Posts tonen met het label eigen partner. Alle posts tonen
Posts tonen met het label eigen partner. Alle posts tonen

woensdag 6 april 2016

Hoe word je één met jezelf en waarom is dat nodig?

Hoe word je één met jezelf en waarom is dat nodig? 

Laten we dat eens omdraaien! We mogen ons juist wel afvragen, waarom we dat niet meer zijn; één met onszelf.

Wie opgroeit in het westen hoef je niet schizo te noemen als je maar beseft dat niemand (één met) zichzelf mag zijn en dus niemand daaraan ontsnapt; voor elke situatie hebben we een andere persona aan boord, een masker dus, dat vanuit "dat wat gewenst is" reageert op de geboden situatie.


Aangeleerd gedrag of "overlevingsmechanisme" ontstaan zo als facetten van ons zelf onder druk van de leefomgeving.


Zelden reageren wij nog authentiek - ander woord voor spontaan. Omdat dat hardhandig bestreden wordt en we dat categorisch kwijt zijn en niet langer beheersen.


In plaats daarvan tonen we kinderachtig gedrag; kennelijk heeft dat prioriteit, het toont wat we gedurende ons leven te horen kregen; opgelegd gedrag onder dwang tonen wij zo als eerste. Daar zit niet per sé gezond verstand bij maar is meestal kleinzielig gedrag te noemen - verklaarbaar als je nagaat hoe gedrilld wij opgroeien.


Onze ziel doet ons op projecteren; wie niet naar binnen gaat uit zelfreflectie, kijkt dus naar buiten en bemoeit zich met het gedrag van anderen terwijl men het eigenlijk over zichzelf heeft.



"Hoe het hoort"; leefregels en projectie


Een heel verwarrend concept maar tegelijk een feitelijk gegeven dat zich CONTINU afspeelt onder onze ogen, zichtbaar voor wie ervoor openstaat; van de ouder of docent die het kind corrigeert tot het verschil van mening op straat tussen twee volwassenen (of wat ervoor moet doorgaan) toont het weinig anders - waarbij het "opleggen van een mening aan een ander" weinig anders lijkt dan het "vergelijken (van gedrag van de ander) met 'hoe het hoort'..." - wat kan dat anders zijn dan projectie?


Het zijn facetten van ons zelf die ontstaan onder druk van de leefomgeving, vanuit net zo onzinnige als opgelegde "leefregels". Leefregels waarvan niemand de oorsprong kent, die niemand ooit ter goedkeuring voorgelegd krijgt maar die ieder wordt opgedrongen.



Tiener: emotionele leeftijd

Iemand van bijna 30 die ik vorig jaar ontmoette was van binnen nog 12, realiseerde ik me onlangs pas bij ingeving.
Ik was zelf heel lang 15 tot na heel lang zoeken mijn blokkade verviel en ik emotioneel kon ontwikkelen op weg naar stabiliteit en "eigen partner zijn".

Vanmorgen schreef ik aan iemand nog: "Naast mij zit buurvrouw in de tuin chagrijnig te zijn en ik pak haar ellende op.  Dacht eerst dat het mijn stemming drukte maar ik weet inmiddels wel beter - dat dat van buiten komt terwijl ik het altijd eerst bij mezelf zoek.

Ze toont de kinderachtigheid van 'n tiener van 60 en ze zit mij in de gaten te houden.*)
Fok it. Zit naakt in de tuin en pak de zon die voor mij is."
*) Ziel laat mij eerst kennismaken 'met dat wat is', negeren kan niet; zodra de boodschap er is vervalt het zeurende gevoel en kun je verder met de dag. Zo leert de ziel ons.Buuv projecteert op mij. Dat moest ik doorkrijgen. Daarna veranderde 't gevoel en stoorde mij niet langer.

Een vrouw van 64 die de moed had om mij haar gedrag te tonen zodat ik haar mocht confronteren (met de karikatuur van zichzelf die wij allemaal presenteren) noemde ik vandaag 14 jaar oud. Zoiets herkende ze niet gelijk van zichzelf maar wel met de uitleg erbij, dat iemand van binnen altijd tiener is gebleven.

Openhartig schreef ze:
"Kan idd nog steeds lekker puberen en me gedragen alsof ik nog 25 ben. Er zitten diverse vrouwen in me en een sterke man, ik vind 'm niet aardig maar soms heb ik zijn energie nodig."

Sterk hè, om dat te herkennen. Dat is niet "je kwetsbaar opstellen" want dat bestaat helemaal niet net zoals gezichtsverlies niet bestaat; dat is namelijk een briljant verzonnen concept van kerk en staat om mensen te onderwerpen met heksenjachten, vloeken en oordeel - en intussen de vermoorde onschuld uithangen terwijl ze fier hun Schuld, Boete, Straf en Zonde-concept storten over hen die hun ziel en zaligheid -en dus hun zelfvertrouwen, eigenwaarde en zelfbeschikking- wekelijks te grabbel gooien in de kerkbanken en daarna berooid thuiskomen van deze "zielige" uitverkoop omdat ze nooit meer bij zichzelf kunnen thuiskomen. Een eeuwenlang schimmenspel met als inzet werelddominantie, dat net zo lang doorgaat tot het volk en masse vastloopt en tot inzicht wenst te komen over de gemiste afslag.



Authentiek 

Iemand die zich letterlijk niet langer iets aantrekt van z'n omgeving kan authentiek gedrag tonen - het was mijn levensstudie om dat te bereiken.

Één zijn met jezelf dus. Het betekent dat onze westerse schizofrene leefomgeving er àlles aan doet om ons bij onszelf weg te halen zodat we niet langer één zijn met ons zelf. "Verdeel en heers", dus.


We horen echter onze eigen partner te zijn. Dus dat blijft de rest van ons leven in ons conflicteren -zie daar de oorsprong van onze innerlijke strijd- en wie dat niet in zichzelf omarmt op weg naar volwassenheid straft anderen voor hoe die zich voelt en blijft een onwillige, protesterende puber.++


-

Meerleeslink:


Verraderlijk geloof ("Twee geloven op een kussen"): facebook.com/863715667071435


Zucht naar verliefdheid | Elk extreem gedrag wijst ons op ons zelf. Het is een teken van de zelf/de ziel om ons opmerkzaam te maken op wat er in ons leeft, een signaal om terug naar onszelf te groeien. facebook.com/865739546869047

Bron: facebook.com/864348010341534, 3 april 2016, 18:52 | 

Care? Share: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2016/04/hoe-word-je-een-met-jezelf.html

woensdag 8 oktober 2014

Ben jij bij jezelf?

210 woorden | 
“Iemand die niet bij zichzelf is 
nodigt zijn (of haar!:) partner uit 
tot vreemd gaan.”

Al is het maar door te kijken en te fantaseren.

Daarmee spiegelt de ander jou: 
“Je bent niet bij jezelf; 
dus je bent niet leuk genoeg, zo.”

Jaloers ten opzichte van bezitsdrang


Iemand die jaloers is, is niet bij zichzelf bovendien. 
Een vrouw die jaloers is, etaleert bezitsdrang en bezit zichzelf niet. 

Vrijheid - vrijblijvendheid


Iemand die van een ander houdt, is blij die ander te zien - meer niet - en is niet bezig met omstandigheden; het zoeken naar mogelijkheden om de ander gevangen te houden in plaats van vrij te laten. 

Wat is positief, normaal menselijk, constructief gedrag?


We horen niet bezig te zijn met die ander. 
We horen bezig te zijn met ons-zelf. 
We horen bezig te zijn met ons eigen leven, ons eigen geluk - onze eigen vrijheid. Dat is constructief gedrag
Bezit nastreven buiten ons-zelf is niet positief. We dienen bezit van ons-zelf te hebben. Ons eigen partner te worden. 

Naschrift


Duurde zeven jaar om dit in te zien vanuit eigen ervaring. Hang maar aan je muur tot je het ook ziet

Velen leven alleen om zo te leren niet op anderen te kunnen leunen. Daarom zijn er zoveel singles en één-ouder-gezinnen. Omdat het ons leert op onszelf te leunen. En niet op de ander. Zie dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/geen-relatie.html 

dinsdag 9 september 2014

Op jezelf zijn is nu nodig om die noodzakelijke stap te maken die we collectief te maken hebben

540 woorden |

Op jezelf zijn is nu nodig... 

om die noodzakelijke stap te maken die we collectief te maken hebben. De meeste mensen spreken zich niet uit - dus doe ik dat. Mijn laatste posts op fb zijn allemaal in het kader hiervan:
  • Mensen willen zó graag samen zijn dat ze zichzelf vergeten. Ze kunnen dus niet alléén zijn en genieten van wat is maar voelen zich verloren en mislukt zonder de basis-ingredienten waaraan ieder moet voldoen - huisje boompje beesje.
    Hallo! Dit is Aquarius. Het tijdperk om in te zien dat je op niemand kunt of mag leunen - dáárom zijn er zoveel singles en alleenstaande ouders | meer: facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/593938410715830
  • Ik liep tussen palmbomen naar het strand van een bounty-eiland. Ik voelde euforisch. Maar niet lang. Ik kon dat gevoel niet vasthouden en wilde dat het liefst met iemand delen.
    Jaren later leerde ik: “Het is je zaak niet een ander gelukkig te willen maken; je hebt dat voor jezelf te houden” en inderdaad, zo is het, merk ik nu | facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/593786974064307
  • Wat betekent scoren? Zijn vrouwen een trofee? En hoe is dat omgekeerd? Nu de Super Maan voor de derde en laatste keer te zien is, krijg ik wilde verhalen te lezen - en te voelen. Ik noem het: 'Verwachtingsvol'.
    Zeg mij eens... Welke behoefte komt nu vrij? | facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/593780250731646
  • Velen voelen zich verloren en weten niet wat ze ermee moeten.We noemen dat “met de ziel onder de arm” of “bij de pakken neer zitten”. Dat is eigenlijk OPGEVEN dus.
    Voel je je verloren - dan is dat wèl de weg naar je ziel. Want wat je voelt is een aanleiding om naar binnen te gaan, wat overigens velen mis-bruiken om maar op te geven. Daar is het niet voor. | facebook.com/HetLichaamLiegtNooit/posts/585610038215334


Te vroeg


Ik weet dat dit nu te vroeg is - voor de meesten onder ons. Want je wilt er nog niet aan. Oftewel : je houdt het buiten jezelf. Dat doet jouw verstand om maar vast te houden aan “schijn-veiligheid en schijn-zekerheid” (zie facebook.com/photo.php?fbid=593442410765430)

Maar toch heb ik dit te sturen. Dat voelt zo.
Onze behoefte snelt ons vooruit. Onze “hunkering” zelfs.


Verwarring. Boosheid. Hunkering


Ik schrijf dit niet voor niets. Wat ik voel van je is de hunkering van het collectief der mensen. In positieve zin, een hunkering naar “leven”; . Voorlopig zitten de meesten nog vast in “afleiding en afhankelijkheid (overmatig eten, drinken, seks) is de weg er naar toe” maar dat slijt vanzelf als je erachter komt dat die weg doodlopend is.

Gister kwamen spontaan drie uitingsvormen in mij op:

“Ik voel jouw verwarring. Ik voel hoe verward jij bent van binnen. Chaos in je bol. En je verwacht orde, rust en steun van mij?”

“Waarom straf jij anderen met jouw boosheid, voor jouw boosheid?”

“Ik voel jouw hunkering. Naar steun, liefde, 'gewoon-heid'. Dat vind je in je-zelf. Niemand vindt dat buiten zichzelf. Niemand.”


Word jezelf


Ik wil dat vrouwen weer vrouwen worden. Dan baren ze kinderen die ook zichzelf mogen zijn. En ontstaan er mannen van het kaliber die jij beschrijft EN... zijn de vrouwen zo bij zichzelf dat ze niet gaan jeremiauwen over helemaal niets.  


Dus doe je ding. En-joy.++


Meerleeslink: Vrouw, ga naar je hart, want we hebben jou nodig | Boodschap voor alle vrouwen
Leestip: verander “vrouw” in vrouwelijk en er gaat een wereld voor ons open... 


Muziekie d'r bij: 

stoere dansbare uit-je-dak-gaan-remix van Kareem Raihani - soundcloud.com/kareemraihani/becoming-one-of-the-people-kareem-raihani-rework

dinsdag 19 augustus 2014

“Van jezelf houden”

417 woorden |
“Van jezelf houden”

Bij koud en guur weer, als het wintert of de zomer opeens op herfst lijkt, is het tijd voor Introspectie. Een niet te onderschatten kwaliteit.

Zo ook bij ziek zijn, wordt het je gegund om “naar binnen te gaan”. Júist dan. Daar is ziek-zijn voor bedoeld in mijn beleving; 'n mooi moment om naar binnen te gaan en lering te trekken uit je situatie. 


“Niemand is tevreden met z'n eigen lichaam”


Schoot me zojuist te binnen - tijdens het meditatie-fietsen op rollatortempo - dat ('bijna') niemand van zichzelf houdt. Weet je dat de meeste mensen klagen over hun lichaam? Jouw lichaam IS prachtig. Hoe jij het ziet, dáár gaat het om. Je lichaam is per-fect. Je kunt er alles mee, tis sterk, lenig, krachtig, gezond, en beeldschoon. Alleen jij vindt van niet. “Dat is schadelijk en niet jouw schuld maar wel jouw verantwoordelijkheid. Hebbi 'um?

Ik vond er een mooi plaatje bij van Loesje:
“Iedereen accepteert me zoals ik ben - nu ik nog.”

Loesje.

Dat hoort zo niet.
Zie je die boom, die struiken? Die vogels en die kat die oversteekt? Wat is er mis mee?
Niets.
Hoe kan het dan dat er met jou wèl iets mis zou zijn? 

Hoe belachelijk zijn wij opgevoed dat we ons staande moeten houden zonder enige eigenwaarde??


Is dit alles??


Je hoort te roepen: "Is dit alles??" Een uitroep van verontwaardiging omdat alles raar is. Want we kopen alles wat we niet bezitten, zoals eigenwaarde. Of zelfvertrouwen. Het is er niet. Dus kope-kope-kope, want dan voelen we ons weer goed.
Zie je hoe relatief dat is?
En hoe gevaarlijk?
Want we zijn nooit tevreden en haat en nijd liggen op de loer zolang we dat niet oplossen. En dat is niet op te lossen want niemand wíl dat. Helaas.

Een enkeling wel hoor.
Die zoekt en vindt.
Stelt vragen en los z'n ouwe shit op.
Raakt bevrijd van knellende banden uit het verleden in zeven jaar afleer-tijd en wordt één met zichzelf om vervolgens stabiel in het leven te stappen. Emotioneel onwankelbaar.
Dát moeten we hebben!
Mensen zoals jij en ik zonder tekorten, zonder koopdrift, zonder klaagzang, zonder bezitsdrang-naar-anderen toe - omdat bezitsdrang het gevolg is van willen “leunen” op een ander want:
“Jij moet de lasten dragen; kannik nie zelluf.”

Daarover zong Harrie Jekkers: “Ik hou van mij”. Gaat exact hierover.
En Loesje stelt (ook): “Wie ben ik om aan me zelf te twijfelen”



Ten slotte: de kern in een blauw plaatje


Immers: Fouten bestaan niet. Wel leermomenten.
Schuld bestaat ook niet. Schuld is een uitvinding van de Kerk, de 2.0 kwam van de Banken. Zó vorige eeuw.
 

We zijn hier om te leren. Niet om boete te doen. Da's een denkfout oftewel fout van het Dènken.

-

Meerleeslink: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/corrigeerbaar-gedrag.html 

De wonderlijke energie van kinderen | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html
En... Hier is Harrie (http://youtu.be/I-4bq4tuTfA):


zaterdag 15 maart 2014

Verhalen om het buiten je-zelf te zoeken

369 woorden
Lieve hoogsensitief/hoogbegaafde/HSP... Mag ik even storen?

Verhalen

In tal van groepen of facebook lees ik "verhalen" van mensen die "het" buiten zichzelf zoeken; Levensgeluk of Minder Ellende of Geef-Het-Een-Naam. Of die met knagende vragen zitten. Maarr.. wat ik zie is dat die mensen er zèlf niets aan wensen te doen. Duuh.

Ten eerste: we hebben het zwaar - omdat we dan wat te doen hebben. "Anders zouden we ons maar vervelen."

Ten tweede: alles gaat nu snel. Welkom in Aquarius, de waterdrager. Water is het symbool van vrijheid... "probeer water maar eens te houden". De planeten staan zodanig dat er een energie over aarde waait die alles snel doet ont-wikkelen. Stap in en ga als de brandweer, het is nu bij uitstek geschikt om snel resultaten te zien in jezelf. Go-go-go!

Ten drie-de: Mensen doen letterlijk àlles om zich-zelf te ontlopen.
Welke verSLAAFing ken jij zoal? Ik bedoel maar.

Ten vier-de-liefde: Desnoods bidden we tot God (waar zit die eigenlijk) en vergeten consequent dat we een Ziel hebben die in ons leeft (zonder ziel ben je nix; ontzield en dus dood) en alles voor ons regelt*). Want: dat leer je niet op school. Dus zal dat wel niet "waar" zijn. Sterker, we branden het af omdat het zweverig is.

Het is trouwens precies omgekeerd: je blijft zweven (niet ge-aard zijn) zolang je geen contact met je-Zelf hebt. Iemand die "bij zich-Zelf" is, is stabiel te noemen. Rustig. Sterk. Snappie?


"Wie hèt buiten zich-zelf zoekt, ontloopt zich-zelf"

Sjesus, die lui van Koot & Bie zongen toch al "Zoek JeZelf Broeder"; hoe duidelijk wil je het hebben?

Vriendjes en Dinnetjes. Tis 2014. Tijd om aan te pakken. Mentaal. En ons eigen partner te worden en de wereld te zien die er dán voor ons open gaat.

Namasté! _/|\_ (nieuw foefje geleerd uit de Zweef-hoek)

~Ingeving van de dag @ Het lichaam liegt nooit


Epiloog

*) dus... "de Ziel regelt alles voor je". Dat betekent...?

-"Maar..." zei de student, "Als dát zo is... dient er dus een samenwerkingsverband te komen tussen Verstand en Gevoel... Zeg maar... Gevoel als influistering en Verstand... om het uit te voeren?
Zoiets?
En zet ik dan de Wereld naar m'n hand?"

"Jij snapt 'm", zei de Ingeving.

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox

donderdag 13 maart 2014

Nuchtere spiritualiteit

507 woorden

Spiritualiteit kan ook nuchter zijn…

Wat is spiritualiteit? Als een kind mij dat zou vragen, zou ik antwoorden met: “Je hart volgen“. Toch lijkt dat het moeilijkste dat er is. Waarom dan toch? Ik ben overtuigd dat het gaat om ieders mentaliteit om werkelijk vooruit te willen komen. Het gaat om jouw eigen “mentale attitude“. Dus niet naar een ander kijken voor hulp. Niet naar je partner of naar een arts. Dan zoek je “het” buiten je Zelf. De stap “om je hart te volgen” bestaat feitelijk uit een heleboel stappen – vooral als je omringd wordt door een volk dat voornamelijk uit z’n hoofd leeft en dus het verstand laat prevaleren.

Hier kunnen we anno Nu niet meer omheen...


Daarom schreef ik artikelen over aanleiding, oorzaak en gevolg. Zoals: “Warm menselijk communiceren in een land vol kou” (ook op facebook) en “Verstandelijke waarheid t.o.v. Hartelijkheid”. Uit m'n tenen oftewel: “onder uit de zak”. 
“Zelf verantwoordelijkheid nemen.  
De mentale attitude om één met jezelf - dus jouw eigen partner te willen zijn

Eigen partner

Je eigen partner worden staat centraal hierin, heb ik gemerkt. Een ingeving daarover verwoordde ik in een artikel getiteld “Geen relatie”; dat wil zeggen we willen vrijheid & ons eigen partner zijnStelling: “Net als geld lenen bij banken lukt als je aantoont het niet nodig te hebben, kun je liefde delen met een ander als het vrijblijvend is (en blijft), oftewel je dient de ander niet nodig te hebben en op je zelf te staan”. De afhankelijkheid dient vervangen door zelf-verantwoordelijkheid en dat is een grote hoor. De zoektocht naar ons-Zelf dus.


Je komt bij je-zelf uit

Welke coach, therapeut, psych, methode of andere manier van hulpverlening je ook zoekt, je komt altijd bij je Zelf uit - zo viel mij op althans - en dus bij jouw eigen mentaliteit. Het breekpunt is de Mentale Attitude. Ga zelf maar na; ben je bereid…
-om te groeien (naar je zelf);
-je-zelf te leren kennen
-je Eigen Partner te worden
-één te worden met je-zelf?

Dit is overigens telkens hetzelfde. En is ongeveer het moeilijkste dat er is in een omgeving (of volk, of wereld, of ons “moderne westen”) waar verstand prevaleert boven gevoel, waar niemand de ruimte krijgt/kreeg om zichzelf te zijn en zo zichzelf te leren kennen, want: “volg de regels” en “doe maar normaal”; het hele volk, op een enkeling na, loopt z’n verstand achterna en vergeet dus dat er “nog meer is tussen hemel en aarde” en dat dat bovendien slechts 30 cm van z’n kop verwijderd zit: (in) het hart…

“...het moeilijkste dat er is in een omgeving waar verstand prevaleert boven gevoel

Nieuw licht dus op het begrip “het lichaam liegt nooit”. Duizelt het je? Hier, geef deze leeuw maar ‘s een hug: www.earthporm.com/man-tries-hug-wild-lion-wont-believe-happens-next

Mocht je in het kader van zelfstudie -of zelfsturing- enige toelichting zoeken op de veelheid aan dingen die je hebt gehoord: ik schrijf me blauwe vingers over deze materie en over “Warmte”. Op soulvability en op de pagina op facebook.

Laat je niet gek maken. 




Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox

dinsdag 4 maart 2014

Geen relatie, wel vrijheid | hoe we onze eigen partner hebben te zijn

Mij viel op in 2013, hoe we naar binnen hebben te gaan en onze eigen partner worden. In de moderne relaties zie ik dat ieder op zichzelf leeft en dient te leven en van daaruit de ander “af en toe” ontmoet. Vanuit het credo: “vrij-blijvend-heid”. Da’s meer dan vrijheid; dat is jouw vrijheid némen. Singles en voornamelijk één-ouder-gezinnen laten dit mij zien; je kunt op niemand leunen want er is niemand anders. Je bent noodgedwongen op je zelf aangewezen en dat is volgens mij niet voor niets. Dat is om jou en mij te leren naar binnen te gaan en jouw eigen partner te worden. “Let’s talk about sss…LOVE, shall we?”

Wat mij ook opviel, is hoe sommige mensen zich uitdrukken. “Sorry, maar ik wil nu geen relatie
. Als je dat hoort, voel je je als een kind weggestuurd. Doelloos het bos in. Wie dat zegt benoemde zojuist wat hij/zij NIET wil… en niet wat hij/zij wèl wil. Daar heb je dus niks mee te maken.

Ga maar na. Wat doet zoiets mij? Het is ronduit krenkend te noemen om na een intiem moment van verbinding zoiets te zeggen of te horen en bestempelt de spreker tot emotioneel onhandig. Want je doet jezelf tekort, het doet afbreuk aan een mooi moment. Je ontkent en ontkracht iets moois immers. Dat is dus zelfs letterlijk “negatief” (Engelse woord voor ontkennen).



“Warmte en genegenheid” ten opzichte van “kou en angst”

Zulk gedrag getuigt niet van warmte en genegenheid maar van kou en angst. Zoiets komt agressief over en lijkt te schreeuwen: “Blijf van me weg” terwijl dat niet is wat beiden lijken te willen; integendeel zelfs. Hoe onhandig zijn wij mensen eigenlijk om met zo’n tegenstrijdigheid te uiten?



Hoe kan het anders? Zeg liever wat je wèl wilt!


*”Ik wil vrijblijvendheid
*”Ik vind het nu fijn met je en wil nu tijd met je doorbrengen en vervolgens wel/niet/misschien opnieuw afspreken.” - Dat zie je dan wel weer, immers.
*”Af en toe wil ik je zien en dat bekijk ik per dag.”

Dat is verantwoordelijkheid nemen. Zo ben je integer naar jezelf, je spreekt uit wat je voelt (gevoel) en wat je wilt ( behoefte); dus "ik voel/ik wil" is leidend en dat is altijd authentiek èn duidelijk (eenduidig en volledig) tegelijk.


Bovendien leef je in het moment en niet in het verleden (oude pijn en ervaringen die nu niet relevant zijn) of de toekomst (iets waar je naar streeft maar wat er nog niet is).


Welkom in de wereld van geweldloze communicatie.



Zo bemoei je je met jezelf en niet met de ander. Zo voorkom je onhandige uitspraken als “Ik wil je niet kwetsen” of “Ik wil niet dat je verwachtingen hebt”. Dat is je zaak niet namelijk. Ik heb mij toch alleen met mijn eigen gevoelens te bemoeien? Hoe kan ik die dan voor een ander invullen? Blijf daar dus van weg. Bovendien kwetsen we de ander juist door zo te handelen.

Sterker nog. Het is agressief, het getuigt van bemoeizucht en dus van bezitsdrang. Het is bovendien het omgekeerde van vrijblijvendheid... Want hoe kunnen we dat ons zelf gunnen als we dat een ander al niet gunnen? Daar zit meer waarheid in dan je denkt. Want eigenlijk is het: "Hoe kun je een ander gunnen wat jou nooit gegund was...?"
En dat is destructief gedrag dat we allemaal kennen.

Er is een wereld van verschil tussen Ik wil geen relatie” en “ik kies voor vrijblijvendheid”… dat laatste is zoals het hoort en dat wil zeggen: “Ik kies voor mezelf; ik ben mijn eigen partner daarin”. Zo neem je eigen verantwoordelijkheid. Alleen angst en bezitsdrang conflicteren daarmee.

Even tussendoor... Maaike Ouboter zingt letterlijk heel toepasselijk: “Het blijft bij af en toe” ("Maaike Ouboter - af en toe" – start na 16 minuten).


Het cadeau dat afwijzing heet


Een groot woord,
 “afwijzing, maar toch benoem ik dit maar even. Wat een afwijzing brengt, is een onherroepelijk “ga het bij jezelf zoeken” of ga bij jezelf te rade
Daar gaan we weer. De vraag hoort te rijzen: “Heb ik de liefde voor mezelf wel op orde? Ben ik daar al stabiel in dan?” Want wat doet het als iemand dat zegt? Welk claimgedrag had ik in gedachten dan?? En met welke reden eigenlijk??? Je eigen partner zijn in 1001 situaties dus. Een lange weg, maar de moeite waard. 

“Wie van zichzelf houdt, kan van een ander houden, in volle vrijheid en dus in Onvoorwaardelijke Liefde”. 
Ik kies voor onvoorwaardelijke liefde en wezenlijk contact…
Jij?

rj

--

ingeving van 22 december 2013, voor u afgestoft, aangevuld en nieuw leven ingeblazen op 29 augustus 2017


PS: Klaar met Maaike? Luister dan nog even terug naar Marco Borsato’s “… ze wil alleen maar Vrij Zijn …” (meezingen uit volle borst mág;)

PPS: in 1959 was dit onderwerp wellicht net zo populair zingt Teddy Scholten aanvankelijk in: “Een beetje” : http://youtu.be/SQSbq7cmz-0

Meerleeslinks: "Metroman" of "E-man (over e-MAN-cipatie)"

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox

--

“De liefde voor jezelf, het proces van je eigen partner worden.” Met tekst van Rumi over Liefde” (weggevallen plaatje, helaas)