoctrineerd tot op het bot door een heel systeem en dat circus laat absoluut geen ruimte om jezelf te zijn want het gevoel is verboden, verbannen, verminkt en vermoord.

Kijk maar om je heen. Met niemand kun je de vrede bewaren. In ieder zit haat en nijd en dat komt op de gekste momenten tevoorschijn. Steevast. Altijd. We zijn tegen elkaar opgezet. We zijn elkaars grootste vijand. Niemand vertrouwt elkaar. Niemand is te vertrouwen. We verraden elkaar. Relaties zijn godsonmogelijk want we vechten elkaar de tent uit. En laat dat nu precies de opzet zijn geweest...

Zo zijn wij opgeleid. Een knap stukje verdeel en heers, lijkt mij. Hoef je het niet mee eens te zijn. Het is slechts, wat ik zie. En steeds meer mensen met mij. Die zich afvragen wat er in godsnaam aan de hand is in deze verziekte wereld, en daar graag iets in zouden willen veranderen.

Dat doe je niet door niets te doen. Een ander kun je niet veranderen. Wat je wel kunt doen, is je strak bezig houden met jezelf en het verbeteren van jouw eigen kwaliteit van leven. Dan doe je het beste dat je kunt doen. Zo geef je het door. Daarover lees je meer in de voorgaande twee teksten; zie de hyperlinks, van de artikelen van 28 april en 1 mei, hieronder.

1. Speech voor onwetenden, uit het hart (28 april):
https://facebook.com/verdwenenkennis/posts/113267024236723/
https://soundcloud.com/watkanerbeter/speech-voor-onwetenden

2. BBB is hart nodig (1 mei):
https://facebook.com/verdwenenkennis/posts/114608240769268/
https://soundcloud.com/watkanerbeter/bbb-is-hart-nodig

3. Onze wereld in een notedop; school en ouderschap voorop:
https://www.facebook.com/verdwenenkennis/posts/119734020256690/
https://soundcloud.com/watkanerbeter/onze-wereld-in-een-notedop

Geraadpleegde meerleeslinks: 

“De Wonderlijke Energie Van Kinderen – en wat school met ze doet” - https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html

Meer lezen? Zie: fb.com/verdwenenkennis, fb.com/hetlichaamliegtnooit en https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl

liefs, rj ++

ps: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/05/onze-wereld-in-een-notedop.html

4 mei, dodenherdenking, inzichten over de toestand, na het zien van puberale reacties en onderling gesteggel aan de zijlijn

4 mei, dodenherdenking, inzichten over de toestand, na het zien van puberale reacties en onderling gesteggel aan de zijlijn

Na de live-uitzending van Viruswaarheid van vanavond (4 mei, direct na dodenherdenking, https://www.facebook.com/watch/live/?v=1097092640776224) over nieuwe wetsvoorstellen om gaten en hiaten te dichten in een volstrekt poreuze en malafide wetgeving, kwam ik tot enkele pijnlijke inzichten. 

Inleiding

Maar eerst de inleiding. Ik hoorde de speech van Willem Engel, die hij aan het begin had gegeven en ik achteraf hoorde, en ik was tijdens de live uitzending getuige van honderden opmerkingen van  tientallen kindertjes die ver voorbij kinderbedtijd elkaar aan het bestoken waren met chagrijn, laster en on-zin. Met chagrijn, laster en on-zin. Niet-opbouwend, kinderachtig gewauwel. Gedoe van verveelde pubers. Niet één vraag. Op één vragensteller na die het voor elkaar kreeg een retorische vraag te stellen om te zeuren, te zaniken en te zuigen, als schreeuw om aandacht, als eenzame ziel in de nacht, als ultieme poging om gehoord te kunnen worden en onherroepelijk en onvermijdelijk te parasiteren op anderen met ter plekke verzonnen en uitgekauwde onzin. Zo oud (auw-t) als de weg naar Rome. En oh,  ik kreeg hoogstpersoonlijk van twee van zulke kwaaien een mentale kras over mijn gelaat, verpakt als felle correctie. Vol haat en pure nijd. Omdat ik boven het maaiveld uitstak en mij liet zien, kennelijk.

Foutje. Dit was de eerste keer dat ik een live-uitzending van viruswaarheid had bijgewoond en ik had gelijk alweer spijt. Het rustig naderhand bekijken is een beter idee waarbij ik ook nog terug kan als ik een uitspraak nog een keer wil horen.

Drie inzichten

Dan nu mijn eerste inzicht: 

"de tweede wereldoorlog is niet genoeg geweest voor een wereldvolk om in te zien hoe samenleven moet."

Mijn inzicht vulde aan met: "De babyboomers die het land - in ieder geval volgens eigen zeggen - hebben opgebouwd, werden uiteindelijk volgevreten nietsnutten met een verderfelijke natuur en bijpassend destructief gedrag. Die generatie en de gretig patat-etende generaties erna weten niet hoe ze het samen gezellig moeten maken (ze kunnen de slingers niet vinden zeg maar) en dat is hen ook niet geleerd. Sterker nog, het is hen AFgeleerd."
Ze weten het niet meer want ze zijn van hun natuur weggejaagd omdat het gevoel niet mee mocht doen. En als ik schrijf "ze" of "hen" dan bedoel ik natuurlijk: wij en ons.

Nog een derde inzicht diende zich aan: "Daarvan herstellen lijkt haast onmogelijk maar in de loop van generaties, zal men in staat raken om dat ten goede te keren en wel gezond verstand aan de dag te leggen."
Ga maar na. Gezond verstand, dat nu reeds bij enkelen voorhanden is (de pioniers, de wappies, de geboren leiders van nature) maar wat nog niet ten volle uitgedragen kan worden, omdat ieder mensenkind jarenlange tirannie vanuit de eigen leefomgeving heeft moeten verduren en nu met de schade daarvan zit. Mentale schade. Ander woord voor oud zeer. Emotionele shit. We slaan elkaar mentaal de hersens ermee in, reageren ons af - volksvermaak nummer één - en leven ons op elkaar uit.

-

Brug naar de uitspraken in de live-uitzending van Viruswaarheid

Dus (terug naar) de uitspraak van Willem Engel aan het eind van de sessie, "we moeten demonstreren" is wel leuk, lief en aardig, echter, hoe gemeend en goed het ook bedoeld is, gaat dat "de massa" niet mobiliseren, die nog op z'n gat zit op de bank voor de televisie en het allemaal wel "gescheten" vindt. Die laat alles gelaten aan zich voorbij gaan en vindt dat ieder ander dat voor hem moet bepalen. De desbetreffende autoriteit die alles bepaalt in zijn leven. De gemiddelde wereldburger stelt zich op als een kasplantje dat af en toe water moet hebben. Brood en spelen, dus. Heel dociel, heel gewillig, heel geconformeerd en geïndoctrineerd door school en de rest van z'n leefomgeving, en door de straf die daar zoal uitgedeeld wordt èn die wij dagelijks elkaar opnieuw aandoen, om ons te helpen herinneren dat we Verboden Vrucht zijn van een Verboden Samenleving en kennelijk maar niet gelukkig mogen zijn oftewel niet mogen pronken met onze talenten, als veren aan een pauw; we mogen er dus niet zijn.

Ademhalen en verder "je bek houden". Zo was het thuis en demissionair premier MR hoorden wij dat letterlijk na-papagaaien; en dat zit in de categorie "doe nu maar wat ik zeg". Zo wordt er met ons omgegaan en dat laten wij toe. Sterker nog, we geven het door. Niet de vrijheid geven we door (de kreet van de afgelopen jaren om vrijheid niet vanzelfsprekend te vinden), niet de vrijheid om onszelf te mogen zijn geven wij door, maar de gebrekkige normen en waarden met regels die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. Die geven we door.

"...niet de vrijheid om onszelf te mogen zijn geven wij door, maar de gebrekkige normen en waarden met regels die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. Die geven we door."

Veranderen gaat wel maar traag

Dus ja, er gaat uiteindelijk vast wel wat veranderen maarrr dat gaat heel, heel erg traag. Ik ga dat niet meer meemaken. Niet in dit tempo.

Mijn mentor stelde tien jaar geleden overigens, dat alles nu razendsnel gaat en dat inzichten en "methoden" nu geen vijf jaar meer standhouden terwijl je er vroeger een eeuw mee kon doen.

Echter, boven elke methode verheven staat steeds de dialoog, de zieldialoog, het oprechte contact, de warm-hartelijke verbinding, recht tegenover de menselijke pijn die ieder mens knecht en klein houdt.

Dus ja, tuurlijk zit er verandering aan te komen maar pas in de loop der eeuwen, niet veel eerder, schat ik zo in. Omdat de huidige generatie niet sneller kan dan dit, zo te zien. Huidige generaties willen en kunnen niet meedoen. Die zitten vast in hun eigen traject, inclusief alle zelfsabotage, zelfdestructie en zelfhaat, en ieder heeft dat eigen traject te doorlopen in zijn eigen tempo.

Dus ik schrijf en zo blijf ik en verder zal het wel. Ik ben een stofje in de wind. Een bergje atomen. Een lauwwarme zak met kluiven en mijn bijdrage is gelimiteerd. Maar niet gelimiteerd tot niets. Ik kan mezelf vermaken. Ik kan plezier maken dus dat is kennelijk mijn doel hier op aarde. En wie het ziet kan erdoor besmet raken. Of kan "de tering in krijgen" en met een bijl achter mij aankomen om mij te slopen. Zoals nu voornamelijk nog gebeurt. Uit onvrede en omdat men een ander niet kan gunnen wat hen nooit gegund was, uit het briljante Verdeel en Heers-concept dat diep geïmplementeerd is in ieders onderbewuste. Missie geslaagd, lijkt mij.

Maar toch, het ten positieve besmetten van elkaar is wat we te doen hebben. Constateer ik hardop. Kennelijk moet dat zo, anders zou het niet gebeuren.

Er is niets aan de hand

Dus is er hoop? Welnee. Wie hoop zoekt, zoekt melancholie en zit wanhopig vast in het verleden zonder het NU te kunnen omarmen. We leven nu. Kom dus naar het NU. Daar gebeurt het. In het NU zit je puntje-stoel om alles te ervaren wat er te ervaren is. Niet achteraf, dan is het voorbij. "Gister" telt niet meer. Niet vooraf, dan ben je te vroeg en da's net zo nutteloos als te laat. "Morgen" bestaat nog niet. Alleen het NU bestaat. Met alle ongemakken van dien. Maar ook met alle mooiigheid. Voor wie het wil zien.

De mooiigheid dat er niets aan de hand is als we beseffen dat wij zelf de problemen maken die we (kennelijk!) nodig hebben om van te leren en doorheen te groeien.

De mooiigheid dat er niets aan de hand is.

De mooiigheid dat er niets aan de hand is.

Er is niets aan de hand.

"Wees in geen ding bezorgd", schreef mijn opa. In een klein religieus boekje dat hij mij naliet staan zijn woorden bewaard, in het mooiste handschrift dat ik ooit gezien heb. Pas na mijn veertigste ging ik  gaandeweg beseffen wat hij bedoelde, door terug te kijken op een leven met heel, heel veel hobbels, en heel veel lessen. Want sommigen krijgen meer te verduren dan anderen, maar nemen die hobbels als vanzelf, omdat ze beter zijn uitgerust dan anderen; "het zijn de sterke schouders die de lasten kunnen dragen."

Dus wat rest ons? "Voorbereiden in kalmte en rust." Klaar te zijn door uit te rusten. Hoe rust je uit? Door je in te spannen zodat je (uiteindelijk) kunt ontspannen, wat nu niet "mag". Hoe? Door te zoeken. En door van zoeken, vinden te maken. En van denken, weten. Hoe? Dat is voor ieder om zelf uit te vinden. Ik kan je hooguit vertellen hoe ik het gedaan heb. Dan zul je mij eerst die vraag moeten stellen...

liefs,

rj

4 mei 2021, 22:12

link om te delen: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/05/inzicht-dodenherdenking-onderling-gesteggel.html

https://www.facebook.com/verdwenenkennis/posts/115934430636649

https://www.facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/3805062316270074

BBB is hart nodig. En "hart" schrijf je met een t.

BBB is hart nodig. En "hart" schrijf je met een t.

Ook te beluisteren als podcast in 10 minuten:
https://soundcloud.com/watkanerbeter/bbb-is-hart-nodig

Wie niet inziet dat we aan een grote reset toe zijn heeft hartstochtelijk zitten slapen of doet nog gretig mee aan de rat race.

Dat mag iedereen inzien. Kijk maar om je heen. Is dit beschaving?

We mogen die mensen wel dankbaar zijn dat ze ons daarop hebben durven wijzen, zoals onze premier, zijn huichelachtige en hypocriete kabinet en de idioten van het world economic forum met 666 in het logo en met keizer Klaas Vaak oftewel Klaus Schwab aan het roer van de ark van Noach voor zwakzinnigen met identiteitsstoornissen.

Ik kende hun kunstjes allang want ik ben samen geweest met mensen die probleemloos kunnen aanschuiven bij dit clubje addergebroed. Ik was er dus reeds op voorbereid door jarenlang met schizofrenen (denk aan psychopaten en sociopathen) op te trekken die mij getraind hebben, onbedoeld en onbewust vermoed ik, met uitlokking en straf, met het projecteren van frustratie en furie, en getraind met het mij verwijten wat ze zelf doen. Ik was al bekend met het buitensluiten en isoleren van hen die weliswaar integer maar niet omkoopbaar zijn en dus niet deugen. 

Hypocriet gedrag het aanvalsmiddel bij uitstek

Zo leerden zij mij dat hypocriet gedrag het aanvalsmiddel bij uitstek is om de ander het leven zuur te maken, overigens zonder daar ooit in te slagen, want zoals leert enerzijds jou bij jezelf te komen en daar te blijven en anderzijds doet zo iemand zichzelf te kort. Het leert je "het" bij de ander te laten, je nooit te verdedigen en niet te vechten. Het leert je dat humor, liefde, geweldloosheid en relativering je overzicht en vrede in jouw hart geven, zonder de noodzaak om je te bewijzen.

Anders gezegd: het leert je zoeken. En het leert je van zoeken vinden te maken. (En van denken voelen. Om uiteindelijk van zoeken via via naar weten te komen.) En dat geeft vrijheid, rust en zelfliefde. Iets waar machtswellustelingen heel nerveus van worden.

Omdraaien

Het leert je ook iets fundamenteels over deze samenleving. Het leert, dat de meest voorkomende passieve (onzichtbare) agressie hem zit in "omdraaien", in "de ander beschuldigen van wat men zelf doet", èn het leert dat "de verzonnen stelling" het aanvalswapen bij uitstek is (waarbij de ander in de hoek wordt gedreven met een fictief oftewel verzonnen probleem waarvoor de ander verantwoordelijk wordt gesteld, wat de ander moet oplossen, waarvoor de ander de schuld krijgt en waarvoor de ander straf krijgt, als van een zelfbenoemd tribunaal met aanklager, rechter en beul ineen) en uiteindelijk gaat alles om de macht, om overheersen, en eigenlijk om bezitsdrang, met Schuld, Boete, Straf en Zonde (je weet wel: SBS-Z) als breekijzer om hun gelijk te forceren. En wat alleen werkt als de ander toegeeft. Als lokkertje, dus. 

(zelf)destructie, (zelf)sabotage en (zelf)haat

Dat gebeurt in het groot en in het klein. Wat ik zie gebeuren tussen mensen onderling als afspiegeling van een zieke maatschappij, lijkt in de kern te gaan om twee dingen: 

boetedoening, oftewel zelfkastijding, enerzijds; 

en

genoegdoening, oftewel afreageren op een ander, anderzijds.

Niet stabiel

We zijn niet stabiel. We missen eigenwaarde en zelfvertrouwen en da's altijd afkomstig van ons binnenste oftewel afkomstig van volwassen zieldialoog.

Daardoor moeten we wat en zoeken iets "om maar wat te hebben." Al is het burgertje pesten. Of: overmatig veel eten. Of drank, roken, druks, snoepen, winkelen, sporten, gamen, relaties, sex, enzo.

We zoeken afleiding van ons miserabele bestaan en dit lijkt de menselijke drijfveer te zijn achter het overal terugkerende drieluik "zelfdestructie, zelfsabotage en zelfhaat" - de onderliggende gedragingen van mensen die telkens tevoorschijn komen als meest essentiële dagbesteding. Waarmee we in feite onszelf te kort doen.

Verleiding en misleiding ter afleiding

Verleiding en misleiding ter afleiding zie ik continu voor mijn neus gebeuren. Normaal warm-menselijk, vriendelijk contact is schaars of heeft een beperkte houdbaarheid. Het vervliegt en maakt grimmig plaats voor iets anders in de categorie "zelfdestructie, zelfsabotage en zelfhaat". Zich uitend naar zichzelf of anderen via boetedoening/zelfkastijding of genoegdoening/afreageren.

Geestelijk arm en uitgeput

Geen wonder dat we niet gezond leven en doodgaan aan de meest vreselijke welvaartsziekten. Er is geen werkelijke welvaart en geen werkelijke rijkdom. Alleen financiële. We zijn geestelijk arm en uitgeput. We gedragen ons vreselijk en frustreren de boel uit protest, of uit verveling, en dus uit frustratie, of preciezer: uit verdriet, uit onmacht of uit boosheid. En boosheid is het product van verdriet en onmacht te noemen.

Wie het durft te zien ziet armoe en uitputting en da's niet door corona. Zelfmoorden, verkeersdoden en welvaartsziekten waren al leidend vóór die tijd. Ruim vóór 16 maart 2020 de maatregelen hun intrede deden. 

We zijn toe aan een reset maar niemand had er trek in. Mijn bedrijf was gericht op "het verbeteren van levenskwaliteit" maar ging onderuit vanwege te weinig klandizie. Ben kennelijk op de verkeerde planeet geboren of in de verkeerde eeuw. Dus rest mij niets anders dan toeschouwer te zijn. En dat doe ik. Met een glas in mijn hand. Gevuld met tranen. Soms van het lachen om zoveel stupiditeit maar meestal van verdriet, vanwege empathie of omdat  het van mensen af straalt en mij besmet.

Besmetten doen wij elkaar altijd telepathisch en dus ook op afstand

Besmetten doen wij elkaar altijd telepathisch en dus ook op afstand... dus preventie zoals afstand houden ("social distancing"), maar ook gezichtsbescherming of handen wassen is eigenlijk altijd zinloos; aan elkaar denken is al genoeg om ellende over te brengen of elkaar moedwillig te verwensen. Ik heb dingen gezien die niet kunnen en die wel gebeuren maar waar niemand over lijkt te willen nadenken - laat staan over wil praten - en waar niemand onderzoek naar lijkt te willen doen, maar die voor de echte observator glashelder zijn. Wij zijn onze eigen grootste vijand gebleken. De belangrijkste agressor van deze planeet. Zolang wij onze talenten dus zo negatief, destructief en extreem blijven inzetten is verbetering van kwaliteit van leven ondenkbaar, onbereikbaar en onmogelijk.

Uitgeput door negatieve bemoeizucht oftewel verwensing

Terwijl ik dit schrijf lig ik maar van uitputting in mijn bed (omdat ik weg wilde maar niet van huis kwam, mijn ogen zwaar werden), waar ik 's avonds niet in kom en 's morgens niet uit kan, zolang ik mensen ontmoet die zich aan mij opdringen, bezit van mij willen en alles willen ontregelen; een daad vol destructie, sabotage en haat die men gretig op een ander projecteert in de veronderstelling dat men daar zelf beter van wordt, of omdat men de ander niet gunt wat men zelf nooit gegund was, of gewoon voor afleiding. Al is het maar voor even. 

Toxische leefomgeving

Zo toxisch is onze leefomgeving. Zo ziek worden mensen gemaakt dat ze elkaar bespringen en klein houden. Dat is wat ik zie althans.

Daar kan ik niets aan veranderen en dat ga ik dus niet eens proberen. Het zou getuigen van vechten tégen. Liever dank ik voor de les, vergeef ik hen en ga mijn eigen weg.

Ik heb geleerd probleemloos en moeiteloos alleen te zijn en mij te vermaken op mijn eigen vierkante meter. Dat was een lange weg terug naar mezelf en kan ik iedereen aanraden.

Mensen parasiteren bij elkaar en misgunnen elkaar wat hen nooit gegund was

Het nadeel is dat mensen parasiteren bij elkaar en elkaar misgunnen wat hen nooit gegund was zodat je vanzelf al afstand houdt. Een wreed dilemma voor een geboren mensenhelper die niets anders wil dan iedereen gelukkig en gezond te zien en nooit stopt tot iedereen dat bereikt heeft maar dramatisch genoeg inziet dat hij daarin onmogelijk zal slagen zolang de mensen die het dichtstbij staan hem het liefst de hersens inslaan en zijn bloed willen drinken.

De zon schijnt altijd voor wie hem zoekt

Gelukkig is "hier" zijn geen straf voor wie het durft te zien. Zelfs als het regent, waait of koud is. Het is hier prachtig. Het is lente en de natuur schiet op. De vogels zingen mij toe en de zon schijnt altijd voor wie hem zoekt. Constateringen zijn nuttig voor het overzicht en nog nuttiger om hardop te melden wat je ziet en daarna vervliegt dat weer omdat het steevast verdrongen wordt door levenslust - zoals een liedje in je hoofd, het vooruitzicht van leuke activiteiten, een toffe uitwisseling en een lach. 

Wie zichzelf wat gunt heeft met anderen niets te maken, kent zelfliefde en rust en dat overstijgt alle vorm van (geforceerd gezocht) vermaak. Afleiding is dan niet nodig. Wel de rust om te wachten tot de volgende ingeving, die je op weg helpt.

Dat... heet: leven in vertrouwen.

rj

-

NB: BBB staat voor Build, Back, Better en is daarin is drie maal een omgekeerde 6 te zien; 666, dus. Vermoedelijk de eigenlijke en enige betekenis

bron: https://www.facebook.com/verdwenenkennis/posts/114608240769268/

voorgedragen in 14 minuten/start na 2 minuten:  https://www.facebook.com/verdwenenkennis/videos/452904572607604

't vervolg op...

Speech | als antwoord voor onwetenden die zich afvragen waar we ons nu zo druk over maken.
(voorgedragen in 12 minuten, te vinden op: https://fb.watch/5aR7fn251g/) https://www.facebook.com/watkanerbeter/posts/113267024236723/

De link om te delen: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/05/bbb-is-hart-nodig.html

Vervolg op: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/04/antwoord-voor-onwetenden.html

Speech als antwoord voor onwetenden die zich afvragen waar we ons nu zo druk over (moeten) maken

Speech als antwoord voor onwetenden die zich afvragen waar we ons nu zo druk over maken |

(voorgedragen in 12 minuten, als vlog te vinden op: https://fb.watch/5aR7fn251g/)
Ook te beluisteren als podcast in 10 minuten: https://soundcloud.com/watkanerbeter/speech-voor-onwetenden

Hoe kun je conformisten bereiken hun fundament op te geven van schijnveiligheid en schijnzekerheid? Hoe spreek je gezond verstand aan? 

Volgens mij kan dat niet. Ieder loopt een eigen weg in een eigen tempo. Vastlopen is voorwaarde om te kunnen veranderen en dat staat wereldwijd te gebeuren.

Het zijn de pioniers die alles nu al doorhebben en daarmee ver voor de muziek uitlopen.

Dus... dan heb je het als mens te doen met wat jou gegeven is. Je bent niet God zelf maar bent altijd op het juiste moment op de juiste plek om jouw bijdrage te leveren aan een betere wereld.

Ieder volgt het hart. Sommigen ten positieve. De meesten ten negatieve door juist het tegenovergestelde te doen vanuit een ander belang dat niet altijd gelijk duidelijk is. 
-

"Wat gaat er goed, wat kan er beter?" Da's de gouden regel voor feedback. 

Wat er goed gaat of beter kan mag ieder zelf constateren en heeft onder andere met perceptie te maken. Met beleving, achtergrond, ervaringen of herkenning.

Ik heb geleerd toeschouwer te zijn. Het is mijn constatering, dat er gif zit in lucht, water en voedsel. Dat lijkt mij heel ernstig, vooral omdat slechts weinigen dat lijken te beseffen en er nog minder "lui" er iets mee doen. Alsof die lui liever lui dan moe zijn.

Gif. Puur gif. Van landbouwgif (pesticides, fungicides, herbicides), pcb's, dioxines, tot zware metalen. Met vliegtuigen gespoten in de lucht, als uitstoot en afval gedumpt in ons water - en niet gefilterd zodat ons eigen lichaam het filter wordt; [aanvulling] in kwikvullingen, in tandpasta, in deodorant, in wc-papier, in tampons, in babyvoeding en in van alle voedingswaarde, smaak en nutriënten ontdane groenten, granen en smaakloos fruit, tot nagemaakte en gepatenteerde medicijnen - zonder info over preventieve gezondheid - met de bedoeling ons blijvend patiënt te maken. Combineer dat met hoge niveaus van dagelijkse stress waardoor de weerstand keldert en de mensheid valt massaal om. Zo keren we kunstmatig maar doelbewust terug naar de middeleeuwen en krijgen ziektes voedingsbodem en zelfs podium.

Gif zit in alles (zie mijn blog er over *) en dus ook in vloerbedekking, meubels, verf. In hout. In plastic met o.a. bisphenol A als weekmaker. Hennep is verboden maar zou daarin prima kunnen voorzien. Je kunt er bijna alles van maken, huizen, auto's, tot aan medicijnen toe. Auto's rijden inmiddels helemaal zelf maar volgen ons op de voet sinds 2005 via e-call, men luistert alles af... die auto's zijn te hacken en nemen de boel over als jij te kritisch bent of te veel weet en in de weg staat (van de zo opgehemelde democratie, waarin slechts enkelen bepalen wat jij voelt, wilt en weet). Een mensenleven is kennelijk niets waard.
-

Het ergste komt nog want dat zijn wij mensen zelf. We zijn tegen elkaar en onszelf opgezet en kennen zelfdestructie, zelfsabotage en zelfhaat.

De mens is zijn eigen grootste vijand. Kijk maar om je heen. Noem je dit beschaving?

We zijn godverlaten en slopen alles. Onze regering voorop maar wij doen net zo hard mee. Rechtszaken (in ieder geval in mijn leven, en kijk naar die van Viruswaarheid) pakken nagenoeg altijd verkeerd uit en bij hoge uitzondering krijgt de goedbedoelende gelijk over iets wat niet ter zake doende is, dus heb je je te schikken aan de terreur van anderen die zich uit het niets organiseren, vanuit hun collectieve, verbindende gevoel van sadisme, superioriteit, grootheidswaan, zelf aangemeten autoriteit en arrogantie...

en dat alles vanuit een elementair tekort aan eigenwaarde en zelfvertrouwen, en een overschot aan oud zeer.

Waarheid doet geen pijn. Oude wonden wel. 

Iedereen oordeelt of leert dat en niemand (bijna niemand) stelt wezenlijke vragen, terwijl bij volwassen gedrag toch het omgekeerde te verwachten zou zijn, lijkt mij. Dus luidt de pijnlijke conclusie in (welhaast retorische) vraagvorm: 

"Zijn wij wel ooit volwassen geworden?"

En zo nee, "wat is daar dan voor nodig?", want daar zouden we ons mee bezig mogen houden, lijkt mij.

En zo ja, "hoe dan", in een schizofreen makende leefomgeving, school voorop, als angst inboezemend instituut vol zwakbegaafden die hun frustratie dagelijks kunnen uitleven op de meest pure zieltjes in onze samenleving en zo bedoeld of onbedoeld, bewust of onbewust maar doelgericht van ieder van hen protesterende rebellen maakt die nergens om geven en hedonistisch ingesteld zijn;

met een "opvoeding" waarin je niets mag, van alles moet en waar gevoel verboden is en er dus van iedere welwillende individu niets maar dan ook niets overblijft, tenzij die na zijn of haar dertigste maar eens gaat zoeken vanwege wat er zoal mis is aan scheefgroei in zijn of haar leven...

Onze opvoeding is een regelrechte vernietiging van de individu die we oorspronkelijk bedoeld waren te zijn. Vrouwelijkheid is verboden, verbannen en vermoord en macho is de norm. Ieder spreekt of leert maar één taal en dat is: macho.

Krishnamurti stelde: "Het is geen toonbeeld van gezondheid om goed aangepast te zijn aan een diep verziekte maatschappij."

Einstein stelde: "We kunnen onze problemen niet oplossen met dezelfde manier van denken als deze ontstaan zijn."

Mijn mentor stelde, dat hier een "jarenlange structurele emotionele verkrachting" aan vooraf ging, dat het verstand ontwikkelt tussen 6 en 8, en dat de eerste acht jaren heilig zijn in een mensenleven. Het duurde jaren voor ik kon overzien wat hij bedoelde. Jaren. Moet je nagaan hoe diep wij zitten in het conformisme vanuit diep gewortelde indoctrinatie; "Er is maar één leer en één waarheid". De Staat. Haar religie (re-lieg-ie) heet Statisme en het gaat er sektarisch aan toe oftewel: "wie afwijkt wordt gestraft". Wie niet luistert en gehoorzaamt krijgt er van langs op alle mogelijke manieren en zulke psychische oorlogsvoering begint al op school. En wie eerlijk is en toeschouwer durft te zijn ziet in, dat het al eerder begint. Thuis. In de eigen leefomgeving. Waar je van alles moet, niets mag en waar gevoel verboden is. "Doe nu maar wat ik zeg." Er zijn namelijk regels, die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. En we volgen die regels. Blindelings. Tegen beter weten in en tot bloedens toe. Uit angst. Voor straf.

Schuld, Boete, Straf en Zonde van de heersende macht vol Verdeel en Heers, als smakeloze televisiezender, afgekort: SBS-Z oftewel Verwar en Plunder. Het is dagelijks overal te zien, vlak voor onze neus. In ieder geval voor mijn neus althans. Zo diepgeworteld lijkt dat te zitten in onze wereld, in onze maatschappij, in onze samen-leving die niet samen-leeft.

Hoe daaruit te komen?

Gandhi vond: "Wil je de wereld veranderen, begin dan bij jezelf." Eindelijk snap ik hem. Nu pas! Alleen ik kan mijn wereld veranderen. Maar daar heb ik wel hulp bij nodig want dit kan ik niet alleen. Jij waarschijnlijk ook niet. Het wachten is dus tot er een "samen" is of in ieder geval de bereidwilligheid daartoe. Tot die tijd hebben pioniers als jij en ik ons voor te bereiden in kalmte en rust op wat er komen gaat, zodat wij klaar zijn en staan voor hen die onze hulp heel hard nodig zullen hebben... en nu nog met ons vechten, vol haat, destructie en sabotage. 

Wat blijft er dan over?

Volg jouw hart. 
Doe wat je leuk vindt.
Geef het goede voorbeeld in plaats van te vechten tégen want vechten helpt niet tegen een overmacht en is ook niet jouw zaak. Wie het goede voorbeeld geeft, demonstreert pas echt...

rj

-

Meerleeslink:

Gif in alles - eerder artikel hierover, uit 2014: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/05/gif-in-alles.html

bron van dit artikel: https://www.facebook.com/verdwenenkennis/posts/113267024236723/

De link om te delen: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/04/antwoord-voor-onwetenden.html

Vervolg: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/05/bbb-is-hart-nodig.html

https://www.facebook.com/verdwenenkennis/posts/113267024236723/