De strijd tussen Gevoel en Verstand oftewel Ego vs Ziel

De strijd tussen Gevoel en Verstand oftewel Ego vs Ziel. Kun je eraan werken?
Welnee. Het is er of is er niet. Het is jou gegeven of... niet.

Een toelichting ter verduidelijking mag niet ontbreken. Zit je?

Ik ben geboren om te verdedigen wat mij lief is. Niet om te vechten. Een verschil van dag en nacht.

Da's geen keuze maar wat ik zie gebeuren in mijn leven.

Wanneer iemand strijd maakt van een zelfverzonnen probleem, waarvoor ik moet opdraaien, laat ik dat als vanzelf bij de ander. Ik doe een stap terug en loop geen (verdere) schade op maar spreek mij wel uit, dus ik benoem rustig hoe het zit (de tactiek van de zelfverzonnen stelling) en confronteer de ander met zijn of haar strijdlust of zelfs oorlogszucht.

Meestal volhardt de ander in die "Strijd om de Macht". Ik volhard in Liefde en liefdevolle confrontatie, dus: ik hou de spiegel voor. En die is neutraal.

Als de ander uitgeraasd is zeg ik: "Als dat waar is... kan dat toch ook vriendelijk (en respectvol gezegd worden)?"

Zolang je niet meegaat in de strijd van de ander, en dus niet terugslaat, dus niets terugdoet, heb jij iets te goed van de ander, die jou doelbewust iets aan wil doen.

Er is niets krachtigers denkbaar. Je blijft zo buiten de strijd.

Boosheid is een product van Verdriet en Onmacht. Strijd is vaak een mengsel van frustratie, boosheid, bezitsdrang en louter parasitair gedrag. En niet te vergeten: "Hoe kan ik een ander gunnen wat mij nooit gegund was?"

Dat vraagt rust, begrip en tolerantie van degene die aangevallen wordt. En overzicht. Daar kan men wèl aan werken, want dat vraagt Kennis, en door je dat eigen te maken en toe te passen, ontstaan uiteindelijk Wijsheid.

Ego is het product van Verdeel en Heers. "Wij mogen niet gelukkig zijn", is de boodschap enerzijds. En anderzijds: "Wie afwijkt wordt gestraft".

Ingrediënten van een kille cultuur zonder (dat we opgroeien met) eigenwaarde of zelfvertrouwen.

We groeien op als Kind van een Systeem waar niets mag, van alles moet en waar gevoel verboden is, zonder ooit volwassen te worden. Zo worden we tegen onszelf opgezet en zitten de rest van ons leven vol zelfsabotage. Zelfhaat, zelfs.

De geest raakt logischerwijs volledig verscheurd wanneer Gevoel niet mee mag doen. Niemand herstelt dat, niemand werkt daaraan, niemand kiest voor Verbetering van Levenskwaliteit. Helaas. Men houdt liever vast aan schijn-zekerheid en schijn-veiligheid, anders gezegd: dat duidt op Stockholm-syndroom... zodat er niets verandert en men vasthoudt aan aangeleerde, opgedrongen, Normen en Waarden; Regels, die niemand heeft bedacht, niemand onderschrijft en ieder opgedrongen krijgt. En die volgt men uit Angst voor Straf.

Een waterdicht Systeem van Verdeel en Heers oftewel Verwar en Plunder. Ik noem dat SBS-Z; Schuld, Boete, Straf en Zonde.

Is er hoop?
Altijd.
Men mag altijd streven naar Verbetering en kijken hoever men komt.

Mijn taak is het om mensen te wijzen op de hindernissen en blokkades die recht voor hun neus liggen en hen weerhoudt van normaal, warm menselijk gedrag.

rj

Bron: facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid0opanQ4jpggUwKayPVMPZEjJovXCqRxVhj8cPksEzfkn9FN7Re8gELbg86k6Z5Bjul&id=100045129168112

Meerleeslinks:

dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2023/02/nomade.html

PS: Dat dat zo geworden is, kan ik niet veranderen. Maar moet het dan zo blijven?

Tussen touwtrekken en transformatie: De Verzonnen Stelling

Veel gebruikt trucje: De Verzonnen Stelling | tussen touwtrekken en transformatie |

De meesten van ons halen blind uit naar elkaar en reageren zich af. Bloeddorst dus. Een bloederig zooitje is het gevolg. Kijk even met mij mee naar de essentie.

Centrale vraag:

zijn de mensen nu echt zo blind of proberen westers geschoolde en wel-opgevoede mensen, uit dit beschaafde ver-Nederland, ieder ander (en mij) te onderwerpen om zo hun spelletje te kunnen blijven spelen??

Dat deed iedereen altijd al. Nou én. Moet dat dan zo blijven?

Punt is dat er in "oorlog" geen winnaars zijn, alleen verliezers.

Toch doet iedereen dat na en niemand lijkt geïnteresseerd te zijn om er iets in te verbeteren.

Laten we beginnen bij het begin. Verdeel en Heers zet mensen tegen elkaar op, vol haat en geweld.

De houding van de meesten is ronduit agressief.
Die van mijn eigen kinderen ook trouwens.
Geen wonder, kinderen doen hun leefomgeving na. Dat herkent iedereen. Zeker nu je dit weet.

Dan is dialoog al niet mogelijk.

De vraag die rijst wanneer we mensen kinderachtig bezig zien: "heb jij je wel verdiept in een kwestie voor je je er tegenaan bemoeit, of roep je gewoon wat er in JOU geraakt wordt...?" Het lijkt erop of mensen volautomatisch reageren door maar weer een register vol herrie open te trekken van het kerkorgel.

Touwtrekken |

Kijk wat de meesten doen: touwtrekken!
Dat gaat zo. Vergeef mij de directe aanspreekvorm "jij" voor een optimaal effect. 

Jij legt jouw TOUW voor (mij en voor) ieder ander neer als UITNODIGING om te gaan touwtrekken. Als lokkertje dus.
Maar tis niet mijn touw.
Is jóuw touw.
Wat moet ik met jouw touw?

Zodra ik er ook maar íets over zeg, kun jij in de slachtofferpositie schieten én de ander de schuld geven van het probleem dat jij er van MAAKT.

Dat lees jij goed, jíj (en iedere westers geschoolde) maakt er zo een probleem BIJ.
Een probleem dat er eerst níet was en waarover jij nu beslist. Jij bent het TRIBUNAAL geworden opeens. Aanklager, rechter en beul in één, dus. 
Bevalt de reactie van jouw zelfgekozen PROOI daarop niet? Dan kun jij FEL uithalen en je AFREAGEREN.

Ik noem die TACTIEK De Verzonnen Stelling. Dat gaat zo:

Jij verzint een PROBLEEM.

Jij dumpt dat probleem OP HET BORD van jouw SLACHTOFFER. Wie dan ook. De eerste de beste, zeg maar. Die is de lul.

Jij maakt die ander VERANTWOORDELIJK voor jouw probleem.
Die ander moet jouw probleem dus OPLOSSEN.

Die ander krijgt SCHULD voor jouw probleem.

En... die ander krijgt STRAF voor jouw probleem.

Tot slot: UITLACHEN. Leedvermaak. Sadisme.

Vicieuze cirkel zonder eind, vol Victim Blaming |

En de VICIEUZE CIRKEL is rond. Zonder enige ontsnappingsmogelijkheid zolang jij die niet toestaat. Dus je kunt dit EEUWIG REKKEN.

Let op; hierin zien we Verleiding en Misleiding ter Afleiding. En zelfs een Valse Vlag om het slachtoffer van een dergelijke aanval de schuld te geven. Blame the victim dus.

-

Geen narcisme maar dieper gelegen mechanisme 

We noemen veel van dergelijk gedrag heel snel NARCISME maar dit is veel erger en zit veel dieper. Mijn mentor noemde het slecht-menselijk gedrag. Ik noem het PARASITAIR GEDRAG, vampirisme dus, met als doel: LEEDVERMAAK ten koste van de ander en diens energie. Want: wie afwijkt wordt gestraft. 

Pure ROOF dus via MISLEIDING oftewel LEUGENS. PURE ONZIN met een krokant korstje. En iedereen LACHT mee, enerzijds uit herkenning en anderzijds uit af-gunst en ten derde uit sadisme, want de ZONDEBOK krijgt klappen...

...Net zoals jij vroeger klappen kreeg...

Dus... eigenlijk GUN jij het een ander niet.

Wat niet?

LEVENSGELUK. BESTAANSRECHT, zelfs.

Wat mensen hier in het beschaafde, wilde westen in feite geleerd wordt is: jij VERWIJT de ander dat die BESTAAT. Definitie van HAAT en NIJD, dus eigenlijk.

Eigenlijk VERWIJT jij de ander wat jij zelf doet, vindt en creëert.

Dat doe jij heel jouw leven al. Niet erg origineel dus. Want jij doet een ander na.
Is het dan niet eens tijd voor VERBETERING van LEVENSKWALITEIT?

Besef dan eerst waar het vandaan komt. En welke functie het heeft.

Zulk gedrag vindt haar oorsprong in VERDEEL EN HEERS en dus kerk en adel. De huidige multinational, zeg maar. Met kanalen in de media, voor hun SBS-Z (Schuld, Boete, Straf en Zonde).

De intentie: een ander niet kunnen gunnen wat jou nooit gegund was.

De functie is: ieder klein houden. Hoe? Niemand volwassen laten worden.
Ga maar na. Is dit volwassen gedrag?

Daarover schrijf ik dus. Continu.
Zoals in het belangwekkende artikel: "taboe doorbreken".

Snap je het nu, Of blijf je gewoon VECHTEN?
Besef dan dat jij vecht met JEZELF.
Je doet jezelf tekort zo.

Zelf is ziel.

Ga dus TERUG NAAR JOUW HART. En dat doe je door af te koelen, buiten te gaan lopen, jezelf omgeven met natuur en jouw zelf te hervind

Onthoud, dat heet TRANSFORMATIE en daarvoor zijn we hier op aarde. Om volwassen te leren worden. 
Onthoud dan ook, dat je niet verder kunt groeien dan naar jezelf.

Daarover gaat mijn werk.
Want; hetlichaamliegtnooit.nl.

rj
-

*) meerleeslinks:

"Taboe doorbreken..." - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/02/taboe-doorbreken.html

De oorlog tussen mensen is een spirituele - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/01/de-oorlog-tussen-mensen-is-een-spirituele.html

De grootste fraude aller tijden - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/11/grootste-fraude-aller-tijden.html

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox

 Memo aan mezelf

Sensitieven, energieën en psychisch vampirisme - wetenschappelijk onderzoek dat ZUIGEN aantoont

Eindelijk wordt de reikwijdte en kracht van intenties in beeld gebracht

Eindelijk is aan te tonen wat intentie doet, hoe dat merkbaar is èn dat het bestaat. Het is aangetoond en bewezen; de "beste heler van onze tijd" (Edgar Cayce) kon op afstand diagnose stellen. Dat mag men positief gebruik van talenten noemen.

Ik wijdde een blog hieraan, aan de hand van een lang bewaard artikel over wetenschappelijk onderzoek door psychiater Shafica Karagulla. Het artikel "Sensitieven, energieën en psychisch vampirisme" van Alexandra Gabrielli in "Bres" heb ik tientallen jaren bewaard, herlezen en gekoesterd. Zuigen en psychisch vampirisme staan hierin duidelijk beschreven en mag men zien als negatief gebruik van talenten, waar wij mensen ons bovengemiddeld schuldig aan maken - want we doen dit dagelijks en iedereen kent het. Van 8 tot 88 jaar oud.

Bezitsdrang 

Eindelijk wetenschappelijk onderzoek dat het ZUIGEN en dus het parasitaire gedrag aantoont dat mensen onderling doen. Machtsmisbruik, machtsspelletjes, domineren, vernederen, kleineren en betuttelen is allemaal te herleiden als je er serieus onderzoek naar doet. Dit valt in de categorie bezitsdrang want het toont hoe we de ander willen inlijven en dus willen bezitten.

Dit komt niet uit de lucht vallen. Het gebeurt in het groot om ons heen en achter de schermen, en dus ook in het klein, tussen mensen onderling. Het gaat erom dat we inzien wat er mondiaal gebeurt en hoe dergelijk gedrag duidt op "verdeel en heers"-concept dat ons tegen elkaar opzet, alles doet tegenwerken en saboteren, en hoe dat achter de schermen in stand wordt gehouden.

Aanvullingen op het artikel uit voortschrijdende inzichten

Ik heb het artikel aangevuld met bevindingen uit eigen onderzoek; aanvullingen om de brug te slaan naar hedendaagse problematiek, dus om de begrijpelijkheid en toepasbaarheid van deze materie te vergroten. Mochten er desondanks vragen zijn, stel die dan gerust. Door de interactie ontstaan vaak weer nieuwe inzichten - voor beiden.

Klik op een plaatje om te vergroten en beter te kunnen lezen.

Meerleeslinks: 

Karagulla, Shafica (1914-ca. 1986) - Dictionary definition of Karagulla, Shafica (1914-ca. 1986) | Encyclopedia.com/science/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/karagulla-shafica-1914-ca-1986

Smit geneest volksvijand nummer 1: kou | renvogel.com/2011/03/31/olof_smit_geneest_volksvijand_nummer_1_kou |

-

De link van dit artikel luidt: https://dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2017/11/sensitieven-energieen-en-psychisch.html
nb: eerder geplaatst in: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2017/10/hart-boven-hard-liefdevolle-woorden-van.html

(nieuw) Taboe doorbreken: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/02/taboe-doorbreken.html

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox

Parasitair gedrag: pesten en bloedzuigen in de categorie bezitsdrang

Deel 1: Parasitair gedrag: pesten en bloedzuigen

"Ik ben zó boos, ik kan zijn/haar bloed wel drinken!" Wie kent niet deze zegswijze die duidt op een ziedende boosheid? De vraag rijst wat er eerder was; de aanleiding, het voorval of... de boosheid zèlf?

In mijn jonge leven ben ik vaak blootgesteld geweest aan verzengende boosheid van anderen en begreep dat nooit. Wat had ík daarmee te doen? Ik kwam net kijken en kreeg de volle laag. Dat ging er bij mij niet in dus ik bleef zoeken en wijdde mijn leven aan het bestuderen van intermenselijk gedrag.

Zoektocht

De oorsprong van deze naargeestige projectie (een ander mens moedwillig geweld aandoen om er zelf beter van te worden) bleef mij decennia bezighouden en ook tijdens mijn gr-huwelijk kwam ik daar niet uit, maar wel zag ik een terugkerend patroon: als iemand zelf zijn of haar boosheid niet aan wil gaan, moet een ander het bezuren. Zo te zien steken veel v-echtparen in elkaar.

Kortom, wat ik nu deel zijn inzichten van de afgelopen decennia omdat mij dat tot in het oneindige heeft beziggehouden en kan tot dusverre niet anders concluderen dan dat velen hun boosheid niet de baas zijn en dat bij een ander willen neerleggen. Zie daar de "zucht naar de zondebok" en dat leerde mij dat men de eigen lasten niet wenst te dragen. Bij elk ongemak heeft een externe oorzaak het gedaan. Dat komt verduiveld overeen met de kerkelijke formule SBS-Z, oftewel: Schuld, Boete, Straf en Zonde. En dàt vindt zijn oorsprong in dat gevoel onderdrukt, vermoord en verboden is, zodat dergelijke kerkelijke onzin vrij spel kreeg en niet door gezond verstand voortijdig wordt doorzien en geneutraliseerd. In vorige blogs vind je er mijn visie op.

Leeswijzer: In deel 2 van deze blog: "Bezitsdrang uitgediept" ga ik specifiek in op de wil om te bezitten; dat is de categorie waaronder dit valt. Deel 3 kwam een dag later als aanvulling; een inzicht over de "essentie van parasitair gedrag: compenseren." Er kwamen meer aanvullingen bij:
Deel 4: "wie parasiteert mist de vaderlijke omarming" als kernachtige statement om dit fenomeen begrijpelijk te krijgen, aangevuld met Deel 7: "historie van pijn en extreme uitingsvormen", een ingeving die dagen later kwam.
Deel 5: "het grote schimmenspel" kwam als ingeving bij het ontwaken zo bij me op en staat chronologisch er tussen in, aangevuld met Deel 6: "Droom over onze rechtspraak", want rechters zijn eigenlijk priesters, vandaar hun toga.

Bloeddrinken: overtreffende trap van woede

De overtreffende trap van woede is bloed drinken en de vorm is projectie; je straft in feite een ander voor hoe jij je voelt. Knullig gedrag, maar wel gemeen-goed - met de nadruk op gemeen. Want iedereen doet het, dus iedereen doet knullig en dus kinderachtig want er zit geen grootmoedigheid in en ook geen grootzieligheid, alleen kleinzieligheid. Ingekort tot 'zielig gedrag'. Gewoon 'zielig' dus.

Bloeddrinken: psychisch vampirisme

Wat is bloed drinken? In de jaren '80 vond ik er een duidelijk artikel over, getiteld: "Sensitieven, energieën en psychisch vampirisme" van Alexandra Gabrielli en dat legde het wetenschappelijke werk van een psychiater bloot wat mij de ogen deed openen - ik stuur het je graag digitaal toe.

Het gaat over onderzoek van Dr Shafica Karagulla en haar boek "Breakthrough to creativity - your higher sense perception" en daaruit komt het volgende opmerkelijke citaat, dat ik al zovaak aan den lijve heb ondervonden:

"Op een middag kwam Diane bij mij voor een experment. (Diane is een sensitief die niet alleen de conditie van het fysieke lichaam in het energieveld kon waarnemen, maar ook zag zij een emotioneel of gevoelsveld). Ik kreeg bezoek van een patiente die ik vroeger behandeld had en die erop had gestaan mij te zien. Zij was een buitengewoon zelfzuchtige vrouw die eigenlijk helemaal niet zo ziek was. Ze wilde altijd de volle aandacht van iedereen in haar omgeving. Ik ben nogal ongeduldig met mensen die alle aandacht voor zich opeisen en die in werkelijkheid niet ziek zijn. Tenslotte loodste ik de patiente naar de deur, op een vriendelijke en professionele manier. Ik deed alsof ik in een goed humeur was. Daar ik wist dat Diane het emotionele veld kon waarnemen, vroeg ik haar wat ze vond van mijn huidige emotionele toestand. Ze antwoordde met haar karikteristieke directheid: 'Je bent uitgeput en geïrriteerd. De patiente ergerde je heel erg.' Diane vertelde dat ze 'rode stippen zag over mijn gehele emotionele veld, net alsof ik de mazelen had'. Ik moet toegeven dat Diane gelijk had. Ik concludeerde dat het moeilijk was iets voor haar te verbergen."

nb: het hele artikel is hier te vinden: (link volgt als ik het vinden kan - of stuur mij een bericht)

Het herkennen bleef lastig dus kun je zulke theorie pas in de praktijk brengen wanneer je ermee geconfronteerd wordt en dat gebeurt mij zó regelmatig dat het opvallend is.

Zulk zuigend gedrag valt in de categorie 'Bezitsdrang' en houdt in dat iemand geen bezit heeft van zichzelf en 'hèt' dus buiten zichzelf zoekt; levensgeluk bijvoorbeeld (in deel 2 hieronder ga ik er nader op in). Dat geldt voor de meesten van ons eigenlijk en is de definitie van koopkracht: "Ik heb geen bezit van mijzelf maar kan het kopen."

Afreageren van intense boosheid

Helaas blijft het daar niet bij want zuigen of 'levensenergie stelen' van anderen is de meest gebezigde variant waar geen enkele sigaret, chocola, alcohol, drugs of aankoop aan te pas komt om de zinnen te verzetten; zoals pesten niet onschuldig is, is bloedzuigen dat ook niet. Het is de eigen onvrede bekoelen op een ander. Afreageren van intense boosheid dus, zodat het niet uitmaakt wie je daarvoor pakt, als het maar een gewillig slacht-offer is.

Éigenlijk toont dat, hoe we zelf niets mochten en dus ook een ander geen levensplezier gunnen. Pesten is dat in het klein, omdat we dat al doen van jongs af aan, maar is geen klein ding. Het is zuivere bloeddorst en getuigt van parasitair gedrag.

Oplossing of antwoord: "Val mij niet lastig met jouw boosheid"

Dé oplossing ervoor heb ik niet; niet zolang mensen zulk gedrag nog laten zien.

Antwoorden heb ik wel: ik doe niet mee met het 'spelletje' maar benoem -inmiddels loepzuiver- welke intentie ik van iemand opmerk en stel eenvoudig:

"Val mij niet lastig met jouw boosheid."

Ergens een probleem van maken 

Mensen maken vaak een (groot) probleem van een (klein) probleem en laten zo hun boosheid voelen aan een ander met als doel die ander de LASTen te laten dragen.

Door het benoemen van de boosheid èn het doel -beLASTen van de ander- ontzenuw je gelijk de kern. De ander valt je LASTig en door het te benoemen herstel je dat.

Hartstochtelijke zuigers zijn echter creatief en breng je zo niet op andere gedachten, helaas. Door echter een 'nou èn'-houding aan te wenden, kun je buiten schot blijven en jezelf in veiligheid brengen; meer daarover in de blog 'eigenwaarde'. Het vraagt overigens een periode van zeven jaar afleren om dat continu 'vanzelf' te doen.

Oorsprong

Onderschat de oorsprong van deze ellende niet. Wanneer kerk en staat, en zo de macht achter de macht, dergelijk zuigend gedrag in de loop der eeuwen aan haar bevolking oplegt, ontkomt niemand eraan en bezigt ieder het zelf óók. Kinderen klein houden en niet de ruimte èn hun eigen plaats gunnen garandeert het continueren ervan via de volgende generaties en dat is een gruwelijke zaak.

Lees de blog De wonderlijke energie van kinderen, en je begrijpt wat ik bedoel.++

Bron: facebook.com/82987813712185 van 3 februari 2016, 13:03 

Meerleeslinks bij deel 1:

Eigenwaarde: Hoe hou ik mijn Eigen-Waarde – juist in een ontmoeting? | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/03/eigenwaarde.html

De Wonderlijke Energie Van Kinderen | (en wat school met ze doet) - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-wonderlijke-energie-van-kinderen.html

De vlieger en de zwever over vinden als resultaat van zoeken: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/de-vlieger-en-de-zwever.html 

"Eenmaal in de oase was er overvloed. Waar je ook keek, alles bloeide en droeg vrucht. De oude man vroeg aan de Vlieger waar hij vandaan kwam, het was hem aan te zien dat hij een lange reis achter de rug had."Ik kom van ver, een reis van jaren" en beet in de rijpe vrucht die hij van de oude man kreeg aangereikt. Deze keek vervolgens naar de Zwever en die zei:"Ik weet het niet. Soms denk ik het te weten, maar dat is te vluchtig", waarop de Vlieger glimlachte van herkenning.
"Vertel mij, Zwever, hoe je hier gekomen bent?" vroeg de Vlieger.-"Ik ga waar de wind mij voert. Ik fladder en ben telkens benieuwd waar zij me nu weer heen brengt."De oude man en de Vlieger luisterden aandachtig en knikten, terwijl de Zwever vervolgde:-"Ik blijf altijd maar even, vluchtig, voel me vaak ongemakkelijk om lang te blijven. Ik kom eigenlijk net aangewaaid." Hij wendde zich tot de man met de sterk uitziende vleugels en vroeg:-"En jij dan, Vlieger?"
De Vlieger keek naar de vrucht in zijn hand, als was het bezinning, veegde aandachtig zijn mond en haalde diep adem alvorens te antwoorden: 
"Ik ga recht waar ik heen wil. Ik neem geen omwegen. Ik geniet van de wind en ook al blaast zij me af en toe opzij, dan ervaar ik dat als een streling die ik met een glimlach begroet. Ik kom altijd waar ik zijn moet. Dat wil niet zeggen dat ik altijd weet waar ik uitkomt. Ik volg mijn hart en die dirigeert mij en leidt me naar plaatsen en mensen die ik te ontmoeten heb" en keek daarbij de oude man diep aan, die zijn blik beantwoordde."

Invloed van de kerk
"Zondagse preek over onderhuids laten voelen ipv saamhorigheid kweken": dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/08/zondagse-preek.html 

Verraad, overtreffende trap van discriminatie en tegenovergestelde van saamhorigheid: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2015/12/kerstgedachte-tijdens-winterzonnewende.html 

Wat is de reden dat mensen achter alles een aanval zien en alles als een probleem zien? facebook.com/828944033881932

Bezitsdrang uitgediept: facebook.com/829064537203215

Auw-ders en hoe hun boosheid landt bij kids | facebook.com/819072904869045

Eerdere blogs over dit onderwerp:
“Parasieten herkennen - bloedzuigers en ander modern vampirisme” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/06/parasieten-herkennen.html

“Verbale agressie hoef je nooit te tolereren | tips om met parasitair gedrag om te gaan” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/09/verbale-agressie-nooit-tolereren.html

--

Deel 2: Bezitsdrang uitgediept

Hoe zit dat nou eigenlijk met bezitsdrang? Drie situaties.

Ik stapte ooit een Ekoplaza binnen samen met een meer dan toffe metgezellige dame, die mij spontaan lekkernijen cadeau wilde doen en achterin de winkel merkte een jonge medewerkster ons op terwijl mijn gezelschap mij liefkozend over mijn borst streek, omdat we na een workshop en jaren van aanvaringen tot inzicht en waardering zijn gekomen en zij louter een gebaar van de meest pure liefde en waardering maakte... en de winkelmedewerkster wendde zich af en toonde gelijk dat ze dat niet leuk vond; ze liet daarbij dus ogenblikkelijk bezitsdrang voelen - kennelijk ben ik haar eigendom. Zonder het te weten overigens.

Ik ontmoette een jaar geleden iemand met wie ik kort enkele waardevolle maanden optrok en ik voel dat ze nu nog steeds elke dag over mijn schouder meekijkt bij alles wat ik doe; alsof ik bezit van haar ben en niemand anders er met mij vandoor mag gaan terwijl we sinds negen maanden geen enkel contact meer hebben en ik toch bij elk bezoek voel alsof zij over een heg staat te kijken om me in de gaten te houden en daarna als een Bridget Jones aanklopt met klimop in dr haar en vegen over dr gezicht.

Het mooiste komt nog. Toen ik 23 was en mijn eerste echte vriendinnetje leerde kennen (tot die tijd kwam het niet verder dan zoenen), voelde het tijdens het vrijen telkens alsof mijn moeder meekeek en ik niet alleen haar goedkeuring nodig had, maar ook aan haar verantwoording verschuldigd was voor alles wat ik met dat meisje deed. Mams belde zelfs toen ik maar niet thuis kwam. Hoe gestoord is dàt? 

Nu ik spiertesten beheers (zo krijg je de ziel-dialoog op gang) kan ik nagaan of zulke 'ideeën' wel kloppen. En wat blijkt? Ik zit er nooit naast. Voelen is weten en de pendel of spiertest brengt de bevestiging als dubbelcheck. Dus kennelijk hebben mijn moeder en àl die andere meiden in deze westerse wereld een ongezonde portie bezitsdrang aan boord die er niet om liegt. Over inbreuk op privacy gesproken.

Bezitsdrang is eenvoudig te verklaren: wie geen bezit heeft van zichzelf, zoekt het daarbuiten. Dus spullen kopen of stelen van anderen. Partners zijn favoriet.

Als ik terugkijk naar de keren dat ik nachtelijk gezelschap naast mij zag, heb ik het gevoel erna geclaimd te zijn; alsof iemand haar vlaggetje op mijn schouder heeft gezet met de tekst "hij is nu van MIJ" of "bezet" op m'n voorhoofd.

Ik begrijp ineens waarom velen na een nachtelijke vrijpartij er tussen uit knijpen om zo'n hachelijke vertoning de volgende ochtend mis te lopen: je loopt gevaar ingelijfd te worden en als je pech hebt krijg je gelijk gedicteerd hoe jij je verder dient te gedragen om mevrouw te plezieren.

Wat mij opvalt: er zit geen vrijheid in maar dwang en agressie. Bezit maakt niet vrij en een ander willen bezitten getuigt van ziek en ongezond gedrag.

Gek genoeg kan ik het niemand niet kwalijk nemen - en die meiden al helemaal niet (het vrouwelijke is verboden en de vrouw onderdrukt, dus wat wil je). Ze weten niet beter. Ze zijn, net als al die jongens hier in dit wilde westen, opgegroeid zonder enige eigenwaarde, zelfvertrouwen en dus zonder bezit van zichzelf. Dan móet je wat. En dat komt op een vreselijke manier tevoorschijn. 

Niemand ontkomt eraan; iedereen kent dit gedrag, ook zij die zeggen dat niet te hebben worden verrast door een familielid dat geen kus wil omdat het niet goed voelt en daarom afhoudt.

Bezitsdrang is één van de duidelijkste tekenen dat mensen kleingehouden worden en dus onderworpen zijn - als heel volk, zelfs. Er zit geen vrijheid in. 

Om vrij te zijn is het nodig weer bezit van onszelf te leren krijgen en zo "jouw eigen partner" te worden.

In de blog "Geen relatie, wel vrijheid" en "Wat wij mensen doen en waarom" lees je meer over hoe vrijblijvendheid de sleutel is tot succesvolle relaties, mits men eerst zijn of haar eigen partner durft te worden.

Bron: facebook.com/829064537203215, 1 februari 2016, 20:05.

Meerleeslinks bij deel 2:

* Eigen partner worden: facebook.com/574028149373523 

* Wat wij mensen doen en waarom | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/07/wat-wij-mensen-doen.html 

* "Geen relatie, wel vrijheid" | hoe we onze eigen partner hebben te zijn dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/03/geen-relatie.html

--

Deel 3: Essentie van parasitair gedrag: compenseren

Parasitair gedrag is om terug te pakken wat ons is aangedaan. Ooit. Het gebeurt stiekem en is een teken van binnenvetters die zich nooit hebben mogen uitspreken van hun eigen leefomgeving.

In stiekem gedrag zit geen openheid, geen waarheid, geen zuiverheid maar getuigt van leugenachtig gedrag - het verstoppen van de drijfveren en intenties - en van bezitsdrang.

"Don't get mad, get even" - zei mijn exgenote vaak en zij parasiteert enorm: ze pakt een willekeurig iemand terug voor wat haar is aangedaan, ooit. De zucht naar de zondebok.

Ons dochtertje toonde mij, dat ze dat zelf ook terugpakt. Tijdens een fietstocht liet ze dat voelen. Ik stopte om het met haar te bespreken zodat ze er overheen kan groeien omdat het indirect, laf en onecht is: het is via de achterdeur en ik leer mijn kinderen de voordeur gebruiken - het uitspreken van gevoel. Dat, wat verboden is in deze samenleving.

Bron: facebook.com/830330777076591 4 februari 2016, 12:30 | 


--

Deel 4: wie parasiteert mist de vaderlijke omarming

Zij die parasiteren missen steun; een mannelijke kwaliteit. Ze missen de vaderlijke omarming in hun leven, en dus tijdens opgroeien. 

Aangezien iedereen hiermee kampt zijn we de rest van ons leven bezig dit te zoeken, corrigeren of...te compenseren. Door bij een ander te halen.


bron: facebook.com/830713477038321, inzicht van 5 februari 2015, 9:24 |


--

Deel 5: het grote schimmenspel

In het grote schimmenspel van duwen en trekken gebruiken we alle trucs die we in huis hebben om energie te kunnen pikken van een ander, om ons op dat moment een stukje beter te kunnen voelen.
Wat begint met bewondering voor de energie of uitstraling van een ander, slaat vroeg of laat ongemerkt en onvermijdelijk om in "een gelegenheid tot woede etaleren", uitbuiten en de ander opzadelen met onze ellende.

Bij mijn huwelijk wist ik dat dit omslagpunt niet lang op zich zou laten wachten na onze trouwdag, om van pais en vree om te slaan naar tumultueus en naargeestig vaarwater - het was alsof er een tijdschakelaar was gaan lopen - en ook mijn meer dan toffe buurman was in het begin spontaan genegen om me met allerhande klusjes te helpen tot hij bij het "break even" punt was gekomen, dat hij kennelijk besloot genoeg voor mij te hebben gedaan en het tijd achtte om ruimte te maken voor zijn boosheid, en zo die genereus bij mij te stallen, kennelijk bij gebrek aan kennis of mogelijkheid om dat zelf te dragen. De opgebouwde goodwill werd geoogst.

Iedereen doet het of is er toe in staat. De lokale ondernemer die mijn overhemden tailleerde voor een veel te hoog bedrag -hij kwam hoger uit dan hij vooraf had aangekondigd- vroeg mij nog eens langs te komen om te praten en deed vervolgens niets anders dan zuigen; via onnozele vragen legde hij een intrige om me heen als een ketting zodat ik niet weg kon komen en zette met zijn broeierige ogen spreekwoordelijk zijn tanden in mij. Door ogenblikkelijk te benoemen wat je merkt, kun je die 'bezwering' soms verbreken, vooral als die ander zelf al vindt dat het contract niet deugt. Maar als hij of zij genoeg voor je heeft gedaan, en dus een solide contract opgebouwd heeft met je, kan de ander de stellige overtuiging hebben dat er nu gezogen en geplunderd mag worden en dien je te rennen voor je leven.

Daar hoeft het geen ondernemer van pensioengerechtigde leeftijd voor te zijn. Een jong meisje van negen stond onherkenbaar ineens voor mijn neus in een winkel om alle aandacht op te eisen en bij mij de lichten uit te doen gaan. Daar is niets schattigs aan. Vanwege haar stemming herkende ik haar of haar intentie niet direct. Het is plunderen en iedereen kan het; velen doen het.

In mijn dagboek schreef ik over de ontmoeting van gisteravond met iemand die een nekhernia had opgelopen:

"Interessant wat er gebeurde. In eerste instantie kreeg ik geen gelijk toen ik inzag wat de reden was van die nekklacht en legde ze mijn opmerking omstandig en opvallend naargeestig terzijde. Er volgden meer momenten die ik als aanval voelde. Niet als aanval op mij specifiek maar op mijn energie.Toen ze meeliep naar de deur had ze mij geïsoleerd voor zichzelf en speelde een opvallend spel van trekken en duwen waarbij ze negatieve opmerkingen over geluiden van mijn gewrichten maakte; alles werd gebruikt om mij en mijn positie te verzwakken. Het was een regelrechte aanval.
Uit pure nieuwsgierigheid liet ik het toe maar het was voelbaar niet OK wat ze deed; het zuigen was begonnen. Gastvrijheid, een bordje eten (of ik nu gegeten had of niet maakte niet uit, ik kreeg en moest dankbaar zijn), een door mij geweigerd kopje thee wat mij al opvallend genoeg niet in dank werd afgenomen, het was allemaal in ruil zodat ik kennelijk geplunderd mocht worden... gewoon, omdat ik er was. Daar hoefde geen contract voor afgesloten te worden, er hoefde niets voor uitgesproken te worden. Plunderen stond kennelijk op mijn voorhoofd toen ik binnenkwam en plunderen gebeurde dan ook - bij vertrek helemaal. Het vriendelijke gezicht dat ik kende van een vorige ontmoeting had intussen plaatsgemaakt voor een heel andere blik; ik keek in een boosaardig en dwingend gezicht dat mij geen enkele ruimte gunde dan te voorzien in wat mijn gastvrouw van mij eiste: "Draag mij shit" dus ik was een acute bron van afleiding voor haar en een potentiële afhankelijkheid of verSLAAFing."

Hier zit geen liefde in. Het komt over als het besluipen en omsingelen van een prooi met woorden en intenties, en de prooi het gevoel geven dat hij geen ontkomen heeft, dan na toestemming en uitgeleide door de vampier zelf, als het leegzuigen succesvol en genoeg is geweest - want dat bepaalt de vampier zelf wel en niet ik.

Het omsingelen lijkt een onuitgesproken en onbespreekbaar contract en eigenlijk is het morele chantage om iemand te laten doen wat die ander wil. Je doet mee uit goed fatsoen, uit vrije wil of uit dwang.
Keuze heb je niet. Dwang dus. En eigenlijk is dat verkrachting want het is geweld zonder toestemming; die wordt niet gevraagd noch gegeven.

Waarheden worden naargeestig als onwaar overtroefd en vernietigd. Mijn ingeving was niet waar want het kwam niet uit. Kort gezegd had ik nooit gelijk, en werd een serie van onderwerpende intenties op mij afgevuurd, voorwaarde om te kunnen plunderen. En zo geschiedde. En ik stond erbij, keek ernaar en zag alles gebeuren.++


Bron: fb.com/831157400327262, 6 februari 2016, 7:13
Toffe reactie aldaar: "dit is alles wat ik nooit kan benoemen. dankje daarvoor!" (Hélène Vinck )


--

Deel 6: Droom over onze rechtspraak 

Wakker met een Droom: parasiteren is wat als priesters verklede magistraten legaal doen. Ze sluiten contract met je door je JA te laten zeggen op jouw naam en verwisselen voor je het weet van rol met je zodat ze ongehinderd en ongegeneerd een greep in jouw kas kunnen doen en jou kunnen uitkleden tot het bot, de eigen advocaat inclusief. Dat gebeurt volstrekt willekeurig en jij, burger, hebt er geen vat op. Dat is inherent aan het systeem en dient dus vermeden, ontlopen, of geridiculiseerd en exposed te worden, omdat het systeem van rechtspraak niet te vertrouwen is wanneer de fundering mist: de intentie om waarheid te laten spreken en recht te laten zegevieren.


Iedereen voelt aan dat het daar allang niet meer om gaat, om waarheid en recht-spreken. Ik wel. Wie dat niet onderschrijft etaleert eigenbelang om met mij een discussie te starten, touwtrekken dus, teneinde precies hetzelfde spelletje te kunnen spelen...

bron: facebook.com/831162256993443, 6 februari 2016, 7:31 |

Meerleeslink: "Agent, ik moet u corrigeren" - wat te doen als een uitvoerende de rol van begunstigde op zich neemt | facebook.com/808656059244063

--

Deel 7: historie van pijn en extreme uitingsvormen 

Stel, dat jij jouw vader nooit kon bereiken.
Dan woonde je in een emotionele woestenij die verdrietig maakt en je onmachtig doet voelen om het te kunnen veranderen, wat je ook probeerde, omdat hij opgegeven had om ooit nog gelukkig te worden.

Verdriet en onmacht kunnen ontwikkelen tot boosheid en ernstige uitingsvormen aannemen, van sabotage tot plunderen aan toe.

Onzichtbaar plunderen bestaat ook en dat heet zuigen, parasiteren of bloed drinken. Zie daar vampiergedrag verklaard.

Het is niet ondenkbaar dat je iemand in jouw omgeving kent die zich bedient van zulke zuigend gedrag. De oorzaak zou dus te traceren kunnen zijn in het gemis van wat we noemen "de vaderlijke omarming".

Oplossen ervan is niet erg gemakkelijk maar vraagt neutrale confrontatie met feiten, doorzettingsvermogen, begrip, tolerantie en heel veel liefde.
Bovendien kun je het nooit voor de ander doen maar altijd alléén voor jezelf; als de ziel je ingevingen geeft kom je er gelijk mee, anders niet, want zodra je ingevingen krijgt is de ander er klaar voor en eerder niet.

Het doel van herhaalde confrontatie is trouwens, dat de ander het verdriet dragelijk leert krijgen, zodat het een neutrale herinnering wordt zonder pijn - zodat die emotionele pijn zich niet telkens manifesteert bij iedere gelegenheid en ons continu 'kinderachtig' doet gedragen.

Mijn exgenote, kleine zusje en een dierbare maken zich schuldig aan zulk gedrag en ik zie wel hoe het loopt wanneer ik ingevingen met ze deel. Ik heb ze al losgeweekt uit hun ziekelijke verschansing en hun ivoren toren gaat er op termijn ook aan - het vraagt tijd en dat kan alleen met liefde.
Zo neem ik mijn verantwoording. Wat de ander ermee doet is mijn zaak niet.

"Je kunt een ander niet veranderen" is een grove misvatting. Iedereen coacht zichzelf dus dienen we uit te spreken wat we van een ander merken of opvangen en daarin leren vertrouwen dat dat altijd goed of raak is en nooit ongevraagd.

Kerk en staat en school hebben ons bij het gevoel weggejaagd en leerden ons in één beweging gelijk ook, dat je een ander niet kunt veranderen en dat je nooit ongevraagd advies mag geven.

Dikke vette larie natuurlijk; ieder mens is hier om te leren en kan wel degelijk veranderen - en vooral met jouw hulp oftewel door een ander te confronteren, mild en neutraal. Vanuit het hart is het altijd liefdevol.

bron: facebook.com/832461390196863 8 februari 2016, 19:08 | 

Naschrift: intense triestheid 

Ik zit nu de begrafenis-cd terug te luisteren (die ik voor mijn vaders begrafenis had samengesteld op basis van zijn wensen, en gefikt voor mijn zus, aangevuld met een paar toepasselijke stukken die zo in mij opkwamen) en bij het tweede of derde stuk besef ik opeens dat al deze muziek intense triestheid uitstraalt; het toont het immense verdriet waar mijn vader nooit over heeft kunnen praten waar die hij zo wel laat voelen. Het was zijn eigen wish-list bij zijn eigen kist.
De boodschap is aangekomen hoor, ouwe.
De muziek stopt, vier nummers dikke ellende aangehoord ;) 
En nu begint: 'People' van Barbra Streisand' - en ik bedenk:

"People... who need people... are (not the luckiest, but) the loneliest people... in the world"

Een half jaar voordat hij in coma het ziekenhuis binnengedragen werd, ging ik spontaan zijn favoriete songs op 't keyboard spelen, zoals Biscaya. Ik voelde zijn verdriet, zijn opgeven en zijn naderende dood. Een maand voor zijn overlijden zat ik rechtop in bed, furieus, en spamde hem vol met sms'jes en emails om hem in zijn levenslust aan te spreken. Het mocht niet baten. Hij had opgegeven.
De laatste maanden heb ik blij en zelfs trots kunnen terugdenken aan mijn vader die weliswaar nooit mijn vader is geweest en waarop ik dus meer dan terecht furieus op ben geweest, maar ik kon hem nu zien als de oprecht leuke man die hij óók was - hij was alleen niet stabiel en sloeg mij dagelijks met zijn shit om de oren en dat no kan. Dàt... hebben jij en ik te transformeren. Op deze pagina merk je hoe dat eruit ziet. Aan jou de keus om mee te doen aan jouw eigen leven... Of niet.

De cd die ik had gemaakt speelt nu "A swingin' safari"... muziek die mijn vader mij vroeger liet horen en die ik nu zelf graag speel en aan mijn kids voorspeel, live - en dan staat de tent op z'n kop.
Dàt... is levenslust ++

bron: facebook.com/832461390196863, 8 februari 2016, 19:08 |

Einde van deze blog in zeven delen. Vergeet niet de pdf met het onderzoek van de psychiater getiteld "Sensitieven, energieën en psychisch vampirisme" bij mij op te vragen via hetlichaamliegtnooit at gmail. 
Tot slot... hoe dan wel?? Plaatje...

Meerleeslink

Taboe doorbreken: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/02/taboe-doorbreken.html

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox

Verbale agressie hoef je nooit te tolereren | tips om met parasitair gedrag om te gaan

900 woorden |

In sommige (werk)situaties komen we vaak in persoonlijke conflicten terecht. Verwarrend, vaak. Wat kun je ermee doen? Enkele simpele tips volgen hier, om bij jezelf en om bij de kern te blijven (meer ervan schreef ik eerder al in de blog Eigen-Waarde).

Verbale agressie, als je er slachtoffer van bent of was, zou ik nooit onbesproken laten noch accepteren. Dat mag je best benoemen zodra het voorkomt: “Hier schrik ik van. Is dat nodig? Moet dat zo?” Het is wel het minste èn het kortste - maar niet het makkelijkste want je geeft aan wat je voelt èn legt de bal terug bij de ander - en dat moet je durven.

“Als dat alles is wat je te zeggen hebt, dan leg ik dat naast me neer” is sowieso een krachtig signaal; je pakt het “cadeau” van de ander niet aan, zoals in het verhaal van de oude Samurai die beledigd werd en niet reageerde (link volgt onder).

Helemaal leuk is: “Ik zoek naar iets positiefs in wat je zegt maar kan het niet vinden - (help me even?)” Het kan helpen de sfeer te veranderen. Het confronteert de ander met wat er gebeurt en daagt de ander uit verantwoordelijkheid te nemen.

De bottomline vind ik: “Ik ervaar dit als verbale agressie, als emotionele terreur eigenlijk... Wat wil je nu èigenlijk zeggen?” - om gelijk tot de kern te komen en de ander te helpen beseffen wat er gebeurt door te confronteren èn je gevoelens te verwoorden; alles in één klap. Magnifiek.

Spreek altijd vanuit jezelf

De kern is deze. Je spreekt altijd vanuit jezelf en confronteert de ander met wat je merkt, voelt of ziet gebeuren.
 
Als iets voorvalt dat jou naar doet voelen wat je niet kunt plaatsen, kun je altijd zeggen: “Je bent nu niet duidelijk”. Vind ik een heel sterk begin. Want iemand confronteert jou met iets persoonlijks wat je niet aan zag komen en wat je niet kunt plaatsen bij de situatie. Iemand kan zich dan herstellen - of het een graadje erger maken. 

Stel vragen. Ga voor de dialoog

Stel vragen. Dat is dodelijk voor de negatieve houding van mensen in zo'n negatieve flow; dan moeten ze wat. En je krijgt boven waar het om gaat. Of ze lopen weg. En nemen zo hun probleem mee.

Laat het gerust volgen door: “Wil je je uitspreken? Want ik begrijp je boodschap niet.”

En: “Wat heeft dit met mij te doen?” - het is relevant en oprecht. En je stelt een vraag; een uitnodiging om zich te verduidelijken.

Mild: “Ik ervaar dit als een aanval en trek mij terug als dit vaker gebeurt, ik word hier bang van. Vind je het niet fijn om mij als collega/partner/vriend(in) te hebben?” - biedt alle gelegenheid voor dialoog. 

Zo maak je dingen bespreekbaar. Het komt jouw eigenwaarde en de sfeer ten goede als jij zo'n noot gelijk kraakt - of nadat je hersteld bent van zo'n kinderachtige uithaal, in de re-bounce. Zie maar wat je past.

Laat je nooit wegsturen met “het was maar een grapje” of “kun je daar niet tegen?” want dat is gruwelijk gedrag en meer van hetzelfde. Men neemt dan geen verantwoordelijkheid voor eigen wandaden. Een glas water in het gezicht doet dan wonderen, kan ik je verklappen.

Het doel van een aanval

Als niets werkt en je dat inmiddels weet van de ander, kun je zo iemand voortaan beter de pas afsnijden. Het doel van een aanval is meestal: energie stelen. Parasiteren dus. Immers, men legt eigen onvrede bij jou en profiteert van de verwarring en dat alles om zich beter te voelen. En voor je het weet draaien ze alles om en noemen ze jou de agressor. Zo iemand gebruikt talenten niet positief - zie “Gebruik je talenten positief”.

Dus...dienen we dat te benoemen ("Je -parasiteert en- gebruikt jouw talenten nu niet positief") en ons rap uit de voeten te maken.

Waarom we ons nu moeten uitspreken

 
Het is Aquarius. Tijdperk van de waterdrager. Water is een symbool van vrijheid; probeer water maar eens te houden (met twee handen). Het is belangrijk om nu naar ons hart te gaan en dat wat als Waarheid voelt nu ter tafel te brengen. Of de ander het nu kan horen of niet.

Waarheid spreken is een teken van liefde. 

Waarheid spreken is een teken van liefde. 
Alles bij een ander neerleggen is een vorm van agressie en terreur.
Continu boos zijn is terreur naar anderen.
Liefde is... zorg-vuldig omgaan met onszelf en anderen

Het is tijd om elkaar liefdevol te attenderen op misstanden en karikaturaal gedrag. 

Train jezelf 

Schrijf de vetgedrukte zinnetjes gerust voor jezelf op. Deze tips komen niet uit de lucht vallen. Nou ja... eigenlijk juist wel. Ze kwamen zó in mij op naar aanleiding van “rare” situaties waardoor ik bij mezelf te rade ging over hoe ik dit voortaan zou kunnen aanpakken. Ik schreef ze op en stopte ze in mijn portemonnee om af en toe naar te kijken en mezelf zo te oefenen in het hebben van een weerwoord. Dat is vaak lastig immers, als je door emoties overmand wordt, om dan rustig en bij jezelf te blijven.

Echter, door in neutraliteit te bespreken wat er zich aandient, kun je de escalatie op tijd ontzenuwen en een prettiger sfeer creëren. In ieder geval voor jezelf als de ander er niet voor mocht openstaan. 

De ultieme manier om bij jezelf te blijven en nooit meer door de emotie van het ogenblik overmand te hoeven worden, is door je eigen partner te worden. Dan werk je je onverwerkte emoties door en kun je er niet meer op triggeren. Een mooi voorbeeld ervan lees je hier, met daarin ook een verwijzing naar het verhaal van de Samurai. Enjoy! ++

Meerleeslinks:

• “Hoe hou ik mijn Eigen-Waarde – juist in een ontmoeting?” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/03/eigenwaarde.html 
• “Iemand vol boosheid is gemakkelijk te provoceren | over kwaadheid, angst en zorgvuldigheid of verantwoordelijkheid voor onze eigen inbreng” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/05/zorgvuldigheid.html 
• “Boosheid vs. oude, sluimerende, boosheid (en angst)” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/04/boosheid.html 
• “Parasieten herkennen - bloedzuigers en ander modern vampirisme” | "Zoals ieder mens heb je liefde nodig, jij doet dat door de ander naar beneden te sabelen. Daar zit geen positief ding aan. Dat is energie vreten van een ander" | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/06/parasieten-herkennen.html 
• “Schoon stoepje | hoe mensen onbewust uitlokken en een ander de agressor noemen  | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.nl/2014/06/schoon-stoepje.html
• “Wat wij mensen doen en waarom | verband tussen Tekort. Behoefte. Intentie. Zucht naar Geluk. Levenslust. En werkelijke rijkdom” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/07/wat-wij-mensen-doen.html 
• “Menselijk Perspectief | We zoeken het buiten ons zelf” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/08/menselijk-perspectief.html 
• “Hou ze heel, geef ze ruimte - dat wat ieder mens nodig heeft; waar ieder mens recht op heeft”  | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/07/hou-ze-heel.html 
• “De strijd om energie” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/09/de-strijd-om-energie.html 
• “Hou ze heel, geef ze ruimte - dat wat ieder mens nodig heeft; waar ieder mens recht op heeft” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/07/hou-ze-heel.html
• “Van jezelf houden” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/08/van-jezelf-houden.html
• “Gebruik je talenten positief” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/09/gebruik-je-talenten-positief.html
• Wat er gebeurt als je niet resoneert op de ander 
• “Verbale agressie hoef je nooit te tolereren | tips om met parasitair gedrag om te gaan” | dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/09/verbale-agressie-nooit-tolereren.html 

Dit is mijn studieterrein en expertise. Ontmoet mij op fb.com/hetlichaamliegtnooit voor dialoog.