Posts tonen met het label vampirisme. Alle posts tonen
Posts tonen met het label vampirisme. Alle posts tonen

woensdag 1 februari 2023

Transparantie is sleutel... maar in het verkeerde slot

Tegenwoordig wordt steeds meer bespreekbaar en dat is goed. Een groot goed, zelfs. We dienen transparant te zijn in ons gedrag, dat breng ons het verst... in de zoektocht naar onszelf. Je kunt immers niet verder groeien, dan naar jezelf.

Dat is ons streven. Vanuit de ziel gezien. Vanuit ons Wezen, dus.
Maar da's niet ons gedrag, dat er vaak haaks op staat. Waarom gebeurt dat? Een onderzoek.

We beginnen bij het begin: de constatering. Waar gaat het mis? Titel van het vorige artikel*).
Mij is opgevallen, dat wij mensen er kennelijk àlles aan doen om geen vorderingen te maken, geen positief gedrag te vertonen maar juist die zoektocht naar verbetering van levenskwaliteit consequent saboteren. Passioneel zelfs. Naar hartelust. Tegen beter weten in en tot bloedens toe. 

Stel, dat dat onze blauwdruk is geworden. Van het ego, dat regeert, ver verheven boven het gevoel. Dat is nogal wat. Welkom in de wereld van Verdeel en Heers.

Ik wil het niet alleen hebben over misstanden in de wereld in het algemeen maar over misstanden in onze wereld. Die van jou en mij. Dichterbij huis, dus. Want dáár kunnen we het verschil maken. Precies zoals Gandhi ons voorhield, dus; "begin bij jezelf."

Het doel van strijd |


Ten eerste: het lijkt wel of sommigen niet anders kunnen dan de strijd opzoeken. Zij gedragen zich constant negatief en verzieken de sfeer. De verstandhouding die zij meebrengen noemt men giftig; een relatie met hen heet toxisch.

Het punt is dat wat wij mensen doen, doorgaans onbespreekbaar gemaakt wordt. Iedereen doet alsof die iets op wil lossen - sommigen maken er een sport van om de ander het idee op te dringen, dat die het conflict veroorzaakt heeft - 
maar gedraagt zich vervolgens briljant (maar niet positief) om zo te verhullen, dat die eigenlijk niets liever wil dan strijd, ten koste van alles. Ten koste van waarheid, zelfs. Die sneuvelt als eerste in oorlog en liefde, zegt men, en als je dit artikel leest, blijkt waarom. Het ligt altijd aan een ander.

Iedereen is hiertoe in staat, mannen en vrouwen, ook kinderen; op elk niveau in deze samenleving die niet samenleeft. Direct of indirect, bewust en onbewust, weet men conflict te creëren waar men zich kennelijk mee voedt, op het parasitaire af. Doelbewust, dus. "Briljant negatief", zelfs.
Strijd om de strijd zelf, oorlogszucht zelfs, als voeding, dus. Continu conflict, op het sadistische af, om zich te kunnen laven aan elkaars levensenergie. Als vampiers.

Dit doen mannen èn vrouwen maar bij vrouwen; zowel openlijk in bijvoorbeeld werksituaties maar zeker in relaties, kun je hierop wachten. Er is altijd strijd. Het blijft alleen subtiel als de ander erin meegaat en zich niet verzet. En nu weet je waarom, zodat daarover geen "strijd" nodig is, ofwel geen onenigheid. En geen misverstand. En geen discussie... ander woord voor touwtrekken...

Er is iets mis en da's onbespreekbaar |


Eerst een voorbehoud. Niet zozeer van mij, maar van het mensdom zelf.
Wat ik mensen m/v zie doen, stuit zo langzamerhand iedereen tegen de borst maar toch doet het merendeel nog "alsof die gek is", zodat het gewoon zo blijft. Men ziet het niet of wil het niet zien. Zo verdedigt men dit verwerpelijke gedrag, in wezen. Dat verdedigen, op het ziekelijke af, heeft een naam. Komen we zo op.

Om daaruit te komen hebben we mannen èn vrouwen nodig. Samen. Dat is te maken stap zolang we onderling nog vechten en dat niet wensen op te geven. Dus laten we daar eens eerst naar kijken.

Het is niet anti-vrouw om het over gedrag van vrouwen te hebben |


Mannen doen raar, vindt men - want je bent niks zonder mening, en zeuren en klagen doet het goed - maar vrouwen lijken het te hebben uitgevonden. Hen zie ik het constant doen. Continu, zelfs. En hier gaan we het nu over hebben. De enige manier om iets op te lossen, is door de Heilige Huisjes te benoemen. Doe je mee? Daar gaan we.

Wat vrouwen doen weten we allemaal. Als dat publiekelijk wordt benoemd, zeker bij cabaret of comedy, lacht iedereen mee maar 1 op 1 gaat dat mis. Dan is er geen gesprek maar grijpt men de macht. Punt uut. Op dat moment is er geen dialoog meer mogelijk. Alles glijdt uit over de drie componenten furie, manie en hysterie oftewel boosheid, obsessie en Bezitsdrang, want het gaat om overheersen en dus om overmeesteren, onderwerpen en de baas spelen.

Goed, tot zover de samenvatting der bevindingen.

Nu de vrouwen zelf aan het woord. Over hoe het zit. 
Ik heb een aantal comédiennes gevonden met hun boodschap, want humor werkt meestal het beste:

1. "Girls are fukking insane", zo begint deze vrouw, Iliza Shlesinger, over haar ideale breakup:
https://youtu.be/JvTj4QX55NE

oftewel les één in "zo moet het dus niet"...

2. 
Monique Marvez: deze Mexicaanse comédienne noemt de drie dingen die zijn vereist, om een huwelijk een heel stuk makkelijker te maken: https://fb.watch/inkAv6OOAS/ 
Bovendien stelt zij: "Je kunt een man niet veranderen." Deze comédienne gaat nog verder en noemt drie dingen die een man van een vrouw wil - en geef haar eens ongelijk:
1. een man wil een vrouw in een goede stemming; "maak het gezellig", dus. Lijkt mij het nastreven waard.
2. wees stil ipv rumoerig; wees geen lastpak (dus opnieuw: "hou het gezellig" en vooral: "Doe niet zo moeilijk, en doe zeker niet achterlijk")
3. "lik hem" oftewel wees genereus ipv inhalig
(en dus opnieuw: "maak het gezellig" en "speel geen spelletjes")
-

3. Dan Gina Brillon, nummer drie, deze beschrijft in Own Your Crazy het gedrag van ALLE vrouwen... zo zit het dus, dames:
-

Daniele Kathryn Hage oftewel nummer 4 stelt: "Iedere man wil een relatie vol respect" - deze dame legt uit waarom: https://instagram.com/reel/CxQLU5qu0HT/?igshid=NTc4MTIwNjQ2YQ==
-

Christina Michelle Robinson, als vijfde: deze traditioneel ingestelde vrouw noemt - zo te zien uit eigen ervaring - 10 moeilijke dingen die vrouwen slecht kunnen horen maar zegt ze heel erg mooi en waarder dan waar - en iedereen weet dat ook: https://www.facebook.com/reel/484512167230824?s=yWDuG2&fs=e
-

Als zesde, deze geniale blijdrage van Emily W. King: "How to understand men and have better relationships" - https://fb.watch/ntwy3-n1O9/

En dan deze - een vol-geluld filmpje als zevende, met mijn observaties over wat er gaande is in de wereld: "vrouwen ondermijnen structureel de man, zichzelf en de hele wereld" | https://youtube.com/watch?v=DTUtJYAwtmE
-

8. Deze Nederlandse vrouw vertelt vol tranen hoe gelukkig ze is met haar man. Zo simpel kan het zijn; zij "hoeft niet meer te vechten,' zegt zij zelf:
-

Tot slot, als negende, voor de duidelijkheid... Vijf vragen die je als vrouw nooit meer moet stellen aan een man:
-

Merk even op dat geen van deze vrouwen van die belachelijke, neo-feministische oftewel denigrerende en overdreven denkbeelden hanteren maar warm-menselijke ideeën, vanuit gezond verstand. Het is net of deze vrouwen de moeite hebben genomen om naar (hun) mannen te luisteren. Die vrouwen zíjn er dus wel...
... net als cassie jaye, in haar docu red pill.
-



SM logisch gevolg van Opvoeding |


Mij is nog iets opgevallen. Het sadistische karakter van het gedrag van velen, als logisch gevolg van onze desastreuze en vooral destructieve Opvoeding, die niets van ons wezen heelhoudt, in combinatie met de hierboven beschreven zelfsabotage, geeft sadomasochistisch gedrag bij uitstek. Zelfkastijding, dus.

Men heeft er namelijk duidelijk genoegen in om elkaar en zichzelf grondig tekort te doen, tegen te werken dus, oftewel te saboteren. Dan is dat per definitie sm.

Je kunt dat verdelen in enerzijds boetedoening en anderzijds genoegdoening. Boetedoening wil zeggen zichzelf tekort doen en genoegdoening de ander, oftewel er voldoening uit halen om een ander te benadelen. Dat past in het kader van: "Hoe kan ik een ander gunnen wat mij nooit gegund is."

Stockholmsyndroom: de onderdrukker verdedigen |


Onze Opvoeding zorgt voor het verdedigen van slecht menselijk gedrag - parasiteren voorop. Dit verdedigen van zelfsabotage, negatief en onderdrukkend gedrag heeft een naam: Stockholmsyndroom. De essentie ervan zie je nu beschreven, in dit artikel. Uit ingeving.

Niet alleen resulteert onze Opvoeding in Stockholmsyndroom maar dus ook in sadisme met fatalistisch karakter en dus sm; sadomasochisme.

Het belang van inzichten |


Dit vraagt niet om bewijs en is geen stelling of hypothese. Het is een inzicht vanuit de ziel en zoiets vertelt ons hoe het zit. Punt is, dat we dat hebben leren verwerpen, zodat we van God los zijn geraakt, de weg maar onszelf niet meer weten maar daar óók niet meer naar zoeken.

Want dat is verboden.

Een vicieuze cirkel en dus een sterk staaltje Verdeel en Heers is zo gecreëerd. Een huzarenstukje, zelfs. Want niemand ziet het in of niemand wil het inzien maar we bevechten elkaar erom. En erdoor. We slaan liever elkaar de hersens in dan óóit een oplossing na te streven. Zie daar SM en Stockholmsyndroom in één. En continu zichtbaar, om ons heen. Voor wie het durft te zien. De wereld lijkt zo te zijn ingericht. 

Met een filmpje van X-files ter illustratie:

Geen oplossing zolang ego overheerst |


Er is een maar. Transparantie is sleutel... maar niet in een wereld, waar gezond verstand bevochten wordt en verbannen, verboden en vermoord is.

Dus... dan kan ik niemand mijn kennis delen, kan ik niemand helpen, en aan niemand het estafettestokje doorgeven, sta ik voor gek met mijn website en ligtmijnwerkstil. Want die interesse bestaat niet. Die ontbreekt hardnekkig. Men is "liever lui dan moe" gemaakt en rent liever achter de eigen staart aan, als speelbal van De Staat. Verdeel en Heers in volle glorie.

Soit. Hetzijzo. Succes ermee.
Dan ga ik wat anders doen.

rj.

Care? Dare? Share: 
dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2023/02/transparantie-is-sleutel-maar-in-het-verkeerde-slot.html

*) het vorige artikel: dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2023/01/waar-gaat-het-mis.html

PS: of de beweringen in dit artikel voor jou kloppen of niet is niet relevant wanneer de ziel gesproken heeft... dezelfde ziel die zo ziekelijk verboden, verbannen en vermoord is, in deze zieke wereld. Kijk maar...:








donderdag 10 februari 2022

Tussen touwtrekken en transformatie: De Verzonnen Stelling

Veel gebruikt trucje: De Verzonnen Stelling | tussen touwtrekken en transformatie |


De meesten van ons halen blind uit naar elkaar en reageren zich af. Bloeddorst dus. Een bloederig zooitje is het gevolg. Kijk even met mij mee naar de essentie.

Centrale vraag:

zijn de mensen nu echt zo blind of proberen westers geschoolde en wel-opgevoede mensen, uit dit beschaafde ver-Nederland, ieder ander (en mij) te onderwerpen om zo hun spelletje te kunnen blijven spelen??
Dat deed iedereen altijd al. Nou én. Moet dat dan zo blijven?

Punt is dat er in "oorlog" geen winnaars zijn, alleen verliezers.
Toch doet iedereen dat na en niemand lijkt geïnteresseerd te zijn om er iets in te verbeteren.

Laten we beginnen bij het begin. Verdeel en Heers zet mensen tegen elkaar op, vol haat en geweld.

De houding van de meesten is ronduit agressief.
Die van mijn eigen kinderen ook trouwens.
Geen wonder, kinderen doen hun leefomgeving na. Dat herkent iedereen. Zeker nu je dit weet.

Dan is dialoog al niet mogelijk.

De vraag die rijst wanneer we mensen kinderachtig bezig zien: "heb jij je wel verdiept in een kwestie voor je je er tegenaan bemoeit, of roep je gewoon wat er in JOU geraakt wordt...?" Het lijkt erop of mensen volautomatisch reageren door maar weer een register vol herrie open te trekken van het kerkorgel.

Touwtrekken |


Kijk wat de meesten doen: touwtrekken!
Dat gaat zo. Vergeef mij de directe aanspreekvorm "jij" voor een optimaal effect. 

Jij legt jouw TOUW voor (mij en voor) ieder ander neer als UITNODIGING om te gaan touwtrekken. Als lokkertje dus.
Maar tis niet mijn touw.
Is jóuw touw.
Wat moet ik met jouw touw?

Zodra ik er ook maar íets over zeg, kun jij in de slachtofferpositie schieten én de ander de schuld geven van het probleem dat jij er van MAAKT.

Dat lees jij goed, jíj (en iedere westers geschoolde) maakt er zo een probleem BIJ.
Een probleem dat er eerst níet was en waarover jij nu beslist. Jij bent het TRIBUNAAL geworden opeens. Aanklager, rechter en beul in één, dus. 
Bevalt de reactie van jouw zelfgekozen PROOI daarop niet? Dan kun jij FEL uithalen en je AFREAGEREN.

Ik noem die TACTIEK De Verzonnen Stelling. Dat gaat zo:

Jij verzint een PROBLEEM.

Jij dumpt dat probleem OP HET BORD van jouw SLACHTOFFER. Wie dan ook. De eerste de beste, zeg maar. Die is de lul.

Jij maakt die ander VERANTWOORDELIJK voor jouw probleem.
Die ander moet jouw probleem dus OPLOSSEN.

Die ander krijgt SCHULD voor jouw probleem.

En... die ander krijgt STRAF voor jouw probleem.

Tot slot: UITLACHEN. Leedvermaak. Sadisme.

Vicieuze cirkel zonder eind, vol Victim Blaming |


En de VICIEUZE CIRKEL is rond. Zonder enige ontsnappingsmogelijkheid zolang jij die niet toestaat. Dus je kunt dit EEUWIG REKKEN.

Let op; hierin zien we Verleiding en Misleiding ter Afleiding. En zelfs een Valse Vlag om het slachtoffer van een dergelijke aanval de schuld te geven. Blame the victim dus.
-

Geen narcisme maar dieper gelegen mechanisme 


We noemen veel van dergelijk gedrag heel snel NARCISME maar dit is veel erger en zit veel dieper. Mijn mentor noemde het slecht-menselijk gedrag. Ik noem het PARASITAIR GEDRAG, vampirisme dus, met als doel: LEEDVERMAAK ten koste van de ander en diens energie. Want: wie afwijkt wordt gestraft

Pure ROOF dus via MISLEIDING oftewel LEUGENS. PURE ONZIN met een krokant korstje. En iedereen LACHT mee, enerzijds uit herkenning en anderzijds uit af-gunst en ten derde uit sadisme, want de ZONDEBOK krijgt klappen...

...Net zoals jij vroeger klappen kreeg...

Dus... eigenlijk GUN jij het een ander niet.

Wat niet?

LEVENSGELUK. BESTAANSRECHT, zelfs.

Wat mensen hier in het beschaafde, wilde westen in feite geleerd wordt is: jij VERWIJT de ander dat die BESTAAT. Definitie van HAAT en NIJD, dus eigenlijk.

Eigenlijk VERWIJT jij de ander wat jij zelf doet, vindt en creëert.
Dat doe jij heel jouw leven al. Niet erg origineel dus. Want jij doet een ander na.
Is het dan niet eens tijd voor VERBETERING van LEVENSKWALITEIT?


Besef dan eerst waar het vandaan komt. En welke functie het heeft.

Zulk gedrag vindt haar oorsprong in VERDEEL EN HEERS en dus kerk en adel. De huidige multinational, zeg maar. Met kanalen in de media, voor hun SBS-Z (Schuld, Boete, Straf en Zonde).

De intentie: een ander niet kunnen gunnen wat jou nooit gegund was.
De functie is: ieder klein houden. Hoe? Niemand volwassen laten worden.
Ga maar na. Is dit volwassen gedrag?

Daarover schrijf ik dus. Continu.
Zoals in het belangwekkende artikel: "taboe doorbreken".

Snap je het nu, Of blijf je gewoon VECHTEN?
Besef dan dat jij vecht met JEZELF.
Je doet jezelf tekort zo.

Zelf is ziel.

Ga dus TERUG NAAR JOUW HART. En dat doe je door af te koelen, buiten te gaan lopen, jezelf omgeven met natuur en jouw zelf te hervind

Onthoud, dat heet TRANSFORMATIE en daarvoor zijn we hier op aarde. Om volwassen te leren worden. 
Onthoud dan ook, dat je niet verder kunt groeien dan naar jezelf.

Daarover gaat mijn werk.
Want; hetlichaamliegtnooit.nl.

rj
-

*) meerleeslinks:

"Taboe doorbreken..." - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/02/taboe-doorbreken.html

De oorlog tussen mensen is een spirituele - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2022/01/de-oorlog-tussen-mensen-is-een-spirituele.html

De grootste fraude aller tijden - dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2021/11/grootste-fraude-aller-tijden.html

Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox



 Memo aan mezelf



woensdag 25 augustus 2021

Subcultuur in alle organisaties en hoe daarin de rug recht te houden

Subcultuur

Een artikel over "Subcultuur in alle organisatie en hoe daarin de rug recht te houden" slaat natuurlijk nergens op want hoe kun jij jouw rug recht houden als iedereen tegen jou aanduwt? Sociale druk is zwaar onderschat want men richt zich naar dergelijke dwang. 

Toch is het van belang om altijd de eer aan jezelf te houden door jezelf nooit te verloochenen, ook al vlieg je eruit en houdt dat in dat je een gatenkaas-CV (curriculum vitae oftewel levensloop) opbouwt met 12 ambachten en niet 13 maar 24 ongelukken. Dat getuigt van "altijd jezelf zijn", van integer gedrag en zelfs integriteit, en van onomkoopbaar zijn.

Ondergetekende was er getuige van hoe een leidinggevende hem aanviel, stiekem, onderhuids en achterbaks, en maakte dat gedrag zichtbaar. Hij zette het in het volle licht. Luid en duidelijk en in "niet mis te verstane bewoordingen", zoals men vroeger placht te zeggen.

Hieronder de tekst die vanmorgen in alle vroegte geschreven is en om 6 uur de ether in ging. Als "tirade aan een afdelingsmanager".

Ook te beluisteren als podcast op soundcloud, via: https://soundcloud.com/watkanerbeter/subcultuur
-

goedemorgen.

In het kader van "wat gaat er goed, wat kan er beter":

jij bent een heerlijke collega om mee samen te werken, vol humor, rust en energie. Jij kijkt de mensen aan en bent hoog(st)intelligent. Zeer betrokken en kent de processen goed. Een genot om naar je te luisteren. Jij weet veel en deelt jouw kennis graag.

Dat gaat er goed. Heel goed zelfs. Het maakt jou gezien en gewaardeerd.

Er zijn mij een paar dingetjes opgevallen rond het contact met jou.
- Ik laat vrijwel alles uit mijn handen kletteren op het moment dat ik zojuist contact heb gehad met jou. Dinsdag de 24ste was dat de hele dag zo.
- Na jou in de ogen te hebben gezien voel ik mij overheersd en niet bij machte mijn hoofd te raadplegen. Ik kan niet bij mijn weten, bij mijn geheugen, ben mijn overzicht kwijt en voel mij een zombie.

Een ernstige belemmering van mijn functioneren die niets met gebrek aan routine te maken heeft maar alles met intermenselijk contact, oftewel het spanningsveld dat mensen zoal creëren, in negatieve en destructieve zin, wat normaal functioneren bemoeilijkt.

Het voelt als een continue strijd die begon nog vóór ik die eerste zaterdag 14 augustus voor de eerste keer zou gaan werken, naar aanleiding van jouw oproep, waarbij ik na contact met jou direct moeite had met slapen, moe en uitgeput aan de dag en dus aan de dienst begon, en met alle mogelijke tegenwerking (weliswaar vroeg maar naar mijn zin veel later dan ik van plan was) op het werk verscheen, dus het doet aan als sabotage.

Uiteraard herken jij hier niets van en ligt alles aan een ander. Da's een bekende truc en heet: ontkennen, weglopen en omdraaien.

Laat mij jou dan vriendelijk en collegiaal waarschuwen, dat dit ten eerste contraproductief is, dus jij werkt jezelf en anderen tegen.
Iedereen. Ook de bedrijfsleider. Feitelijk het bedrijf zelf werk jij tegen, zelfs terwijl jij er tegelijkertijd hard voor werkt en zichtbaar presteert.

Dan heb ik het nog niet eens over de subcultuur die jij creëert, of waarin jij roddelt over mensen achter hun rug om en mensen verdeelt. En zelf de baas speelt, dus bepaalt wat waar is en wat niet en die visie aan anderen opdringt.


Dat doen mensen en jij doet het zeker. Het is een naar trekje van autoriteit en begint op school*). En thuis. In jouw positie als afdelingsmanager is dat echter gevaarlijk.

Dit, is zichtbaar en vooral voelbaar. Het is uiterst giftig te noemen. En dodelijk voor wie er niet bij hoort volgens jouw criteria. Dus jij laat mensen op eieren lopen om maar aan een onuitgesproken verwachting te voldoen, op niets af, anders dan heerschappij te willen. Een subcultuur die toxisch is, dus.


Ten tweede komt dit altijd, altijd in jouw eigen nek terug. Altijd. Men noemt dat karma. Ik noem dat: lessen van de ziel. Jouw ziel.

Ik heb er niets mee te maken wat iemand in zijn of haar eigen tijd doet of wil, tenzij dat een ander beïnvloedt en... dat doet dit. Ernstig. In negatieve zin. Het ontneemt mijn geestdrift in niet te beschrijven mate dus richt ik mij op de enige die daarvoor verantwoordelijk is. En dat ben... jij.

Ik heb het over bezitsdrang.

Dit is wat ik zie: de atmosfeer die jij creëert is giftig voor anderen en jezelf, ergo, jij doet jezelf tekort. Ernstig tekort. Want dit is geen positief gebruik van talenten. Het doet aan als parasitair gedrag. Vampirisme, dus.

Ik ga dit hier niet nader uitleggen *). Jij weet zelf best wat jij doet, zij het op een ander vlak; een onzichtbaar, ongrijpbaar vlak.

Besef dan ook dat jij niet de enige bent die zo doet en ook jij blootstaat aan dergelijke krachten, afkomstig van anderen en jou voorgedaan door niemand minder dan jouw eigen moeder. Dat praat dit gedrag echter nooit goed want ieder heeft de eigen verantwoordelijkheid - of zou die mogen nemen mijns inziens - om zijn of haar stinkende best te doen om de sfeer, zichtbaar en onzichtbaar aan het oog onttrokken, optimaal te maken en jij doet dat niet. Verre van. Dus heb ik jou te wijzen op dergelijk karikaturaal gedrag, gefundeerd in eigenbelang.

De waarschuwing luidt deze. "Wat u niet wil dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet."
Kijk wat jij doet. Durf in de spiegel te kijken. En durf te verbeteren wat daarom vraagt.

Voor het oog van de wereld ben jij de ideale werknemer waar niets op aan te merken valt. Jij toont ook een keerzijde en die heb ik te benoemen. Omdat jij er de aandacht mee vraagt. Dus het is altijd een schreeuw om hulp. Jij laat zien waaraan jij zelf hebt blootgestaan, immers. Daarmee is het echter nog niet opgelost. Dat heb jij zelf te doen namelijk. Zo werkt dat. Dat zijn onze lessen. Wij hebben de ellende van vorige generaties te transformeren, immers. Ellende, die in de ogen van vrijwel iedereen is terug te vinden en uiterst eenzaam maakt. Wij zijn het product van Verdeel en Heers, immers.

Nog iets. Deel twee van de waarschuwing. Wat jij kan, kan ik ook - en ik ben niet de enige. De strijd die jij start, maakt een ander voor jou af. Ik ook. En goed ook. Alleen niet op de manier die jij gewend bent. Want ik ga niet mee in strijd. Dat is jouw ding, niet de mijne. Ik benoem slechts wat ik zie gebeuren en daar heb jij nu een voorproefje van.

Ik kan het mis hebben. Dat zou voor het eerst zijn en dat is hier niet het geval, leert de ervaring. En als jij eerlijk bent durf jij dat te beamen. In ieder geval naar jezelf toe of aan vertrouwelingen.

Ik heb jou enige tijd nu geobserveerd en weet wat ik zie. Als gezegd zie ik positieve kanten en ik kan tegelijkertijd mijn ogen niet sluiten voor de negatieve, dus die heb ik te benoemen. In neutraliteit dus liefdevol. Graag gedaan.

Ik heb niets te verliezen.
Ik ben ernstig ziek geweest, heb de dood in de ogen gekeken en ben er uit gekrabbeld op eigen kracht. Ik heb degelijk gedrag leren doorgronden tegen wil en dank.

Ik vind de winkel geweldig en knijp mij in mijn handen van geluk tussen al die mooie producten.
Dus ik ben heel blij. Mag dat?

De ervaring leert dat niemand blij mag zijn. Ieder vecht met elkaar en houdt de ander klein. Doe jij ook. Jij probeert het ten minste.

Ik ga niet jouw slaaf zijn in jouw wereld vol intrige. Dat weiger ik. Maar daar stuur jij wel op aan. Bewust of onbewust. Daar heb ik jou op te wijzen, ongeacht de consequenties. Dat ben ik namelijk aan mezelf verplicht.

Ervaring leert dat beïnvloeders als jij de dienst uit willen maken en zelfs ervoor kunnen zorgen dat ik eruit vlieg. Daarmee dreigen zij mij, indirect en onderhuids. Dwang, chantage en manipulatie, dus. Net als op school. En thuis.

Laat dat. Het is niet productief maar behoort tot het meest vreselijke in de categorie "slecht menselijk gedrag" dat er denkbaar is.

Als we de wereld een betere plek willen maken hebben we daarmee zelf te beginnen. Vond Gandhi. Ik deel die visie. Ik draag mijn steentje bij door anderen op slecht-menselijk of karikaturaal gedrag te wijzen, gewoon omdat ik niet anders kan. Ik ben daarvoor gemaakt en heb mij uit te spreken. Zeker als iemand mij actief benadeelt.

Dat maakt mij te vertrouwen. Omdat ik nooit mezelf tekort doe, door nooit te aanvaarden wat mij niet past.

Dit is mijn bijdrage aan een betere wereld, ongeacht de consequenties van de verziekte wereld waarin iedereen maar overleeft zonder ooit te leven, omdat we dat een ander niet gunnen. Immers; "Hoe kun je een ander gunnen wat jou nooit gegund was?"

Een groet uit het hart,

rj
man uit één stuk

PS: dit stuurde ik om 6 uur 's ochtends en had ik kort ervoor geschreven omdat ik om half vier wakker werd met de beleving aangevallen te worden.

Meerleeslinks *)

Als voetnoten verwijs ik naar eerdere artikelen, te weten: 

“De wonderlijke energie van kinderen (en wat school met ze doet)”:

“Parasieten herkennen - bloedzuigers en ander modern vampirisme”:

dinsdag 7 november 2017

Sensitieven, energieën en psychisch vampirisme - wetenschappelijk onderzoek dat ZUIGEN aantoont

Eindelijk wordt de reikwijdte en kracht van intenties in beeld gebracht


Eindelijk is aan te tonen wat intentie doet, hoe dat merkbaar is èn dat het bestaat. Het is aangetoond en bewezen; de "beste heler van onze tijd" (Edgar Cayce) kon op afstand diagnose stellen. Dat mag men positief gebruik van talenten noemen.

Ik wijdde een blog hieraan, aan de hand van een lang bewaard artikel over wetenschappelijk onderzoek door psychiater Shafica Karagulla. Het artikel "Sensitieven, energieën en psychisch vampirisme" van Alexandra Gabrielli in "Bres" heb ik tientallen jaren bewaard, herlezen en gekoesterd. Zuigen en psychisch vampirisme staan hierin duidelijk beschreven en mag men zien als negatief gebruik van talenten, waar wij mensen ons bovengemiddeld schuldig aan maken - want we doen dit dagelijks en iedereen kent het. Van 8 tot 88 jaar oud.


Bezitsdrang 

Eindelijk wetenschappelijk onderzoek dat het ZUIGEN en dus het parasitaire gedrag aantoont dat mensen onderling doen. Machtsmisbruik, machtsspelletjes, domineren, vernederen, kleineren en betuttelen is allemaal te herleiden als je er serieus onderzoek naar doet. Dit valt in de categorie bezitsdrang want het toont hoe we de ander willen inlijven en dus willen bezitten.

Dit komt niet uit de lucht vallen. Het gebeurt in het groot om ons heen en achter de schermen, en dus ook in het klein, tussen mensen onderling. Het gaat erom dat we inzien wat er mondiaal gebeurt en hoe dergelijk gedrag duidt op "verdeel en heers"-concept dat ons tegen elkaar opzet, alles doet tegenwerken en saboteren, en hoe dat achter de schermen in stand wordt gehouden.


Aanvullingen op het artikel uit voortschrijdende inzichten

Ik heb het artikel aangevuld met bevindingen uit eigen onderzoek; aanvullingen om de brug te slaan naar hedendaagse problematiek, dus om de begrijpelijkheid en toepasbaarheid van deze materie te vergroten. Mochten er desondanks vragen zijn, stel die dan gerust. Door de interactie ontstaan vaak weer nieuwe inzichten - voor beiden.

Klik op een plaatje om te vergroten en beter te kunnen lezen.

Meerleeslinks: 

Karagulla, Shafica (1914-ca. 1986) - Dictionary definition of Karagulla, Shafica (1914-ca. 1986) | Encyclopedia.com/science/encyclopedias-almanacs-transcripts-and-maps/karagulla-shafica-1914-ca-1986

Smit geneest volksvijand nummer 1: kou | renvogel.com/2011/03/31/olof_smit_geneest_volksvijand_nummer_1_kou |
-














Tip - meld je aan voor de nieuwsbrief en ontvang de volgende weblog in je mailbox

maandag 15 september 2014

Flexibele opstelling tov touwtrekken; liever vragen stellen dan kinderachtig zijn

867 woorden | 2 gekoppelde artikelen |
Wie zich flexibel opstelt en zich openstelt voor nieuwe zienswijzen, komt minder snel in vruchteloos “touwtrekken” terecht.

Ik herinner me dat ik wel eens een mentale (=taal van het Verstand) beslissing had genomen en dan onwrikbaar een discussie inging - om er dan met verbale kleerscheuren weer uit te komen. Dat werkte dus niet soepelkes. Leuk, als je discussie zoekt -wie wil dat?- of blauwe plekken ambiëert maar niet positief voor ieders humeur noch bevorderend voor een soepele verstandhouding. Alleen weggelegd voor doorgewinterde bloedzuigers en andere verwanten van de familie Dracula.


De dialoog aangaan en vragen stellen


Wil niet zeggen dat je domweg maar moet toegeven “voor de lieve vrede”. 

Nope.
Wil zeggen dat je alert mag zijn op het gegeven, dat je ook maar mens bent en de ander wellicht een idee, inzicht, ingeving of inspiratie deelt die mogelijk een nieuwe wereld voor je openen kan en daarom niet zonder meer vertrappeld hoeft te worden.

Luisteren kan geen kwaad. Doorvragen kan ook geen kwaad. Dat hebben we alleen nooit geleerd. Daarom zie je mensen, ook van 40+ en zelfs hier op facebook, zo lief en aardig het touwtrekken verkiezen boven “gewoon” vragen stellen.

Een simpel “Wat bedoel je?” doet wonderen.
Simpel verklaren hoe je je voelt bij iets van de ander, doet óók wonderen, omdat je het gesprek dichtbij jezelf houdt -gevoel delen is heel oprecht- en je kunt de ander zo uitnodigen jou te helpen begrijpen wat er werkelijk speelt, ipv gelijk en breinloos een aanval lanceren...zoals kleine kinderen dat zo schattig plegen te doen


Wat gebeurt er eigenlijk?


Dus wat gebeurt er? Ieder reageert vanuit z'n eigen stuk en brengt PER DEFINITIE een nieuw gespreksonderwerp in (wat óók aandacht behoeft immers) door het niet simpel te houden maar geraakt te doen.
Zucht. En zo ploeteren we maar raak...


Dialoog...


“Dialoog is een beeldschoon ding. Daarbij respecteren en waarderen de gesprekspartners elkaar en doen dat vanuit verbinding. Schreeuwen is dan niet nodig, laat staan overschreeuwen, omdat ieder gehoord wordt en dat weet van elkaar.
Sommigen staan niet open voor dialoog. Soms verkiest men discussie, ander woord voor touwtrekken.”



Wil je me helpen?


Bottomline: ik vermoed, dat dit toch anders kan.
En jij? Wil je meedenken? Wat denk jij? En HOE DAN?
Is dialoog toch mogelijk? Ook als iemand potdicht zit of in een ivoren toren woont?
Suggesties welkom. Reageren kan ook op
facebook. ++

- - -

Deel twee: 

“Kinderachtig | het merendeel der mensen is emotioneel nog niet volwassen en hun gedrag is daarom kinderachtig”


Ik ken het als geen ander; ik was tot mijn 38ste nooit ouder geworden dan vijftien jaar - en kon daardoor 'beregoed' opschieten met de tieners van nextdoor. Leuk detail, idd.

Meer dan dat; ook een belangrijk detail. Kijk maar: inmiddels heb ik de inhaalslag gemaakt en er is niets leuks aan, aan in je eentje volwassen worden. In die zin: 'In het land der blinden is één-oog outcast'. Mensen die je niet kunnen horen -en dat zijn er nogal wat- noemen zo iemand een bet-weter, of voelen je energie en vallen aan als Dracula himself. Of komen gezellig bloed drinken (ipv op de thee:) en als je dat niet toelaat worden ze pissig. Allemaal niet leuk, toch?


Wat ís kinderachtig?


Mensen halen je graag naar beneden merk ik. Is dat omdat ze zelf niet omhoog willen, wellicht? Geen getuige willen van hun onvermogen? Is dat het?

Kinderen spelen graag, niets mis mee. Spelen is leuk. Dat is leeftijd-onafhankelijk (of zou het moeten zijn).
Ik zie ook mensen van 56+ (en '25-') die potdicht zitten en dus alles afkeuren wat afwijkt. Dat vind ik minder gunstig. Die kunnen venijnig uit de hoek komen om de beschreven reden. Pijnlijk ook. Om volwassenen van eerbiedwaardige leeftijd zichzelf zo te zien vernederen.


Wat doe je ermee? Negeren?


Ik geef graag antwoord als iemand de moeite neemt te schrijven. In sommige gevallen zou een ander liever stil blijven terwijl ik dan toch een ingeving heb en die deel. Het doel ervan is simpel. Ik probeer tot dialoog te komen. Inderdaad - dwars door dat kinderachtige gedrag heen. Kijken of het lukt. Via vragen en confronteren-met-wat-ik-zie-gebeuren probeer ik dan om het ijs te breken. IJs staat voor kilte; de kilte van de Mind. Om de Warmte van het Hart te bereiken. Soms lukt dat. Soms niet. Heel vaak wel trouwens. En dat is kicken. Omdat het zoveel fijner is om samen lol te maken dan om te sparren over futiliteiten; zonde van de energie toch?

Ik schrijf 'ik' maar daar heb ik weinig in te doen. Het is mijn ziel die me die impuls geeft - en die volg ik altijd blindelings. En daarin staat mijn ziel niet alleen; die heeft kennelijk overleg gehad met de ziel van de ander! Mijn intentie is dus positief. Altijd. De helpende hand toestekend. Of dat nu zinvol is of niet - vanuit Menselijk Gedrag kunnen we dat tegenhouden immers, terwijl de ziel groen licht gaf. Sabotage dus. Dat is mijn zaak niet. Ik neem míjn verantwoordelijkheid. Wat ook een ander ermee doet... ++

Reageren kan ook op facebook

maandag 8 september 2014

Gebruik je talenten positief

273 woorden |
Het is grondig mis met ons.

Dé manier om het tekort in jezelf aan te vullen is... stelen. Elkaars bloed drinken. Parasiteren. Iedereen doet het, zelfs kinderen. Vampiers - ze bestaan - en dichterbij dan je denkt: dat zijn jij en ik...


De architecten van onze Verdeel-en-Heers- “Samen-Leving”


De architecten van deze samenleving zijn geslaagd in hun opzet - we vallen elkaar aan en lastig om energie - omdat we bij ons zelf weg zijn. “Divide et impera”, een briljant concept.

De architecten, wie zijn dat? Think. You tell me. Ik heb er talloze malen over geschreven.
Stel vragen. In jezelf. Ga op zoek. Jouw ziel laat je alles zien, als je zover bent.


De strijd om energie


Op 5 september schreef “De strijd om energie”. Ik besef nu pas hoe exact dit klopt nu ik de voorbeelden aan de lopende band gepresenteerd krijg. Mensen zijn über-creatief in het vinden van een manier om hun talenten negatief in te zetten - vanuit tekort dus. Dat gebeurt vanuit ons Verstand omdat onze onverwerkte emoties ons parten spelen. Verstand is kou. Hart is warm. Onze missie en dus ons leerpunt is, om onze talenten nu eens pósitief te leren inzetten; opbouwend, constructief. Vanuit nieuwsgierigheid en verantwoordelijkheid en integriteit dus. Dat dient van-zelf te gaan. Zelf is ziel - dus vanuit het hart.

Hunkering


Wat zit er onder? Een hunkering - naar liefde, warmte, steun, in welke vorm ook. Aandacht vragen dus, voor een probleem of tekort in ons leven. In het artikel over tekort ben ik er reeds dieper op ingegaan.

Filmtip


Ik zag deze week een (moderne, vlotte, interessante en redelijk) positieve vampierfilm met simpele maar mooie effecten: Forever 16. Download 'm via kat.ph of zie 'm op youtube. En-joy.

Meerleeslinks vind je in genoemd artikel, dagboekvaneenvreemdeling.blogspot.com/2014/09/de-strijd-om-energie.html - ook op facebook

vrijdag 5 september 2014

De strijd om energie

153 woorden |

De strijd om energie 


Aan mensen is altijd hun energie op te merken. En ook de richting van die energie oftewel het doel ervan. En daarmee iemands... intentie.

Hoe zit dat? Tekort zorgt voor behoefte, behoefte creëert intentie en dat uit zich via gedrag en emotie. Toch?

Mensen zeggen liever niet wat er diep van binnen in hen gebeurt, terwijl dit voor anderen evengoed zichtbaar en voelbaar is. Raar eigenlijk, vind je niet? We zeggen dus nog steeds niet wat we èigenlijk bedoelen...

Wie goed in z'n vel steekt, is eigenlijk goed bij zichzelf - en dat voelt lekker. Zo iemand is te benijden en dus gaan we hem op 1001 creatieve manieren aanvallen om 'm van z'n energie te ontdoen. Stelen dus. Bloedzuigen. Vampirisme. Ja, duuh!

Hoort dat? Is dat volwassen gedrag?

Toch is dit exact wat ik de meeste mensen zie doen.
De hele dag door, 24/7. Heel eerlijk... hou eens op?

-

Meerleeslinks:

Dit is mijn studieterrein en expertise. Ontmoet mij op fb.com/hetlichaamliegtnooit voor dialoog.

vrijdag 6 juni 2014

Parasieten herken je zo | bloedzuigers en ander modern vampirisme

1773 woorden |
"Para-shit"
Op facebook provoceer ik. Niet bewust maar zo schijnt het uit te werken. Dat zie je aan de reacties, mensen die van alles bij een ander neerleggen. Een enkeling is bij machte om zichzelf te corrigeren door in te zien wat er geraakt is en houdt het bij zichzelf. Dat juich ik van harte toe want hoe mooi is dat...

Parasieten zijn een ander verhaal, die komen bloed drinken. Afscheid is vaak 't enige dat rest. De pas afsnijden dus door te benoemen wat je ziet gebeuren en zeggen hoe het wèl hoort tussen mensen. 

Dit verhaal is een vervolg op de blog "eigenwaarde" te noemen. Laat me je een stukje meenemen. De materie is té leuk :-)


Passie

Dolenthousiast word ik als er een bruikbaar voorbeeld zich aandient. Op de facebook-pagina had iemand de brutaliteit om mij indirect aan te spreken op iets wat hem was opgevallen. Ik had die ochtend overigens een blog geschreven vanuit mijn tenen (Slimme meter voor domme consumenten | Fulmineren doe je zo) en mogelijk dat ik daarmee mensen raak. 
Is dat mijn zaak? Is het niet juist de bedoeling dat we elkaar attenderen op onze leefomstandigheden? Of zoals ik letterlijk stelde, "Waar is de passie dan nog als je niet kunt stellen hoe het is vanuit je eigen beleving?" 

Ik zie het als mijn taak om te schrijven wat ik zie en anderen te attenderen op het gedrag dat we allemaal vertonen. Ik ook; ik ben ook mens. Alleen durf ik de stappen te nemen om mezelf te corrigeren en heb nu de brutaliteit om dat de wereld in te slingeren. Omdat dat zo voelt; dat is mijn pad. Mijn roeping.


Parasiet 

Laat me je het verhaal vertellen. Ik postte:
Sommige mensen vinden sommige dingen die ik schrijf te grof, te hard (zonder 't') of gewoonweg niet kunnen.
Einstein, zei daar dit over: "Those who have the privilige to know have the duty to act"
NB: vraag mij om het hele artikel hierover
Waarom ik dit plaatste? Ik was via de chat aangesproken op mijn eerder genoemde weblog. Iemand die ik ken vond het te persoonlijk; "Dat hoort zo niet". Grinnik. Dit citaat vond ik daarom wel passend en treffend. Dus ik ging staan voor wat ik te melden heb - met nog een schepje er bovenop :-)

Deze meneer had z'n kans schoon gezien en opende de aanval. En onthulde zich vervolgens als vampier - ik voelde het trekken aan mijn onderbuik; het alarm gaat af bij energie zuigen. Zijn tactiek was: de aanval openen op mijn terrein. Een mind-spelletje waarin iemand zou verdwalen en bloed zuigen terwijl je het niet door hebt, zo viel mij op. Nou ja, kijk zelf maar. Herken jij het? Dit zijn de reacties:

Jan: Start met leven naar je eigen woorden is een welgemeend advies
  • Het lichaam liegt nooit Wat stel je voor? Deze pagina stoppen totdat ik dat in de praktijk gebracht heb? En hoe is dat meetbaar en door wie?

  • Jan: Zeker niet stoppen. Wel eigen woorden evalueren. Meetbaar in objectievere termen: overal waar beschuldiging, boosheid, kleineren etc. in doorklinkt, is minder uit het hart en meer uit het ego.

  • Andromeda: Het advies is aan zichzelf
    (Dit commentaar begreep ik pas later. Ze bedoelt dat hij dit advies aan zichzelf gaf; hij keek in de spiegel en Andromeda zag dat in)
  • Het lichaam liegt nooit Je irritatie is voelbaar. Als jij de P in hebt, wees dan volledig. Dat ben je nu niet.

  • Het lichaam liegt nooit Andromeda? Geen idee wat je bedoelt. Voel alleen een hoop negativiteit. Geen opbouwende kritiek. En al helemaal niet specifiek.

  • Het lichaam liegt nooit JWN ik sta open voor input alleen je zegt niets , je moppert alleen. Ik kan niets met je feedback want het is geen feedback. Het is per definitie gezeur.

    Dus: Wat is er? Zeg dat gewoon

  • Jan: Je eerste reactie op mijn vorige betreft invulling en beschuldiging. Waarmee jij laat zien dat mijn welgemeende advies aan het goede adres was gericht.

  • Het lichaam liegt nooit Feedback is : dit gaat er goed; dat kan er beter.
    Zeg wat je voelt, zeg wat je wilt.
    Je loopt nu te zuigen. Dat tolereer ik niet, van niemand. Je hóeft hier niet te zijn, het mág.

    Heel veel mensen maak ik blij met wat ik doe.
    Alleen, jij ziet je kans schoon om mij op de vingers te tikken. Meestal doen vrouwen dat, maar jij hebt ook een manier gevonden. En sierlijk is het niet, gozer. Succes ermee.


  • Jan: Kennelijk ben ik niet duidelijk genoeg. Woorden van het hart beschuldigen niet. Ik neem aan dat je het verschil tussen signaleren en beschuldigen kent. Veel zaken die jij signaleert, worden vervolgens verwoord door je met beschuldigingen in het taalgebruik. En op dat moment is er een discrepantie tussen jouw aangenomen uitgangspunt (leven vanuit het hart) en je woorden.

  • Het lichaam liegt nooit Je toont bijzonder naar gedrag JWN, hou het bij je. Ik begrijp je "cry for love" maar hier ben je te oud voor.
    Dit gedrag is klein. Doe groot.

    Voor de volledigheid. RJ

  • Het lichaam liegt nooit Je zuigt. Je draagt dus niets bij, maar komt hier HALEN. Via de achterdeur. Dat is verwerpelijk gedrag. Kappen! Of ik gooi je d'r uit.
    Helder genoeg zo?


Bottomline

Vanmorgen werd ik blij wakker en hoopte dat de reacties van Jan er nog zouden staan. Ik popelde en kon niet wachten, de blije energie om hiermee een blog te vullen maakte dat ik niet te houden was van zuiver enthousiasme. Op de rand van mijn bed krabbelde ik alvast een notitie, tegen het vergeten:

"Alles bij een ander neerleggen is een vorm van terreur." Weet je nog? Dat is wat je nu doet; je vecht op mijn terrein.
Neem je verantwoordelijkheid voor je eigen gedrag. Je bent nu energie aan het stelen via ingewikkelde mentale spelletjes. Achterdeur dus.
Dat past niemand. Je negativiteit is voelbaar. Negatief = tekort. Je kunt het niet uit jezelf halen en komt bij mij stelen voor het oog van de wereld.
Schandelijk gedrag. Maar niet erg als je er lering uit trekt. We zijn hier om te leren immers. Pak je 'm? Zie je in wat je doet en hoe het zit?

Dan pas je gedrag nu aan dan is het allemaal niet erg. Hou dit gedrag bij je (voortaan). Je behoefte kun je delen, uitspreken dus. Dat is volwassen en grootzielig gedrag.
Wat je nu liet zien is indirect. Kinderlijk dus. Kleinzielig gedrag. Je staat te stampen van woede als je niet krijgt wat je wilt. Dat no kan.

Zie je nu hoe simpel het is?"


Onberispelijk zijn = in neutraliteit blijven

Beeldschone boodschap zo, vind je niet? Don Miquel Ruiz hamert erop, dat we onberispelijk in onze woorden dienen te blijven. Ik merk dat dat het geval is zelfs als ik voel wat de ander beoogt en mij dit kwaadheid brengt om de simpele reden dat dit gedrag Not Done is. En het ergste is, wij mensen zijn ons er niet van bewust. Dus heeft zo iemand geattendeerd te worden op wattie doet. Toch? Anders blijft het zo. Misschien komt hij tot andere gedachten.

Die kwaadheid die ik voelde noem ik overigens "functionele kwaadheid"; de ziel laat voelen dat dit menens is, niet bij mij hoort en niet genegeerd mag worden. Dus ik ga het niet uit de weg en pak die handschoen op

Een dinnetje meldde zich blij per sms, vraagt hoe het gaat en ik vertel haar:
"Op mijn pagina provoceer ik. Gister reageerde een man door mij aan te vallen op mijn gedrag. Ik ga zo kijken of hij inmiddels tot inzicht is gekomen want ik heb genoemd wat ik bij 'm voelde en gezegd dat het zo genoeg was. Ben benieuwd of hij tot de mensen behoort die dat kunnen. Leren en corrigeren. Dat is mentaal krachtig."


Ze reageert verontrust en zorgend:
 "Als je erop ingaat ga je een strijd aan. Het is niet aan jou of de ander wel/niet tot inzicht komt. Ik zou als ik zo mag zijn je aandacht bij jezelf houden.

Lief hè? Ze heeft gelijk. Daarom ga ik geen strijd aan. Ik ga niet mee in het drama van de ander. Ik voel weliswaar wat de ander beoogt, laat het me niet raken door erin mee te gaan - maar ga het ook niet ontwijken. Het komt niet voor niets op mijn pad, hier heb ik iets mee te doen. Niet qua emotioneel oud zeer, want daar raakt het me niet; na 7 jaar afleren heb ik mezelf eindelijk emotioneel in balans; nee, het inspireert mij om te schrijven. Dolenthousiast zelfs. De ingevingen vliegen me om de oren!

Dus ik sta recht en benoem wat ik zie, want dat vind ik mijn plicht. Voor het oog van de wereld want daar speelt zich dit af. Waarom niet?

"Ik vind dit wonderschoon. Het leert me. Ik zie hoe mensen doen. Mooi juist. Geen nood, voer voor een blog:) - schreef ik haar terug.
 

Zij: "Je zou je wel kunnen afvragen of de toon die je pakt de juiste is... Voor mijn gevoel zit daar de energie in waar mensen ook terug spiegelen....x"
 

- 'Je bent lief. Dank voor je zorg :) '

Hmmm. Inderdaad was het zo, dat ik de avond tevoren niet al te haastig wilde terugschrijven. En het even liet bezinken en hem eerst korte vragen stelde, om te voorkomen dat het touwtrekkerij werd - exact wat mijn "gast" beoogde immers. En exact waar deze dame me zo innemend voor waarschuwde :)


Denk je mee?

Oordeel zelf. Of liever: VOEL zelf. Oordelen horen we genoeg en dat wordt vaak verward met emotioneel oud zeer of gewoonten of normen en waarden die anno 2014 niet langer nuttig blijken te zijn.

Voelen brengt ons dichter bij ons-zelf en toont ons de weg. De inzichten zullen zich melden. Van-zelf. Zoals je -naar mijn bescheiden idee- hierboven ziet gebeuren.

Mensen die de pendel hanteren kunnen zich deze vragen stellen over het plaatsen van deze blog:
"Mag dit zo? Moet dit zo? Is er iets op tegen om het te plaatsen? Of... gewoon dóen?" Ik had 4x een ja. Jij?

Een mooie basis is altijd: "Is het idee goed? Is het moment goed? Is de uitvoering goed?" Check! :-)

Ingeving: 'Iemand die zich-zelf in de steek laat, mag ik attenderen op z'n "vergissing".' Want die besmet een ander met z'n gedrag. Daar merk je het aan immers.

Nu jij. Heb je het geduld en de moed om stil te staan bij jezelf? 

Dank je voor het lezen. Fijne dag. De zon schijnt. Wow.
Heb je het geduld en de moed om stil te staan bij jezelf?

Meerleeslinks:

Dit is mijn studieterrein en expertise. Ontmoet mij op fb.com/hetlichaamliegtnooit voor dialoog.