Zelfliefde en (tot aan!) narcisme verklaard

Gek zijn op jouw ziel is normaal. Blij opstaan en blij van jezelf zijn is normaal.
Blij zijn met jezelf heet ook wel verliefd zijn op jezelf en dat is een natuurlijke staat van zijn, leerde ik ooit van mijn mentor. 
Dat overkomt je zodra je jouw eigen partner wordt en dus één met jezelf bent. 

Onbegrijpelijke taal voor wie het Denken nog laat regeren maar niet zo onbegrijpelijk als het verbod hierop.. We noemen zoiets ‘narcisme’ en wat kan het werkelijke bestaansrecht van zo'n krenkende titel voor zelf-liefde zijn, anders dan (opnieuw) onderdrukking van het vrouwelijke? 

Adem eens diep in? Hier duiken we ff goed in...

De ziel -het gevoel, de zelf- is een vrouwelijke kwaliteit en verliefd zijn op je-zelf normale staat van zijn en dus is het -in dit moderne wilde westen- logisch dat dat verboden en verbannen wordt naar het land der afwijkenden of “gestoorden”, waar je als rechtschapen christen niets mee te maken wilt hebben, want jij dient God of eigenlijk Kerk en dat houdt in dat je niet zelf mag denken maar moet geloven wat een ander zegt; het instituut Kerk in dit geval. 

Adem uit.

Met alle respect is daar niets positiefs aan op te merken. 
Kerk onderdrukt. Punt. Dat is de intentie. Voelbaar. 
En de negatieve invloed van eeuwen onderdrukking door Kerk en Staat op alles en iedereen is overal waarneembaar. 
“De staat, dat ben ik”, zei ooit de zonnekoning - en gelijk had hij, omdat hij álle regels opstelde en alle belastinggelden opstreek...en iedereen onder de duim hield. “Hou jij ze arm, dan hou ik ze dom”, zei de priester, weet je nog?

“Gestoord gedrag” is bovendien een constateerbare aandoening waaraan allen in het westen lijden. 
Niemand staat het gevoel toe, 
niemand is bij z'n gevoel of staat zich dat toe,
niemand geeft z'n gevoel alle ruimte. Toch? Niemand. 
Dát is de eigenlijke definitie van gestoord gedrag; de mentaal kreupele mens die alles beredeneert vanuit het Denken en zo denk-fout op denk-fout stapelt, tot een wankele toren van Pisa ontstaat, zonder enige fundering in Gezond Verstand. Één briesje, een wakkere vraag, en de toren vol denk-fouten lazert om.


Daar zijn we anno nu aangekomen. Dat zie je nu om je heen gebeuren. De scholen worden overspoeld door lastposten die vragen stellen waarop niemand het antwoord weet of wil geven, omdat men dan zelf in z'n hemdje staat, omdat een hele klas dan getuige is van debiel of gestoord oftewel karikaturaal gedrag van iemand die zijn de haar verantwoordelijkheid niet neemt. 

En tot de tijd dat we allemaal gaan zoeken (naar verbetering van levenskwaliteit en tegenkomen wat ons en onze leefomgeving mankeert) en leren op ons zelf te leunen -lees: eindelijk op eigen benen leren staan- leunen we dolgraag op anderen omdat we verzot zijn op afhankelijkheid en bezit. 
Ga zelf maar na: kun jij alleen zijn, zonder anderen, zonder relatie?
Herken je de drang om voor bezit te gaan van spullen en zelf van een partner?
Zie je in dat bezitsdrang gebeurt en bestaansrecht vindt in de drang om een ander jouw ellende en pijn te laten dragen? 
Zie je in dat we dus allemaal onze eigen partner te worden hebben, zodat we niet meer omzien naar spullen of bezit en 'normaal' met anderen om kunnen gaan vanuit de behoefte om blijdschap te delen?
Durf jij met droge ogen te beweren dat jij nergens van afhankelijk bent? Eten, alcohol, sigaretten, drugs (koffie en chocola meegerekend!), seks, relatie, werk, winkelen, alles om maar iets te hebben...?

bron: facebook.com/780746468701689

plaatje, voor de vorm:

Meerleeslinks

* Inzichten over narcisme | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/05/in-zichten-over-narcisme.html

* “Hou jij ze arm, dan hou ik ze dom” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/07/hou-jij-ze-arm-dan-hou-ik-ze-dom.html

* Taboe doorbreken: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/02/taboe-doorbreken.html

Ons gemis

Ons Gemis

We worden wakker met een enorm gemis. Zoeken dat in een partner want we zoeken om ons heen voor steun en grijpen alles aan... omdat we wankel zijn. Jij en ik. Stuk voor stuk. Allemaal. 

Hoe moet je die grote boze buitenwereld nu trotseren? Hoe moet je “staan” als mens? Hoe verdrietig is het allemaal? 

Het grote verdriet 

Het enórme verdriet dat ons overmant, overheerst en bezighoudt weerhoudt ons van functioneren als mens.
Niemand ontkomt eraan. Ieder mens is het aan te zien. Ieder mens. Kinderen. Ouderen. En alles wat er tussen zit is bevangen door emotionele kou en meet zich een verstandelijke houding aan om toch maar dóór te kunnen; een masker dat ons doet functioneren als een robot om de pijn maar niet constant te voelen. 

Een schijn-zekerheid en schijn-veiligheid om ons gevoel maar helemaal uit te kunnen zetten...

Maar... voelen is ons ding. 
Hoe kun je nu mens zijn zonder voelen? 
Wat blijft er dan over? 

Actie

We dienen ons dit te beseffen en in actie te komen door naar binnen te gaan en te corrigeren wat daarom schreeuwt. Anders voel je je de rest van jouw leven wankel en instabiel en zorgelijk en angstig en verdrietig en blijf je die pijn maar met je meedragen.

Kom je er niet uit, mail me dan. Ik ben bereid om uitleg te geven over hoe het mij gelukt is om één met mezelf te worden, voorbij angst en verdriet, om mensen verder te helpen want de pijn over het verdriet begint langzaamaan epidemische vormen aan te nemen en dat is voelbaar. 
Sterker nog... Daar schrijf ik over. In dit blog en op feestboek.

[bron: fb.com/773563739419962]

Suggestie

Alle wensen, die wij mensen bedenken voor onszelf, zijn korte termijn-oplossingen. 

Wanneer ál onze wensen ingewilligd zouden worden, zouden we ongelukkig blijven want de oplossing en antwoorden zitten in onszelf en niet daarbuiten. 

In onze ziel. 
Dáár hebben we “het” te zoeken. 

We dienen als het ware één met onszelf te worden. Dat heet: “jouw eigen partner worden” en dat bereiken we door de ego te overwinnen en gelijkwaardig partner te maken van ons gevoel... ons wezen... ons zelf.

[bron: fb.com/773572072752462]

Trotseer de liefdeloosheid in de wereld. Ga staan als mens en vul de wereld met warmte.

Trotseer de liefdeloosheid in de wereld. Ga staan als mens en vul de wereld met warmte.
Hartelijke warmte... vanuit de ziel

Naschrift

Ieder mens kampt met onvervulde behoeften - op een enkeling na; Niemand spreekt ze uit want “dat hoort niet”, we zijn dat dus niet gewend; Het gevolg is, dat naar de achtergrond is geraakt wat er in ons leeft en wij er zelf niet meer bij kunnen. We hebben letterlijk geen idee welke behoefte er in ons leeft...

Dit artikel is een vervolg te noemen op: “Wat wij mensen doen en waarom | verband tussen Tekort. Behoefte. Intentie. Zucht naar Geluk. Levenslust. En werkelijke rijkdom” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/07/wat-wij-mensen-doen.html

Laat je inspireren

Pinokkio lééft!

Je kent ze wel. Marionetten zonder touwtje. Nauwelijks van echte mensen te onderscheiden alleen zijn ze niet origineel; ze paragaaien anderen na en doen alles vanuit “wat hen geleerd is” en “voor de beloning”; de vette kluif die hen beloofd is doet ze alles uitvoeren wat ze gezegd wordt. Type braafste kindje van de klas. De moderne buikspreekpop, op afstand bedienbaar. Hun neus groeit niet langer als ze jokken; in het nieuwe model is dit verplaatst naar heup-hoogte zodat je niet kunt zien wanneer je ze aankijkt terwijl je keihard genaaid wordt.

Veel voorkomende plekken zijn: politiek, als lobbyisten of bij consumenteninstituten; als directeur bijvoorbeeld. Ze duiken ook wel 's op als Commissaris van de Koningin. Slim genoeg om het volk te misleiden met gladde plaatjes, dom genoeg om niet zelf in opstand te komen zolang hen die zak met kluiven beloofd is - die braaf elke maand bezorgd wordt. 

Je dient ze gepast onthaal te geven. Zo van: 
“Hey, Pinokkio, hoe gaat het met liegen??” 
En de echte Pinokkio vertrekt geen spier maar lacht vrolijk terug en zegt: 
“Ja lekker, de laatste keer kwamen er al geen spruitjes meer mee!”
...en zo baant de goedlachse Pinokkio zich door zijn verder volstrekt lege bestaan. 

Mijn mentor zei ooit: “Opgewekt doen getuigt van een hoerig bestaan.” Hoe waar is dat toch. 

Ik groet je, en zeg: 
Dag Pinokkio. Dag leeg bestaan. Van horig naar hoerig scheelt maar één letter...en verder niets.

bron: facebook.com/764472480329088

Naschrift

Pinokkio is eigenlijk een heel klein kind. Van binnen is hij onzeker en radeloos. Maar niet hulpeloos. Hij heeft geleerd om zijn gevoel niet te gebruiken en uit te sluiten in élke situatie. 

Als er meerdere Pinokkio's komen, en de boel zelfs gaan domineren, dan krijg je een gevaarlijke situatie. Het deed mij vanmorgen dit tweede stukje schrijven:

Levensgevaarlijke omgeving: welkom in het wilde westen

We leven in een levensgevaarlijke omgeving - ik noem het "het wilde westen". Zolang de mensen ver van hun gevoel blijven zijn ze vijandig, hypocriet, achterdochtig en vol projectie en leggen hun onlusten bij 'n ander. 

Eerst ben je de held. Daarna moet je stuk. From hero to zero in seconden.

Ik vernam ooit van mijn mentor dat het hier zo moeizaam toegaat omdat mensen komen klauwen bij anderen die lekker in hun vel steken en zo is het mij ook gebleken. 

Ik was zelf jarenlang ook niet te vertrouwen zolang ik niet emotioneel stabiel was; de te maken stap, dus.

Hierover schreef ik al eerder; het kostte mij negen jaar. Twee om aan het idee te wennen en daarna als een speer door mijn ego heen te werken, dwars door emotioneel oud zeer heen, op naar emotionele stabiliteit.

Stabiel is er géén en dat maakt NIEMAND TE VERTROUWEN. 

Niemand? Niemand. Zomaar uit 't niets kan onvrede oplaaien en de relatie verzengen in een vlammenzee. En dan moet jij gewoon stuk. 

Niets persoonlijks verder... jij was gewoon beschikbaar, meer niet.

Dit is wat mensen doen. Dit maakt de moderne, "geciviliseerde" mens de gevaarlijkste soort op aarde.

Welkom in het wilde westen.

-

meerleeslink: facebook.com/661857090590628


[bron: facebook.com/764446170331719]

Update, 12 oktober 2015: 

Ik vond zojuist een heel mooi plaatje op internet, onder een bericht over hoe Rusland furieus is over slordige omgang met bewijsmateriaal bij de MH-17-ramp en hoe ons land daar keihard over liegt.
Over meneer Rutte: wie zou er niet breed lachen bij zulke privileges, zulke voordelen en zo'n salaris? Geef 'm eens ongelijk. Zo te zien lacht hij iedereen uit. Niet erg integer gedrag, maar wel te begrijpen in het licht van ons aller achtergrond... (zie Zelfliefde en narcisme verklaard)

Schuldhulpverlening en gemeentelijke belastingen; onder-onsje met SWT

Schuldhulpverlening en gemeentelijke belastingen; onder-onsje met SWT - Sociaal Wijk Team

Verslag van mijn onderonsje met het lokale Sociaal Wijk Team om nu eens openlijk te constateren wat je eraan hebt en of je er iets aan hebt, in de trant van: Wat gaat er goed? Wat kan er beter?

De mens die karikatuur is van zichzelf en het niet doorheeft is een spektakel.

Ola. Ik lees terug en deel mijn ingevingen met u.

Mijn ex-genote heeft ooit gewerkt voor maatschappelijk werk. Ze regelde heel veel voor mensen, belde met instanties en was om te beginnen een luisterend oor. Geweldig werk. Is SWT een opvolger van Algemeen Maatschappelijk Werk? Ik heb sinds 1999 ervaring met AMW en veel positieve ontmoetingen gehad. Veel geleerd. Veel steun aan gehad.

Wat uw SWT mij nu laat zien is een verlengstuk van de Gemeente en dus van de Staat. Van Het Systeem dus; uw instituut helpt mensen aan een uitkering en dus aan de afhankelijkheid, zo van 'then they own you'. Inlijving dus.
Moge.

Ik ben ondernemer en wens niet in de afhankelijkheid terecht te komen. Been there, done that. Een uitkering past mij niet. Punt uit dot com.

Wat ik vraag kan niet bij u want u kunt geen goed woordje voor mij doen bij de sector van de gemeente die over de gemeentelijke belastingen gaat zodat ik kwijtschelding over zowel het huidige als het vorige jaar zou kunnen krijgen. U zou mij bijvoorbeeld kunnen uitnodigen en kunnen vragen waarom dat nu pas in mij opkomt en kijken wat er wèl mogelijk is; nu hoor ik voornamelijk wat er níet mogelijk is.
Hmmm. Verkeerde volgorde. U helpt mij zo niet èn u laat niets los over 'hoe iets te bereiken'.
Dan heb ik werkelijk helemaal niets aan u, en feitelijk heeft niemand iets aan u, omdat u niemand op z'n eigen mogelijkheden, z'n zelfbeschikkingsrecht, z'n eigen verantwoordelijkheid wilt, kunt of mag wijzen en die bovendien zelf óók niet neemt..

Conclusie: hier is niemand mee gebaat. 
Uw instituut is een bliksemafleider waar mensen hun woordje kunnen doen. U vraagt niet wat de mens wil, nee, U bepaalt dat voor hem.

Uw instituut is een bliksemafleider waar mensen hun woordje kunnen doen. U vraagt niet wat de mens wil, nee, U bepaalt dat voor hem.

Meesten van u zijn vrije geesten, althans, van binnen. Mensenhelpers dus. Geboren mensenhelpers van beroep. Hoogbegaafden met een veelheid aan talenten, die op alle mogelijke manieren met alle mogelijke situaties om kunnen gaan.
Maja, de Staat betaalt u en de Staat dicteert u. Exact de reden dat ik daar niet ingelijfd wil worden.
Onbewust propageert u dat zelfs; "je bent burger en je moet inkomen hebben", lees ik terug: 
"Het heeft niets met betutteling te maken, iedere burger heeft namelijk een inkomen nodig om zijn vaste lasten te betalen en te kunnen leven."

Moge!
De tegenstrijdigheid staat in één zin. Het lijkt tekstueel te kloppen maar de intentie klopt totaal niet.
Wat er had moeten staan is: 
"Ieder MENS heeft GELD nodig om te leven en eten te kopen want deze maatschappij hangt van geld aan elkaar. Daar zijn verschillende mogelijkheden voor. Wij kijken graag samen met u hoe u dit kunt regelen op een manier die bij u past."

Wat er staat is:
'Nee, wij betuttelen niet.' 
'Ja, u moet inkomen hebben dus uitkering want u bent burger.'
Kortom: "Andere smaken hebben we niet voor u."
Aloha!

Dat u zich laat betuttelen door onze Staat der Nee-derlanden wil niet zeggen dat ik óók daarin mee ga, maar als ik u de kans geef, lult u mij er zo in.

Wie betutteling niet herkent voor wat het is, zit er zelf kin-diep in hoor. Kruin-diep zelfs.

De Staat oftewel Het Systeem wil gehoorzame werkers en u laat dat zien. 
Alles wat u tot nu toe geschreven heeft ademt keihard: "GEHOORZAAM!"
Jezus Christus. God-Voor-Dommen. Zo zijn wij mensen niet gemaakt hoor. Die shit die u stelt is niet waar. Het is allemaal Virtueel want het bestaat alléén in de hoofden van de mensen, en niet daarbuiten. Vraag een vogel maar als u weer eens buiten komt, of een aap in Artis; of een boom of plant voor de deur... ze begrijpen echt niet waarover je het hebt. En wij maken ons maar druk om, wel, om niets.
Geld bestaat niet eens. Het is fictief. Het is niet echt. Toch doet u dat zo voorkomen, alsof mijn leven er vanaf hangt zelfs, èn neemt zelf geen enkele verantwoordelijkheid voor die shit.

Ik sluit af met een artikel van eigen hand waar u wat aan hebt*). U kunt mij niet helpen namelijk -tis zinloos en zonde van mijn tijd- maar ik kan u wel helpen.

Lees na dit artikel eens het boek Vader Aarde en adviseer dat ook aan uw 'klanten'. Of mag u al 'patiënten' zeggen?
Leg gerust een stapeltje ervan in uw praktijk neer. Het helpt. In tegenstelling tot uw praktijk, die mensen tot het gemeenschappelijke orgasme helpt dat uitkering heet en de ultieme verlossing heet te zijn van al onze aardse problemen. Volgens mij bestaat de Kerk nog, hoor; ze heeft uw praktijk tot filiaal gebombardeerd en als predikant/filiaalmanager helpt u mensen terug in het Geloof aan de Staat en volledige aflegging van álle eigen verantwoordelijkheid.

De Staat oftewel Het Systeem wil gehoorzame werkers en u laat dat zien. Alles wat u tot nu toe geschreven heeft ademt keihard: "GEHOORZAAM!"

U praat vanuit het verstand. Ik vanuit het gevoel; het weten. Zie daar de Babylonische spraakverwarring, vlak voor onze neuzen.

Lees dat boek. Dan snappen we elkaar weer.

RJ | bron: facebook.com/763289727114030

Meerleeslinks:

*Waarom hoogbegaafden het moeilijker hebben dan anderen | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/04/hoogbegaafden-hebben-het-moeilijker.html

*Babylonische spraakverwarring - we spreken allemaal een andere taal | facebook.com/627476664028671

* Geld is gebakken lucht: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/07/geld-is-gebakken-lucht.html

* “Hou jij ze arm, dan hou ik ze dom” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/07/hou-jij-ze-arm-dan-hou-ik-ze-dom.html

* Zondagse preek: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/08/zondagse-preek.html

Naschrift:

Eerst: wat gaat er goed. 
Dan: wat kan er beter.
In die trant is dit geschreven - merk ik achteraf.

Zie je overal de humor van in? Dan zie je op straat theater. 
Dit...is prachtig. De mens die karikatuur is van zichzelf en het niet doorheeft is een spektakel.

Zondagse preek: onderhuids verwijten is geen dialoog en geen saamhorigheid creëren

Het is makkelijk om je te verontschuldigen voor iets dat je niet gedaan hebt... of zelfs voor het feit dat je leeft. Mensen nemen je al snel van alles kwalijk en de kern lijkt mij, dat ze niet kunnen verkroppen dat jij afwijkt van de norm en wel hierom... omdat zij dat zichzelf niet toestaan.

Bedrijfsleidster van een ekoplaza*) betrapte ik ooit op een dergelijke denk-fout en stelde mij een smerige vraag die ik gelijk breder trok door terug te vragen: "Bedoel je met 'waarom ik hier ben' - op AARDE??" 

Terecht van mij om dat zo te vergroten. In feite nemen mensen mij mijn bestaan kwalijk. Ik ben een spiegel en laat zien wat anderen doen en dat vindt niemand prettig. Well...so what? Nou en? Wiens zaak is het eigenlijk als jij de pest in hebt? Wiens zaak is het als ik een assistent bedrijfsleidster aanspreek op haar boosheid waarmee ze werkelijk al mijn inbreng snoeihard afkapt ('Mooi weer zeg...' -"Niet als je binnen moet werken!"), omdat het nu eenmaal altijd gaat om de intentie bij wat iemand doet en niet om wat men doet maar hoe. 

Onderhuidse terreur in de speeltuin

Gister was ik met mijn bezoek in een speeltuin en zijn dochtertje van twee lieten we darren; vervolgens ontmoetten wij daar een vrouw met een bijzonder aantrekkelijk gezicht en haar dochtertje van dezelfde leeftijd als ons 'proppie'.

Ik kan mijn bek nooit houden en attendeerde deze vrouw op wat mij al eerder was opgevallen. Zij straalt iets uit en iedereen reageert erop. Dus ik benoemde dat voor dr. Kan ik niets aan doen, het komt zo in mij op en moet er uit. Soort positieve Gilles de la Tourette; mijn ziel laat het me zeggen - daarin ben ik net een klein kind en kan me niet verstoppen. 
Die paar woorden uitwisselen ging heel goed, ik ging m'n eigen gang daarna, tot haar beeldschone dochtertje contact met mij maakte en me stralend aankeek. Ze reikte naar een rekstok die hoog boven haar was en ze wilde duidelijk dat ik haar hielp, maar ik vroeg haar vooraf drie keer uitnodigend en met blij enthousiasme, nog voordat ik haar aanraakte: "Zal ik je helpen?" Een soort van uitstel om het nog leuker te maken vanuit welwillende verbinding en tegelijk gaf ik de moeder de gelegenheid om er iets van te zeggen of iets te veranderen als het niet OK zou zijn. Ik tilde het meiske van twee naar de rekstok en maakte er een spel van; toen ze zich niet meer kon houden zette ik haar er boven op en daarna ook op de lagere rekstok ernaast. Dat was eng hoog voor dr en opeens was de energie veranderd, riep mama haar spruit bij zich en vertrok zonder een woord en zonder een blik... 

Je zou kunnen stellen dat mij iets onderhuids verweten werd, alsof ik iets gedaan had wat niet door de beugel kon, zonder er een woord aan te wijden. 

Dit is hoe mensen met elkaar omgaan. Niet vrij maar met onderhuidse signalen "want je weet zelf wel wat je verkeerd gedaan hebt." Dit is zó achttiende eeuw. Van toen de kerk de mensen nog in de greep had. Oh wacht... de kerk heeft de mensen dus nog steeds in de greep!

Wij zijn letterlijk niets waard op communicatief gebied zolang we ons niet uitspreken over wat we voelen en wat we willen en intussen maar schijnheilig lachen naar elkaar zonder te verwoorden wat in ons leeft. Dialoog en uitspreken is kennelijk taboe.

Dialoog is taboe. 

Onze vermoedens en ons wantrouwen komen als projectie tevoorschijn "want je leest zulke rare dingen tegenwoordig" terwijl we het om te beginnen bij onszelf dienen te zoeken; zo straffen we een ander voor hoe wij ons voelen. 
Wie zei daar: "verbeter de wereld, begin bij jezelf"...?

Zolang we niet eerlijk zijn naar onszelf, kunnen we ook niet eerlijk zijn naar een ander. ++

-

Naschrift:

Laat dit mijn zondagse preek voor vandaag zijn; eentje waar je wèl wat aan hebt :) ; dit toont ons wat wij mensen doen èn wat we te doen hebben en is positief qua intentie. In tegenstelling tot wat kerk of moskee ons wijsmaken; de mensen vertrekken daar niet blij en opgeladen en vol hoop... maar juist verslagen en vol VERWARRING, zo viel mij op. 
Dat no kan.
Ik heb nog nooit een preek gehoord die positief is. Let maar op jouw eigen gevoel erbij. Blijf daar dus verre van en zoek het bij jezelf en niet bij zo'n verdorven instituut als kerk of staat met de media als haar pr-machine, die ons WAARSCHUWT voor elkaar ipv de SAAMHORIGHEID propageert; "verdeel en heers", dus, en "geloof in kerk en staat" en niet in jouw buurman... Want die spoort niet. Du-uh.

bron: facebook.com/755865601189776, zondag 16 augustus 2015, 7:44 uur

*) Dit...ging eraan vooraf: facebook.com/674947695948234

Geld is gebakken lucht | De eerste stap naar losbreken en voor jezelf kiezen

Geld*) is gebakken lucht. Schuld ook. Boete helemaal.

Het is verzonnen onzin om anderen te onderwerpen, te onderdrukken en te overheersen. 

Dat weet iedereen, althans, ieder mens kan jou dit vertellen. 

Echter, bijna niemand handelt ernaar door afstand te nemen, zich onafhankelijk van geld op te stellen en een lange neus te trekken naar banken en Het Systeem.

Aquarius: zelf de dienst uitmaken

Toch is dat wel waar we onvermijdelijk naartoe gaan. Want het is Aquarius. 't Kan even duren en of ik het in dit leven meemaak weet ik niet maar het staat om de hoek te gebeuren dat dat systeem niet meer door de mensen gevolgd wordt en dat mensen hun eigen gang gaan op weg naar totale soevereiniteit oftewel zelfbeschikking...en dan dus helemaal zelf de dienst uitmaken en dus zelf hun eigen regels maken naar gezond verstand - dat, wat nu zo opvallend ontbreekt in onze niet-zo-samen-leving.

Ik krijg er regelmatig blije inzichten en dromen van, van hoe het gaat zijn om zonder geld en vooral zonder die ingebakken, bijbehorende STRESS te leven, die ons nu het leven zuur maakt, ons slapeloze nachten bezorgt en sommigen de das om doet en voor de trein doet springen.

Geld is niet echt. Het is een illusie.

Pas even op met het woord illusie; dat wordt vaak misbruikt en ik geloof niet zo in onzin-begrippen als “Wij Zijn Één” of “Alles Is Een Illusie” of “Alles Is Liefde”; dat is zweeftaal van zweefneven en zweefteven, gebezigd door Guru's die interessant willen doen maar is en blijft honderd procent zuivere onzin. Net als “vijfde (of meer) dimensies”, “buitenaards leven” en “ufo's” is het allemaal niet ter zake doende prietpraat; doet het goed op feestjes om te laten merken dat je ook iets weet maar het is onzin. Bullshit dus.

Geld en afhankelijkheid vormen de illusie en zo ook het hele bolwerk van politiek, (bancaire, rechterlijke en bestuurlijke) macht, dat er omheen gebouwd is tot Één Groot Systeem waar wij, gewone stervelingen, kennelijk geen enkele invloed op uit kunnen oefenen. Ultieme onzin natuurlijk want we zijn er niet van afhankelijk - maar andersom wèl.

Het mooiste is: wij laten het toe, gaan er in mee en gaan er zelfs volledig in op - en bij gebrek aan een beter alternatief geloven we het ook nog. Van religie tot geld, van schuld tot boetedoening: al die onzin is ons met de paplepel ingegoten en zo tot waarheid verheven, maar tis je reinste lulkoek. Echter, door er in mee te gaan, creëren we dat zelf.

Sterker, we verdedigen al die larie. Met geweld desnoods. Of ons leven er vanaf hangt. En dat doet het: ons virtuele leven hangt af van het fundament dat ons gedoceerd is in twaalf jaar school en ons volledig afhankelijk heeft gemaakt. Afhankelijk van het systeem, van goedkeuring, van toestemming, van meningen en beoordelingen van anderen die zichzelf op de troon gehesen hebben en regels hebben verzonnen om ons als marionet-poppen voor zich te laten dansen.

“Wat wil je later worden?” is er een ultiem voorbeeld van, dat er volledig aan voorbijgaat dat de mens al iets IS. Bovendien kun je nooit iets worden wat je niet al bent.

Geen wonder als dat zich wreekt en jij protest laat zien. 

Je weet alleen niet waartegen het protest gericht is want dat gaat onbewust. Je rookt, zet 'n tattoo, breekt wat regels en sloopt of verspilt wat en laat zien dat je niet te kooien bent. 

Du-uh. Te laat. Het is al geschied. Iedereen is gekooid. Jij ook.

Dat inzien is de eerste stap naar losbreken en voor jezelf kiezen.++

bron: facebook.com/861596957254544, 17 juli 2015, 0:48

= = =

*) hieraan ging vooraf: 

Wie voor geld gaat, wordt niet rijk. Niet ècht rijk. Niet wezenlijk.

Geld is niets; het is imaginair en bestaat alleen in de hoofden van de mensen omdat we dat zo afgesproken hebben.
Ga voor kennis. Dat brengt je de wereld aan jouw voeten. 
Laat het krampachtige varen, relax en zie hoe de dingen moeiteloos kunnen gaan.++

bron: facebook.com/740567909386212, 16 juli 2015, 22:10

Verander de wereld... begin bij “the man in the mirror”

Meerleeslink:

Taboe doorbreken: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/02/taboe-doorbreken.html

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox

Ken jij mensen die lui zijn en het buiten zichzelf zoeken?

“Zij met een luie levensinstelling zoeken het altijd buiten zich en dus nooit bij zichzelf; wat jij opmerkt kaatsen ze gelijk terug. Ze gebruiken hun talenten niet positief en nemen dus geen enkele verantwoordelijkheid.

Zulke mensen praten ook in termen van “schuld” en verraden zo gelijk in welke mate ze geïndoctrineerd zijn door het Systeem. Dit getuigt van passief gedrag en een “liever lui dan moe”-houding.

Mensen die het wèl bij zichzelf zoeken twijfelen altijd aan zichzelf en zoeken het zo als eerste bij zichzelf. Dat is een bijzonder integere levenshouding. 
Zulke mensen zijn waardevol en dienen we op handen te dragen in plaats van te verguizen wat nu volop gebeurt.

Het zijn de pareltjes in de fruitmand terwijl de rest op het randje van bedorven ligt te wezen. :)

60% is liever lui dan moe en levert passief gedrag. Zij die het boek ‘Vader Aarde’ gelezen hebben weten dit al; het gaat om de 60% liever lui dan moe-zielen. Wonzen die nooit enige ruimte kregen en daardoor slecht menselijk gedrag ontwikkeld hebben, kopiëren in feite dit gedrag.”++ 

bron: facebook.com/740137189429284

Meer: 

“Wat jij voelt zegt iets over jou.”

Dat is zo maar die zin wordt vaak misbruikt. 

Veel te vaak. 

Wie dat zegt neemt vaak zelf geen verantwoordelijkheid.++

bron: facebook.com/740585676051102

Meer: 

Passieve arrogantie | iemand uitlokken, in een situatie loodsen en de ander “de schuld” geven voor wat jij (van de ander) wilt. 

Zoiets als iemand vastbinden, brandstapel aansteken en de lucifers gauw verbergen en stellen dat hij het zelf heeft aangestoken... du-uh. Omgekeerde wereld. 

Hoort zo niet. Zit geen eer in; tis passief gedrag.

We horen verantwoordelijkheid te nemen voor ons eigen gedrag, voor onze tekorten en onze (daaruit voortvloeiende) behoeften. En de gevoelens die ermee gepaard gaan. Dat is positief gebruik van talenten; uitlokken en is negatief gedrag. Zuigen dus.

Iemand anders jouw lasten willen laten dragen dus; jouw pijn, jouw verdriet; jouw verantwoordelijkheid. 

Bron: facebook.com/708535485922788

“Hou jij ze arm, dan hou ik ze dom”

Welke godsdienstige proleet heeft ooit gezegd: “Hou jij ze arm, dan hou ik ze dom”? 

Doe jouw eigen onderzoek. Het is de perfecte en ultieme invulling geweest van “verdeel en heers” en schijnt ooit een priester tegen een grootindustrieel gezegd te hebben. Kijk wat het ons bracht.

We plukken daar vandaag de dag nog de vruchten van. Kijk om je heen; armoe troef, iedereen ongelukkig en.... dom, helaas.

“Gezichtsverlies is weinig anders dan de angst voor straf, angst om het verkeerd te doen. Een onvolwassen fenomeen dat dus getuigt van onvolwassenheid, een fenomeen dat feitelijk niet bestaat buiten de hoofden van mensen en dus aangeleerd is voor 't in stand houden van schone schijn om maar mee te blijven hobbelen in de ooit door kerk bedachte regeltjes van niet-afwijken en niet-opvallen - en alles getuigt dus van angst voor straf; angst om het verkeerd te doen.”

Want wat we doen is ronduit stupide te noemen en tegen-natuurlijk, oftewel: wat we doen druist recht tegen onze natuur en dus tegen ons wezen in: (zie deze korte film van 1 minuut) 

Erger nog, niemand durft af te wijken, bang voor de straf die wordt opgelegd om af te wijken en jouw eigen gang te gaan... 

Doe jouw voordeel met die wetenschap.++

Meer: 

*Corrigeerbaar gedrag | de verwoestende werking van emotionele kou | aanleiding, oorzaak en gevolg op ‘n rij - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/corrigeerbaar-gedrag.html

*Warm menselijk communiceren in een land vol kou | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/warm-menselijk-communiceren.html

*De wonderlijke energie van kinderen - en hoe dat afneemt in de loop der jaren | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html

*“Wat wij mensen doen en waarom | verband tussen Tekort. Behoefte. Intentie. Zucht naar Geluk. Levenslust. En werkelijke rijkdom”
"Ieder mens kampt met onvervulde behoeften - op een enkeling na; Niemand spreekt ze uit want “dat hoort niet”, we zijn dat dus niet gewend; Het gevolg is, dat naar de achtergrond is geraakt wat er in ons leeft en wij er zelf niet meer bij kunnen. We hebben letterlijk geen idee welke behoefte er in ons leeft..." Misschien wel mijn belangrijkste blog tot nu toe sinds "Warm Menselijk Communiceren" en "Vrouw, ik heb je nodig" (met links in het artikel).
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/07/wat-wij-mensen-doen.html 















wat wij mensen ermee doen:

Blauwe plekken verwisselen meestal niet van eigenaar

Vechtpaar is echt raar 

Je kunt op twee manieren ontbijt voor iemand maken. De meest voorkomende is die waarbij je het samen op eet en geniet van elkaars gezelschap. Klinkt heel fijn en warm en dat is het ook.

Een tweede manier is: ontbijt maken, zelf eten en de rest laten staan in afwachting op ontdekking door de ander. 

Deze manier kende ik nog niet en ademt protest aan alle kanten. Wie dat zo doet heeft een kwelgeest aan boord. Je laat iemand boeten voor hoe jij je voelt; je laat de ander op gruwelijke manier merken dat jij de tering in hebt èn je laat ook nog merken dat het weliswaar niet persoonlijk is, want die boosheid is zelden specifiek tussen geliefden, maja, die ander is nu eenmaal in de buurt... dus moet die het ontgelden.
Klinkt logisch, toch? 

Zo doen we dat in onvolwassen Nee-derland. We straffen elkaar voor hoe wij ons voelen en laten dat duidelijk merken en voelen en tonen zo het summum van kinderachtigheid; niet praten over wat je voelt maar stiekem laten merken wat jouw dwarszit, als dolksteek. 
Ik kende dat niet en heb dat bij moeten leren... kennelijk. Het toont hoe wij mensen extreem gedrag ontwikkelen wanneer we jarenlang “in de kou” hebben gestaan. Onverklaarbaar dom en afwijkend gedrag waarbij de dader ook nog en ten eerste zichzelf te kort doet... Wonderlijk...

Samenleven als zo'n v-echtpaar is niet moeilijk; het is onmogelijk. Het is gr-uwelijk. 
Dáárom ben je niet samen. Wie dat doet heeft de essentie van samenzijn niet begrepen - dat is “samen lol maken” namelijk dus dit hoort er niet bij. 
Je dient de ander te attenderen op huiswerk en zelf te laten uitzoeken wat er dwars zit, tot die tijd is zo iemand geen relatiemateriaal want is bezig met continu de aandacht te vragen voor haar tekorten en jij mag dat gat opvullen. 
Waarmee? 
Iedereen weet dat de blauwe plekken uit het verleden niet van eigenaar verwisselen, toch?++

- 

Zie ook facebook.com/739570679485935:

Angst is een grote drijfveer voor veel onverklaarbaar, gruwelijk gedrag.
Protest is een andere.
Onvolwassenheid is de belangrijkste.

Wij zijn als volk al eeuwen onderdrukt en weten niet beter meer en leven in angst maar ontkennen dat en roken en drinken er op los terwijl we alles ontkennen dat diep is ons leeft.

Gezichtsverlies: angst voor straf om het verkeerd te doen

We zijn bang voor gezichtsverlies. Iets, zó onvolwassen, dat niet bestaat maar aangeleerd is voor 't in stand houden van schone schijn om maar mee te blijven hobbelen in de ooit door kerk bedachte regeltjes van niet-afwijken en niet-opvallen - en getuigt dus van angst voor straf om het verkeerd te doen.

Kerk: volmacht voor onvolwassen gedrag, gebrek aan verantwoordelijkheid & verraad van ieder die afwijkt

Je hebt geen idee hoe diep dit geworteld is in ÁLLES wat we doen, totdat je het ziet.
En de oorsprong weet niemand.
Kerk.

Over schijnheilig gesproken.++

Care? Share: facebook.com/739582612818075.

Tegenstrijdig (alles wat wij doen)

De tegenstrijdigheid van roken, drinken, drugs en de rest

Wat betekent roken voor je? Of suiker, chocola, over-eten, koffie en drugs, overmatig werk, relaties, seks, gamen, shoppen, sport... Dat is vaak afleiding, toch? We overdrijven het vaak namelijk en zoeken het dan buiten onszelf.

In mijn droom van vannacht was ik onder het bevel van een jonge, jongensachtige vrouw gesteld met een ondeugende uitdrukking op dr kop die zichzelf doorlopend onderdrukte met sigaretten en mooie spulletjes; haar “radar” stond uit. Haar intuïtie stond dus uit. Ze had niets door en stond bovendien nergens voor open; ze vroeg geen input/info van een ander en ging uit van haar eigen, ruim tekortschietende, kennis.
Ze miste belangrijke aanwijzingen door letterlijk en figuurlijk niet “naar buiten te kijken” via haar radar/intuïtie en zou haar voertuig - met ons erin - op een bom doen lopen als ik niet had ingegrepen. Toen werd ik wakker en beschreef de volgende ingeving over roken op m'n facebookpagina, “het lichaam liegt nooit”:

Droom over “Mensen die roken”

Mensen die roken vertroebelen hun mind en hun radar oftewel hun intuïtie. Hun hele systeem mag niet meedoen van ze. Ze zetten alles uit. Ze worden een instrument van niets omdat ze niet willen voelen en niets nuchter mee willen maken.

Mensen die drinken doen dat ook.

Mensen die blowen of drugs gebruiken doen dat ook. XTC zelfs, de lovedrug; het is een bypass van al jouw natuurlijke systemen via onnatuurlijke wegen, om wat je anders voelt niet te voelen. Boosheid bijvoorbeeld, of verdriet. Of de “ruis” onderdrukken die je ondervindt via jouw drukke, overbelaste mind.

Ayahuasca / Santo Daime is om dichterbij jouw ziel te komen via onnatuurlijke weg. Weer een bypass om van God weg te komen om zo dichterbij God te komen. De ziel dus. Het wezen dat in ons leeft.

Klinkt tegenstrijdig en dat is het ook. Iedereen zoekt wegen om dichterbij God te komen, de Maker van Alles, heden, verleden, toekomst en oneindigheid.
Niemand zoekt het bij God of bij zichzelf; zelf is ziel, daar waar God zit, het is ons gevoel.
Iedereen zoekt 't buiten zichzelf. Buiten God dus.
Via sigaretten, eten, chocola, drinken, koffie, drugs, ayahuasca, om dát tot God te verklaren en de boel dus keihard op te lichten dat wil zeggen charlatan van het eigen leven te worden en niet naar gezond verstand te willen luisteren: het gevoel(sverstand) dat in jou huist.

Rokers, drinkers en drugsgebruikers creëren zo een omgekeerde wereld waarin ze hun middel en hun mind -dat voor verstand moet doorgaan- boven hun ingeving plaatsen teneinde hun radar uit te schakelen en niet te voelen hoe dat vecht met zichzelf. Een ingewikkelde constructie om te bereiken wat ze zelf uitschakelen.

Snap jij het nog?
Weet je wat écht ingewikkeld is? Een mummie...

Hoe we verdriet saboteren - en ons zelf 

Verdriet is dat wat men zelf saboteert: het gevoel en er niet bij kunnen. We hebben verdriet om niet bij onszelf te kunnen zijn, terwijl we er alles aan doen om dat maar niet te hoeven voelen, de hele dag.

Verdriet ontstaat -normaal gesproken- door niet gezien, niet gehoord en niet gewaardeerd te worden. Dat begint al vroeg door ouders die zelf niet gezien, gehoord of gewaardeerd werden. En dat de rest van hun leven willen inhalen.

Verdriet ontstaat ook door niet de ruimte te krijgen om jezelf te kunnen zijn. De leefomgeving doet dit.

Verdriet ontstaat ten slotte, door jou af te sluiten van jouw eigen gevoel en zo jouw ziel buiten spel te zetten. Sabotage dus. En vervolgens bombarderen we onze sigaretten, drank, chocola, suiker, drugs, games, tot Heerser van alles. Tot God dus. Want dat laten we overheersen terwijl wij zelf niet meer mee mogen doen.

Ik zie het voor m'n neus gebeuren, al decennia, en het doet pijn aan mijn ogen.

Eigen-belang en gezichtsverlies

Een niet te onderschatten rol speelt “eigen-belang”: we zorgen dat we overal zelf tussen zitten. Om gezien, gehoord, gewaardeerd te worden of ergens een slaatje uit te slaan; voordeel behalen dus, en vaak ten koste van een ander.
Bovendien zijn we niet ruiterlijk als we betrapt worden op dat gedrag want we zijn bang voor gezichtsverlies, wat helemaal niet bestaat, want dat is een uitvinding van de kerk geweest om ons in het gareel te laten lopen. We doen voor het oog van de wereld alsof we “normaal” zijn en dat betekent: “Niet afwijken”. Alles wat afwijkt kan ons “gezichtsverlies” opleveren.

Vrijwillige onderdrukking, dus, en zelfs hoerig gedrag; van horig naar hoerig is een kleine stap in een samenleving die zich laat onderdrukken.

Iedereen is in staat er zelf uit te komen. Niemand doet het 

Ik beschreef mijn droom hierboven. Deze moest de wereld in en ik plantte 'm op facebook.com/736419693134367 nog vóór het verlaten van mijn droom-bunker. Doe jouw voordeel ermee. 

Iedereen is in staat zelf uit die put te komen. Dat vraagt een mentale stap: “willen” en daar moet je aan toe zijn, van binnenuit; die interne klok moet je het sein geven om dat te doen, de impuls om op te staan, de drang om naar kennis te zoeken en er weer wat van te leren maken. Want nu lopen er allemaal robots om je heen, die doen alsof ze leven, maar balen van het opgesloten zitten in hun eigen lichaam in de mentale gevangenis die “vrijheid” heet. 

Hoe?

Precies, daar gaat het om; vragen stellen. Hoe dan? Watch me do it. Als ik het kan, kan jij het ook. Wie geen vragen stelt heeft geen interesse en rookt vooral lekker door.

Een wereld vol tegenstellingen

Soms zegt een plaatje meer dan 1000 woorden:

Anders gezegd... ons “koninklijk huis” gedraagt zich nu niet bepaald erg koninklijk. En doet dat voor iedereen zichtbaar, da's het leukste. Ze nemen het er royaal van en distantiëren zich volkomen van “het volk”. Adellijk of verheven gedrag dus - en tegelijk karikaturaal. En wij.... wij laten dat toe. 

Sterker nog, we verdedigen het koningshuis met briljante onzin, voor de gelegenheid ontkracht door Arjen Lubach: nrc.nl/troonswisseling/2013/04/29/tien-argumenten-voor-de-monarchie-ontkracht-alcohol-en-dag-vrij-beter-dan-zwaaiende-koning-in-touringcar 
en 
dumpert.nl/mediabase/6645917/a8982ffe/arjan_lubach_over_willy_en_het_koningshuis.html 
(filmpje staat ook op facebook.com/705688646207472)

Wat blijft er over? “Hoe dan wel?” Toch? 

Breng de liefde terug

Zeg niet dat je het bij het oude wilt houden omdat je niet weet hoe het wel moet. Doe jouw eigen onderzoek en pleur die machtsmisbruikers in de goot en pak het aan met Gezond Verstand. Da's te koop op iedere hoek van elke straat: je spreekt gewoon een negen-jarige aan. Die weten méér dan wij wat normaal is en bij ons mensen past, want wij hebben alles wat normaal is afgeleerd en repeteren alleen nog als een bandje de aangeleerde onzin van kerk en staat. 

Breng de liefde terug.
Het is het enige.

This could be heaven for everyone 

Zoals het plaatje laat zien: This could be “heaven for everyone”. Kijk om je heen. Schrik. Slik. Zie hoe het anders kan. En moet.

“Hebben kerk en staat meer kapot gemaakt  dan liefde ooit kan herstellen?” vroeg ik me af.

Onmogelijk. Goed wint altijd van kwaad.

Kwestie van tijd. Kwaadwillende machtsmisbruikers en andere machts- en bezitswellustigen roeien zichzelf uit; probleem vanzelf opgelost.

En jij en ik dan? Wij spelen onze rol, hier en nu. Onze adem is eindig. Onze ziel niet. Dus maak je nooit druk om wat jouw zaak niet is en zorg dat je het naar jouw zin hebt, dan besteedt je jouw dag goed. 

Collages om liefde, verdriet, angst en pijn zichtbaar te maken

Mijn collages om het onderscheid tussen liefde en verdriet, angst en pijn zichtbaar te maken.

Projectie: alles omdraaien voor eigen voordeel

Projectie: alles omdraaien voor eigen voordeel. Verdraaien van feiten en van waarheid, dus.

Ik zie het continu gebeuren, omdat wij mensen zelf als kind óók niets mochten en dat nu nog als last van onze ouders bij ons dragen, vermeerderd met kwaadheid over zoveel geestelijk geweld.

Kinderen die niet doen “hoe het hoort” (wat IS dat eigenlijk??) krijgen een standje of een sneer - dat haalt hun vrijheid neer en hun levensplezier naar beneden. Dat wreekt zich op den duur

Dagje strand wordt zo een gezellig verbaal terreur-momentje. Is dat de werkelijke essentie van “ieder huisje heeft z'n kruisje”?

“Kijk nou wat je doet!” - moeder haalt uit naar een nog jong kind voor het betreden van de handdoek en het niet keurig laten liggen ervan. 
Vraag: wat is hier normaal aan?

“Nu loop je wéér over mijn handdoek heen!' roept een kwade vader. 
Vraag: waarover is hij kwaad? 
Wat is de essentie en oorsprong van die onzin? 
Is het trouwens wel zijn eigen kwaadheid?++

ego

We willen elkaar betrappen op ego-gedrag

Wij mensen bekijken elkaar kritisch; of we niet hier of daar een trekje “slecht menselijk gedrag” laten zien. We willen elkaar dus betrappen op ego-gedrag. 
De crux is, dat NIEMAND daarvan gevrijwaard is. NIEMAND gaat vrijuit. Iedereen kent dergelijke “trekjes”. Dus wat is dat?

Dergelijke trekjes zijn onontkoombare uitingen van onze ziel om onszelf en anderen te attenderen op verbeterbaar gedrag.

Niemand staat open voor zichzelf 

Bijna niemand staat daar voor open; mooi dat ±60% van het volk liever lui dan moe is en 40% achter de horde aanloopt en kijkt wat die doet. 

Slechts een klein deel van een klein deel van de mensheid (een héél klein deel dus) wil z'n eigen levenskwaliteit verbeteren en luistert wél naar z'n gevoel. En ook die mensen vallen af en toe onontkoombaar en onherroepelijk door de mand met zulk slecht gedrag... Ze vertonen dezelfde “trekjes” omdat de ziel ons gelukkig en gezond wil zien en er alles aan doet om dergelijk verbeterbaar gedrag te tonen. Dan kun je er niet meer omheen namelijk. Doen we wel trouwens. 

Hoe dan wel?

Het is te doen hoor, consequent luisteren naar jouw gevoel en daarin stabiel worden. Het vraagt afleren en wel van totaal onzinnige en daardoor onnodige “regeltjes” en daar staat zeven jaar voor. 
Het is mij tot mijn eigen stomme verbazing gelukt en ik sta nu heel anders in het leven. 't Voelt vrij.

Wil niet zeggen dat ik geen verwijten naar m'n bol krijg; integendeel. Krijg ze aan de lopende band. Maar let op: mensen die mij verwijten maken, zoeken het nooit bij zichzelf maar bij de ander en projecteren 9 van de 9 keer hun eigen onvrede op een ander. Die koesteren dus hun ego - èn hun eigen, slecht menselijke gedrag. Dat blijft in stand. Moge. 

Die zijn niet te helpen dus lekker laten gaan. De spiegel voorhouden en zeggen dat ze ultra dom -want tegenstrijdig - bezig zijn en verder lopen.++